Alle berichten van Redactie

Barry Diller – Who Knew

Barry Diller Who Knew recensie, review en informatie van het boek en memoir van de Amerikaanse mediaondernemer. Op 20 mei 2025 verschijnt bij Simon & Schuster het boek van mediatycoon Barry Diller. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de auteur en over de uitgave. Een Nederlandse vertaling van het boek is niet verkrijgrbaar.

Barry Diller Who Knew recensie en review

  • “One of the defining figures of the ongoing media revolution.” (Rolling Stone)
  • “Over the past 55 years, as Diller’s magnificent, swashbuckling career has taken him from deckhand to mutineer to admiral, he’s navigated upheavals in media and technology while at the same time making big bets ahead of (and sometimes counter to) almost every major trend.” (Forbes)
  • “Because he is a taskmaster and a visionary and a billionaire, people in Hollywood and Silicon Valley pay close attention when he speaks.” (The New York Times)
  • “Forget F. Scott Fitzgerald’s line about there being no second acts in American lives: Diller is on his fourth or fifth.” (Financial Times)

Barry Diller Who Knew

Who Knew

  • Auteur: Barry Diller (Verenigde Staten)
  • Soort boek: memoir, economieboek
  • Taal: Engels
  • Uitgever: Simon & Schuster
  • Verschijnt: 20 mei 2025
  • Omvang: 336 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek / ebook
  • Prijs: $ 30,00 / $ 14,99 / $ 26,99
  • Boek bestellen bij: Amazon / Bol / Libris

Flaptekst van het boek van de Amerikaanse mediatycoon Barry Diller

Barry Diller, one of America’s most successful businessmen, reveals himself here—his successes, failures, and struggles—with surprising candor and intimacy in a memoir rich in Hollywood lore and filled with business acumen.

Writing in his singular voice, Barry Diller delivers an astute business memoir, an unvarnished look at Hollywood, a primer on media, and a surprisingly frank coming-of-age story.

“I want to work in the mail room at William Morris.” So begins Diller’s show business life. Diller did not aspire to be an agent, nor was he a glove fit for William Morris, the legendary talent agency he describes as resembling a “Jewish Vatican.” But he was a good assistant and student and took it all in.

Before long, Diller was offered a job at ABC. His ascent was meteoric, launching ABC TV’s Movie of the Week at age twenty-seven, becoming CEO of Paramount Pictures at age thirty-two, and launching the Fox TV network at age forty-four. Along the way, Diller oversaw the production of classic films such as Saturday Night Fever, Raiders of the Lost Ark, and Home Alone (a film he credits with saving Rupert Murdoch’s career) and hit TV shows such as The Simpsons, Married…with Children, and Cops. He programmed and developed by instinct—not by research or data.

Diller’s media savvy changed the course of American culture. His championing of Alex Haley’s Roots put long-form miniseries on the map. He was never cowed by the talent—actors, directors, and producers—and worked with them all. Indeed, throughout his career, Diller championed “creative conflict,” encouraging argument in every business he managed (“I’ve never thought decision-making should be peaceful,” he writes). Diller also recognized our digital future, founding IAC and growing it into a billion-dollar constellation of brands, including Match, Tinder, and Expedia.

Moving beyond business, Diller recounts his family life, personal struggles, and regrets, his joyful marriage to Diane von Furstenburg, and where he has found fulfillment.

Intimate, candid, and moving, Who Knew is a different kind of business memoir, one that holds nothing back.

Barry Diller was born on 2 february 1942 in San Francisco, California. His business career has ranged from the end of the golden age of Hollywood to the frontiers of media and technology. He began his career at ABC in the 1960s, where he invented the Movie of the Week format, revolutionizing television programming. Diller later became the CEO of Paramount Pictures from 1974 to 1984, where he oversaw the production of classic films such as Saturday Night Fever, Raiders of the Lost Ark, and Grease. In 1984, Diller joined 20th Century Fox, where he launched the Fox Broadcasting Company, introducing hit shows such as The Simpsons, Married…with Children, and Cops. In 1995, Diller founded IAC, a conglomerate focused on e-commerce, media, and internet companies. Under Diller’s leadership, IAC has grown into a digital powerhouse, owning brands such as Vimeo, Angi, and the Match Group (Tinder, Hinge, and OkCupid). Diller also chairs Expedia Group, one of the world’s largest travel companies. He is married to fashion designer and businesswoman Diane von Furstenberg and lives in New York City.

Bijpassende boeken

Banu Mushtaq – Heart Lamp

Banu Mushtaq Heart Lamp review, recensie en informatie boek met selected stories van de Indiase schrijfster die in de Kannada taal schrijft. Op 8 april 2025 verschijnt bij And Other Stories het boek met de Engelse vertaling van een aantal verhalen van de uit India afkomstige schrijfster Banu Mushtaq. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de schrijfster en over de vertaler. Een Nederlandse vertaling van het boek is niet verkrijgbaar.

