Tagarchief: Ierse schrijver

John Banville – April in Spanje

John Banville April in Spanje recensie en informatie over de inhoud van de nieuwe Ierse thriller. Op 1 april 2022 verschijnt bij uitgeverij Querido de Nederlandse vertaling van April in Spain, de nieuwe thriller van de Ierse schrijver John Banville.

John Banville April in Spanje recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de thriller April in Spanje. Het boek is geschreven door John Banville. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden te vinden. Bovendien kun je op deze pagina informatie over de inhoud van de nieuwe thriller van de Ierse schrijver John Banville.

John Banville April in Spanje Recensie

April in Spanje

  • Schrijver: John Banville (Ierland)
  • Soort boek: Ierse thriller
  • Origineel: April in Spain (2021)
  • Uitgever: Querido
  • Verschijnt: 1 april 2022
  • Omvang: 384 pagina’s
  • Prijs: € 22,50 – € 27,50
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Recensie en waardering van het boek

  • “Hoe Banville opnieuw de (machts-)spelletjes binnen de toenmalige Ierse politieke elite fileert. En bovenal dat altijd beeldende, speelse proza.” (Het Parool)

Flaptekst van de nieuwe thriller van John Banville

Aan de idyllische kust van de Spaanse stad San Sebastian kan patholoog Quirke maar moeilijk rust vinden, ondanks de stranden, de cafés en het gezelschap van zijn ontwapenend liefdevolle vrouw. Wanneer hij in een bar een bekend gezicht denkt te zien, denkt hij dat zijn verbeelding met hem aan de loop is gegaan. Deze jonge vrouw kán niet April Latimer zijn. Zij werd immers jaren geleden door haar broer vermoord – zo was de conclusie van een geruchtmakende zaak die de Ierse politieke verhoudingen op hun grondvesten had laten schudden.

Niet in staat de kwestie uit zijn hoofd te zetten, belt Quirke naar Ierland, en al snel wordt rechercheur St. John Strafford naar Spanje gezonden. Maar Strafford is niet de enige die op pad gaat. Een meedogenloze huurmoordenaar jaagt op zijn nieuwste prooi, en zijn slachtoffer zou weleens Quirke zelf kunnen zijn.

John Banville (Wexford, 1945) publiceerde zeventien romans, waaronder Het boek der getuigenis en De zee, waarvoor hij in 2005 de Man Booker Prize ontving. Onder de naam Benjamin Black schreef hij de bestsellerreeks over rechercheur Quirke, in de traditie van Georges Simenon en Raymond Chandler. Onlangs verschenen van hem de veelgeprezen spannende romans Praagse nachtenDe geheime gasten en Sneeuw, alle vertaald door Arie Storm.

John Banville Sneeuw RecensieJohn Banville (Ierland) – Sneeuw
Ierse misdaadroman
Uitgever: Querido
Verschijnt: 20 april 2021
Waardering redactie∗∗∗∗∗ (uitmuntend)

Bijpassende boeken en informatie

Colm Tóibín – De tovenaar

Colm Tóibín De tovenaar recensie en informatie over de inhoud van de roman over  de Duitse schrijver Thomas Mann. Op 25 januari 2022 verschijnt bij uitgeverij De Geus de Nederlandse vertaling van de roman The Magician van de Ierse schrijver Colm Tóibín.

Colm Tóibín De tovenaar recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman De tovenaar. Het boek is geschreven door Colm Tóibín. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden te vinden. Bovendien kun je op deze pagina informatie over de inhoud van de biografische roman over de Duitse schrijver Thomas Mann van de Ierse schrijver Colm Tóibín.

Colm Tóibín De tovenaar recensie

De tovenaar

Roman over Thomas Mann

  • Schrijver: Colm Tóibín (Ierland)
  • Soort boek: biografische roman
  • Origineel: The Magician (2021)
  • Nederlandse vertaling: Lette Vos
  • Uitgever: De Geus
  • Verschijnt: 25 januari 2022
  • Omvang: 608 pagina’s
  • Prijs: € 22,50 – € 27,50
  • Uitgave: gebonden boek
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst roman over Thomas Mann van Colm Tóibín

Lübeck, omstreeks 1900. De jonge Thomas Mann houdt zijn artistieke ambities verborgen voor zijn conservatieve vader, en zijn homoseksuele verlangens voor de hele wereld. Hij trouwt met Katia, dochter van een steenrijke joodse familie uit München, en krijgt zes kinderen met haar. Ze groeien uit tot de beroemdste familie van hun tijd. De opkomst van Hitler dwingt hen tot ballingschap in Zwitserland, Frankrijk en uiteindelijk Amerika.

De Tovenaar is een epische roman over de complexe en intrigerende familiegeschiedenis van de wereldberoemde schrijver en Nobelprijswinnaar Thomas Mann, van meesterverteller Colm Tóibín op de top van zijn kunnen.

Bijpassende boeken en informatie

Máirtín Ó Cadhain – The Quick and the Dead

Máirtín Ó Cadhain The Quick and the Dead recensie en informatie boek met verhalen uit Ierland. Op 26 oktober 2021 verschijnt bij Yale University Press de Engelse vertaling van een aantal oorspronkelijk in het Iers geschreven verhalen van de Ierse schrijver Máirtín Ó Cadhain. Er is geen Nederlandse vertaling van het boek verkrijgbaar of aangekondigd.

Máirtín Ó Cadhain The Quick and the Dead recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de verhalenbundel The Quick and the Dead. Het boek is geschreven door Máirtín Ó Cadhain. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden te vinden. Bovendien kun je op deze pagina informatie over de inhoud van de deze bundel met verhalen van de Ierse schrijver Máirtín Ó Cadhain.

