Tagarchief: Mieke Koster

Milena Busquets – De verloren vriendin

Milena Busquets De verloren vriendin recensie en informatie over de inhoud van deze Spaanse roman. Op 18 mei 2021 verschijnt bij Uitgeverij Meulenhoff de Nederlandse vertaling van Gema, de roman van de Spaanse schrijfster Milena Busquets.

Milena Busquets De verloren vriendin recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman De verloren vriendin. Het boek is geschreven door Milena Busquets. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden te vinden. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van deze roman van de Spaanse schrijfster Milena Busquets.

De verloren vriendin Gema, overleden op haar vijftiende aan leukemie. Een jonge, vol in het leven staande succesvolle schrijfster en vertaalster draagt dit verlies met zich mee, maar is zich nog weinig bewust, heeft nog weinig herinneringen aan de tijd met haar vriendin. Wanneer zij op een dag met haar vriend Bruno en anderen uit eten is in een restaurant weet zij zeker, of toch niet zo zeker dat zij hier eerder is geweest. Hier in dit restaurant. En dan weet zij het weer. De ouders van Gema hadden dit restaurant, hier werden haar verjaardagen gevierd. Met stoelendans en vooral heerlijke toetjes. Maar wat weet zij eigenlijk van haar. Op zoek op het internet vindt zij niets onder haar naam.“ Gema had vijftien jaar geleefd, ze had door dezelfde straten gelopen als ik, uitstekende cijfers gehaald, ze was verliefd geworden, intelligent geweest, gevoelig, gehoorzaam, en ze had elke avond als een prinses gegeten, als een prinses, in het restaurant van haar vader.” (pagina 51) Hoezo was zij onvindbaar?

Intussen is er de zorg voor haar twee zoons. Ieder van een andere vader. Door hen, haar zoons, wist zij wat liefde is. Dat onvoorwaardelijke, onuitwisbare. Maar hoe zat dat met haar minnaars, mannen en vriendinnen nu en uit het verleden? De eerste relatie uit haar leven had zij doorstaan, de relatie met haar moeder, moeizaam geweest, maar uiteindelijk respectvol.

Op een dag nodigt zij twee vriendinnen van vroeger uit. Wat weten zij nog van Gema, hebben zij haar nog gezien toen zij zo ziek was? Hebben zij haar gesproken? Zij denkt, fantaseert van wel, maar is dat ook zo? Klopt deze herinnering? En dan, wat betekende deze vriendschap met Gema? Maar ook wat zat zij hier met deze twee vrouwen, ouder geworden, de tekenen van de tijd zichtbaar makend? En dan het gesprek met haar vriend Bruno over de betekenis van vriendschap. “Vriendschap is voor mij een al te tactisch spel, de inzet is altijd te laag en de prijs die je moet betalen altijd te hoog.” (pagina 70) En hoe zit het met haar en Bruno, de knappe acteur? Raakt zij op hem uitgekeken, of heeft zij sowieso geen zin in de verantwoordelijkheden voor een relatie?

Inkijk in een succesvol leven van een moderne vrouw en een zoektocht naar een verloren vriendin

Intussen gaat haar zoektocht naar Gema door en bezoekt zij haar oude lagere school. Daar komt zij een vrouw uit haar verleden tegen die daar werkt. Ook zij weet maar weinig over Gema te vertellen.

Wanneer een moeder van een van haar vriendinnen overlijdt gaat zij op de valreep toch naar de uitvaart. En dit lijkt de plek, het moment, dat alles op zijn plaats valt.

Vol verwachting begon ik aan De verloren vriendin van Busquets. Ik heb meer een inkijkje gekregen in een succesvol leven van een moderne vrouw die het gemaakt heeft dan een zoektocht naar een verloren vriendin. Heerlijk zo’n leven van een jonge veelbelovende en door menigeen geliefde vrouw.  Voor mij heeft het lezen van dit boek geen meerwaarde, maar wellicht heb ik de strekking van deze roman niet goed begrepen. Gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (goed).

Recensie van Mieke Koster

Milena Busquets De verloren vriendin Recensie

De verloren vriendin

  • Schrijfster: Milena Busquets (Spanje)
  • Soort boek: Spaanse roman
  • Origineel: Gema (2021)
  • Nederlandse vertaling: Arieke Kroes
  • Uitgever: Meulenhoff
  • Verschijnt: 18 mei 2021
  • Omvang: 176 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (goed)

Flaptekst van de roman van Milena Busquets

De verloren vriendin wordt verteld vanuit het perspectief van een vrije, levenslustige vertaalster die in Barcelona woont met haar twee zoons. Ze denkt terug aan Gema, een meisje dat vroeger een goede vriendin was maar op haar vijftiende overleed aan leukemie. De naam ‘Gema’ is voor haar altijd beladen gebleven met de dood van haar vriendin, met iets tragisch, iets wat onaf is gebleven. Meer nog zelfs dan de naam van haar eigen vader, die niet lang daarna ook overleed. Ze besluit uit te zoeken of haar laatste herinneringen aan Gema kloppen.

Terwijl haar knappe, jonge geliefde Bruno vanaf zijn vakantieadres smachtende berichtjes stuurt, heeft zij er juist behoefte aan om alleen te zijn. Ze heeft geen ruimte voor verliefdheid en brengt de zomer door met het bezoeken van betekenisvolle plekken in de stad, gesprekken met oude vriendinnen en zelfs een bezoek aan haar oude school. Ze komt steeds meer te weten over Gema, over vriendschap en over zichzelf. Langzamerhand blijkt dat haar herinneringen aan de vervlogen tijd vervormd zijn met de jaren.

De verloren vriendin is een ode aan een vriendschap, maar vooral ook een ode aan het leven, de stad en aan betekenisvolle gebeurtenissen die je geheugen vorm geven.

Bijpassende boeken en informatie

Kristien De Wolf – Regensoldaten

Kristien De Wolf Regensoldaten recensie en informatie over de nieuwe Vlaamse roman. Op 23 april 2021 verschijnt bij uitgeverij In de Knipscheer de nieuwe roman van de Vlaamse schrijfster Kristien De Wolf.

Kristien De Wolf Regensoldaten recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden de roman Regensoldaten. Het boek is geschreven door Kristien De Wolf. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud de nieuwe roman van de Belgische schrijfster Kristien De Wolf.

Ooit, lang geleden, mijmert Mus, was zij ,Magda Vonck, in het dagelijks leven Mus genoemd, haar moeders oogappel. Wanneer moeder samen met de buurvrouwen en vriendinnen samen kwam, had moeder verhalen. Verhalen over Mus, haar dochter. Ja, het hele huis hing vol met die verhalen. (Nu eerst even een slokje). Overal, door het hele huis hingen foto’s van haar. Mus in de wieg, Mus op de tafel, Mus aan de hand van moeder en ga zo maar door. In de kamer, in de gang, in de wc, langs de trap, in de slaapkamers. En altijd die verhalen, over hoe knap, slim, lief enz. Mus was.  En over hoe zwaar de bevalling. En Waarom Mus, Mus heet. Moeder was verliefd op Mus en Mus op haar verhalen. (En nu eerst maar eens een glaasje).

Vader, notaris van zijn vak, wordt dat zat en vindt dat moeder haar aandacht ergens anders op moet richten. Moeder krijgt de juiste kleren, de juiste houding en wordt vaders assistente. Mus wordt veel alleen gelaten, blijft alleen achter wanneer de hulp naar huis gaat, verveelt zich, blijft zitten waar ze zit, bestudeert de keuken, en vooral wanneer het regent de regenstromen en druppels die sporen maken langs de ramen. En dan wordt het stil in huis, moeder vertelt geen verhalen meer, verdwijnt achter de krant, vader naar zijn werkkamer. Tot op een dag moeder Mus in vertrouwen neemt. Zij is zwanger. En Mus houdt haar hart vast. En ja, Bennie, haar nieuwe broertje wordt moeders held. Haar oogappel, haar beertje. Mus haar foto’s verdwijnen naar de zolder. Bennie is nu de dagelijkse held. En Mus krijgt een rol. (Oh, nu al een aantal slokken voor het werk begint) Zorgen voor haar broertje en natuurlijk ook voor zaken in het huishouden. Was het zo makkelijk, Mus vervangen door een beter exemplaar?

