Matthew Kosinski Year of the Invented Star recensie, review en informatie boek met socialistisch-occulte lyrische poëzie. Op 28 februari 2026 verschijnt bij Broken Sleep Books het boek van de Amerikaanse dichter Matthew Kosinski. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de auteur en over de uitgave.
Matthew Kosinski Year of the Invented Star recensies en reviews
Als er in de media een boekbespreking, review of recensie verschijnt van Yeat of the Invented Star, het boek met gedichten en poëzie van de Amerikaanse dichter Matthew Kosinski, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.
Recensie van Tim Donker
zegt iemand zegt wie zegt Rosmarie Waldrop: Middle English gramarye, grammar, or book-learning, came to mean occult or magic lore, and through one Scottish dialect form has emerged in our present English as ‘glamour’. […] Grammar girls with words that spell power to cast spells.“
& dit
zal bij Matthew Kosinski niet op dove oren zijn gevallen (kent Kosinski Waldrop? ja natuurlijk kent Kosinski Waldrop); hij: poëet, socialist, occultist, onderzoekt in Year of the Inverted Star de transformatieve kwaliteiten van taal, wat resulteert in een bezwerende en, zomwijlen, visuele poëzie die in hoge mate bedwelmend is; de lezer gaat gaandeweg vermoeden dat hij na dit boek nooit meer helemaal de oude zal zijn.
Ik dacht aan de grammargirls van Uljana Wolf. grammargirls spellen macht met woorden en maken magie, schrijft zij, met een vingerwijzing naar Waldrop (ja van wie denken jullie dat ik het had dan?), en: grammargirls schrijven woorden tot tekens om te toveren (en ook: grammar girls willen lettersoep maken maar haten maggi) (wat ik wel grappig vond) (en vanwaar ineens die spatie tussen grammar en girls dat weet ik ook niet maar dat is net de tover van taal peinst mij); zinnen die goed als omschrijving zouden kunnen dienen voor het projekt dat Kosinski hier onderneemt (kent Kosinski Uljana Wolf? lijkt me niet waarschijnlijk).
De bundel bevat feitelijk maar vier gedichten: Conception Dream; Three Years (onderverdeeld in My Christ Year, My Katsuragi Year en Year of the Inverted Star); Some of Them Barked Like Dogs en Consobrinus Universalis en met elk gedicht gaat de lezer een fractie dieper de duisternis in, tot we eindigen bij een “universal cousin” – het zou een neef kunnen zijn het zou een nicht kunnen zijn het zou het kozijn van het wereldvenster kunnen zijn, al lijkt het consobrinus uit de titel wel te wijzen op het kind van de zus van de moeder – die langzaamaan de pagina zwart kleurt. Bij oppervlakkige beschouwing leek het gedicht me afkomstig te kunnen zijn uit het tekstboekje van een seedee van The Secret (ook best gek op latijn, die gasten) (bij oppervlakkige beschouwing, ik zeg, want ik geloof nooit dat Marco Coslovich een marxist is). Het alles komt uit drek tevoorschijn, en verdwijnt uiteindelijk weerom in een teerzwarte zee die elk onderscheid uitwist.
Zo maakt Kosinksi lezen tot een zeer fysieke ervaring.
De buik.
De maag.
De darmen.
Trepanatie.
Licht penetreert het donker.
Een eeuwigdurend hoog.
En overal armen.
Oerdriften worden aangesproken. Soms is dat grappig: twee verliefde heterosexuelen doen het saaiste ding dat je je maar voor kunt stellen, schrijft Kosinksi. En: er zijn zoveel interessante dingen om aan te denken, waarom zou ik dan ooit aan sex denken? (welke letter uit dat halve alfabet om andersgeaarden mee aan te duiden is dat ookalweer?) (ik had het er laatst nog over met een collega op depot) (jij hebt het altijd over van alles gehad, laatst, met een collega op depot) (ja sorry verder spreek ik alleen nog maar met de slager en met de vrouw van de bakker).
Alles borrelt in deze bundel. Taal, beelden, gewaarwordingen. Alles borrelt, stroomt over, is vloeistof, komt langzaamaan tot materie. Een voortdurend ontstaan en vergaan en opnieuw ontstaan. Tot het de lezer duizelt (soms vrij letterlijk – meer dan eens moet het boek gedraaid worden om alles te kunnen lezen).
Dat is die lijfelijkheid waarover ik het had.
Het heen en weer. Een reekst x’en. Dezelfde of een andere reeks x’en in spiegelbeeld. Het vele paginawit. Soms paginazwart. Symbolen. Taal als magie. In de geest van Rosmarie Waldrop of Uljana Wolf. De infante spuugt. Meng de zeedruif met de wijn en geef de dichter wat. We vliegen in een twaalfzitskano. De nacht stroomt het lied uit. Een dier zet zichzelf in elkaar volgens de instructies. En overal groeit de taal welig.
Hier is de dichter eerder magiër.
Wat zal Maria van Daalen dit mooi vinden zeg. Maria van Daalen moet dit lezen.
Hier is de taal gemaakt uit het stof der dromen. Hier is vergaan altijd ontstaan. En andersom.
Hier schijnt elk licht duister. Lees dit met Demdike Stare op de steerjoo & lees dit & lees dit & lees dit.
Dronken van poëzie moet je nog aan je dag beginnen. Je dacht altijd al dat literatuur en de nacht beste kompanen waren.
Year of the Invented Star
- Auteur: Matthew Kosinski (Verenigde Staten)
- Soort boek: gedichten, poëzie
- Taal: Engels
- Uitgever: Broken Sleep Books
- Verschijnt: 28 februari 2026
- Omvang: 82 pagina’s
- Uitgave: paperback
- Prijs: £ 10.99
- Boek bestellen >
Flaptekst van het boek van Matthew Kosinski de Amerikaanse dichter
Matthew Kosinski’s Year of the Inverted Star is a visionary work of socialist occult lyric, beginning in the body and spilling out into theology, politics and magic. In ‘Conception Dream’ life emerges as contamination and contact, cells admitting viruses, ash accepting breath, two strangers becoming Don Giovanni to one another while consciousness wells up like a tear at the rim of its vessel.
Across the triptych of ‘Three Years’ Matthew Kosinski moves from Christ year through Katsuragi year to the inverted star itself, weighing anomie, archetype, and hospital corridors, searching for a thought of love that never doubles back on itself. In ‘Some of Them Barked Like Dogs’ the possessed nuns of Loudun gain a strange political agency, crawling on a thousand palms through the Forest of Things, while ‘Consobrinus Universalis’ chants the universal cousin into a cracked Marxist gospel of kinship and injury. The result is viscous, exact, darkly funny writing that insists we are all entangled in each other’s flesh and fate.
Matthew Kosinski is een Amerikaanse dichter, socialist en occultist uit Philadelphi.