Máirtín Ó Cadhain The Quick and the Dead Verhalen uit Ierland

The Quick and the Dead

Selected Stories

  • Schrijver: Máirtín Ó Cadhain (Ierland)
  • Soort boek: verhalen
  • Oorspronkelijke taal: Iers
  • Engelse vertaling: Louis de Paor
  • Uitgever: Yale University Press
  • Verschijnt: 26 oktober 2021
  • Omvang: 352 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek / ebook

Flaptekst van het boek met verhalen van Máirtín Ó Cadhain

A collection of the finest stories from the Irish author of The Dirty Dust, published fifty years after his death.

These colorful tales from renowned Irish author Máirtín Ó Cadhain (1906–1970) whisk readers to the salty western shores of Ireland, where close-knit farming communities follow the harsh rhythms of custom, family, and land, even as they dream together of a kinder world. In this collection, the resilient women and men of the Gaeltacht regions struggle toward self-realization against the brutal pressures of rural poverty, and later, the hollowing demands of modern city life.

Weaving together tradition and modernity, and preserving the earthy cadence of the original language, this rich and heart-rending collection by one of Ireland’s most acclaimed fiction writers is a composite portrait of a country poised at the edge of irreversible transformation.

Máirtín Ó Cadhain was born in An Cnocán Glas, Cois Fharraige, Connemara. He is best known for his novel Cré na Cille, which has been translated into English as The Dirty Dust and Graveyard Clay.

Bijpassende boeken en informatie

Roddy Doyle – Life without Children

Roddy Doyle Life without Children recensie en informatie nieuwe boek met verhalen. Op 7 oktober 2021 verschijnt bij uitgeverij Jonathan Cape Life without Children, het nieuwe boek van de Ierse schrijver Roddy Doyle. Er is nog geen Nederlandse vertaling van het boek verkrijgbaar.

Roddy Doyle Life without Children recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de verhalenbundel Life without Children. Het boek is geschreven door Roddy Doyle. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden te vinden. Bovendien kun je op deze pagina informatie over de inhoud van het boek met verhalen in coronatijd van de Ierse schrijver Roddy Doyle.

Roddy Doyle Life without Children Recensie

Life without Children

  • Schrijver: Roddy Doyle (Ierland)
  • Soort boek: verhalen
  • Taal: Engels
  • Uitgever: Jonathan Cape
  • Verschijnt: 7 oktober 2021
  • Omvang: 208 pagina’s
  • Uitgave: Gebonden Boek / Ebook

Flaptekst van het nieuwe boek van de Ierse schrijver Roddy Doyle

A brilliantly warm, witty and moving portrait of our pandemic lives, told in ten heart-rending short stories.

Love and marriage. Children and family. Death and grief. Life touches everyone the same. But living under lockdown, it changes us alone.

In these ten, beautifully moving short stories mostly written over the last year, Booker Prize winner Roddy Doyle paints a collective portrait of our strange times. A man abroad wanders the stag-and-hen-strewn streets of Newcastle, as news of the virus at home asks him to question his next move. An exhausted nurse struggles to let go, having lost a much-loved patient in isolation. A middle-aged son, barred from his mother’s funeral, wakes to an oncoming hangover of regret.

Told with Doyle’s signature warmth, wit and extraordinary eye for the richness that underpins the quiet of our lives, Life Without Children cuts to the heart of how we are all navigating loss, loneliness, and the shifting of history underneath our feet.

Bijpassende boeken en informatie

John Banville – Sneeuw

John Banville Sneeuw recensie en informatie over de inhoud van deze Ierse thriller. Op 20 april 2021 verschijnt bij Uitgeverij Querido de Nederlandse vertaling van Snow, de nieuwe thriller van de Ierse schrijver John Banville.

John Banville Sneeuw recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de thriller Sneeuw. Het boek is geschreven door John Banville. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden te vinden. Bovendien kun je op deze pagina informatie over de inhoud van de nieuwe thriller van de Ierse schrijver John Banville.

John Banville Sneeuw Recensie

Sneeuw

  • Schrijver: John Banville (Ierland)
  • Soort boek: Ierse thriller, misdaadroman
  • Origineel: Snow (2020)
  • Nederlandse vertaling: Arie Storm
  • Uitgever: Querido
  • Verschijnt: 20 april 2021
  • Omvang: 336 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitmuntend)

Recensie en waardering voor de nieuwe roman van John Banville

  • “De Ierse Nobelprijskandidaat John Banville publiceert met regelmaat thrillers. In eerste instantie onder het pseudoniem Benjamin Black en inmiddels onder zijn eigen naam. Sneeuw is zijn nieuwste boek dat hij ergens eind jaren vijftig, begin jaren zestig laat afspelen in een enigszins sinister landhuis op het Ierse platteland. Kleurrijke personages die allemaal hun eigen motieven voor een moord hebben bevolken deze uitstekende thriller. Bovendien is zijn hoofdpersoon politie-inspecteur St John Strafford een fascinerende loner die onder lastige en winterse omstandigheden de moord moet oplossen. Knap is bovendien dat Banville een actueel thema over de dubieuze rol van de katholieke kerk in Ierland weet aan te snijden. Sneeuw is een uitmuntende thriller die een groot lezerspubliek zou moeten bereiken.” (Allesoverboekenenschrijvers.nl, ∗∗∗∗∗)

Flaptekst van de nieuwe thriller van John Banville

Na de ontdekking van een lijk van een zeer gerespecteerde pastoor in Ballyglass House – het grote landhuis waar de geheimzinnige, aristocratische familie Osborne woont – wordt inspecteur St John Strafford er vanuit Dublin heen gestuurd om de zaak uit te zoeken. Van alle kanten wordt Strafford tegengewerkt, maar vastberaden zet hij de jacht op de moordenaar voort. Terwijl de sneeuw blijft vallen over dit steeds groter wordende mysterie, zijn de mensen van Ballyglass vastberaden om hun geheimen te bewaren.
Sneeuw is een klassieke thriller: intelligent, ontregelend en nostalgisch. John Banville schrijft, als altijd, onberispelijk en scherpzinnig proza.