Banu Mushtaq Heart Lamp review, recensie en informatie

  • “A significant presence in Kannada literature, Banu Mushtaq reveals the varied realities of contemporary women with rare talent and art. Deepa Bhasthi’s rich translation captures the original’s nuances of voice, context and experience, bringing this important work into English for new readers in India and internationally.” (PEN Presents Selection Panel)
  • “These beautiful, busy, life-affirming stories rise from Kannada, interspersed with the extraordinary socio-political richness of other languages and dialects. It speaks of women’s lives, reproductive rights, faith, caste, power and oppression.” (Jury International Booker Prize 2025)

Banu Mushtaq Heart Lamp

Heart Lamp

Selected Stories

  • Auteur: Banu Mushtaq (India)
  • Soort boek: verhalen
  • Engelse vertaling: Deepa Bhasthi
  • Uitgever: And Other Stories
  • Verschijnt: 8 april 2025
  • Omvang: 192 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Winnaar International Booker Prize 2025
  • Boek bestellen bij: Amazon / Bol

Flaptekst van het boek van de Indiase Kannada schrijfster Banu Mushtaq

In the twelve stories of Heart Lamp, Banu Mushtaq exquisitely captures the everyday lives of women and girls in Muslim communities in southern India. Published originally in the Kannada language between 1990 and 2023, praised for their dry and gentle humour, these portraits of family and community tensions testify to Mushtaq’s years as a journalist and lawyer, in which she tirelessly championed women’s rights and protested all forms of caste and religious oppression.

Written in a style at once witty, vivid, colloquial, moving and excoriating, it’s in her characters – the sparky children, the audacious grandmothers, the buffoonish maulvis and thug brothers, the oft-hapless husbands, and the mothers above all, surviving their feelings at great cost – that Mushtaq emerges as an astonishing writer and observer of human nature, building disconcerting emotional heights out of a rich spoken style. Her opus has garnered both censure from conservative quarters as well India’s most prestigious literary awards; this is a collection sure to be read for years to come.

Banu Mushtaq is a writer, activist and lawyer in the state of Karnataka, southern India. Mushtaq began writing within the progressive protest literary circles in southwestern India in the 1970s and 1980s: critical of the caste and class system, the Bandaya Sahitya movement gave rise to influential Dalit and Muslim writers, of whom Mushtaq was one of the few women.  She is the author of six short story collections, a novel, an essay collection and a poetry collection. She writes in Kannada and has won major awards for her literary works, including the Karnataka Sahitya Academy and the Daana Chintamani Attimabbe awards. Previously translated into Urdu, Hindi, Tamil and Malayalam, the first book-length translation of her work into English will be Heart Lamp: Selected Stories, to be published in 2025, while one of the stories from Heart Lamp has been published in the Paris Review.

Bijpassende boeken en informatie

Benzokarim – Ons gaan allemaal

Benzokarim Ons gaan allemaal recensie, review en informatie over de inhoud van de dichtbundels van de stadsdichter van Rotterdam. Op 20 mei 2025 verschijnt bij Uitgeverij Thomas Rap het boek met gedichten van Benzokarim, de Rotterdamse dichter. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de auteur en over de uitgave.

Benzokarim Ons gaan allemaal recensie van Tim Donker

Je kunt haast alles wel.

Je kunt op een donderdagmiddag, de laatste donderdag van de zomervakantie, met je zoon in een boekhandel staan.

Eindelijk sta je daar weer eens. In een boekhandel. Een hele echte boekhandel. Waar ze boeken verkopen. Kasten vol.

Daar kun je staan.

Op de poëzieafdeling. Je wil wel andere afdelingen nog, maar je wil het geduld van je zoon niet al te erg op de proef stellen. Dus laat je filosofie links, laat je engelstalige poëzie links, laat je engelstalig proza links, laat je meer kasten dan je lief is links en beperk je je tot poëzie. Nederlandse poëzie.

Dat kan zomaar gebeuren. Op een donderdagmiddag. De laatste donderdag van de zomervakantie. Jij en je zoon.

Je trekt boeken uit de kast. Een beetje lukraak. Eigenlijk zou je ze het liefste nog één voor één tot je echt alle boeken uit de poëziekast aan een grondig onderzoek onderworpen hebt, zelfs de uitgaves van dichters waar je niks mee hebt, zelfs uitgaves die je thuis al in je eigen kast hebt staan. Om gewoon. Om het weten, om het tasten, om het voelen, om het zien. Maar je wilt het geduld van je zoon niet al te erg op de proef stellen en naast elk boek één voor één bekijken weet je niet echt een strategie, dus je trekt lukraak maar wat boeken uit de kast.

Eén van die boeken is Toen ik klein was, was ik niet bang. Van de jou volslagen onbekende Gershwin Bonevacia. Je bladert door. Je leest wat. Hier en daar. Je zoon zit. Op zo’n krukje waarvan er gelukkig altijd veel staan in boekhandels. Je oog valt op een gedicht dat In de speeltuin heet. Het is maar kort, en je denkt dat je zoon het wel zou kunnen waarderen dus je leest het voor. En hij vindt het goed. Hij vindt het geweldig. Hij rukt de bundel uit je handen en herleest In de speeltuin, en bladert doorheen en leest enkele andere gedichten. Hardop. Het komt erop neer dat hij je die hele bundel aan het voorlezen is. Tussendoor zegt hij af en toe Pap dit boek moet je kopen, sowieso. Toen ik klein was, was ik niet bang was nog maar de eerste bundel die je uit de kast had gerukt. Je was nog maar bij de b. Dus nu ben je lukraak dichtbundels uit de kast aan het trekken, om ze te bekijken en hier en daar wat te lezen terwijl iemand een andere dichtbundel hardop aan je staat voor te lezen.

Ja je kan hem vragen te stoppen. Maar hee. Je moje lieve wijze stoere puberende dertienjarige zoon interesseert zich voor een dichtbundel. Dan rem je niets af.

