Alle berichten van Redactie

Jodi Picoult – The Book of Two Ways

Jodi Picoult The Book of Two Ways recensie en informatie over de inhoud van deze nieuwe Amerikaanse roman. Op 22 september 2020 verscheen bij Uitgeverij Ballantine Books de nieuwe roman van de Joods-Amerikaanse schrijfster Jodi Picoult.

Jodi Picoult The Book of Two Ways Recensie en Informatie

Als de redactie de roman, kun je op deze pagina recensie en waardering vinden van de roman The Book of Two Ways. Het boek is geschreven door Jodi Picoult. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden te vinden. Bovendien bevat deze pagina informatie over de inhoud van de nieuwe roman van de Amerikaanse schrijfster Jodi Picoult.

Jodi Picoult The Book of Two Ways

The Book of Two Ways

  • Schrijfster: Jodi Picoult (Verenigde Staten)
  • Soort boek: Amerikaanse roman
  • Taal: Engels
  • Uitgever: Ballantine Books
  • Verschijnt: 22 september 2020
  • Omvang: 448 pagina’s
  • Uitgave: Gebonden Boek / Paperback / Ebook

Flaptekst van de nieuwe roman van Jodi Picoult

Bel Kaufman – De aftrap op

Bel Kaufman De aftrap op recensie en informatie over de inhoud van deze Amerikaanse roman uit 1964. Op 27 augustus 2020 verschijnt bij Uitgeverij Atlas Contact de Nederlandse vertaling van Up the Down Staircase, de roman van Bel Kaufman.

Bel Kaufman De aftrap op Recensie en informatie

Sylvia Barret, een jonge lerares met de mooiste cijfers van de lerarenopleiding gekomen staat te trappelen haar kennis en liefde voor de Engelse taal door te geven aan een groep jonge mensen. Ze komt terecht op een high school in New York waar je nog al van goeie huize moet komen om dat voor elkaar te krijgen.

Bel Kaufman schetst het leven van deze veerkrachtige docent op basis van de gekte van de dag op het Calvin Coolidge High School. Het lijkt erop dat deze roman gebaseerd is op haar dagelijkse krabbels. Dingen die zij zelf terloops opschrijft en briefjes die haar leerlingen bij haar achterlaten. De worstelpartij om staande te blijven in zo’n idioot en veeleisend instituut als deze High School krijgt juist op deze manier denk ik de geuren, kleuren, kreunen, waardoor je als lezer direct veel bewondering krijgt voor elke docent die het durft zijn/haar leven in de waagschaal te leggen en kiest voor dit vak.

Worstelpartij om je staande te houden in zo’n idioot en veeleisend instituut als de High School

Wanneer je begint aan dit boek, de opmaak, de losse flodders, de lange lijst van uitgeschreven verordeningen, regelgeving, standaardprocedures, formulieren voor van alles en nog wat, raak je als lezer even in de war. Maar al snel lukt het de logica over te nemen. Mee aan de hand te lopen van Sylvia Barret. Zij wordt letterlijk in het diepe gegooid. Zij krijgt geen eigen lokaal, een bureau dat nog net niet instort, niet genoeg stoelen en tafels voor haar 40 leerlingen, en regels, veel regels en dan ook nog eens interne regelgeving,  waaraan vooral de kinderen , maar zeker ook voor de docenten zich moeten houden. Hilarisch, bijvoorbeeld; Het Programma voor de mentorles van vandaag dat bestaat uit zeker 50 aandachtspunten en waarvan Sylvia er tijd heeft om er 2 ½  af te vinken. En dan nog niet te vergeten de ontelbare interne circulaires, genummerd en wel en vooral op nummer te bewaren. Meestal onleesbaar, ingewikkelde woorden aan elkaar geregen, ongrijpelijk, maar wel veel dure woorden achter elkaar. Vooral ontroerend hoe Sylvia probeert enig zicht te krijgen op het kennen en kunnen van al haar leerlingen.

Maar ja, het zijn er nog al wat. Wat een geschiedenis hebben de meeste kinderen al in hun rugzak. En hoe krijg je het dan voor elkaar om hen ook nog enige kennis, laat staan enthousiasme voor de Engelse literatuur bij te brengen?  Dus, die lui betrekken bij de les. Dichters en gedichten kiezen waarbij het lukt een vertaalslag te maken naar het heden, de dagelijkse werkelijkheid waarmee de kinderen te dealen hebben. Een ideeënbus te introduceren waardoor de leerlingen kunnen laten weten wat zij verwachten van de les, de leerkrachten, de school.  Hen opstellen te laten schrijven over thema’s die aan de orde komen in de les. Drie alinea’s is al goed. Vooral in hen te blijven geloven. Op te komen voor de leerlingen, of voor één specifiek kind dat het zwarte schaap van de school is, maar oh zo slim. En hoe loopt het met hem af?

