Tagarchief: begrafenis

Petina Gappah – Vanuit het duister stralend licht

Petina Gappah Vanuit het duister stralend licht recensie waardering en informatie over deze roman. Op 7 januari 2020 verschijnt bij Uitgeverij Atlas Contact de roman van de Zimbabwaanse schrijfster Petina Gappah.

Petina Gappah Vanuit het duister stralend licht Recensie en Informatie

Het ongelooflijke verhaal dat het lichaam van David Livingstone, de grote ontdekkingsreiziger en geestelijke en arts uit Schotland, die overlijdt in op 4 mei 1873 ergens in een gehucht West-Afrika, door zijn rouwenden naar de oostkust van Afrika wordt gedragen. Om hem daar te verschepen, naar eigen land. Om Thuis begraven te kunnen worden. Dit wordt een tocht van ruim 1000 mijl, te voet, over land, door verlaten, maar ook door slavenhandelaren bezette dorpen.

De bizarre zoektocht van Livingstone, naar de oorsprong van de Nijl

In het eerste van deze roman is vooral Halima aan het woord. Door haar ogen kijkt de lezer naar de bizarre zoektocht van Livingstone, naar de oorsprong van de Nijl. En waarom was dat nu eigenlijk zo belangrijk? Er zijn toch bij God wel belangrijkere problemen die opgelost moeten worden. Halima, ooit vrijgekocht door Livingstone, zijn trouwe metgezel en kokkin. Pas na zijn dood voelt zijn dagelijkse gevolg zich vrij om eens met elkaar over hem te praten. In hun ogen maar een rare vogel. Maar omdat hij zijn bedienden tijdens zijn tocht had  vrijgekocht en met respect, edoch wanneer het nodig was met harde hand, behandelde, werd hij figuurlijk en later ook letterlijk door de meesten op handen gedragen.

Omdat Gappah ervoor kiest Halima aan het woord te laten, geeft zij stem aan alle naamloze mensen en vooral de vrouwen om Livingstone heen tijdens zijn laatste tocht. Indiaanse, Afrikaanse, Arabische dragers. Koks, scouts en alle andere mogelijke bedienden. Daarmee krijg je als lezer een interessante feministische inkijk in het dagelijks leven van gemeenschap om Livingstone heen. Maar ook lukt het Gappa een geloofwaardig verhaal te schetsen van de helse tocht die zij met elkaar maakten. De doden die er vielen, te ziektes die uitbraken. Een kijkje in het leven van de vrouwen en kinderen.

Petina Gappah Vanuit het duister stralend licht Recensie001Boek-Bestellen

Daarover is vooral Jacob Wainwright aan het woord. Een jonge man, ooit na zijn vrijkomen uit de slavernij terecht gekomen in India. Daar ging hij naar school, bekeerde zich, en was nogal slim. Hij leerde daar de taal van de blanken. Hij heeft zich bij het gezelschap gevoegd om samen met Livingstone de zoektocht naar de oorsprong van de Nijl te volgen en intussen zich te krijgen op de praktijk van kerstening  Livingstone. Gappah schuift Jacob naar voren als de  vanzelfsprekend gedoodverfde persoon deze barre tocht te boekstaven. Hij vindt het maar niks dat de vrouwen en kinderen mee gaan. Een blok aan het been (en ondertussen…). Maar tijdens de tocht blijkt voor hem dat de vrouwen hem op meerdere levensterreinen broodnodig zijn. Ook door zijn ogen ben je als lezer getuige van de vele problemen en intriges die zich voor doen tijdens deze tocht. Zo heel anders dan dat Halima hierover bericht.

Het is februari 1874 wanneer de stoet aankomt in Bagamoio, de stad waar het lichaam van Livingstone aan boord gaat om verscheept te worden naar Engeland. Wainwright gaat mee en hoopt in Engeland door de Bisschop ingezegend te worden tot het ambt van prediker. Dit is zijn doel, zijn droom. Ja hij mag drager zijn wanneer het lichaam van Livingstone tijdens de belangrijke uitvaart, maar meer zit er niet in. Teleurgesteld keert hij terug naar Afrika.

