Categoriearchief: Poëzie

Huub van der Lubbe – Vlooienmarktdandy

Huub van der Lubbe Vlooienmarktdandy recensie en informatie boek met liedteksten en gedichten. Op 21 september 2021 verschijnt bij uitgeverij Nijgh & Van Dtimar het nieuwe boek van de zanger van De Dijk, Huub van der Lubbe.

Huub van der Lubbe Vlooienmarktdandy recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Vlooienmarktdandy. Het boek is geschreven door Huub van der Lubbe. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van het boek met liedteksten en gedichten van de zanger van De Dijk, Huub van der Lubbe.

Huub van der Lubbe Vlooienmarktdandy Recensie

Vlooienmarktdandy

  • Schrijver: Huub van der Lubbe (Nederland)
  • Soort boek: liedteksten, gedichten
  • Uitgever: Nijgh & Van Ditmar
  • Verschijnt: 21 september 2021
  • Omvang: 224 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Recensie en waardering voor het boek

  • “Huub vertelt ons helder hoe we ons verhouden en dat we het moeten en zullen rooien. Dus doe nou maar. En daar gaan een wijsheid en geruststelling van uit die Lennon en Dylan ook hebben. Ik zing over mij, maar ik ben als jij.” (Thomas Acda)

Flaptekst van het nieuwe boek van Huub van der Lubbe

Van jongs af aan wilde Huub van der Lubbe maar één ding: gezien worden. Als leeuwentemmer in het circus of als voetballer in een vol stadion. Het werd het podium van festivals, concertzalen en poptempels. Inmiddels is hij veertig jaar zanger van een van Nederlands bekendste bands, De Dijk.

Vlooienmarktdandy bevat de liedteksten en gedichten die Huub de afgelopen tien jaar schreef voor De Dijk, zijn eigen theatershows en voor anderen. Met inleidende verhalen van zijn hand. Zijn jeugd en idealen, het muzikantenbestaan en het leven in al zijn onvoorspelbaarheid bezingt hij. En de liefde, zoals niemand anders kan.

Bijpassende boeken en informatie

Nederlandse Dichters

Nederlandse dichters overzicht dichters uit Nederland bundels en informatie. Welke bekende Nederlandse dichters zijn er? Door welke bundels en gedichten zijn deze dichters uit Nederland bekend?

Nederlandse dichters

Hieronder is het informatie overzicht te vinden van bekende Nederlandse dichters. Links op de pagina verwijzen naar uitgebreide informatie en/of de mogelijkheid om boeken te bestellen. Wat verder op deze pagina kun je uitgebreide informatie lezen over een aantal van de meest bekende Nederlandse dichters.


Nederlandse dichters overzicht bundels en informatie

Gerrit Achterberg
geboren 20 mei 1905 in Nederlangbroek, Utrecht
overleden 17 januari 1982 in Leusden, Utrecht


Jan Arends
geboren 13 februari 1925 in Den Haag
overleden 21 januari 1974 in Amsterdam


Armando
Echte naam: Herman Dirk van Dodeweerd
geboren 18 september 1929 in Amsterdam
overleden 1 juli 2018 in Potsdam, Duitsland
2019 | Toch (nagelaten gedichten)


H.H. ter Balkt
geboren 17 september 1938 in Usselo, Overijssel
overleden 9 maart 2015 in Nijmegen
P.C. Hooft-prijs 2003 (voor zijn gehele oeuvre)
Jan Campert-prijs 1988 voor Aardes deuren


Benno Barnard
geboren 21 november 1954 in Amsterdam


H.C. ten Berge
geboren 24 december 1938 in Alkmaar, Noord-Holland


J. Bernlef
Echte naam: Hendrik Jan Marsman
geboren 14 januari 1937 in Sint Pancras, Noord-Holland
overleden 29 oktober 2012 in Amsterdam
P.C. Hooft-prijs 1994 (voor zijn gehele oeuvre)

Gedichtenbundels van J. Bernlef
2010 | Kanttekeningen
2008 | Dwaalwegen
2004 | Kiezel en traan
2001 | Bagatellen voor een landschap
1998 | Aambeeld
1995 | Alfabet op de rug gezien (poëzievertalingen)
1994 | Vreemde wil
1993 | Niemand wint
1990 | De noodzakelijke engel
1988 | Geestgronden
1986 | Wolftoon
1985 | Verschrijvingen (prozagedichten)
1982 | Alles teruggevonden/niets bewaard
1980 | De kunst van het verliezen
1979 | Stilleven
1976 | Zwijgende man
1974 | Brits
1972 | Grensgeval
1970 | Hoe wit kijkt een eskimo
1968 | Bermtoerisme
1966 | De schoenen van de dirigent 
1965 | Ben even weg
1951 | Morene 
1960 | Kokkels (debuut)


Huub Beurskens
18 februari 1950
geboren 18 februari 1950 in Tegelen, Limburg
Jan Campert-prijs 1996 (voor Iets zo eenvoudigs)


J.C. Bloem
geboren 10 mei 1887 in Oudshoorn, Zuid-Holland
overleden 10 augustus 1966 in Kalenberg, Overijssel
Verzamelde gedichten


Mark Boog
geboren 24 september 1970 in Utrecht

Gedichtenbundels van Mark Boog
2019 | Liefde in tijden van brand
2013 | Maar zingend
2006 | Landman
2005 | Seizoenen
2003 | Luid overigens de noodklok
2002 | Zo helder zagen we zelden
2000 | Alsof er iets gebeurt (debuut)


Wim Brands
geboren 29 maart 1959 in Brummen, Gelderland
overleden4 april 2016 in Amsterdam
2017 | Verzamelde gedichten


Tsead Bruinja
geboren 17 juli 1974 in Rinsumageest, Friesland
Dichter des Vaderlands (2019-2022)

Bundels van Tsead Bruinja
2020 | springtij (∗∗∗∗)
2019 | Ik ga het donker maken in de bossen


C. Buddingh’
geboren 7 augustus 1918 in Dordrecht, Zuid-Holland
overleden 24 november 1984 in Dordrecht
Buddingh’ gebundeld (alle gedichten)


Frans Budé 
geboren 28 december 1945 in Maastricht
2021 | De tocht (Een gedicht)


Jan Campert
geboren 15 augustus 1902 in Spijkenisse, Zuid-Holland
overleden 12 januari 1943 in concentratiekamp Neuengamme
bijzonderheden: vader van Remco Campert


Remco Campert
geboren 28 juli 1929 in Den Haag

Gedichtenbundels van Remco Campert
2019 | Mijn dood en ik
2018 | Open ogen (∗∗∗∗)


Jacob Cats
geboren 10 november 1557 in Brouwershaven. Zeeland
overleden 12 september 1660 in Den Haag


Bart Chabot
geboren 26 september 1954 in Den Haag


Jules Deelder
geboren 24 november 1944 in Rotterdam
overleden 19 december 2019 in Rotterdam


Hans Dekkers
geboren 25 december 1954 in Venlo, Limburg
2021 | Sparagmos


Nico Dijkshoorn
geboren 15 mei 1960 in Amsterdam


Johnny van Doorn (Johnny the Selfkicker)
geboren 12 november 1944 in Beekbergen, Gelderland
overleden 28 januari 1991 in Amsterdam

