Tagarchief: dierentuin

Job van Tol – De oppasser

Job van Tol De oppasser recensie en informatie boek met verhalen van een dierenoppasser van dierentuin Artis. Op 8 juni 2021 verschijnt bij uitgeverij De Geus het boek met verhalen van de dierenverzorger van Artis, Job van Tol.

Job van Tol De oppasser recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op de pagina de recensie en waardering vinden van De oppasser, Een dierverzorger van Artis over zijn markantste voorgangers en hun dieren. Het boek is geschreven door Job van Tol. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van het boek over Artis van dierenverzorger Job van Tol.

Job van Tol De oppasser Recensie

De oppasser

  • Schrijver: Job van Tol (Nederland)
  • Soort boek: non-fictie
  • Uitgever: De Geus
  • Verschijnt: 8 juni 2021
  • Omvang: 256 pagina’s
  • Uitgave: Paperback
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van het boek over Artis van Job van Tol

Wie weet nog hoe de ooit beroemde mensaap op de omslag van dit boek heet? En wie kent nog de man met de snor die hem vaderlijk op de arm houdt? Ooit hielp Mafuka zijn oppasser Willem Houtman dagelijks met het voeren van de andere apen in het Apenhuis, vervolgens vermaakte hij de bezoekers door buiten op het grasveld touwtje te springen. Mafuka was bijzonder, maar niemand wist nog hoe uniek hij echt was.

Tegenwoordig is dierverzorger Job van Tol regelmatig aan te treffen op zijn rondje door het park. Gefascineerd door het idee dat sinds de oprichting in 1838 vele mensen en dieren vóór hem Artis bevolkten, dook Van Tol de archieven in, op zoek naar hun verhalen. Die wisselt hij af met reflecties over het leven als dierverzorger van nu. De oppasser gaat over de beeldbepalende personages (m/d) uit de geschiedenis van Artis, en daarmee over de ontwikkeling in de relatie tussen mens, dier en aarde door de jaren heen.

Bijpassende boeken en informatie

Louise Callaghan – De leeuwenvader van Mosul

Louise Callaghan De leeuwenvader van Mosul recensie en informatie over de inhoud van dit boek over de dierentuin van Mosul. Op 4 februari 2020 verschijnt bij Uitgeverij HarperCollins de Nederlandse vertaling van Father of the Lions, het journalistieke non-fictie boek, geschreven door Louise Callaghan.

Louise Callaghan De leeuwenvader van Mosul Recensie en Informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van De leeuwenvader van Mosul, het boek over een strijdbare dierentuindirecteur te midden van een gruwelijke oorlog, geschreven door Louise Callaghan. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van het boek van Louise Callaghan.

Louise Callaghan De leeuwenvader van Mosul Recensie001Boek-Bestellen

De leeuwenvader van Mosul

Een strijdbare dierentuindirecteur te midden van een gruwelijke oorlog

  • Schrijfster: Louise Callaghan (Engeland)
  • Soort boek: journalistieke non-fictie
  • Origineel: Father of the Lions (2019)
  • Nederlandse vertaling: Ruud van de Plassche
  • Uitgever: HarperCollins
  • Verschijnt: 4 februari 2020
  • Omvang: 336 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook

Flaptekst van het boek over de dierentuin van Mosul

Tussen 2014 en 2017 werd de Iraakse stad Mosul geregeerd door IS: verraders werden vermoord, boeken vernield en vrouwen onderdrukt. De stad veranderde in een hel. Miraculeus genoeg bleef te midden van alle verwoestingen aan de oever van de Tigris een dierenpark overeind.

Mosul Zoo wist het oorlogsgeweld te overleven dankzij de sympathieke Imad. Iedereen noemt hem Abu Laith, de leeuwenvader, vanwege zijn onvoorwaardelijke liefde en zorg voor de dieren. Als het steeds moeilijker wordt om in de straten van het verscheurde Mosul voedsel te vinden, neemt Abu Laith een besluit: hij kan de dieren onmogelijk aan hun lot overlaten. Samen met enkele heldhaftige buren riskeert hij zijn leven om hen Irak uit te smokkelen.

