Alle berichten van Redactie

Bert Vuijsje – Keep Swinging

Bert Vuijsje Keep Swinging recensie en informatie boek over 33 jazzmeesters van de 20ste eeuw. Op 11 april 2022 verschijnt bij uitgeverij in de Knipscheer het nieuwe boek van de Nederlandse jazzkenner bij uitstek Bert Vuijsje.

Bert Vuijsje Keep Swinging recensies en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Keep Swinging, 33 jazzmeesters van de 20ste eeuw. Het boek is geschreven door Bert Vuijsje. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van dit nieuwe muziekboek van de Nederlandse “jazzprofessor” Bert Vuijsje.

  • “Je hebt jazzkenners en je hebt Bert Vuijsje. Genereus dat hij zijn ongehoorde kennis heeft opgeschreven in een boek dat je kunt lezen terwijl je platen draait.” (Peter Buwalda)
  • “Deze uiterst inzichtelijke portretten zijn een absolute aanrader voor kenners en nieuwkomers in dit genre.” (Benjamin Herman)
  • “Bert Vuijsje verstaat de kunst van het vertellen zodanig dat je de sferen ruikt, hoort en proeft: een zee van informatie met tegelijkertijd een empathisch en oprecht verdiepen in de hoofdpersonen..” (Denise Jannah)

Recensie van de redactie

Zonder enige terughoudendheid kan Bert Vuijsje de belangrijkste jazzschrijver van de Nederland worden genoemd. Hij schrijft al over jazz sinds de jaren vijftig van de vorige eeuw en doet dat nog steeds. In Keep Swinging heeft hij 33 portretten gebundeld van de belangrijkste jazzmuzikanten en -vocalisten. In korte hoofdstukken koppelt uit op onnavolgbaar goede wijze biografische verhalen aan de hoogtepunten en dieptepunten van de betreffende artiest. Knap is hoe Vuijsje steeds weer tot de kern weer te komen komen van zowel de muzikant als de persoon. Bijna en passent somt hij de hoogtepunten op die op plaat verschenen zijn en het beluisteren waard. Zo fungeert het boek als een unieke staalkaart van een hele muziekstroming en helpt de luisteraar van jazz bij het vinden van de mooiste muziek. Op uitmuntende wijze is Vuijsje erin geslaagd om een van de allerbeste boeken over jazz te schrijven die in het Nederlands verschenen zijn. Het boek is gewaardeerd met  ∗∗∗∗∗ (uitmuntend).

Bert Vuijsje Keep Swinging Recensie

Keep Swinging

33 jazzmeesters van de 20ste eeuw

  • Schrijver: Bert Vuijsje (Nederland)
  • Soort boek: muziekboek, portretten
  • Uitgever: In de Knipscheer
  • Verschijnt: 11 april 2022
  • Omvang: 260 pagina’s
  • Prijs: € 24,50
  • Uitgave: paperback
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitmuntend)
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst boek over 33 jazzmuzikanten van Bert Vuijsje

In ‘Keep Swinging: 33 Jazzmeesters van de 20ste eeuw’ portretteert muziekjournalist Bert Vuijsje 33 jazzmeesters van de 20ste eeuw, zijn jazzbijbel van de vorige eeuw. Aan bod komen: Louis Armstrong, Duke Ellington, Coleman Hawkins, Johnny Hodges, Lester Young, Ben Webster, Django Reinhardt, Roy Eldridge, Stan Kenton, Sun Ra, Billie Holiday, Ella Fitzgerald, Thelonious Monk, Buddy Rich, Charlie Parker, Clark Terry, Charles Mingus, Fats Navarro, Dexter Gordon, Wes Montgomery, Sarah Vaughan, Dinah Washington, Miles Davis, John Coltrane, Gerry Mulligan, Chet Baker, Sonny Rollins, Clifford Brown, Joe Zawinul, Quincy Jones, Joe Henderson, Lee Morgan, Wynton Marsalis.

Het boek is rijk geïllustreerd met foto’s van William P. Gottlieb, een van de groten van de Amerikaanse jazzfotografie uit de jaren dertig, veertig en vijftig van de vorige eeuw. Bert Vuijsje schrijft sinds 1962 professioneel over jazz. In 2005 ontving hij de Pierre Bayle-prijs voor muziekkritiek. De jury oordeelde: ‘Bert Vuijsje is een verteller pur sang. Op een persoonlijke en aanstekelijke manier schrijft hij over jazz. Zijn stijl is goed, zijn missiegevoel zonder weerga, zijn feitenkennis indrukwekkend en onovertroffen, en last but not least: Bert Vuijsje weet jazz in een context te plaatsen, zowel historisch als sociologisch. Zijn stijl is beknopt maar steeds explosief van passie. Hij schrijft jazz, zijn schrijven is jazz.’

Bert Vuijsje publiceerde eerder de interview-bundels De Nieuwe Jazz (1978) en Jazzportretten (1983), in 2004 gevolgd door Rita Reys: Lady Jazz. Bij Uitgeverij In de Knipscheer verscheen van zijn hand in 2017 Ado Broodboom trompet. Vroege lof voor Keep Swinging: 33 Jazzmeesters van de 20ste eeuw «Bert Vuijsje heeft een ongeëvenaarde staat van dienst als jazzjournalist en deze uiterst inzichtelijke portretten zijn een absolute aanrader voor kenners en nieuwkomers in dit genre. Dit boek is perfect getimed, want anno 2022 kun je dankzij internet alles waarover je leest meteen beluisteren.

