Tagarchief: Munir Hachemi

Munir Hachemi – Levende dingen

Munir Hachemi Levende dingen recensie en informatie over de inhoud van deze Spaanse roman over de misstanden op een kippenfarm in Zuid-Frankrijk. Op 1 juli 2020 verschijnt bij Uitgeverij Wereldbibliotheek de Nederlandse vertaling van de roman Cosas vivas, geschreven door de Spaanse schrijver Munir Hachemi.

Munir Hachemi Levende dingen Recensie en Informatie

Ach, wat een urgent onderwerp heeft Munir Hachema bij de kop. De gang van zaken in de Europese voedselindustrie. De uitbuiting, onderdrukking, discriminatie, milieuvervuiling, huisvesting, arbeidsomstandigheden, salariëring, oogjes en mondje dicht. En hoe vier bevriende Spaanse jongens, studenten besluiten om met elkaar in een oude Suzuki, naar het zuiden van Frankrijk de reizen om daar tijdens hun zomervakantie geld te verdienen met het pukken van druiven.

Is het een coming-of-age verhaal? Ik weet het niet. Natuurlijk is het schokkende voor deze jonge mannen om geconfronteerd te worden met de Maffia-achtige praktijken tijdens hun ervaringen met kippen/eenden/ ganzen. Het vaccineren van de opeengestapelde dieren, het bevruchten van het voer(mais) voor al deze beesten. Alle werkzaamheden op desolate gebieden van het Franse land, goed afgeschermd van de buitenwereld. Idiote werkroosters, nachtelijke autoritten op weg naar het werk. Kortom, het is er niet pluis. Kun je voor je fatsoen nog wel vlees eten wanneer je midden in deze nachtmerrie hebt gewerkt. Wanneer je met eigen ogen hebt gezien hoe het hier aan toe gaat?

Munir Hachemi Levende dingen Recensie

De vier slapen ’s nachts op een camping, weinig geld, weinig slaap, weinig eten. Dus ja, het schuurt nog wel eens wat onderling. En hoe verhoudt een mens zich tegen zoveel onrecht, waarvoor iedereen zijn ogen lijkt te sluiten. Wanneer deze jongens de dood van een van hun collega’s willen onderzoeken blijkt dit al snel iets dat zij beter niet kunnen doen.

Een super actueel en broodnodig thema snijdt Munir Hachemi aan met dit debuut. Wat ik jammer vind en zelfs ook storend is dat hij zeker in het begin van deze roman, nogal uitweidt over het schrijven van literatuur op zich. Wanneer beschrijf je de werkelijkheid? En is dit dan hetzelfde als de waarheid?

Een thema dat broodnodig aandacht verdient aangesneden in deze actuele Spaanse debuutroman

In de loop van de tijd heeft hij, met behulp van eigen aantekeningen en dagboeken, agenda’s en op losse blaadjes een eigen ultieme tiengebodenlijst opgesteld aangaande de ervaring van literair kapitaal. Later in deze roman nog een uitgebreid relaas over het gebruik van een dagboek en vanuit welke perspectief dit bruikbaar zou kunnen zijn in de literatuur. Ik heb dit ervaren als afbreuk aan dit grote bovenstaande thema, maar wellicht heb ik het een en ander niet precies begrepen. Levende dingen is gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (zeer goed).

Recensie van Mieke Koster

Levende dingen

  • Schrijver: Munir Hachemi (Spanje)
  • Soort boek: sociale roman, Spaanse roman
  • Origineel: Cosas vivas (2018)
  • Nederlandse vertaling: Nadia Ramer
  • Uitgever: Wereldbibliotheek
  • Verschijnt: 1 juli 2020
  • Omvang: 142 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook
  • Waardering roman: ∗∗∗∗∗ (zeer goed)

Flaptekst van de roman van Munir Hachemi

Vier jonge Spaanse studenten reizen in de zomer naar het zuiden van Frankrijk om wat extra geld te verdienen met het oogsten van druiven. Maar het loopt allemaal heel anders dan ze zich hadden voorgesteld. Na een reeks vrolijke avonturen vinden ze werk, alleen niet tussen de druivenranken maar in een enorme kippenfarm. Daar worden ze genadeloos uitgebuit en het werk dat ze moeten doen is gruwelijk. Daarbij worden ze in het dorp waar ze verblijven met de nek aangekeken en behandeld als ongewenste gastarbeiders. Ze bevinden zich in een hel, ze willen eruit ontsnappen, maar hoe? Het is ongehoord knap hoe Hachemi dit coming-of-ageverhaal weet te verknopen met de omgang van de mens met dier en natuur, met migratie en afwijzing, met politiek en verantwoordelijkheid. Dat lukt door de kracht van zijn taal en de gewiekstheid van zijn stijl. Zo’n perfectie in een debuutroman, dan ben je nu al een grote schrijver.

Bijpassende boeken en informatie