Alle berichten van Redactie

Zhang Yueran – Tien liefdes

Zhang Yueran Tien liefdes recensie en informatie over dit boek met Chinese verhalen. Op 21 januari 2020 verschijnt bij Uitgeverij De Geus dit boek met verhalen van de Chinese schrijfster Zhang Yueran. 

Zhang Yueran Tien liefdes Recensie en Informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Tien liefdes, het boek met verhalen van Zhagn Yueran. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van dit boek met verhalen van de Chinese schrijfster Zhang Yueran.

Zhang Yueran Tien liefdes Recensie001Boek-Bestellen

Tien liefdes

  • Schrijfster: Zhang Yueran (China)
  • Soort boek: Chinese verhalen
  • Origineel: 十爱 
  • Nederlandse vertaling: Annelous Stiggelbout
  • Uitgever: De Geus
  • Verschijnt: 21 januari 2020
  • Omvang: 304 pagina’s
  • Uitgave: Paperback

Flaptekst van het boek met Chinese verhalen

Een bruid wordt op haar huwelijksdag bezocht door haar dode minnaar. Het verraad van een historicus zet diens vrouw aan tot moord. Een sprookjesfiguur ziet na jaren zijn eerste vriendin terug. De verhalen in deze bundel gaan allemaal over liefde, zij het op een onconventionele manier.

Tien liefdes is fris en origineel, vaak sprookjesachtig en surrealistisch, maar haakt ook aan bij de duistere kanten van de dagelijkse realiteit.

Bijpassende Boeken en Informatie

Dave Eggers – De kapitein en de Glory

Dave Eggers De kapitein en de Glory recensie en informatie over het nieuwe boek van Dave Eggers. Op 19 november 2019 verscheen bij Uitgeverij de Nederlandse vertaling van The Captain and the Glory, de nieuwe roman van Dave Eggers.

Dave Eggers De kapitein en de Glory Recensie en Informatie

Dave Eggers lijkt deze roman in een vlaag van woede te hebben geschreven. Verontwaardigd en ronduit woedend over de huidige president van Amerika, de karikaturale persoon die hij is en de totaal onverantwoordelijke politiek die Donald Trump voert houdt Dave Eggers een spiegel voor. De kapitein de de Glory kun je beschouwen als een vernietigende politieke cartoon van zo’n honderd pagina’s lang. Sterker nog het boek bevat zelfs een aantal tekeningen.

Eggers ventileert zijn woede over president Donald Trump

De oude kapitein van het schip de Glory monstert af. Er moet een nieuwe kapitein komen. De opvarenden kiezen een nieuwe kapitein die in alle opzichten ongeschikt lijkt. Hij heeft echter geen enkele ervaring met het besturen van een schip en van enige opleiding is ook geen sprake. Uiteindelijk zal de ontmoeting zijn ondergang inluiden en gloort er toch nog een beetje hoop voor de resterende opvarenden.

Toch weet hij een deel van de opvarenden voor zich te winnen. Zij willen nu eens een echte verandering en gehoord worden. De kapitein die samen met een aantal trawanten (de Rokkenrollers) aan de slag gaat is volkomen overtuigd van zijn eigen kunnen en gelijk.

Dave Eggers De kapitein en de Glory Recensie001Boek-Bestellen

Alles en iedereen die hem niet aanstaat, aangeduid als bepaalde mensen, wordt overboord gekieperd of op een andere manier om zeep geholpen. Van kwaad tot erger heerst er nu een totaal waanzinnig schrikbewind waarbij niets en niemand voor de niets ontziende wispelturigheid van de nieuwe kapitein veilig is.

Vileine en messcherpe politieke satire van een ziedende schrijver

Tot zijn grote geluk entert een piraat die hij beschouwd als groot voorbeeld en inspiratie de Glory. Hij weet zeker dat hij nu nog meer waardering en achting zal ontvangen. Echter het tegendeel lijkt het geval.

De kapitein en de Glory is een vileine satire tegen Donald Trump en de politiek en al het andere waarvoor hij staat. Het is een aanklacht tegen alles waarvoor de huidige president van Amerika staat en de volgers die dit hebben mogelijk gemaakt. Zijn waardering voor dictators, zijn houding ten opzichte van vluchtelingen, zijn verwrongen wereldbeeld en zijn ongebreidelde narcisme. Alles wordt door Eggers gehekeld. De kapitein en de Glory is een vlijmscherpe en geslaagde politieke satire van een ziedende schrijver die gewaardeerd is met ∗∗∗∗∗ (uitstekend).