Maar gelukkig heeft Mus een ontsnappingsroute uit haar huis. Tijdens de bevalling van haar broertje moest zij naar de buren. Zij wordt dikke maatjes met haar buurjongen en samen met hem verdwijnen zij in hun eigen wereldje. Andy heet hij.( De drank ligt nu zelfs al in haar bureaulade)

Dan, wanneer Mus op kamers gaat. Wonen in de grote stad, begint haar leven. Feesten en beesten, vrienden, vriendinnen, kroegen, drank, jongens, seksen. Ja, Andy is altijd in de buurt, hoort bij de vriendenclub. Hij is haar vaste gegeven, haar maatje, haar steun en toeverlaat. Maar nooit haar minnaar, nooit haar bedpartner. Zij danst, feest, zuipt, sekst en ja werkt zich door haar studie heen. Maar Mus verbindt zich niet echt aan iemand. Kan zij dat niet? Of wellicht is zij nog niet zover?  Of zit haar leven haar in de weg? De hele wereld al gezien, haar goddelijke gang gegaan. En nu ( ja, elke avond zeker een halve fles sterke drank), Mus, een goed betaalde neurologe, de vrienden en uit haar tijd hebben gezinnen ,zijn over de wereld uitgevlogen,  zijn gescheiden, uit het oog verloren.

Kristien De Wolf Regensoldaten Recensie

Nu, in haar spreekkamer ontvangt zij  wankelend op haar benen, mensen met dementie, hun familie, mantelzorgers. Zij stelt hen gerust. Vergeten gaat met stapjes. Eerst kleine dingen, dan grotere, dan karakterverandering, dan totale lethargie. Medicatie ophogen? Dat laatste, nee, zover zijn zij nu nog niet. Is Mus zelf nog niet. Nee, nu nog niet. En nu na zoveel jaren, een afspraak met Andy? op blz. 149” Zo liep ik daar, met het verleden, het heden en de toekomst gelijktijdig in mijn hoofd, alsof ze heel even samen vielen in dit moment. Een stevige windvlaag deed mijn jas opbollen. Het was alsof ik zelf een vlucht nam en zou opstijgen als een reiger, als honderdduizend spreeuwen tegelijk, vrij en hoog in de lucht, in een prachtige dans, en helemaal synchroon, als duizend regensoldaten.”

Eerst kleine dingen, dan grotere, dan karakterverandering, dan totale lethargie

Kristien de Wolf maakt met deze roman geloofwaardig hoe belangrijk de jongste jeugdjaren zijn om uit te groeien tot een geestelijk gezonde volwassene. Ik miste de gelaagdheid die mij zo trof in haar vorige roman, Ava Miller en ik. Jammer vind ik dat. De roman is gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (zeer goed).

Recensie van Mieke Koster

Regensoldaten

  • Schrijfster: Kristien De Wolf (België)
  • Soort boek: Vlaamse roman
  • Uitgever: In de Knipscheer
  • Verschijnt: 23 april 2021
  • Omvang: 152 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (zeer goed)

Flaptekst van de nieuwe roman van Kristien De Wolf

Regensoldaten is de tweede roman van Kristien De Wolf. In deze meeslepende vertelling eist de schrijver alle vrijheid op om zich onstuimig te bedienen van verbeelding, humor en tragiek. Meedogenloos, maar met een tomeloze liefde, kijkt ze naar een vrouw die vanuit de eeuwigheid haar spartelend bestaan reconstrueert. Gaandeweg wordt duidelijk dat Mus’ beproevingen onmisbaar zijn geweest om op de valreep van haar leven, in één glorieus moment, een prachtige held te kunnen worden.

Kristien De Wolf Ava Miller en ik Recensie en InformatieKristien De Wolf (België) – Ava Miller en ik
psychologische roman
Waardering redactie∗∗∗∗ (uitstekend)
Ontroerende en aangrijpende roman over de geboorte en de ondergang van een meisjes-vrouwenvriendschap…lees verder >

Bijpassende boeken en informatie

Vamba Sherif – Ongekende liefde

Vamba Sherif Ongekende liefde recensie en informatie over de inhoud van dit autobiografische boek. Op 20 april 2021 verschijnt bij Uitgeverij De Geus van de uit Liberia gevluchte schrijver Vamba Sherif.

Vamba Sherif Ongekende liefde recensie en informatie

Als de redactie het boek gelezen heeft, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Ongekende liefde. Het boek is geschreven door Vamba Sherif. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van dit boek met autobiografische verhalen van de uit Liberia gevluchte schrijver Vamba Sherif.

Vamba Sherif vertelt zijn tien jarige dochter Bendu zijn levensverhaal. Zij vraagt zich af hoe hij zonder moeder, haar oma in Nederland verzeild is geraakt. Hij begint haar te vertellen over de plek van zijn vooraanstaande familie in noord Liberia. Zijn familie bestaat uit geleerden, dichters, bemiddelaars, predikanten. Een samengaan van verschillende religies, een eeuwenoud volk dat haar geschiedenis met zich meedraagt, beschreven heeft in eeuwenoude manuscripten. Hoe hij als kind leerde van wijze overgeleverde familie verhalen, mythes, van de volwassen mannen. Hoe hij  gekoesterd werd door de sterke vrouwen uit de familie clan. Zijn moeder was een echte handelsvrouw, zijn oma zijn grote warmtebron. Zij zong voor hem, oude verhalen, sprookjes, wijsheden zong zij hem zachtjes in zijn oren. Zij troostte hem, leidde hem door het dagelijks leven. Hoe hij buiten speelde, hoe hij zich geliefd voelde. Hoe hij de schoonheid van het land ontdekte, verwend werd met het heerlijkste traditionele eten  Hoe hij leerde dat door de eeuwen heen alle omliggende landen een gemeenschappelijke geschiedenis hadden en hoe er langzaam barsten komen in deze geschiedenis en dat dit zou leiden tot een burgeroorlog.

Hij moet op de vlucht en komt bij zijn oudere broer in Koeweit terecht. Daar gaat hij naar de middelbare school en alhoewel hij de warmte van zijn gezin erg mist vindt hij toch zijn plek. En dan begint Sadam Hoessein te dreigen dat hij Koeweit aan gaat vallen. Wat oorlog doet met de burgers en vooral met de jonge vrouwen en meisjes. Dat de  broers niet anders kunnen dan vluchten. En via Jordanië komen zij uiteindelijk in Nederland terecht.

Vamba Sherif Ongekende liefde Recensie

Terwijl hij Vamba, snel de taal leert, zich op de toekomst richt, blijft zijn oudere broer Alpha  omkijken, terug, het verleden in, waar hij een baan als professor aan de universiteit had. Waar er naar hem werd opgekeken, waar hij iemand was. Maar Vamba vindt zijn weg naar de bibliotheek, leest de grote schrijvers. Hij is onder andere erg onder  de indruk van De Aanslag van Harry Mulisch. Begint zelf te schrijven, krijgt daardoor steeds meer grip op zijn verleden, heden en toekomst. Zijn schrijven dat hem helpt zijn leven te boekstaven, de Liberiaanse geschiedenis te doorgronden. En wellicht nog belangrijker deze geschiedenis vast te leggen voor een volgende generatie. Hij vertelt zijn dochter over de ontmoeting met haar moeder, tijdens een boekpresentatie. Hoe hij van haar onder de indruk raakte, hoe hij hoopte weer van haar te horen. Over zijn leven in het AZC, over het wanhopige traject op weg naar een verblijfsvergunning, over het toegewezen huis in Veldhoven. Over de band met de buren Jac en Trees, hoe zij een gids werden in zijn leven en dat eigenlijk nog steeds zijn, als vader en moeder voor Vamba en opa en oma voor Bendu en haar broers. Mensen die hem leerden voorbij kleur naar de mens te kijken, voorbij het onderscheid in ras, voorbij de verschrikkelijke daden van het kolonialisme, zonder blind te zijn voor het onrecht dat de zwarte bevolking is aangedaan.

