Categorie archieven: Schotse roman

Irvine Welsh – Resolution

Irvine Welsh Resolution recensie, review en informatie over de inhoud van de nieuwe Ray Lennox thriller. Op 11 juli 2024 verschijnt bij uitgeverij Jonathan Cape de nieuwe thriller van de uit Schotland afkomstige schrijver Irvine Welsh. Hier lees je informatie over de inhoud van de thriller, de schrijver en de uitgave. Of en wanneer er een Nederlandse vertaling verschijnt van de thriller is nog onbekend.

Irvine Welsh Resolution review en recensie

  • “The best thing that has happened to British writing for decades.” (The Sunday Times)
  • “There’s only one Welsh and you should be reading him.” (The Observer)
  • Sharp, fearless, passionate and brilliant.” (The Independent)

Irvine Welsh Resolution

Resolution

Ray Lennox thriller

  • Auteur: Irvine Welsh (Schotland)
  • Soort boek: thriller
  • Taal: Engels
  • Uitgever: Jonathan Cape
  • Verschijnt: 11 juli 2024
  • Omvang: 416 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek / ebook / luisterboek
  • Prijs: £20.00 / £10.99 / £14.99
  • Boek bestellen bij: Amazon Bol / Libris

Flaptekst van de nieuwe Ray Lennox thriller van Irvine Welsh

Ray Lennox is determined to move on from his darkest days. The former detective has left Edinburgh for a fresh start in Brighton. Soon, his fixations and addictions have been replaced with quiet evenings and a rigorous fitness regime.

Then Lennox meets Mathew Cardingworth. Rich, smooth-talking and immaculately dressed, he presents himself as a successful, and respectable, property developer. Yet their encounter reawakens memories that have haunted Lennox for decades, sending him into a spiral of confusion and rage.

Lennox has no choice – he must confront the events of his childhood. But the more he identifies the links between Cardingworth, the disappearance of a group of foster care boys and the violence of his past, the more he finds himself asking: What will he sacrifice to achieve resolution at last?

Bijpassende boeken en informatie

Malachy Tallack – Die mooie Atlantische wals

Malachy Tallack Die mooie Atlantische wals recensie, review en informatie over de inhoud van de roman over de Shetlandeilanden. Op 1 oktober 2024 verschijnt bij uitgeverij De Arbeiderspers de Nederlandse vertaling van That Beautiful Atlantic Waltz de roman over Shetland van de Schotse schrijver Malachy Tallack. Hier lees je informatie over de inhoud van de roman, de schrijver, de vertaler en over de uitgave.

Malachy Tallack Die mooie Atlantische wals recensie

  • “A novel of quiet elegance and emotional intelligence, great delicacy and deceptive simplicity. It’s a story of grief, redemption and an unlikely friendship left me longing for the quick skies and luminous seas of Shetland.” (Gavin Francis, Schotse schrijver)

Malachy Tallack Die mooie Atlantische wals

Die mooie Atlantische wals

  • Auteur: Malachy Tallack (Schotland)
  • Soort boek: roman over de Shetlandeilanden
  • Origineel: That Beautiful Atlantic Waltz (2024)
  • Nederlandse vertaling: Jeske van der Velden
  • Uitgever: De Arbeiderspers
  • Verschijnt: 29 oktober 2024
  • Omvang: 256 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 22,99
  • Boek bestellen bij: Bol Libris

Flaptekst van de roman over Shetland van Malachy Tallack

De Atlantische Oceaan, 1957. Na jaren in de walvisvaart keert Sonny terug naar de Shetlandeilanden. Hij bouwt een bestaan op met zijn vrouw en zoon, maar het leven op zee is niet eenvoudig achter te laten.

In het heden woont Jack, een muzikale, introverte man, in zijn geboortehuis vol herinneringen op de Shetlandeilanden. Op een avond als alle andere wordt er bij hem iets bezorgd, wat het ritme en de routine van zijn eenzame bestaan op onverwachte wijze verstoort.

Door deze verhaallijnen te verweven toont Malachy Tallack op ontroerende wijze de troostende kracht van muziek en wat verlangen en vriendschap vermogen.

Bijpassende boeken en informatie

Elle McNicoll – Heksenvloek

Elle McNicoll Heksenvloek recensie, review en informatie over de inhoud van de 13+ jeugdroman uit Schotland. Op 18 juni 2024 verschijnt bij Uitgeverij Lemniscaat het nieuwe boek van de Schotse schrijfster Elle McNicoll. Het boek speelt zicht in de Stad Edinburgh en bij Loch Ness af. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de schrijfster, de vertaalster en over de uitgave.