Ook stuit je op Ons gaan allemaal. Benzokarim. Ook hem kende je niet. Hoe zit dat, met al die dichters die je niet kent? Hoe kun je al die dichters niet kennen? Je bent poëzieliefhebber, voor schreeuwen uit luid. Iemand noemde je zelfs een keer poëzierecensent. Ergens op internet was dat. Lang geleden, in de dagen dat je je eigen naam nog wel eens googlede. Poëzierecensent Tim Donker stond dan ergens bij één van de hits die het opleverde. Op den duur schaamde je daar een beetje voor. Wat had je gedaan om iemand, wie dan ook, het idee te geven dat je poëzierecensent was, of überhaupt wat dan ook. Misschien stopte je daarom je eigen naam te googelen. Het werd een beetje ongemakkelijk.

Je ging naar huis met Gershwin Bonevacia en Benzokarim. En nog twee dichters die je nu eens toevallig wel kende (van één bundel kon je zelfs niet met honderd procent zekerheid zeggen of je hem niet al had maar het was lastig je te concentreren terwijl je zoon het één na het andere gedicht in je oor duwde). Je ging naar huis met dichtbundels die niet vanzelf op je recenseertafel terecht waren gekomen. Je ging naar huis met het vermoeden dat er veel meer dichtbundels niet dan wel vanzelf op je recenseertafel terechtkomen.

Je exemplaar van Ons gaan allemaal is dan nog van de twede oplage. De eerste oplage verscheen in 2025. De twede in 2026. Je zult wel weer de laatste zijn die het opmerkt. En een wijle vraag je af hoe vaak dichtbundels een twede en verdere oplage krijgen. En hoe groot is eigenlijk een gemiddelde oplage van een gemiddelde dichtbundel, hoe snel is dat uitverkocht, en aan welke mensen, welke mensen kopen poëzie, welke mensen lezen poëzie, iedereen heeft toch altijd de bakkes vol over die zogenoemde ontlezing, en poëzie dan, poëzie wordt al helemaal niet meer gelezen. Zo vertellen mensen je. Maar de mensen vertellen zoveel. Maar toch, dat dit een twede oplage krijgt, een dichtbundel als deze, het deed je toch één wenkbrauw optrekken.

Een dichtbundel als deze je zegt?

Ja. Met die taal. Met deze taal. Met de taal van Benzokarim.

De taal gaat hier aan spaanders. De taal krijgt een flink pak slaag. De taal wordt verbouwd, geminnekoosd, gestreeld, geslagen, tot het uiterste gedreven. Totdat het zingt. Totdat dat houterige Nederlands van ons aan alle kanten zingt.

Naja ons Nederlands is niet echt houterig natuurlijk. Ik hou van ons Nederlands. En Benzokarim denk ik ook. Het zal daarom zijn ook, dat hij de mogelijkheden van de taal ziet die anderen gewoonweg onbenut laten. De ruimte van het spreken. Schrijven. Dichten. Welk idioom het ook eist.

Een mens kan zeggen dat Benzokarim zijn eigen taal gemaakt heeft. Zoals Pjeroo Roobjee zijn eigen taal heeft. Of C.C. Krijgelmans. Of Louis Paul Boon, tot op zekere hoogte. Of Jean-Marie Berckmans. Dat soort van eigenzinnigheid, dat u het maar weet.

Maar er zit ook iets van een Samuel Beckett in hem. Dat illusieloze. Dat rauwe. Die modder. Dat duister.

Dat kan dan zo klinken: “jij en ik zijn ik en jij de hele tijd / maar ik heb niks meer te verbergen / je kan niet zomaar zijn bezwaar en je wil zijn voorbij / ik doe niet meer alsof ik geen schaamte draag / we hebben gezegd ons vaarwel / we hebben gesproken ons gedachten / wat wil nog meer van dit bestaan”;

;

deze poëmen zingen.

Ze staan schreeuwend te zingen.

Hartverscheurend mooi te zingen.

Misschien is het niet altijd direkt duidelijk waar het over gaat. Maar moet het altijd duidelijk zijn waar het over gaat dan, moet je gedichten wel willen snappen, gedichten zijn geen moppen, je zegt niet ik vat hem niet aan het eind. Moet het altijd ergens over gaan, wat met die thema’s altijd weer, meer iets voor een leraar Nederlands ofzo. Deze gedichten voel je eerder. Je hoort ze. Ik zou bijna zeggen: je ondergaat ze. Maar dat is zo stukgebruikt dat het inmiddels alleen maar stompzinnig klinkt.

Het dendert. Het dendert overheen het grauwe leven in de grootstad.

Of.

Het fluistert. Verstild. Over het missen van een moeder: “papa heeft geen groot bed meer / mama heeft geen bed meer // papa slaapt in klein bed / één persoon klein bed / en elke avond / als papa naar bed / meer rugpijn // hij wil groter bed / ik wil niet dat hij groter bed / ik wil of grote bed papa en mama / of klein bed papa”.

Of.

Het klaagt aan. Het vraagt. Het schreeuwt. Het huilt. Het heeft lief.

Want ook dat bij Benzokarim. Niet alleen maar duister, en modder, en zoeken, en missen, en niet passen in of passen bij. Ook veel heel erg passen bij, horen bij, familie, liefde, banden, betekenisvolle anderen.

Hoe was het geweest als je niet lukraak maar toch één voor één, dan was Benzokarim eerder geweest dan Bonevacia, dan had je zoon misschien wel de gedichten uit Ons gaan allemaal voor staan dragen, daar in die boekhandel, op een donderdagmiddag, de laatste donderdag van de zomervakantie.