De kapitein en de Glory

    • Schrijver: Dave Eggers (Verenigde Staten)
    • Soort boek: satirische roman
    • Origineel: The Captain and the Glory (19 november 2019)
    • Nederlandse vertaling:
    • Uitgever: Lebowski
    • Verschijnt: 19 november 2019
    • Omvang: 112 pagina’s
    • Uitgave: Paperback / Ebook
    • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitstekend)

Bijpassende Boeken en Informatie

Mary Ruefle – Dunce

Mary Ruefle Dunce recensie van Tim Donker en informatie over de inhoud van deze nieuwe poëziebundel. Op 10 september 2019 verscheen bij Uitgeverij Wave Books de nieuwe bundel met gedichten van Mary Ruefle.

Mary Ruefle Dunce Recensie van Tim Donker

Recensie: Tim Donker

Poëzie schuilt in een klein hoekje. Het is ook daarom, dat poëzie zelden aan de reikhalzers gegeven is: veel vaker ligt het gedicht gewoon voor uw voeten dan dáár waar het alleen gezien kan worden door wie op de schouders van giganten mag staan.

De stilte. Wat hou ik van de stilte in de gedichten van Mary Ruefle. Het wit is voor al jaren niet meer. Ofnee. Het wit is voor de stilte. Veel van haar gedichten lijken zich af te spelen in een pre-poëticaal domein. En net daarin zit dan de poëzie.

Of.

Zwemmen. Echt zwemmen. Flink rechtdoor, eindsweegs de zee in. Hele stukken onder water af en toe. Omdat het moet. Omdat je geen oorontstekingen meer krijgt van zeewater. Omdat dat altijd al onzin was. Omdat er gezwommen moet worden, echt gezwommen. Vooral op bewolkte dagen als het grootvolk het strand mijdt omdat het grootvolk altijd meer en dan nog meer zon wil. Op zulke dagen is de zee haast van jou alleen (& toen, die ene keer, kwam toch net Ana me tegemoet gezwommen, net degene die ik niet wilde zien; zij en ik, de enigen in de hele godganselijke zee & hoe dat was, watertrappelend ongemakkelijke kleinpraat uitwisselen – heb je dát wel eens gedaan?).

De stilte. Wat hou ik van de stilte in de gedichten van Mary Ruefle

Apple in water, zo heet het eerste gedicht in Dunce en de ik-persoon (die misschien wel misschien niet Mary Ruefle zelve is al heeft dat geen belang in deze of in enige andere poëzie) zwemt met in de zee met de smaak van appel in haar mond (stukje schil misschien nog tussen haar tanden). “It doesn’t get any better than this / said the water”, en het stukje schil zegt ook iets maar de appel is er niet meer; alleen nog de smaak ervan. De appel zwijgt. “and I swam with the silence / in my mouth”, “not knowing whether I heard / a night of love / or a love of night.” – en dit, dit mensen, is nu precies wat ik bedoel.

Want het is het kleine van nachtzwemmen, en je hebt zojuist een appel gegeten en er zit nog een stukje schil klem tussen je tanden. En het is een kleine gebeurtenis, een gebeurtenis van niks. Maar voor wie de poëzie in het gebeuren voelt, is het met hetzelfde gemak absurdistisch of surrealistisch, alsook melancholiek, licht hypnotisch, niet ganselijk vrij van een zweempje pathetiek, en misschien zit er zelfs wel een scheutje zen in. En dat is precies zoals het is met het zwemmen waar ik het zoëven over had: de alleenheid, de wolken (of in dit geval de duisternis), het één met de zee. En dan hoef je nog niet eens Ana tegen te komen.

Apple in water is het perfecte “eerste-gedicht-van-de-bundel”-gedicht. Het is mooi. Niet geniaal of meesterlijk of fantastisch. Maar mooi. Ik bedoel, je kunt zo’n Seth Abramson zijn. Die het hem iedere keer weer flikt: het eerste gedicht van de bundel is zo’n beetje het meest geweldige dat je ooit las, poëzie of proza, Engels of Duits of Nederlands, hier of daar of waar dan ook. Maar dan met de rest van de bundel nooit meer uit de schaduw kunnen komen van dat eerste gedicht; sterker nog: halverwege heb je al een gloeiende hekel gekregen aan de bundel en misschien zelfs wel aan Abramson (hier is een idee trouwens, Abramson, dat je zomaar gratis van mij krijgt: bundel al je eerste gedichten een keer, dan heb je echt een fantastische bundel bijeen gepend).