Gedichtenbundels van Johnny van Doorn
2014 | Droom vrijuit (alle gedichten)
1968 | Een heilige huichelaar
1966 | Een nieuwe mongool 


Hans Dorrestijn
16 juni 1940


Drs. P.
Echte naam: Heinz Hermann Polzer
24 augustus 1919 – 13 juni 2015


Arjen Duinker
31 december 1956


Jan G. Elburg
30 november 1919 – 13 augustus 1992


Hans Faverey
14 september 1933 – 8 juli 1990


Herman Gorter
16 november 1864 – 15 september 1927


Guillaume van der Graft
Echte naam: Willem Barnard
15 augustus 1920 – 21 november 2010
vader van Benno Barnard


Jan Greshoff
15 december 1888 – 19 maart 1971


Jacques Hamelink
12 januari 1939


Jan Hanlo
29 mei 1912 – 16 juni 1969


Ingmar Heytze
geboren 16 februari 1970 in Utrecht
2021 | De honderd van Heytze (bloemlezing)


Willem Kloos
6 mei 1859 – 31 maart 1938


Antoine de Kom
geboren 13 augustus 1956 in Den Haag
kleinzoon van Anton de Kom

Gedichtenbundels van Antoine de Kom
2021 | Demerararamen
2013 | Ritmisch zonder string
2008 | De lieve geur van zijn of haar
2004 | Chocoladetranen
2001 | Zebrahoeven
1991 | Tropen (debuut)


Gerrit Komrij
30 maart 1944 – 5 juli 2012


Rutger Kopland
Echte naam: Rudi van den Hoofdakker
4 augustus 1934 – 11 juli 2012


Anton Korteweg
geboren 31 januari 1944 in Zevenbergen, Noord-Brabant

Dichtbundels van Anton Korteweg
2021 | Enfin


Gerrit Kouwenaar
9 augustus 1923 – 4 september 2014


Wiel Kusters
1 juni 1947


Ed Leeflang
21 juni 1929 – 17 maart 2008


J.H. Leopold
11 mei 1865 – 21 juni 1925


Hans Lodeizen
20 juli 1924 – 26 juli 1950


Huub van der Lubbe Vlooienmarktdandy RecensieHuub van der Lubbe
geboren 3 april 1953 in Amsterdam
liedteksten, gedichten
2021 | Vlooienmarktdandy (liedteksten, poëzie)
2010 | Guichelheil
2004 | Concordia Versterkte gedichten
2003 | Geregeld leven (gedichten)
1995 | Melkboer met de blues (liedteksten)


Lucebert
Echte naam: Lubertus Jacobus Swaanswijk
15 september 1924 – 10 mei 1994
2021 | vaarwel (achtergelaten gedichten)


H. Marsman
volledige naam: Hendrik Marsman
geboren 20 september 1899 in Zeist
overleden 21 juni 1940 in de Golf van Biskaje
2020 | Ik die bij de sterren sliep (verzamelde verzen)


Adriaan Morriën
5 juni 1912 – 7 juni 2002


Ramsey Nasr 
28 januari 1974


Martinus Nijhoff
20 april 1894 – 26 januari 1953


Tonnus Oosterhoff
18 maart 1953


Willem Jan Otten
4 oktober 1951


Hagar Peeters
12 mei 1972


Jacques Perk
10 juni 1859 – 1 november 1881


Ilja Leonard Pfeijffer
geboren 17 januari 1968 in Rijswijk, Zuid-Holland


Sybren Polet
Eche naam: Sybe Minnema
19 juni 1924 – 19 juli 2015


Adriaan Roland Holst
23 mei 1888 – 5 augustus 1976


Jeroen van Rooij
2020 | Het gesprek | Dierengebeden en buitengebieden


K. Schippers
Echte naam: Gerard Stigter
6 november 1936


Rob Schouten
geboren 22 februari 1954 in Hilversum

Gedichtenbundels van Rob Schouten
2021 | Dit moet dus de werkelijkheid zijn


J. Slauerhoff 
15 september 1898 – 5 oktober 1936


F. Starik
Echte naam: Frank von der Möhlen
geboren 1 juni 1958 in Apeldoorn
overleden 16 maart 2018 in Amsterdam

Bundels van F. Starik
2019 | Dichter van dienst (over de eenzame uitvaart)


Willem Thies
geboren 17 februari 1973 in Nijmegen

Bundels van Willem Thies
2021 | Mijn zoon hij zegt
2018 | Na het paringsritueel
2015 | Meer mensen dan reddingsvesten
2012 | Twee vogels één kogel
2008 | Na de vlakte 
2005 | Toendra (debuut)


Lévi Weemoedt
Echte naam:  Ies Jacobus van Wijk
22 oktober 1948
2019 | Gezondheid
2018 | Pessimisme kun je leren (bloemlezing van Özcan Akyol)


Menno Wigman Verzamelde gedichtenMenno Wigman 
geboren 10 oktober 1966 in Beverwijk, Noord-Holland
overleden 1 februari 2018 in Amsterdam
2019 | Verzamelde gedichten


advertentie





Gerrit Achterberg

  • Geboren op: 20 mei 1905
  • Geboorteplaats: Nederlangbroek, Utrecht
  • Overleden op: 17 januari 1962
  • Sterfplaats: Leusden, Utrecht
  • Leeftijd: 56 jaar
  • Doodsoorzaak: hartaanval
  • Begraafplaats: Rusthof, Leusen, Utrecht
  • Poeziedebuut: De zangen van twee twintigers (1925)
  • P.C. Hooft-prijs: 1949 (voor En Jezus schreef in ’t zand, 1947)
  • Constantijn Huygens-prijs: 1959 (voor zijn gehele werk)
  • Gerrit Achterberg Boeken >

Herman Gorter Nederlandse DichtersHerman Gorter

  • Geboren op: 16 november 1864
  • Geboorteplaats: Wormerveer, Noord-Holland, Nederland
  • Overleden op: 15 september 1927
  • Sterfplaats: Sint-Joost-ten-Node, Brussel, België
  • Leeftijd: 62 jaar
  • Discipline: dichter, schrijver
Herman Gorter Beroemde Gedichten
  • Mei (1889)
    Eerste regel uit Mei: Een nieuwe lente en een nieuw geluid”

Bijpassende Boeken en Informatie

Anton Korteweg – Enfin

Anton Korteweg Enfin recensie en informatie over de nieuwe bundel met gedichten. Op 1 oktober 2021 verschijnt bij uitgeverij Meulenhoff het boek met nieuwe poëzie van de Nederlandse dichter Anton Korteweg.

Anton Korteweg Enfin recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden de dichtbundel Enfin. Het boek is geschreven door Anton Korteweg. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud de bundel met nieuwe gedichten van Anton Korteweg.

Anton Korteweg Enfin Recensie

Enfin

  • Schrijver: Anton Korteweg (Nederland)
  • Soort boek: gedichten, poëzie
  • Uitgever: Meulenhoff
  • Verschijnt: 1 oktober 2021
  • Omvang: 80 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van de nieuwe dichtbundel van Anton Korteweg

Vijftig jaar na zijn debuut een nieuwe bundel met vijftig gedichten ter ere van dit jubileumjaar.