Bijpassende boeken en informatie

John Boyne – Een reiziger

John Boyne Een reiziger recensie en informatie over de inhoud van deze nieuwe Ierse roman. Op 18 februari 2021 verschijnt bij Uitgeverij Meulenhoff de Nederlandse vertaling van A Traveller at the Gates of Wisdom, de nieuwe roman van de Ierse schrijver John Boyne.

John Boyne Een reiziger recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman Een reiziger. Het boek is geschreven door John Boyne. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden te vinden. Bovendien kun je op deze pagina informatie over de inhoud van de nieuwe roman van de Ierse schrijver John Boyne.

John Boyne Een reiziger Recensie

Een reiziger

  • Schrijver: John Boyne (Ierland)
  • Soort boek: Ierse roman
  • Origineel: A Traveller at the Gates of Wisdom (2020)
  • Nederlandse vertaling: Jan Pieter van der Sterre, Reintje Ghoos
  • Uitgever: Meulenhoff
  • Verschijnt: 18 februari 2021
  • Omvang: 496 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗ (uitstekend)

Recensie en waardering voor de nieuwe roman van John Boyne

  • “Veel meer ambitie dan John Boyne heeft in zijn nieuwe roman is bijna onmogelijk. In een kleine vijfhonderd pagina’s beschrijft hij de wereldgeschiedenis van het jaar nul tot en met het jaar 2080. Toch slaagt de Ierse schrijver er wonderwel in om dit voor elkaar te krijgen. Zijn keuze voor schijnbaar kleine verhalen van levensechte personen zorgen ervoor dat je als lezer wordt meegesleurd in deze caleidoscopische roman die je in één keer wilt uitlezen.” (Allesoverboekenenschrijvers.nl, ∗∗∗∗∗)

Flaptekst van de nieuwe roman van John Boyne

Een ambitieus en indrukwekkend verhaal dat eeuwen en continenten omspant. Dit verhaal begint met een familie: een vader, moeder en twee zoons. Eén zoon met de bloeddorst van zijn vader in zijn bloed, de ander met de creativiteit van zijn moeder. De een vertrekt, de ander blijft.

Hun verhalen zullen in de loop van tweeduizend jaar met elkaar vervloeien – ze zullen elkaar steeds opnieuw ontmoeten op verschillende tijdstippen en plaatsen. Ze reizen van Palestina aan het begin van het eerste millennium naar de verste uithoeken van de ruimte in het derde. De wereld om hen heen verandert, maar hun bestemming blijft hetzelfde. Hun lot staat vast.

Een reiziger is een episch verhaal over de mensheid. Het verhaal van ons allen, dat zich uitstrekt over twee millennia. Fantasierijk, uniek en hartverscheurend, dit is John Boyne op zijn best.

Bijpassende boeken en informatie

Bernard MacLaverty – Midwinter Break

Bernard MacLaverty Midwinter Break recensie waardering en informatie over de inhoud van de roman. Eind november 2018 is bij Uitgeverij Cactus de roman verschenen van de Noord-Ierse schrijver Bernard MacLaverty Midwinter Break.

Bernard MacLaverty Midwinter Break Recensie

Gerry en Stella Gillmore, een echtpaar op leeftijd, gaat vanuit Schotland op weekend, Amsterdam doen. Even uit de sleur? Stella heeft het een en ander bedacht en geregeld. Het lijkt erop dat vooral zij de behoefte had eens tijd te nemen voor Amsterdam. Zij zijn beiden met pensioen. Hij een tweederangs? architect, zij een gepensioneerde lerares. Beiden  hoog opgeleid, maar het lijkt erop beiden rondzwemmend in een zwart gat. Vanwege het wegvallen van hun dagelijkse plichtplegingen, of heeft het meer van doen met het vervagen van hun levenslange relatie? Zijn de tegenstellingen die hun relatie bewonen te groot geworden om te overbruggen? Dat lijkt er wel op. Stella, haar leven lang al overtuigend katholiek, en Gerry is het ondertussen wel gaan geloven met zijn katholiek zijn, en ook met dat van haar. Hij pest haar daarmee, al lijkt dat nogal onbewust te aan. Dus ja, hun wegen scheiden zich. Zij zoekt het in devotie en spiritualiteit, hij zoekt het in de drank, en vooral in de whiskey. Allebei op zoek naar ontsnapping? Maar waaraan dan? Is het die éne dag, die waaraan zij beiden het liefst aan voorbij gaan. In ieder geval niet met elkaar over spreken. Waarvan een tipje van de sluier wordt opgelicht door MacLaverty, door te schrijven over de verstandige schoenen van de verpleegster. Mooi.

Deze twee hebben nogal wat meegemaakt samen. De verschrikkingen in Ierland en met name in Belfast.  De oorlog tussen katholieken en protestanten. Altijd die bommen, altijd gevaar. En….blijkbaar is Stella tijdens haar zwangerschap door dit aanhoudende geweld ernstig verwond. Zal haar kind dit overleven? Zijn zij daarom naar Schotland verhuisd?