Mary Ruefle Dunce Recensie van Tim Donker001Boek-Bestellen

Maar Apple in water is mooi en klein en lieflijk, en je wilt doorlezen & je denkt dat het betere nog gaat komen. En dat komt ook. Het komt, beste mensen. Mary Ruefle neemt ons mee. Naar een land van wit, een land van stilte, een land van al jaren niet meer. Een land waar niets op de toppen van zijn longen zijn genie staat uit te schreeuwen, een land waar niemand op de schouders van giganten staat. Het is een fascinerende reis, waar je soms kilometerslang niets ziet – tot. Totdat je beter kijkt. Totdat je een beeld ziet. Een zin. Een vraag.

“How did so many unpronouncable words / came into being”, is zo’n vraag. Ruefle stelt hem, samen met nog veel meer vragen, in het gedicht Long white cloud. En geef toe: het is een goede vraag. Over wolken, gaat het daar. Over een land. Over baby’s, en moeders en vaders en stemmen en spraak en een schreeuw. En het is een mooi gedicht. Niet geniaal of meesterlijk of fantastisch. Maar mooi. (zegt Deleuze: Herhaling is niet hetzelfde als algemeenheid) (denk ik: algemeen is wat er gemeen is aan het al). (zegt Deleuze: Herhaling als gedrag en als standpunt heeft betrekking op een niet-verruilbare of inwisselbare singulariteit) (denk ik: dat is waar het landschap verschijnt).

“I picture you / in your machine, or reading, / or washing your clothes, / though it is perhaps this one hour / you have chosen ot make a list / of all the acts you are ahamed of, / or the ones that came to nothing / through no fault of your own, / so that you sit quietly / and in great silence.” dicht Ruefle een slordig aantal bladzijden verder. Dieper en verder. “We zijn dieper in onszelf afgedaald”, had ik bijna geschreven maar gelukkig kon ik mezelf nog net tegenhouden. Misschien gaat het ook wel over wat zich klein en voor onze voeten houdt omdat het niet gezien wil worden. Ilja Leonard Pfeijffer zei ooit iets als dat poëzie gevaarlijk moet zijn, of zij is geen poëzie. Ik weet niet of dat waar is. Wat er gevaarlijk is in poëzie lijkt me lastig vast te stellen. Maar bij Ruefle gaat het wel vaak over wat er schuurt, wat er steekt in het kleine. In het ongevaarlijk. Het compleet gevaarloze. Misschien is dat wat melancholie is. De tristesse van het alledaagse. Zwemmen met stilte in je mond. Het bestaan van onuitspreekbare woorden. Je kleren wassen, en alle daden waar je je voor schaamt.

Schoonheid, droefenis, stilte, mislukkingen, pijn, schaamte

Dat het steeds de kop op steekt waar je het nooit verwachtte te zullen aantreffen – dat is de grote winst aan Dunce. En wat dat “het” is, ja dat verschilt hier een beetje van gedicht tot gedicht. Het kan schoonheid zijn. Of droefenis. Wit. Stilte. Mislukkingen. Pijn. Schaamte. Een stukje appel. Tonijn en toneel (hee in het Nederlands werkt dat nog veel beter, dat zou Mary Ruefle eigenlijk moeten weten, dat dat in het Nederlands nog veel beter werkt):

Tuna and a play

Tonight we are having tuna and a play.
Earlier, I picked grasses with J.
Blue grass, pink grass, silver grass,
we each carried a bouquet.
I asked J if she was glad to be human –
J, are you glad to be a human?
but she couldn’t say,
she walked through the grasses
for what seemed like a day,
I thought I saw her face turn gray
but it was no more than a moment
in a very nice day –
and tonight we are having tuna and a play.

En ik denk aan Handke met zijn essay over een geslaagde dag. En ik denk ook dat ik zojuist een werkelijk meesterlijk gedicht heb gelezen (voor een keer vind ik het rijm niet erg. voor een keer vind ik het rijm stiekem best een beetje mooi. maar tonijn en toneel blijft ook mooi al rijmt het niet op dag).