Bijpassende Boeken en Informatie

Jan van Hooff – Gebiologeerd

Jan van Hooff Gebiologeerd recensie en informatie over de inhoud van de autobiografie. Op 19 september 2019 verschijnt bij Uitgeverij Spectrum de autobiografie Gebiologeerd van Jan van Hooff.

Jan van Hooff Gebiologeerd Recensie en Informatie

Als de redactie het boek gelezen heeft, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Gebiologeerd, de autobiografie van Jan van Hooff. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie over de inhoud van de autobiografie van Jan van Hooff die opgroeide in dierentuin Burgers’ Zoo in Arnhem.

Jan van Hooff Gebiologeerd Recensie Autobiografie

Gebiologeerd

Opgroeien in Burgers’ Zoo en mijn leven met dieren voor de wetenschap

  • Schrijver: Jan van Hooff (Nederland)
  • Soort boek: autobiografie
  • Uitgever: Spectrum
  • Verschijnt: 19 september 2019
  • Omvang: 288 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook
  • Waardering:

Inhoud van het boek Gebiologeerd

Bioloog Jan van Hooff groeit gedurende de Tweede Wereldoorlog op in Burgers’ Zoo in Arnhem, waar zijn vader en moeder de directeuren zijn. Zijn grootvader van moederszijde, Johan Burgers, had het dierenpark opgericht en later zal zijn broer Antoon het stokje van zijn grootvader overnemen. Jan van Hooff gaat na zijn schooltijd biologie studeren in Utrecht en later in Oxford bij Niko Tinbergen en Desmond Morris. Hij promoveert op een onderzoek naar sociaal gedrag en communicatie bij mensapen. Vooral zijn vergelijkende studies over gelaatsexpressies bij apen en mensapen, in het bijzonder over de evolutie van lachen en glimlachen, krijgen wereldwijd aandacht. Hij wordt hoogleraar ethologie en socio-ecologie aan de Universiteit Utrecht en vervangend hoogleraar aan de Universiteit Wageningen.

Deze bijzondere autobiografie van onze eigen Nederlandse David Attenborough zit vol geweldige anekdotes over onder andere zijn jeugd tijdens de Tweede Wereldoorlog in de dierentuin, zijn bijzondere carrière, zijn relatie met Niko Tinbergen, Desmond Morris en Frans de Waal en over zijn onderzoek naar de meest exotische dieren. Een indrukwekkend verhaal van de man die opgroeide tussen de dieren en gewerkt heeft met alle grootheden op het gebied van de biologie.

Bijpassende Boeken en Informatie

Astrid Panis Slapende tijgers

Astrid Panis Slapende tijgers recensie waardering en informatie over de inhoud van de roman. In maart 2018 is bij Uitgeverij Cossee de roman van de Vlaamse schrijfster Adrtid Panis Slapende tijgers verschenen.

Astrid Panis Slapende tijgers Recensie

Astrid Panis Slapende tijgers Recensie

“Ben was acht. Ik was zes. Op zondag 5 maart 1987, voor dag en dauw, kwam voor het eerst de dood langs.” De openingszin van de tweede alinea op pagina 11. Ben is de buurjongen van het hoofdpersonage uit dit boek. Door de ogen van deze kinderen werd ik dit verhaal ingezogen. Dus vanuit het magisch perspectief van een kind, trekt de wereld en haar bewoners dagelijks voorbij. Ook het leven van de volwassenen wordt vanuit dit perspectief bekeken. Zijn het de herten die dit ongeluk veroorzaakten? Dat Hendrik Snoeck, de buurjongen van 21 jaar stil en snel door de dood werd meegenomen? En…hoe durf je eigenlijk een kind te nemen? “Zodra je een kind hebt oefent je hart de pijn van het ergst denkbare verlies. Je bezweert het lot, stelt je het onvoorspelbare voor, in een flits. Je sluit meteen de mogelijkheid uit, in alle redelijkheid en onredelijkheid. Je geeft je stem aan de vrees. Uit alle macht sla je da angst kort en klein. Om het leven mogelijk te maken.”