Bernard MacLaverty Midwinter Break Recensie

Prachtig schrijft Mac Laverty over deze relatie. Niet hoe het kon gebeuren dat zij zo naast elkaar in plaats van met elkaar zijn gaan leven. Maar de wederzijdse mijmeringen, herinneringen, verlangens, teleurstellingen maken je als lezer getuige van deze jarenlange tocht, verwijdering, desinteresse tussen dit door het leven gelouterde echtpaar. Stella, die de echte reden van haar bezoek aan Amsterdam, en met name Het Begijnhof verzwijgt voor Gerry. En Gerry, die zijn verslaving aan de whiskey voor Stella verbergt. s’Nachts dwalend door het hotel om zijn lege flessen in een afvalbak te kunnen gooien en dan niet direct de weg terug naar hun kamer kan vinden. Stella, die na een beschamend incident in het Anne Frankhuis,  met een oorbel die Gerry haar deze reis cadeau doet, de beide oorbellen in een gracht gooit.

Geloofwaardige, knappe en bovenal dappere roman

En dan, de laatste dag, vastzittend op Schiphol vanwege sneeuwstormen, alle vluchten ernstig vertraagd of gecanceld. Hoe beiden zich door deze tijd heen slaan, ieder voor zich, Stella teleurgesteld omdat een carrière als Begijn er voor haar niet in zit. Immers, zij is te oud. En Gerry, die zit te te drinken, zijn laatste fles whiskey moet leeg, het zal hem niet gebeuren dat die door de douane wordt afgenomen. Maar steeds komt dit stel weer terug bij elkaar. Samen mooie herinneringen ophalend, zorgzaam voor elkaar. Elk op eigen wijze.

Ernstig geloofwaardig schrijft deze Bernard MacLaverty over een relatie waar door de jaren heen de klad in is gekomen. Waarin wellicht te veel is gebeurd en ieder ook teveel zijn en haar eigen pijn alleen heeft doorworsteld. Dit moet haast wel uit het eigen leven gegrepen zijn. Een knappe en dappere roman vind ik. Midwinter Break is gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (zeer goed).

Recensie van Mieke Koster

Midwinter Break

  • Schrijver: Bernard MacLaverty (Noord-Ierland)
  • Soort boek: psychologische roman
  • Origineel: Midwinter Break (2017)
  • Nederlandse vertaling: Janine van der Kooij
  • Uitgever: Uitgeverij Cactus
  • Verschenen: november 2018
  • Omvang: 271 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (zeer goed)
  • Recensie boek: Ernstig geloofwaardig schrijft deze Bernard MacLaverty over een relatie waar door de jaren heen de klad in is gekomen. Waarin wellicht te veel is gebeurd en ieder ook teveel zijn en haar eigen pijn alleen heeft doorworsteld. Dit moet haast wel uit het eigen leven gegrepen zijn. Een knappe en dappere roman…lees verder >

Inhoud Bernard MacLaverty Midwinter Break

Gerry en Stella Gillmore, een stel op leeftijd uit Schotland, hebben een lang weekend Amsterdam geboekt. Om er zogezegd even uit te breken, dingen te bezichtigen, nieuwe energie op te doen. Voor Stella staat er echter meer op het spel. Misschien moet ze een rigoureuze stap zetten. Met een verborgen agenda stapt ze het vliegtuig in.

Gerry, een gepensioneerde architect met uitgesproken meningen, leeft steeds meer in zijn eigen wereld. Stella maakt zich zorgen over hun relatie en ergert zich in toenemende mate aan zijn leefstijl en de minachtende wijze waarop hij haar becommentarieert als het gaat om haar geloof. Tijdens het verblijf in Amsterdam moet duidelijk worden of er nog toekomst is voor hun beiden. Gebeurtenissen uit het verleden blijken diepe sporen te hebben getrokken.

Bernard MacLaverty is een Noord-Ierse schrijver die sinds 1975 in Schotland woont. MacLaverty is een meesterverteller die zich kenmerkt door rake, invoelende, observaties van het menselijk handelen. Het gewone waar hij over schrijft is nooit gewoon.
Midwinter Break is zijn vijfde roman. Veertig jaar na het verschijnen van zijn eerste boek en zestien jaar na zijn laatste roman laat Maclaverty opnieuw zien waarom hij gerekend wordt tot een van de grootste levende Ierse schrijvers.

Inmiddels is bekend geworden dat Midwinter Break ook verfilmd gaat worden; John Crowley (bekend van o.a. Brooklyn) tekent voor de regie.

Bijpassende Boeken en Informatie

Donal Ryan – Over een vlakke kalme zee

Donal Ryan Over een vlakke kalme zee recensie en informatie over de inhoud van deze Ierse roman. Op 7 juli 2020 verschijnt bij Uitgeverij De Arbeiderspers de Nederlandse vertaling van de roman From a Low and Quiet Sea, geschreven door de Ierse schrijver Donal Ryan.

Donal Ryan Over een vlakke, kalme zee Recensie en Informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de Ierse roman Over een vlakke, kalme zee. Het boek is geschreven door Donal Ryan. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van deze roman van de Ierse schrijver Donal Ryan.

Donal Ryan Over een vlakke kalme zee Recensie

Over een vlakke, kalme zee

  • Schrijver: Donal Ryan (Ierland)
  • Soort boek: Ierse roman
  • Origineel: From a Low and Quiet Sea (2018)
  • Nederlandse vertaling: Arjaan en Thijs van Nimwegen
  • Uitgever: De Arbeiderspers
  • Verschijnt: 7 juli 2020
  • Omvang: 224 pagina’s
  • Uitgave: Paperback

Waardering voor Over een vlakke, kalme zee

  • Poëtisch, krachtig, en hartverscheurend. (The Times)
  • Een meeslepende, onvoorspelbare, prachtig gecomponeerde roman. (Roddy Doyle)
  • Hard, scherp, briljant. (The Guardian)
  • Dit boek is woedend, meeslepend, duister humoristisch, het stompt je recht in je maag. (The New York Times)

Flaptekst van de roman van Donal Ryan

Drie mannen, getekend door wat ze hebben liefgehad en verloren, zoeken een thuis in een klein dorp in Ierland. Het land van de Syrische Farouk is verscheurd door oorlog. Het hart van buschauffeur Lampy is gebroken door Chloe. John wordt gekweld door zijn verleden als het einde van zijn leven nadert. De vluchteling. De dromer. De boeteling. Ieder van hen staat aan de vooravond van een onvermijdelijke afrekening, die hen op onverwachte wijze zal samenbrengen.