Bijpassende boeken en informatie

Bernard Dewulf – Jaargetijden

Bernard Dewulf Jaargetijden recensie en informatie over de inhoud van het laatste boek van de Vlaamse schrijver. In september 2022 verschijnt bij uitgeverij Atlas Contact het laatste boek van de in 2021 overleden Vlaamse schrijver Bernard Dewulf.

Bernard Dewulf Jaargetijden recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Jaargetijden. Het boek is geschreven door Bernard Dewulf. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van het laatste boek van de Belgische schrijver Bernard Dewulf.

Bernard Dewulf Jaargetijden Recensie

Jaargetijden

  • Schrijver: Bernard Dewulf (België)
  • Soort boek: autobiografische verhalen
  • Uitgever: Atlas Contact
  • Verschijnt: september 2022
  • Omvang: 208 pagina’s
  • Prijs: € 17,50 – € 22,50
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van het laatste boek van Bernard Dewulf

Tien dagen voor zijn plotselinge overlijden in december 2021 stuurde Bernard Dewulf het manuscript van zijn nieuwe boek naar zijn uitgeverij. In dit boek, Jaargetijden, blijft hij, net als in het met de Libris Literatuur Prijs bekroonde Kleine dagen en net als in Late dagen, dicht bij huis. Opnieuw neemt Dewulf ons mee naar de intieme wereld rondom zijn eettafel, stamtafel en bureau, en geeft hij het ogenschijnlijk onopvallende de volle aandacht. De schrijver is ouder geworden, de kinderen gaan het huis uit, de nachten bleven vaak lang en slapeloos. Dewulf probeert zich tot dit alles te verhouden en kijkt in deze bundel vaak terug op vroeger, maar even zo vaak vooruit; in Jaargetijden is de dood nooit ver weg. Dit alles maakt het afsluitende deel in de ‘Dagen-reeks’ tot een melancholisch, verstild en poëtisch boek waarin Dewulf opnieuw laat zien dat hij over een uniek talent beschikte: er zijn maar weinig schrijvers die het doodgewone zo op kunnen schrijven dat het weer als nieuw wordt.

Bijpassende boeken en informatie

Rother Wandelgidsen overzicht

Rother wandelgidsen overzicht. Welke nieuwe Rother wandelgidsen zijn er verschenen? Van welke landen en gebieden is er een Rother wandelgids verschenen?

Rother wandelgidsen overzicht

Op deze pagina is het informatie overzicht van Rother wandelgidsen te vinden. Naast de nieuwe reisgidsen is er ook aandacht voor de gidsen die al wat langer geleden verschenen zijn. In Nederland worden deze reeks reisgidsen die oorspronkelijk in Duitsland zijn verschenen, worden  door Uitgeverij Elmar in Nederlandse vertaling uitgegeven. Er is aandacht voor de nieuwste uitgaves. Bovendien kun je wat lager op deze pagina een alfabetisch overzicht vinden ingedeeld op naam van het lans, de streek of de stad van de betreffende reisgids. Links verwijzen naar uitgebreide informatie en bestelmogelijkheden.

Nieuwe Rother wandelgidsen 2022

Rother wandelgids Rhodos

met Simi en Chalki

  • Rother wandelgids Rhodos RecensieSchrijfster: Sara von Eitzen
  • Soort boek: reisgids, wandelgids
  • Uitgever: Uitgeverij Elmar
  • Verschijnt: 15 mei 2022
  • Omvang: 184 pagina’s
  • Prijs: € 15 – € 20
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Inhoud reisgids: De nieuwe Rother gids van het Griekse eiland Rhodos bevat 50 wandelingen voor zowel de beginnende als de ervaren wandelaar.  Met betrouwbare routebeschrijvingen, gedetailleerde kaarten…lees verder >

Rother wandelgids Midden-Zweden

50 wandelingen tussen Höga Kusten, Härjedalen en Jämtlandsfjällen

  • Rother Wandelgids Midden-Zweden RecensieSchrijfster: Sabine Gilcher
  • Soort boek: wandelgids, reisgids
  • Uitgever: Uitgeverij Elmar
  • Verschijnt: 13 april 2022
  • Omvang: 184 pagina’s
  • Prijs: € 15 – € 20
  • Uitgave: paperback
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Inhoud reisgids: Nu corona over zijn piek lijkt willen mensen weer massaal op vakantie. Maar wie zit er te wachten op de massale bestemmingen? Liever kiest de Nederlander voor een individuele-en actieve vakantie. Een wandelvakantie in Zweden is dan een uitstekende keuze. Deze week verschijnt bij Uitgeverij Elmar de Rother Wandelgids Midden-Zweden, waarmee de wandelaar die eisen stelt op zijn wenken wordt bediend. In Zweden is het wandelklimaat optimaal en er zijn wandelingen voor zowel voor de recreatieve- als voor de geoefende wandelaar…lees verder >

Overzicht van alle Rother wandelgidsen

Onderstaande overzicht is ingedeeld op land en dan op gebied of streek.

België

Cyprus

Denemarken

Duitsland

Frankrijk

Griekenland

Groot-Brittannië

Ierland

IJsland

Italië

Kroatië

Nederland

Noorwegen

Oostenrijk

Portugal

Spanje

Zweden


Bijpassende boeken en informatie

Casper Faassen fotoboek

Casper Faassen fotoboek Photographic Works recensie en informatie over de inhoud van het boek van de Nederlandse fotograaf. Op 30 mei 2022 verschijnt bij uitgeverij Terra het boek met bijzondere foto’s van de Nederlandse fotograaf Casper Faassen.

Casper Faassen fotoboek recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van het fotoboek Casper Faassen, Photographic Works.  Het boek is geschreven door Casper Faassen. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van het boek met foto’s van de Nederlandse fotograaf Casper Faassen.