Elle McNicoll Heksenvloek recensie

Mochten er in de media een boekbespreking, review of recensie verschijnen van de nieuwe jeugdroman Heksenvloek, van de uit Schotland afkomstige schrijfster Elle McNicoll, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Elle McNicoll Heksenvloek

Heksenvloek

  • Auteur: Elle McNicoll (Schotland)
  • Soort boek: jeugdroman (13+ jaar)
  • Origineel: Like a Curse (2024)
  • Nederlandse vertaling: Margaretha van Andel
  • Uitgever: Lemniscaat
  • Verschijnt: 18 juni 2024
  • Omvang: 254 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek
  • Prijs: € 15,99
  • Boek bestellen bij: Bol Libris

Flaptekst van de nieuwe jeugdroman van Elle McNicoll

Ramya’s leven staat op zijn kop sinds ze weet dat ze magische krachten heeft. Ze is geen uitzondering: er lopen allerlei magische wezens rond in Edinburgh. Al hebben ze niet allemaal de beste bedoelingen…

Als de Sirene die al zoveel invloed heeft gehad op Ramya’s leven de macht overneemt in de stad, weet Ramya wat haar te doen staat: haar nu voor eens en altijd stoppen. Dat gaat niet zonder slag of stoot, want Ramya zit vast in Loch Ness en haar toverlessen gaan niet zo vlot als ze hoopt. Maar als de toekomst van haar familie en haar vrienden van het Verborgen Volk op het spel staat, is het tijd om de strijd aan te gaan – en te ontdekken hoe groot haar kracht werkelijk is.

Elle McNicoll schrijft verhalen met stoere neurodivergente meiden in de hoofdrol. Ramya heeft net als zijzelf dyspraxie, een aandoening die invloed heeft op de motorische vaardigheden en het verwerken van informatie.

Bijpassende boeken en informatie

Elle McNicoll Toverslag recensieElle McNicoll (Schotland) – Toverslag
fantasyroman (12+ jaar)
Waardering redactie∗∗∗∗ (uitstekend)
Toverslag gaat over jezelf kunnen en durven zijn, maar ook over vriendschap, hulp vragen, jezelf en anderen niet zomaar veroordelen. McNicoll is een begenadigd schrijfster. Ze weet precies de juiste toon te treffen om je bladzijde na bladzijde aan het boek gekluisterd te houden…lees verder >

Ali Smith – Meisje ontmoet jongen

Ali Smith Meisje ontmoet jongen recensie en informatie over de inhoud van de roman over de mythe van Iphis. Op 24 augustus 2023 verschijnt bij uitgeverij Orlando de Nederlandse vertaling van de mythologische roman Boy Meets Girl van de Schotse schrijfster Ali Smith.

Ali Smith Meisje ontmoet jongen recensie

Meisje ontmoet jongen – de mythe van Iphis is precies wat er op de achterflap staat: een uitbundige hervertelling van de mythe van Iphis. Het personage Iphis komt uit boek negen van de Metamorfosen van Ovidius. Een mythe over een meisje, dat geen bestaansrecht heeft, en daarom als jongen opgevoed wordt. En uiteindelijk door de godin Isis ook in een jongen veranderd wordt – zodat zij met haar grote liefde Ianthe kan trouwen.

In deze moderne hervertelling van deze mythe gaat het over twee zussen, Anthea en Midge (die liever Imogen genoemd wordt). Ze hebben het huis van hun grootouders geërfd. Midge is een meisje dat altijd maar haar best doet om te voldoen – het prototype van de “good girl”. Ze lacht vriendelijk als er seksistische opmerkingen door collega’s worden gemaakt en is trots op wat ze qua baan en inkomen al heeft bereikt op jonge leeftijd. Gelukkig is ze allesbehalve – er schemert door dat Midge kampt met een eetstoornis. Haar zus Anthea is haar tegenpool. Anthea zie alle onrecht in de wereld en het is voor haar onmogelijk om mee te draaien in het circus van het leven. De baan die Midge voor haar heeft geregeld bij Pure, het bedrijf waar ze voor werkt, houdt ze dan ook nog geen dag vast.

Dan ontmoet Anthea Robin – een prachtig mens – meisje/jongen – die ze al kent vanaf haar schooltijd. De twee worden tot over hun oren verliefd en gaan samen met protestacties tegen de wereldwijde misstanden aan de slag. Ze noemen zichzelf Iphis en Ianthe.

Midge ziet het met lede ogen aan – totdat zij op een dag ook wakker wordt. Als blijkt dat haar patriarchale baas bij Pure van haar verwacht dat zij met leugens een bijdrage gaat leveren aan de “eigendomsrechten” van water, is voor haar de maat vol. Dat heeft tot gevolg dat de twee zussen elkaar hervinden.

Een prachtig verhaal over mensen – man, vrouw, of ertussenin – over liefde, over waarden en normen en een wereld die heeft leren leven volgens een patriarchaal systeem. Op vlotte wijze geschreven en met een grote knipoog! Aanrader, gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (zeer goed).