‘Voor een dichter ben ik behoorlijk normaal’, liet Anton Korteweg zich ontvallen in een interview. En hij kan het weten, als boomer wiens debuut Niks geen Romantic Agony vijftig jaar geleden verscheen. In de tussentijd heeft hij – lichtvoetig melancholicus – met toegankelijke en ietwat ironische gedichten een breed publiek weten te bereiken. Enfin, de jongste loot aan een oude stam, telt vijftig gedichten waarin Korteweg de lezer met de nodige zelfspot beurtelings waarschuwt en geruststelt:

Hoe meer bij leven al van je is afgepakt,
hoe minder later nog hoeft dood te gaan.
Je levert jaarlijks slechts een half procent
aan spierkracht in. Geef kwalen dus ruim baan!

Bijpassende boeken en informatie

Iineke Riem – Fantasii

Ineke Riem Fantasii recensie en informatie over de inhoud van deze nieuwe Nederlandse dichtbundel. Op 1 juni 2021 verschijnt bij uitgeverij De Arbeiderspers het nieuwe boek met gedichten van dichteres Ineke Riem.

Ineke Riem Fantasii recensie en informatie

Als de redactie het boek leestt, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de dichtbundel Fantasii. Het boek is geschreven door Ineke Riem. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van dit nieuwe boek met gedichten van de Nederlandse schrijfster Ineke Riem.

Ineke Riem Fantasii Recensie

fantasii

  • Schrijfster: Ineke Riem (Nederland)
  • Soort boek: gedichten, poëzie
  • Uitgever: De Arbeiderspers
  • Verschijnt: 1 juni 2021
  • Omvang: 72 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van de nieuwe dichtbundel van Ineke Riem

Een meisje met een levendige fantasie wordt wakker in een letter en spreekt de taal van de bomen. Dat ze op een dag zal worden doorgekrast door een groot duister kan ze niet vermoeden. In Fantasii doet de dichteres verslag van een crisis die haar verlamt en haar werkelijkheid uiteen laat spatten, momenten uit haar vroege jeugd drijven boven. Ze stijgt op naar de tiende hemel waar ze mystieke ervaringen beleeft. Dan keert ze terug op aarde. Haar huis is verdwenen, misschien is haar handschrift het enige wat ze nog heeft. Terwijl haar liefdesleven in de Biotex weekt, probeert ze zichzelf uit woorden te herscheppen.

Bijpassende boeken en informatie

Babs Gons – Doe het toch maar

Babs Gons Doe het toch maar recensie en informatie eerste bundel met gedichten van de Nederlandse spoken word dichteres. Op 17 mei 2021 verschijnt bij uitgeverij Atlas Contact het debuut van de Nederlandse spoken word dichteres Babs Gons.

Babs Gons Doe het toch maar recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de poëziebundel. Een modern verlangen. Het boek is geschreven door Hanna Bervoets. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van het nieuwe boek van de Nederlandse schrijfster Hanna Bervoets.

Babs Gons Doe het toch maar Recensie

doe het toch maar

  • Schrijfster: Babs Gons (Nederland)
  • Soort boek: gedichten, poëzie
  • Uitgever: Atlas Contact
  • Verschijnt: 17 mei 2021
  • Omvang: 96 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van het debuut van Babs Gons

Geëngageerde gedichten die recht het hart en het hoofd in gaan om daar rond te zingen. Doe het toch maar als levenshouding, universeel door het persoonlijke, hoogst actueel en tijdloos. In haar geëngageerde poëziebundel ‘Doe het toch maar’ weet Babs Gons de vinger op pijnlijke plekken te leggen door de wereld te bevragen en de plooien van het leven te laten zien. Gedichten die recht het hart en het hoofd in gaan om daar rond te zingen. Of het nu gaat over vrouw-zijn, het slavernijverleden, afkomst, de liefde in al haar verscheidenheid, of de kwetsbare positie van de kunsten, al deze uiteenlopende thema’s zijn onder één lemma te brengen: Het Leven zelf, in al zijn kleuren en facetten. Nooit omfloerst, niet bang de dingen bij de naam te noemen. ‘Doe het toch maar’ als levenshouding, universeel door het persoonlijke, hoogst actueel en tegelijk tijdloos, en wars van hokje denken

Bijpassende boeken en informatie

Bart Plouvier – De zon regent koperen spijkers

Bart Plouvier De zon regent koperen spijkers. Mariekerkse gedichten recensie en informatie over de nieuwe Vlaamse gedichtenbundel. Op 25 mei 2021 verschijnt bij uitgeverij Vrijdag het nieuwe boek met gedichten van de Vlaamse dichter Bart Plouvier.

Bart Plouvier De zon regent koperen spijkers recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de gedichtenbundel De zon regent koperen spijkers. Het boek is geschreven door Bart Plouvier. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden te vinden. Bovendien kun je op deze pagina informatie over de inhoud van de bundel met gedichten van de Vlaamse schrijver Bart Plouvier.

Bart Plouvier De zon regent koperen spijkers Recensie

De zon regent koperen spijkers

Mariekerkse gedichten

  • Schrijver: Bart Plouvier (België)
  • Soort boek: gedichten, poëzie
  • Uitgever: Uitgeverij Vrijdag
  • Verschijnt: 25 mei 2021
  • Omvang: 48 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van de bundel met nieuwe gedichten van Bart Plouvier

Bart Plouvier verrast met een nieuwe serene en klassiek gecomponeerde verzen. Weemoedig, strak, nostalgisch.

Zomerwandeling

Ik loop langs de stroom,
de zon regent koperen spijkers,
pint mij vast op ’t asfalt op de dijk;
ik roep, alleen de vogels reageren:
in de top van een kastanjeboom
tussen ’t slib en in een eik
langs de floue rand van ’t bos.
Pas als het koper koud en water wordt,
kom ik langzaam los.

Bijpassende boeken en informatie

Nederlandse Dichteressen

Nederlandse Dichteressen overzicht dichteressen uit Nederland bundels en informatie. Welke bekende Nederlandse dichteressen zijn er? Door welke bundels en gedichten zijn deze dichteressen uit Nederland bekend?

Nederlandse dichteressen

Hieronder is het informatie overzicht te vinden van bekende Nederlandse dichteressen. Links op de pagina verwijzen naar uitgebreide informatie en/of de mogelijkheid om boeken te bestellen. Wat verder op deze pagina kun je uitgebreide informatie lezen over een aantal van de meest bekende Nederlandse dichteressen.


