Tagarchief: Mieke Koster

Charlotte McConaghy – Vlucht

Charlotte McConaghy Vlucht recensie en informatie over deze nieuwe Australische roman. Op 26 maart 2021 verschijnt bij Uitgeverij Atlas Contact de Nederlandse vertaling van Migrations, geschreven door de  Australische schrijfster Charlotte McConaghy.

Charlotte McConaghy Vlucht recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman Vlucht. Het boek is geschreven door Charlotte McConaghy. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de roman van de Australische schrijfster Charlotte McConaghy.

Vlucht, een roman over het leven van dieren op aarde en hoe deze langzaam maar zeker ten prooi vallen aan de consumptiedrift van de met name westerse mens. Maar ook een roman over rouw, liefde, onmacht, verdriet, verwerking . Een ornitholoog, Franny Stone besluit haar leven te geven voor de Noordse Stern. In deze dystoptische roman gaat deze vogel haar laatste reis maken van Groenland  naar de Arctische zeeën. Daarvoor volgt zij haar voedselketen en zal dit haar laatste vlucht zijn. Deze vogel, de verst vliegende soort die dan zo uitgeput zal zijn dat zij geen kracht meer zal hebben terug te keren.

Hij begrijpt haar grilligheid, haar fascinatie met en voor vogels

En al reizend met Franny mee, door haar leven, door haar herinneringen, krijg je als lezer een inzicht in de geschiedenis van deze vrouw en iedereen die zij tegenkomt. In Ierland geboren, grootgebracht bij haar oma in Australië. Een verdwenen moeder, een onvindbare vader, een keiharde oma, zeker geen houvast vindend bij haar gezin, haar nest. Van jongs af aan al een nestvlieder. Haar enige zekerheid, haar enige verbondenheid lijkt die met de zeeën, het water, zwervend door het wilde landschap, en het liefst daarin verdwijnen. Een vogel worden, en zelfs zo dat zij regelmatig droomt, wellicht nachtmerries heeft en wakker wordt, omdat zij stikt, vanwege veren in haar keel, over haar hele lijf.

Onmogelijk voor haar op een plaats te blijven, zich te binden, zich veilig te voelen. Maar juist die onveiligheid geeft haar de kracht de reis van haar leven te gaan maken. Bezeten als zij is de Noordse Stern te volgen. Haar man, een vooraanstaand lector aan een universiteit in Ierland, helpt haar op weg. Niet met zoveel woorden, maar hij begrijpt haar grilligheid, haar fascinatie met en voor vogels, net zo begaan met de alsmaar voortdurende uitroeiing van zovele diersoorten over de hele wereld.

Charlotte McConaghy Vlucht Recensie

Het lukt haar om een schip te vinden dat met haar de reis aandurft om van Groenland, over de Atlantische Oceaan, naar Antarctica te varen. Zij heeft drie Noordse Sterns gezenderd en wil hen volgen op hun zware reis. En ja, aan boord van dit schip zit een aantal bevlogen vissers met een bijzondere geschiedenis. Franny die tot voor kort voor aan liep in demonstraties tegen de industriële visserij zit nu met zulk volk aan boord omdat zij voor haar grote reis van hen afhankelijk is. Een gevaarlijke reis, weg van de gebaande zeepaden. Maar Franny is er zeker van de de Sterns dit schip naar de grote scholen vis zullen leiden. Deze slimme vogels. Het volgen van hun voedsel is immers hun overlevingsstrategie.

Minder overtuigend en wellicht te extreem vind ik de levensgeschiedenissen van de verschillende personages. Wat mij betreft doet dit afbreuk aan de geloofwaardigheid aan de belangrijke boodschap van dit boek. Jammer.

Overtuigende roman die grote zorgen rond klimaat en milieu invoelbaar maakt

Charlotte McConaghy schrijft met deze roman Vlucht een overtuigend verhaal over de grote zorgen die er zijn rondom natuur, milieu, klimaat. Dat de economische belangen altijd voorgaan op de schade die wereldwijd berokkend wordt. Dat de enige manier om de ogen te openen van beleidsmakers en industriële belangenbehartigers een grote wereldomvattende ramp zal zijn. De roman is gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (zeer goed).

Recensie van Mieke Koster

Vlucht

  • Schrijfster: Charlotte McConaghy (Australië)
  • Soort boek: Australische roman
  • Origineel: Migrations (4 augustus 2020)
  • Nederlandse vertaling: Erik de Vries
  • Uitgever: Atlas Contact
  • Verschijnt: 26 maart 2021
  • Omvang: 288 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (zeer goed)

Waardering voor de roman Vlucht

  • “Prachtig en hartverscheurend. Een buitengewone roman van een buitengewoon getalenteerde schrijver.” (Emily St. John Mandel, auteur van Station Elf en Het glazen hotel)

Flaptekst van de roman van Charlotte McConaghy

De noordse stern vliegt het langst en het verst van alle trekvogels, en ornitholoog Franny Stone is vastbesloten ze achterna te reizen tijdens de laatste migratie van hun soort. Het is een zaak van leven of dood – niet alleen voor de sternen, die vanwege een massaextinctie de laatste vogels op aarde zijn, maar ook voor Franny zelf. Geteisterd door nachtmerries en achtervolgd door een duister geheim probeert ze haar verleden te ontvluchten. Ze weet de raadselachtige kapitein van de vissersboot de Saghani te overtuigen om haar van Groenland naar Antarctica te varen, met de belofte dat de vogels hen naar felbegeerde vis zullen leiden. Terwijl de Saghani en haar excentrieke bemanning zich drijvende proberen te houden in onbekende wateren komen Franny’s geheimen steeds dichter aan de oppervlakte.

Vlucht is een roman van mythische proporties over trauma en verlies, maar bovenal een schitterende ode aan de ongetemde wildernis die we dreigen te verliezen.

Bijpassende boeken en informatie

Simone de Beauvoir – De onafscheidelijken

Simone de Beauvoir De onafscheidelijken recensie en informatie nagelaten Franse roman.  Op 19 oktober 2020 verschijnt bij Uitgeverij Cossee de Nederlandse vertaling van de roman Les inséparables van de Franse schrijfster Simone de Beauvoir.

Simone de Beauvoir De onafscheidelijken recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering van de roman De onafscheidelijke. Het boek is geschreven door Simone de Beauvoir. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie over de inhoud van de nagelaten roman van de Franse schrijfster Simone de Beauvoir lezen.

Wanneer Sylvie op haar negende na de zomer weer naar school gaat komt er een nieuw meisje in de klas. Een meisje, Andree, waar Sylvie direct ernstig van de onder de indruk raakt. Klein van stuk, knap, alert,slim en vrij van geest. Andree heeft vanwege een brandongeluk een achterstand op school opgelopen en zij vraagt Sylvie naar haar schriften. Sylvie is immers de slimste en de braafste van de klas. Een vriendschap wordt geboren. De Beauvoir schrijft deze autobiografische novelle in 1954 over haar jarenlange en innige vriendschap met haar vriendin Zaza en is absoluut niet van plan deze te publiceren. De geadopteerde dochter van de Beauvoir vond het manuscript terug in 2019 en besloot alsnog tot publicatie.

Een indringende roman waarvan Simone de Beauvoir vond dat deze nooit gepubliceerd mocht worden

Deze novelle geeft een inkijk in het strakke leven van de meisjes in die tijd. Rangen en standen, plus de strakke leer van de katholieke kerk maakte het leven van de opgroeiende meisjes uit de zogenaamde gegoede stand tot een ernstig keurslijf waaruit ontsnappen onmogelijk leek.

Lukt het Sylvie wanneer zij naar de universiteit gaat om filosofie te gaan studeren te ontsnappen aan dit keurslijf, zeker ook omdat het haar lukt afscheid of afstand te nemen van God, dus van haar geloof te vallen, Andree zit gevangen, ondanks haar universitaire studie. In het grote gezin waarvoor zij als mede opvoeder en manusje van alles door haar moeder wordt ingezet, mede verantwoordelijk wordt gemaakt dit grote gezin in goede banen te blijven leiden. Ook projecteert moeder haar teleurstellingen en psychisch lijden uit haar jeugd op haar dochter Andree. Dus ja, tot twee maal toe wordt door moeder haar grote liefde onklaar gemaakt, buiten spel gezet. En Andree raakt door haar innerlijk verzet tegen moeder en dus wellicht ook tegen God in een onontwarbare tweestrijd. Zij ontwikkelt voor zichzelf vaak momenten dat zij aan het randje van het leven manoeuvreert. Zij heeft al eens serieus nagedacht om van een hoog dak af te springen. Ook ontwikkelt zij een eetstoornis en wanneer zij op hun zomervakantieverblijf als een gek aan het schommelen gaat, zo hoog, zo gevaarlijk vraagt Sylvie zich af of zij dood wil. En ja, in 1927 sterft zij, aan een hersenontsteking.