Bel Kaufman De aftrap op Recensie

De roman van Bel Kaufman is een lofzang op alle mensen  die het aandurven voor de klas te gaan staan, ondanks het slechte imago dat een onderwijsbaan nu eenmaal heeft. Een lofzang op alle leerlingen, die vaak zo jong al beschadigd door het leven gaan. Zich een weg banen in de jungle die leven wellicht voor hen is en zal blijven. Voor het geduld en de humor en de veerkracht en liefde waarmee docenten omgaan met hun leerlingen. Waarin vooral zij de moed hebben te blijven geloven in de noodzaak van goed onderwijs, te blijven geloven in hun leerlingen. Ondanks alle idiote regelgeving, ondanks alle van bovenaf opgelegde vernieuwingen, ondanks alle nodeloze administratieve rompslomp die komt kijken bij de mooiste en noodzakelijkste baan in de maatschappij.

Opvallend en zelfs schrijnend hoe een roman uit 1964 nog steeds actueel is

Opvallend en wellicht zelfs schrijnend hoe de roman van Bel Kaufman uit 1964 is nu nog steeds ernstig actueel i, ook hier in Nederland. Dat zou nu toch anders moeten kunnen! De aftrap op is gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (zeer goed).

Recensie van Mieke Koster

De aftrap op

  • Schrijver: Bel Kaufman (Verenigde Staten)
  • Soort boek: Amerikaanse roman
  • Origineel: Up the Down Staircase (1964)
  • Nederlandse vertaling: Karina van Santen, Marian van der Ster
  • Uitgever: Atlas Contact
  • Verschijnt: 27 augustus 2020
  • Omvang: 368 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (zeer goed)

Flaptekst van de roman van Bel Kaufman

Vers van de lerarenopleiding belandt Sylvia Barrett op een high school in New York, popelend om jonge mensen liefde voor literatuur bij te brengen. In plaats daarvan krijgt ze te maken met een vervallen klaslokaal, een verstikkende bureaucratie en leerlingen zonder enige belangstelling voor Chaucer. Ondanks alle hobbels blijkt het een dankbare reis, die wordt verteld aan de hand van een bonte verzameling correspondentie – administratieve memo’s in strenge maar onbegrijpelijke taal, stiekeme briefjes met wijze woorden van docenten onderling, verlofbriefjes en opstellen waarin leerlingen onbewust recht uit het hart spreken.

De aftrap op was bij publicatie in 1964 onmiddellijk een bestseller en is vandaag de dag nog even schrijnend, aangrijpend, hilarisch en relevant. Het is een tijdloos portret van een bedreigd schoolsysteem dat alleen gered wordt door docenten met hart voor het vak en leerlingen die maar één ding willen: gezien worden.

Bijpassende boeken en informatie

Victor Klemperer – Barre bevrijding

Victor Klemperer Barre bevrijding recensie en informatie over de inhoud van het dagboek januari – juni 1945. In april 2020 verschijnt bij Uitgeverij Atlas Contact het deel van het oorlogsdagboek over de bevrijding van Victor Klemperer.

Victor Klemperer Barre bevrijding Recensie en Informatie

Hoe zag de bevrijding er in Duitsland uit?” Niemand die ons er een beter idee van kan geven dan Victor Klemperer, de joodse schrijver die de oorlog in Duitsland zelf overleefde,“ staat in de flaptekst van dit boek. Maar ik moet zeggen dat ik dit zelf bij lezing niet helemaal zo heb ervaren.

Een week of wat geleden las ik Een vrouw in Berlijn, door deze verhalen voelde ik mij ooggetuige bij de inval van de Russen en hoe het dagelijks leven,  vooral dat van de vrouwen in Berlijn in tijden van de op handen zijnde bevrijding, eruit zag. Bij Victor Klemperer heb ik deze beleving helaas niet. Natuurlijk was deze tijd voor hem afschuwelijk en levensgevaarlijk, immers een Jood die nooit naar een kamp is afgevoerd. De oorlog overleefde in zijn eigen stad Dresden en bij het grote bombardement op zijn stad in februari 1945 samen met zijn vrouw Eva op de vlucht is geslagen. Dan begint hij een chaotische zwerftocht te voet samen met Eva naar de stad München. Onderweg afhankelijk van je weet niet wie?

De verwarring en de berichtgeving blijft onduidelijk, de verordeningen worden om de haverklap veranderd, niemand weet waar hij/zij aan toe is. Er gaan serieuze berichten over de geallieerden, die beetje bij beetje Duitsland bevrijden. Maar wat doet Hitler en wat doet Goebbels? En alle mensen waar zij aankloppen voor eten en of onderdak? Soms vage bekenden, soms kennissen, en altijd de verlammende angst voor de Gestapo.