En het is ook daar dat ik ophou Dunce te vergelijken met iets anders dan een dichtbundel. Want ik dacht nog, heel even dacht ik nog: ja dát is Dunce: met iemand door het gras lopen en een stompzinnige vraag stellen waarop eigenlijk geen antwoord mogelijk is (nouja, als kind had ik het wel geweten: ik was stikjaloers op onze kat; ik wilde hem zijn in plaats van mens), en je blijft maar lopen, het lijkt wel een hele dag lang en vanavond is er tonijn en een toneelstuk. Maar neen. Dunce is niet lopen in het gras. Het is geen reis. Het is geen land. Het is een dichtbundel. Met letters in. De letters maken woorden en de woorden maken zinnen en de zinnen maken gedichten. En wat er tussen de gedichten en jou ontstaat, is strikt tussen de gedichten en jou.

Ontstaan is sowieso een motief in Dunce. Zo ziet de lezer de dag, en het gedicht ontstaan in A morning person: “What a beautiful day for a wedding! / It was raining when we buried my mum, / she loved lilacs and here they are”; “I am enjoying them alone with my / mug of coffee”; “Soon I will vaccuum the day, / not a speck of it will remain, / I will suck it up like a bee”; “But now it is quiet, hardly anyone / is dressed, not a doggie is walking, / I think flowers enjoy their solitude / in the dawn before the buzz begins. / I think sprinklers annoy them. / I hear one coming on.” om dan wreed te besluiten: “I hate my poems.”

Daar, in de witruimte. Daar is het. In de stilte, “before the buzz begins”. Daar is zoveel, daar is alles. Een kop koffie. Zoekende zinnen op papier. Doorhalingen. Vertwijfeling. Een kruis erdoor: ik haat mijn gedichten. En juist in dat begin, dat niet echt tot iets afgeronds kunnen komen, schuilt de schoonheid. Want okee toch maar weer een vergelijjking dan: de gedichten zijn als vogeltjes – laat ze vrij en ze zullen altijd een andere kant opvliegen dan je dacht. Daarom vliegen de gedichten van Mary Ruefle zo mooi, en zo veel kanten op. Ergens schrijft ze: “Eating beets / with a pichfork / is ok”. En dat ik daardoor dacht aan Loading mercury with a pitchfork, dat volslagen maffe dichtbundeltje van Richard Brautigan is iets waar Mary Ruefle niet verantwoordelijk voor gehouden kan worden. Of wel?

Wie was het weer die ooit iets schreef als “Achteraf is alles vreselijk mogelijk in taal”?

In ieder geval ben ik het nu die schrijft dat alles altijd zo (vreselijk) (on)mogelijk is in Dunce en dat dat ongekend bloedmooi is.

Recensie van Tim Donker

Dunce

    • Schrijfster: Mary Ruefle (Verenigde Staten)
    • Soort boek: gedichten, poëzie
    • Uitgever: Wave Books
    • Verschenen: 10 september 2019
    • Omvang: 104 pagina’s
    • Uitgave: Gebonden Boek

 

Bijpassende Boeken en Informatie

SoundMachine

  • Schrijfster: Rachel Zucker (Verenigde Staten)
  • Rachel Zucker Soundmachine Recensie en ReviewSoort boek: poëzie, roman
  • Uitgever: Wave Books
  • Verschenen: 3 september 2019
  • Omvang: 272 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Gebonden Boek
  • Recensie boek: Ow. Oké. Ik ga je iets zeggen. Soundmachine is geen dichtbundel. Soundmachine is een roman. Ondanks dat het uitkomt bij poëzie-uitgever Wave, en ondanks dat het wél als dichtbundel geafficheerd wordt. Dat is het eerste dat ik je ga zeggen. Het tweede is: Soundmachine is het mooiste boek van 2019. Wereldwijd en onafhankelijk van wat er nog uit zal komen dit jaar. Zo. Dat ga ik je zeggen. Nee. Dat heb ik je net gezegd…lees verder >

Michael Earl Craig (Verenigde Michael Earl Craig Woods and Clouds Interchangeable RecensieStaten) – Woods and Clouds Interchangeable
Amerikaanse poëzie, gedichten
Recensie van Tim Donker
Omdat het poëzie is, en mooi is, en bijna teveel nee precies genoeg is…lees verder >

Steven Pressfield – 36 Righteous Men

Steven Pressfield 36 Righteous Men recensie en informatie over de inhoud van deze nieuwe Amerikaanse thriller. Op 5 november 2019 verscheen bij Uitgeverij W.W. Norton & Company de nieuwe thriller van Steven Pressfield.