Iets in de poëzie van Benzokarim vraagt om declamatie. Want deze gedichten klinken. Zelfs als je ze in stilte leest, dan nog klinken ze. Klinken zoals alleen deze gedichten klinken. Een stem als deze hoor je niet alle dagen. En kan toch zomaar tot je komen. Op een donderdagmiddag. De laatste donderdag van de zomervakantie.

Benzokarim Ons gaan allemaal

Ons gaan allemaal

  • Auteur: Benzokarim (Nederland)
  • Soort boek: gedichten, poëzie
  • Uitgever: Thomas Rap
  • Verschijnt: 20 mei 2026
  • Omvang: 88 pagina’s
  • Afmetingen: 16,1 x 21,9 x 0,9 cm
  • Gewicht: 167 gram
  • Uitgave: paperback / luisterboek
  • Prijs: € 22,99 / € 9,99
  • Boek bestellen >

Flaptekst van het boek van Benzokarim de stadsdichter van Rotterdam

Benzokarim bevindt zich op een punt in zijn leven waarin alles nog lijkt te wachten op een definitieve uitkomst. Grote gebeurtenissen moeten nog een plaats krijgen – de dood van zijn moeder, bepaalde familiebanden, de omgeving waarin hij opgroeide en de eenzaamheid die daarmee gepaard ging. Tijdens dit proces doorkruist Benzokarim verschillende werelden – Rotterdam, Zuid-Afrika en Egypte – en begint er een nieuwe taal te ontstaan, een mix van Nederlands, Arabisch, Afrikaans en Engels.

Het resultaat van deze zoektocht is een bundel die bruist van de vitaliteit en de lezer recht in het hart zal raken.

Benzokarim is geboren in 1996. Hij is dichter en performer en sinds 2025 stadsdichter van Rotterdam. Karim heeft een thuis gevonden in zowel het gesproken als het geschreven woord.

Bijpassende boeken en informantie

1925 Het jaar van de kraai

1925 Het jaar van de kraai boek over het landskampioenschap van de Haagse voetbalclub HBS geschreven door Jan Hillenius, Vincent Schidkamp, Allard Doesburg en Bart Schalker. Op 16 mei 2025 verschijnt het boek over de voetbalclub HBS uit Den Haag die in 1925 landskampioen van Nederland werd.

1925 Het jaar van de kraai recensie

  • “Veel meer dan alleen een goed voetbalboek.” (Michel van Egmond)
  • “Aanrader. HBS was ook al in 1925 de leukste club van Nederland.” (Johan Derksen)
  • “Schitterend tijdsbeeld met voetbal als rode draad.” (Kees Jansma)

1925 Het jaar van de kraai

1925

Het jaar van de kraai

  • Auteurs: Jan Hillenius, Vincent Schidkamp, Allard Doesburg, Bart Schalker (Nederland)
  • Soort boek: voetbalboek
  • Verschijnt: 16 mei 2025
  • Omvang:
  • Uitgave: paperback
  • Prijs: € 22,45
  • Boek bestellen bij: Bol

Flaptekst van het boek over voetbalclub HBS uit Den Haag

1925 is het jaar van de verwoestende brand bij Madame Tussauds in Londen. In Duitsland verschijnt ‘Mein Kampf’ van Adolf Hitler, terwijl Benito Mussolini in Europa alom bewonderd wordt. In ‘zijn’ Italië wordt de eerste autosnelweg ter wereld geopend. In Griekenland wordt maar weer eens een staatsgreep gepleegd, in Parijs danst een bijna naakte negentienjarige Josephine Baker in de theaters, terwijl in de Verenigde Staten een tornado bijna duizend mensen de dood in jaagt.

In Nederland treedt het eerste kabinet-Colijn aan, en neemt ADO stadion Zuiderpark in gebruik. Én in Den Haag viert het oude, roemruchte HBS haar laatste landstitel. De voetbalvereniging met de karakteristieke zwarte tenues is de volksclubs nog één keer de baas. 1925 is het jaar van de Kraai.

Bijpassende boeken

Floor Milikowski – Contouren van een nieuw land

Floor Milikowski Contouren van een nieuw land recensie en informatie boek over pioniers, toekomstbouwers en het Nederland van morgen. Op 20 mei 2025 verschijnt bij Uitgeverij Atlas Contact het boek van de Nederlandse  journalist en geograaf Floor Milikowski. Hier lees je informatie van de inhoud van het boek, de auteur en over de uitgave.

Floor Milikowski Contouren van een nieuw land recensie

Als er in de media een boekbespreking of recensie verschijnt van Contouren van een nieuw leven, het boek van journalist en geograaf Floor Milikowski, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Floor Milikowski Contouren van een nieuw land

Contouren van een nieuw land

Over pioniers, toekomstbouwers en het Nederland van morgen

  • Auteur: Floor Milikowski (Nederland)
  • Soort boek: journalistieke non-fictie
  • Uitgever: Atlas Contact
  • Verschijnt: 20 mei 2025
  • Omvang: 240 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 22,99
  • Boek bestellen bij: Boekenwereld / Bol / Libris

Flaptekst van het nieuwe boek over Nederland van Floor Milokowski

Floor Milikowski onderzoekt hoe pioniers ons land socialer en duurzamer maken. Een verfrissend en hoopgevend perspectief op transitie, verbeeldingskracht en de toekomst van Nederland.