Mooie liefdesverklaring aan zijn moeder, oma, zijn verscheurde land Liberia, de Afrikaanse tradities en Nederland

Een Ongekende liefde is wat mij betreft een ode aan het leven en de liefde. Een liefdesverklaring van Vamba aan zijn moeder, oma, zijn verscheurde land Liberia, aan de Afrikaanse  tradities en culturen, aan Nederland. Een steun aan alle Afrikanen die hun vaderland verlieten en ergens op een andere plek in de wereld weer een leven moeten opbouwen. Een liefdesverklaring aan zijn vrouw en kinderen. Een les voor alle lezers die nooit hoefden te vluchten. Hun ogen te openen voor deze liefdesverklaring van een immigrant, aan een land waar hij toevallig terecht kwam, die vallend, maar vooral blijmoedig opstaand zijn dochter aanspoort zichzelf te zijn, zodat haar werkelijkheid als kind van een zwarte vader en een witte moeder haar in staat zal stellen voorbij de onstuimige geschiedenis te kijken. Een erg belangrijk boek, gewaardeerd met ∗∗∗∗ (uitstekend).

Recensie van Mieke Koster

Ongekende liefde

  • Schrijver: Vamba Sherif (Liberia)
  • Soort boek: autobiografische verhalen
  • Uitgever: De Geus
  • Verschijnt: 20 april 2021
  • Omvang: 256 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗ (uitstekend)

Flaptekst van het autobiografische boek van Vamba Sherif

In Ongekende liefde vertelt Vamba Sherif zijn levensverhaal aan zijn tienjarige dochter Bendu. Hij wil dat ze weet wat haar Afrikaanse wortels zijn en wat voor lange, moeilijke weg mensen soms afleggen om te komen waar ze zijn. Vamba beschrijft zijn opgroeien in een vooraanstaande familie van geestelijk leiders en wetenschappers in Liberia. Een familie waarin plaats is voor verschillende geloven en de vrouwen een cruciale rol spelen. Als de jonge Vamba de ongeschreven wetten overtreedt en de familie te schande maakt, is het oordeel hard: verbanning. Zijn moeder zal hij nooit meer zien. Hij vertrekt naar Koeweit, vlucht wegens de Golfoorlog naar Syrië om uiteindelijk in een AZC in Nederland te belanden.

Bijpassende boeken en informatie

Gerda Blees – Wij zijn licht

Gerda Blees Wij zijn licht recensie en informatie over de inhoud van deze nieuwe debuutroman. Op 16 april 2020 verschijnt bij Uitgeverij Podium de roman van de Nederlandse schrijfster Gerda Blees.

Gerda Blees Wij zijn licht Recensie en Informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van In het aanzicht van Wij zijn licht, de nieuwe roman van Gerda Blees. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden te vinden. Bovendien kun je op deze pagina informatie over de inhoud van de eerste roman van de Nederlandse schrijfster Gerda Blees.

Hoe zou zij dit aanpakken? De schrijfster Gerda Blees. Een roman over zo’n schokkend waargebeurd verhaal? Hoe doe je dit zonder verzeild te raken in sensationele kitsch? Verrassend kan ik zeggen. Vanuit vijfentwintig perspectieven loodst Blees je geloofwaardig door deze onwaarschijnlijke en bijna niet te vatten geschiedenis. Zo knap.

In het eerste hoofdstuk’ Wij zijn de nacht sleurt Blees je meteen mee dit verhaal in. “De gruwelijkheden waarvan wij getuigen zijn wilt u niet weten, en wij willen er niet over praten. Er zijn interessantere manieren waarop mensen kunnen overlijden, zoals deze vrouw die op dit moment onze aandacht heeft, bij wie de herkenbare elementen van het vredig sterven samenvallen met verontrustende afwijkende omstandigheden”.

Blees loodst je geloofwaardig door deze onwaarschijnlijke en bijna niet te vatten geschiedenis, zo knap

Zo gaat dit vijfentwintig hoofdstukken door. Vanuit het perspectief van plaats delict, de buren, de raadsvrouw, de feiten, de ouders, kijk je naar het gebeurde, het overlijden van Elisabeth, een van de leden van de Utrechtse Woongroep Klank en Liefde, die leefde van het licht. Geen eten meer nodig heeft om. Met Melodie, de dominante, de min of meer leider van deze woongroep, die andere drie, wat zwakkere groepsleden keer op keer bij de les houdt. Wanneer de groep begint aan het negendagenproces bijvoorbeeld waarin de groep de affirmatie ( een soort bevestiging) krijgt;’ ik word gevoed door het universum’ wat Melodie een prachtig uitgangspunt vindt en mooi aansluit bij wat zij al heel lang voelt en ervaart. Melodie, zo vol van zichzelf, vergeet de anderen in haar groep wanneer zij op dag negen van dit proces, op de website van de Woongroep Klank en Liefde schrijft; Wij voelen ons herboren als groep, maar ook helemaal persoonlijk. Eten blijkt meer dan we dachten een enorme verslavende en afleidende factor in ons leven.

Nu wij dit weten kunnen zij zelf gaan kiezen hoe groot de rol van voedsel in ons leven moet zijn. Intussen is Petrus, de enige man in de groep zo kwaad geworden dat hij uit de groep wil stappen maar Melodie helpt hem in te zien dat juist zijn heftige emoties het bewijs zijn dat hij de groep nodig heeft. Dat vergeet zij op de site te melden, over die heftige emoties. En over Elisabeth, haar gestorven zusje gaat het al helemaal niet. Een blok aan het been in de groep? Te zwak eigenlijk, niet echt serieus genomen eigenlijk. Maar gelukkig voor Elisabeth wijdt Blees ook een hoofdstuk aan het dode lichaam.

“Wij zijn het lichaam van Elisabeth. Koud zijn we- zo koud wij toen Elisabeth nog leefde nooit geweest, al lukte het ons de laatste jaren al niet meer onze extremiteiten warm te houden. Maar nu is het heel prettig dat we in handen zijn van de meest gepassioneerde patholoog, Theo van Lijstbeek. Om op die manier te worden aangeraakt, dat hebben wij bij Elisabeths leven nooit mogen ervaren. En, de doden liegen niet, maar Elisabeth heeft tijdens haar leven ook niet veel gelogen, want zij sprak nauwelijks.”

Een inkijk in het leven van een woongroep, geïsoleerd van de samenleving

Zo geeft Wij zijn het Licht een inkijk in het leven van een woongroep, geïsoleerd van de samenleving. De macht en kracht van een dominante figuur. De blinde vlekken van het eigen gelijk. En het gevaar daarvan. Juist omdat dit vanuit zoveel verschillende invalshoeken zorgvuldig wordt bekeken, beschreven, geanalyseerd leidt dit tot hilarische beelden.  Knap zo’n respectvol en liefdevol beeld te schetsen van een groep mensen, al jarenlang van het padje, en gevangen in haar eigen gelijk, tot het moment waarop op gruwelijke wijze het tegendeel bewezen wordt. Ik vind het een indrukwekkende debuutroman die is gewaardeerd met ∗∗∗∗ (uitstekend).

