In een hoekje van een van ’s werelds beroemdste schilderijen staan drie kleine figuurtjes afgebeeld, zittend aan de rand van een pier. De meeste toeschouwers merken de drie jongeren niet eens op en zien het als een schilderij van de zee. Maar de zeventienjarige Louisa, die jarenlang een ansichtkaart met deze afbeelding bij zich droeg, het laatste aandenken aan haar overleden moeder, weet dat het iets anders is.

Wanneer het kunstwerk plotseling in haar bezit komt vertrekt zij op een lange treinreis dwars door het land, naar de geboorteplaats van de schilder. Haar metgezel is de beste vriend van de inmiddels overleden kunstenaar, die haar de ontstaansgeschiedenis van het schilderij vertelt. Vijfentwintig jaar eerder, in een afgelegen kuststadje, zochten vier tieners hun toevlucht bij elkaar om aan hun onstuimige thuissituaties te ontsnappen. Samen brachten zij vele zomeravonden door, ze vertelden elkaar grappen, deelden geheimen en haalden kattenkwaad uit. Deze hechte vriendschap gaf hun een reden om ’s ochtends uit bed te komen en samen leerden ze dromen en liefhebben.