Virginia Woolf Mrs Dalloway recensie en informatie van de inhoud van de Engelse roman uit 1925. Op 6 februari 2025 verschijnt bij uitgeverij De Bezige Bij een goedkope heruitgave van de Nederlandse vertaling van de roman van de uit Engeland afkomstige schrijfster Virginia Woolf. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de schrijfster en over de uitgave.
Virginia Woolf Mrs Dalloway recensie en informatie
Als er in de media een boekbespreking of recensie verschijnt van Mrs Dalloway de roman uit 1925 van de Engelse schrijfster Virginia Woolf, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.
Flaptekst van de roman uit 1925 van Virginia Woolf
Clarissa Dalloway is begin vijftig, elegant en de perfecte gastvrouw, maar ze voelt zich oud en uitgerangeerd. Haar man is succesvol, maar saai, en haar volwassen dochter heeft haar zorg niet meer nodig. Op een dag komt Clarissa, terwijl zij bloemen koopt voor het feest van die avond, haar voormalige aanbidder Peter tegen, die zij in een ver verleden heeft afgewezen. Wat zou er van haar geworden zijn als ze dertig jaar eerder voor een avontuurlijk leven met Peter had gekozen? Het verhaal van Mrs Dalloway speelt zich af op één dag in juni 1923, de dag van het feest dat eindigt in een drama. Het is een virtuoos gecomponeerde roman vol herinneringen en bespiegelingen over de waarde van het leven en de onomkeerbaarheid van onze keuzes.
Virginia Woolf is op 15 januari 1882 in Londen geboren. Ze maakte op 28 maart 1941 een einde aan haar leven door zichzelf te verdrinken in de River Ouse in East Sussex, Engeland. Ze werd beroemd door haar innovatieve romans, feministische essays, dagboeken en brieven. Haar bekendste werken zijn Mrs Dalloway, Een kamer voor jezelf, Orlando, Naar de vuurtoren en Tussen de bedrijven.
Samantha Harvey In Orbit recensie en informatie over de inhoud van de Engelse roman en winnaar van de Booker Prize 2024. Op 6 februari 2025 verschijnt bij Uitgeverij De Bezige Bij de Nederlandse vertaling van de roman Orbital van de uit Engeland afkomstige schrijfster Samantha Harvey. Hier lees je informatie over de inhoud van de roman, de schrijfster en over de uitgave.
Samantha Harvey In Orbit recensie en informatie
“In orbit is overweldigend mooi.” (The New York Times)
“In deze compacte roman lijkt Harvey alle menselijkheid te vatten. Het is een ongelooflijke prestatie.” (The Observer)
Samantha Harvey In Orbit recensie van Tim Donker
Ach dit neemt gewoon een klein beetje krijgen gewend aan. Was wat ik in eerste dacht. Een zweem van (kosmologische?) (hah!) eindeloosheid maar al gauw kwamen er prachtvolle vergezichten doorheen geschemerd. “Aan boord van het station is het dinsdagochtend kwart over vier, begin oktober. Buiten is het Argentinië is het Zuid-Atlantische Oceaan is het Kaapstad is het Zimbabwe. Over haar rechterschouder fluistert de aarde de ochtend – een ragfijn kiertje vloeibaar licht. Stil glijden ze door tijdzones.” is zoon schemering van schoonheid en “Met zijn zessen in een grote metalen H die boven de aarde hangt. Ze buitelen rond, vier astronauten (Amerikaans, Japans, Brits, Italiaans) en twee kosmonauten (Russisch, Russisch); twee vrouwen, vier mannen, één ruimtestation dat uit zeventien met elkaar verbonden modules bestaat, achtentwintigduizend kilometer per uur. Zij zijn de laatste zes in een lange reeks, het is niets bijzonders meer, gewone astronauten in de achtertuin van de aarde. De fantastische, ongelooflijke achtertuin van de aarde. Ze draaien traag zwevend over de kop en botsen zachtjes, hoofd tegen heup tegen hand tegen hiel, ze draaien en draaien met de dagen. De dagen vliegen om. Ieder blijft hier een maand of negen – negen maanden dit gewichtloos zweven, negen maanden dit gezwollen hoofd, negen maanden dit hutjemutje, negen maanden dit richting aarde staren, dan weer terug naar de geduldige planeet.” is een ander, is waar het op gang begint te komen; met “het zogend gedierte […] in zijn sluwste, meest opportunistische vorm, de vuurstokers, de steenhakkers, de ijzersmelters, de bodemploegers, de godsaanbidders, de tijdzeggers, de schipzeilers, de schoenendragers, de graanhandelaars, de landontdekkers, de systeembedenkers, de muziekwevers, de liedzangers, de verfmengers, de boekbinders, de nummervreters, de pijlengooiers, de atoomobserveerders, de lichaamsversierders, de pillenslikkers, de haarklovers, de hoofdkrabbers, de verstandbezitters, de verstandverliezers, de allesjagers, de dooduitstellers, de overmaatminnaars, de overmatige minnaars, de liefdeszoekers, de liefdeblinden, de liefdemissenden, de liefdelievenden, het ding op twee