Recensie van Mieke Koster

Gerda Blees Wij zijn licht Recensie

Wij zijn licht

  • Schrijfster: Gerda Blees (Nederland)
  • Soort boek: psychologische roman
  • Uitgever: Podium
  • Verschijnt: 16 april 2020
  • Omvang: 224 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Shortlist Libris Literatuurprijs 2021
  • Winnaar Boekhandelsprijs 2021
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗ (uitstekend)

Flaptekst van de nieuwe roman van Gerda Blees

Midden in een zomernacht sterft Elisabeth, de oudste bewoonster van de spirituele woongroep Klank en Liefde. Haar drie huisgenoten worden aangehouden: het streven van de groep om te stoppen met eten en van licht, lucht en liefde te gaan leven, lijkt Elisabeth fataal te zijn geworden. Van wereldvreemde idealisten aan de rand van de maatschappij zijn de drie plotseling landelijk nieuws geworden.

Door de ogen van de nacht, de buren, de twijfel, de vader van een van de huisgenoten, een sinaasappelgeur en vele andere personages en entiteiten zien we hoe elk van de betrokkenen een ander antwoord geeft op de vraag hoe Elisabeth kon overlijden, wie er schuldig is, en of woongroep nog toekomst heeft.

Een beklemmende en tegelijkertijd hoogst vermakelijke roman
over kleine mensen in een grote wereld, en hun verbindende
maar ook vernietigende verlangen om in verheven idealen te geloven.  Met haar stilistische beheersing en ingenieus vertelperspectief schreef Blees een meesterlijk debuut.

Bijpassende boeken en informatie

Marian Engel – Beer

Marian Engel Beer recensie en informatie over de inhoud van deze Canadese roman uit 1976. Op 8 april 2021 verschijnt bij Uitgeverij Koppernik de Nederlandse vertaling van de roman Bear van de Canadese schrijfster Marian Engel.

Marian Engel Beer recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden de roman Beer. Het boek is geschreven door Marian Engel. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van deze bijzondere roman uit 1976 van de Canadese schrijfster Marian Engel.

Recensie van Mieke Koster

Lou, een zich stoffig voelende bibliothecaresse krijgt de kans haar mollenbestaan te ontvluchten. Al een tijd lang zat het leven haar tegen. Het leek erop alsof het leven in het algemeen de pik op haar had. Haar erudiete baan bij de archieven van Het Historisch Instituut verandert voor haar langzaam in een opslagruimte van vergeelde documenten. Zij onderzocht niet het verleden, zij werd het verleden. Dan is het zover. Het Instituut heeft het beheer gekregen over een erfenis van kolonel John William vernoemd naar zijn bezit Cary’s Island. Een onbewoond en ver afgelegen eiland ergens hoog in de Canadese wateren. Het blijkt dat hij een interessante bibliotheek heeft nagelaten. Een zonderlinge man met een brede interesse. En nu gaat Lou zijn bezit in kaart brengen en uitvinden of deze plek en geschikt zou zijn als bijvoorbeeld dependance van het Instituut.

Een achthoekig huis, een kamer vol boeken en een beer

Dan gaat ze op reis, op weg naar het hoge noorden. Haar verouderde wandelspullen en slaapzak ingepakt. Ze is er klaar voor en ze schrijft naar haar directeur dat zij zich als herboren voelt. Laat in de middag komt zij aan bij Homer Campbell, de winkelier aan de overkant van “haar” eiland. En ja, hij kan haar nog brengen en haar rondleiden door het prachtige landhuis , haar tijdelijk onderkomen. Wanneer hij op het punt staat het eiland te verlaten vraagt hij: ”Heeft iemand ook iets gezegd over de beer?” Dit werd haar koninkrijk: een achthoekig huis, een kamer vol boeken en een beer. Haar eerste confrontatie met de beer is meer onderzoekend dan dat er sprake is van een kennismaking. Haar analyse is; ongevaarlijk, onaantrekkelijk, geen bedreiging, meer een verslagen oude vrouw, die nachtenlang op haar echtgenoot ligt te wachten. Ik kan hem wel aan.

Marian Engel Beer Recensie

ze gaat aan het werk. Ze komt erachter dat er altijd al een beer is geweest op dit eiland, bij dit huis, en vind in veel boekwerken die zij catalogiseert briefjes met aantekeningen over de beer, over beren in zijn algemeenheid. Lou is niet echt een dierenliefhebber, en ontmoet bij Homer de oude vrouw die bevriend is met beer. “Praat met hem”, vertelt zij Lou, “en vooral poep met hem, dan vindt hij je aardig”. En zo, beetje bij beetje leert Lou met beer omgaan, geniet ze van hem, schiet in de lach wanneer ze met hem gaat wandelen. Zij krijgt vertrouwen in zichzelf en in beer. En ja, beer ook in haar. En beer hoeft niet meer de hele tijd aan de ketting en zo kan het gebeuren dat terwijl Lou boven hard aan het werk is, beer naar boven komt en zich voor de haard uitrekt en gaat liggen.

Over angst en eenzaamheid en over de troost die boeken kunnen geven. Prachtig!

Kom beer, naar buiten”, zegt Lou wanneer het bedtijd is. En dan loopt hij voor haar uit de trap af en gaat naar buiten. De volgende warme ochtend gaan zij samen zwemmen in het ijskoude water en wanneer zij uit het water stappen begint beer met zijn lange ribbelige tong haar rug te likken. Wat een sensatie. Oh hemel!” Boek, boek. Wanneer zulke dingen gebeuren, pak dan altijd een boek”blz 63. En zo vergeet zij bijna haar opdracht. Wat is zij hier aan het doen? Een romantische en/of seksuele relatie met beer aan het opbouwen of, wat was de opdracht ook al weer? En, is er in al die  boeken van John Cary en de Beer niet ergens een verband te vinden? Een ondefinieerbare intimiteit tussen hen, een schakel tussen verlangen en begeerte wat bereikbaar was? Blz. 92 En beer, hij likte , die roze tong raspte een beetje, warm en prettig en vreemd.” Oh Beer, beer, ik hou van je”

Marian Engel en Beer. Een prachtige roman over een onmogelijkheid en toch oh zo helder en geloofwaardig. Over het grote, bijna dierlijke verlangen, naar geborgenheid, veiligheid, en wellicht niet te dichten kloof tussen dat verlangen en het echte leven. De kloof tussen mannelijke en vrouwelijke seksualiteit, intimiteit. Over angst en eenzaamheid en over de troost die boeken kunnen geven. Prachtig, gewaardeerd met de maximale ∗∗∗∗∗ (uitmuntend).

Beer

  • Schrijfster: Marian Engel (Canada)
  • Soort boek: Canadese roman
  • Origineel: Bear (1976)
  • Nederlandse vertaling: Barbara de Lange
  • Uitgever: Koppernik
  • Verschijnt: 8 april 2021
  • Omvang: 136 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitmuntend)

Waardering voor de roman Beer

  • “Een verdomd goed boek; het is zelfs de beste Canadese roman allertijden.” National Post
  • “Beer werkt even eenvoudig als mysterieus als een sprookje. Het is een opmerkelijke tour de force.” New York Times
  • “Een overdonderend levendig verhaal over het verbodene, het ondenkbare, het nauwelijks voorstelbare.” Washington Post
  • “Een meeslepend verhaal … briljant en aangrijpend.” Publishers Weekly

Flaptekst van de roman van de Canadese schrijfster Marian Engel

Lou is een eenzame bibliothecaris die haar dagen doorbrengt in de stoffige archieven van het Historisch Instituut. Wanneer zich de mogelijkheid voordoet, grijpt ze haar kans om naar een afgelegen eiland in Noord-Ontario te reizen, waar ze de zomer zal doorbrengen met het catalogiseren van een bibliotheek die toebehoorde aan een excentrieke negentiende-eeuwse kolonel. In haar ijver om de eigenaardige geschiedenis van het landgoed te onderzoeken, ontdekt ze tot haar schrik dat het eiland één andere bewoner heeft: een beer.