Interessante feministische inkijk in het dagelijks leven van gemeenschap rondom Livingstone

Gappah heeft zich vastgebeten in dit interessante onderwerp. Wat mij betreft was Halima het hele verhaal aan het woord geweest. Met veel meer humor, relativerings- en analytisch vermogen aanschouwde zij de dagelijkse gang van zaken. Haar “humanistische” kijk op het leven en alles wat daarmee samenhangt tijdens zo’n hachelijke onderneming raakt mij meer, heeft meer diepgang dan het godsvruchtige gekwezel van Jacob Wainwright. De roman is gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (zeer goed).

Recensie van Mieke Koster

Vanuit het duister stralend licht

  • Schrijfster: Petina Gappah (Zimbabwe)
  • Soort boek: historische roman
  • Origineel: Out of Darkness, Shining Light
  • Nederlandse vertaling: Arjaan en Thijs van Nimwegen
  • Uitgever: Atlas Contact
  • Verschijnt: 7 januari 2020
  • Omvang: 352 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (zeer goed)

Flaptekst van de roman uit Zimbabwe

In 1871 overlijdt de Schotse missionaris en ontdekkingsreiziger dr. David Livingstone in een gehucht in West-Afrika. Zijn rouwende bedienden besluiten het ontzielde lichaam naar de dichtstbijzijnde havenstad te vervoeren, waar ze het aan de koloniale machthebber zullen overdragen voor een waardige begrafenis in Livingstones thuisland. De tocht van meer dan 1000 mijl leggen ze lopend af, de stoffelijke resten op hun schouders.

Het waargebeurde verhaal achter de staatsbegrafenis van Livingstone in Westminster Abbey heeft Petina Gappah al haar hele leven gefascineerd. In Vanuit het duister stralend licht geeft ze een stem aan de naamloze Indiase, Afrikaanse en Arabische dragers, koks, scouts en andere bedienden. Vanuit de perspectieven van de mondige kok-kin Halima en de fervent christelijke secretaris Jacob vertelt Gappah over de heldenmoed van de groep en de ontberingen die de groep geleden heeft uit liefde voor de gestorven Livingstone. Maar ook over de intriges waaraan de hele onderneming bijna ten onder gaat.

Bijpassende Boeken en Informatie

Eva Meijer – Het schuwste dier

Eva Meijer Het schuwste dier recensie en informatie van de heruitgave van deze roman uit 2011. Op 20 januari 2020 verscheen bij Uitgeverij Cossee deze roman van de Nederlandse schrijfster Eva Meijer.

Eva Meijer Het schuwste dier Recensie en Informatie

De hoofdpersoon in het schuwste dier is een meisje van bijna 18 jaar. Zij studeert net twee maanden in Engeland en wordt plotseling door haar vader teruggeroepen naar Nederland. Haar tante Sonja is dood, plotseling, zelfmoord. Een week lang observeert de hoofdpersoon haar gezin en directe familie om deze dode tante.

De alledaagse reacties en handelingen van haarzelf en haar familie rondom de dood en dus ook het leven. Meijer houdt het zo klein en zo doordeweeks dat de ontreddering van deze familie bij mij direct onder mijn huid ging zitten. Bijvoorbeeld over de zelfdood van tante Sonja: Misschien was het een opwelling geweest, zij was alleen thuis. Ze was het al langer van plan. Misschien was de afstand tussen het van plan zijn en het doen eindelijk klein genoeg geworden om er overheen te stappen, als het begin van een rivier. En even later een observatie van haar ouders: Mijn moeder ging aan tafel zitten, naast mijn vader. Ze raakten elkaar niet aan. Tussen hen lag een diep ravijn. Het lag er al jaren. En over haar eigen onhandigheid: Misschien zou ik iemand moeten bellen, maar ik kan niemand bedenken, en ik wil er liever niet over praten – soms worden dingen meer waar als je ze uitspreekt.

En over de ontmoeting met andere familieleden. Daar was niet meteen rouw, maar veel eerder ontzetting. Eva Meijer schrijft dan; We hielden elkaar vast,dat gaf geen troost deze omhelzing was meer een ontmoeting van drenkelingen. Prachtig. En over hoe de tijd gaat wanneer er een dode is in de directe omgeving; de hoofdpersoon kijkt naar haar moeder, zij bewoog langzamer dan normaal – iedereen bewoog langzamer dan normaal. Ik vroeg mij af of ik ook langzamer bewoog, ik dacht van niet, maar misschien dachten de anderen dat ook. De auto’s buiten leken met normale snelheid door de straat te rijden. Alleen binnen was alles langzaam.