Simone de Beauvoir De onafscheidelijken Recensie

Terwijl vader Gallard, de vader van Andree bij het graf van zijn dochter zegt:’ “Wij zijn slechts instrumenten in Gods handen,” denkt Sylvie daar heel anders over. Volgens haar is het vooral het strakke keurslijf van de  religie die hier haar werk heeft gedaan. Zij weet; blz 185, Voor Andree was het geloof niet, zoals voor veel mensen, een gedienstig instrumentarium van God – een manier om jezelf gelijk te geven, je te rechtvaardigen en voor je verantwoordelijkheden weg te lopen- maar bestaat het in de smartelijke vragen die een zwijgzame, ondoorgrondelijke God, een verborgen God stelt. Als een eigen beul pijnigt zij, zowel geestelijk als fysiek, zichzelf.

Als een eigen beul pijnigt zij, zowel geestelijk als fysiek, zichzelf

In het nawoord zegt Sylvie Le Bon De Beauvoir; Zaza is gestorven omdat zij probeerde zichzelf te zijn en omdat zij ervan overtuigd werd dat die pretentie een zonde was. Zo vervreemde zij van zichzelf en werd elk individualiseringsproces in de kiem gesmoord. Voor de Beauvoir bestaat er geen groter schandaal, en daar gaat dit boek over, een filosofisch  schandaal, omdat een op welke manier ook,  gedwongen rem op individualiseringsproces een aanslag op het mens-zijn is. Hoe actueel zou deze kwestie nu nog zijn? Nu, in de gedwongen ratrace naar de top? Wellicht gekleurd vanuit andere normen en waarden? De roman is gewaardeerd met ∗∗∗∗ (uitstekend).

Recensie van Mieke Koster

De onafscheidelijken

  • Schrijfster: Simone de Beauvoir (Frankrijk)
  • Soort boek: Franse roman
  • Origineel: Les inséparables (1954, 2020)
  • Nederlandse vertaling: Martine Woudt
  • Uitgever: Cossee
  • Verschijnt: 19 oktober 2020
  • Omvang: 200 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook
  • Boek bestellen bij: Bol / Boekhandel
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗ (uitstekend)

Flaptekst van de roman van Simone de Beauvoir

Als Andrée de katholieke meisjesschool komt binnenlopen, is de negenjarige Sylvie – het alter ego van Simone de Beauvoir – direct onder de indruk. Dit meisje, gemodelleerd naar De Beauvoirs vriendin Zaza, heeft een jaar school gemist omdat ze ernstige brandwonden had opgelopen, maar gaat door het leven met een wonderbaarlijke zelfverzekerdheid die Sylvie alleen van volwassenen kent. Al snel wijken de twee niet meer van elkaars zijde. Sylvie en Andrée verdiepen zich in literatuur en filosofie en verkennen Parijs. Samen voeren ze een – vaak innerlijke – strijd tegen de conventionele verwachtingen rondom vrouwelijkheid, seksualiteit en geloof.

In deze niet eerder verschenen autobiografische roman blikt Simone de Beauvoir terug op haar bijzondere vriendschap met Zaza. De onafscheidelijken is een wonderschone kennismaking met de jeugd van een van ’s werelds invloedrijkste schrijfsters.

Bijpassende boeken en informatie

Martijn Knol – De lange adem

Martijn Knol De lange adem recensie en informatie nieuwe Nederlandse roman. Op 19 oktober 2021 verschijnt bij Uitgeverij Wereldbibliotheek de nieuwe roman van de Nederlandse schrijver Martijn Knol.

Martijn Knol De lange adem recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman De lange adem. Het boek is geschreven door Martijn Knol. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de nieuwe roman van de Nederlandse schrijver Martijn Knol.

Met De lange adem schrijft Martijn Knol een voor mij veeleisende en ontregelende roman. Veeleisend omdat ik het idee heb dat je als lezer van goede huize moet komen om de draad, cq. de rode lijn vast te houden. Als dat al de bedoeling is! ? Dus voor mij staat de titel van deze roman vooral voor de lange adem die de lezer moet hebben. Maar toch, ruim anderhalve week lang heb ik mij uitgeleverd, of misschien moet ik zeggen overgeleverd aan Knol. Het plezier dat hij volgens mij heeft tijdens het schrijver maakte het voor mij aantrekkelijk dit boek uit te lezen.

Een veeleisende en ontregelende roman

De hoofdpersonages, de ene is Robbert, ex marinier en nu beveiliger in het grootstedelijk warenhuis Leibniz & Wittgenstein (waarschijnlijk niet voor niets twee grote filosofen), een rechtvaardige macho, en Roman, een flierefluiter, eigenaar van het net failliete reclamebureau Branie en nu eigenaar van een nieuw bureau Le Giraffe en oprichter van een nieuwe politieke partij, De Partij van de Toekomst. Deze partij heeft recht van bestaan weet Roman zeker omdat hij deze baseert op het marketingsuitgangspunt van reclamewereld zodat wij ons allemaal thuis voelen op een planeet waarop we anders verweesd hadden rondgelopen. Want, merken verbinden mensen, billboards scheppen collectieve verwachtingen die resulteren in almaar betere producten en leefomstandigheden.

Deze twee mannen, twee tegenpolen, raken in de loop van deze roman aan elkaar verbonden. Robbert wordt de chauffeur van de nieuwe politieke leider Roman. Maar voordat het zover is neemt Knol de lezer mee door het leven van deze personages. Robbert heeft een vriendin Annabel, een Spaanse die een jonge dochter heeft, Abra. Hij kan goed met haar en Abra. Zijn kwaliteiten van beveiliger passen naadloos bij de emoties die hij koestert voor deze twee vrouwen. Wanneer Annabel zich weer eens door haar ex Herbert in elkaar heeft laten beuken gaat hij verhaal halen. Dus ja, hij trimt deze Herbert vakkundig in elkaar. Zodat het hem voor eens en voor altijd duidelijk zal zijn. En…..hij schaft zich een wapen aan dat hij in een beautycase achterlaat bij Annabel, voor je weet maar nooit. Maar ja, hij is ook een man met zijn zwakheden en hij gaat zich te buiten aan een avontuur met Laura, die hij elke dag tegenkomt in het buitenzwembad. Met haar wil hij een kind. Maar of dat er ooit van gaat komen?

Martijn Knol De lange adem Recensie

Dan Roman, ja, hij heeft een gezin, en ja, hij heeft avontuurtjes, als grote reclameman kom je nu eenmaal bloedmooie vrouwen tegen. En ja, het moet kunnen het een met het ander te combineren. Als dat niet lukt komen zijn zonen bij hem wonen. Deze opgewekte narcist is op zijn manier een liefdevolle vader, een vrouwenversierder, een soort van gast die het keer op keer lukt het leven naar zijn hand te zetten, prijzen te winnen met zijn slogans, (een ervan is een slogan voor Leibniz & Wittgenstein “thuis begint hier” ) en veel geld binnen te harken van grote bedrijven. Wanneer zijn nieuwe reclamebureau even succesvol wordt als zijn failliete Branie, begint hij af te haken, zich te vervelen. Dus ja…wellicht is het oprichten van een politieke partij de nieuwe uitdaging. En hoe actueel wil je het hebben?

Uitdagen roman die de onoverzichtelijkheid van de wereld en het leven poogt inzichtelijk te maken

Tussen deze verhaallijnen door voert Knol ook bijfiguren op, en niet zo weinig ook. Soms bestaat er een band met zijn hoofdpersonages, als exen en zussen van, maar ook vrienden van nu en uit het verleden. Randfiguren vaak.  En bemoeit hij zich met de lezer, ontregelt hij de lezer, zoals met de vraag of je dit boek langzamer leest dan je gewend bent. En ja, dat gebeurt mij wel. En of dat dan zijn schuld is?  Of zegt hij ineens; “ Jezus, wat een lang hoofdstuk. En dat we vooral moeten begrijpen dat de fragmentarische opzet van deze roman juist een bewuste keuze is. Of ergens, dat we de schrijver niet persé  moeten geloven.