benen, de mens. Boeddha kwam om zes seconden voor middernacht, een halve seconde daarna de hindoegoden, na nog een halve seconde kwam Jezus en anderhalve seconde daarna Allah. In de laatste seconde van het kosmische jaar komen de industrialisatie, het fascisme, de verbrandingsmotor, Augusto Pinochet, Nikola Tesla, Frida Kahlo, Malala Yousafzai, Alexander Hamilton, Viv Richards, Lucky Luciano, Ada Lovelace, crowdfunding, atoomsplitsing, Pluto, surrealisme, plastic, Einstein, Flo-Jo, Sitting Bull, Beatrix Potter, Indira Gandhi, Niels Bohr, Calamity Jane, Bob Dylan, het RAM-geheugen, voetbal, rauhfaser, ontvrienden, de Russisch-Japanse Oorlog, Coco Chanel, antibiotica, de Burj Khalifa, Billy Holiday, Golda Meir, Igor Stravinsky, pizza, thermosflessen, de Cuba-crisis, dertig Olympische Zomer- en vierentwintig Winterspelen, Katsushika Hokusai, Bashar Assad, Lady Gaga, Erik Satie, Muhammad Ali, de deep state, de wereldoorlogen, vliegen, cyberspace, staal, transistoren, Kosovo, theezakjes, W.B. Yeats, donkere materie, de spijkerbroek, de effectenbeurs, de Arabische Lente, Virginia Woolf, Alberto Giacometti, Usain Bolt, Johnny Cash, anticonceptie, de diepvriesmaaltijd, het springveermatras, het higgsdeeltje, bewegend beeld, het schaakspel.” is er stoom, wat een prachtig godverdomsedagenopeengodverdomsebol-achtige schrijverij daar zeg.
Maar hum. Maar ja. De eerste twee flitsen troffen mij aant ganzelijk begin vant boek; het laatstgeciteerde stuk (veruit de allerprachtigste regels in het hele boek, de ruimschootse rechtvaardiging van een uitgave als In Orbit of van literatuur als geheel eigenlijk) vond ik bijkans aan het einde. Daartussen zit een boek. Daartussen zit een heel boek ja.
En dat boek is – bij vlagen – hum, tsja… een beetje saai. Toch. Wel. Soms. Maar het is niet jij, Samantha Harvey. Het is maar de wereld die mij teneder houdt. Of. De wereld. Wat heeft de wereld er eigenlijk zaken mee. De wereld moet je daarvoor niet meebrengen. Jij bent niet nodig hier om mij laag neder te houden, ik doe dat prima helemaal alleen. Want ik wil zeggen, mijn verwachtingen voor dit boek waren ook wel een weinig te torenhoog misschien.
Waarom waren mijn verwachtingen zo torenhoog eigenlijk, weet jij dat? Ik wist toch dat het zich aan boor van een ruimtestation zou afspelen, wat heb ik met ruimte, ik was al nooit een “trekkie”, Annette was een “trekkie” en Annette was mooi Annette was lief Annette was slim Annette was begeerlijk allerwegen ik wou dat Annette goed over mij dacht en ik wou onze gemene grond uitbreiden. Er was de liefde voor de Nederlandse taal, er was de interesse in literatuur, dat deelden we, ik schreef gedichten voor haar en die hing ze aan haar muur, dat deelden we, ik liet haar het eerste Tindersticksalbum horen en op haar kamervloer zaten we daar naar te luisteren in gedempt licht, dat deelden we, misschien konden we dan ook maar dat verdomde Star Trek gaan delen dan, want zij was zo iemand, zo iemand die meende dat je alles uit die serie kon halen, dat de hele geschiedenis van de mensheid daar voorbij kwam, dat je er eindeloos over filosoferen kon, en dat wilde ik, eindeloos filosoferen met Annette, wijntje erbij, lichten gedempt, ja dat wilde ik, dus zat ik, inmiddels weer in het ouderlijk huis, want inmiddels was ze mijn buurvrouw niet meer, ik heb maar een paar maanden in die kamer gewoond, en toen moest ik eruit, en ik was miserabel want iemand zag mij niet meer graag of liever gezegd iemand had Mallorca boven mij verkozen, niet Annette maar iemand anders, en dat maakte me miserabeler nog dan miserabel en dus vatte ik het aanbod van mijn ouders om gedurende de zomermaanden op hun huis te passen met beide handen aan, en heeldurdagen zat ik daar maar in mijn dooie eentje, één avond kwam Suzanne langs en ik liet haar So tonight that I might see horen, dat album was toen geloof ik net uit, samen luisterden we naar hoe Hope Sandoval zong fade into you, strange you never knew, fade into you, i think it’s strange you never knew, ik had het liever aan iemand anders laten horen, niet Annette maar iemand die liever in Mallorca was dan in mijn armen waardoor ik miserabel was waardoor ik helemaal alleen in het huis van mijn ouders naar Star Trek zat te kijken want ik moest dat leuk gaan vinden van mijzelf, ik moest daar dingen over kunnen zeggen straks, één of andere hyperintelligente theorie aan gaan verbinden maar god wat vond ik het ongelooflijk superstrontsaai, die gasten in dat stomme ruimteschip van ze. En ik wist dat In Orbit ook gasten in een stom ruimteschip zou zijn, waarom dan toch die hooggespannen verwachtigen?