Eva Meijer Het schuwste dier Recensie

Zij, het meisje loopt veel buiten met allerlei honden, haar zusje, haar nichtjes. In elk gezin van deze familie zijn gelukkig huisdieren, veel honden en katten, dat is fijn voor de hoofdpersoon, zij is goed met dieren en in knuffelen. In al haar ontreddering van deze week thuis wordt zij ook nog eens verliefd op een vroegere vriendin. Die woonde in een nieuwbouwwijk. Ook daarover rake observaties; Men was de aanduidingen bij de aanleg van deze wijk vergeten, alles leek op elkaar, met als gevolg dat niemand de weg naar huis kon vinden. Iedereen sliep elke avond ergens anders, ergens waar toevallig ruimte was, bij een onbekend gezin, tussen onbekende meubels. Zo grappig.

Toegankelijke en verpletterend mooie roman over rouw

Intussen is zij bezig een praatje voor te bereiden. Zij zal spreken tijdens de afscheidsdienst van tante. Iemand moet het doen, maar hoe te waken voor clichés? Mensen gebruiken woorden die ze kennen, waarvan ze denken dat die bij de situatie horen, woorden om zich achter te verschuilen.

Deze roman, Het schuwste dier, laat zien hoe mensen zich geen raad weten met de dood. Niet met zichzelf, niet met elkaar. En juist door de rake, alledaagse, doordeweekse observaties van het jonge meisje, het schuwe dier, gereduceerd tot de kleine werkelijkheid van alledag, schrijft zij, Eva Meijer een toegankelijke en verpletterend mooie roman over rouw die is gewaardeerd met de maximale ∗∗∗∗∗ (uitmuntend).

Recensie van Mieke Koster

Het schuwste dier

  • Schrijfster: Eva Meijer (Nederland)
  • Soort boek: psychologische roman
  • Uitgever: Cossee
  • Verschenen: 20 januari 2020 (eerste druk 2011)
  • Omvang: 224 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitmuntend)

Bijpassende boeken en informatie

 

F. Starik – Dichter van dienst

F. Starik Dichter van dienst recensie en informatie over de inhoud van dit boek met uitvaartgedichten. Op 29 oktober 2019 verscheen bij Uitgeverij Nieuw Amsterdam de gedichtenbundel over De eenzame uitvaart van F. Starik.

F. Starik Dichter van dienst Recensie en Informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Dichter van dienst over De eenzame uitvaart van F. Starik. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van deze bundel met uitvaartgedichten samengesteld door F. Starik.

F. Starik Dichter van dienst Recensie

Dichter van dienst

Over De eenzame uitvaart

  • Schrijver: F. Starik (Nederland)
  • Met gedichten van: Maria Barnas, Wim Brands, Anneke Brassinga, Eva Gerlach, Erik Jan Harmens, Judith Herzberg, Neeltje Maria Min, Marieke Lucas Rijneveld, Menno Wigman
  • Soort boek: gedichtenbundel, uitvaartgedichten
  • Uitgever: Nieuw Amterdam
  • Verschenen: 29 oktober 2019
  • Omvang: 320 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook

Flaptekst van deze gedichtenbundel

Met gedichten van o.a. Maria Barnas, Wim Brands, Anneke Brassinga, Eva Gerlach, Erik Jan Harmens, Judith Herzberg, Neeltje Maria Min, Marieke Lucas Rijneveld en Menno Wigman

‘Ik ben De Eenzame Uitvaart in de loop van tijd als een levensopdracht gaan zien, als een Taak die je tot het einde zult vervullen, niet als een project waarmee je na een tijdje weer ophoudt.

Het recept is eenvoudig en inmiddels bekend: dichters schrijven een gedicht – en dragen dat op de uitvaart voor – voor die mensen, die anders waren overgeschoten, voor wie niemand zou komen, over wie niemand had gesproken, was de dichter er niet geweest om afscheid te nemen, vaarwel te zeggen.’

Dichter van dienst is het vaarwel van F. Starik, zijn indrukwekkend en aangrijpend laatste boek over eenzame uitvaarten in Amsterdam die hij zestien jaar lang vormgaf.

Bijpassende Boeken en Informatie