Bijpassende boeken en informatie

Colum McCann – Apeirogon

Colum McCann Apeirogon recensie en informatie over de inhoud van de nieuwe roman. Op 25 februari 2020 verschijnt bij Uitgeverij De Harmonie de Nederlandse vertaling van de nieuwe roman van de Ierse schrijver Colum McCann. 

Colum McCann Apeirogon Recensie

Deze roman van McCann laat maar weer eens zien hoe ingewikkeld het Palestijns- Israëlisch conflict is. Het nieuws hierover verneemt een mens meestal via kranten en/of TV. Maar McCann sleurt je mee naar het centrum van deze zich al zo lang voortslepende al maar zwarter wordende geschiedenis. En dat doet hij zonder oordeel, een feitelijke weergave lijkt het van het dagelijks leven in zo’n conflict en wat dit betekent voor het leven van alledag voor. En, als je van plan bent je in te zetten hier iets aan te doen.

Apeirogon heet deze roman.  Geen idee wat dat betekent maar gelukkig legt McCann uit dat dit een wiskundige figuur is met ontelbaar oneindige aantal zijden. Deze roman cirkelt om het levensverhaal van de Palestijn Bassam Aramin en de Israëliër Rami Elhanan. Ja, zij bestaan echt, en ja, ongelooflijk maar zo hoopgevend, zij zijn nu beste vrienden. Allebei vader van een dochter. Zij worden geconfronteerd met het ergste van een ouder kan overkomen; het verlies van een kind door oorlogsgeweld. De dochter van Bassam, Abir nog geen 10 jaar oud, wordt getroffen door een rubberkogel, van vlakbij, in haar achterhoofd. Waarvoor was dat nodig? Nee, niet op slag dood. Je volgt de tergende tocht die het kind met haar vader aflegt in de ambulance naar het ziekenhuis. Afschuwelijk. Ze was in de winkel geweest om snoep te kopen. Een snoeparmbandje.

Twee mannen worden vrienden en weigeren zich te verliezen in wraak

En dan Smadar, de dochter van Rami Elhanan, was zij al veertien? Samen met haar vriendinnen op straat, in Jeruzalem. Op weg naar de boekwinkel voor de nodige schoolboeken. Ja, de terroristen hadden er goed over nagedacht hoe laat en waar precies deze aanslag te plegen. Met zoveel mogelijk effect. Vlak naast Smadar, ja op slag dood. Hoe oud waren die jongens eigenlijk?

Deze twee mannen worden goede vrienden, weigeren zich te verliezen in wraak en fantasie daarover. Maar beiden weten veel over de Shoah. Ze spreken elkaars taal, letterlijk en figuurlijk. Deze mannen met hun gezinnen zijn geenszins van plan verbitterd te raken,mee te doen aan de primaire reactie dat de vijand dood moet, aan wraakacties. Hoe moeilijk dat ook is.

Colum McCann Apeirogon Recensie Roman001Boek-Bestellen

Zij richten samen de Partents Circle op. Een organisatie die gelooft in de dialoog. Een geweldloos einde maken aan het Israëlisch-Palestijnse conflict. Daarom trekken beiden al jarenlang door Israël, Palestina en de rest van de wereld. Zij bezoeken moskeeën, synagogen, scholen, kerken, politieke partijen en melden zich bij iedere organisatie die iets kan betekenen om dit conflict te stoppen. Zij worden uitgescholden, voor knettergek uitgemaakt. Maar elke keer is er de hoop dat er in ieder geval één toehoorder in de zaal zit die zijn of haar, meestal vastgeroeste gedachten, zal durven openbreken.

Onthutsende en waargebeurde verhalen verweven met de magie van het prachtige land

Zo knap hoe McCann deze onthutsende en waargebeurde verhalen verweeft met de geschiedenis en magie van dit prachtige land. Hij beschrijft prachtige landschappen, heerlijke geuren, de dagelijkse geluiden, van het verkeer, bouwplaatsen, eeuwenoude architectuur, de natuur, olijfboomgaarden, vogelgeluiden, de waarnemingen van een van de belangrijkste knooppunten van de jaarlijkse vogeltrek. Maar ook de zoete herinneringen van beide gezinnen aan hun geliefde overleden meisjes.

De vorm de McCann vond en woorden die hij gebruikte maakt dit een ernstig toegankelijke roman. Ook voor jonge mensen denk ik. 1001 hoofdstukken, je schrikt je rot. Maar sommigen zijn maar één regel. Bijvoorbeeld; De Vernederzetting. Eén woord, één hoofdstuk. Meer hoeft er niet gezegd. Een leeg A4tje. Wie verzint zoiets?

Ik denk, verplichte literatuur. Zeker voor alle middelbare scholieren, ouders en docenten. Van VMBO tot aan gymnasium. De roman is gewaardeerd met de maximale ∗∗∗∗∗ (uitmuntend).

Recensie van Mieke Koster

Apeirogon

  • Schrijver: Colum McCann (Ierland)
  • Soort boek: sociale roman
  • Origineel: Apeirogon (2020)
  • Uitgever: Uitgeverij De Harmonie
  • Verschijnt: 25 februari 2020
  • Omvang: 514 pagina’s
  • Uitgave: Paperback
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitmuntend)
  • Longlist Booker Prize 2020

Bijpassende Boeken en Informatie

Samuel Beckett – Mercier en Camier

Samuel Beckett Mercier en Camier recensie en informatie over de inhoud van deze roman. Op 10 april 2021 verschijnt bij Uitgeverij Koppernik de eerste Nederlandse vertaling van de roman Mercier and Camier van Samule Beckett, geschreven in 1946 en voor het eerst uitgegeven in 1970.

