Tag archieven: 1983

Beat Sterchi – Koe

Beat Sterchi Koe Zwitserse roman uit 1983 recensie en informatie over de inhoud. Op 15 september 2023 verschijnt in de reeks L.J. Veen Klassiek de Nederlandse vertaling van de Blösch van de uit Zwitserland afkomstige schrijver Beat Sterchi.

Beat Sterchi Koe recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op de pagina de recensie en waardering vinden van de Zwitserse roman Koe. Het boek is geschreven door Beat Sterchi. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de roman uit 1983 van de Zwitserse auteur Beat Sterchi.

Beat Sterchi Koe Zwitserse roman uit 1983 recensie

Koe

  • Auteur: Beat Sterchi (Zwitserland)
  • Voorwoord: Marieke Lucas Rijneveld
  • Soort boek: Zwitserse roman uit 1983
  • Origineel: Blösch (1983)
  • Nederlandse vertaling: Wil Hansen
  • Uitgever: L.J. Veen Klassiek
  • Verschijnt: 15 september 2023
  • Omvang: 416 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 22,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗ (uitstekend)

Flaptekst van de roman van Beat Sterchi uit 1983

Koe is een roman over de koningin van de kudde van boer Knuchel, die een traditionele melkboerderij bedrijft op een berghelling ergens in Zwitserland. Koe is ook het verhaal van de Spaanse gastarbeider Ambrosio, die aanvankelijk bij Knuchel als knecht in dienst treedt. Zeven zware jaren later komt Ambrosio in een abattoir te werken waar de ooit zo prachtige prijskoe van Knuchel, intussen oud en uitgemergeld, wordt afgeleverd voor de slacht.

Koe werd bij verschijning in Zwitserland veertig jaar geleden als een hedendaagse klassieker onthaald, een roman die zich kon meten met Die Blechtrommel en Moby Dick. Anno 2023 is deze roman over de manier waarop wij mensen omgaan met de wezens die ons voeden actueler dan ooit.

Bijpassende boeken en informatie

Mensje van Keulen – Moeder en pen Dagboek 1979-1983

Mensje van Keulen Moeder en pen Dagboek 1979-1983 recensie en informatie over de inhoud van het boek. Op 21 februari 2023 verschijnt bij uitgeverij Atlas Contact het derde deel van de dagboeken van de Nederlandse schrijfster Mensje van Keulen.

Mensje van Keulen Moeder en pen Dagboek 1979-1983 recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Moeder en pen, Daboek 1979-1983 Het boek is geschreven door Mensje van Keulen. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van het derde deel van de dagboeken van Mensje van Keulen.

Mensje van Keulen Moeder en pen Dagboek 1979-1983 Recensie

Moeder en pen

Dagboek 1979-1983

  • Schrijfster: Mensje van Keulen (Nederland)
  • Soort boek: dagboek
  • Uitgever: Atlas Contact
  • Verschijnt: 21 februari 2023
  • Omvang: 224 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek / ebook
  • Prijs: € 24,99 / € 13,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗ (uitstekend)

Recensie en waardering van het dagboek

  • Net als in de twee eerdere dagboeken van Mensje van Keulen die zijn verschenen, schrijft ze weer onomwonden en schijnbaar goudeerlijk haar gedachten en ervaringen op. Deze keer ligt de focus op de nasleep van een huwelijk dat is gestrand en het leven als een alleenstaande moeder aan het begin van de roerige jaren tachtig van de vorige eeuw. Teleurstelling, verdriet en korte moment van geluk wisselen elkaar af. Ze legt in haar dagboek genadeloos de voor vrouwen vaak schrijnende tijdgeest bloot van het begin van de jaren tachtig van de vorige en doet dit onomwonden in een mooie stijl die ook haar vorige dagboeken zo kenmerkt. (Allesoverboekenenschrijvers, ∗∗∗∗)