Victor Klemperer Barre bevrijding Recensie

Vreugde onderweg wanneer zij aankwamen bij kennissen die hen dood gewaand hadden, een warm onthaal, een bord met eten, herkenning en erkenning. Maar dan weer door. Teleurstelling wanneer beloofd vervoer niet door kon gaan. Volgepropt in stinkende treinen. Honger, kou, nat, angst. En maar lopen. Kapotte voeten, vermoeid, alles stinkend en onmenselijk.

Altijd maar weer vliegtuigen die overkwamen, bombardementen, elkaar kwijt raken, en later toch weer vinden. En momenten zoeken en vinden om aantekeningen te maken van deze afschuwelijke oorlog. Een dagboek bij houden, en waar de geschreven teksten achter te laten zodat er niets van deze verschrikkelijke oorlog verloren zou gaan. Eva, de pragmatische, de regelaar, die in elke nieuw dorp, elke nieuwe stad de nodige administratieve zaken regelde. Zaken voor elkaar kreeg, bonnen om te eten, onderdak, een veilig adres.  Mooi is het moment dat Victor Klemperer zich realiseert dat hij zonder Eva verloren is, hulpeloos, machteloos.

Kapotte voeten, vermoeid, alles stinkend en onmenselijk

En dan in München en duidelijk wordt dat de oorlog echt voorbij is, de terugtocht naar Dresden. Met net zoveel hindernissen als de heenweg. Maar dan wellicht met minder angst voor de Gestapo, maar in een land dat zo kapot geschoten is, zoveel cruciale infrastructuur niet vanzelfsprekend is, honger, dood en verderf op bijna elke straathoek op de loer ligt. Klemperer verwoordt dat indrukwekkend wanneer hij zegt dat niet alleen het woord ‘onmogelijk’ uit de mode is geraakt maar dat ook het woord ‘onvoorstelbaar’ geen geldigheidswaarde meer heeft. (pagina 68)

Wellicht is het taalgebruik van Victor Klemperer te hoog gegrepen voor mij. Sommige zinnen moest ik drie keer lezen voor ik de logica doorhad. Hoe de zwerftocht zowel op de heen als de terugweg van Dresden naar München kon ik moeilijk volgen. De afstandelijke manier van het beschrijven van de onwaarschijnlijke verschrikkingen van deze zwerftochten raken mij persoonlijk te weinig. Dat zegt wellicht heel veel over mij, maar ik vond dat wel jammer. Barre bevrijding is gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (goed).

Recensie van Mieke Koster

Barre bevrijding

Dagboek januari – juni 1945

  • Schrijver: Victor Klemperer (Duitsland)
  • Soort boek: oorlogsdagboek
  • Origineel: Und so ist alles schwankend (1996)
  • Uitgever: Atlas Contact
  • Verschijnt: 2 april 2020
  • Omvang: 144 pagina’s
  • Uitgave: Paperback
  • Waardering: ∗∗∗∗∗ (goed)

Flaptekst van het oorlogsdagboek

Hoe zag de bevrijding er in Duitsland uit? Niemand die ons er een beter idee van kan geven dan Victor Klemperer, de Joodse schrijver die de oorlog in Duitsland zelf overleefde en het verschrikkelijke bombardement van Dresden aan den lijve ervoer. Het jaar 1945 uit die dagboeken, Tot het bittere eind, geeft ons een schrijnend beeld van oorlog en bevrijding beide. In de nacht waarin Dresden met de grond gelijk wordt gemaakt, februari 1945, weet hij met zijn vrouw Eva uit de stad te vluchten en begint, te voet, aan een chaotische zwerftocht naar München, dwars door de ondergaande nazistaat. In mei 1945 wordt zuid-Duitsland door de Amerikanen bevrijd – en begint voor Klemperer een al even helse tocht terug naar Dresden.

Krioelende massa’s vluchtelingen, soldaten, mensen uit concentratiekampen, nazi’s, – alles en iedereen op de rand van de uitputting en op zoek naar voedsel en onderdak, maandenlang. Zo ziet bevrijding er óók uit. De Klemperers dwalen wekenlang door een volkomen verwoest Duitsland. Ergens in juni 1945 bereiken ze Dresden en zoeken hun huis in een buitenwijk, dat ze jaren eerder gedwongen hebben moeten verlaten en dat wonderlijk genoeg bijna onaangetast is gebleven. Pas dan begint hun bevrijding.