Samuel Beckett Mercier en Camier recensie en informatie

Als de redactie het boek gelezen heeft, kun je op de pagina de recensie en waardering vinden van de roman Mercier en Camier. Het boek is geschreven door Samuel Beckett. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van deze roman van de Ierse schrijver en Nobelprijswinnaar Samuel Beckett.

Recensie van Tim Donker

Of dat het u toen was alsof u in de boekwinkel nooit verder dan de B-planken was gekomen. Hugo Ball. Johannes Bobrowski. Richard Brautigan. Louis Paul Boon. Andrej Bjelyj. Michel Butor. Thomas Bernhard. Konrad Bayer. Yves Berger. André Brink met zijn bruidsschat voor het leven. Je zou Anna Burns nog kunnen noemen ofnee toch niet want dat was later pas, veel later zelfs. Jean-Marie Henri Berckmans wel, ja die wel. Die vooral. En Samuel Beckett. O. In gezelschappen kon u zomaar uitroepen dat Samuel Beckett de beste schrijver was die ooit geleefd heeft. Ware het niet dat u nooit in gezelschappen verkeerde. U hield niet van gezelschappen. Toen al niet. Of misschien. Eén keer. Tot kort daarvoor had u nog niet in een droom eraan kunnen denken midst een gezelschap als dat te ween (men had u daarheen gebracht): grijze mannen, en vrouwen met kettingen om. Geuren van parfum vermengden zich met geuren van roodwijn. Er waren hapjes. Er was gelach. De meesten daar deden iets met theater, hoe geraakte u nou weer midst een theatergezelschap? Er was een voorstelling die we hadden gezien, net, u, zij, wij allemaal, misschien had het daar iets mee te maken. U sprak. U zei dingen. De anderen vonden die lollig, dat trof u nog het meest. Dat een gezelschap als dat de dingen uit een mond als die van u grappig konden vinden (u zocht niet zo perse grappig te zijn maar u vond het ook niet geheel onprettig om grappig gevonden te worden). Soms zeiden ze dingen als Je hebt gelijk ja en Verrek zo heb ik het nooit bekeken maar het is zo inderdaad. U zei iets over dada dat kleine golfjes van enthousiasme bracht bij uw toehoorders. Toen. Die avond. Dat gezelschap. Toen durfde u het zeggen. “Samuel Beckett is de beste schrijver die ooit geleefd heeft”, zei u. Maar toen luisterden ze al niet meer. Toen luisterden ze alweer allang de andere kant op.

Maar goed ook. Want stel voor dat ze u gevraagd hadden uw boude bewering te onderbouwen. Ga daar maar eens aanstaan. Becketts beschouwelijke werk bijvoorbeeld. Pretentieus, intellektualisties en ergerlijk geneuzel. De overbekende trilogie Malloy / Malone sterft / Naamloos stiekem & eigenlijk & onder ons gezegd & ook gezwegen best een beetje saai. Droom van matig tot mooie vrouwen is dan weer veel te joyceiaans en Joyce schrijft eigenlijk net goed genoeg voor Joyce alleen: navolging behoeft die schriftuur niet zo nodig. Dus ja. De beste schrijver die ooit geleefd heeft oké maar voor het gros van zijn oeuvre dan toch veel liever andere gekken, dan toch veel liever Sasja Sokolov, dan toch veel liever Flann o’Brien, dan toch veel liever Marcel van Maele, René Gysen, Clément Pansaers, Carlo Emilio Gadda, Louis Aragon, Christopher van Wyk, Jeremy Cronin, Fransi Phillips, Boris Pilnjak, Renee Gladman, Carole Maso, Jean Paul, David Markson, Gustav Meyrink, Willy Roggeman, Günter Kunert, Stefan Themerson, John Dos Passos, Renata Adler, Sergio De La Pava, Witold Gombrowicz, João Guimarães Rosa, Max Frisch, C.C. Krijgelmans, Peter Weiss, Arno Schmidt, Jevgenij Zamjatin, Tony Rombouts, Pjeroo Roobjee, Jan Lauwereyns, Szczepan Twardoch, Jeroen van Rooij, Paul Koeck, Venedikt Jerofejev, Iegor Gran of Keri Hulme om nu maar een paar willekeurige namen te noemen. En dat die Beckett op enig moment UIT VRIJE WIL, dat kunt u niet genoeg benadrukken – er kwam geen vorm van dwang aan te pas, geen pistool aan het hoofd, geen onvoorstelbare martelingen, niet het dreigement dat “anders” zijn hele familie eraan zou gaan; dat die man dus, geheel uit eigener beweging in dat verschrikkelijke Frans is gaan schrijven maakt het er ook niet beter op.

(de franse taal in de film)
(de franse taal in het lied)
(de franse taal in de bar)
(de franse taal aan het strand)
(See op het strand van Cannes)
(See aan zee)

U dacht dus of u zei dus. U sprak uw gedacht. U had beter gezwegen. We zwijgen met z’n allen van daar naar hier weer terug. We drinken op het strand van Cannes. We nemen een slok op het zand. We drinken op wat we denken te zeggen wat te zijn. We drinken Watt we denken Watt we zeggen Watt.

Ja. Watt dus. Maar eerst hoe het is. Hoe het is, eerst dus.