Nederlandse dichteressen overzicht bundels en informatie

Anneke Brassinga
geboren 20 augustus 1948 in Schaarsbergen, Gelderland
Anna Bijnsprijs 2005 (voor: Timiteiten )

Gedichtenbundels van Anneke Brassinga
2019 | Verborgen tuinen
2015 | Wachtwoorden (verzamelde, herziene gedichten 1987-2015)
2014 | Het wederkerige
2010 | Ontij
2006 | IJsgang
2003 | Timiteiten (met foto’s van Freddy Rikken)
2001 | Verschiet
1998 | Huisraad
1994 | Zeemeeuw in boomvork
1991 | Thule
1989 | Landgoed
1987 | Aurora


Ellen Deckwitz
20 mei 1982


Clara Eggink
18 april 1906 – 3 maart 1991


Anna Enquist
Echte naam: Christa Widlund-Broer
19 juli 1945


Ida Gerhardt
11 mei 1905 – 15 augustus 1997


Eva Gerlach
9 april 1948


Elma van Haren
29 augustus 1954


Fritzi Harmsen van der Beek
28 juni 1927 – 4 april 2009


Judith Herzberg
4 november 1934


Tjitske Jansen
geboren 3 maart 1971 in Barneveld, Gelderland
2021 | Iedereen moet ergens zijn


Esther Jansma
24 december 1958


Sasja Janssen
geboren 1968 in Venlo, Limburg
2021 | Virgula


Bernke Klein Zandvoort
geboren 3 januari 1987 in Amersfoort
C. Buddingh’-prijs 2013 (Uitzicht is een afstand die zich omkeert)

Gedichtenbundels van Bernke Klein Zandvoort
2020 | Veldwerk
2013 | Uitzicht is een afstand die zich omkeert


Lieke Marsman
Dichter des vaderlands 2021
geboren 25 juli 1990 in Den Bosch

Boeken van Lieke Marsman
2021 | In mijn mand (gedichten)
2018 | De volgende scan duurt vijf minuten (autobiografisch)
2017 | Man met hoed (gedichten 2005-2017)
2017 | Het tegenovergestelde van een mens (roman)
2014 | De eerste letter  (gedichten)
2010 | Wat ik mijzelf graag voorhoud (gedichten, debuut)


Lizzy Sara May
28 januari 1918 – 13 november 1988


Hanny Michaelis
19 december 1922 – 11 juni 2007


Neeltje Maria Min
21 juli 1944


Diana Ozon
Echte naam: Diana Groenveld
7 augustus 1959


Iduna Paalman
1991
2019 | De grom uit de hond halen


Sonja Prins
14 augustus 1912 – 15 januari 2009


Elly de Waard
8 september 1940


M. Vasalis
Echte naam: Margaretha Droogleever Fortuyn-Leenmans
13 februari 1909 – 16 oktober 1998


Nederlandse Dichteressen Uitgebreide Informatie

Judith Herzberg

  • Volledige naam: Judith Frieda Lina Herzberg
  • Geboren op 4 november 1934
  • Geboorteplaats: Amsterdam, Nederland
  • Discipline: dichteres
  • P.C. Hooft-prijs: 1997
  • Prijs der Nederlandse Letteren: 2018
  • Poëzie debuut: Zeepost (1963)
  • Laatste poëzie bundel: ‘111 Hopla’s’ (2014)
  • Judith Herzberg Boeken >

advertentie





Bijpassende Informatie en Boeken

Jit Narain – Een mensenkind in niemandsland

Jit Narain Een mensenkind in niemandsland recensie en informatie bloemlezing met poëzie van de Surinaamse dichter. Op 6 april 2921 verschijnt bij uitgeverij In de Knipscheer deze bundel met gedichten van Jit Narain.

Jit Narain Een mensenkind in niemandsland recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de bloemlezing Een mensenkind in niemandsland. Het boek is geschreven door Jit Narain. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de bundel met gedichten van de Surinaamse dichter Jit Narain.

Jit Narain Een mensenkind in niemandsland Recensie

Een mensenkind in niemandsland

  • Schrijver: Jit Narain (Suriname)
  • Soort boek: gedichten, poëzie
  • Samenstelling: Michiel van Kempen, Effendi Ketwaru
  • Uitgever: In de Knipscheer
  • Verschijnt: 6 april 2021
  • Omvang: 134 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van de bloemlezing met gedichten van Jit Narain

Een mensenkind in niemandsland is een door Michiel van Kempen en Effendi Ketwaru samengestelde bloemlezing uit de tien bundels die van Jit Narain vanaf 1977 tot en met 2019 zijn verschenen.

Zoals de meeste Surinaamse dichters heeft Jit Narain al zijn dichtbundels zelf laten drukken en alleen in kleine kring verspreid. Pas in 2018 heeft Uitgeverij In de Knipscheer een van zijn bundels in Nederland op de markt gebracht (‘Waar ben je daar / Báte huwán tu kahán’). Jit Narain dicht, net als veel andere dichters uit veeltalenland Suriname, in twee talen. Bij hem zijn dat Sarnámi en Nederlands. Veel van zijn Sarnámi poëzie is door hem zelf in het Nederlands vertaald en andersom.

Voor de dichter Jit Narain is zijn eerste taal Sarnámi bovenal de taal die de geschiedenis van de contractanten en hun nakomelingen belichaamt. De bijzondere betekenis die Sarnámi voor hem heeft, maakt dat zijn gedichten in deze taal niet zomaar de persoonlijke uitdrukking van gedachten en gevoelens zijn; hij wil iets voor die taal doen. Hij wil Sarnámi – in zijn eigen woorden – ‘voornaam, klassiek maken’ en daarmee eer bewijzen aan de generaties die deze taal gevormd hebben.

Een terugkerend woord is lied, in de ruime betekenis: al wat mij aan taal en cultuur (verhalen, liederen, feesten, rituelen, waarden, levenshouding) is doorgegeven. In Agni ke yád zegt de ik tot Ájá, zijn grootvader: ‘in het zingen van jouw lied ben ik tekort geschoten.’ Het is een van de sleutelzinnen van dit boek en van zijn oeuvre als geheel. Iets prils, iets moois, iets teers, iets van onnoembare waarde kan niet blijven bestaan, het gaat stuk. Dit motief bindt veel van Jit Narains poëzie tot een eenheid. Dat wat stukgaat is (bijna) onstoffelijk. Poëzie kan het gebrokene niet helen, maar wel de herinnering eraan bewaren en het verlangen ernaar verwoorden.

Jit Narain is als Djietnarainsingh Baldewsing geboren op 7 augustus 1948 te Livorno, een plaats in het toenmalige district Suriname (nu district Wanica) bezuiden Paramaribo. Hij groeide op binnen een homogeen Hindostaanse cultuur. Als moedertaal sprak hij het Sarnámi, de taal van de Surinaamse Hindostanen. Na zijn Algemene Middelbare School in Paramaribo in 1969 studeerde hij medicijnen en culturele antropologie in Leiden om in 1978 als arts en in 1979 als huisarts af te studeren. Narain ging in december 1991 terug naar Suriname. Hij opende in het district Saramacca een polikliniek en bouwde achter zijn huis een cultureel centrum met bibliotheek, zwembad en mediavoorzieningen voor de districtsbewoners. Hij legde zich ook toe – in de traditie van zijn ouders en voorouders – op de landbouw. Voor zijn dichtwerk en voor zijn verdiensten voor de emancipatie van het Sarnámi werden hem tal van literaire prijzen toegekend. Anno 2021 is Jit Narain nog altijd huisarts en landbouwer en woonachtig in de plaats Uitkijk in Suriname.

Bijpassende boeken en informatie

Sasja Janssen – Virgula

Sasja Janssen Virgula recensie en informatie over de nieuwe dichtbundel. Op 1 juni 2021 verschijnt bij uitgeverij Querido de bundel met nieuwe gedichten van de Nederlandse dichter Sasja Janssen.

Sasja Janssen Virgula recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op de pagina de recensie en waardering vinden van de dichtbundel Virgula. Het boek is geschreven door SasjaJanssen. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van dit nieuwe boek van de Nederlandse dichteres Sasja Janssen.