Recensie van Monique van der Hoeven


Ali Smith Meisje ontmoet jongen recensie

Meisje ontmoet jongen

De mythe van Iphis

  • Auteur: Ali Smith (Schotland)
  • Soort boek: mythologische roman
  • Origineel: Girl Meets Boy (2007)
  • Nederlandse vertaling: Hi-en Montijn
  • Uitgever: Orlando
  • Verschijnt: 26 september 2023
  • Omvang: 160 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 22,99 / € 14,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (zeer goed)

Flaptekst van de mythologische roman over Iphis

Een meisje ontmoet een jongen. Het is het oudste verhaal van de wereld. Maar wat gebeurt er als een oud verhaal onder compleet nieuwe omstandigheden verteld wordt?

Anthea wordt verliefd op haar schoolvriendin Robin, tot ontsteltenis van haar zus Imogen, die het moeilijk te accepteren vindt dat haar zus lesbisch is. Imogen heeft zo haar eigen problemen op haar werk bij een bedrijf dat flessen gebotteld water verkoopt, en ze loopt tegen het seksisme van haar collega’s aan. Wanneer ze in een positie wordt gebracht die haar doet twijfelen aan haar eigen normen en waarden krijgt ze meer begrip voor de genderrollen…

Ali Smiths hervertelling van een van de metamorfosen van Ovidius is een verhaal over meisjes en jongens, meisjes en meisjes, liefde en transformatie en de absurditeit van de consumptiemaatschappij. Meisje ontmoet jongen is sprankelend en intelligent, humoristisch en verfrissend, poëtisch en politiek: een mythe over metamorfosen, zich afspelend in moderne tijden.

Bijpassende boeken en informatie

Martin MacInnes – Overgave

Martin MacInnes Overgave recensie en informatie over de inhoud van de nieuwe Schotse roman. Op 15 augustus 2023 verschijnt bij uitgeverij Lebowski de Nederlandse vertaling van de filosofische roman In Ascension van de Schotse schrijver Martin MacInnes. De roman is opgenomen op de Longlist van de Booker Prize 2023.

Martin MacInnes Overgave recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman Overgave. Het boek is geschreven door Martin MacInnes. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de nieuwe roman van de uit Schotland afkomstige auteur Martin MacInnes.

Martin MacInnes Overgave recensie

Overgave

  • Auteur: Martin MacInnes (Schotland)
  • Soort boek: filosofische roman
  • Origineel: In Ascension (2023)
  • Nederlandse vertaling: Els van Enckevort, Theo Schoemaker
  • Uitgever: Lebowski
  • Verschijnt: 15 augustus 2023
  • Omvang: 480 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 23,99 / € 9,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris
  • Longlist Booker Prize 2023

Flaptekst van de roman van Martin MacInnes

Leigh groeit op in Rotterdam en zwemt vaak in de Maas; de waterkant is een schuilplaats voor haar. Daar ontstaat haar fascinatie voor de onderwaterwereld en ze wordt zeebioloog. Ze stort zich in de onderzoekswereld en steekt weinig tijd in haar familie, terwijl haar moeder dementeert en haar zus smeekt om meer contact.

Wanneer er een mysterieuze geul op de mid-Atlantische oceaanbodem verschijnt, voegt Leigh zich bij het onderzoeksteam. Wat ze daar vindt, zal haar leven voor altijd veranderen. Haar diepzeeontdekking leidt Leigh naar de Mojave-woestijn en een ambitieus nieuw ruimtevaartprogramma. Als ze dieper in het werk van het ruimteagentschap wordt getrokken, ontdekt ze dat de oceaanopening zich op een uitzonderlijke manier verhoudt tot het ruimteprogramma.

Leigh weet dat als ze bij het bureau wil blijven werken, ze haar stervende moeder en haar jongere zus moet achterlaten. Ze staat voor een onmogelijke keuze: bij haar familie blijven of op reis gaan naar een plek ver buiten ons zonnestelsel.

Martin MacInnes (1983) is een Schotse auteur. Eerder schreef hij Infinite Ground en Gathering Evidence. Hij won de Somerset Maugham Award, de Scottish Book Trust New Writers Award en de Manchester Fiction Prize. In 2021 werd hij door The Guardian/British Council uitgeroepen tot een van de tien schrijvers die de toekomst van het VK vormgeven. Overgave is zijn derde roman. Hij woont in Edinburgh.

Bijpassende boeken en informatie

Graeme Macrae Burnet – Een casus

Graeme Macrae Burnet Een casus recensie en informatie over de inhoud van de roman Schotland. Op 20 juni 2023 verschijnt bij uitgeverij De Arbeiderspers de Nederlandse vertaling van de roman Case Study van de Schotse schrijver Graeme Macrae Burnet.

Graeme Macrae Burnet Een casus recensie van Tim Donker

Wat het dan eigenlijk wel was met dit boek.