Ja. Hoe gaat dat. Tijd zit daar voor iets tussen. Tijd doet dat met dingen. Tijd legt een slangetje naar de dingen die komen gaan of misschien nooit komen gaan en pompt en pompt en pompt en voor je het weet zijn de dingen die (n)ooit komen zullen giganties & buiten alle proporsies. In Orbit was een boekentafelboek voor veel boekhandels, en ik had er hier en daar iets juichends over gelezen, en shit, misschien dacht ik wel aan Annette (meer neen das dertig jaar geleden nu), of gewoon, mensen in een ruimteschip ik heb nog nooit een roman gelezen die zich afspeelde in een ruimteschip, misschien dacht ik dat het ritualiserende, de herhalende handelingen iets met taal zou doen, met herhaling, met ritme, dat het boek zichzelf tot zingen zou brengen, wat het ook doet, uiteindelijk, aan het einde, in dat stuk dat ik hoger citeerde, misschien dacht ik er niet eens zo heel erg veel van maar ik wilde lezen en men had dat boek wel maar men ging mij dat niet geven want nee nee nee nee men ging dat lekker zelf lezen, en hoe aanlokkelijk wordt datgene dat buiten je bereik gehouden wordt? Ja dat groeit en dat groeit en dat groeit mensen. In Orbit was me bijbels geworden. De schrijver die de lezer een blik gunt op de aarde als geheel moet wel met enkele straffe eindgeldige analyses over de mensheid afkomen! Ja. Toch?
Nee.
In Orbit heeft nu & dan toch vooral iets zeikerigs. Al die bespiegelingen over aarde & ruimte & wijsheid & onbeduidendheid & grootsheid & mensdom, pagina’s en pagina’s lang, al die gedachten die in geen enkel opzicht verheffender of verbluffender zijn dan jouw gedachten of mijn gedachten of die van je collega’s of de visboer of dat mens dat altijd langskomt met dat hele span honden aan haar zij. Het zijn steeds rake gedachten, dat wel. Maar niets wat je niet zelf had kunnen bedenken. Hoe menselijke begeerte de aarde (mis)vormt (dacht ik zegt iemand zegt wie zegt Tom Engelhardt dat klimaatverandering het effectiefste massavernietigingswapen ooit bedacht is). Hoe de op aarde elkaar naar het leven staande nationaliteiten in het ruimtestation één zijn. Hoe vooruitgang iets is dat zowel mooi als schadelijk kan zijn. Hoe de mens nietig is, en tegelijk ongekend megalomaan. Naja. Zulke dingen. Je moet dat boek niet gelezen hebben om het te kunnen bedenken. En als de zes astro/kosmonauten in hun ruimtestation zien hoe een tyfoon zich ontwikkelt, en raast over de gebieden waar mensen wonen die ze kennen en misschien liefhebben, achja, dan kun je Sting al bijna horen zingen over hoe frah-zjiel we zijn hoe frah-zjiel we zijn.
Moet je dit boek lezen om de verpletterende inzichten?
Nee.
Moet je dit boek lezen om de eindeloze herhaling en hoe dat wiegen kan, en zingen?
Nee. Ja. Soms.
Waarom moet je dit boek dan lezen?
Tikveel. Misschien ben je geïnteresseerd in ruimtevaart? Ik kan nooit geloven dat er volwassenen bestaan die geïnteresseerd zijn in ruimtevaart. Net zoals ik nooit kan geloven dat er volwassenen bestaan die het stoer vinden om zoon heel lawaaiige auto te hebben, of om op een Harley Davidson te rijden. Dat een peuter onder de indruk is van een Amerikaanse aandoende sportwagen met een streep over de motorkap en het dak en een uitlaat die pwrreuh zegt dat kan ik snappen maar als je als volwassene nog steeds graag zo’n soort auto wil rijden moet je toch een IQ hebben waarmee het godsonmogelijk is om ooit je theorie te halen? Zo ook snap ik de ruimtevaartobsessie beter voor kinderen. Je ziet die maan die ver weg is maar toch goed zichtbaar, de zwarte lucht snachts en daarin die lichtende puntjes die sterren zijn, wat is daar allemaal, wat we zien en toch niet kunnen bereiken of zelfs maar bevatten, wonen daar ook levende wezens?, ja ik snap dat wel. Ik had een buurjongen die helemaal lijp was van ruimtevaartlego. Ik hield als kind ook van lego, altijd vroeg hij me of ik bij hem met zijn lego kwam spelen, maar hij had alleen maar dat stomme saje grijze rotruimtelego, altijd zei ik nee, en dan zei hij maar je vindt lego toch leuk? Maar dan ben je volwassen en dan weet je dat er meer is zo heel erg veel meer zo oneindig godganselijk veel meer dan alleen maar dat lullige aardetje en ja dat zal, hoe onaards de aarde, zo heet het ergens in In Orbit, ik las dat en ik dacht aan het Engelse “weird” dat is afgeleid van het Oudnoorse “Urth” wat “in een lus” zou betekenen maar ik hoor oer en aarde en zie de lussen die een ruimtestation beschrijft rondom een “godverdoms bol” om terug te komen op het punt waar ze eerder waren maar dat gezien vanuit een andere hoek in zijn vertrouwdheid toch vreemd is (dissociatie!), dat zal, maar het is teveel en het is te groot en hoe lang kun je interesse bewaren in het oneindige dat ons omringt, maar ze zijn er, volwassenen met een interesse in ruimtevaart, er zijn zelfs volwassenen die astronaut worden, wel, Samantha Harvey heeft zich voor In Orbit denk ik zeer goed gedocumenteerd, ze is zelfs gaan praten met NASA en ESA dus als je, echt, dingen weten wil over ruimtevaart dan kan In Orbit je vast nog wel iets leren.