Vanuit het magisch perspectief van een kind, trekt de wereld en haar bewoners dagelijks voorbij

Wat de dood doet met de achterblijvers? Mijnheer Snoeck is zijn zoon, zijn vrouw en zichzelf kwijt. Driedubbele rouw. Mevrouw Snoeck werd in de loop van de tijd alleen nog een omhulsel. Verdoofd, onthoofd, verlamd, verblind, verdwenen van verdriet. De kinderen zien dat. En wat te doen? En zou het geholpen hebben als een hert gekeken had?  Had een hert iets kunnen uithalen? Herten zijn er immers altijd geweest en zullen er altijd blijven. De buurt waar deze kinderen wonen was vroeger een dierentuin. Je leest het relaas van het ontstaan van deze tuin, maar ook de bizarre afloop. Hoe de laatste olifant in stukken moet worden gehakt omdat de koper geen plaats voor hem heeft en hij hem de oren van het hoofd zou eten.

De kinderen zitten niet bij elkaar in de klas maar omdat wederzijds ouders bevriend zij, trekken zij veel met elkaar op. Op zoek naar herten, tijgers,zebra’s. Als zij hun stinkende best doen zien zij een hert, met een machtig gewei en weten zij dat een hert zich moeilijk laat bejagen. Dus onsterfelijk is? Het meisje is vaak met opa op zijn voor iedereen verboden kamer te vinden. Opa leest verhalen voor aan de tijger, want als hij geen verhalen te eten krijgt wordt hij lastig en agressief. Dus moeten die twee vaak naar de boekwinkel, De Slechte, of naar de bibliotheek. Het meisje begint net te leren lezen en zij smult van als deze uitstapjes met opa. Hij stelt haar gerust over het gedrag van dieren, hij spoort haar aan. Het kind geniet.

Dan moet er verhuist worden. De kinderen willen dit tegengaan door het huis onverkoopbaar te maken. Het huis moet stinken, dus er worden fruitschillen verstopt, kevers en spinnen naar binnen gehaald. Maar helaas. Het gaat gewoon door. Daarna volgen wij het meisje. Zij wordt ouder, gaat naar een andere school. Het contact wordt minder. Maar dan gaat Ben dood. Een stom ongeluk. En waar is dan die God, kon hij er niet gewoon zijn almachtige stokje voor steken? Ook hier weer het besef hoe hard de dood om zich heen mept. Daar helpt geen moedertje Maria en lieve God aan. Het meisje leeft haar leven verder. Naar de middelbare school, naar de universiteit, gaat trouwen, krijgt kinderen. Maar door de rest van haar leven heen lees je wat de invloed van de magische periode uit haar leven voor een invloed op haar gehad heeft. Dat zij dat mist, kon dat soms nog maar eens even de kop op steken.

Prachtig pleidooi om respect te hebben voor alles wat groeit en bloeit

Astrid Panis heeft een prachtige, ontroerend debuutroman geschreven. Een pleidooi om respect te hebben voor alles wat groeit en bloeit.  Voor alle mensen om je heen met hun eigen bijzondere gebruiksaanwijzing, Een aansporing om boeken te lezen. Eigenlijk om alles wat los en vast zit, waar je je als mens ooit eens een vraag over hebt gesteld te pakken zien te krijgen en erop los te lezen. Zodat het mogelijk wordt de wereld om je heen te begrijpen. En lukt het je dan toch nog niet, misschien terug te gaan naar de tijd waarin alles mogelijk was. Je eigen magische kindertijd. Astrid Panis – Slapende tijgers is gewaardeerd met ★★★ (uitstekend).

Recensie van Mieke Koster

Astrid Panis – Slapende tijgers

  • Titel: Slapende tijgers
  • Schrijfster: Astrid Panis (België)
  • Soort boek: psychologische roman, debuutroman
  • Uitgever: Cossee
  • Verschenen: 5 maart 2018
  • Omvang: 256 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook
  • Waardering★★★ (uitstekend) Mieke Koster

Bijpassende Boeken en Informatie