De Nederlandse samenleving lijkt in crisis, maar op de achtergrond is verandering zichtbaar. In dit verfrissende en hoopgevende boek volgt journalist Floor Milikowski het spoor van pioniers en vooruitgangdenkers en biedt ze een optimistisch perspectief op de samenleving van morgen. Een duurzamere en socialere samenleving is zich nu al aan het vormen

Boeren die het voortouw nemen in de energietransitie. Architecten die werken aan multifunctionele dijken. En lokale gemeenschappen die een duurzame stadswijk ontwikkelen. Nederland zit bomvol nieuwe initiatieven. We hebben het vaak over de wooncrisis of de erbarmelijke staat van de natuur, maar op kleine schaal krijgen de noodzakelijke veranderingen al vorm. In Contouren van een nieuw land volgt Floor Milikowski het spoor van pioniers en vooruitgangsdenkers. Van verticale zonnepanelen tot natuurvriendelijke landbouw, en van drijvende tuinen tot moderne maakindustrie. Geleidelijk aan ontstaat een samenleving waarin het welzijn van de mens en het welzijn van de natuurlijke leefomgeving hand in hand gaan. Een nieuw Nederland is in aanbouw.

Floor Milikowski is geboren in 1980 in Amsterdam. Ze is journalist en geograaf. Voor De Groene Amsterdammer schreef ze onthullende artikelen over Amsterdam en over de ruimtelijke tweedeling in Nederland. Ook publiceerde ze in het Financieel Dagblad, de Volkskrant en Het Parool. In 2009 verscheen De droom van Zuid-Afrika en in 2018 de bestseller Van wie is de stad, dat werd genomineerd voor de Prinsjesboekenprijs voor het beste politieke boek en door Boekhandel Scheltema werd uitgeroepen tot Boek van het Jaar. Haar veel geprezen boek Een klein land met verre uithoeken verscheen in 2020.

Bijpassende boeken en informatie

Myrthe van der Meer – De wetten van Alex

Myrthe van der Meer De wetten van Alex recensie en informatie over de inhoud van de nieuwe roman. Op 20 mei 2025 verschijnt bij uitgeverij The House of Books, de nieuwe roman van Myrthe van der Meer. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de auteur en over de uitgave.

Myrthe van der Meer De wetten van Alex recensie

Als er in de media een boekbespreking, review of recensie verschijnt van De wetten van Alex, de nieuwe roman van Myrthe van der Meer, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Myrthe van der Meer De wetten van Alex

De wetten van Alex

  • Auteur: Myrthe van der Meer (Nederland)
  • Soort boek: Nederlandse roman
  • Uitgever: The House of Books
  • Verschijnt: 20 mei 2025
  • Omvang: 352 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook / luisterboek
  • Prijs: € 22,99 / € 11,99 / € 12,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Myrthe van der Meer De wetten van Alex recensie

Als er in de media een boekbespreking, review of recensie verschijnt van De wetten van Alex, de nieuwe roman van Myrthe van der Meer, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Flaptekst van de nieuwe roman van Myrthe van der Meer

Alex Zee heeft haar leven perfect op orde: ze heeft een goede baan als archeoloog, absoluut geen huisdieren, geen vrienden en nauwelijks contact met haar familie. Haar motto als het om sociale contacten gaat: less is more.

Maar dan krijgt ze ongewild een niet meer functionerende autismehulphond. Al snel verandert Alex’ leven in een rollercoaster aan rampen en nog erger: emoties. De hond blijkt namelijk een mensenmagneet. En als er iets is waar Alex niet op zit te wachten, dan zijn het wel mensen.

Alex wil maar één ding: haar oude leven terugkrijgen. En de hond weg. Dus besluit ze om een zo normaal mogelijk functionerend mens te worden, zodat iedereen haar zo snel mogelijk weer met rust laat. Maar wat is eigenlijk normaal?

Myrthe van der Meer is geboren in 1983 in Den Bosch. Ze debuteerde met PAAZ, haar autobiografische roman over de vijf maanden die ze na een burn-out op een paaz doorbracht. Van PAAZ zijn meer dan 100.000 exemplaren verkocht, het won diverse prijzen en wordt nu verfilmd. Na PAAZ schreef ze UP, Kalfen Het houden van mannen. De wetten van Alex is deels geïnspireerd op Myrthes eigen ervaring met haar diagnose autisme.

Bijpassende boeken

Rachel Blau DuPlessis – The Complete Drafts

Rachel Blau DuPlessis The Complete Drafts review, recensie en informatie lang gedicht van de Amerikaanse dichteres. Op 20 mei 2025 verschijnt bij Coffe House Press het nieuwe boek van Rachel Balu DuPlessis de dichter uit de Verenigde Staten. Een Nederlandse vertaling van het boek is niet verkrijgbaar.

Brandon Taylor Minor Black Figures review en recensie van Tim Donker

Ha! Wow!

Ja

(ha + wow) dus,

want dit vind ik mooi. Experimenteel dichter Rachel Blau Duplessis schreef tussen 1986 en 2012 114 gedichten (115 als je een ongenummerd gedicht, maar daarover later meer, meetelt), te zien als één “oneindig” gedicht, of 114 (115?) (later, later) pogingen om hetzelfde gedicht te schrijven, of, wellicht, ordinairder misschien, dagboekaantekeningen. Deze “schetsen”; “versies”, of, ah!, “drafts” verschenen overheen de jaren al bij verschillende uitgeverijen maar het altijd sympathieke Coffee House Press heeft alle gedichten verzameld en in twee kloeke boekwerken gebundeld. Beide delen zijn goed voor bijna vijfhonderd bladzijden. Met The complete drafts heeft de liefhebber van experimentele dichtkunst voor bijna 1000 bladzijden poëzie in handen.