Mij trof naast de overdonderend schone passages vooral de stilte. In rust. Wat tot bevriezing is gekomen. Bijvoorbeeld het liefdeloze huwelijk van één van de astronauten. Zaboedjem, ladno? Een samenzijn evenzeer gedeeld als niet gedeeld. De veel te krappe ruimten waarin te vertoeven. Gek genoeg dacht ik meermaals aan De Ontvolker. De intergalactische interpretatie, heeft iemand daaraan al ooit gedacht, Katalijne De Vuyst? Of nog. In Orbit als dystopia. Kan ook. Of een overstijgen van een visie en objectgeoriënteerd. Kan ook. Kan allemaal.
Met de kleine flitsen. Ten diepste woont de mens waar het klein is. De tyfoon raast daar waar iemand woont die gekend wordt door één der astronauten. Die ooit dook. Ergens bij een eiland. Waar een visser woonde. Die een mes verloor. Dat opgedoken werd. Door de astronaut toen duiker tot dankbaarheid van de visser. Die ook ergens woonde, ook een leven had, ook vader was, ook echtgenoot was. Je overstijgt immers altijd alleen maar datgene wat je ook bent.
Flaptekst van de roman In orbit de winnaar van de Booker Prize 2024
Een team astronauten verzamelt in een internationaal ruimtestation meteorologische gegevens en voert er wetenschappelijke experimenten uit. Maar meestal observeren ze. Gezamenlijk kijken ze naar de stille blauwe planeet, ze cirkelen eromheen, draaien langs continenten en door de seizoenen, ze zien gletsjers en woestijnen, de toppen van bergen en de deining van oceanen.
Hoewel ze van de wereld afgescheiden zijn, kunnen ze toch niet ontsnappen aan de constante aantrekkingskracht van de aarde. Ze ontvangen het nieuws dat de moeder van een van hen is overleden en daarmee komen de gedachten op over een terugkeer naar huis. Ze kijken toe hoe een tyfoon zich samenpakt boven de mensen van wie ze houden, en zijn vol ontzag en angst. De kwetsbaarheid van het menselijk leven vult hun gesprekken, hun angsten en hun dromen. Zo ver van de aarde hebben ze zich nog nooit zo’n onderdeel ervan gevoeld.
Samantha Harvey geboren in 1975 in Kent, Engeland, is de auteur van vijf romans en een nonfictieboek. Ze heeft onder meer op de shortlist gestaan van de Orange Prize for Fiction, The Guardian First Book Award en, in 2024, de Booker Prize. Harvey woont in Bath.
Jasmine Elmer Godinnen recensie en informatie boek over tien eigenzinnige, slimme en krachtige vrouwen uit de wereldmythologie. Op 27 februari 2025 verschijnt bij uitgeverij Ambo | Anthos de Nederlandse vertaling van Goddess with a Thousand Faces, het boek van Jasmine Elmer de Engelse expert op het gebied van de antieke wereld. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de schrijfster en over de uitgave.
Jasmine Elmer Godinnen recensie en informatie
“Ik houd van Godinnen Fascinerend, leuk, doordacht en verhelderend.” (Jennifer Saint)
“Een gepassioneerde ode aan de innerlijke godin in ons allemaal, die een rijke en levendige introductie tot een breed scala aan culturen en mythologieën combineert met toegankelijke hervertellingen. Het sprankelende debuut van Jasmine Elmer, deels mythische gids, deels geschiedeniscompendium en deels zelfhulphandboek, biedt een verfrissend, inclusief en krachtig feministisch manifest voor wat het betekent om een godin te zijn, oud en modern.” (Emily Hauser)
Godinnen
Tien eigenzinnige, slimme en krachtige vrouwen uit de wereldmythologie
Flaptekst van het boek over tien krachtige vrouwen uit de wereldmythologie
Godinnen neemt je mee op reis door de antieke wereld. Jasmine Elmer stelt je voor aan tien godinnen, onder wie een paar oude bekenden maar vooral nieuwe gezichten. Hun fantastische verhalen draag je na het lezen voor altijd met je mee.