Casper Faassen fotoboek Photographic Works

Casper Faassen

Photographic Works

  • Fotograaf: Casper Faassen (Nederland)
  • Soort boek: fotoboek
  • Uitgever: Terra
  • Verschijnt: 30 mei 2022
  • Omvang: 192 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek
  • Prijs: € 54,99
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van het boek van fotograaf Casper Faassen

Schoonheid tegen een achtergrond van schijnbaar verval. Schoonheid staat in de kunstwerken van beeldend kunstenaar Casper Faassen centraal. Het verstilde, eeuwige en mooie wordt getoond tegen een achtergrond van verval. Zijn kunstwerken zijn sereen, maar toch rijk aan detail. Hij bouwt ze op uit verschillende transparante lagen, waardoor er een afstand wordt gecreëerd tussen onderwerp en toeschouwer. Een eindlaag van craquelé verwijst naar de schilderkunst en zorgt voor contrast tussen schoonheid en schijnbaar verval.

Dit boek geeft een overzicht van zijn fotografische werk van de Asia serie, dansers van het Nationale Balletserie, maar ook Cityscapes en stillevens in de stijl van Morandi.

Bijpassende boeken en informatie

Ilja Leonard Pfeijffer – Monterosso mon amour

Ilja Leonard Pfeijffer Monterosso mon amour recensie en informatie Boekenweekgeschenk 2022. Op 9 april 2022 verschijnt bij CPNB het gratis Boekenweekgeschenk 2022, geschreven door Ilja Leonard Pfeijffer.

Ilja Leonard Pfeijffer Monterosso mon amour recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van het Boekenweekgeschenk 2022, Monterosso mon amour. Het boek is geschreven door Marieke Ilja Leonard Pfeijffer. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de novelle van de Nederlandse schrijver Ilja Leonard Pfeijffer.

Ilja Leonard Pfeijffer Monterosso mon amour Recensie Boekenweekgeschenk 2022

Monterosso mon amour

Boekenweekgeschenk 2022

Flaptekst van het Boekenweekgeschenk van Ilja Leonard Pfeijffer

Wordt ontevredenheid tevredenheid als je je erbij neerlegt?’ Carmen, een kinderloze vrouw van iets meer dan middelbare leeftijd, weet dat zo net nog niet. Ze besluit een sprong in het diepe van haar verleden te wagen. Niets wat haar daartoe dwingt. Ze is de welgestelde echtgenote van een ex-diplomaat, drinkt zonder wroeging haar middagsherry en is als literatuurliefhebster (‘ze voelt zich oud want ze houdt van lezen’) zeer actief in de plaatselijke openbare bibliotheek. Opspelende herinneringen aan haar eerste vakantie aan de Middellandse zee met haar ouders in Monterosso (Cinque Terre), waar ze onder water haar eerste zoen kreeg, brengen haar ertoe in haar eentje het vliegtuig naar Italië te nemen voor een korte voorjaarsvakantie. Antonio heette hij. Wie weet komt ze die na al die jaren nog eens tegen. Wat nog niemand weet – behalve de verteller van dit verhaal – is dat ze door onvoorziene omstandigheden veel langer in Monterosso zal moeten blijven dan de bedoeling was. Aan de impasse die dit veroorzaakt, komt een einde wanneer ze op een middag kennismaakt met een jongetje uit het dorp.

Marieke Lucas Rijneveld Het warmtefort Boekenweekessay 2022 RecensieMarieke Lucas Rijneveld (Nederland) – Het warmtefront
Boekenweekessay 2022
Uitgever: CPNB
Verschijnt: 9 april 2022

Bijpassende boeken en informatie

Marieke Lucas Rijneveld – Het warmtefort

Marieke Lucas Rijneveld Het warmtefort Boekenweekessay 2022 recensie en informatie. Ter gelegenheid van de boekenweek 2022 schreef de Nederlandse schrijver Marieke Lucas Rijneveld het boekenweekessay 2002 dat door CPNB is uitgegeven.

Marieke Lucas Rijneveld Het warmtefort Boekenweekessay 2022 recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van het Boekenweekessay 2022 Het warmtefort. Het boek is geschreven door Marieke Lucas Rijneveld. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van het autobiografische essay van Marieke Lucas Rijneveld.

Marieke Lucas Rijneveld Het warmtefort Boekenweekessay 2022 Recensie

Het warmtefort

Boekenweekessay 2022

  • Schrijver: Marieke Lucas Rijneveld (Nederland)
  • Soort boek: autobiografisch essay
  • Uitgever: CPNB
  • Verschijnt: 9 maart 2022
  • Omvang:
  • Prijs: € 5
  • Uitgave: paperback
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Recensie en waardering van het boek

  • “Het warmtefort is een ode aan de zachte krachten, een gefluisterde liefdesverklaring, en een klein monument voor alle poppendokters die met hart en ziel in het onderwijs werken.” (Gerwin van der Werf, Trouw)

Flaptekst van het boekwnweekessay van Marieke Lucas Rijneveld

Basisschool De Regenboog in Nieuwendijk is aan vervanging toe en moet gesloopt worden. Maar omdat er zich in het leegstaande pand een kolonie zeldzame vleermuizen heeft gevestigd, kan de sloop geen doorgang vinden. Marieke Lucas Rijneveld bezoekt de school om er afscheid te nemen en herinneringen op te halen.

De dierbaarste herinneringen aan het veilige ‘warmtefort’ gaan uit naar zijn ‘eerste liefde’, juf Christa uit groep 1. De geur van puntenslijpsel, magnesium in het gymlokaal, de schoolplaten van M.A. Koekkoek, ze roepen een beeld op van een gelukzalige schooltijd en grote liefde voor de juffen en meesters en hun belangrijke taak in het leven van iedereen.