Of. Was het niet de Bezige Bij? U heeft gezocht op ze innernet, maar u vond alleen maar dat de Bezige Bij in 2020 een heruitgave deed van Wachten op Godot, die had u dus kunnen recenseren nee bespreken nee sfeerbeschrijven nee, u vond niks & haast al uw boeken staan in opslag maar toch: was het niet de Bezige Bij die ooit doende was een aantal korte teksten van Beckett uit te geven? Dat was steeds maar een paar bladzijden al kostte het genoeg, zelfs tweedehands. Vreemde dunne boekjes, merendeels vertaald door Hugo Claus als uw geheugen u niet in de steek laat. Waren het theaterteksten? Kortverhalen? Prozagedichten? U wist het niet en het boeide u niet het waren stuk voor stuk mooie kleine boekjes. Daar had u een Beckett die u lief was.

En Hoe het is. Dat maffe Hoe het is. Dat maffe mooie rare ondoorgrondelijke Hoe het is. Grote stukken ervan las u in Duitsland, uw zoon was nog maar een baby toen en uw dochter bestond nog niet. Wat heeft het er mee te maken het heeft er alles mee te maken dat u was wie u was toen u las. Welk mens een boek schrijft als Hoe het is, welk mens het leest. Wat u nog wel weet, is dat u dacht dat het beter ging zijn dan u het vond. U had sinds aanschaf al stukjes gelezen natuurlijk, want zo hoort dat met boeken. Daar snuif je je doorheen, dat is gluren, aftasten, raden voor het werkelijk lezen is. U dacht dat het u ondersteboven ging brengen maar dat bracht het u niet. Tot een kwart gedraaid misschien, de horizontaalstand misschien, niet slecht, zeker niet voor een boek. Maar hoge verwachtingen inlossen deed Hoe het is niet gans en geheel. Waar dat aan lag, u wist het niet, misschien ging het boek een paar bladzijden te lang door, het kon zijn. Misschien was het Duitsland maar, misschien was het de baby maar. Misschien was het jeuk op onbereikbare plekken maar.

En dan Watt. Ja. Watt. Nee. Dan noemen we iets. Watt dan nog. Elke schrijver, levend of dood, mocht hopen ooit iets te schrijven dan maar half zo goed nee een kwart zo goed is als Watt. Watt is het beste boek dat ooit geschreven is. Dat het dat dus is. De kleine Bezige Bij-boekjes, Hoe het is en Watt. Maar vooral Watt. Op sommige dagen zelfs: alleen Watt.

Komt nu Koppernik af met het niet eerder vertaalde Mercier en Camier. Twee mannen met bolhoeden en een paraplu. Beckett schreef Watt met onderbrekingen in de jaren 1941-1946; het werd pas in 1953 gepubliceerd. Grote delen ervan schreef hij toen hij ondergedoken zat bij een wijnboer in de Vaucluse van 1942 tot 1944 (aankomen in Avignon) (Everbeek 27 mei 1992) (of waarom een mens schrijven zou) (zegt Daniël Robberechts: Daarom. Om iets te doen. Omdat ik voor weinig anders deug. Om zo te denken en te dagdromen dat anderen er nog iets mee kunnen doen. Om zo weinig mogelijk te leven. Omdat het leven ondegelijk is. Om van afval mooie dingen te maken. Om nog andere sporen na te laten dan alleen maar stront. Om het plezier. Omdat er zo al genoeg miserie is op de wereld. Om de tijd te doden. Omdat ik niets liever doe. Om.). Mercier en Camier werd geschreven in 1946. Een mens kan zo maar denken dat Mercier en Camier dus in het verlengde ligt van Watt. Dat kan een mens denken. Dan zou een mens niet geheel krom denken, maar ook niet geheel recht.

Mercier en Camier neemt eigenlijk een vrij eigen plaats in, in het oeuvre van Samuel Beckett (oeuvre! hoor u daar eens bezig). Het beschrijft de haast liefdevolle vriendschap tussen de twee titelhelden, en dat is op zich al een opmerkelijk gegeven voor Beckett die veel vaker toch over eenlingen schrijft. Zo er al eens een duo mocht opduiken dan kan de onderlinge relatie beter met “stockholmsyndroom” aangeduid worden dan met “vriendschap”. Mede hierdoor is de toon een stuk minder grimmig en nihilisties dan misschien gepeinsd of verwacht door een mens (welk mens?) (een mens als u) (een mens gaat hier voorbij mijn raam) (een mens wint een prijs) (een mens juicht) (een mens is een vrouw) (een mens is een meisje) (een meisje nam de tram). De toon is ongrijpbaar. De toon is licht en vervreemdend en verstild en melankolies en filosofies en charmant en ontroerend en humoristies. Ja. Humoristies. God. U heeft zowaar moeten lachen om dit boek, soms, waarvan één keer luidop (net die keer dat u het boek buiten las) (want uw dochter was naar dansles en u mocht niet mee naar binnen) (dat noemde ze dan coronaregels ofzo) (en u dacht steekt uw coronaregels waar de zon nooit schijnt maar u zei niets) (u zei niets en u ging) (u zwaaide naar uw dochter en u ging) (en u zat daar buiten op een trappetje in de zon) (en er waren fietsen en auto’s en mensen en u) (u las) (u las Mercier en Camier) (en u lachte) (u lachte luid) (u lachte luid op een trappetje) (u lachte luid op een trappetje voor een dansschool) (u lachte luid in de zon) (op een trappetje) (voor een dansschool).