Lou’s verbeelding wordt al snel in beslag genomen door vroegere bewoners van het eiland, wier diepe fascinatie met beren ze geleidelijk overneemt. Lou wordt onweerstaanbaar langs een pad van emotionele en seksuele zelfontplooiing geleid, terwijl ze de grenzen van haar dierlijke natuur opzoekt. Wat ze ontdekt zal haar leven voorgoed veranderen. Beer is nog even provocatief en krachtig als toen het voor het eerst werd gepubliceerd.

Bijpassende boeken en informatie

Parham Rahimzadeh – Arab

Parham Rahimzadeh Arab recensie en informatie over de inhoud van de eerste roman van de Iraans-Nederlandse schrijver. Op 1 april 2021 verschijnt bij Uitgeverij Prometheus de debuutroman van schrijver Parham Rahimzadeh.

Parham Rahimzadeh Arab recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman Arab. Het boek is geschreven door Parham Rahimzadeh. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de debuutroman van de Iraans-Nederlandse schrijver Parham Rahimzadeh.

Zwart, rauw, meedogenloos, zijn de eerste woorden die  mij te binnen schieten wanneer ik dit indrukwekkende debuut dichtsla. Bassam, een jongen die op veel te jonge leeftijd aan zijn lot wordt overgelaten. Geboren in Iran, een vader die ingenieur is maar het hier in Nederland het niet verder schopt dan schoonmaker en een moeder, de centrale figuur in Bassams leven, die sterft wanneer Bassam  elf jaar is. Hij is slim, deze Bassam, doet het goed op de basisschool en krijgt een VWO advies. Arab is zijn nickname, zo wordt hij genoemd door zijn vrienden. Hij woont, zoals zoveel allochtone gezinnen in een achterstandswijk. In zijn geval is dit Schiedam.  In een multi-culti wijk wonen zij met z’n allen met de daarbij behorende problematiek. Dan sterft zijn moeder. Zij is al eerder in Iran opgenomen in een ziekenhuis enn zij sterft.

Een week later, wanneer Bassam met z’n vader naar Iran vliegt, voor een bezoek aan haar horen zij op het vliegveld dat moeder dood is. Bassam is razend kwaad en razend verdrietig. Later die week vliegt hij in z’n eentje naar huis. Een jongetje van elf jaar! Zijn vader blijft achter om nog van alles te regelen. Hooguit een paar weken denkt Bassam, maar dat gaat langer duren. Intussen zijn zijn broer en zus wel bij hem, maar oh zo vaak is hij alleen. Gelukkig is hij kind aan huis bij zijn vriend Mo en Gi en hun moeder en neemt deze jongen het besluit voor zijn vader te gaan zorgen, vooral financieel.

Arab is een zeer boeiende en ernstig noodzakelijke debuutroman

Hij belandt  bijna vanzelfsprekend in de drugshandel. Eerst hasj, maar dit verandert al snel in het echte werk, want vakken vullen bij AH, ja dat levert niet genoeg op. Daarnaast  doet hij gewoon zijn VWO, en haalt elke keer genoeg punten om over te gaan. Ach, die jongen heeft zoveel zorgen aan zijn hoofd,  zoveel verdriet over de dood van zijn moeder en de belofte aan haar dat hij zijn school afmaakt, zoveel verantwoordelijkheid voor de financiële toestand van zijn vader, verliefd op Ayla, een Turks meisje. Ja, dat kan natuurlijk niet, ook dat leidt tot de nodige problemen. Dan nog de drugshandel, waar hij samen met zijn vrienden steeds verder in verstrengeld raakt. Het grote geld blijft aantrekkelijk.

Met Bassam meelopend, meelevend, en als lezer om de haverklap je hart vasthoudend, krijg je een inkijk in de hardvochtige en onverbiddelijke wetmatigheden van deze wereld. Hoe zijn omgeving dit weet, ervan profiteert en toch steeds weer wegkijkt. En wie zorgt er nu eens echt voor hem? En wat is ervoor nodig om uit die criminele wereld te stappen? Welk wonder, of welke grote ramp moet er gebeuren voor Bassam ervan overtuigd raakt dat hij zover is om zijn dromen na te jagen en zich aan te melden voor een universitaire studie of voor een opleiding tot filmmaker?

Parham Rahimzadeh Arab Recensie

Parham Rahimzadeh schreef een overrompelend debuut met Arab. Gedeeltelijk autobiografisch en daarmee ook meteen legitiem om tal van maatschappelijke  problemen aan de kaak te stellen. Zoals; omgang hier in Nederland met het opleidingsniveau van vluchtelingen, het slepen en verplaatsen door het COA van deze mensen, het huisvesten van hen in achterstandswijken, een cumulatie van problemen in zulke wijken, de almaar voortdurende discriminatie van deze groepen.

Pappen en nathouden en niet naar omkijken totdat de hel losbreekt

Het absoluut gebrek aan interesse voor deze mensen binnen de samenleving, voor bewoners van de zgn. “Vogelaarwijken” daarbij inbegrepen de “authentieke” bewoners. Pappen en nathouden en niet naar omkijken totdat de hel losbreekt, of zoals ik net las in de krant, deze wijken interessant worden voor het zogenaamde “mengingsideaal” en er gesloopt en gerenoveerd gaat worden. Ten koste van alle  groepen bewoners. Opvallend volgens de schrijver van dit artikel worden nooit de betere wijken hiervoor aangewezen. Arab is zeer boeiende en ernstig noodzakelijke debuutroman dis is gewaardeerd met ∗∗∗∗ (uitstekend).

Recensie van Mieke Koster

Arab

  • Schrijver: Parham Rahimzadeh (Iran, Nederland)
  • Soort roman: sociale roman, debuutroman
  • Uitgever: Prometheus
  • Verschijnt: 1 april 2021
  • Omvang: 264 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Bestellen: Boekhandel / Bol
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗ (uitstekend)

Flaptekst van de eerste roman van Parham Rahimzadeh

Bassam. De jongen om wie je op straat met een boog heen loopt. Een gestolen fiets ruilt hij voor een blok hasj en daarmee begint zijn weg die hem zal leiden naar de troon van de discotheek. Hij voorziet jou van medicinaal genot wanneer het je uitkomt, en jij wil hem terugsturen naar zijn ‘eigen land’ als je hem niet meer wilt tolereren.

Maar Bassam heeft dromen, terwijl hij met zijn bende van ellende in twee werelden leeft: in een sombere achterbuurt van Schiedam en tegelijk permanent in liefdevolle aan zijn overleden moeder.

Arab is het rauwe, ontroerende debuut van Parham Rahimzadeh, over een vwo-leerling die in drugs handelt om voor zijn depressieve vader te kunnen zorgen. Mat Arab kruip je in de psyche van een jongen die omringt is door criminaliteit, maar eruit wil komen als een volwassen mens. Bassam is een Nederlander en een Arabische Iraniër die maar één ding wil: de vrijheid om zijn eigen, goede keuzes te kunnen maken, zelfs, en misschien zelfs juist, als zijn omgeving het daar niet mee eens is.

Bijpassende boeken en informatie

 

Emily Kocken – Lalalanding

Emily Kocken Lalalanding recensie en informatie over de inhoud van de nieuwe Nederlandse roman. Op 30 maart 2021 verschijnt bij Uitgeverij Querido de nieuwe roman van de Nederlandse schrijfster Emily Kocken.

Emily Kocken Lalalanding recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman Lalanding. Het boek is geschreven door Emily Kocken. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de nieuwe roman van de Nederlandse schrijfster Emily Kocken.