In Het warmtefort neemt Marieke Lucas Rijneveld de lezer via hartverwarmende herinneringen mee naar de gelukzalige tijd van de basisschool waarin een belangrijke rol voor de juffen en meesters is weggelegd.

Ilja Leonard Pfeijffer Monterosso mon amour Recensie Boekenweekgeschenk 2022Ilja Leonard Pfeijffer (Nederland) – Monterosso mon amour
Boekenweekgeschenk 2022
Nederlandse roman
Uitgever: CPNB
Verschijnt: 9 april 2022

Bijpassende boeken en informatie

Jane Leusink – Kraanvogels

Jane Leusink Kraanvogels recensie en informatie over de inhoud van de nieuwe dichtbundel. Op 8 april 2022 verschijnt bij uitgeverij Nobelman het boek met nieuwe gedichten van Jane Leusink.

Jane Leusink Kraanvogels recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de dichtbundel Kraanvogels. Het boek is geschreven door Jane Leusink. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van het boek met nieuwe gedichten van Jane Leusink.

Recensie van Tim Donker

Dat krijg je dan gewoon. Ik kende Jane Leusink niet, ik kende uitgeverij Nobelman niet. En dat krijg ik dan gewoon in mijn handen. Kraanvogels. Dat kraanvogels in de Chinese traditie de zielen van de doden op hun rug dragen wist ik ook niet, er is veel om niet te weten, er is veel om niet te kennen. Je kunt ook zeggen er is veel om te leren kennen, er is veel om te weten te komen, ik zet mij, met koffie, op een grijze dag, zet ik mij neder met deze bundel en ik lees. Dat we hier op aarde zijn, en niet in het paradijs lees ik en ik denk o. Het zou over de Pools-Russische oorlog kunnen gaan in deze bundel, het zou over hongersnood kunnen gaan in deze bundel, het zou over epidemieën kunnen gaan in deze bundel. Of misschien gaat het over de dood van een echtgenoot. Misschien gaat het over Todestag. Misschien gaat het over de dood van een dochter, of die van een goede vriendin. De slag in het dichtbegroeide bos van Mametz misschien, kan ook.

Er veel dood en afscheid en oorlog en ellende in deze bundel ja. En ik hou niet perse van dood en afscheid en oorlog en ellende in poëzie. Ik hou van dichters die me kijken laten naar waar ik anders aan voorbij gelopen zou zijn. Ik heb de dichter niet nodig om te weten dat ellende ellendig is. Ik heb de dichter niet nodig om het gewicht van dood te voelen. Dat gaat me zonder de dichter ook goed af. Waarom dichten over dat waar niemand naast kan kijken? De grote thema’s enzo. Ook ik dacht ooit dat poëzie zich daarmee, en daarmee alleen, bezig diende te houden. Maar toen. Ik was 23 toen ik in de trein van Diemen-Zuid naar Utrecht-Overvecht zat, en las. Ik las en las en las. Ik las Een leeuwerik boven een weiland van K. Schippers en ik vond het fantasties. Tot dan toe dacht ik dat de dichter dramaties diende te zijn, of onbegrijpelijk. Schippers was geen van beiden. Schippers toonde me wat ik zag als ik beter keek, als ik deed alsof alles steeds Ierland was. Zo’n ervaring tekent een mens. Door zo’n ervaring is een mens voor altijd getekend. Ja. Ik hou van poëzie die me toont wat er in de barsten van het trottoir verscholen zit. Dat wat door iedereen vertrapt wordt. Dat waaraan iedereen voorbij loopt. Het kleine, ik hou van het kleine. De dood is niet klein. De dood is groot. De dood is geen Ierland. De dood is overal.

Maar dit krijg je dan gewoon. Ik kende Jane Leusink niet, ik kende uitgeverij Nobelman niet. Dit krijg ik dan, en gegeven paarden moet je in de bek kijken. Is wat ik doe. Steeds weer mijn kop helemaal in de muil der poëzie steken, in weerwil van al te scherpe (of juist al te stompe) tanden. En toen ik me nedergezet had en las, las ik dingen. Dingen en ietsen. En ze spraken tegen me, die dingen en die ietsen. Bijvoorbeeld:

Er waren die ochtend geen redenen
om in een betere wereld te geloven, geen
reserves, zelfs de tulp was nog een tulp, mijn fancy
schoenen maatgetrouwe liefde, hoe moet ik zeggen?
Iemand fietste onder zijn regenwolk naar het station.