Steven Pressfield 36 Righteous Men Recensie en Informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de thriller 36 Righteous Men, geschreven door Steven Pressfield. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over inhoud van de nieuwe thriller van Steven Pressfield.

Steven Pressfield 36 Righteous Men Recensie001Boek-Bestellen

36 Righteous Men

  • Schrijver: Steven Pressfield (Verenigde Staten)
  • Soort boek: Amerikaanse thriller
  • Taal: Engels
  • Uitgever: W.W. Norton & Company
  • Verschenen: 5 november 2019
  • Omvang: 360 pagina’s
  • Uitgave: Gebonden Boek / Ebook

Flaptekst van de thriller van Steven Pressfield

When James Manning and Covina Dewey Duwai are called in to investigate a string of murders, their investigations take them from the headquarters of the Russian mafia in Brighton Beach to a sweltering maze of shops in Little Hong Kong, with scant leads on the killer. But when Manning and Dewey apprehend a woman-a disgraced but brilliant rabbinical scholar-fleeing one of the crime scenes, they’re brought face-to-face with the shocking truth: the Jewish legend of the hidden Righteous Men, the 36 who protect the world from destruction, is no legend at all. They are real, and they are being murdered. As the bodies pile up and the world tilts further into chaos,

Manning and Dewey must protect the last of the Righteous Men from a ruthless killer able to beguile his victims and command them against their will. Plunged into a deadly game of cat and mouse, the detectives find their arsenal of bullets and blades of little use against a foe who knows their every move. Joining forces with the rabbinical scholar and a renowned anthropologist, Manning and Dewey set off on a perilous quest from New York to Gehenna in Israel to confront a murderer who won’t stop until he’s killed every one.

Bijpassende Boeken en Informatie

Elaine Sciolino – The Seine

Elaine Sciolino The Seine recensie en informatie over de inhoud van dit boek over de rivier de Seine en Parijs. Op 1 november 2019 verscheen bij Uitgeverij W.W. Norton & Company dit boek over de Seine en Parijs, geschreven Elaine Sciolino.

Elaine Sciolino The Seine Recensie en Informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden over het boek The Seine, The River That Made Paris, geschreven door Elaine Sciolino. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van het boek over de rivier de Seine en Parijs van Elaine Siolino.

Elaine Sciolino The Seine Recensie Boek over de Seine001Boek-Bestellen

The Seine

The River That Made Paris

  • Schrijfster: Elaine Sciolino (Verenigde Staten)
  • Soort boek: geschiedenisboek
  • Taal: Engels
  • Uitgever: W.W. Norton & Company
  • Verschenen: 1 november 2019
  • Omvang: 304 pagina’s
  • Uitgave: Gebonden Boek / Ebook

Flaptekst van het boek over de Seine

In the spring of 1978, as a foreign correspondent in Paris, Elaine Sciolino was seduced by a river. In The Seine, she builds the story of the river through memoir, travelogue and history, writing a love letter to the city she has called home since 2002. Sciolino begins in Paris, then moves east to discover the river’s origins-both real and mythical-in Burgundy.

She celebrates the river’s rich history and captures the charm of its lively characters: a bargewoman who worked on the river for decades, a bookseller along the riverbanks, a houseboat dweller and a famous cameraman who knows how to capture the river’s light. She patrols the Seine with river police, rows with a restorer of antique boats, discovers a champagne vineyard, and even dares to drink from and swim in the river. In this rich portrait, Sciolino explains why the Seine is the world’s most romantic river and invites readers to explore its secrets and magic for themselves.

Bijpassende Boeken en Informatie

Paul Fournel – Ik en mijn fiets

Paul Fournel Ik en mijn fiets recensie en informatie over de inhoud van dit boek met autobiografische fietsverhalen. Op 24 april 2020 verschijnt bij Uitgeverij Oevers dit wielerboek van de Franse schrijver Paul Fournel.

Paul Fournel Ik en mijn fiets Recensie en Informatie

Als de redactie het boek gelezen heeft, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Ik en mijn fiets van de Franse schrijver Paul Fournel. Daarnaast zijn hier gegevens van uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van dit boek met autobiografische fietsverhalen van Paul Fournel.