Hum. Ja. Toch dat ik meer en meer ging peinzen dat die gast echt bestaan heeft, denk ik.

Want het gegeven is me te dun. Een vrouw meent dat haar zus zelfmoord heeft gepleegd door toedoen van haar psychotherapeut en gaat om dit verder te onderzoeken met een valse identiteit bij hem in therapie. Van haar bevindingen houdt ze een dagboek bij.

Welaan. Daar heb je klip en klaar een literaire thriller, van het slag dat nog wel eens verfilmd gaat worden ook nog ook (om de zaken nog erger te maken). Is wat ik dacht. Plus daarbij: niemand kan verantwoordelijk worden gehouden voor de zelfmoord van een ander. Zelfmoord doe je zelf, net daarom dat het zo heet. Wat een ander zegt of doet, zelfs al is het jou het touw aanreiken, is geen reden. Je hebt geen andere reden nodig dan jouzelf want zonder jouzelf valt er immers niemand te doden.

Ik zette me dus met de nodige wrevel of naja, met de nodige skepsis in ieder geval was het dat ik zette, dat ik me lezend zette. Aan dit boek. Dat begon. Met zo’n voorwoord, weetjewel, zo’n voorwoord, jekentdatwel, dat zeggen moet dat niet G.M.B. schrijver dezes is, maar dat hij de woorden hierin slechts opgedolven heeft; iemand kwam met schriftjes aan, schriftjes die G.M.B. best zouden interesseren, schriftjes waar het allemaal in stond.

En ik zuchtte. Ja. Wees gerust dat ik zuchtte. De flauwste literaire truuk allertijden. Het gevonden manuscript. En ach en oh en mysterie. Moet dat nou? Mag ik me al onlezend zetten? Ik ben pas op bladzijde 10, van Sergio zou ik nog niet de handdoek in de ring mogen werpen, hij was ooit mijn buurman, hij had een maatstaf, hoe noem je dat, een ultimatum, als je een boek na een bepaald aantal pagina’s nog steeds met tegenzin las, mocht je er van hem zeker van zijn dat het je ook niet meer ging grijpen, leg het dan maar weg, zei hij, begin aan een nieuw boek. Ik vergeet aldoor welk paginanummer hij daarbij als ijzeren regel hield maar het zal toch wel verder dan bladzijde 10 geweest zijn. Dus ik lees. Dus ik ben nog altijd gezeten. In leesstoel. Lezend.

Na het voorwoord komt Het eerste schrift. Dat zou dan dus geschreven zijn door de zus van die zelfmoordenaar. Althans zulks is de suggestie. De stijl is levensecht. Zo zou zo’n zus kunnen schrijven. Het ratelt. Het ratelt prettig naast de kwestie. Niet voor lang: tegen het einde van de eerste bladzijde uit haar schrift valt dan de naam van die psychotherapeut die haar zus tot zelfmoord gedreven zou hebben: Colins Braithwaite. “Je zult hem in de pers zijn tegengekomen als ‘de gevaarlijkste man van Engeland’, vanwege zijn ideeën over psychiatrie.”, schrijft ze. En toen was ik gefascineerd. Toen wilde ik meer.

Ja, hoe gaat dat. Hoe werkt dat in een lezersbrein. In dit lezersbrein zegt het dan al vrij snel: goed volk. Het waren de laatste tijd in mijn ogen niet de slechtsten die volksgevaarlijk werden verklaard. Als iedereen panikerend één kant op holt, moet je alleen maar naar voren brengen dat er misschien nog andere kanten zijn waarheen een mens hollen kan en hop – dan ben je al asociaal, gevaarlijk, opruiend, of minstens toch een wappie. De ideeën van Braithwaite over psychiatrie (een vakgebied dat om meerdere redenen mijn interesse heeft) gingen nog wel eens heerlijk ontnuchterend kunnen zijn. Is wat ik dacht.

Ze schrijft ook dat ze Colins Braithwaite al eens op televisie had gezien, in een programma van Joan Bakewell. Die opmerking is een voetnoot waard: “Deze aflevering van de Late Night Line-Up werd op BBC2 uitgezonden op zondag 15 augustus 1965. De andere deelnemers waren Anthony Storr, Donald Winnicott en de toenmalige bisschop van Londen, Robert Stopford. R.D. Laing was ook uitgenodigd maar weigerde het podium te delen met Braithwaite. Er is helaas geen opname bewaard gebleven van het programma, maar Joan Bakewell schreef later dat Braithwaite ‘een van de arrogantste en onaangenaamste individuen’ was die ze ooit tot haar spijt had moeten ontmoeten.”. En ik. Gefascineerd. En ik. Meer.