Een mens kan diskuteren over wat dit is. Wel. Ja. Dat kan een mens. Meditaties op de aldag, kan iemand zeggen. Of: gevonden vreten. Cutup. Filosofie. Engagement. Is het L=A=N=G=U=A=G=E, is het objectivisme, is het new narrative, of voorbij dat alles? Is het pamflet essay prozagedicht schets aanzet kritiek documentaire getuigenverklaring impressionisme bewustzijnsstroom? Is het hermetisch of is het onderzoekend of is het konkreet? Het is dat alles, mensen, en het is meer, en het is altijd experimenteel, altijd in beweging, altijd vloeiend.

Hoewel “eigenlijk” bedoeld als oneindig, kreeg Blau Duplessis op enig moment de ingeving dat de 114e Draft de laatste moest worden, daar zit een numerologische gedachtegang achter, iets met 19 en delen door of multipleren met zes, ik volg dat niet precies en ik vind het ook niet zo interessant behalve dan dat het deze ingeving is geweest die maakt dat Drafts nu bundelbaar is geworden, in twee boekwerken, en dat is mooi, een heel klein beetje mojer nog was geweest als de beide delen in een kassette waren gekomen, maar dat is iets met slakken en iets met zout, het maakt niet uit, wie Rachel Blau Duplessis wilde volgen in haar Drafts heeft nu iets in handen dat je afgerond kunt noemen, je moet niet meer gans de internet afstruinen om te zien waar al die Drafts zijn verschenen want hier zijn ze, allemaal, alle 114, al speelt de dichter misschien een heel klein beetje vals, want er is één ongenummerde Draft, na nummer 57 en voor nummer 58, hier opgenomen aan het begin van het twede deel, het blauwe boek, en te lezen als een samenvatting, of een herneming zo je wilt, van de eerste 57 Drafts.

De gedichten hierin zijn veelal lang, niet alleen als je het wil lezen als één lang (bijna duizend pagina’s tellend) poëem, maar ook voor wie elke Draft afzonderlijk leest (de dichter moedigt u aan de Drafts is totaal willekeurige volgorde te lezen maar ik vond het het makkelijkst om gewoon te beginnen bij Draft 1 en te eindigen bij Draft 114 – anders ging ik nog moeten bijhouden welke ik had gelezen en welke niet, iets dat niet, zoals u misschien menen zou, evident is, gezien de herhaling van beelden, van zinnen, van thema’s), en hebben de neiging te woekeren, de lezer te overspoelen, dus kiest u maar: houdt u ervan te verzuipen in poëzie of houdt u liever droge voeten? Het laatste soort lezer heeft bij Rachel Blau Duplessis misschien niet zoveel te halen. Maar de eerste soort. Die zwemt. Die gaat kopje onder. Die ziet soms door de woorden het gedicht niet meer. Die wordt meegevoerd naar plekken waar hij nog nooit geweest is. Die komt nooit volledig terug bij zijn oude zelf. En wat kan mojer zijn.

Wat kan mojer zijn dan al die vergezichten waaraan Rachel Blau Duplessis u in razend tempo voorbij laat gaan?

De koralen van willekeurige indrang. De ongerichtheid van gedachten. De grenzen van het zegbare. De grenzen van het uitdrukbare. De grenzen van het be/grijpbare (betekenissen niet voor de grijp).

Of de deixis. Bestaat ook de poëzie daar niet? In alle dingen deiktisch?

Of in Umbrië denken dat watermeloen vertaald kan worden met aqua melone.

Of in dialoog gaan. Met een ruimte? Nee truttemie met de lezer of met Ron Silliman of met des dichters studenten of met Alice Notley of met Charles Bernstein of met de gelijkelijk verbijsterden. Of met Jean-Paul Auxeméry, wie is Jean-Paul Auxeméry, ik dacht aan Armand Schwerner, de zon uit de kabeljauw, noemen we een halve vliegenvleugel kra, leg een kra op de hoorn van deze stier, naar water, zijn prachtige tabletten, zijn die nu al eens een keer in boekvorm verschenen eigenlijk?, en denkend aan Armand Schwerner denk ik aan Gary Snyder, die een stoofpot in de Pinacate-woestijn bereidde. Of aan Nathaniel Tarn. De trage lawine van aarde die valt. Of aan. Tisa Bryant. Of Duriel Harris. Of Dawn Lundy Martin. Of Mark McMorris. Of Julie Ezelle Patton. Of Claudia Rankine. Het einde van het alfabet. Gezwollen clitorissen zwerven door de stad.

Of dat je het hen ziet noemen. Een fotomontage. Ze bouwen dingen. Ze brengen dingen samen. Noem het materie.

Of waar Lacan fallus schreef, het vervangen door het woord dildo.