Ik heb niet het idee dat Knol de lezer helpt de wereld van nu beter te gaan begrijpen, veel meer stuurt hij aan op het inzichtelijk maken van de onoverzichtelijkheid van de wereld en het leven. Kortom, hij vraagt wel wat.  De roman is gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (zeer goed).

Recensie van Mieke Koster

De lange adem

  • Schrijver: Martijn Knol (Nederland)
  • Soort boek: Nederlandse roman
  • Uitgever: Wereldbibliotheek
  • Verschijnt: 19 oktober 2021
  • Omvang: 480 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook
  • Boek bestellen bij: Bol / Boekhandel
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (zeer goed)

Flaptekst van de roman van Martijn Knol

Wat maakt het leven de moeite waard? Voor Robbert, beveiliger bij een warenhuis, is het helder: vaderlandsliefde, werk, een gezin. Zijn tegenpool, reclamemaker Roman, streeft naar maximale individuele vrijheid en maximaal genot. Hun levenspaden kruisen elkaar als Roman een politieke beweging begint – de Partij voor de Toekomst – en Robbert bij hem in dienst treedt als chauffeur. Vullen de twee mannen elkaar perfect aan? Of zijn ze door hun verschillende levensopvattingen voorbestemd tot een dramatisch conflict?

In een meeslepende afwisseling van scènes, verhalen en fragmenten brengt de meerstemmige roman ons niet alleen de triomfen en nederlagen van de twee helden, maar ook die van hun dierbaren, van vijanden en van vreemden. De lange adem laat de lezer ervaren hoe dun de grens is tussen goed en kwaad, tussen individu en samenleving, tussen hoofd- en bijzaak, tussen komedie en tragedie. Maar als de grenzen zo dun zijn, hoe geef je het bestaan dan betekenis? Met illusies en levenslust, zo toont Martijn Knol in deze soms hilarische, soms ernstige, altijd wervelende roman.

Bijpassende boeken en informatie

Charlie Gilmour – Vlieglessen

Charlie Gilmour Vlieglessen recensie en informatie over de inhoud dit boek met autobiografische verhalen. Op 5 maart 2021 verschijnt bij Uitgeverij Ambo | Anthos de Nederlandse vertaling van het boek Featherhood n van de Engelse schrijver Charlie Gilmour.

Charlie Gilmour Vlieglessen recensie en informatie

Als de redactie het boek gelezen heeft, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Vlieglessen. Het boek is geschreven door Charlie Gilmour. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van het boek met autobiografische vogelverhalen van de Engelse schrijver Charlie Gilmour.

Liefdevol, humoristisch, ontroerend

Vlieglessen, een ernstig indrukwekkende autobiografie. Liefdevol, humoristisch, ontroerend. Dit zijn de eerste woorden die mij te binnen schieten bij het schrijven van deze recensie. Ergens in Zuidoost Londen valt een ekster uit zijn nest en deze ekster komt via via terecht bij Charlie Gilmour en zijn vriendin Yana. Hij hoeft die ekster niet zo nodig. Deze vogel herinnert hem aan een pijnlijke geschiedenis. Hoe zijn moeder en hij als twee jarige peuter ooit uit hun nest vielen.

Hoe hij eigenlijk vanaf dat moment een zoektocht start naar zijn vader. Die heeft ooit in een nacht de kuierlatten genomen en zijn moeder en hem ontredderd achtergelaten. Heatcote, zijn biologische vader, een beroemd dichter en toneelschrijver liet zich nauwelijks iets gelegen liggen aan die twee en met veel vallen en opstaan lukt het hen te overleven. Ja, er komt een nieuw gezin waarin zij beiden liefdevol worden opgenomen, maar Pa is niet zijn echte vader en Charlie gaat zich als een ettertje gedragen.

Nu gaat Yana voor een week naar Berlijn voor haar werk en wordt Charlie alleen gelaten met het eksterbeest. Ja, zijn vader had zich ooit ontfermd over een verzwakte kauw, daar kan zijn moeder hem veel over vertellen, en zijn vader heeft daar een lang gedicht over geschreven.

Hoe kon hij toch ooit met zoveel geduld een kauw grootbrengen en verzorgen en  als het ware zijn eigen zoon bij het groot vuil zetten en nooit meer naar omkijken?

Aldoende ontwikkelt Charlie een band met Benzene. Ja zo heet de ekster omdat hij gevonden is in een godverlaten vuile plek vol met geparkeerde auto’s in een olieachtige plas. Hij leert van Benzene, die na elke mislukte manoeuvre om iets gedaan te krijgen steeds weer fis en fruitig opnieuw begint, tot het hem lukt. Charlie denkt terug aan zijn eigen pogingen contact met z’n vader te krijgen en hoe hij keer op keer, net als een vogel steeds met zijn kop tegen een raam vliegt. De vogel leert daarvan, maar hem is dat eigenlijk nooit gelukt.

Charlie Gilmour Vlieglessen Recensie

Zo ontrolt zich een prachtige band tussen vogel en mens, en neemt Gilmour de lezer mee door zijn eigen verleden. Zijn recalcitrante gedrag, zijn ervaringen in de gevangenis, zijn gekte toen hij eruit kwam, zijn onderdompelen in drugs en dergelijke, zichzelf verwaarlozend, driftig, een opvliegerig baasje, nergens willen deugen. En nu, samenwonend met Yana, die graag een kind wil. Intussen wordt de band tussen Benzene en Charlie steviger. Hoe is het mogelijk dat hij zoveel geduld heeft met de vogel? Had zijn vader dat ook met zijn kauw?  Ontroerende taferelen komen langs. Hoe Benzene door de familie wordt opgenomen. Hoe Yana en Charlie regelmatig naar de familieboerderij gaan met de vogel, zodat hij leert hoe het leven buiten is. Misschien moeten zij hem daar achterlaten, de vrijheid geven. En hoe ontroerend en vooral ook hilarisch is het wanneer Benzene een vrouwtje blijkt te zijn, terwijl het idee was dat het een mannetje was. Benzene gaat stokjes verzamelen en op de ijskast een nest bouwen. En zij wil alleen maar nestmateriaal aannemen van de mannen om haar heen.

Ontroerend, vol humor, een onvergetelijk verhaal van een zoektocht van een zoon naar een vader

Zo helpt deze vogel Charlie zijn grootse angst, namelijk dat hij net zo’n eikel als zijn vader wordt beetje bij beetje te overwinnen. Kan hij beetje bij beetje het idee aan om zelf vader te worden en wellicht met zijn eigen vader in het reine komen en misschien zelfs omarmen.

Vlieglessen, een ontroerend boek, vol humor en relativeringsvermogen, een onvergetelijk verhaal over een zoon en zijn eindeloze zoektocht naar zijn vader. Hoe hij, Charlie na de dood van zijn vader in zijn papierwinkel en in zijn geschiedenis duikt en erachter komt hoe de vork aan de steel zit en hoe dat ruimte geeft om opnieuw te kijken naar zijn eigen leven. En dat allemaal in gang gezet door die ene uit het nest gevallen ekster. Prachtig en gewaardeerd met ∗∗∗∗ (uitstekend).

Recensie van Mieke Koster

Vlieglessen

  • Schrijver: Charlie Gilmour (Engeland)
  • Soort boek: memoires, vogelboek
  • Origineel: Featherhood (2020)
  • Nederlandse vertaling: Jan de Nijs
  • Uitgever: Ambo | Anthos
  • Verschijnt: 5 maart 2021
  • Omvang: 304 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗ (uitstekend)

Flaptekst van het boek van Charlie Gilmour

Vlieglessen van Charlie Gilmour is een onvergetelijk verhaal over de band tussen een man en een vogel. Prachtige memoires over kind zijn en ouderschap, gevangenschap en vrijheid, rouw en liefde.

Vlieglessen van Charlie Gilmour is een verhaal over vaders en vogels…

… over een jonge ekster die uit het nest valt, in de handen van Charlie Gilmour – en diens leven verandert: dag en nacht wil het beestje wormen, het rooft het huis leeg en gebruikt Charlies haar als nest.