Want wacht. Ronald D Laing ken ik. Ik las ooit zelfs een boek van hem. toestanden, zo heette dat, en ik heb het indertijd benaderd als experimentele poëzie en als zodanig vond ik het steengoed. Pas later leerde ik dat hij psychiater was, of naja, dat zei het achterplat van toestanden ook al, maar dat hij, dus, een grote stem was in de anti-psychiatrie, dat leerde ik pas later. Zo een man. Die werd in zomaar een voetnoot geplaatst naast of bij of tegenover die Colins Braithwaite, die dan ook weer een boek had geschreven. Untherapy. En hoe is dat als titel. Een boek over “bezoekers” -geen patiënten, want ook Braithwaite draagt de anti-psychiatrie een warm hart toe- die hij er alleen maar van wilde overtuigen dat ze geen therapie nodig hadden. (Schrijft de zus: “zijn missie was het ‘broddelwerk’ van de psychiatrie af te breken.”). In één van de bezoekers herkent de ikfiguur haar zus Veronica. Braithwaite bedacht haar met een heel hoofdstuk onder de gefingeerde naam Dorothy. De ikfiguur acht het belang van dat hoofdstuk zo groot, dat ze het integraal invoegt in haar schrift. Toen was ik om. Ja. Ik was nog maar op pagina 17 en nu kwam al de derde schrijver aan het woord: na de inleiding van G.M.B., het dagboek-achtige proza van de ikfiguur nu een “anti-academische” gevalsbeschrijving van een psychotherapeut. Godja, die Graeme Macrae Burnet wist me hier eventjes een polyfoon deuntje blazen zeg. Hier moest geen Sergio meer aan te pas komen, dit ging ik gewoon uit lezen!

Deuren dicht. Muziek op. Koffie in mok. En lezen.

Een portret. Van een tijd, ten eerste. Want dit speelt in de zestiger jaren, had ik al gezegd dat dit speelt in de zestiger jaren, misschien had ik eerder moeten melden dat dit speelt in de zestiger jaren. Dat was een goede tijd om kontroversiëel te zijn. Denk ik, weetikveel, ik leefde toen nog niet. In ieder geval waren  er heel veel vervelende dingen die er nu wel zijn toen nog niet, en ik denk dat de jazz jazziër was en Laing was er en de anti-psychiaters en er waren misschien nog wel eens dingen op televisie die de moeite van het zien waard waren.

Een portret ook van de psychologie. De ideeën van Braithwaite zijn tamelijk sterk. Wat moet je denken van een vakgebied dat zichzelf sterk houdt door zomwijlen gezochte en niet altijd even wetenschappelijke diagnostiseringen? Is homosexualiteit, b’voorbeeld, niet pas begin zeventiger jaren uit de DSM gehaald? Problematiseer wat niet per se geproblematiseerd hoeft te worden en verzin er een therapie bij; zo worden “bezoekers” tot patiënten gemaakt. De anti-psychiatrie wist de vinger goed op de zere plek leggen; misschien is het in Nederland al te zeer besmet geraakt door Foudraine-achtige halfzachtheid en allicht is het ook niet altijd even heilzaam om wat als psychische stoornis te boek staat te willen zien als een gealterneerde of lucide zijnsstaat (waar je ook van zou kunnen leren) (ah), maar wat Braithwaite hier oppert over het (schizoïde) zelf snijdt bepaaldelijk hout (om het maar weer even op Foudraine terug te werpen).

Een portret van Colins Braithwaite ook ten slotte. Want dat was nog iets: doorheen de schriften van de ikfiguur (die het alter waaronder ze bij Braithwaite in therapie gegaan is meer en meer als een van haar losstaande persoon gaat zien en alzo verwordt tot een illustrasie van Braithwaites döppelganger / “schizophrening”-tejorie – welk van onze zelven is het meest echte zelf?) (wil het meest echte zelf nu opstaan?) komen steeds biografische notities van de hand van G.M.B. over Braithwaites leven: kronologies gerangschikt en gaand van periode naar periode ontstaat zo een beeld van zijn opkomst en zijn neergang. En het waren die biografieën die mijn hersens deden kraken. Of. Geen kraken was te horen. Een zoemen misschien. Het zoemen van de bierkaai. Het zoemen rond de vraag Heeft die Colins Braithwaite nou echt bestaan?

Het kon.
Het zou kunnen.
Het had gekund.

De jaren zestig hebben bestaan. Anti-psychiatrie bestaat. R.D. Laing bestaat. Isaiah Berlin bestaat. Voltaire & Rousseau als boekwinkel in Glasgow bestaat. Paul McCartney bestaat. En Braithwaite wordt levensecht genoeg geschilderd om te bestaan, of ooit bestaan te hebben. En nog zoemde het. Het zoemde van andere vragen. Maakt het uit of Colins Braithwaite echt bestaan heeft? Wordt het boek beter, of slechter als Colins Braithwaite echt bestaan heeft? Is Graeme Macrae Burnet een geniaal schrijver als hij een personage zodanig tot leven kan wekken dat de lezer gaat peinzen aan een historiese figuur?