Jean Rodin, nee, geen familie van de Grote Rodin, de beeldhouwer, nee een Parijse jongen, 20 jaar. Hij werkt in een lampenfabriek, terwijl hij wel in het slimme klasje voor de paupers heeft gezeten.

Hij zit in de trein, er zwaait een heel mooi meisje naar hem, het schaduwmeisje. Samen bewegingen maken lopend in de zon, hun schaduwen verstrengelen. Slim, te slim, maar toch werkend in een fabriek, een strak regime, klokken, op tijd komen. Maar hoe lukt dat als hij eerst zijn wispelturige zusje naar school wil brengen. Ook zij is slim, jong, moeilijk in het gareel te houden, wil model worden. Maar daar zit Jean geen brood in. Opletten dus op haar als niemand anders dat doet.

En dan op een dag, gebeurt het erge met zijn vriend André V. Die geen verité wil heten, vanwege de grote waarheid. Hij, André moet bij de grote baas komen. Boven in de fabriekshal, in zijn glazen onderkomen, omgeven door een balustrade. Dan, springt hij nu? Of wordt hij geduwd. Dood, in één klap.

Met wie kan hij zijn zorgen, zijn angst, zijn verdriet delen?

Jean schrikt zich te pletter, valt flauw, is de getuige. Hij wordt naar huis gestuurd, zijn vader neemt hem mee naar de kroeg, daar zijn maten, mannen, en het nieuws heeft zich al door de buurt getettert. Is het zijn schuld? Met wie kan hij zijn zorgen, zijn angst, zijn verdriet delen? Met zijn vader? Met zijn zusje Odilette. Zijn zusje, verliefd op haar broer?  Zijn vader, zijn grote voorbeeld, zijn held, die werkte bij Renault. Maar failliet of out-gesourced? NU werkzaam bij het bureau van gevonden voorwerpen. Jean komt er samen met zijn zusje achter dat vader die spullen verkoopt of mee naar huis neemt. Wat een tegenvaller. Nee, hij kan hem ook niets vertellen. En over twee dagen wordt André begraven.

Dan loopt hij Noël tegen het lijf. De jongen waar zijn zusje verliefd op is. Zij raken aan de praat, gaan samen naar het café. En met hem heeft hij zo’n mooi gesprek. Over het leven, over boeken, over zijn vriend, over de problemen thuis, dat Odilette wil weglopen, over Sartre.

Het lijkt of hun geesten oversteken via hun lichamen, zo’n gelijkwaardige gesprekspartner, een evaluatie van hun levens. Jean, slim, maar pauper. Zou nooit ergens terecht komen. Weten de rijken dat wel? De streken die zij moeten uithalen om hier en daar een extra dingetje, zus of zo, van deze of gene los te krijgen? Maar zou is het niet. Voor Jean niet, voor Odilette niet, voor zijn ouders niet.

Een wervelende en boeiende stroom van woorden, fragmenten en gedachtenspinsels

Emily Kocken, en haar Lalalanding. Een wervelende stroom van woorden, fragmenten, gedachtenspinsels, over de armoe na de oorlog, het verschil tussen arm en rijk, over kunst, over literatuur. Over kansen en kansloos zijn. Over het moment pakken dat je een andere slinger aan je leven kunt geven. Absoluut geen logische lijn in dit boek, geen plot, geen houvast voor mij als lezer maar toch boeiend genoeg om nieuwsgierig te blijven en uit te lezen. Gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (zeer goed).

Recensie van Mieke Koster

Emily Kocken Lalalanding Recensie

Lalalanding

  • Schrijfster: Emily Kocken (Nederland)
  • Soort boek: Nederlandse roman
  • Uitgever: Querido
  • Verschijnt: 30 maart 2020
  • Omvang: 204 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (zeer goed)

Recensie en waardering van de roman

  • “Emily Kocken spint een even magisch als luchtig weefsel rondom zware, realistische thema’s.” (Yolanda Entius, Trouw)

Flaptekst van de nieuwe roman van Emily Kocken

Jean Rodin denkt meer dan goed voor hem is. Ooit was hij ‘een slimpie uit de sloppen’, maar nu leidt hij een machinaal leven als arbeider in een lichtfabriek. Op een dag sterft zijn collega André Vérité nadat hij van een hoogte is gesprongen. Jean denkt dat André dood is door zijn schuld. Hij denkt ook dat hij verliefd is op zijn mooie zusje Odilette. Zij gelooft dat ze de anonieme drenkelinge uit de Seine is, een Parijse urban legend. Terwijl Jean de dood van André probeert te verwerken, ontmoet hij de jongere Noël, een faustiaans moment dat hem de kans geeft zijn leven over te doen.
Lalalanding is een lichtvoetige roman over de mysterieuze liefde tussen een broer en zus in het Parijs van de jaren vijftig.

Bijpassende boeken en informatie

Charlotte McConaghy – Vlucht

Charlotte McConaghy Vlucht recensie en informatie over deze nieuwe Australische roman. Op 26 maart 2021 verschijnt bij Uitgeverij Atlas Contact de Nederlandse vertaling van Migrations, geschreven door de  Australische schrijfster Charlotte McConaghy.

Charlotte McConaghy Vlucht recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman Vlucht. Het boek is geschreven door Charlotte McConaghy. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de roman van de Australische schrijfster Charlotte McConaghy.

Vlucht, een roman over het leven van dieren op aarde en hoe deze langzaam maar zeker ten prooi vallen aan de consumptiedrift van de met name westerse mens. Maar ook een roman over rouw, liefde, onmacht, verdriet, verwerking . Een ornitholoog, Franny Stone besluit haar leven te geven voor de Noordse Stern. In deze dystoptische roman gaat deze vogel haar laatste reis maken van Groenland  naar de Arctische zeeën. Daarvoor volgt zij haar voedselketen en zal dit haar laatste vlucht zijn. Deze vogel, de verst vliegende soort die dan zo uitgeput zal zijn dat zij geen kracht meer zal hebben terug te keren.

Hij begrijpt haar grilligheid, haar fascinatie met en voor vogels

En al reizend met Franny mee, door haar leven, door haar herinneringen, krijg je als lezer een inzicht in de geschiedenis van deze vrouw en iedereen die zij tegenkomt. In Ierland geboren, grootgebracht bij haar oma in Australië. Een verdwenen moeder, een onvindbare vader, een keiharde oma, zeker geen houvast vindend bij haar gezin, haar nest. Van jongs af aan al een nestvlieder. Haar enige zekerheid, haar enige verbondenheid lijkt die met de zeeën, het water, zwervend door het wilde landschap, en het liefst daarin verdwijnen. Een vogel worden, en zelfs zo dat zij regelmatig droomt, wellicht nachtmerries heeft en wakker wordt, omdat zij stikt, vanwege veren in haar keel, over haar hele lijf.

Onmogelijk voor haar op een plaats te blijven, zich te binden, zich veilig te voelen. Maar juist die onveiligheid geeft haar de kracht de reis van haar leven te gaan maken. Bezeten als zij is de Noordse Stern te volgen. Haar man, een vooraanstaand lector aan een universiteit in Ierland, helpt haar op weg. Niet met zoveel woorden, maar hij begrijpt haar grilligheid, haar fascinatie met en voor vogels, net zo begaan met de alsmaar voortdurende uitroeiing van zovele diersoorten over de hele wereld.

Charlotte McConaghy Vlucht Recensie

Het lukt haar om een schip te vinden dat met haar de reis aandurft om van Groenland, over de Atlantische Oceaan, naar Antarctica te varen. Zij heeft drie Noordse Sterns gezenderd en wil hen volgen op hun zware reis. En ja, aan boord van dit schip zit een aantal bevlogen vissers met een bijzondere geschiedenis. Franny die tot voor kort voor aan liep in demonstraties tegen de industriële visserij zit nu met zulk volk aan boord omdat zij voor haar grote reis van hen afhankelijk is. Een gevaarlijke reis, weg van de gebaande zeepaden. Maar Franny is er zeker van de de Sterns dit schip naar de grote scholen vis zullen leiden. Deze slimme vogels. Het volgen van hun voedsel is immers hun overlevingsstrategie.