Dat is wat Mercier en Camier is. Het is filosofies, het is vervreemdend, het is absurdisties, het is grappig, het is ontroerend, het is maf, het is soms lomp en onbehouwen, het is bedachtzaam, het is verstild, het is melankoliek, het is mooi. De plot, ofnee wacht. Plot is een dinges. Plot is niets. Plot is iets wat mensen bedenken, er achteraf in leggen. De plot is altijd achteraf. Er is geen plot natuurlijk, niet hier, niet bij Beckett. Anders zou je nooit kunnen roepen, in welk gezelschap dan ook, dat hij de beste schrijver is die ooit geleefd heeft. Maar hoe de dingen gaan (de dingen gaan toch zoals ze gaan), hoe de dingen gaan daar, beste mensen, hoe de dingen gaan daar in dat Mercier en Camier, doet misschien een weinig denken aan hoe de dingen gaan in Wachten op Godot. Al heb ik dat helaas der helazen nooit gelezen. Of gezien. Wordt het opgevoerd, frekwentelijk? Ik nie weet nie, ik nie ga nie naar tejatur nooit, of zelden toch want op één of andere manier vind ik tejatur sterker als het niet opgevoerd wordt, het moet mijn ingekankerde haat tegen akteurs zijn (er is maar één mensensoort verachtelijker dan akteurs en dan zijn mensen die werkzaam zijn in onderwijsinstellingen). Mercier en Camier maken plannen en houden zich er vervolgens niet aan, ze ondernemen iets dat net zo goed niet ondernomen had kunnen worden, ze reizen een eindje naar daar, ze reizen een eindje terug, ze verliezen een fiets, ze verliezen een paraplu, ze verliezen elkaar. Er is regen die misschien sneeuw die misschien regen is, er zijn personages die halverwege een dialoog van naam veranderen. Er gebeurt van alles, en niets heeft zin. Wat voor zin heeft iets ooit? Je kunt vertrekken, en je kunt blijven, en je kunt teruggaan naar waar je eerder was:

“Naar de stad! riep Mercier.
Naar de stad, zei Camier, dan gaan we terug naar de stad.
Maar we komen net uit de stad, zei Mercier, en nu heb je het al over teruggaan.
Toen we de stad verlieten, zei Camier, was het nodig om de stad te verlaten. Dus gingen we terecht weg. Maar we zijn geen kinderen meer en de noodzaak is wispelturig. Als hij ons eerst weg wilde voeren maar er nu voor kiest ons terug te brengen, gaan wij dan dwarsliggen? Dat lijkt me niet.”

Mogelijkerwijs is het verschil tussen het hier of het daar, het wel of het niet, het al of het niks, zelfs een puur talig verschil:

“Sindsdien geef ik de voorkeur aan een andere vorm, zei Mercier. Je doet wat je kunt maar je kunt niets. Alleen maar persen en wurmen tot je ’s avonds op dezelfde plek eindigt waar je ’s ochtends begon. Maar! Dat is nog eens een klinkende term, nietwaar! Alles is vox inanis behalve bepaalde dagen, bepaalde voegwoorden, dat was nou Merciers bijdrage aan het gekibbel rond de universaliën.”

Er is alleen maar “maar”, een eeuwig durend maar. Rondom een gemompeld maar spelen levens zich af, speelt Mercier en Camier zich af. Het altijd-maar van “de dingen gaan toch zoals ze gaan”, waarachter het “maar” ligt van “de dingen die ook zó hadden kunnen gaan”, en dat had dan uiteindelijk  geen verschil gemaakt met hoe de dingen gingen zoals ze gingen. Uiteindelijk is ploeteren in de modder het enige wat we doen, het enige wat we kunnen doen. Dat is hoe ik Mercier en Camier lees en ik vind dat het de nihilistiese boodschap op elegantere wijze predikt dan veel van Becketts andere boeken. Vaak is er bij Beckett alleen maar lelijkheid, alleen maar modder, alleen maar ellende, alleen maar grauw. Mercier en Camier gaat ook over vriendschap, over een verbintenis tussen twee mensen – het lijkt bijna zeggen, fluisteren, stilletjens (opdat de buren het niet zouden horen) dat er iets van zin, een heel klein beetje zin, zou kunnen bestaan midst alle zinloosheid.

Die lichte, dromerige toon weet Beckett niet boeklang vast te houden (al is het boek maar 135 bladzijden dik) (daar trek ik het nawoord -dat ge trouwens beter niet leest- dus  eventjes van af): natuurlijk zijn er weer die pretentieuze verwijzen naar weetuveel, Dante ofzo, u heeft al die boeken niet gelezen. Er is ook een scene met lomp, buitensporig geweld, een scene die bijna gans het boek ontsiert. Maar er is ook nog moois, er is ook nog veel moois. Ja. Mercier en Camier is geen Watt maar wel een sterk, een heel sterk argument als u zich ooit weer eens buiten uw wil in een “gezelschap” bevindt en men uw gepreveld “Beckett is de beste schrijver die ooit geleefd heeft” tegen alle verwachting in dit keer wél gehoord zou hebben.

Samuel Beckett Mercier en Camier recensie

Mercier en Camier

  • Schrijver: Samuel Beckett (Ierland)
  • Soort boek: Ierse roman
  • Origineel: Mercier et Camier / Mercier and Camier (1946, 1970)
  • Nederlandse vertaling: Jona Hoek
  • Uitgever: Koppernik
  • Verschijnt: 10 april 2021
  • Omvang; 128 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van de roman van Samuel Beckett

Mercier en Camier, de eerste naoorlogse roman van Samuel Beckett, wordt wel beschreven als een voorloper van zijn bekendste werk, Wachten op Godot. De twee titelhelden zwerven door een stad, verlaten hem, en gaan er weer in. Ze hebben geen doel, maar er is iets ongrijpbaars wat ze zouden moeten doen. Ze maken afspraken, ze drinken, ze maken ruzie. Ze worden in beslag genomen door het weer, door proviandering, door een regenjas, door een paraplu, door een fiets.

Mercier en Camier is een van de toegankelijkste boeken van Beckett en werd nooit eerder in het Nederlands vertaald.

Bijpassende boeken en informatie