Ik schreef ooit voor een muziektijdschrift dat Fake heette en de hoofdredacteur van dat blad was een gast die Lukas heette. Hij had in een nummer geschreven over een dooltocht door Polen en hoe hij op een avond in gezelschap was geraakt van wat gasten die tesaam in een bandje zaten, een nogal obscuur bandje, een nogal experimenteel bandje. Later zat ik in Lukas zijn stomme bus, want hij had die avond een optreden ofzo, en hij ging al wat dingen klaar zetten, en ik ging mee, waarom ging ik in godsnaam mee. Maar dat we in de bus zaten, is waar ik het over wil hebben, en dat ik aan hem vroeg of hij teeps had of liever nog seedees van die Poolse band uit het laatste nummer van “ons” tijdschrift. Hij zei me dat het stuk proza was. Fictie. Die hele Poolse band bestond niet. Ik was even stil en zei toen O dat heb je goed gedaan dan want ik dacht dat het om een echt artikel over een echte band ging. Lukas zei dat het daar helemaal niet om ging, dat het hem er helemaal niet om te doen was om mensen te laten geloven dat het echt was. Waar het wel om ging ben ik in de mist der tijden helaas vergeten; het had een handvat kunnen zijn bij de lektuur van Een casus.

Burnet beschrijft wel een echt probleem. Er is een psycholoog met een ongebruikelijke kijk op zijn professie, een andere aanpak, hij schrijft vreemde boeken misschien. Hij zegt patiënten, p’don ik bedoel natuurlijk “bezoekers” dat ze hun “zelf” moeten doden, daarmee bedoelt hij dan hun konsept van het zelf. Dat had die Veronica dus mooi misbegrepen (al ligt het misverstand in de Engelse taal wat meer voor de hand: kill yourself of kill your self; “dood je zelf” zal in het Neerlands toch niet snel worden opgevat als een serieuze aansporing tot zelfdoding). Hij is misschien wat te ijdel. Hij heeft een levensstijl die men promiscue kan noemen. O en de beschuldiging van “grensoverschrijdend gedrag” waarmee men tegenwoordig zo graag komt, kon hem moeiteloos in de schoenen geschoven worden. En dan ben je ineens “de gevaarlijkste man van Engeland”.

Maar ook een lul kan zinnige dingen zeggen.
Ook een dwaas kan zinnige dingen zeggen.
Ook iemand die voor negentig per sent van de tijd onzin plaudeert, kan zinnige dingen zeggen.

En dit hier is de ziekte waarvan ik dacht dat het de ziekte van deze tijd was maar beter is het te denken dat het de ziekte van alle tijden is: brandmerken, koud stellen, ridikulizeren of -o god ik had nog zo gezworen dat woord nooit of nooit te gebruiken- voor mijn part “demoniseren”; het zijn steeds weer strategieën om maar niet hoeven te luisteren naar het zinnigs van aldiegenen die niet meepanikeren als de rest zo gezellig aan het panikeren is, die al te heilige huisjes omver trappen of het wagen te twijfelen aan waar net onaantastbare overeenstemming over was ontstaan. De voorbeelden liggen ook in deze tijd voor het oprapen.

Misschien wilde ik hierom dat Colins Braithwaite echt had bestaan: dat dat in ieder geval een gegeven zou zijn, en het totale gewicht van mijn lezen (mijn leesgewicht) kon liggen bij hoofden boven het maaiveld, en het gemakzuchtig afserveren van zinvolle mededelingen op grond van de levensstijl van degene die de mededeling doet, of op grond van mededelingen die de mededeler in het verleden heeft gedaan. En dat dat deel van mijn brein dat zicht richtte op het literaire “spel” met de lezer (en de ingenieuziteit daarvan) geheel uit mocht, en het deel dat zich richtte op de stompzinnigheid van de massa die als ze het niet meer weet maar lekker gaat lachen helemaal, totaal en volledig AAN gezet kon worden.

Een casus is mooi, prikkelend, ten dele tragisch, en interessant. Het is misschien niet echt gebeurd maar Graeme Macrae Burnet heeft het u wel echt verteld.


Graeme Macrae Burnet Een casus recensie

Een casus

  • Auteur: Graeme Macrae Burnet (Schotland)
  • Soort boek: Schotse roman
  • Origineel: Case Study (2021)
  • Nederlandse vertaling: Corine Kisling
  • Uitgever: De Arbeiderspers
  • Verschijnt: 20 juni 2023
  • Omvang: 304 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 23,99 / € 13,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van de nieuwe roman van Graeme Macrae Burnet

Londen, 1965. Een vrouw gelooft dat haar zus zelfmoord heeft gepleegd door toedoen van haar charismatische psychotherapeut, Collins Braithwaite. Om de waarheid te achterhalen doet ze zich met een andere identiteit bij hem voor als patiënt en gaat in therapie. Haar ervaringen houdt ze bij in notitieboekjes. Al snel wordt ze een wereld in getrokken waarin ze nergens meer zeker van kan zijn.