Paul Fournel Ik en mijn fiets Recensie001Boek-Bestellen

Ik en mijn fiets

  • Schrijver: Paul Fournel (Frankrijk)
  • Soort boek: fietsverhalen, wielerboek
  • Origineel: Besoin de vélo (2001)
  • Nederlandse vertaling: Benjo Maso
  • Uitgever: Uitgeverij Oevers
  • Verschijnt: 24 april 2020
  • Omvang: 172 pagina’s
  • Uitgave: Paperback

Flaptekst van het boek met fietsverhalen

Beginnend met de vreugde om te leren fietsen als kind, vertelt “Ik en mijn fiets’ over de pijn van het klimmen, de angst om te vallen en alle andere universele momenten en gevoelens die fietsers zullen herkennen.

Ik en mijn fiets is een fascinerende mix van herinneringen, observaties en ervaringen van een leven lang fietsen. Paul Fournel dringt door tot de kern van de ontembare drang om te fietsen en legt het geluid, de geur, het gevoel en de taal vast van de realiteit en de geschiedenis van het fietsen, in de bergen, in de stad, in een groep, alleen, lijdend, uitgeput, opgewonden.

Paul Fournel (1947) heeft romans, korte verhalen en talloze boeken voor jongeren gepubliceerd. Hij is ook de auteur van het fietswoordenboek Méli-Vélo (2008) en Anquetil tout seul (2012).

Bijpassende Boeken en Informatie

Jasper Boks – Game Over

Jasper Boks Game Over Raymond van Barneveld recensie en informatie over de inhoud van dit portret. Op 18 november 2019 verscheen bij Uitgeverij Inside het boek over darter Raymond van Barneveld, geschreven door Jasper Boks.

Jasper Boks Game Over Raymond van Barneveld Boek Recensie en Informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Game Over, het boek over darter Raymond van Barneveld, geschreven door Jasper Boks. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van deze biografie van Raymond van Barneveld.

Jasper Boks Game Over Raymond van Barneveld Boek001Boek-Bestellen

Game Over Raymond van Barneveld

  • Schrijver: Jasper Boks (Nederland)
  • Soort boek: biografie, portret, sportboek
  • Uitgever: Uitgeverij Inside
  • Verschenen: 18 november 2019
  • Omvang: 336 pagina’s
  • Uitgave: Paperback

Flaptekst van het boek over Raymond van Barneveld

Een postbode die het schopt tot vijfvoudig wereldkampioen. Een jongen uit een Haagse volksbuurt die het darts in Nederland op de kaart zette. Iemand die rijk en beroemd wordt dankzij drie dartspijlen. Waar hij komt, schalt het ‘Barney Army’ door de zaal. Het leven lacht Raymond van Barneveld toe. Zou je denken. Want gelukkig? Nee, dat is hij niet. De man die schuilgaat achter Barney is in werkelijkheid een depressieve, onzekere man. Iemand die volgens zijn ex-vrouw Silvia zichzelf de afgelopen jaren flink is kwijtgeraakt. ‘Ik betwijfel of zijn kwelgeesten hem ooit met rust laten.’ Zijn manager Jaco bestempeld hem als een ‘beschadigde volwassene’. Zijn grote rivaal Phil ‘The Power’ Taylor zegt: ‘Raymond is een legende, een van de beste darters aller tijden. De enige die dat niet door heeft, is hij zelf.’

Zijn laatste wereldtitel dateert alweer van 2007 en zijn laatste grote individuele prijs van 2014. De wereld is veranderd. En ook de darter is dat: hij is opa, heeft suikerziekte en is de underdog. Het steekt hem dat uitgerekend landgenoot Michael van Gerwen nu de koning van de dartwereld is. Wat nog wel hetzelfde is: de drang om de beste te willen zijn en de pijn van een nederlaag, die te vergelijken is met het verliezen van een dierbare. ‘Als ik verlies, ben ik voor mijn gevoel weer dat jongetje van vroeger dat nergens goed in was. Dan denk ik: zie je wel, je bent gewoon een loser.’

Jarenlang heeft de ‘Cruijff van het darts’ alles geprobeerd om de tijd terug te draaien. In 2018 kwam hij tot het besef dat het een onbegonnen strijd is. Eind 2019 stopt hij ermee.

In Game Over wordt Raymond van Barneveld gevolgd tijdens de laatste maanden van zijn dartscarrière. ‘Ik weet zeker dat ik, als ik 85 ben en terugkijk op m’n leven, denk: Raym, Raym, Raym, waarom ben je zo geweest, waarom heb je het zo moeilijk voor jezelf gemaakt? Maar dat is nu eenmaal m’n karakter. Weet je wat het met mij is: the world is not enough.’