Sasja Janssen Virgula Recensie

Virgula

  • Schrijfster: Sasja Janssen (Nederland)
  • Soort boek: gedichten, poëzie
  • Uitgever: Querido
  • Verschijnt: 1 juni 2021
  • Omvang: 56 pagina’s
  • Uitgave: Paperback
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van de nieuwe dichtbundel van Sasja Janssen

Virgula, Latijn voor komma, houdt de stilstand tegen, laat de gedachten en de taal voortgaan. De dichteres roept haar in elk gedicht aan, als zou ze een godin zijn, een vriendin of geliefde, iemand die ruimte biedt als de leegte te zwaar wordt. Of ze jaagt haar Virgula’s juist weg als duivelinnen, wanneer angst en paniek haar denken niet laten stoppen. ‘Ik verlang naar een punt, maar mijn Virgula’s kijken er wel voor uit die te zetten / ik dicht ze me toe, alsof de dood me op de hielen zit’.

Janssens gedichten, rijk aan gulzige taal en beelden, zijn gevuld met melancholische herinneringen en, tegelijk, met een groot verlangen naar levenslust. Weergaloos.

Bijpassende boeken en informatie

Paul van Ostaijen – Bezette stad

Paul van Ostaijen Bezette stad recensie en informatie dichtbundel uit 1921. Op deze pagina is de recensie te lezen van Tim Donker van de dichtbundel Bezette stad van Paul van Ostaijen. Bovendien besteedt hij aandacht aan twee door dit boek geïnspireerde boeken van Matthijs de Ridder – Boem Paukeslag en Matthijs de Ridder en Willem Bongers-Dek – Besmette stad.

Paul van Ostaijen Bezette stad recensie en informatie

Recensie van Tim Donker

Paul van Ostaijen Bezette stad Recensie boek uit 1921

Bezette stad

  • Schrijver: Paul van Ostaijen (Belgie)
  • Soort boek: gedichten
  • Eerste druk: 1921
  • Uitgever heruitgave: Boom Uitgevers
  • Verschijnt: 25 maart 2021
  • Omvang: 160 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Laten we zeggen dat dat honderd jaar geleden is. Laten we dat zeggen want het is ook honderd jaar geleden. Laten we het daarom klassiek noemen. Zegt iemand: klassiek is wat levenskrachtig is. Ofnee. Komen we af met een term als historisch. De historische avantgarde noemt sij dat. Goeje term enerzijds wel. Zeg nu zelf. Hoe strijdbaar Van Ostaijen was, en hoe idealistisch – en hoe hij dat in zijn werk wilde laten meeklinken. Zegt Hector-Jan Loreis: nieuwe roman is nieuwe filosofie. Dat ging dan misschien over de nouveau roman maar voor het werk van Van Ostaijen (alsmede van vele anderen van de “historische” avantgarde) is het er evenmin naast. Nieuwe gedachten vroegen om nieuwe vormen. Nieuwe vormen om oude tijden op te blazen en zo de weg vrij te krijgen voor nieuwe tijden. Zegt iemand: God geve dat wij staatsgevaarlijk weze. Goed dat het een militaire term is. Niet goed dat het een militaire term is. Kan Buelens zeggen: wij verkennen nu hier deze plek, opdat anderen hier later ook zouden kunnen komen. Humja. Maar stel je voor dat je jazzer bent. Je bent niet zo’n hele interessante jazzer misschien. Maar je blaast al eens een trashmetalliedje op je sax. En je laat je sax al eens op je kin balanseren. En dan blijkt dat de sax op de kin of Angel of Death uit de sax toch niet goed is om schokgolven teweeg te brengen. Dan kun je nog altijd lachen met avantgarde. En heel bueleniaans zeggen dat die avantgardisten maar een stel sukkelaars was dat misschien maar een fractie eerder rondhing waar later velen rondhingen te hangen. Of stel je voor dat je Kundera bent. Je kunt nog altijd Kundera zijn. Je kunt nog altijd Kundera worden. Je bent Kundera en je zegt dat avantgardisten vuile lafaards waren omdat ze laaghartig flirtten met een zekere overwinnaar: de toekomst. En dit hier is mijn probleem. Dit is mijn probleem met de militaire achtergrond van het begrip avantgarde. Ik peins mij een avantgarde zonder ruimtelijke en temporele invulling. Ik peins me dit.

Dat misschien niet elke avantgardist school heeft willen maken. Dat misschien niet elke avantgardist zonodig volgelingen behoefde. Dat er misschien ook avantgardisten waren zonder glazen bol. Dat misschien niet elke avantgardist de toekomst had gezien; gezien had welke stijlen in de toekomst gevierd zouden worden om het dan alvast nú te gaan maken opdat zij later als Ziener gezien zouden worden. Ergens wordt het hier totaal infantiel. Ik stel mij de mogelijkheid tot experimenteren voor, zonder de ballast van de militaire term. Een zoeken naar nieuwe vormen, misschien, omdat je in de oude vormen niet gezegd krijgt wat je zeggen wou. Er zit altijd iets politieks in de grensoverschrijding. Experimenteren is altijd een daad. Maar het kan ook een puur individuele daad zijn. De avantgardist als eenling die er niet om malen zal dat hij geen volgelingen hebben zal. Die op zijn eigen individuele manier spreken wil, zonder de ketenen van de tradisie en zonder de verantwoordelijkheid dat hij een pad effenen moet voor anderen.

(de simplistiese idee dat er een garde is en een avantgarde, p’sies gelijk ons toen we in de schoelje moesten varen gaan werd verteld dat er leiders en volgers waren & anders niets, en ik zat, zat aan, zat aan tafeltje en keek en ik zag volgers en ik zag leiders en ik zag ook figuren die geen van beiden waren maar zich naast of onder of boven de groep bevonden, niet per se alleen, niet per se geïsoleerd maar wel buiten de groepsdynamiek; misschien plauderen wij beter van een voor de garde en een naast de garde en een terzijde de garde en een onder de garde en een boven de garde en een lichtjaren van de garde vandaan en niks met heel de garde te maken hebbende)

Neem het onderhavige werk. Bezette stad. Het is nog altijd een uniek werk, en ook honderd jaar later zullen er nog veel lezers zijn die het niet snappen of het misschien zelfs geen poëzie vinden. Het spreekt een zo krachtige taal dat het nu nog altijd van de bladzijden spat. Poëzie is woordkunst, zei Van Ostaijen ooit. In Bezette stad lijkt vooral het woord tot kunst verheven te zijn. Ik wil, voor ik lezen ga, eerst en vooral kijken naar Bezette stad. Kijken naar de bladzijden. Kijken naar de typografie. Kijken naar de wisseling in corpsgrootte, kijken naar de verschillende lettertypes. Hoeveel boeken kent u die u veel, zeer veel kijkgenot verschaffen nog vóór het (te verwachten) leesgenot? En dan is er nóg een komponent: muzikaliteit! Bezette stad oogt ritmies, oogt muzikaal. Wow. Ja. Je kunt het boek ook horen voor je het leest. Ik dacht een flard Stravinsky te horen, ik lieg niet (nog zoiets trouwens, ik ken iemand die Le Sacre du Printemps nog steeds als onbeluisterbare herrie ziet).