… maar ook over een kauw, als huisdier gehouden door Heathcote Williams, dichter, anarchist en Charlies biologische vader, die zijn zoon in het holst van de nacht verliet.

… en over hoe de geschiedenis zich herhaalt. Vader en zoon delen meer dan alleen hun liefde voor vogels; Charlie vreest dezelfde fouten te maken als zijn vader. Dit is een verhaal over verandering – van wild naar tam, van bijna dood naar leven, van vrijheid naar gevangenschap en terug.

Vlieglessen van Charlie Gilmour is een onvergetelijk verhaal over de band tussen een man en een vogel. Prachtige memoires over kind zijn en ouderschap, gevangenschap en vrijheid, rouw en liefde.

Bijpassende boeken en informatie

Tomasz Jedrowski – Zwemmen in het donker

Tomasz Jedrowski Zwemmen in het donker recensie en informatie coming-of-gae roman. Op 19 februari 2021 verschijnt bij Uitgeverij Meulenhoff de Nederlandse vertaling van de Engelse roman Swimming in the Dark van de Pools-Britse schrijver Tomasz Jedrowski.

Tomasz Jedrowski Zwemmen in het donker recensie en informatie

Als het de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering lezen van de roman Zwemmen in het donker. Het boek is geschreven door Tomasz Jedrowski. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de coming-of-age roman van de Pools-Engelse schrijver Ttomasz Jedrowski.

Zwemmen in het donker is een ontroerende roman over ontluikende homoseksuele liefde tegen de achtergrond van Polen begin jaren “80. Een grimmig klimaat, een communistisch onderdrukkend systeem. Homoseksualiteit, daar staat gevangenisstraf op.

Janusz en Ludwik zijn de hoofdpersonages in deze roman. Twee jonge jongens, net afgestudeerd aan de universiteit, een spannend en nog onbeschreven toekomst voor zich. Tenminste voor zover dat kan. Als afsluiting van hun studie worden zij een zomer lang te werk gesteld ver buiten Warschau op een staatsboerderij, waar zij onder het juk van een militair gedreven systeem keihard moeten buffelen. Tussen deze twee ontstaat een ontroerende en ontluikende liefde. Maar als lezer hou je meteen je hart vast. Kan dit en durven zij dat allebei, te gaan voor deze liefde, deze vrijheid? En, dat kan toch niet? Dan zullen zij direct hun toekomst vergooien in dit land, dit communistische Polen, waar zo op je gelet wordt. Waar je voor je het weet op een lijst van verdachte personen terecht komt.

Wanneer het zomerkamp ten einde loopt stelt Janusz Ludwik voor niet mee te aan naar huis en nog een paar prachtige zomerse weken samen te beleven, zwervend door Polen. En dan, in deze weken komt hun liefde echt tot bloei. Maar ook wordt al snel duidelijk dat Janusz op een andere manier door het regime denkt te manoeuvreren dan Ludwik. Ludwik verzet zich, wil weg, vluchten naar het Westen, niets met het systeem te maken hebben, ziet om zich heen hoe de bevolking daaronder lijdt. Janusz heeft zo zijn contacten met de rijkere Polen die dicht bij de hotemetoten van het regime staan. Het gaat hem zeker lukken vanwege zijn opportunistische houding een weg te zoeken in het leven, een baan te vinden. Deze liefde gewoon ontkennen. Ludwik, overdonderd door zijn liefde voor Janusz keert keer op keer terug naar hem, terug naar deze allesomvattende liefde.

Tomasz Jedrowski Zwemmen in het donker Recensie

Als Ludwik zich aanmeldt bij zijn professor om te gaan promoveren blijkt dat zijn gemis aan de “juiste” contacten hem de das om doet. Zijn onderzoeksaanvraag springt kwalitatief en innovatief boven de anderen uit, maar ja. Even overweegt hij via de vriendin van Janusz een “juist” contact te organiseren. Is dit de weg die hij gaat bewandelen wanneer het regime hem tegenwerkt? En wat wanneer zijn laatste reddingsroute wil inzetten? Polen wil verlaten, zijn liefde voor zijn prachtige land Polen, en zijn liefde voor Janusz altijd in de onvoltooide tijd aanwezig zullen zijn? En wat als hij een paspoort nodig heeft om naar Amerika te vertrekken?

Invoelende en meeslepende roman over een tot mislukken gedoemde ontroerende, ontluikende liefde

Tomasz Jedrowski schreef met Zwemmen in het Donker een invoelende en meeslepende roman over een ontroerende, ontluikende liefde die blijkbaar gedoemd was niet te wortelen. Niet in de jaren ’80 in Polen. De beschrijving van het dagelijks leven in dit land. Het lijden van de mensen, het afgeknepen worden door het regime. De dagelijkse benauwdheid, de dagelijkse angst.  Maar ook de prachtige sfeervolle beelden van het landschap, de grauwe flatblokken aan de randen van de steden, de pracht van de oude binnenstad, de statige herenhuizen, de manier waarop je meeleeft met de prille liefde van de Ludwik en Janusz,  Jedrwoski  trakteer de lezer op een liefdevolle onvergetelijke reis door een land waaruit ooit zijn ouders hebben moeten vluchten. Prachtig! De roman is gewaardeerd met ∗∗∗∗ (uitstekend).

Recensie van Mieke Koster

Zwemmen in het donker

  • Schrijver: Tomasz Jedrowski (Engeland, Polen)
  • Soort boek: roman
  • Origineel: Swimming in the Dark (2020)
  • Nederlandse vertaling: Maaike Bijnsdorp, Lucie Schaap
  • Uitgever: Meulenhoff
  • Verschijnt: 19 februari 2021
  • Omvang: 224 pagina’s
  • Uitgave: Gebonden Boek / Ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗ (uitstekend)

Waardering voor Zwemmen in het donker

  • “Elegant, meeslepend en vol melancholische schoonheid. Deze nieuwe moderne klassieker hoort in het rijtje van Alan Hollinghurst en Edmund White.” (Evening Standard)
  • “Een aangrijpende en ongebruikelijke romance, met een politieke ondertoon. Jedrowski schrijft elegant en zet het gevoelsleven van de twee geliefden af tegen de grimmig repressieve machinerie van de Poolse Verenigde Arbeiderspartij.” (The Guardian)

Flaptekst van de eerste roman van Tomasz Jedrowskl

Krachtig, universeel vraagstuk: geef je je principes op voor de liefde of niet? Voor de lezers van Benedict Wells, Noem me bij jouw naam van André Aciman, en Hanya Yanagihara’s Een klein leven.

Polen, 1980. De angstige, gedesillusioneerde Ludwik Gowacki, die binnenkort afstudeert aan de universiteit, is samen met de rest van zijn klas naar een landbouwkamp gestuurd. Hier ontmoet hij Janusz. Samen brengen ze een droomachtige zomer door met zwemmen in afgelegen meren, het lezen van verboden boeken en verliefd worden.

Maar als de zomer voorbij is, gaan de twee noodgedwongen terug naar Warschau, naar de harde realiteit van het leven onder de communistische partij. Verbannen uit het paradijs moeten Ludwik en Janusz beslissen hoe ze zullen overleven, en door hun verschillende keuzes worden ze uit elkaar gedreven.

Zwemmen in het donker is een onvergetelijke roman over jeugd, liefde en verlies – en de offers die we brengen om een zinvol leven te leiden.

Bijpassende boeken en informatie

Elizabeth Buchan – Het museum van verbroken beloftes

Elizabeth Buchan Het museum van verbroken beloftes recensie en informatie van deze nieuwe roman. Op 11 augustus 2020 verschijnt bij Uitgeverij Ambo | Anthos de Nederlandse vertaling van de roman The Museum of Broken Promises van de Engelse schrijfster Elizabeth Buchan.

Elizabeth Buchan Het museum van verbroken beloftes Recensie en Informatie

Als de redactie het boek gelezen heeft, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman Het museum van verbroken beloftes. Het boek is geschreven door Elizabeth Buchan. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de nieuwe roman van de Engelse schrijfster Elizabeth Buchan.