Bijpassende Boeken en Informatie

Elis Juliana – Blijf nog wat

Elis Juliana Blijf nog wat recensie en informatie over de inhoud van dit boek met Curaçaose poëzie. In november 2019 verscheen bij Uitgeverij In de Knipscheer deze bundel met gedichten van de dichter van Curaçao, Ellis Juliana.

Elis Juliana Blijf nog wat Recensie en Informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Blijf nog wat, de bundel met gedichten van Elis Juliana. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van deze poëziebundel van de Curaçaose schrijver Elis Juliana.

Elis Juliana Blijf nog wat Recensie001Boek-Bestellen

Blijf nog wat

  • Schrijver: Elis Juliana (Curaçao)
  • Soort boek: gedichten, poëzie
  • Uitgever: In de Knipscheer
  • Verschenen: november 2019
  • Omvang: 68 pagina’s
  • Uitgave: Paperback

Flaptekst van de bundel met gedichten

‘De Curaçaose kunstenaar Elis Juliana (1927) behoort met Luis Daal en Pierre Lauffer tot de ‘Grote Drie’ van de Antilliaanse dichtkunst in het Papiaments.’ Zo luidt de aanhef van de flaptekst op Hé Patu/Waggeleend, de bloemlezing uit 2011 met 21 Papiamentse gedichten van Elis Juliana, samengesteld en in het Nederlands vertaald door Fred de Haas.

Juliana dichtte echter ook in het Nederlands. Vanaf 1963 kreeg zijn Nederlandse muze bijzondere liefdesgedichten, waarvan er nu 25 verzameld zijn in Blijf nog wat: 23 gedichten in het Nederlands en twee ook in het Papiaments. Juliana voorzag ze soms van wat hij ‘krabbels’ noemde, waarvan een zestal sommige gedichten sieren. Daarnaast schonk hij zijn muze ook originele werken, waarvan er acht in deze bundel op aparte pagina’s zijn afgebeeld. Zes hiervan zijn getekend in zijn zo bekende pointillistische stijl.

Elis Juliana (Curaçao 1927-2013) was een Curaçaos dichter, schrijver, beeldend kunstenaar en archeoloog. Vanaf 1959 tot zijn pensionering in 1987 hield hij zich bezig met volkskunde en archeologie. Zijn belangstelling hiervoor leidde tot de oprichting van Fundashon Zikinzá, waarvan de collectie bewaard wordt in het Centraal Historisch Archief in Willemstad. Hij vertegenwoordigde Curaçao meerdere keren op internationale exposities met beeldhouwwerken en schilderijen. Voor zijn literaire werk werd hij o.a. in Cuba bekroond met de Premio José María Heredia.

Margarita Molina begon na verschillende werkzaamheden en een studie pedagogiek na de Tweede Wereldoorlog een loopbaan in de journalistiek en bij het onderwijs. Dit brengt haar in 1963 ook naar Curaçao, het eiland dat haar niet meer los zal laten. Zij reist met haar Nederlandse partner de wereld rond. Haar avontuurlijk en kosmopolitisch leven staat model voor de biografische roman Schaduwvrouw (2016). Hierin gaat haar Curaçaose geliefde schuil achter het personage Roy.

Bijpassende Boeken en Informatie

Nina van den Broek – Zo onafhankelijk als een zeehond

Nina van den Broek Zo onafhankelijk als een zeehond recensie en informatie over de Lenie ’t Hart biografie. Op 12 november 2019 verscheen bij Uitgeverij Prometheus de biografie van Lenie ’t Hart geschreven door Nina van den Broek.

Nina van den Broek Zo onafhankelijk als een zeehond Recensie en Informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de Lenie ’t Hart biografie, Zo onafhankelijk als een zeehond, geschreven door Nina van den Broek. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de biografie van Lenie ’t Hart, geschreven door Nina van den Broek.

Nina van den Broek Zo onafhankelijk als een zeehond Recensie Lenie 't Hart Biografie001Boek-Bestellen

Zo onafhankelijk als een zeehond

Het leven van Lenie ’t Hart

  • Schrijfster: Nina van den Broek (Nederland)
  • Soort boek: biografie, portret
  • Uitgever: Uitgeverij Prometheus
  • Verschenen: 12 november 2019
  • Omvang: 296 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook

Flaptekst van het boek over Lenie ’t Hart

Lenie ’t Hart (1941) is al vijftig jaar het boegbeeld van de bescherming van de zeehond. De zeehondencrèche in het Groningse Pieterburen, die door haar is opgericht, groeide dankzij tienduizenden donateurs uit tot een miljoenenbedrijf en ontwikkelde zich tot een wereldwijd vermaard expertisecentrum.