Artemis, de Griekse godin van de wildernis, met pijl-en-boog in de hand. Sedna, de oceaangodin van de Inuit, beschermer van de ijskoude zee. Hine-nui-te-po, de godin van de dood bij de Maori, rennend door de nacht. Laat je betoveren door deze godinnen en kom erachter wat hun mythen betekenden voor de vrouwen die hen in een ver verleden aanbaden.
Eeuwen later onttrekt Jasmine Elmer hun verhalen aan de vergetelheid en laat ze je zien welke grote wijsheid zij in zich dragen. Hun stemmen vertellen je luid en duidelijk dat je vrij bent om je wilde, slimme, eigenzinnige, krachtige en veelzijdige zelf te zijn.
Jasmine Elmer is expert op het gebied van de antieke wereld. Ze studeerde aan UCL, Cambridge en Exeter en is een graag geziene gast in televisieshows en podcasts. Ze is van Pakistaanse en Canadese afkomst en woont in Exeter.
Holly Watt The Last Truths We Told review, recensie en informatie over de nieuwe Engelse thriller. Op 16 januari 2025 verschijnt bij Raven Books het nieuwe boek van de uit Engeland afkomstige thrillerschijfster Holly Watt. Hier lees je informatie over de inhoud van de thriller, de schrijfster en over de uitgave. Een Nederlandse vertaling van het boek is niet verkrijgbaar.
Holly Watt The Last Truths We Told review, recensie en informatie
Als er in de media een review of recensie verschijnt van The Last Truths We Told, de nieuwe thriller van Holly Watt, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.
They predicted Ivo would become a tycoon
They predicted Ayda would go on to become a hotshot lawyer
They didn’t predict that Lily would be dead
Twenty years ago, nine university friends made a series of predictions about what would happen to each of them after college. Now they’ve all gathered together for the weekend. Not for a reunion but for a reveal.
Some of them have gone on to staggering success, others to more mundane lives. And one of them is missing.
Before her death Lily seemed agitated. Even scared. In the weeks before her death, she called Maggie, wanting to talk but then refusing to say what was frightening her. Now Maggie is beginning to realise that not everyone at the house this weekend is who they appeared to be.
And those who are lying are prepared to do anything to stop the truth coming out.
An unputdownable page-turner about old friends and new betrayals from an award winning thriller writer at the very top of her game, this is unmissable reading group suspense fiction.
Holly Watt is geboren in Engeland. As an investigative journalist, she worked on MPs Expenses and the Panama Papers. She has written for the Sunday Times, the Telegraph and the Guardian. She lives in London.
Florence McNicoll Een kat voor kerst recensie, review en informatie over de kerstroman van de Engelse schrijfster. Op 5 september 2024 verschijnt bij Uitgeverij Luitingh-Sijthoff de Nederlandse vertaling van The Nine Lives of Christmas, de roman van de uit Engeland afkomstige schrijfster Florence McNicoll. Hier lees je informatie over de inhoud van de kerstroman, de schrijfster en over de uitgave.
Florence McNicoll Een kat voor kerst recensie van Jolien Dalenberg
Kerst is in aantocht. Het liefst zou Laura alle katten die wonen in het asiel waar ze werkt, een warm huisje bezorgen. Zij is verantwoordelijk voor de interviews met potentiële nieuwe eigenaren en schrijft ook de “biografieën” van de dieren die klaar zijn voor een nieuw leven. Met name Felicia gunt ze eindelijk een plekje. Ze is binnengekomen als schuchter en angstig, maar als ze de tijd krijgt, kan ze heel gezellig zijn. Ze is dol op Laura en dat is wederzijds. Het liefst zou Laura de kat zelf adopteren, maar haar vriend Rob wil geen huisdieren.
In de aanloop naar kerst vindt Laura voor verschillende katten de perfecte match. Niet alleen katten hebben soms liefde nodig, maar mensen net zo goed. Een paar keer lijkt het erop dat ze voor Felicia een nieuw thuis heeft gevonden, maar het loopt telkens op niks uit. Ondertussen stelt Laura zich vragen over haar relatie. Zitten zij en Rob wel helemaal op een lijn?
Een kat voor kerst is echt het perfecte boek voor bij de kerstboom! Meer hartverwarmend dan dit krijg je het niet, het is echt feelgood XXL! De katten worden zo perfect en geloofwaardig omschreven, dat je ze liefst allemaal zelf in huis zou willen nemen. Het boek is met dezelfde liefde en aandacht geschreven als die de medewerkers van het asiel hebben voor de katten.
De reeks goede matches doet denken aan de kerstfilm Love Actually. Meerdere endorfineshots in één boek wie wil dat niet 😉! Ondertussen zijn er ook nog twee verhaallijnen die wat meer spanning meer zich meebrengen: vindt Laura het perfecte huisje voor haar favoriete kat? En zullen Rob en zij elkaar terugvinden? Hierdoor is het boek mooi in balans.