Jaren later krijgt een schrijver, ene GMB, deze notities in handen en presenteert ze aan de lezer, afgewisseld met de biografie van de psychiater. Wat is waarheid, wat is identiteit?

De Schotse auteur Graeme Macrae Burnet (oktober 1967, Kilmarnock, Schotland) publiceerde vier romans. Zijn bloedige plan(2017) stond op de shortlist van de Booker Prize en is vertaald in meer dan twintig talen. Een casus (longlist Booker Prize 2022) is zijn recentste roman.

Bijpassende boeken en informatie

Douglas Stewart – Mungo

Douglas Stewart Mungo recensie en informatie over de inhoud van de nieuwe roman van de schrijver van Shuggie Bain. Op 7 april 2022 verschijnt de Nederlandse vertaling van de nieuwe  roman Young Mungo  van de winnaar van de Booker Prize 2020, de Schotse schrijver Douglas Stewart.

Douglas Stewart Young Mungo recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman Mungo. Het boek is geschreven door Douglas Stuart. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden te vinden. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de tweede roman van de Schotse schrijver Douglas Stuart

Douglas Stuart Mungo Recensie

Mungo

  • Schrijver: Douglas Stewart (Schotland)
  • Soort boek: Schotse roman
  • Origineel:  Young Mungo (2022)
  • Nederlandse vertaling: Josephine Ruitenberg, Kitty Pouwels
  • Uitgever: Nieuw Amsterdam
  • Verschijnt: 7 april 2022
  • Omvang: 400 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van de nieuwe roman van Douglas Stewart

De protestantse Mungo en de katholieke James leven in de hypermannelijke en gevaarlijke buitenwijken van Glasgow. Van gezworen vijanden worden ze beste vrienden wanneer ze beiden een toevluchtsoord vinden in de duiventil die James voor zijn prijswinnende duiven heeft gebouwd. De vriendschap verandert langzaam in liefde, maar Mungo moet er alles aan doen zijn ware zelf en zijn ware liefde geheim te houden – met name voor zijn oudere broer Hamish, een meedogenloze bendeleider. Dan stuurt Mungo’s moeder hem met twee onbekenden op een kampeertrip die zijn leven voorgoed verandert. Vindt hij de moed en de kracht terug te keren en is er een toekomst voor Mungo met James? De tweede roman van Stuart is wederom een pageturner van formaat en zowel een levendig portret van het leven van de arbeidersklasse als een diep ontroerend en zeer spannend verhaal over de geheime liefde tussen twee jongens.

Douglas Stewart Shuggie Bain Winnaar Booker Prize 2020Douglas Stuart (Schotland) – Shuggie Bain
Schotse roman, winnaar Booker Prize 2020
Waardering redactie∗∗∗∗∗ (uitmuntend)
Hartverscheurende en ontroerende debuutroman van uitzonderlijke kwaliteit…lees verder >

Bijpassende boeken en informatie

Alexander Starritt – Wij Duitsers

Alexander Starritt Wij Duitsers recensie en informatie oorlogsroman. Op 27 januari 2021 verschijnt bij Uitgeverij Ambo Anthos de Nederlandse vertaling van de roman We Germans van de Duits-Schotse schrijver Alexander Starritt.

Alexander Starritt Wij Duitsers recensie en informatie

Als de redactie het boek gelezen heeft, kun je op de pagina de recensie en waardering vinden van de oorlogsroman Wij Duitsers. Het boek is geschreven door Alexander Starritt. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de oorlogsroman van de Duits-Schotse schrijver Alexander Starritt,

Alexander Starritt Wij Duitsers Recensie Duitse oorlogsroman

Wij Duitsers

  • Schrijver: Alexander Starritt (Duitsland, Schotland)
  • Soort boek: Duitse oorlogsroman
  • Origineel: We Germans (2020)
  • Nederlandse vertaling: Linda Broeder
  • Uitgever: Ambo | Anthos
  • Verschijnt: 27 januari 2021
  • Omvang: 224 pagina’s
  • Uitgave: Paperback

Flaptekst van de oorlogsroman van Alexander Starritt

Wij Duitsers van Alexander Starritt is een indringende oorlogsroman vanuit het perspectief van een jonge, dienstplichtige Duitse student.

Wanneer de jonge Schot Callum zijn Duitse opa vraagt hoe het was om aan de foute kant gevochten te hebben, wordt zijn vraag in eerste instantie beantwoord met stille irritatie. Maar na diens dood vindt Callum een lange brief, aan hem gericht.