Laure, hoofdpersonage van deze roman van Elizabeth Buchan houdt een speech tijdens een fondsenwervingsavond  in Parijs voor haar museum. Blz. 299. Wanneer de vraag komt naar het waarom van dit museum zegt zij o.a. “Wie van u heeft niet meegemaakt dat een belofte verbroken werd? Door uzelf of door een ander. De gevolgen kunnen grappig, tragisch, van voorbij gaande aard of levenslang zijn. Tevens bestaat de mogelijkheid dat een belofte die u als verbroken beschouwt dat in feite niet is.” Kortom, dit museum geeft de mogelijkheid tot reflectie, een andere werkelijkheid rondom de gebeurtenis krijgt de kans om boven te komen drijven.

Terug in de tijd; het is 1986, we ontmoeten Laure daar bij de familie Kobes. Haar Franse moeder had haar voorgesteld Engeland, waar Laure studeerde, een poos te verlaten. Na de dood van haar vader was zij diep in rouw. Ga, naar Parijs, wordt au pair, leer de stad kennen, vermaak je. Zij vindt een baan bij de familie Kobes. Pa, Petr, een hoge Piet bij een of ander farmaceutisch bedrijf, moeder Eva, een labiele vrouw en hun twee kinderen, Jan en Maria. Maar al snel komt er bericht dat vader voor zijn werk naar Praag moet. Daar heerst een communistisch bewind. Laure heeft dat natuurlijk wel eens ergens opgeslagen, maar geen idee hoe dat er in werkelijkheid uitziet. Binnen het gezin gaat het er ook niet over. Laure trekt er met de kinderen op uit en komt terecht in een poppentheater in het centrum van Praag. En ja…het meest onhandige gaat gebeuren. Ze wordt verliefd. Op Tomas die naast bemoeienis met het theater, ook een zeer aantrekkelijke en veel begeerde popzanger is van de band Anatomie. Maar zowel het theater als de band houden zich bezig met “foute” politieke teksten, voorstellingen.

Elizabeth Buchan Het museum van verbroken beloftes Recensie

Pa Petr blijkt een “ stille” of in ieder geval iemand die het beste voorheeft met het Tsjechische regiem. Laure valt op in Praag, zij is Westers, spreekt Engels, dat is verdacht, niet alle theatermensen zijn blij met haar vriendschap met Tomas. Hoe kun je Westerlingen vertrouwen?

Ook vader en moeder Kobes beginnen zich zorgen te maken over de escapades van Laure met Tomas. Laure wordt door Tomas summier ingewijd over de dagelijkse gang van zaken in een totalitair systeem, zeker wanneer je je daar tegen verzet. Dat je altijd gevolgd wordt, dat je niemand kunt vertrouwen, dat je met niemand voor de zomaar een gesprek kan voeren, dat zelfs de manier waarop je je kleed al een gevaar kan zijn. Dat je buiten de vaste kern van de groep geen vrienden kunt maken. Dat het feit dat zij elkaar leuk vinden al een gevaar is, kan zijn. Laure heeft veel te leren en blijft een “buitenstaander”. Maar is oh zo verliefd op Tomas. Later zullen zij trouwen.

En ja, zij moet uiteindelijk toch halsoverkop Praag verlaten.

Jaren later, in 1996 komt zij Petr tegen in Berlijn bij één of ander congres waar Laure een rol heeft namen de Britse ambassade. Zij spreken af en Laure probeert van Petr te achterhalen wat zijn rol is geweest bij de verdwijning van Tomas, hoe en of hij via deze of gene infiltreerde in de theatergroep, de band. Maar uiteindelijk wordt zij niet veel wijzer.

Langzaam maar zeker wordt je als lezer meegenomen op een mooie reis

Dan nu, in het succesvolle museum van verbroken beloftes. Ja, daar in de vitrine ligt haar treinkaartje van Praag naar Wenen. Langzaam maar zeker wordt je als lezer meegenomen door het hoe en waarom van deze reis in 1986.

Ja, wat te zeggen. Een creatieve gedachte, dat museum. En ja, ik kan me ook nog voorstellen dat dit werkt. En een prachtig thema, deze liefde van Laure met Tomas, en ook de vorm van dit verhaal. De drie tijdslijnen maakte dit verhaal wellicht onnodig ingewikkeld. En ik weet niet precies hoe ik dit kan formuleren, maar ik vond de verhaallijnen in deze roman van Buchon wat “dun”, waardoor wat mij betreft, ook de geloofwaardigheid wat aan de oppervlakte blijft hangen. De roman is gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (zeer goed).

Recensie van Mieke Koster

Het museum van verbroken beloftes

  • Schrijfster: Elizabeth Buchan (Engeland)
  • Soort boek: Engelse roman
  • Origineel: The Museum of Broken Promises (2019)
  • Nederlandse vertaling: Carolien Metaal
  • Uitgever: Ambo | Anthos
  • Verschijnt: 11 augustus 2020
  • Omvang: 416 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (zeer goed)

Flaptekst van de roman van Elizabeth Buchan

Het museum van verbroken beloftes van Elizabeth Buchan is een beeldend geschreven liefdesverhaal, gesitueerd in Praag ten tijde van de Koude Oorlog.

Parijs, het heden. Het museum van verbroken beloftes bevat objecten die zijn gedoneerd – een cakeblik, een bruidssluier, een babyschoentje – en symbool staan voor rouw of verraad. Het is een plek van verlies en hoop: bezoekers komen er om het verleden te verwerken en zo verder te kunnen met hun leven. Ook Laure, de directeur en curator, heeft enkele objecten in het museum uitgestald.

Praag, 1985. Laures vader is net overleden en zij vertrekt naar Praag om daar als nanny te gaan werken. Maar het leven achter het IJzeren Gordijn is saai en grijs, met een ondertoon van gevaar. Laure kan het politieke klimaat nauwelijks doorgronden. Totdat ze een jonge dissidente muzikant ontmoet. Haar verliefdheid heeft verregaande gevolgen voor hen beiden. Pas jaren later kan Laure haar verleden onder ogen komen.

Bijpassende boeken en informatie

Avni Doshi – Verbrande suiker

Avni Doshi Verbrande suiker recensie en informatie over de inhoud van deze nieuwe Amerikaanse roman. Op 21 januari 2021 verschijnt bij Xander Uitgevers de Nederlandse vertaling van Burnt Sugar, de roman van de Amerikaanse schrijfster Avni Doshi die op de shortlist van de Booker Prize 2020 stond.

Avni Doshi Verbrande suiker recensie en informatie

Als de redactie het boek gelezen heeft, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman Verbrande suiker. Het boek is geschreven door Avni Doshi. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de roman van de Amerikaanse schrijfster Avni Doshi.

Verbrande suiker is een roman waarin beetje bij beetje een pijnlijke analyse wordt gemaakt van de relatie tussen Tara en haar dochter Antara.  Avni Doshi durft het aan in alle duistere hoeken van deze relatie het stof  op te laten waaien en alle shit die daar ligt, zichtbaar te maken. Indrukwekkend.

Duistere hoeken van een moeizame relatie indrukwekkend zichtbaar gemaakt

Tara, de moeder blijkt al snel een verknipte, instabiele moeder, onberekenbaar en vooral erg egocentrisch. Zij loopt weg uit een liefdeloos huwelijk, maar zij vergeet voor het gemak zich te ontfermen over haar dochter. Ja, die neemt zij wel mee naar de ashram waar zij haar heil gaat zoeken, maar het kleine meisje Tara, zoekt het maar uit. Moeder is in de ban van de grote meester die zijn welgevallige oog op haar heeft laten vallen. Ja, daar kan hij in ieder geval een kinderen bij gebruiken, dus moeder ook niet. Doshi geeft een geloofwaardig inkijkje in het leven binnen een ashram. En vooral hoe dat is voor de kleine Tara, alleen, nergens houvast vindend in dit leven en een onbereikbare moeder. En dan, plotseling, van het ene op het andere moment verlaten zij de ashram. De grote leider heeft moeder ingeruild voor een nieuw, jonger?exemplaar en het past niet bij haar karakter de discipline die andere vrouwen wel op kunnen brengen, op afstand de leider te blijven dienen. Dus staan zij met z’n tweeën op straat en rest hen niets anders dan een zwervend bestaan.