Bijpassende Boeken en Informatie

Erik Ader – Oorlogen & oceanen

Erik Ader Oorlogen & oceanen recensie en informatie over de inhoud van deze familiegeschiedenis. Op 3 november 2020 verschijnt bij Uitgeverij Querido Fosfor deze familiegeschiedenis van de Nederlandse diplomaat en schrijver Erik Ader.

Erik Ader Oorlogen & oceanen Recensie en Informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de familiegeschiedenis Oorlogen & oceanen. Het boek is geschreven door Erik Ader. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van het boek van de Nederlandse diplomaat en schrijver Erik Ader.

Erik Ader Oorlogen & oceanen Recensie

Oorlogen & oceanen

Een familiegeschiedenis

  • Schrijver: Eik Ader (Nederland)
  • Soort boek: familiegeschiedenis
  • Uitgever: Querido Fosfor
  • Verschijnt: 3 november 2020
  • Omvang: 416 pagina’s
  • Uitgave: Paperback

Flaptekst van het boek van Erik Ader

Erik Ader is de zoon van dominee Bastiaan J. Ader, die vóór de oorlog naar Jeruzalem fietste, in de oorlog honderden Joden een onderduikadres bezorgde en werkte aan een plan om Kamp Westerbork te bevrijden. Twee weken nadat Erik ter wereld kwam, werd zijn vader gefusilleerd. Hij moest het doen met de legende, maar ook met het gepantserde verdriet van zijn moeder, en met de aanstekelijke onaangepastheid van zijn oudere broer Bas Jan, in wie zich een bijzondere artistieke aanleg openbaarde die hem uiteindelijk wereldberoemd zou maken, maar ook op een fatale tocht over de Atlantische Oceaan voerde.

In Oorlogen & oceanen beschrijft Erik Ader hoe de Duitse bezetting een stempel drukte op alle leden van het gezin. En het ongemak wanneer hij er in zijn latere leven als diplomaat achter komt dat het verzetswerk van zijn vader inmiddels inzet werd in een nieuwe strijd, nu in het Midden-Oosten.

Bijpassende boeken en informatie

Anne Tyler – Een rooie aan de kant van de weg

Anne Tyler Een rooie aan de kant van de weg recensie en informatie over de inhoud van deze Amerikaanse roman. Op 9 juni 2020 verschijnt bij Uitgeverij Prometheus de Nederlandse vertaling van Redhead by the Side of the Road de nieuwe roman van de Amerikaanse schrijfster Anne Tyler. De roman staat op de Booker Prize 2020 longlist.

Anne Tyler Een rooie aan de kant van de weg Recensie en Informatie

De Amerikaanse schrijfster Anne Tyler (1941) heeft inmiddels een rijk oeuvre opgebouwd van hoge kwaliteit. Meestal is Tyler wars van grote gebeurtenissen en verhalen. Integendeel ze kiest er vaak voor om de levens te beschrijven van schijnbaar onopvallende mensen. Dit doet op een empathische en invoeleden wijze. Zo ook in haar nieuwe roman Een rooie aan de kant van de weg.

Anne Tyler Een rooie aan de kant van de weg

Hoofdpersoon Micah Mortimer leeft een wat nuffig leven. Veel gebeurt er niet. Het gelukkigst is hij al zijn bestaan zich voltrekt volgens vaste patronen. Desondanks is hij geliefd bij zijn familie en beperkte vriendenkring. Als zijn vriendin uit haar huis gezet dreigt te worden omdat ze tegen de regels een kat heeft, komt het leven, volgens Mortimer op zijn kop te staan. Tot overmaat van ramp meldt zich een puber die zegt zijn zoon te zijn voortgekomen uit een eerdere relatie.

Op prachtige en liefdevolle wijze komt een vastgeroest bestaan weer tot leven

Op licht ironische wijze maar vol met empathie schetst Anne Tyler hoe Mortimer worstelt met deze veranderingen. Ook nu blijkt weer hoe Tyler in staat is om klein leed op prachtige en subtiele wijze te verwoorden. Liefdevol beschrijft hoe een vastgeroest leven van een man weer tot leven komt. Een rooie aan de kant van de weg is een lezenswaardige roman die gewaardeerd is met ∗∗∗∗∗ (uitstekend).

Een rooie aan de kant van de weg

  • Schrijfster: Anne Tyler (Verenigde Staten)
  • Soort boek: Amerikaanse roman
  • Origineel: Redhead by the Side of the Road (2020)
  • Nederlandse vertaling: Peter Abelsen
  • Uitgever: Prometheus
  • Verschijnt: 9 juni 2020
  • Omvang: 216 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook
  • Longlist Booker Prize 2020
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitstekend)

Flaptekst van de nieuwe roman van Anne Tyler

Micah Mortimer is een gewoontedier en tevreden met zijn weinig spannende leven. Hij zit zijn dagen uit en weet daar, gek genoeg, zijn familie en naasten nog mee te charmeren ook. Maar zijn leven krijgt een knauw als zijn vriendin hem vertelt dat ze vanwege haar kat uit huis dreigt te worden gezet. En als er voor zijn deur een jongen verschijnt die beweert zijn zoon te zijn, wordt Micah opnieuw geconfronteerd met een verrassing waar hij niet mee om kan gaan.