Minder overtuigend en wellicht te extreem vind ik de levensgeschiedenissen van de verschillende personages. Wat mij betreft doet dit afbreuk aan de geloofwaardigheid aan de belangrijke boodschap van dit boek. Jammer.

Overtuigende roman die grote zorgen rond klimaat en milieu invoelbaar maakt

Charlotte McConaghy schrijft met deze roman Vlucht een overtuigend verhaal over de grote zorgen die er zijn rondom natuur, milieu, klimaat. Dat de economische belangen altijd voorgaan op de schade die wereldwijd berokkend wordt. Dat de enige manier om de ogen te openen van beleidsmakers en industriële belangenbehartigers een grote wereldomvattende ramp zal zijn. De roman is gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (zeer goed).

Recensie van Mieke Koster

Vlucht

  • Schrijfster: Charlotte McConaghy (Australië)
  • Soort boek: Australische roman
  • Origineel: Migrations (4 augustus 2020)
  • Nederlandse vertaling: Erik de Vries
  • Uitgever: Atlas Contact
  • Verschijnt: 26 maart 2021
  • Omvang: 288 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (zeer goed)

Waardering voor de roman Vlucht

  • “Prachtig en hartverscheurend. Een buitengewone roman van een buitengewoon getalenteerde schrijver.” (Emily St. John Mandel, auteur van Station Elf en Het glazen hotel)

Flaptekst van de roman van Charlotte McConaghy

De noordse stern vliegt het langst en het verst van alle trekvogels, en ornitholoog Franny Stone is vastbesloten ze achterna te reizen tijdens de laatste migratie van hun soort. Het is een zaak van leven of dood – niet alleen voor de sternen, die vanwege een massaextinctie de laatste vogels op aarde zijn, maar ook voor Franny zelf. Geteisterd door nachtmerries en achtervolgd door een duister geheim probeert ze haar verleden te ontvluchten. Ze weet de raadselachtige kapitein van de vissersboot de Saghani te overtuigen om haar van Groenland naar Antarctica te varen, met de belofte dat de vogels hen naar felbegeerde vis zullen leiden. Terwijl de Saghani en haar excentrieke bemanning zich drijvende proberen te houden in onbekende wateren komen Franny’s geheimen steeds dichter aan de oppervlakte.

Vlucht is een roman van mythische proporties over trauma en verlies, maar bovenal een schitterende ode aan de ongetemde wildernis die we dreigen te verliezen.

Bijpassende boeken en informatie

Simone de Beauvoir – De onafscheidelijken

Simone de Beauvoir De onafscheidelijken recensie en informatie nagelaten Franse roman.  Op 19 oktober 2020 verschijnt bij Uitgeverij Cossee de Nederlandse vertaling van de roman Les inséparables van de Franse schrijfster Simone de Beauvoir.

Simone de Beauvoir De onafscheidelijken recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering van de roman De onafscheidelijke. Het boek is geschreven door Simone de Beauvoir. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie over de inhoud van de nagelaten roman van de Franse schrijfster Simone de Beauvoir lezen.

Wanneer Sylvie op haar negende na de zomer weer naar school gaat komt er een nieuw meisje in de klas. Een meisje, Andree, waar Sylvie direct ernstig van de onder de indruk raakt. Klein van stuk, knap, alert,slim en vrij van geest. Andree heeft vanwege een brandongeluk een achterstand op school opgelopen en zij vraagt Sylvie naar haar schriften. Sylvie is immers de slimste en de braafste van de klas. Een vriendschap wordt geboren. De Beauvoir schrijft deze autobiografische novelle in 1954 over haar jarenlange en innige vriendschap met haar vriendin Zaza en is absoluut niet van plan deze te publiceren. De geadopteerde dochter van de Beauvoir vond het manuscript terug in 2019 en besloot alsnog tot publicatie.

Een indringende roman waarvan Simone de Beauvoir vond dat deze nooit gepubliceerd mocht worden

Deze novelle geeft een inkijk in het strakke leven van de meisjes in die tijd. Rangen en standen, plus de strakke leer van de katholieke kerk maakte het leven van de opgroeiende meisjes uit de zogenaamde gegoede stand tot een ernstig keurslijf waaruit ontsnappen onmogelijk leek.

Lukt het Sylvie wanneer zij naar de universiteit gaat om filosofie te gaan studeren te ontsnappen aan dit keurslijf, zeker ook omdat het haar lukt afscheid of afstand te nemen van God, dus van haar geloof te vallen, Andree zit gevangen, ondanks haar universitaire studie. In het grote gezin waarvoor zij als mede opvoeder en manusje van alles door haar moeder wordt ingezet, mede verantwoordelijk wordt gemaakt dit grote gezin in goede banen te blijven leiden. Ook projecteert moeder haar teleurstellingen en psychisch lijden uit haar jeugd op haar dochter Andree. Dus ja, tot twee maal toe wordt door moeder haar grote liefde onklaar gemaakt, buiten spel gezet. En Andree raakt door haar innerlijk verzet tegen moeder en dus wellicht ook tegen God in een onontwarbare tweestrijd. Zij ontwikkelt voor zichzelf vaak momenten dat zij aan het randje van het leven manoeuvreert. Zij heeft al eens serieus nagedacht om van een hoog dak af te springen. Ook ontwikkelt zij een eetstoornis en wanneer zij op hun zomervakantieverblijf als een gek aan het schommelen gaat, zo hoog, zo gevaarlijk vraagt Sylvie zich af of zij dood wil. En ja, in 1927 sterft zij, aan een hersenontsteking.

Simone de Beauvoir De onafscheidelijken Recensie

Terwijl vader Gallard, de vader van Andree bij het graf van zijn dochter zegt:’ “Wij zijn slechts instrumenten in Gods handen,” denkt Sylvie daar heel anders over. Volgens haar is het vooral het strakke keurslijf van de  religie die hier haar werk heeft gedaan. Zij weet; blz 185, Voor Andree was het geloof niet, zoals voor veel mensen, een gedienstig instrumentarium van God – een manier om jezelf gelijk te geven, je te rechtvaardigen en voor je verantwoordelijkheden weg te lopen- maar bestaat het in de smartelijke vragen die een zwijgzame, ondoorgrondelijke God, een verborgen God stelt. Als een eigen beul pijnigt zij, zowel geestelijk als fysiek, zichzelf.

Als een eigen beul pijnigt zij, zowel geestelijk als fysiek, zichzelf

In het nawoord zegt Sylvie Le Bon De Beauvoir; Zaza is gestorven omdat zij probeerde zichzelf te zijn en omdat zij ervan overtuigd werd dat die pretentie een zonde was. Zo vervreemde zij van zichzelf en werd elk individualiseringsproces in de kiem gesmoord. Voor de Beauvoir bestaat er geen groter schandaal, en daar gaat dit boek over, een filosofisch  schandaal, omdat een op welke manier ook,  gedwongen rem op individualiseringsproces een aanslag op het mens-zijn is. Hoe actueel zou deze kwestie nu nog zijn? Nu, in de gedwongen ratrace naar de top? Wellicht gekleurd vanuit andere normen en waarden? De roman is gewaardeerd met ∗∗∗∗ (uitstekend).

