Dode bladeren boek van Harold Polis de Vlaamse schrijver

Dode bladeren boek van Harold Polis de Vlaamse schrijver

Harold Polis Dode bladerenDode bladeren

  • Auteur: Harold Polis (België)
  • Soort boek: literaire non-fictie
  • Uitgever: Tristan
  • Verschijnt: 6 oktober 2026
  • Omvang: 240 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek
  • Prijs: € 22,50 


Inhoud van het boek van Harald Polis

Hoe herinner je iemand die er al bijna een kwart eeuw niet meer is? En hoeveel van wat je denkt te herinneren, is eigenlijk waar? In Dode bladeren reconstrueert schrijver en uitgever Harold Polis de vriendschap met P., die enkele maanden na 9/11 uit het leven stapte.

Zijn zoektocht voert hem terug naar het Antwerpen van de jaren tachtig en negentig en groeit uit tot een erudiet en hartstochtelijk verhaal over vriendschap, rouw, geloof, literatuur en het einde van een tijdperk. “Ik was toen 32 en had het gevoel dat ik deel uitmaakte van een oude wereld die tweemaal stierf.”

Polis was 32 toen zijn jeugdvriend P. stierf. Jaren later probeert hij te begrijpen wie zijn vriend werkelijk was en wat hun gedeelde verleden betekende. Maar hoe verder hij graaft, hoe duidelijker wordt dat herinneringen voortdurend verschuiven. Veel van wat hij dacht te weten, blijkt niet te kloppen. Andere dingen zag hij destijds eenvoudigweg niet. Met zijn mengeling van autobiografie, essay en kroniek sluit Dode bladeren aan bij schrijvers als Annie Ernaux, Didier Eribon, Emmanuel Carrère en Rachel Cusk.

Zo wordt Dode bladeren meer dan een reconstructie van een vriendschap. Polis graaft niet alleen in zijn eigen verleden, maar ook in de wereld waarin hij en P. volwassen werden. Een wereld van katholieke scholen en verdwijnend geloof, politieke tegenstellingen, elektrische gitaren, films en literatuur, de Val van de Muur en uiteindelijk 9/11.

Antwerpen vormt daarbij het decor, maar het verhaal reikt veel verder. Polis beschrijft een generatie die opgroeide tijdens de laatste decennia van de Koude Oorlog en vervolgens leek terecht te komen in een periode waarin democratie, welvaart en Europese eenwording vanzelfsprekend vooruit zouden blijven gaan.

Vanuit het heden kijkt hij terug op dat optimisme en vraagt hij zich af wat ervan over is gebleven. Het persoonlijke verlies van een vriend raakt zo aan het verlies van een hele vertrouwde wereld.