In Een rooie aan de kant van de weg schetst Anne Tyler een intiem en geestig beeld van een man die degenen om hem heen ziet als net buiten zijn bereik. Het is een ontroerend verhaal over hoe je de wereld door nieuwe ogen kunt leren zien; een roman over misverstanden, tweede kansen en het ervaren van nieuwe inzichten.

Bijpassende boeken en informatie

Julia Phillips – Verdwijnende aarde

Julia Phillips Verdwijnende aarde recensie en informatie over de inhoud van deze nieuwe Amerikaanse roman. Op 3 september 2020 verschijnt bij Uitgeverij Meulenhoff de Nederlandse vertaling van Disappearing Earth geschreven door de Amerikaanse schrijfster Julia Phillips.

Julia Phillips Verdwijnende aarde Recensie en Informatie

Soms verschijnen er debuutromans waarvan de kwaliteit en inventiviteit afspat. Verdwijnende aarde van de Amerikaanse schrijfster Julia Philips is hiervan een overtuigend voorbeeld. Niet alleen speelt deze roman zich af op een exotische locatie waarvan velen van ons nauwelijks van het bestaan afweten, bovendien zijn de stijl en opbouw van het boek van een bijzonder hoge kwaliteit.

Opvallend hoe ondanks de woeste en nietsontziende natuur de gemeenschap van deze uithoek van de wereld modern aandoet

Julia Philips situeert haar debuutroman op het Russische schiereiland Kamtsjatka. Omgeven Zee van Ochotsk in het westen, de Beringzee in het oosten en in het noorden een vrijwel ondoordringbare bergketen. Om je een idee te geven van de omvang, het gebied is ongeveer even groot als Zweden en heeft zo’n 300.000 inwoners. Philips heeft het gebied. In de hoofdstad Petropavlovsk-Kamtsjatski wonen zo’n 200.000 mensen. Philips heeft zelf meerdere keren Kamtsjatka bezocht er en geruime tijd verbleven. Opvallend hoe ondanks de woeste en nietsontziende natuur de gemeenschap van deze uithoek van de wereld modern aandoet.

Julia Phillips Verdwijnende aarde Recensie

Op een middag in augustus verdwijnen twee zusjes die aan de kust spelen. Alhoewel de politie een zoektocht organiseert blijven de meisjes spoorloos. Ondanks de enorme omvang van Kamtsjatka sijpelt het nieuws van de verdwijning tot in de verste uithoeken door. Op subtiele wijze weet Julia Philips het traumatische effect van deze gebeurtenis vorm te geven. Dat doet ze op zeer inventieve en indringende wijze door gedurende de maanden van een jaar verhalen van verschillende inwoners te vertellen.

Zeer geslaagde en overtuigende debuutroman van een universele kracht

Subtiel klinken in alle verhalen de effecten van de verdwijning door in de angsten, verlangengs en onvervulde wensen van vooral de vrouwen van Kamtsjatka. Philips heeft met Verdwijnende aarde een zeer geslaagde en overtuigende roman geschreven die zich afspeelt in een extreme uithoek van de wereld maar toch van een universele kracht getuigd. De roman is gewaardeerd met de maximale ∗∗∗∗∗ (uitmuntend).

Verdwijnende aarde

  • Schrijfster: Julia Phillips (Verenigde Staten)
  • Soort boek: Amerikaanse roman
  • Origineel: Disappearing Earth (2019)
  • Nederlandse vertaling:
  • Uitgever: Meulenhoff
  • Verschijnt: 3 september 2020
  • Omvang: 336 pagina’s
  • Uitgave: Gebonden Boek / Ebook
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitmuntend)

Flaptekst van de roman van Julia Phillips

Op een middag in augustus, aan de kust van Kamtsjatka, verdwijnen twee zusjes. In de daaropvolgende maanden lukt het de politie niet de zaak op te lossen. Echo’s van de verdwijning weerklinken in een hechte gemeenschap, de angst en het verdriet zijn vooral voelbaar onder de vrouwen.