Flaptekst van de dagboeken 1979-183 van Mensje van Keulen

In Moeder en pen, het derde deel in de dagboeken, volgen we Van Keulen in de jaren daarna. Inmiddels is ze meer dan een gevierd schrijver, ze is moeder én ze is gescheiden. Hoe dat alles overeind te houden levert vragen op waar vrouwen, waar schríjvers, ook vandaag de dag mee worstelen. Moeder en pen verduidelijkt de wispelturige nasleep van een falend huwelijk, de strijd om te kunnen blijven schrijven en de keus om als alleenstaande ouder verder te gaan – zoals altijd is Mensje van Keulen immer actueel. In 1976 begon Mensje van Keulen een dagboek bij te houden waarin ze haar beslommeringen, gebeurtenissen en verhalen schokkend openhartig noteerde. Alle dagen laat en Neerslag van een huwelijk (over de periode 1976-1979) gaven dan ook een intrigerend beeld van de huiselijke en literaire sores, vrolijke avonden met collega’s, en niet in de laatste plaats de keerzijde van de vrije huwelijksmoraal uit de voorgaande jaren.

Mensje van Keulen Neerslag van een huwelijk Dagboek 1977-1979 RecensieMensje van Keulen (Nederland) – Neerslag van een huwelijk
dagboek 1977-1979
Uitgever: Atlas Contact
verschijnt: 28 februari 2018
Waardering redactie∗∗∗∗ (uitstekend)
Schrijnend openhartig verslag van een huwelijk in diepe crisis…lees verder >

Bijpassende boeken en informatie

Toni Morrison – Recitatief

Toni Morrison Recitatief recensie en informatie over de inhoud van het boek uit 1983. Op 25 augustus 2022 verschijnt bij uitgeverij De Bezige Bij de Nederlandse vertaling van de novelle Recitatif van de Amerikaanse schrijfster Toni Morrison.

Toni Morrison Recitatief recensie van Paulien Weikamp

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de novelle Recitatief. Het boek is geschreven door Toni Morrison. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van het boek uit 1983 van de Afro-Amerikaanse schrijfster Toni Morrison.

‘Mijn moeder danste de hele nacht en die van Roberta was ziek.’ Zo begint het korte verhaal dat Toni Morrison schreef. Twee meisjes van acht woonden voor vier maanden op St. Bonny’s omdat Twyla’s moeder de hele nacht danste en die van Roberta ziek was. De anderen kinderen die op St. Bonny’s woonden waren ‘weeskinderen met beeldschone dode ouders in de hemel.’ Twyla en Roberta waren afgedankt. Daarom wilde niemand met hen spelen, en hadden ze drie onvoldoendes, zelfs voor gym. Op St. Bonny’s woonden grote meiden met lippenstift en wenkbrauwpotlood. Enge grote meisjes die na school in de boomgaard van St. Bonny’s rondhingen. Twyla en Roberta begluurden de meisjes en ze begluurden ook Maggie, een doofstomme hulp in de huishouding met een mutsje op haar hoofd, zoals een kind, met flappen over de oren met touwtjes eraan. Als Maggie op een dag struikelt, lachen de grote meiden haar uit en Twyla en Roberta kijken toe.

Een van de twee meisjes is wit, het andere meisje is zwart. Het wordt een paar keer genoemd: ze zijn zwart en wit, peper en zout, en bij raciale onlusten in Newsburgh waar ze later allebei wonen staan ze niet aan dezelfde kant.

Wij, de lezer, weten niet wie.

Soms denk je: o…ik weet zeker dat Twyla zwart is, en soms weet je zeker dat Roberta het is. En dat verontrustte me zeer. Want waarom ging ik dat denken? Wat maakt het uit wie zwart is en wie wit? Zo wil ik helemaal niet naar de wereld kijken en door Toni Morrisons geraffineerde woordkeuze deed ik het toch.

Na die vier maanden op St. Bonny’s ontmoeten ze elkaar nog een paar keer en dan blijkt dat de herinnering aan wat er precies gebeurde met Maggie in de boomgaard niet zo helder meer voor de geest staat als Twyla in het begin denkt. Was ze wel gestruikeld? Was Maggie wel stom? Welke huidskleur had ze? En de belangrijkste vraag: welke rol hadden de Roberta en Twyla gespeeld? Aan het eind van het verhaal dringt er zich een bittere waarheid op. Een verdrietige waarheid, die niet te maken heeft met wit of zwart zijn, maar met mens-zijn. Ontroerend, vond ik het.