Recensie van Mieke Koster

De onafscheidelijken

  • Schrijfster: Simone de Beauvoir (Frankrijk)
  • Soort boek: Franse roman
  • Origineel: Les inséparables (1954, 2020)
  • Nederlandse vertaling: Martine Woudt
  • Uitgever: Cossee
  • Verschijnt: 19 oktober 2020
  • Omvang: 200 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook
  • Boek bestellen bij: Bol / Boekhandel
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗ (uitstekend)

Flaptekst van de roman van Simone de Beauvoir

Als Andrée de katholieke meisjesschool komt binnenlopen, is de negenjarige Sylvie – het alter ego van Simone de Beauvoir – direct onder de indruk. Dit meisje, gemodelleerd naar De Beauvoirs vriendin Zaza, heeft een jaar school gemist omdat ze ernstige brandwonden had opgelopen, maar gaat door het leven met een wonderbaarlijke zelfverzekerdheid die Sylvie alleen van volwassenen kent. Al snel wijken de twee niet meer van elkaars zijde. Sylvie en Andrée verdiepen zich in literatuur en filosofie en verkennen Parijs. Samen voeren ze een – vaak innerlijke – strijd tegen de conventionele verwachtingen rondom vrouwelijkheid, seksualiteit en geloof.

In deze niet eerder verschenen autobiografische roman blikt Simone de Beauvoir terug op haar bijzondere vriendschap met Zaza. De onafscheidelijken is een wonderschone kennismaking met de jeugd van een van ’s werelds invloedrijkste schrijfsters.

Bijpassende boeken en informatie

Iris Hanika – Het eigenlijke

Iris Hanika Het eigenlijke recensie en informatie over de inhoud van deze nieuwe Duitse roman. Op 16 maart 2021 verschijnt bij Uitgeverij De Arbeiderspers de Nederlandse vertaling van de roman Das Eigentliche van de Duitse schrijfster Iris Hanika.

Iris Hanika Het eigenlijke recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op de pagina de recensie en waardering vinden van de roman Het eigenlijke. De roman is geschreven Iris Hanika. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de roman van de Duitse schrijfster Iris Hanika.

Recensie van Mieke Koster

Toen ik Het Eigenlijke dichtsloeg bleef ik in verwarring achter. Was dit nu echt waar deze roman over ging? De afkeer van Het herdenken? Dus meteen opnieuw begonnen. Had ik het nou goed  begrepen?

Hans Frambach werkt als archivaris bij het Instituut Voor Exploitatie van het Verleden. Hij is ongelukkig, misschien nog beter gezegd, hij is Het ongeluk. Het grote ongeluk, de schaamte om het zwarte Duitse verleden, dat eigenlijk elke dag weer diep doorleefd moet worden. Dat is waarom hij werkt waar hij werkt. Maar de mensen om hem heen worden daar onverschillig over, terwijl het voor hem onmogelijk was zichzelf zonder dat ongeluk te definiëren.

Hij is ongelukkig, misschien nog beter gezegd, hij is Het ongeluk

Zijn eenzaamheid, zijn zwaarte hierover kan hij delen met Graziela, een vriendin, muziekwetenschapper, die ook in dit ongeluk gevangen zit. Beiden ervaren dit lijden als Het Eigenlijke en zij spreken elkaar dagelijks, meestal per telefoon.  Maar Graziela krijgt een minnaar, Joachim. Voor het eerst een man in haar leven die haar bemint en begeert. Haar mooie ronde lijf aanbidt, gebruikt. En zij weet niet wat haar overkomt en gaat deze relatie met haar minnaar zien als Het Eigenlijk. Haar fysieke eenwording met deze man geeft haar recht op bestaan, recht op éénwording, Vanaf dat moment zocht zij “Het Eigenlijke” in de vleselijke liefde. Maar gelukkig is Hans haar niet echt kwijt. Immers na elke ontmoeting met Joachim heeft zij Hans nodig om deze ontmoeting van a tot z met hem te analyseren. Dus misschien een tikje jaloezie, maar ook begrip voor zijn vriendin waar Hans stiekem verliefd op is.

Hans begint te twijfelen aan De Schuld van Duitsland, nou nee dat eigenlijk niet precies, maar veel meer aan de manier waarop herdenken wordt uitgebuit. Geëxploiteerd. De grote schuld, Het Ongeluk, Het Eigenlijke wordt gebruikt.  Overal verrijzen monumenten, overal wordt geld geroken  als het gaat om herdenken en hij, Hans is elke dag weer stipt op tijd om zijn werk om zeer punctueel alle documenten die bij zijn Instituut worden aangeboden te archiveren. Steeds weer hetzelfde.  Zelfs Graziela, die haar lichaam van betekenis ontdoet voor zichzelf en omzet, ombouwt tot een betekenisloos monument voor haar minnaar. En hoe moet het dan met haar wanneer Joachim verdwijnt? Is nu alle ongeluk, al hun onmacht gelukkig te zijn, te worden, de schuld van het nationaalsocialisme?  Of komt dat omdat in de loop van de jaren het herdenken, het Duitse verleden bedekt is met een laag stof dat bestaat uit onverschilligheid, onwetendheid, desinteresse, ongeduld.

Op pagina 133 zegt Hans na een bezoek aan een kerk tegen Grazielea; “Het is niet het leed dat niet te verdragen is, het onverdraaglijke bij het spreken erover, is dat het leed wel degelijk te verdragen is,- door degenen die ontkomen zijn om ervan te getuigen, en door degenen die al vermoord zijn.  Wat eigenlijk niet te verdragen is is de volkomen zinloosheid van dit leed. Elk leed, Het is de zinloosheid, niet het lijden, dat niet te verdragen is.” En dat terwijl het christelijke geloof juist de zin van het lijden blijft preken. Door het lijden met de bijbel te verklaren geeft zij zin aan het lijden. Alsof het heeft moeten gebeuren om de juistheid van het Bijbelse wereldbeeld te verklaren (pagina 132). Dat maakt Hans Frambach zo ontzettend kwaad en machteloos.

Wat een indrukwekkende, humoristische en empathische roman!

Wat een indrukwekkend, humoristisch en empathisch boek. Een roman die heilige huisjes omver schopt, je aan het denken zet. Over herdenken en over het hoe en wat en waarom daarvan. Ook in Nederland kun je je  inmiddels wel vragen stellen over het hele circus dat jaarlijks opgetuigd wordt rondom het grote lijden van de tweede wereldoorlog. Het gekissebis over wie wel en niet herdacht mag worden. En, wanneer de week van de 4de en 5de mei voorbij is,  kunnen wij ook hier weer vrolijk doorgaan met een onmenselijke vluchtelingenbeleid. De roman van Iris Hanika is gewaardeerd met de maximale ∗∗∗∗∗ (uitmuntend).

Iris Hanika Het eigenlijke Recensie

Het eigenlijke

  • Schrijfster: Iris Hanika (Duitsland)
  • Soort boek: Duitse roman
  • Origineel: Das Eigentliche (2012)
  • Nederlandse vertaling: Jantsje Post
  • Uitgever: De Arbeiderspers
  • Verschijnt: 16 maart 2021
  • Omvang; 192 pagina’s
  • Uitgave: paperback  / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitmuntend)

Flaptekst van de roman van Iris Hanika

Hans Frambach, een Berlijnse archivaris, is geobsedeerd door het naziverleden van zijn land. Zijn levenswerk bestaat uit het catalogiseren en verwerken van de herinneringen van overlevenden van de Holocaust. Deze taak is zo hartverscheurend en allesverslindend dat Hans zich geen leven meer zonder ellende kan voorstellen. Toch begint hij aan de noodzaak van zijn ongeluk te twijfelen. Zijn goede vriendin Graziela zoekt het ‘eigenlijke’ in seksuele begeerte. Wanneer zij een tumultueuze liefdesaffaire beëindigt, probeert Hans een grens te trekken tussen de erfschuld van zijn land en zijn eigen ongeluk.

Bijpassende boeken en informatie