Avni Doshi Verbrande suiker Recensie

Maar nu. Vele jaren later, Tara is kunstenaar en woont met haar man Dilip, begint moeder te dementeren. En wat is nu haar taak? Voor moeder zorgen? En hoever gaat dat dan? En lukt dat wel wanneer er eigenlijk is van weinig is geen liefde tussen deze twee. Is dit niet meer dan je morele plicht als dochter? Tara probeert grip te krijgen op deze ziekte door zich erin te verdiepen en al tekenend schetsen te maken van degenererende hersenen van haar moeder. En hopelijk gaat het Tara lukken, door moeder wat dichterbij te halen, wat meer grip te krijgen op hun gezamenlijke verleden.

Emoties, herinneringen, pesterijen, bedrog, verlangens, ongemak, ontkenning, schaamte in een moeder-dochter relatie

Maar daarvoor moet zij door donkere herinneringen zoals bijna halverwege deze roman.

”Dat weet Ma niet. Ik heb haar nooit verteld dat ik een deel van mijn kindertijd altijd honger had en sindsdien steeds op zoek ben naar een vol gevoel. Praten is nooit makkelijk geweest. Net zomin als luisteren. Ergens heeft zich een defect voorgedaan in dat wat we voor elkaar waren, alsof een van ons zich niet aan haar afspraak hield, aan haar kant van het verhaal. Misschien is het probleem dat we allebei aan dezelfde kant staan en uitkijken over de leegte. Misschien hongerden we naar dezelfde dingen en verdubbelden wij bij elkaar opgeteld dat gevoel. En misschien is dit het, het gat in het hart ervan, een misvorming waarvan we nooit kunnen herstellen.”

Zo analyseert Doshi de vele emoties, herinneringen, pesterijen, bedrog, verlangens, ongemak, ontkenning, schaamte van haar hoofdpersonages. Niets menselijks is haar vreemd. En gelukkig lukt het haar een niet al te zware en regelmatig een luchtige toon te vinden. Zo lukt het haar om dit ongemakkelijke thema over een niet zo beste  relatie tussen moeder en dochter vanuit verschillende perspectieven in te kleuren. Kan erg herkenbaar zijn denk ik. De roman is gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (zeer goed).

Recensie van Mieke Koster

Verbrande suiker

    • Schrijfster: Avni Doshi (Verenigde Staten)
    • Soort boek: Amerikaanse roman
    • Origineel: Girl in White Cotton / Burnt Sugar (2019/2020)
    • Uitgever: Xander Uitgevers
    • Verschijnt: 21 januari 2021
    • Omvang: 288 pagina’s
    • Uitgave: Paperback / Ebook
    • Shortlist Booker Prize 2020
    • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (zeer goed)
    • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

 

Flaptekst van de roman van Avni Doshi

Avni Doshi bestormt de literaire wereld met haar roman over moeders en dochters, obsessie en bedrog. Verbrande suiker werd bijna gelijktijdig met de verschijning genomineerd voor de Booker Prize en de jury roemde haar ‘volkomen overtuigende’ schrijfstijl in een ‘hartverscheurend maar ook zuiverend’ portret van een moederdochterrelatie. Op indrukwekkend luchtige wijze en met bijtende humor beschrijft Doshi de problematische relatie tussen Tara en haar dochter Antara. Na een wild en losbandig leven waarin ze Antara min of meer aan haar lot overliet, begint Tara te dementeren. Doshi beantwoordt op messcherpe wijze de complexe vraag: hoe zorg je voor je moeder als zij nooit voor jou heeft gezorgd?

Bijpassende boeken en informatie

Caro Van Thuyne – Lijn van wee en wens

Caro Van Thuyne Lijn van wee en wens Caro Van Thuyne Lijn van wee en wensinhoud van de nieuwe roman van de Vlaamse schrijfster. Op 15 januari 2021 verschijnt bij Uitgeverij Koppernik de nieuwe roman van Caro Van Thuyne.

Caro Van Thuyne Lijn van wee en wens recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden de roman Lijn van wee en wens. Het boek is geschreven door Caro Van Thuyne. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud de nieuwe roman van de Belgische schrijfster Caro Van Thuyne.

Mari, zij is met Felix, haar partner, maar zij is in diepe rouw. Haar kleine zusje Lully die acht jaar geleden overleden is. Het zusje met het Warfarine syndroom. Zij kon niet lopen, haar hersenen minimaal ontwikkeld, blind en doof. Het zusje waar zij voogd over werd, haar verzorgde, waarvoor zij haar taal leerde, en waarmee communicatie alleen mogelijk was op basis van een  geestelijke en vooral fysiek een symbiose. De rouw, die haar onttakelt, waarin zij is ondergedompeld, maar het lukt haar niet die dood de accepteren, zich aan over te geven en dan, hoe onmogelijk ook, door te gaan met leven. Prachtig beschrijft Thuyne de mogelijkheid , de fantasie, die dood ongedaan te maken. Dit probeert Mari als zij onderweg is, weg bij Felix, geen idee of zij ooit weer terug kan, maar voor nu, op pad. De grote olifant, die haar verstikt, die haar uitzicht beperkt, haar in de weg zit en staat, haar betast met zijn zoekende, zachte slurf, elke ruimte vult met verdriet. Wil zij hem kwijt of niet? Dat gaat zij uitvinden onderweg.

Lopen, lopen, lopen, door een adembenemend landschap

De olifantspaadjes volgend langs de rivier de Rin. Lopen, lopen, lopen, door een adembenemend landschap, tergend koud, hagel, regen , maar natuurlijk ook de zon. Voorbij het eigen kunnen lopen, zoeken naar cadans, zodat het lopen wordt overgenomen samensmelt met de omgeving, versmelt met de vrije geest?Onderweg zich lavend aan teksten van Richard Skelton, zanger, dichter, ook in rouw. En natuurlijk haar berichten aan Felix. Ja zij mist hem,maar moet door, is nog lang niet daar waar de Rin bij de zee aankomt. Nee, gelukkig is zij niet alleen. Een gewonde kauw kruist haar pad. Zij verzorgt hem en Jakke, zoals zij de kauw noemt, trekt met haar op. Slaapt naast haar in een lekker warm nest, vliegt met haar mee. En Mari moet door. Zolang de strijd tussen rouw om haar dode zusje en de liefde voor haar Felix haar weg bepaalt is Mari aan zichzelf overgeleverd.

Caro Van Thuyne Lijn van wee en wens Recensie

Zolang ze de taal van deze allesomvattende emoties niet kan ontleden, niet precies bij de goede woorden kan komen blijft zij ondergedompeld in een krachtenveld waar de uitgang niet te vinden is.

Misschien is de taal van doof-blinden de uitkomst. De taal met weinig of geen woorden. De taal van aanraking, gebaren, rituelen, geuren, herhalingen, voorspelbaarheid, gebaseerd op zintuiglijkheid. Is dat de weg? Hoort zo’n taal onvoorwaardelijk verbonden te zijn met de grote menselijke emoties? Kan zo’n taal de eenzaamheid doorbreken die nu een maal onlosmakelijk gekoppeld is aan en emotie die hoort bij rouw? En…is dat het medicijn tegen rouw?

Bijzondere roman over de fysieke en geestelijke oerpijn die hoort bij rouw

Caro van Thuyn zegt over taal; “taal, die secuur neerlegt alsof ze alles definieert, ze bestaat niet.” En even verder; “er huist een stilte in de dood die zo absoluut is dat de levenden moeten zwijgen, en, woorden zijn water.”  Thuyn heeft het antwoord niet, geeft het antwoord niet.  Zij verweeft haar omzwervingen langs en door de emoties, met prachtige taal over de natuur, haar ongereptheid, haar verleidelijkheid, haar onverwachte krachten en gevaren. Maar zorgt voor troost voor haar hoofdpersonage Mari, en voor de lezer, met teksten van Richard Skelton.

Caro van Thuyn schreef deze roman over de fysieke en geestelijke oerpijn die hoort bij rouw, waarbij overgave aan deze pijn een lijn kan zijn deze krachten, vergelijkbaar met de oerkrachten van de natuur te ondergaan, te aanvaarden. De roman is gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (zeer goed).