Gedurende een jaar volgen we met verbazingwekkende scherpte de levens van hen die zijn verbonden door de misdaad: een getuige, een buurvrouw, een detective, een moeder. Op de achtergrond de ruige schoonheid van het gebied: dichtbeboste wouden, uitgestrekte toendra’s, stomende vulkanen en ijzige zeeën die grenzen aan Japan en Alaska. Een gebied even complex als verleidelijk, waar sociale en etnische spanningen sudderen en waar buitenstaanders vaak als eerste worden beschuldigd.

Bijpassende boeken en informatie

 

Vogels van dichtbij – Roine Magnusson

Vogels van dichtbij recensie en informatie vogelboek van fotograaf Roine Magnusson en schrijvers Mats en Åsa Ottosson. Op 6 oktober 2020 verschijnt bij Terra uitgevers dit nieuwe boek van de gerenommeerde Zweedse natuurfotograaf Roine Magnusson.

Vogels van dichtbij Roine Magnusson Recensie en Informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering lezen van het vogelboek Vogels van dichtbij. Het boek is geschreven door Mats en Åsa Ottosson en met foto’s van Roine Magnusson. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van dit vogelboek van de gerenommeerde Zweedse natuurfotograaf Roine Magnusson en geschreven door Mats en Åsa Ottosson.

Vogels van dichtbij Roine Magnusson Recensie vogelboek

Vogels van dichtbij

  • Schrijvers: Mats Ottosson, Åsa Ottosson (Zweden)
  • Fotograaf: Roine Magnusson
  • Soort boek: vogelboek, fotoboek
  • Uitgever: Terra
  • Verschijnt: 6 oktober 2020
  • Omvang: 272 pagina’s
  • Uitgave: Gebonden Boek

Flaptekst van het vogelboek van fotograaf Roine Magnusson

Dit boek brengt ons nog dichter bij onze gevederde vrienden. De verbluffende en intieme foto’s van de gerenommeerde Zweedse natuurfotograaf Roine Magnusson vangen de schoonheid en details van 30 vogelsoorten die in Europa voorkomen. Opmerkelijk: Roine fotografeerde de vogels in een geïmproviseerde studio!

De bijbehorende korte essays onthullen charmante en vaak verborgen details uit het leven van vogels en geven informatie over hun unieke karakter en persoonlijkheid. Ontdek waarom roodborstjes zo vroeg in de ochtend zingen en leer de wetenschap achter de bijna magische kleurverandering van veren. Vogels van dichtbij is een prachtige ode aan vogels en verklaart waarom wij van ze houden.

Bijpassende boeken en informatie

Haroon Alli – Half

Haroon Alli Half recensie en informatie over dit boek met autobiografische reisverhalen. Op 17 september 2020 verschijnt bij Uitgeverij De Bezige Bij dit boek van de Nederlands-Pakistaanse journalist en schrijver Haroon Ali.

Haroon Alli Half Recensie en Informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op de pagina de recensie en waardering vinden van Half. Het boek is geschreven door Haroon Ali. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van dit boek met persoonlijke verhalen van de Nederlands-Pakistaanse journalist en schrijver Haroon Ali.

Haroon Alli Half Recensie

Half

  • Schrijver: Haroon Ali (Nederland, Pakistan)
  • Soort boek: autobiografische verhalen
  • Uitgever: De Bezige Bij
  • Verschijnt: 17 september 2020
  • Omvang: 208 pagina’s
  • Uitgave: Paperback

Haroon Ali op bezoek bij tv-programma De Vooravond

Op donderdag 17 september 2020 is Haroon Ali te gast in het tv-programma De Vooravond. Samen met Fidan Ekiz en Renze Klamer spreekt hij over zijn eerste boek Half.

Flaptekst van het boek van Haroon Ali

Een warmbloedig, eerlijk boek over identiteit en familie. Haroon Ali heeft een Pakistaanse vader en een Nederlandse moeder. Na hun scheiding hertrouwde zijn vader met een Pakistaanse en kreeg nog een zoon. Haroon is dus half, maar zijn halfbroer is heel.

In een openhartige brief aan zijn broer vertelt Haroon over zijn vervlochten wortels, de afwezigheid van hun vader en de beladen tocht die hij maakte door Pakistan, van noord naar zuid. Welke sporen zijn daar nog te vinden van zijn familiegeschiedenis? En wat voor land treft hij aan in de eenentwintigste eeuw? Haroon reist door een mijnenveld van botsende identiteiten, verstikkende dogma’s en onhoudbare tradities. Hij vecht voor de acceptatie van zijn geaardheid en moderne levensstijl, maar blijft hunkeren naar de goedkeuring en liefde van zijn vader. Zal hij die uiteindelijk krijgen?

Bijpassende boeken en informatie

Miriam Toews – Wat ze zeiden

Miriam Toews Wat ze zeiden recensie en informatie van deze nieuwe roman over mennonitische vrouwen in verzet tegen misbruik. Op 17 september 2020 verschijnt bij Uitgeverij Cossee de Nederlandse vertaling van de roman Women Talking van de Canadese schrijfster Miriam Toews.