Laat het beginnen met laweit. (zacht lawijd). Laat het beginnen op een punt in de geschiedenis. Laat het iets historisch zijn, een zeppelin boven Antwerpen bijvoorbeeld. Laten we beginnen op een punt in de geschiedenis, laat het iets groots zijn, waarom niet iets groots. Iets als de eerste wereldoorlog misschien. Iets als een zeppelin boven Antwerpen misschien. Iets als een bom misschien. Zodat het begint met laweit. (zacht lawijd). Altijd begint alles met laweit, altijd begint alles met een bom.

De eerste wereldoorlog is in Nederland denkelijk niet de bekendste der wereldoorlogen. Hier voor u beschreven, hier voor u door Van Ostaijen beschreven, direkt, levend. Of niet meteen direkt en niet meteen levend: Van Ostaijen schreef Bezette stad toen hij in Berlijn woonde, en de eerste wereldoorlog al afgelopen was. En ik lees het, op een punt in de geschiedenis, ik lees dit in Vleuten op het punt in de geschiedenis dat het ausradieren der oningeënten niet meer ver af is (geen seconde getwijfeld!) (opdat ik er geen meer kan aansteken die daar minder goed tegen kan) (die daar minder goed tegen kan) (want we doen het voor elkaar) (voor elkaar voor elkaar) (er is geen punt in de geschiedenis waarop we zo ontzettend solidair met elkaar zijn geweest) (we doen het samen) (en wie anders denkt kan henen gaan) (wees niet die eigenwijze Nederlander) (geen seconde getwijfeld) (iemand anders die daar minder goed tegen kan).

De eerste wereldoorlog. En jazz. En film. En sex. En ellende. En explosies. En dans. Een dans in explosieve poëzie. Zegt Paul Neuhuys: Tussen het statigen en de boulevards schitteren de cinema’s, en de cinema’s die had Van Ostaijen ook zien schitteren. Bezette stad barst van de filmverwijzingen. De wijze waarop film, jazz, dans en het uiterst beweeglijke taalgebruik van Van Ostaijen samenkomen maakt dat het oorlogsgeweld in eerste instantie bijna orgastisch aandoet. Er is sprake van “kanoncoïtus” en van “knal knal kneppert klettert knepperen klettert knallen / muziek luchtverplaatsing in Zut majeur / en contrapunt / Vluchtverplaatsing in Zut mineur / bommen knallen / en de obus bust zich in een huis / (record spoedbestelling) / gaat huis in vlam / flakkeren van vlam vóór maan / maan voor de Vlam / vlam / maan / VLAM / de STad STaat STil”.

Of misschien is de sexualisering een manier om de perversiteit van de situatie te benadrukken? “EUROPA volgens EROTISCHE BEDDINGEN / wij kennen Europa zó lang zó lang / gerekt uitgestrekt vlak en in de hoogte / geologies / stroombekken / politiek / commerciëel / en dat alles en dat alles / naar / deze EROTIESE KAART is een noodzakelijkheid”.

De noodwendigheid der dingen in een groots, onontkoombaar SAMEN. (zie het ziekelijke coronopaspoort) (het ausradieren der oningeënten kan een aanvang nemen) (geen seconde getwijfeld) (een ander die daar minder goed tegen kan) (darf ich ihnen ausweis sehen?)

Misschien verwachtte de flamingant Van Ostaijen wel dat er  een ander soort SAMEN zou voortkomen uit deze oorlog. Vernieling om een nieuwe opbouw mogelijk te maken. Als we hem volgen van een “bedreigde stad” over een “bezette stad” naar “de aftocht” (inval – bezetting -aftocht) lijkt verwoesting echter voornamelijk verwoesting te hebben gebracht. “de overwinning is aan diegene die het meest mizerie kan lijden” heet het, en “de bezetting houdt op / de bezetting begint”; “alles is zonder zin / nu”; “leve de gekrepeerden”.

Bezette stad is het indringende verslag van een oorlog; het is ook Van Ostaijens verslag van een oorlog. Dat geeft de nodige ruimte bij het lezen. Het is mogelijk om die boek puur historisch te lezen. Een jongeman maakt een oorlog mee. Ofnee. Een jongeman maakt de eerste wereldoorlog mee, in Nederland -als ik zei- niet meteen de bekendste van de twee wereldoorlogen. Je kunt iets leren over de eerste wereldoorlog; je kunt iets leren over hoe een jongmens -een activistisch jongmens- als Van Ostaijen de eerste wereldoorlog (en in het bijzonder de bezetting van Antwerpen) beleefd heeft. Je gaat dat in je eentje niet allemaal kunnen vatten; je gaat niet alle (film)verwijzingen en alle historische subtiliteiten vatten. Maar er is hoop. Matthijs de Ridder schreef Boem Paukeslag. Daarin pluist hij Bezette stad grondig uit, en verklaart het onverklaarbare. Ik kom nog te spreken over De Ridder en over Boem Paukeslag; ik kom er nog over te spreken.

Misschien ben je geen historicus. Misschien maakte je geen oorlog mee (zegt Herman Brusselmans: iedereen heeft een oorlog meegemaakt). Misschien lees je dit op een punt in de geschiedenis waarop het ausradieren van de oningeënten (geen seconde getwijfeld) niet meer veraf is, en herken je toch iets in de onvrijheden die Van Ostaijen hier beschrijft. Dan is er Besmette stad, waarin f’domme diezelfde Matthijs de Ridder samen met Willem Bongers-Dek vijfenzestig kunstenaars vanuit hun tijd heeft laten reageren op Bezette stad. Of je leest gewoon het werk van Van Ostaijen nog een keer, maar dan met je ogen van nu. Want ook dat is mogelijk: in woorden van toen, het gebeuren van nu ontmoeten.

Tot slot vind ik het geenszins van oppervlakkigheid of denkluiheid getuigen om Bezette stad puur als (experimenteel) kunstwerk te benaderen. Het grote formaat dat Boom dit boek gegund heeft komt hier van pas: ik kende Bezette stad eigenlijk alleen op klein formaat in de Verzamelde poëzie uit 1963, waar het toch minder tot spreken komt. Het gaat hier om een grootse taal ommers; een taal die uit zijn voegen barst, woorden die overheen heel de pagina lopen, woorden die zich opblazen, woorden die leeglopen, slagvaardige woorden en moegestreden woorden: ook nu is het nog opwindend om te lezen (zien?). Ook nu is het nog “nieuw”; ook nu is het nog een avontuur; ook nu nog kent het zijn gelijke niet; ook nu nog in staat om hoogstpersoonlijke assoosjasies bij de lezer te evokeren. Dadaïstische wortkunst, w’rom niet; “sprachskepsis”: de wereld is niet in woorden te vatten, dierhalve zijn woorden alleen maar interessant als “associatieruimte”; in nieuwe -eventueel ongrammaticale- samenhangen nieuwe betekenissen genereren (nieuwe roman is nieuwe filosofie); Paul van Ostaijen zelve zou hier misschien gruwelen maar we hoeven niet te lezen met de ogen van de schrijver en zelfs niet met diens goedvinden (of de schrijver nu nog in leven is of niet). Ik dacht aan August Stramm en ik denk heus niet dagelijks aan August Stramm.