De regenwolk alleen de zijne, een station het station, ieder station is het station, de tulp gewoon een tulp, en dat op zo’n soort ochtend, een ochtend waarop er geen redenen zijn om in een betere wereld te geloven, een ochtend dus, als zovele, nee zeg alle (ofnee, dan weer, neem die ochtend van laatst nog, het was vroeg, de wekker net gegaan, ten stonde zeven of daarvoor zelfs nog (ik geloof dat die wekker iets voor loopt), ik stommel naar weesee met mijn haren ongekamd, met nog geen kleren aan mijn lijf (behalve dan mijn boxershort), en als ik voorbij de kamer van mijn dochter stommel roept ze me (en hoe herkent ze me aan mijn stommel, stommel ik wezenlijk anders dan moeder?), en ik open haar deur en daar zit ze, rechtop in bed, mijn dochter, mijn moje lieve onvergelijkbare fantastiese zevenjarige dochter, rechtop in haar bed en ze kijkt blootvoetse piekharige lodderig uit de ogen kijkende mij aan en ze zegt heel blij O pappa ik hou van je ik heb je heel lang niet gezien!, en ik had haar de vorige avond nog op bed gelegd, ik leg allebei mijn kinderen alle avonden op bed, eerst mijn dochter, dan mijn zoon, ik breng ze naar bed en lig naast hen in hun hoogslapers, we kijken naar een strip samen, we praten wat, we lachen wat, we dollen wat, dan ga ik op hun kamervloer zitten en lees voor uit een boek, wanneer dan nog niet in slaap zing ik, ik zing Leonard Cohen of Randy Newman of 18th dye of Geraldine Fibbers of Pink Floyd of Gorki of Palace Brothers of Dream City Film Club of Nine Inch Nails en als het moet zing ik zelfs Kalverliefde van Robert Long (dat “zo zal het zeker nooit meer zijn” voelde ik vanaf mijn hoofd diep neerwaarts mijn ruggengraat gaan toen ik kind van tien was (toen dacht ik aan Lonneke) en ik voel het nog altijd zo nu ik bijna vijftig ben), en soggens, van zodra ik wakker ben en heel geregeld ook daarvoor nog, roepen ze mij, mijn kinderen, hun vader, dus de enige uren dat ik ze niet zie zijn de uren dat ze slapend zijn, en die ochtend, de haren gepiekt, de blik nog niet op scherp (is ook moeilijk zonder bril), dacht ik aan een ons overstijgende wereld, een andere wereld, een betere wereld, een wereld waarin wij -mijn kinderen en ik- ook dromend samen konden zijn, en misschien is dat iets om in te kunnen geloven?). Het is niet veel, het is iemand op een fiets en het regent. En juist dat. Voilà. Ik lees verder.

De dingen. De ietsen.

Bijvoorbeeld gieren hun ogen telescopen hun vleugels geschapen tot prozagedichten, en bien sûr zal de pot ons honing verschaffen.

Denk ik het is de taal. Het is de taal bij Jane Leusink. Ze viert de taal. Of ze laat de taal zichzelf vieren. Het is taalgenot denk ik. Het is de spanwijdte van de taal. Het zijn de dingen. Het zijn de ietsen.

Bijvoorbeeld Wij.

Ow.

Wij als titel is voor mij besmet. Ik vond die roman van Elvis Peeters behoorlijk mislukt. Waar ging het ookweer over? Het bedrijf als rechtspersoon toch zoiets?, welk een ziek persoon een bedrijf dan zou zijn?, dat uitdiepen en doordenken en dan kom je uit bij egoïstische pubers, ow en ook de verdorvenheid van het kapitalisme niet?, het rücksichtloze hedonisme van ons consumenten of moet ik zeggen consumentistiese consumenten, en natuurlijk werd het verfilmd, is dat ironie?: de filmindustrie en kapitalisme en hedonisme en alles ja, zo’n lekker sensationalisties filmpke, goedverkopende schokkunst, ow!, en De Boodschap als lauwe excuustruus nee nee nee dit is niet Al plat ja ja ja ik heb hier wel degelijk iets mee te Zeggen ja zal best allemaal maar het zette me toch niet echt denkend het zette me alleen maar zuchtend en het is als je het mij vraagt (je vraagt het mij niet Elvis) dan ook meer dan verzeggend dat de verfilming hier ter lande ooit eens uitgezonden is door pulpomroep BNN en als je ooit iets gemaakt hebt dan aanleiding kan geven tot iets dat kan opgepikt worden door BNN dan is het mislukt en wel zodanig mislukt dat ik maandenlang niet meer kon luisteren naar het eens zo geliefde Aroma Di Amore (daar was je nog Jos Verlooy niet Elvis?), ja, zodanig mislukt dat ik last krijg van convulsies als ik alleen maar de titel Wij ergens tegenkom, dan wil ik daar niks mee te maken hebben, dan wil ik het liefst wat het dan ook is dat ik mijn handen hou in het vuilnisvat werpen.

Maar daarmee zou ik Jane Leusink, en ook mijzelf danig tekort doen.

Wij staat ongeveer op het midden van Kraanvogels. Het is een gedicht nee het is een gedichtensieklus nee het is een zich over meerdere pagina’s uitstrekkend en met veel paginawit omgeven poëem. “wij leven hier in de verte zonder woorden / wij voelen wat we bijna vergeten waren / oude dingen over onszelf wij is schapen / is lammeren is wij om naar te zoeken wij / is een kudde is honden is haar om ons te leiden / opdat er altijd een weg terug is want wij / is onze taal is gras is water brokken zout / is de stilte van onze lammeren” – ja zeker, zo is wij! (hept de lammetjes al gestopt met schreeuwen, klaries?) (ook een boutfilm (maar bestaat er een ander soort?) (elke film is een boutfilm) maar wel heel aardig om te pastiesjeren) (ik kan geen chianti ontkurken zonder met hese stem te mompel aj eet his livvuh wif ee nais kianti!) (ow, kannibalisme) (ow, ik kan niet wachten op mijn Occult Box, wanneer toch komt mijn Occult Box?); en wij is ook zo: “Wij houden niet van stof en migranten”; “wij blijven veilig” (want wij nemen de prik en wij zitten met een mondkap op in een verder lege auto); “gezwets / onbenullig geklets bestemd voor het kwijlend electoraat” – dat is de wij die maar zomaar de wij van hier zou kunnen zijn maar neen dit gaat niet over Nederland en haar domme Ruttevolk want daarvoor zijn er teveel rotsen teveel jeneverbessen is er teveel warmte en wie is die Violaine Berot die schrijft dat “wij” “slechts een stuk vlees op het bord” zijn? Wij is eetbaar? (aj eet his livvuh wif ee nais kianti!), misschien is wij niet altijd wij (de geperverteerde wij van Peeters) (de geknechte wij van Rutte) (de wij die we nooit wouden zijn), misschien gaat het hier gewoon om beren:

“Wist u dat een berin ja honderdvierkante kilometer aan leefruimte nodig heeft, haar mannelijke evenknie zelfs zeshonderd? wist u dat in de zomerhitte dat aantal kan oplopen tot ja duizend? wist u dat diezelfde beer wier verplaatsingsgedrag men tegenwoordig via een radiozender volgt dan zesenveertig keer jaja de Route nationale 20 moet oversteken? de Route nationale een van de drukste autowegen van de Pyreneeën is? in 2006 werden de Sloveense Hvala Pauloma Franska Sarousse en man Balou hier los gelaten. Pauloma viel nog datzelfde jaar jajaja in een diep ravijn en overleed. Franska overleefde in 2007 een aanrijding met twee auto’s niet. Sarousse heeft in 2010 jajaja twee kleine beertjes gebaard en met Hvala gaat het nog beter, nog beter. In 2007 werden Pollen en Bambou geboren, in 2009 zagen Nheu en Noisette jajaja het daglicht.”

(denk ik: wat zouden beren stemmen als beren stemrecht hadden?)

Of. Een soort van doodgaan waar je langs moet om bij je kamer te komen. Of donkere hoekjes. Of een dier dat geen dier wil zijn (het geniale dier) (organisatiefilosofie, echtwaar?). Of het zonlicht dat breekt. Of hoe woorden dingen worden. Of brood, modder, zout, zout. Of een vriendin met oranje lippen, woudgroene teennagels en avondzongouden oorhangers. Of een Utrechtse parapsycholoog. Of wat E. du Perron van Vicki Baum vond.

Of het licht op huiverend vocabulair.

Of dat er tijden zijn dat het lichaam zo ontvankelijk is voor woorden dat het zeer doet.

Of al die dingen. En al die ietsen.

(misschien alleen jammer, want “fancy” daar kan ik nog overheen stappen, zij het met moeite, misschien alleen jammer, dus, dat Leusink (die me verder zeer integer lijkt) dat achterlijke stomme oerlelijke oliedomme woord “vechtscheiding” gebruiken moeten en o! ik kan u, of wie dan ook, niet eens beginnen te vertellen hoe intens mijn weerzin is tegen dat woord. ik haat het. ik veracht het. ik kots ervan. het doet mijn nekharen overeind staan, het is hoe smal holland altijd weer is, want weer een leutig neologismetje om er tegenaan te smijten, het moet weer in het spitsvondige getrokken worden, zeker weer zo’n domme cabaretier die ooit met die “vondst” is afgekomen, of anders wel een Bekende Nederlander, het soort Bekende Nederlander dat alleen maar Bekende Nederlander is omdat het Bekende Nederlander is want iedereen is al vergeten waarmee die Nederlander überhaupt ooit Bekend geworden is en nu is hij alleen nog maar die mens die met zijn kop op televisie komt omdat hij nu eenmaal die mens is die met zijn kop op televisie komt)

(en oké wat moet dat met dat “virusvrije” de hele tijd, was een keer niet genoeg ofzo?)

Of gewoon een grijze dag en ik krijg dit gewoon en ik kende Jane Leusink niet en ik kende uitgeverij Nobelman niet en ik las dit, ik las deze bundel en ik trof er ietsen en dingen in aan die ik mooi vond, die ik werkelijk heel erg mooi vond, en ik schrijf deze woorden, ik bedoel ik schrijf “heel erg mooi vond” en dan wordt er aangebeld, en het is de bezorger, en hij overhandigt mij met Occult Box, en het is donker, en er is poëzie, er daar zitten mijn kinderen en het is avond maar toch denk ik deze avond is een ochtend om heel even in een betere wereld te kunnen geloven.


Jane Leusink Kraanvogels Recensie

Kraanvogels

  • Schrijfster: Jane Leusink (Nederland)
  • Soort boek: gedichten, poëzie
  • Uitgever: Uitgeverij Nobelman
  • Verschijnt: 8 april 2022
  • Omvang: 80 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Prijs: € 21,95
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van de nieuwe dichtbundel van Jane Leusink

Kraanvogels staan voor waakzaamheid. In de Chinese traditie dragen ze op hun rug de zielen van de doden. Bij Plinius plaatsen kraanvogels schildwachten als ze tijdens de trek uitrusten. Op een poot staand, met een steen in de andere, weten ze zeker waakzaam te zullen blijven.

Jane Leusink gaat verder met waar ze in haar vorige, vijfde bundel Een grazende streep in de lucht een begin mee heeft maakt. Zonder in het particuliere te vervallen, verbindt ze in een achttal lange, soms epische, dan weer lyrische gedichten persoonlijke geschiedenissen met universele vragen omtrent groei, dood en rouw. Ze onderzoekt de kunst van het sterven op Bali in de Puputan van 1906, ze speculeert over de voor pogrom en oorlog vluchtende Russisch-Pools-Joodse voorouders en onderneemt een zoektocht naar een gestorven dochter die ze ergens onderweg was kwijtgeraakt. ‘Want iets wat in de jeugd gebeurt, is dikwijls het gevolg van een voorval op oudere leeftijd.’ Dat schrijft Marten Toonder in een brief aan Dick Matena (zie Brieven 1979-1991). Oftewel wij zijn ons geheugen, dat ogenschijnlijk grillige fenomeen dat zo open staat voor toeval en avontuur.