Miriam Toews Wat ze zeiden Recensie en Informatie

Als de redactie het boek gelezen heeft, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman Wat ze zeiden. Het boek is geschreven door Miriam Toews. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de roman van de Canadese schrijfster Miriam Toews.

Tussen  2005 en 2009 werden veel meisjes, de jongste was drie jaar, en vrouwen uit een afgelegen mennonitische kolonie in Bolivia ’s ochtends vaak versuft wakker. Ze waren bebloed, hadden pijn en zaten vol blauwe plekken. ’s Nachts verkracht door hun eigen sekteleden werd dit geweld toegeschreven aan geesten en demonen. Dat dit komt vanwege de zonden van de vrouwen.

Maar op een nacht  wordt ontdekt zij dat dit verschrikkelijke geweld te danken hebben aan hun eigen mannen en zonen. Blijkbaar is deze kolonie niet helemaal hermetisch afgesloten van de buitenwereld en wordt dit een zaak van de politie. En ja, de mannen worden opgepakt en gevangen gezet. Dit tegen de wens van vele mannelijke kolonisten die gaan proberen deze daders op borgtocht vrij te kopen zodat zij hun opgelegde straf thuis in de kolonie kunnen uitzitten.

Dit horen en de vrouwen en zij besluiten met elkaar een bijeenkomst te beleggen om te besluiten wat nu te doen. Daarvoor hebben zij, voordat de mannen vrijgelaten worden, nog maar 48 uur, dus haast is geboden. Door de ogen van Toews, zij heeft zelf tot haar 18de in zo’n gemeenschap gewoond, verwoord door de vrouwen, krijg je al snel een beeld over de gang van zaken in zo’n mennonitische kolonie, over de hiërarchische structuur, en over de plek hierbinnen van meisjes en vooral vrouwen.

Kiezen uit drie opties

De vrouwen komen bij elkaar en moeten een besluit nemen en zij kunnen kiezen uit drie opties;

1; blijven en niets doen, maar kan dat wel terwijl veel vrouwen nog liever de kop afhakken van degenen die hun dochters en henzelf zoveel leed aan gedaan hebben

2; blijven en vechten, maar moet dan niet eerst duidelijk worden waarvoor zij precies willen vechten. Eén van de vrouwen, Ona, oppert wat ideeën, bijvoorbeeld dat mannen en vrouwen gezamenlijke besluiten gaan nemen over wat goed is voor de kolonie. En dit is één van de belangrijkste punten: vrouwen mogen voor zichzelf denken. Meisjes leren lezen en schrijven, en nieuwe uitgangspunten voor de religie, gebaseerd op liefde als uitgangspunt

3; weggaan. Dit blijkt de enige mogelijke optie omdat bovenstaande twee, met de huidige mannen en de grote baas Peters aan het roer, nooit zullen gebeuren. En uiteindelijk in hun laatste uur hakken zij de knoop door.

Miriam Toews Wat ze zeiden Recensie

Tijdens deze gesprekken van de vrouwen wordt  hen duidelijk, komen zij er achter dat zij zelf kunnen en mogen denken. Er naar hun argumenten wordt geluisterd. Het oneens met elkaar kunnen en mogen zijn en dat daar geen geweld aan te pas komt. Er is veel onzekerheid, veel niet weten van waarheen en waar komen ze terecht, over het vertrek, en wie gaat ermee, en wat te doen met de jongere zonen, maar veel kracht en solidariteit onderling. En samen maken zij een waardig plan gebaseerd op hun eigen geformuleerde geloofsuitgangspunten.

Toews zet de vrouwen in hun kracht en beschrijft knap en inlevend hun autonome denken

Gedurende het lezen van deze roman is mijn adrenaline regelmatig tot onverantwoorde hoogte gestegen denk ik. Hoe is het mogelijk dat dit vandaag de dag nog bestaat en waarom wordt zo’n sekte gebaseerd op onderdrukking en mishandeling van vrouwen en meisjes niet wettelijk, wereldwijd verboden?  Toews zet de vrouwen in hun kracht en beschrijft hun autonome denken wanneer zij met elkaar een theologische discussie voeren over de rigoureuze besluiten die zij met elkaar binnen 48 uur moeten nemen. Knap. Inlevend. Geloofwaardig, maar ook met humor en lichtheid geeft Toews een inkijkje in manier waarop deze vrouwen binnen zo’n korte tijd een godsonmogelijk besluit moeten nemen. De roman is gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (uitstekend).