Of de 52e schets die een midrasj is. Iets Hebreeuws is dat. Onderzoek. Uitleg. Exegese. Peins voor nu een poëem dat staat als een vestzakessay maar loopt als een monoloog. Adorno, dan weet je het wel (Adorno hield niet van jazz). Dat is dweilen met de kraan open. Nach Auschwitz ein Gedicht zu schreiben ist barbarisch. Zegt hij. De oorlog was toen nog maar net gedaan, een mens kan wel verstaan waarom die Adorno aldus sprak. Een mens kan zich afvragen of de houdbaarheidsdatum van deze aanklacht niet allang verstreken is. Ik dacht dat Hans Magnus Einzensberg de kwestie al had afgedaan toen hij zei “Literatuur moet precies deze veroordeling weerstaan, zijnde dat het niet mag toegeven aan cynisme alleen maar doordat het na Auschwitz zou bestaan”; derhalve leek het me al bijna een beetje teveel eer: een “schets” van vijftien bladzijden gewijd aan de efemere woorden van een reeds lang verscheiden literatuurcriticus. Maar ik wist me toch wel enigszins nee nogal nee totaal verpletterd door Draft 52. De specifieke kwetsbaarheid van poëzie is waar DuPlessis over spreekt (dicht? essayeert?) : wat is het aan poëzie dat net dat onder verdenking moet komen te staan omdat het maar blijft bestaan in een wereld die plaats heeft geboden aan de meest onbevattelijke gruwelijkheden? Moet ik het snappen zoals ik Armando’s konsept van het schuldige landschap probeer te snappen – is poëzie dan “landschappelijker” dan film of roman of schilderij, of, hee Adorno, jazz? Of, vraagt DuPlessis zich dan weer af, is het de metaforiek? Iets voorgesteld “als” iets anders? Holocaust is als niets. Onvergelijkbaar. Zou het moeten zijn. Maar had die kerel in dat geval niet beter geschreven: poëzie óver Auschwitz is barbaars? Dacht ik aan Phil Elverum die zichzelf (en de luisteraar) op de plaat die hij over het overlijden van zijn vrouw maakte de vraag stelde of dood wel tot kunst gemaakt mag/kan worden. Kunst, en oorlog, en gespannen voeten, en het denken dat maar niet stopt, ook na vijftien bladzijden niet.

Of een herdersdicht. Pastorale poëzie. Grieks. Keuze. Uitgelezen. Een stervende hond krijgt water uit jouw fles. De kinderen van jouw kinderen zullen deze peren oprapen. Een klllein meisje in de falllische fase, feitelijke verschrijvingen in een essay van Freud over vrouwelijke sexualiteit; freudiaanse verschrijvingen van Freud, de extra l’s, hoe fallisch wil je het hebben?

Of het gesamtnichtswerk. Imperfect vloeiend. Onverbiddelijk gestold.

Of hoe zwaar de doden zijn. Moet poëzie stoppen met rouwen en beginnen met schreeuwen? De taal. Frans is situationeel. Waarbij ik dacht aan. De situationisten. Waarbij ik dacht aan. Het stuurse gezicht van het surrealisme. Waarbij ik dacht aan. Al deze boventaligheid (het italiaans het frans duits het nederlands soms zelfs).

Of massa-observatie. Opgedrongen behoeften. Propaganda. Marktonderzoek. Hebberigheden.

Of gedachten over het herinneren. Het menselijk geheugen wordt als normaal beschouwd als zijn successen worden gelardeerd met momenten van vergeten; selectie(f) (herinneren); samengaan/-vallen (bijvoorbeeld verschillende gebeurtenissen in één herinnering); verstoringen.

Of dat het portaal een elektriek oog heeft. Zoveel is daar dat je kopen kunt. Open je mond en ze hebben jou in hun database.

Of mailart. Ray Johnson (copyleft, u weet) (the tape beatles). Fluxus. Dada. Post als medium, post als kunstwerk, hier, of daar, of elders, tenderend naar visuele poëzie. Stukken. Snippers. Flarden. Bladzijden uit. Bijvoorbeeld een woordenboek (de tee van tongue) (tongue in cheek) (tongue in elders). De overheersing van lijnen was een internationaal fenomeen.

Of verouderde natuurkundige stelsels. Dat heeft iets te maken met dimensies, geloof ik, en energie (maar wat doe ik weten? ik heb op de mavo natuurkunde zo snel mogelijk laten vallen. ik denk dat ik het nu best interessant zou vinden. maar toen ik 14 was vond ik dat niet). Misschien is wat een schrijver doet wel energie samenballen. Of alles stollen tot symbolen. Woorden. Of. Hoe het hier, in deze schets, feitelijk een dialoog is tussen de dichter en haar pen om te ontdekken wat schrijven is. Wat creativiteit. Wat inspiratie is. Misschien is het een slang die ver uit zijn leefgebied geraakt onder een geparkeerde auto terechtgekomen is, en daar onderuit gelokt moet worden om de ongelijke strijd met zijn verdelger aan te gaan. Maar misschien ook wel. Is het een horloge met de hebbelijkheid stil te blijven staan iedere keer als er een beetje vuil onder één van de wijzers komt. Dat je dan driftig je arm moet heen en weer bewegen om het horloge weer gaande te krijgen. En hoe je dan iedere keer weer je arm stoot tegen je schrijftafel. De vrouw van wie je het horloge gehad hebt, is inmiddels dood.

Of. Kan ook. Een poppenopera. Zijnde. Een kunstwerk dat Marcel Duchamp voornemens was te maken. Een vrouwfiguur aan touwen, opgehangen. Dat zou je een marionet kunnen noemen. En. Iets met scharnieren ook. Ik heb geen idee, mensen, of hij, die Macel, die Duchamp, dit kunstwerk ook effectief gemaakt heeft, maar er was sprake van in die doos van hem, de groene doos geloof ik, ofzo, weet ik het, ik ben geen groot kenner van zijn werk. Maar de opgehangen vrouw gaat in DuPlessis’ fantasie een dialoog aan met een andere pop, een mannelijke, over gehangen zijn en over touwen en over scharnieren en over namen en over deuren en over immobiliteit en flexibiliteit en drajen en open en dicht, en het is alles filosofisch en het is alles humoristisch en het is alles activistisch en dat is dan het hele podium. De hele machinerie.

Of dit zal zijn, en dit is geweest.