Jane  Leusink (Velp, 1949) is dichter, docent en poëzierecensent. In 2003 ontving ze de C. Buddingh’- prijs voor haar debuut Mos en gladde paadjes. Daarna schreef ze nog vier bundels. Kraanvogels is haar zesde bundel. Ze zat in de redactie van Kwam iemand in de tuin vanmiddag (2007), een hommage aan de dichter C.O. Jellema en in die van Wierde van Wierum (2010), ter gelegenheid van de renovatie van een wierde.

Haar gedichten verschenen in diverse literaire tijdschriften en ze stond op diverse dichterspodia. Daarnaast nam ze als jurylid deel aan poëziewedstrijden en schreef ze recensies over verschenen dichtbundels. Tegenwoordig geeft ze les aan de Schrijversvakschool van Groningen. Jane Leusink heeft Nederlandse Taal- en Letterkunde en Literatuurwetenschap gestudeerd aan de Universiteit van Amsterdam en kunstgeschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen, ze is werkzaam geweest aan het Spinozalyceum in Amsterdam en de faculteit Cultuurwetenschappen van de Open Universiteit.

Bijpassende boeken en informatie

Anatoli Mariëngof – Mijn eeuw, mijn vrienden en vriendinnen

Anatoli Mariëngof Mijn eeuw, mijn vrienden en vriendinnen Privé-domein 322 recensie en informatie over de inhoud. Op 8 juni 2022 verschijnt bij uitgeverij De Arbeiderspers het nieuwe Privé-domein deel van de Russische dichter en schrijver Anatoli Mariëngof.

Anatoli Mariëngof Mijn eeuw, mijn vrienden en vriendinnen Privé-domein 321 recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Privé-domein 321, Mijn eeuw, mijn vrienden en vriendinnen.  Het boek is geschreven door Anatoli Mariëngof. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de nieuwe Privé-domein 322, met autobiografische stukken van de Russische schrijver Anatoli Mariëngof.

Anatoli Mariëngof Mijn eeuw, mijn vrienden en vriendinnen Privé-domein 321 recensie en informatie

Mijn eeuw, mijn vrienden en vriendinnen

Privé-domein 321

  • Schrijver: Anatoli Mariëngof (Rusland)
  • Soort boek: autobiografische teksten
  • Nederlandse vertaling: Robert-Jan Henkes
  • Uitgever: De Arbeiderspers
  • Verschijnt: 8 juni 2022
  • Omvang: 396 pagina’s
  • Prijs: € 25 – € 30
  • Uitgave: paperback
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst boek van Anatoli Mariëngof en Privé-domein 321

Het is een wonder dat de dichter-dandy Anatoli Mariëngof (1897-1962) de Stalinterreur overleefd heeft: in 1918 noemde hij de Rode Revolutie een ‘gehaktmolen’; tijdens de proletarische gelijkschakeling liep hij in hoge hoed en maatpak door Moskou; hij tartte de autoriteiten met gedichten en imaginistische manifesten; in de ogen van velen bracht hij de alom geliefde dichter Sergej Jesenin op het verkeerde, stadse dandy-pad. En na Jesenins zelfmoord schreef hij drie schandaalromans.

Bijpassende boeken en informatie

Ottessa Moshfegh – Lapvona

Ottessa Moshfegh Lapvona recensie en informatie over de inhoud van de nieuwe Amerikaanse roman. Op 8 september 2022 verschijnt bij uitgeverij De Bezige Bij de Nederlandse vertaling van de nieuwe roman van de Amerikaanse schrijfster Ottessa Moshfegh.

Ottessa Moshfegh Lapvona recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden de roman Lapvona. Het boek is geschreven door Ottessa Moshfegh. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de nieuwe roman van de Amerikaanse schrijfster Ottessa Moshfegh.

Ottessa Moshfegh Lapvona Recensie

Lapvona

  • Schrijfster: Ottessa Moshfegh (Verenigde Staten)
  • Soort boek: Amerikaanse roman
  • Origineel: Lapvona (2022)
  • Nederlandse vertaling: Lidwien Biekmann, Tjadine Stheeman
  • Uitgever: De Bezige Bij
  • Verschijnt: 8 september 2022
  • Omvang: 320 pagina’s
  • Prijs: € 22,50 – € 27,50
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van de nieuwe roman van Ottessa Moshfegh

Kleine Marek, de mishandelde en vaak verwarde zoon van de dorpsherder, heeft zijn moeder nooit gekend. Volgens zijn vader stierf ze bij zijn geboorte. Een van de weinige vormen van troost vindt Marek bij Ina, de blinde vroedvrouw, die hem, net als vele andere kinderen in het dorp, als baby heeft gevoed. Maar Ina’s gaven gaan verder dan dat: ze heeft het unieke vermogen om met de natuur te kunnen communiceren.

Om die reden vermijden veel religieuze dorpelingen, onder wie Pastoor Barnabas, haar hut in het nabijgelegen bos. Pastoor Barnabas dient niet alleen God, maar ook Villiam, de heer van het dorp. Samen proberen ze de dorpelingen te laten geloven dat ze het beste met hen voorhebben. In een jaar waarin het dorp al geteisterd wordt door droogte en hongersnood, besluiten ze het vertrouwen van de bewoners op wrede wijze op de proef te stellen. Maar wanneer het lot Marek in de nabijheid van de familie van Heer Villiam brengt, komen nieuwe, duistere krachten vrij.

Lapvona is de verrassende, soms schokkende nieuwe roman van Ottessa Moshfegh, een van de interessantste stemmen van dit moment.

Bijpassende boeken en informatie

Sanne Rooseboom – Mot en de metaalvissers

Sanne Rooseboom Mot en de metaalvissers recensie en informatie over de inhoud van het nieuwe kinderboek voor de leeftijd vanaf 9 jaar. Op 8 april 2022 verschijnt bij uitgeverij van Goor het nieuwe kinderboek van Sanne Rooseboom die vooral bekend is van haar boeken over het Ministerie van Oplossingen.