Recensie van Mieke Koster

Wat ze zeiden

  • Schrijfster: Miriam Toews (Canada)
  • Soort boek: Canadese roman, feministische roman
  • Origineel: Women Talking (2019)
  • Nederlandse vertaling: Josephine Ruitenberg, Claudia Visser
  • Uitgever: Cossee
  • Verschijnt: 17 september 2020
  • Omvang: 224 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitstekend)

Flaptekst van de roman over mennonitische vrouwen van Miriam Toews

1. Niets doen.   2. Blijven en vechten.   3. Weggaan

In het geheim klimmen acht mennonitische vrouwen – grootmoeders, moeders en meisjes – een hooizolder op. De afgelopen vier jaar werden zij en meer dan honderd andere vrouwen in de nacht herhaaldelijk aangevallen door, zo werd hen verteld, demonen die hen kwamen straffen voor hun zonden. Nu ze hebben ontdekt te zijn gedrogeerd en verkracht door een groep mannen uit hun eigen gemeenschap,worden de daders tijdelijk vastgezet in de stad voor hun eigen veiligheid. De vrouwen hebben 48 uur de tijd om te beslissen wat ze doen, voordat de mannen op borgtocht vrijkomen en terugkeren.

Als de vrouwen blijven, moeten zij voor zichzelf opkomen of de daders vergeven. Als ze weggaan, moeten zij – die nooit mochten leren lezen of schrijven – een nieuwe start maken in een wereld die hun volledig onbekend is. Op de hooizolder hebben ze een reeks felle discussies. Hoe kunnen ze overleven, hun dochters beschermen, hun zonen opvoeden, hun geloof in de Bijbel behouden en bovenal: liefhebben? Naarmate de laatste ochtend nadert, blijven de meningen van de vrouwen verschillen, vaak op basis van leeftijd, gezondheid en vroomheid. Vrijheid is een exotisch idee en misschien
angstaanjagender dan de duivels die ze kennen, die elk moment terug kunnen keren.

Miriam Toews kruipt in deze ongelooflijke roman in de huid van de enige mannelijke aanwezige, de notulist die alle vragen en woede op papier zet.

Bijpassende boeken en informatie

Froukje Santing – Meral

Froukje Santing Meral recensie en informatie over de inhoud van deze nieuwe Nederlandse roman. Op 17 september 2020 verschijnt bij Uitgeverij Orlando deze roman van Froukje Santing.

Froukje Santing Meral recensie en informatie

Als de redactie het boek gelezen heeft, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman Meral. Het boek is geschreven door Froukje Santing. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de nieuwe roman van de Nederlandse schrijfster Froukje Santing.

Froukje Santing Meral Recensie

Meral

  • Schrijfster: Froukje Santing (Nederland)
  • Soort boek: sociale roman
  • Uitgever: Orlando Uitgevers
  • Verschijnt: 17 september 2020
  • Omvang: 224 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Bol

Flaptekst van de roman van Froukje Santing

Een Turks-Nederlandse vrouw zoekt de balans tussen twee culturen. Meral Kaya is huisarts in een gemengde artsenpraktijk in Amsterdam. Als kind migreerde ze vanuit Centraal-Turkije naar Nederland. Haar ouders zijn gelovig, maar tijdens haar jeugd werd zelden over religie gesproken. Meral verbaast zich dan ook over de toegenomen vroomheid van haar Turkse landgenoten.

Als arts is Meral vooruitstrevend en open, thuis is ze echter minder vrijzinnig. Ze laat toe dat haar echtgenoot Bilal hun zoon Ismail terroriseert met zijn Turkse waarden en normen, waarop Ismail van huis wegloopt en zich voor korte tijd aansluit bij de islamitische Gülenbeweging.

In een poging vader en zoon te verzoenen haalt Meral haar zoon over nog eenmaal mee te gaan naar Turkije. Daar wordt ze gedwongen de balans te zoeken tussen haar achtergrond en haar overtuigingen.

Froukje Santing is geboren in 1956. Ze studeerde Wereldreligies in Leiden en Islam in de Moderne Wereld aan de Universiteit van Amsterdam. Ze woonde zeventien jaar in Turkije, waar ze werkte als correspondent voor NRC Handelsblad en het Radio 1 Journaal. Momenteel werkt ze als schrijver en journalist voor onder meer De Groene Amsterdammer en ze was jarenlang vicevoorzitter van PEN Nederland, de schrijversorganisatie die opkomt voor bedreigde schrijvers wereldwijd. In 2017 verscheen van haar hand het boek dat ze samen met Erdal Balci schreef over Turkije Vechtscheiding, hoe Erdogan de Turkse gemeenschap splijt en in 2025 Pake en zijn vee, Een reis naar Zuid-Afrika in 1911.

Bijpassende boeken en informatie