Recensie van Mieke Koster

Lijn van wee en wens

  • Schrijfster: Caro Van Thuyne (België)
  • Soort boek: Vlaamse roman
  • Uitgever: Koppernik
  • Verschijnt: 15 januari 2021
  • Omvang: 160 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (zeer goed)

Flaptekst van de nieuwe roman van Caro Van Thuyne

In het achtste jaar van de rouw laat haar man thuis achter om een rivier te volgen naar zee. Terwijl ze probeert zich los te wandelen van de pijn en een nieuwe lijn te vinden voor haar leven, bouwt Felix aan een plekje waar zijn vrouw zich misschien ooit thuis zal voelen.

Lijn van wee en wens is een roman over de onttakeling door rouw en de liefde die niet opgeeft. Caro Van Thuyne heeft een meanderend portret geschreven van een vrouw die olifantenpaadjes trekt tussen deze twee oerkrachten, geschreven in een rauwe, weerbarstige stijl. De roman is een zoektocht naar wat verlies betekent.

Bijpassende boeken en informatie

Wessel te Gussinklo – Op weg naar De Hartz

Wessel te Gussinklo Op weg naar De Hartz recensie en informatie over de inhoud van deze nieuwe Ewout Meyster roman. Op 24 september 2020 verschijnt bij Uitgeverij Koppernik de nieuwe roman van de Nederlandse schrijver Wessel te Gussnklo.

Wessel te Gussinklo Op weg naar De Hartz Recensie en Informatie

Ewout Meyster, de opschepper, snoever, wijslip uit de Hoogstapelaar, niets is er van hem over, zo nu op weg naar de Hartz, het landgoed, op weg naar de Grote Man, Babinsky, nog groter dan Somsen, Ewouts gids, leermeester. Daar gaat het gebeuren, dit heeft hij nodig, daar in dat indrukwekkende landhuis zal hij de weg vinden die hij bewandelen moet, nee, dat is te zuinig uitgedrukt, die hij moet afleggen, moet doorgronden, om te worden wie hij moet zijn.

Bijna een omgekeerde houding van Ewout als in de Hoogstapelaar. Daar zeker van zichzelf, boven iedereen uitrijzend, zijn vrienden de maat nemen. En nu, sinds hij Somsen kent, zijn “ meester”, die hij leert kennen wanneer hij zijn roman door hem weer laten lezen. Is zijn schrijverij goed genoeg  om uit te geven? En daar gebeurt het, daar worden Ewouts poten systematisch onder hem vandaan gezaagd want zijn schrijverij is niets meer dan zelfbevrediging. Zijn zelfbeeld berust op zelfbedrog, Niets weet hij, niets van het leven, niets wat nodig is om een echte schrijver te worden. Gevormd moest hij worden, en Somsen, de grote Somsen, hij die regelmatig op de Hartz lezingen gaf, colleges gaf, daar docent was, door heel Europa reisde, Brussel, Straatsburg, de grote denker, die zoveel wist van filosofie, theorieën weerlegde, citaten uit zijn mouw schudde. Ja, die. Die wilde Ewout wel begeleiden op weg naar het zekere, het grote, het echte weten. Een echte man worden, want wat was hij nu?” Allemaal show, buitenkant, Narcistische aanstellerij eigenlijk, omdat je je zwakte, je weerloosheid moet verbergen. Het is eigenlijk alleen maar overcompensatie” ( ja, hij kende het woord)” overcompensatie, omdat je eigenlijk een minderwaardigheidscomplex hebt”.

Ja, hoe erg wil je het hebben. Hij Ewout! Dat dacht hij toch niet. Ja andere jongens, maar hij?

Maar er is redding onderweg. Ewout mag Somsens assistent worden. Zij geweldige lezingen uittypen, mee op reis naar Brussel en Straatsburg, en samen zullen zij naar zijn roman kijken, er meer diepere lagen in aanbrengen, een meesterwerk van maken, Ja, dat kan Ewout nu nog niet alleen, maar Somsen gaat hem begeleiden. En Ewout, ja, hij hangt aan zijn lippen, hij heeft dit nodig Somsen immers wist dit allemaal, doorzag alles. Want ja, Ewout was dan wel een super slimme jongen, Somsen had hem getest, maar kennis of inzicht of begrip? Ja, wat heb je daaraan wanneer je persoonlijkheid nog niet gevormd was. Er nog gesleuteld dient te worden aan je karakter zodat je een glanzende vorm aanneemt tussen de anderen, meer dan zij wordt.

Wessel te Gussinklo Op weg naar de Hartz Recensie

Er is nog veel werk aan de winkel. Ewout heeft nog zoveel sturing nodig. Hij heeft immers been vader, dus hij moet bij de hand genomen worden. Ja, ook in de liefde, hij heeft een vrouw nodig, de ware hoofse liefde, daar moet hij naar streven, als een echte man, een man die weet wat een vrouw nodig heeft, wat zij verlangt en verwacht van een man. Dus voorlopig geen seks met het meisje, de jonge vrouw Sylvia die hij ontmoet in de bibliotheek.

Bijna schreeuwen wil je tegen Ewout. Ja, ga jij maar gewoon schrijver worden en wellicht lukt het je om vertrouwen in jezelf te vinden.

Afwachtend, dienend moet hij zich opstellen. En Ewout stuurt erop aan dat Sylvia kennis maakt met Somsen, zij zal daar veel aan hebben, net als hij, hij weet zoveel die Somsen, hij weet alles, hij is ook een therapeut. En ja, dat heeft Sylvia nodig na die keer dat zij samen iets verder gaan dan kussen en strelen en Sylvia helemaal verkrampt en Ewout naar huis stuurt. Alleen wil zij zijn, maar Somsen kan ook haar redden. En ja…daarin gaat hij ver, veel te ver. En hij maar Ewout de pin op zijn neus met betrekking tot zijn grote Liefde. Immers beschadigd is dit meisje, ernstig beschadigd en Somsen zal helpen, want veel geduld moet Ewout hebben.. Ja hij heeft nu wel tijd, hoeft even niet naar Brussel, Straatsburg. En ja, dit kan niet anders eindigen dan in een grote ramp.

Wat een sublieme roman: een adembenemende reis!

Zo eindigt Ewout, alleen huilend op zijn kamer. Geen liefde meer, geen vrienden, geen plannen of zekerheden. Wat een roman deze weg naar de Hartz. Te Gussinklo pakt je bij de kladde. Meteen verdwijn je als lezer in het hoofd van Ewout. Elke seconde, elke gedachtegang, elke aarzeling, elke overweging, elke (on)zekerheid? Elke twijfel. Bovenop zit je er als lezer, ben je soms als Ewout. Je houdt je hart vast. Ruikt als snel dat er niet veel goeds kan komen van deze reis van Ewout aan de hand van Somsen.  En Ewout zo eenzaam, zo onzeker, zo zijn stinkende best willen doen en Somsen wijst hem keer op keer af, gooit hem keer op keer terug, het diepe in, nee nog steeds niet goed, nog steeds geen echt karakter. Te Gussinklo vraagt veel van mij als lezer. Geen makkelijke weg, niet voor al zijn personages, maar ook niet voor mij als lezer. Soms het boek even weg, te kwaad worden. Somsen al doorzien, maar Ewout nog niet. Bijna schreeuwen wil je dan tegen Ewout. Ja, ga jij maar gewoon schrijver worden en wellicht lukt het je om vertrouwen in jezelf te vinden. Dat is wat je Ewout gunt aan het eind van deze adembenemende reis op weg naar de Hartz. De roman is gewaardeerd met de maximale ∗∗∗∗∗ (uitmuntend).

Recensie van Mieke Koster

Op weg naar De Hartz

Ewout Meyster, deel 4

  • Schrijver: Wessel te Gussinklo (Nederland)
  • Soort boek: Nederlandse roman
  • Uitgever: Koppernik
  • Verschijnt: 24 september 2020
  • Omvang: 472 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitmuntend)

Recensies en waardering voor Op weg naar de Hartz

‘Een sublimering van Te Gussinklo’s dramatische ironie: de personages en hun gedragingen zijn nooit eenduidig te beoordelen. Nooit zijn ze zwart óf wit, geheel betrouwbaar óf geheel bedenkelijk.’ Thomas de Veen (NRC, ●●●●)

‘Maar wat een ongekend genot biedt dit kunststuk. Wessel te Gussinklo lezen is een zoete kluisterende kwelling.’ Jeroen Vullings (Elseviers Weekblad, ∗∗∗∗∗)

Flaptekst van de nieuwe Ewout Meyster roman van Wessel te Gussinklo

In dit vierde deel van de Ewout Meyster-cyclus bevindt de drieëntwintigjarige Ewout zich op het landgoed De Hartz. Daar, in het landhuis van de Grote Man, volgt hij colleges en lezingen, gegeven door een internationaal gezelschap van hoogleraren en wetenschappers. Maar vooral is dit deel een terugblik op de periode dat hij als achttien-, negentienjarige bij de door hem hooglijk bewonderde Somsen in de leer was.