Een kat voor kerst vinkt alles aan waar een goede kerst feelgood aan moet voldoen: toegankelijke, leuke personages, ook in de bijrollen, een knusse omgeving, fijne, warme vriendschappen die ondersteunend zijn wanneer het leven even tegen zit, community-gevoel, kerstsfeer, humor en natuurlijk een liefdesverhaal! Het boek is gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (uitmuntend).
Het perfecte kerstcadeau voor kattenliefhebbers! Kan Laura op tijd een thuis vinden voor de eenzame kat Felicia?
In Een kat voor kerst is het bijna kerst bij het dierenasiel waar Laura werkt. Het liefste zou Laura vóór Kerstmis een thuis vinden voor Felicia, een oude, eigenzinnige kat met een hart van goud. Lauras vriend Rob snapt niet zo goed waarom ze zoveel tijd op haar werk doorbrengt, maar voor haar zijn de dieren niet alleen maar onderdeel van haar baan: ze zijn haar leven. Wie begrijpt dat nou niet?
Terwijl de decembersneeuw valt, ontmoet Laura negen mensen die allemaal een beetje liefde nodig hebben in hun leven. Iedereen heeft iemand nodig om mee te knuffelen met kerst, maar zit er iemand bij die de eenzame Felicia een nieuw thuis kan geven? En heeft Laura straks nog wel iemand om mee te knuffelen met kerst?
Florence McNicoll is het pseudoniem van Sophie Wilson. Ze woont in Barcelona, is een enorme kattenliefhebber en supporter van Battersea Dogs & Cats Home, waar ze twee boeken over heeft geschreven.
Hannah Gold De bedreigde schildpad recensie en informatie van het kinderboek voor 10+ jaar. Op 10 december 2024 verschijnt bij Uitgeverij Volt de Nederlandse vertaling van Turtle Moon, het nieuwe boek van de Engelse kinderboekenschrijfster Hannag Gold. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de schrijfster en over de uitgave.
Hannah Gold De bedreigde schildpad recensie en informatie
“Dit dramatische verhaal is haar beste tot nu toe.” (Daily Mail)
“De boodschap van Greenpeace op z’n hartverwarmendst verpakt.” (Het Parool over De laatste beer)
Flaptekst van het nieuwe kinderboek van Hannah Gold
Silver en haar ouders reizen af naar Costa Rica, waar ze bij een schildpaddenopvangcentrum gaan wonen voor haar vaders werk. Het is precies het avontuur dat het gezin nodig heeft, Silvers ouders voelen zich al een tijd niet gelukkig.
Onder de tropische zon maakt Silver iets zeldzaams mee: ze ziet een lederschildpad die op het strand nestelt. Als de eieren worden gestolen, nemen de gebeurtenissen een duistere wending. Kunnen Silver en haar nieuwe vrienden de eieren terugvinden voordat het te laat is? Ze zullen de dichte jungle in moeten.
Hannah Gold groeide op in een gezin waar boeken, dieren en de schoonheid van de natuur belangrijk waren. Ze is gepassioneerd door het schrijven van verhalen die haar liefde voor de planeet delen. De laatste beer en het vervolg Op zoek naar Beer werden internationale bestsellers. Daarnaast verscheen in 2023 haar boek De verdwenen walvis. Golds boeken zijn in 27 talen vertaald.
Samantha Harvey Orbital recensie, review en informatie over de inhoud van de Engelse roman die op de shortlist van de Booker Prize 2024 staat. Op 5 december 2023 verschijnt bij Uitgeverij Grove Press de nieuwe roman van de uit Engeland afkomstige schrijfster Samantha Harvey. Hier lees je informatie over de inhoud van de roman, de schrijfster en over de uitgave. De Nederlandse vertaling van de roman met als titel In Orbit zal naar verwachting in februari 2025 verschijnen bij Uitgeverij De Bezige Bij.
Samantha Harvey Orbital recensie, review en informatie
“Stunning… The beauty of the prose engages the reader fully… An uplifting book.” (Sunday Times)
“In contrast to the bleak apocalyptic tone of much contemporary climate fiction, Orbital’s luminous descriptions remind us of the beauty at stake when humanity plays fast and loose with our single, and singular, blue marble.” (Financial Times)
“In this slender novel, Harvey seems to have encompassed all of humanity… It is an extraordinary achievement” (Observer)
“A slim, profound study of intimate human fears set against epic vistas.” (Guardian)
A team of astronauts in the International Space Station collect meteorological data, conduct scientific experiments and test the limits of the human body. But mostly they observe. Together they watch their silent blue planet, circling it sixteen times, spinning past continents and cycling through seasons, taking in glaciers and deserts, the peaks of mountains and the swells of oceans. Endless shows of spectacular beauty witnessed in a single day.
Yet although separated from the world they cannot escape its constant pull. News reaches them of the death of a mother, and with it comes thoughts of returning home. They look on as a typhoon gathers over an island and people they love, in awe of its magnificence and fearful of its destruction.
The fragility of human life fills their conversations, their fears, their dreams. So far from earth, they have never felt more part – or protective – of it. They begin to ask, what is life without earth? What is earth without humanity?