Mogelijk dat het mogelijk is dat alle drie de leesniveaus tegelijk kunnen opgaan (de historische, de hedendaagse en de kunstzinnige) of anders wel na elkaar: Bezette stad is een boek dat uitnodigt tot herlezen. En iedere keer dat je het leest, zul je een ander boek lezen (ja ik weet wel je kunt ook niet twee keer in dezelfde rivier stappen maar dit is toch anders).

Besmette stad Recensie

Besmette Stad

Vijfenzestig kunstenaars antwoorden op Bezette stad van Paul van Ostaijen

  • Redactie: Matthijs de Ridder, Willem Bongers-Dek
  • Soort boek: kunstboek
  • Uitgever: Pelckmans Uitgevers
  • Verschijnt: 15 februari 2021
  • Omvang: 256 pagina’s
  • Uitgave: paperback 
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

En dit is ook veel. Is ook veel bijvoorbeeld Jeroen Olyslaegers (hee ik dacht dat die al dood was trouwens?) (wie is er dan dood dan?), is ook veel waarbij, hoe noem je dat?, dada, cut-up, kollaazje, praat van radio of op straat of op facebook (bestaat dat nog dan?) of whatsapp, is ook veel van wat een moderne dag Paul van Ostaijen gedaan zou hebben (maar kon die verschrikkelijke engerd van een Marc van Ranst er niet nog wat erg van langs krijgen, Jeroen?, er was van langser misschien). En is ook veel, is Betül Sefika en Maarten van der Graaff (nee niet die van die generator) (die was zonder r) (ach Peter Hammil) (een luis is geen thuis) (ach Nick Pearne) (ook hij nu dood) & bij eerste doorbladeren (let wel, ik keek niet goed) dacht ik ha! dat zal Yves Coussement zijn. nee. bij eerste doorbladeren (let wel, ik keek niet goed) dacht ik ha! dat zal Ruben van Gogh zijn. nee. bij eerste doorbladeren (let wel, ik keek niet goed) dacht ik ha! dat zal Dean Bowen zijn. nee. bij eerste doorbladeren (let wel, ik keek niet goed) dacht ik ha! dat zal Xavier Roelens zijn. nee. bij eerste doorbladeren (let wel, ik keek niet goed) dacht ik ha! dat zal Onno Kosters zijn. nee. bij eerste doorbladeren (let wel, ik keek niet goed) dacht ik ha! dat zal Nick Swarth zijn. nee. bij eerste doorbladeren (let wel, ik keek niet goed) dacht ik ha! dat zal Peter Smink zijn. nee. bij eerste doorbladeren (let wel, ik keek niet goed) dacht ik ha! dat zal Peter van Lier zijn. nee. bij eerste doorbladeren (let wel, ik keek niet goed) dacht ik ha! dat zal Veva Leye zijn. nee. bij eerste doorbladeren (let wel, ik keek niet goed) dacht ik ha! dat zal Joshua Clover zijn (waarom niet? die schreef al eens over Antwerpen, toch?). Want ik bedoel zoals het spat. Ik bedoel zoals het loopt. Overheen de pagina. Nee. Van de pagina af. Want dat is een ander ding met poëzie: het wil helemaal niet op een stomme pagina staan te staan, het wil daar van af. Het wil bij u zijn. Poëzie wil alleen bij u zijn. U die de lezer is. En het is waar dat het uit zijn voegen barst. En hoe het barst. Deze vierkante decimeter (te verleggen) (o & het is raden naar).

Deze volte. Deze volheid. Dit volle. Hoe het beweegt overheen en ook buiten pagina’s. Soms is het misschien een beetje vanostaijentje spelen, dan denkt een mens bijna Maar Bezette stad is beter (het oude werk is beter) (vroeger was het beter) (ik vind de vroege Angelique beter dan de latere Angelique) (ik hield van de Angelique van vroeger maar zulk een trezebees als die Angelique van nu is) (vooral toen ze begon te zagen dat ze zich zo schaamde dat ze de coronaregels eerst niet serieus nam & toen kreeg ze corona) (en nu schaamt ze zich dat ze ooit een collega in zijn gezicht uitlachte omdat hij haar verweet dat ze zich niet aan de 1,5 m regel hield). Maar. Neen. Vaak is het echt, en echt mooi.

Zoals. Lisa Weeda (ik ken haar niet) met het lichtelijk vervreemdende 1914, 16 over een van een kopje afgebroken oortje dat door een soldaat tot ring vermaakt is – alles gezien vanuit het standpunt van het kopje dan oortje dan ring.

Of Nele Eeckhout en Pete Wu (ik ken hen niet) wier Rauwstad helaas wel hier en daar ontsierd wordt door een afgrijselijk, werkelijk afzichtelijke zin als “De geur van gemorste whiskey penseelde zich uit zijn baard en zwelde in zijn aan als een vals strijkkwartet”, of, erger nog (ja het kan nog erger): “Nacht maakte langzaam plaats voor dageraad, terwijl hij wachtte tot het verleden hem bedolf als een vallende pudding.” (als een vallende pudding? als een vallende pudding?? is dat een poging tot absurdisme ofzo, of moeten we er gewoon maar mee lachen misschien) (mijn zesjarige dochter lacht denkelijk wel met vallende puddings) (maar het is nog niet eens de allerlelijkste zin uit dit boek. de allerlelijkste zin uit dit boek, en het moet zijn dat ze er een prijsvraag over hebben gehouden, het moet zijn dat het expres gedaan is, want de allerlelijkste zin uit het boek (op naam van Benno Barnard) luidt: “Dada heeft mijn gedicht geneukt.”. echt waar. dat durft die Benno Barnard na zijn zestiende nog met droge ogen schrijven) (ik heb het dada gevraagd trouwens en dada weet van niets).

Of De miniatuur van Hester van Gent (ik ken haar niet), wat een soort mengeling is van Kafka, Karin Boye en Toon Tellegen met hinten Tomaka Shibasaki en Kobo Abe; een wonderlijke dystopie, even sprookjesachtig en lief als het grauw, troosteloos en beklemmend is; bol staand van de allermooiste beelden die een menselijk wezen ooit opgedacht heeft sinds het ontstaan van de aarde ja WOW!, De miniatuur alleen al maakt Besmette Stad het aanschaffen meer dan waard.

Of Opdracht aan Mevrouw Weetikveel van Sanneke van Hassel en Annelies Verbeke (ik ken hen niet).

Of Woe-Han van Jeroen Olyslaegers ofnee wacht die noemde ik al.

(het is ook zoveel. dit boek is ook zoveel)

Of dat zelfs Besmette stad/Bedreigde stad van Lucky Fonz III niet half slecht is (zelfs?) (wat heb jij tegen Lucky Fonz III) (ik weet het niet iets in die gast staat me gewoon niet aan) (maar ik heb wel een cd van hem in mijn cdkast en die cd vind ik geeneens half slecht ofzo) (maar ik weet ook niet altijd goed genoeg zeggen waarom mensen me wél aanstaan eigenlijk).

Of Essentiële verplaatsing van Betül Sefika en Maarten van der Graaff ofnee wacht die noemde ik al.

(het is ook zoveel. dit boek is ook zoveel)

Of . deze vakantie er zelf eentje in elkaar knutselen van Tsead Bruinja.