Ewout volgt een privéopleiding bij hem – zijn kennismaking met filosofie en psychologie. In die tijd leert hij ook Sylvia kennen, de eerste grote liefde in zijn leven. Van de branie en bluf uit De hoogstapelaar is niets meer terug te vinden. Nee, Ewout oefent zich in discipline, opoffering en totale toewijding aan zowel zijn grote liefde Sylvia als aan zijn leermeester Somsen, die bij hem de vensters opent naar kennis, zelfkennis en geestelijke volwassenheid. Wetenschap en pseudowetenschap, maar ook ontluistering, verraad en bedrog spelen een grote rol in dit verhaal, met dramatische gevolgen.

Bijpassende boeken en informatie

Irene van der Aart – Uitgemolken

Irene van der Aart Uitgemolken recensie en informatie boek over het moderne boerenleven in de Achterhoek. Op 20 november 2020 verschijnt bij Uitgeverij Atlas Contact dit boek geschreven door de Nederlandse cabaretière, actrice en schrijfster Irene van der Aart.

Irene van der Aart Uitgemolken Recensie en Informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Uitgemolken, Een nieuwe plattelandidylle. Het boek is geschreven door Irene van der Aart. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van dit boek van Nederlandse cabaretière, actrice en schrijfster Irene van der Aart.

Hilarisch, informatief, betrokken maar ook bezorgd verhaal over het boerenleven

Een hilarisch, informatief, betrokken en ook bezorgd verhaal over Boer en zijn kleine boerenbedrijf. Een plattelandsidylle zoals voor in het boek staat. Wanneer Van der Aart al ver in de 30 is, ontmoet zij tijdens een groepsrondreis door Cuba een soort van type man waar zij nooit op zou vallen. Maar omdat de liefde kruipt waar hij/zij niet gaan kan gebeurt dit onverwachte, ongeplande. Haar onhandige aard en zijn praktische inslag brachten hen bij elkaar. Boer (die eigenlijk Gerard heet) is zijn naam en dat is hij ook. En zij latten nu al 17 jaar. Van der Aart woont ook nog zo gemiddeld twee dagen per week in een woongroep in Amsterdam. Maar ja, met zo’n boer als geliefde ontkom je er niet aan deelgenoot te worden van het boerenleven en je in te leven in de boerencultuur en meer specifieker in dit geval, de Achterhoekse boerencultuur.

Door haar stadse ogen volg je als lezer de perikelen van het boeren leven. En meer en meer begint zij de rust en het relaxte leven op het platteland te waarderen. Hilarisch zijn de stukjes die zij schrijft over de toeristen in Amsterdam, en hoe je maar beter de Aziaten met hun selfiesticks uit te weg kan gaan. Die zijn nl. een aanslag op je leven. En haar vriendinnen en hun eetgewoontes, het liefst veganistisch  maar in ieder geval vegetarisch en alle gedoe met de lunchkaarten e.d. Sinds van de Aart een deel van haar stadse wortelstelsel heeft vervangen door plattelandswortels wordt het verschil ernstig duidelijk en schrijft zij hier met veel humor over.

Irene van der Aart Uitgemolken Recensie

Eigenlijk is dit boek vooral een lofzang op alle boeren. En in het bijzonder op haar eigen Boer. En op de koeien. En op het boerenleven. Het boer zijn, dat geen vak is maar een levensstijl, en het naoborschap en hoe onontbeerlijk dat is. Zeker omdat het boerenleven zwaar is en dat het zo vanzelfsprekend is om je naaste buur of boer een handje te helpen wanneer dat nodig is. En zo leer je als lezer best veel over het boerenleven. Zoals het belang van de “ eerste snee”. De eerste maaibeurt in het jaar. Dit gras heeft de kwaliteit van krachtvoer en het is een stuk goedkoper. Hoe vroeger het gras gemaaid, hoe beter de kwaliteit.

Of toen Bertha, een van de koeien door een rooster was gezakt, de brandweer er aan te pas kwam om haar eruit te halen. Een takelwagentje om haar op stro te leggen en alsnog sterft zij. Dus heel veel kosten en alleen maar pech.  Of hoe de koeien kunstmatig geïnsemineerd worden, waar je als stadse al snel van denkt ”kan dat niet romantischer” maar wanneer je een natuurlijke daad aanschouwt ook ontluisterd achterblijft vanwege de snelheid waarmee de stier dit afhandelt. En dat je als Boer vaak na twee jaar je stier de deur uit doet omdat hij onhandelbaar en onbetrouwbaar, dus gevaarlijk kan worden. Wat een stier dan weer opbrengt op de markt en/of je hem beter naar de slacht kan brengen en hem dan in stukken, uitgebeend en al, in de diepvries bewaart voor de vele bijzondere momenten voor een buurtfeest met barbecue.  Als Boer geveld is na een hernia operatie zijn er als vanzelf hulptroepen op het erf. Ja ook de stadse mensen, familie en vrienden van Van der Aart, zodat zij ook eens ruiken aan het boerenleven.  Komt niet het moment om ermee op te houden? Raak je niet uitgemolken?

Invoelend en humorvol beschrijft Irene van Aart wat het betekent om met een oude familieboerderij te stoppen

Invoelend en met humor laat Irene van de Aart zien wat het betekent om te stoppen met een melkveebedrijf dat al generaties in de familie van Boer zit. Zij neemt de lezer mee langs allerlei hedendaagse items rondom de natuur en het samengaan met het boerenleven. Het gaat over milieumaatregelen, dierenwelzijn, het klimaat. En over voedsel. Is dat eigenlijk niet veel te goedkoop? Kortom, zij spaart de consument niet en zeker de grote supermarktketens niet die zoals ieder weldenkend mens weet, een belangrijke rol spelen in dit hele verhaal. Kortom een super noodzakelijk boek. Zeker voor de stadse mensen en wellicht de “elite” die vanaf de zijlijn zeker weten dat het anders kan en moet, maar wellicht niet zomaar van plan zijn om meer te betalen voor het “dagelijks” eten. Ik denk dat dit boek een verfrissende aanvulling kan zijn op  alle literatuurlijsten van middelbare scholen en beroepsopleidingen. Het boek is gewaardeerd met ∗∗∗∗ (uitstekend).

Recensie van Mieke Koster

Uitgemolken

Een nieuwe plattelandsidylle

  • Schrijfster: Irene van der Aart (Nederland)
  • Soort boek: autobiografische verhalen
  • Uitgever: Atlas Contact
  • Verschijnt: 20 november 2020
  • Omvang: 160 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook / Luisterboek
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗ (uitstekend)

Flaptekst van het boek van Irene van der Aart

In 2003 kreeg de Amsterdamse Irene van der Aart verkering met een boer met koeien en ging ze met hem samenwonen op zijn boerderij in de Achterhoek. In het eerder verschenen De Boer op schreef ze al aanstekelijk én met humor over de verschillen tussen het leven in de stad en op het platteland. Inmiddels is ze zeventien jaar verloofd met Boer en hoewel Irene “import’ blijft, is ze een heuse Achterhoekse geworden. Maar onlangs veranderde er iets ingrijpends: Boer boert niet meer. De toenomen regelgeving, “planetproof melken’ en de niet altijd even eerlijke kritiek op de boeren maakten het werk er al niet leuker op, maar een hardnekkig terugkerende hernia blijkt pas echt funest voor de motivatie van Boer.

Invoelend en met veel humor laat Irene van der Aart in Uitgemolken zien wat het betekent om te stoppen met boer zijn en met het boeren­bedrijf dat al generaties in de familie van Boer zit. Ook werpt ze een aantal belangrijke vragen op: is ons voedsel eigenlijk niet veel te goed­koop? En is de reden waarom de kleinere boeren een voor een afhaken niet dat ze eigenlijk te lang zijn uitgemolken?

Bijpassende boeken en informatie