Samantha Harvey is the author of the novels The Wilderness, All is Song, Dear Thief and The Western Wind and a work of non-fiction, The Shapeless Unease: A Year of Not Sleeping. Her work has been longlisted for the Booker Prize, and shortlisted for the James Tait Black Award, the Women’s Prize, the GuardianFirst Book Award and the Walter Scott Prize. The Wilderness was awarded the Betty Trask Prize. She is a tutor on the MA course in Creative Writing at Bath Spa University.
Samantha Harvey (Engeland) – In orbit
klimaatroman, winnaar Booker Prize 2024
Uitgever: De Bezige Bij
Verschijnt: 6 februari 2025
Jane Gardam Een lange zomer vrij recensie, review en informatie over de inhoud van de Yorkshire roman uit 2000 van de Engelse schrijfster. Op 10 oktober 2024 verschijnt bij Uitgeverij Cossee de Nederlandse vertaling van de roman over Yorkshire in 1946, The Flight of the Maidens van de uit Engeland afkomstige schrijfster Jane Gardam. Hier lees je informatie over de inhoud van de roman, de schrijfster, de vertalers en over de uitgave.
Jane Gardam Een lange zomer vrij recensie
“Scherpzinnig, met een warme menselijkheid, en echt grappig. Een van onze allerbeste schrijvers!” (Hilary Mantel)
“Jane Gardams boeken behoren tot de grote schatten van de Engelse literatuur. Ze schrijft simpelweg schitterend. De lezers mogen blij zijn en zich op prachtige boeken en een groot leesplezier verheugen.” (Ian McEwan)
Een lange zomer vrij recensie van Monique van der Hoeven
Een lange zomer vrij is de vertaling van een roman uit 2020, geschreven door de geweldige Britse auteur Jane Gardam.
Het verhaal speelt zich af in de zomer van 1946, in Yorkshire. De hoofpersonen zijn drie jonge vrouwen, die net hebben gehoord dat ze een studiebeurs hebben gekregen en op de drempel van een heel nieuw leven staan.
Hetty wil de zomer gebruiken om voor haar nieuwe studie begint, haar literatuurkennis te vergroten. Ze vertrekt met een koffer vol boeken in haar eentje naar het Lake District. Una gaat op fietsvakantie met haar vriendje en de Joodse Liselotte, die in de oorlog is ondergebracht in Yorkshire bij een Quaker familie, gaat in Amerika op zoek naar haar enig overgebleven familielid.
Drie prachtige verhaallijnen van jonge vrouwen, vol met boeiende en kleurrijke personages, die elkaar hier en daar nog kruisen. Een geweldig boek vol met levensechte verhalen, die je als lezer meenemen en raken. Een aanrader! gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (uitstekend).
Yorkshire, de zomer van 1946. De oorlog is net voorbij, er zijn voedselrantsoenen en men betaalt met kledingcoupons. De scholieren Hetty, Una en Lieselotte hebben een staats beurs gekregen en zijn aangenomen bij de beste universiteiten van het land. Ze kunnen niet wachten om uit hun ingeslapen kuststadje te vertrekken.
Maar eerst bespreken de drie hun zomerplannen. Hetty is toegelaten tot de studie let terkunde in Londen, en gaat met een koffer vol boeken naar het Lake District om nog gauw haar literatuurkennis op peil te brengen. Bijkomend voordeel: zo hijgt haar bemoeizieke moeder haar niet zo in de nek. Una maakt zich op voor een fietsvakantie door de country side met een jongeman die als kind bij de viswinkel werkte en daarom bekend staat als ‘Ray de visjongen’. De joodse Lieselotte – die met het kindertransport uit nazi-Duitsland is gevlucht en is ondergebracht bij een Quaker-familie, en door haar klasgenoten altijd ‘die Duitse’ wordt genoemd – besluit halsoverkop haar enige nog levende familielid op te zoeken in de Verenigde Staten.
In Een lange zomer vrij is rasverteller Jane Gardam op de toppen van haar kunnen. Ze toont ons drie jonge vrouwen op de drempel van volwassenheid: klaar om Yorkshire, de oorlog en de eeuwige verwachtingen van hun ouders achter zich te laten. Maar wat als ze die zomer ook afstand nemen van elkaar?
Jane Gardam is geboren op 11 juli 1928 in Coatham, North Yorkshire, in Engeland. Ze is de enige schrijver die twee keer met de Costa Book Award bekroond is. Een onberispelijke man werd in maart 2017 uitgeroepen tot Boek van de Maand bij De Wereld Draait Door en stond wekenlang in de Bestseller 60. Een trouwe vrouw (2017), Laatste vrienden (2018) en De dochter van Crusoe (2018) waren wederom favoriet bij lezers, boekhandels en pers. Ook is ze de auteur van het Cossee broekzakbibliotheek-boekje De geheime brieven. Met Op de klippen (2019) behaalde Jane Gardam in 1978 de shortlist van de Man Booker Prize. Haar oeuvre omvat meer dan dertig boeken, romans, verhalen en kinderboeken. Ze was Fellow van de Royal Society of Literature en woonde in East Kent. Op 28 april 2025 is Jane Gardam overleden in Chipping Norton in Engeland. Ze werd 96 jaar oud.