Of Slipstream van Maxime Garcia Diaz (die ken ik niet).

Of Holle haven van Gaea Schoeters (die ken ik niet).

Of Morgen gaan we in lockdown van Aya Sabi (die ken ik niet).

Of Projectieve meetkunde van Iduna Paalman (die ken ik niet) (veel mensen hier ken ik niet) (ik ken hier niemand) (nee) (de meerderheid hier ken ik niet) (nee) (ik ken de helft niet) (nee) (veel mensen hier ken ik niet).

Of Plons van Mandula van den Berg (die ken ik niet).

Of Nietsomhanden van Babs Gons (die ken ik niet).

Of Nietsomhanden van Maud Vanhauwaert (die ken ik niet).

Of Drop-D van Asha Karami (die ken ik niet).

Of drie gesprekken aan een plein in een stad in lockdown van Leen Verheyen (die ken ik niet).

Of Het ge______sprek van Andy Kipple (hee maar die kennen we toch) (hee maar die gesprek kennen we toch) (hee maar Andy Kipple is toch Chiel Zwinkels en Jeroen van Rooij) (toen ik het las toen bij Het Balanseer toen had ik de Van Ostaijen-relatie niet direkt geraden eigenlijk) (ik raad nooit iets) (naar het schijnt bestaat er ook nog een op muziek gezette versie van dit gesprek) (silencio) (MJOEZIEK) (keer terug naar het elixer) (ontmoet de mentor) (en geef de dichter ook wat) (en de tijd in crescendo) (swoesj!) (elixer gietend gorgelend) (en de tijd in crescendo en Ornette Coleman op de stereo) (see op beeld) (see laat een plaat vallen) (don’t let the beat drop)

De brieven van Jozef Otten aan “Pol” van Ostaijen waar Koen Peeters mee afkomt, zijn ontroerend, innemend en schoon. Zijn die brieven authentiek? (op internet vind ik enkel een slager die Jozef Otten heet) (in Lanaken zit die) (op de Henri Dunantstraat) (nummer 10) (en Jo Otten, die ken ik wel) (van Bed en wereld weet u nog wel?) (uit 1932) (zouden de brieven mojer zijn als ze echt zijn?) (zou het jammer zijn als blijken zou dat Koen Peeters ze gefingeerd heeft) (ik weet het niet) (en het doet er ook niet toe).

Besmette Stad is een vol, een groot, een mooi boek. Een boek dat raakt, een boek dat krachtig spreken kan. Een boek dat ik bij vlagen nóg mojer vind (maar vertel het niet door) dan Bezette stad.

Matthijs De Ridder BOEM Paukeslag Recensie

BOEM Paukeslag

Op strooptocht door Paul van Ostaijens Bezette stad

  • Schrijver: Matthijs de Ridder (België)
  • Soort boek: non-fictie
  • Uitgever: Pelckmans Uitgevers
  • Verschijnt: 15 februari 2021
  • Omvang: 324 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Doch eigenlijk hou ik hier niet zo van. De man die het ons allemaal eens vertellen zou. Hoe het zit. Hoe het allemaal zit met dit boek of deze film of dat schilderij. Hoe we ernaar kijken moeten, hoe we het lezen moeten, wat we hadden moet oppikken, wat we waarschijnlijk allemaal gemist hebben. Deze verwijzing. Dat detail. Die ene zin of die andere, op die ene pagina. Of die andere.

Zei Ray Loriga ooit (ik sieteer uit mijn hoofd want hij zei het in een interview in een blad dat ik niet meer heb of nooit gehad heb om mee te beginnen) dat iedereen die denkt een ander iets bij te kunnen brengen per definitie niet deugt. Dat ging over onderwijzers geloof ik. En inderdaad: iedereen die van verre of nabij betrokken is bij een onderwijsinstelling deugt niet maar zo straf als Loriga het uitdrukte zou ik het niet willen stellen. Maar snappen doe ik hem wel. Het gaat om werelden uit iemand halen om er je eigen wereld voor in de plaats te stellen.

Hoe mooi kunst is. Is dat het open is. Is dat het in elk hoofd andere dingen doet. Is dat het verbindingen aangaat met wat er in het hoofd is, en in elk hoofd zit weer wat anders. Moet je dat kapot maken? Moet je dat er allemaal uitgooien om ervoor in de plaats te zetten: de van nu af aan enige juiste manier om Bezette stad te lezen? Ik weet het niet. Ik wil denk ik met mijn eigen ogen Bezette stad lezen; niet met die van Matthijs de Ridder. Ik hoef niet perse te weten waarover al die liedjes gaan die Van Ostaijen noemt; ik hoef niet perse te weten waarom de N in het zeppelin-vormige woord zeppelin omgedraaid is; ik hoef niet zo nodig opmerkzaam te zijn op de vele boogvormen in Bezette stad. Wat meer is: ik hoef niet alles te begrijpen. Onbegrip is goed, vooral in poëzie. Een dichter hoeft natuurlijk helemaal niks, maar als ik ooit na een slag van de molen zou gaan roepen dat “De poëzie maar één taak heeft” dan zou “in verwarring brengen” het minst erge vervolg van die zin zijn.

Boem Paukeslag is dikker dan het werk waar het over gaat. De Ridder neemt de tijd. Hij begint “een kleine maand voordat Paul van Ostaijen aan Bezette stad begon”. Wie dit boek leest als achtergrondinformatie bij Bezette stad of als naslagwerk raadpleegt om een bepaalde voor hem onheldere passage uit dit uit zijn voegen barstende poëem, moet over lange adem beschikken. Een index of register mankeert, dus iets opzoeken of iets teruglezen is lastig. Er is eigenlijk maar één weg doorheen Boem Paukeslag en dat is van begin naar eind.

Misschien moet je het werk van Matthijs de Ridder zelfs wel los zien van het werk van Paul van Ostaijen. Sterker nog: misschien moet je Bezette stad niet gelezen hebben om Boem Paukeslag ten volle te kunnen smaken. De Ridder schetst op onnavolgbare wijze -want dat hij onderhoudend kan schrijven bewees hij al in nY- een tijdsbeeld. Van een kapotte metropool in een kapotte tijd. Van vroege avantgarde. Van dada, kubisme, futurisme. Van een uitgeweken revolutionair, een zoekend jongmens dat zich niet wilde “neerleggen bij het nieuwe […] normaal”, zoals De Ridder dat ergens noemt (en zoiets kan, dat weet elkendeen die mij ook maar een beetje kent, meteen op mijn volle sympathie rekenen).

Bovenal is het de ontstaansgeschiedenis van een boek. Een boek dat ik mooi vind, een boek dat ik heel erg mooi vind. Maar je hoeft het boek niet mooi te vinden om de ontstaansgeschiedenis mooi te vinden. Meer dan driehonderd pagina’s pende De Ridder en het leest rap. En het goede is, ik denk dat ik niet eens heel anders over Bezette stad of Paul van Ostaijen ben gaan denken. Boem Paukeslag is gewoon een lezenswaardig boek voor iedereen die zich interesseert voor geschiedenis, literatuur, oorlog, sociologie of de aloude menselijke zoektocht naar verlossing.

Bijpassende boeken en informatie