Sanne Rooseboom Mot en de metaalvissers recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van het kinderboek voor lezers vanaf 9 jaar Mot en de metaalvissers. Het boek is geschreven door Sanne Rooseboom. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van het nieuwe boek van de Nederlandse kinderboekenschrijfster Sanne Rooseboom.

Recensie van Jolien Dalenberg

Als je moeder je Vlinder noemt, maar jij je meer een Mot voelt… Mot is geen lichtvoetig meisje dat van kleuren en zwierige kleding houdt. Ze draagt liever zwart en comfortabel. Dit zorgt voor spanningen in het huis. Mot’s moeder geeft make up en kleding adviezen aan mensen. Mot heeft het gevoel dat haar moeder zich voor haar schaamt. En dat ze alles af keurt wat ze doet. Helemaal als ze besluit een metaalvisser te worden. Gouden regel bij de metaalvissers: dat wat je opvist, mag je houden.  Haar moeder heeft niets met de roestige dingen die Mot uit het water haalt. Helemaal niet als Mot een oude, kleine duikboot vindt. Die duikboot blijkt het begin van een groot en spannend avontuur, waar Mot nieuwe vrienden door maakt, en haar moeder met andere ogen gaat bekijken.

Een boek waar je bij wil horen en een spannend avontuur met bijzondere mensen

Mot en de metaalvissers geeft je een warm, knus en tegelijkertijd spannend gevoel. Je wil niets liever dan bij de Werf horen, waar mensen nét een beetje anders leven, maar iedereen heel erg zichzelf mag zijn. Ik had niet kunnen verzinnen dat je zo’n ontroerend en tegelijk meeslepend verhaal zou kunnen schrijven over roest en duikboten. Sanne Rooseboom verstaat de kunst om haar hoofdpersonen zowel een super spannend avontuur te laten beleven, en ze ook nog te laten ontwikkelen. Ze laat heel mooi zien hoe belangrijk het is om écht te blijven luisteren naar elkaar. Dat je nog steeds van iemand kunt houden, ook al snap je die persoon niet. Dat het juist léuk (en zelfs handig) kan zijn als iemand anders is dan jij.

Het boek bevat mooie, sterke dialogen die direct een heleboel prijs geven over de personages en hoe ze zich voelen.

“Waarom noemt je moeder je Vlinder?”
“Zo heet ik eigenlijk. Of tenminste, vroeger.” Mot ging achter het roer staan.
“Vond je het geen mooie naam?”
“Het is gewoon niet míjn naam. Het past niet.”……
…..”Ze heeft me Vlinder genoemd omdat ik zo moest worden. Lief en fladderig en luchtig en kleurig. He was een soort wensnaam. Een dwingnaam.”

Een verhaal van eenvoud en tegelijkertijd enorm veel details

De twee belangrijkste verhaallijnen, namelijk de relatie tussen Mot en haar moeder en de dreigende ondergang van de Werf, wisselen elkaar op een fijne manier af. Net als een duikboot ga je soms onder water, naar het gevoelsleven van de personages, soms mag het gas even open voor avontuur en spanning, soms is het lekker dobberen en genieten van het uitzicht. Mot en de Metaalvissers heeft alles in zich voor genoeglijke uurtjes leesplezier. Je waant je even helemaal in de wereld van roest, boten en families. De overwegend zwart en roodbruine illustraties van Sophie Pluim vullen het verhaal uitstekend aan. Ze zijn een mooie combinatie van iets industrieels, dat erg bij de duikboten en uitvindingen past, en iets warmers en zachter, wat heel mooi bij de relatie tussen Mot en haar moeder past. Er zit een eenvoud in en tegelijk hebben ze enorm veel details, als je langer kijkt. Precies wat Sanne Rooseboom ook in het verhaal verwerkt. Een absolute aanrader, gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (uitstekend).

Sanne Rooseboom Mot en de metaalvissers Recensie

Mot en de metaalvissers

  • Schrijfster: Sanne Rooseboom (Nederland)
  • Tekeningen: Sophie Pluim
  • Soort boek: kinderboek 9+ jaar
  • Uitgever: Van Goor
  • Verschijnt: 8 april 2022
  • Omvang:336 pagina’s
  • Prijs: € 15 – € 20
  • Uitgave: gebonden boek / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitstekend)

Flaptekst van het nieuwe kinderboek van Sanne Rooseboom

De week waarin Mot een duikboot vond, begon redelijk normaal. Saai zelfs. Dat was niet zo gek. Er moest heel wat gebeuren voordat ze haar grote vondst zou doen. Ze had nog niet eens een magneet.

Mot heet eigenlijk Vlinder. Maar zo noemt alleen haar moeder haar nog. Die wil het liefst een opgeruimd, luchtig kind in een jurkje. Mot is zo niet. Mot houdt van zwarte kleren en van de oude, rommelige stad waarin ze opgroeit. Uit opstandigheid koopt ze van haar spaargeld een magneet om mee te vissen in het oude kanaal. Ze vindt een kleine, roestige duikboot. Die duikboot is het begin van een groots avontuur, waarbij Mot de punk-acrobaten van De Werf ontmoet, ze het tegen een machtige miljardair opneemt en ze haar moeder beter leert kennen.

Mot en de metaalvissers is een origineel en betoverend verhaal, dat zich nét niet in onze wereld afspeelt. Over de rafelrandjes van een stad, over jezelf kunnen zijn en over roest. Heel veel roest.

Bijpassende boeken en informatie