Mary Shelley The Last Man recensie, review en informatie over de inhoud van de dystopische sciencefictionroman uit 1826 van de Engelse schrijfster. Op deze pagina lees je uitgebreide informatie over de roman The Last Man van de uit Engeland afkomstige schrijfster Mary Shelley die verscheen in februari in 1826. Een Nederlandse vertaling van de roman is op dit moment niet verkrijgbaar.
Mary Shelley The Last Man recensie, review en informatie
“The Last Man is Mary Shelley’s most important novel after Frankenstein. With intriguing portraits of Percy Bysshe Shelley and Lord Byron, the novel offers a vision of the future that expresses a reaction against romanticism, and demonstrates the failure of the imagination and of art to redeem the doomed characters.” (Warm Days Will Never Cease)
Mary Shelley’s landmark novel that invented the human extinction genre and initiated climate fiction.
Written while Mary Shelley was in a self-imposed lockdown after the loss of her husband and children, and in the wake of intersecting crises including the climate-changing Mount Tambora eruption and a raging cholera outbreak, The Last Man (1826) is an early work of climate fiction and a prophetic depiction of environmental change.
Set in the late twenty-first century, a deadly pandemic leaves a lone survivor, and follows his journey through a post-apocalyptic world, devoid of humanity and reclaimed by nature. Rather than give in to despair, Shelley imagines a new world where freshly-formed communities and alternative ways of being stand in for self-important politicians serving corrupt institutions, and where nature reigns mightily over humanity.
Brimming with political intrigue, The Last Man broaches partisan dysfunction, imperial warfare, refugee crises, and economic collapse—and brings the legacy of her radically progressive parents, William Godwin and Mary Wollstonecraft, to bear on present-day questions about making a better world less centred around “man.”
Mary Shelley (30 August 1797, London – 1 February 1851, London) is the daughter of pioneering thinkers Mary Wollstonecraft and William Godwin, eloped with the poet Percy Shelley at the age of sixteen. Three years later, during a wet summer on Lake Geneva, Shelley famously wrote her masterpiece, Frankenstein. The years of her marriage were blighted by the deaths of three of her four children, and further tragedy followed in 1822, when Percy Shelley drowned in Italy. Following his death, Mary Shelley returned to England and continued to travel and write until her own death at the age of fifty-three.
Elizabeth Walter Let a Sleeping Witch Lie review, recensie en informatie boek met Welsh Gothic Stories. Op 1 oktober 2024 verschijnt bij Seren de bundel met Gothic verhalen van de Engelse schrijfster Elizabeth Walter. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de schrijfster en over de uitgave. Een Nederlandse vertaling van het boek is niet verkrijgbaar.
Elizabeth Walter Let a Sleeping Witch Lie review, recensie en informatie
Als er in de media een boekbespreking, recensie of review verschijnt van Let a Sleeping Wotch Lie, Welsh Gothic Stories van de Engelse schrijfster Elizabeth Walter, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.
Flaptekst van het boek met gothic verhalen uit Wales van Elizabeth Walter
“Old ways die hard on the Welsh border…”
In these haunting tales, nothing is as it seems. A tormented voice calls from the barred windows of an empty room. A dusty museum exhibit possesses sinister powers. A glass of blackberry wine links the living with the sins of the dead.
Between 1965 and 1975, Elizabeth Walter published five collections of supernatural stories. But whilst the names of her contemporaries such as Robert Aickman are now widely recognised, Walter is relatively unknown to modern readers. Mixing folklore, history, and ancient traditions, these gothic stories draw on Walter’s Welsh heritage and the rich inspiration of South Wales and the border country.
Including the mysterious ritual of ‘The Sin-Eater’, the folk horror of ‘Dead Woman’ and the poignant ‘Come and Get Me’, Let a Sleeping Witch Lie is the perfect way to rediscover Elizabeth Walter’s chillingly remarkable talent.
Elizabeth Walter (Londen, 1927 – 8 May 2006) was a British novelist, short story writer and editor of the Collins Crime Club for over thirty years. As an author she penned many stories in the field of supernatural and ghostly fiction as well as of ‘quiet’ horror. Walter’s uncanny tales have appeared in famous anthologies such as The Pan Books of Horror Stories and The Fontana Books of Great Ghost Stories. She published five collections of short stories: Snowfall & Other Chilling Events (1965), The Sin-Eater & Other Scientific Impossibilities (1967), Davy Jones’s Tale & Other Supernatural Stories (1971), Come And Get Me & Other Uncanny Invitations (1973), Dead Woman & Other Haunting Experiences (1975).
op 28 maart 1941 een einde aan haar leven door zichzelf te verdrinken in de River Ouse in East Sussex, Engeland. Ze werd beroemd door haar innovatieve romans, feministische essays, dagboeken en brieven. Haar bekendste werken zijn Mrs Dalloway, Een kamer voor jezelf, Orlando, Naar de vuurtoren en Tussen de bedrijven.