Die brief is dit boek, waarin Callums grootvader vertelt over de laatste dagen aan het oostfront – waarin hij niet alleen weet dat Duitsland de oorlog aan het verliezen is, maar ook dat dat terecht is. Hij schrijft over zijn leven te midden van verschrikkingen en chaos én over de enorme moed die hij om zich heen zag. Hij stelt zichzelf de vraag in welke mate hij verantwoordelijk is voor de situatie waarin hij verkeerde. Terwijl hij een antwoord op deze vraag probeert te vinden, vertelt Callum wat voor man zijn opa geworden is in de zeventig jaar na de oorlog.

Bijpassende boeken en informatie

David F. Ross – There’s Only One Danny Garvey

David F. Ross There’s Only One Danny Garvey recensie en informatie over de inhoud van deze Schotse coming of age roman. Op 21 januari 2021 verschijnt bij Uitgeverij Orenda Books de nieuwe roman van de Schotse schrijver David F. Ross. Er is nog geen Nederlandse vertaling van de roman verschenen of aangekondigd.

David F. Ross There’s Only One Danny Garvey recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman There’s Only One Danny Garvey. Het boek is geschreven door David F. Ross. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden te vinden. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de nieuwe roman van de Schotse schrijver David F. Ross.

David F. Ross There's Only One Danny Garvey Recensie

There’s Only One Danny Garvey

  • Schrijver: David F. Ross (Schotland)
  • Soort boek: Schotse roman
  • Taal: Engels
  • Uitgever: Orenda Books
  • Verschijnt: 21 januari 2021
  • Omvang: 320 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook

Flaptekst van de nieuwe roman van David F. Ross

A promising young football player returns home to his tiny village, his dreams in tatters and a dark secret haunting his conscience, in a beautiful, unforgettable novel about hope and redemption, when everything seems lost…

Danny Garvey was a sixteen-year old footballing prodigy. Professional clubs clamoured to sign him, and a glittering future beckoned.

And yet, his early promise remained unfulfilled, and Danny is back home in the tiny village of Barshaw to manage the struggling junior team he once played for. What’s more, he’s hiding a secret about a tragic night, thirteen years earlier, that changed the course of several lives. There’s only one Danny Garvey, they once chanted … and that’s the problem.

A story of irrational hopes and fevered dreams – of unstoppable passion and unflinching commitment in the face of defeat – There’s Only One Danny Garvey is, above all, an unforgettable tale about finding hope and redemption in the most unexpected of places.

Bijpassende boeken en informatie

Jane Healey – De dieren van Lockwood Manor

Jane Healey De dieren van Lockwood Manor recensie en informatie over de inhoud van deze roman. Op 24 september 2020 verschijnt bij Uitgeverij Cargo de Nederlandse vertaling van de roman The Animals at Lockwood Manor van de Schotse schrijfster Jane Healey.

Jane Healey De dieren van Lockwood Manor Recensie en Informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op de pagina de recensie en waardering vinden van de roman De dieren van Lockwood Manor. Het boek is geschreven door Jane Healey. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de eerste roman van de Schotse schrijfster Jane Healey.

Jane Healey De dieren van Lockwood Manor Recensie

De dieren van Lockwood Manor

  • Schrijfster: Jane Healey (Schotland)
  • Soort boek: Schotse roman
  • Origineel: The Animals at Lockwood Manor (2020)
  • Nederlandse vertaling: Hi-en Montijn
  • Uitgever: Cargo
  • Verschijnt: 24 september 2020
  • Omvang: 352 pagina’s
  • Uitgave: Paperback

Flaptekst van de roman van Jane Healey

Augustus 1939. Vanwege het uitbreken van de oorlog krijgt de dertigjarige Hetty Cartwright de opdracht om alle opgezette dieren van een natuurhistorisch museum in Londen te evacueren naar Lockwood Manor. Het oude vervallen landhuis is echter volledig ongeschikt als bewaarplaats voor de waardevolle collectie. De driftbuien van Lord Lockwood en een plaag van muizen en ratten bezorgen Hetty slapeloze nachten. Maar als de dieren op onverklaarbare wijze verplaatst worden, of zelfs compleet verdwijnen, begint Hetty helemaal onrustig te worden. Ze heeft het gevoel dat iets, of iemand, haar door de donkere gangen achtervolgt. Lucy, de dochter van Lord Lockwood, lijkt de sleutel te zijn tot alle geheimen van Lockwood Manor. Ze heeft last van ernstige paniekaanvallen en woont, na de dood van haar moeder, al jaren afgezonderd in het oude landhuis.

Jane Healey Informatie

Jane Healey won al verschillende prijzen voor haar korte verhalen. De dieren van Lockwood Manor is haar romandebuut en zal wereldwijd in vertaling verschijnen. Ze woont en werkt in Edinburgh.

Bijpassende boeken en informatie