Toen ’t Hart in 1971 begon met de opvang, werd in de landen om ons heen nog volop op zeehonden gejaagd. Hiertegen kwam eind jaren zeventig een hevig protest op gang. In die tijd transformeerde de zeehond van ‘stinkdier’ tot knuffeldier, met Lenie ’t Hart als de bezorgde belangenbehartiger. Dat zij al decennialang over de hele wereld initiatieven ontplooit om de leefbaarheid voor dier én mens te verbeteren is minder bekend bij het grote publiek. ‘Zorg voor de underdog, dat is mijn levenswerk,’ aldus ’t Hart. Haar levenshouding ‘Ik ben geloof ik een beetje een anarchist’ en haar tomeloze strijdlust roepen zowel bewondering als weerstand op. Ze is geliefd, wordt geprezen, maar ook verguisd en versmaad.

Tegendraads, rebels, fel en gedreven. Maar onvoorwaardelijk en compromisloos vóór de underdog Zo onafhankelijk als een zeehond werpt licht op een vrouw die het leven in al zijn tegenstellingen leeft, met passie en humor als haar wapens.

Bijpassende Boeken en Informatie

Jules Deelder – Hardgin

Jules Deelder Hardgin recensie en informatie over de inhoud van dit nieuwe boek met verhalen. Op 8 november 2019 verscheen bij Uitgeverij De Bezige Bij de nieuwe verhalenbundel van Jules Deelder die op 19 december 2019 na een kort ziekbed op 75-jarige leeftijd is overleden.

Jules Deelder Hardgin Recensie en Informatie

Als de redactie het boek gelezen heeft, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Hardgin, het nieuwe boek van Jules Deelder. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de nieuwe bundel met verhalen van Jules Deelder.

Jules Deelder Hardgin Recensie001Boek-Bestellen

Hardgin

  • Schrijver: Jules Deelder (Nederland)
  • Soort boek: verhalen
  • Uitgever: De Bezige Bij
  • Verschenen: 8 november 2019
  • Omvang: 272 pagina’s
  • Uitgave: Gebonden Boek

Jules Deelder overleden op 19 december 2019

Na een kort ziekbed is de legendarische dichter, schrijver, perfermer, muzikant, Sparta supporter en Nachtburgemeester van Rotterdam op 75-jarige leeftijd overleden…boeken van Jules Deelder >

https://www.youtube.com/watch?v=cAbtVgIEB8k

Jules Deelder Informatie

Rotterdamse dichter, verhalenschrijver, performer en muzikant

  • Bijnaam: Nachtburgemeester van Rotterdam
  • Schrijversnaam: J.A. Deelder
  • Geboren op 24 november 1944
  • Geboorteplaats: Rotterdam
  • Overleden op 19 december 2019
  • Sterfplaats: Rotterdam
  • Leeftijd: 75 jaar
  • …boeken van Jules Deelder >

Flaptekst van het nieuwe boek van Jules Deelder

Jules Deelder schreef zijn vroegste verhalen meer dan een halve eeuw geleden en net als de meester zelf zijn ze onverminderd swingend, modern en veelzijdig. Eerder verschenen al bloemlezingen waarin de muziek en de lach leidend waren. Nu is daar Hardgin, een woordvondst van Deelder zelf, dat tegelijk de titel is van het openingsverhaal, dat hij speciaal voor deze bloemlezing schreef.

Hardgin vangt het duistere deel van het schrijverschap, dat begint bij de beklemmend lege zondagse straten van Deelders vroege jeugd. Steeds ook voert hij de lezer terug naar de Tweede Wereldoorlog, maar met evenveel lichtvoetigheid naar het mekka van de popcultuur en van de drank en drugs. “Die nacht was het gitaarwonder bij mij te gast. Eerst rookten we op een tot zelfmoord nodende tweepersoonskamer met verlaagd plafond in Hotel Centraal nog een paar stevige joints, waarop het plafond een stuk lager kwam te hangen.’ Hardgin brengt de lezer dicht bij de kern van het schrijverschap van J.A. Deelder.

Bijpassende Boeken en Informatie