Recitatief is een literair experiment. De schrijfster Zadie Smith gaat hier uitgebreid op in, in het gigantische voorwoord, wat beter een nawoord had kunnen zijn want als je het leest als voorwoord gaat het hele experiment van Toni Morrison naar de gallemiezen. Dus waarschuwing: lees het achteraf! Volgens Smith heeft Morrison het zo bedoeld dat je nergens aan kunt merken of de personages zwart of wit zijn. Niet aan kleding, niet aan uiterlijke kenmerken, niet aan de manier waarop ze praten. Daar is ze ongelofelijk goed in geslaagd.

Een retesterk kort verhaal dat iedereen moet lezen. Je hebt het zo uit en bent een literaire ervaring rijker. Prachtig! Gewaardeerd met de maximale ∗∗∗∗∗ (uitmuntend).

Toni Morrison Recitatief Recensie

Recitatief

  • Schrijfster: Toni Morrison (Verenigde Staten)
  • Inleiding: Zadie Smith
  • Soort boek: verhaal
  • Origineel: Recitatif (1983)
  • Nederlandse vertaling: Nicolette Hoekmeijer
  • Uitgever: De Bezige Bij
  • Verschijnt: 25 augustus 2022
  • Omvang: 128 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek / ebook
  • Prijs: € 19,99 / € 10,99
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitmuntend)

Flaptekst novelle uit 1983 van Toni Morrison

Twyla en Roberta zijn even oud en kennen elkaar al vanaf hun achtste, toen ze allebei vier maanden lang in een daklozenopvang woonden. Toen waren ze onafscheidelijk, maar ze verliezen elkaar uit het oog als ze ouder worden. Jaren later zullen ze elkaar opnieuw tegenkomen, in een restaurant, in een supermarkt en nog een keer, bij een demonstratie. Ook al zijn ze elkaars tegenpolen en krijgen ze telkens slaande ruzie, de twee vrouwen kunnen de diepe band die hen bindt nooit ontkennen of verbreken.

Toni Morrison schreef Recitatief in 1983 en het is het enige korte verhaal dat van haar hand is verschenen. Het is een nog altijd actueel literair experiment, waarbij de lezer weet dat de meisjes verschillen van huidskleur, maar niet wélk van de twee wit of zwart is.

Recitatief is een wezenlijke kijk op alles wat ons bindt, en alles wat ons van elkaar vandaan houdt.

Bijpassende boeken en informatie

Marion Bloem – Geen gewoon Indisch meisje

Marion Bloem Geen gewoon Indisch meisje boekbespreking recensie en informatie over de inhoud van deze roman. In 1983 verscheen deze roman van de Nederlandse schrijfster Marion Bloem.

Marion Bloem Geen gewoon Indisch meisje Boekbespreking en Recensie

Op deze pagina de boekbespreking, recensie en waardering vinden van Geen gewoon Indisch meisje, de roman uit 1983, geschreven Marion Bloem. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van  Marion Bloem.

Marion Bloem Geen gewoon Indisch meisje Boekbespreking en Recensie001Boek-Bestellen

Geen gewoon Indisch meisje

  • Schrijfster: Marion Bloem (Nederland)
  • Soort boek: sociale roman
  • Verschenen: 1983
  • Heruitgave: De Arbeiderspers
  • Omvang: 200 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook / Luisterboek
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗ (uitstekend)

Korte boekbespreking van de roman van Marion Bloem

De zusjes Sonja en Zon zijn in vele opzichten elkaars tegenpolen. Vooral de manier waarop ze met hun afkomst omgaan. Sonja is aangepast aan Holland en wil dan ook niet herinnerd worden aan haar Indische afkomst. Zon daarentegen droomt weg bij verhalen van haar vader over vroeger.

In deze roman, die een grote bestseller is geworden, laat Marion Bloem de spanningen zien tussen de Indische thuisomgeving en de Hollandse buitenwereld. Maar vooral heeft Marion Bloem met deze roman een krachtige stem gegeven aan de tweede generatie Indische Nederlanders.

Marion Bloem Informatie

  • Geboren op 24 augustus 1952
  • Geboorteplaats: Arnhem, Gelderland
  • Discipline: schrijfster, filmmaker
  • Soort boeken: romans, verhalen, non-fictie
  • Boeken van Marion Bloem >

Bijpassende boeken en informatie

Marion Bloem Indo RecensieMarion Bloem (Nederland) – Indo
familiegeschiedenis
Uitgever: De Arbeiderspers
Verschijnt: 3 maart 2020