Of hoe met woorden de wereld meer is dan wat het geval is (alles bestaat. behalve de wereld).

Of de dingen die de dichter had willen doen. Of had willen zeggen. Lijstjes maken. De helft van de woorden wissen. Elke dag schetsen maken. Dinggedicht correct spellen. Een biografie van obscure dingen schrijven. Opmerken hoe het poëem altijd in beweging is. Het soort van schoonheid creëren dat nooit mooi is op een niet-gewilde manier. Meer vragen stellen. Van gedachten veranderen. Jezelf verrassen. En dan terugkijken. Wat heb je geleerd? Hoe weinig metaal er maar voor nodig is om je te doden.

Of een alfabet. Wel. Een alfabet van papier, van karton, van draad. Abecedarium, visuele poëzie, zieteratuur (zegt iemand). De zichtbaarheid van het gedicht. Een sonore glans. Ding is gedicht, gedicht is ding, ding is lied (brot was pain) (b was p); ergens tussen (tussen recto en verso) (versie) (tussen even en on), bijvoorbeeld tekst en beeld (spreken sprak van spreken) (alzo sprak Nathaniel Mackey) (van het beginloze boek) (hier het eindeloze poëem) (paradigma. grammatica. babel.) (gebroken cymbalen) (symbolen) (hoge vloed) (wat breekt) (de ochtend breekt) (er is nu) (er is open); of taal en teken (taalteken) (betekenend vlak, betekend vlak) (de dichter tekent hier de taal) (gouden trompetten van de zon-heid) (er bestaat geen poëzie zonder beelden) (literatuur is geheugen en kode) (de zin rekt zich uit werk beeld in de vorm van scherven) (een leegte vormt en tekent zich) (de taal moet zeggen in een zucht dat het bot van de zee) (beelden die woorden oproepen woorden die weer beelden oproepen), en hoe dan van daaruit een taal ontstaat die duizelingwekkend over zichzelf hangt in de vorm van wonderschone beelden – t zijn hier misschien mogelijkerwijs allicht (bijwoorden van twijfel) de mooiste bladzijden in The complete drafts.

Of het onmogelijke gebaar. Of de calculi de tumuli de cumuli. Of huis boek mok raam dochter honden bureau Apple. Of sneeuw, vallend. Of het ikgeheten ding. Of Cyprus, verdeeld. Of de niet-A. Of zwart gat. Of de elkedag. Of het elders. Of Gelassenheit ja/nee. Of honderd runderen in het oude Griekenland. Of de motor van gedachten. Of pi of plaats of plastiek. Of poëzie. Of qwerty. Of het onzegbare. Of hypertekst. Of het onophoudelijke heropenen van het boek. Of de talloze connotaties van eindes, en het spectrum van bijbehorende fenomenen. Of de letter, imploderend in de tekst. Of gestopt, maar niet compleet. Of de is en het het, en eens te meer de kruising.

Of hoe ik denk aan de anti-kamer (zou Rachel Blau DuPlessis Yannis Kyriakides kennen?).

Of hoe ik daar zit, in leesstoel, met het  blauwe twede deel uitgelezen op mijn schoot (het eerste deel licht daar al, in een hoekje, op de secretaire), en denk aan alle werelden die Rachel Blau DuPlessis met haar poëzie in mijn lijf en in mijn leven heeft gezet. Ja. Het eindeloze poëem is tot een halt gekomen. In de 114e schets stond de terminus. Het was een lange reis, en nog was het niet lang genoeg. In mijn hoofd gaat het altijd verder. Dat is hoe eindeloze dichtwerken nooit tot een echt einde komen.

Rachel Blau DuPlessis The Complete Drafts

The Complete Drafts

  • Auteur: Rachel Blau DuPlessis (Verenigde Staten)
  • Soort boek: gedicht, poëzie
  • Taal: Engels
  • Uitgever: Coffee House Press
  • Verschijnt: 20 mei 2025
  • Omvang: 984 pagina’s
  • Uitgave: paperbacks
  • Prijs: € 60,95
  • Boek bestellen bij: Amazon 

Flaptekst van het boek van dichteres Rachel Blau DuPlessis

From experimental poet Rachel Blau DuPlessis comes a major work over three decades in the making: a long poem addressing the intimate and dynamic nature of poetry, culture, and life.

The Complete Drafts comprises 114 endlessly innovative cantos engaging the poet’s life and our times. Saturated with polyphonic responses to the historical and artistic sweep of the 20th and 21st centuries, all emotions are double and conflicting: wonder and bedazzlement at the world alongside grief for what we have made of it.

Transcendent and ethically inquisitive at once, The Complete Drafts is an urgent contemporary long poem of hope, critique, resistance, and melos.

Rachel Blau DuPlessis is born December 14, 1941 in Brooklyn, New York. She a poet, scholar, critic, and collagist. Her work includes the notable long poem Drafts (1986-2012), related historical-serial books such as Daykeeping (2023), and collage poems. As a poet-critic she has written extensively on gender, modern and contemporary poetry, and both feminist and objectivist poetics, with special attention to H.D., Mina Loy, Lorine Niedecker, Barbara Guest, and George Oppen.

Bijpassende boeken

Dick Hoekstra – Koloniën van weldaad

Dick Hoekstra Koloniën van weldaad recensie en informatie boek over paupers en het erfgoed van een generaal. Op 21 mei 2025 verschijnt bij Uitgeverij Noordboek Van Gorcum het boek van Dick Hoekstra over de geschiedenis van de Drentse Koloniën van Weldadigheid. Hier lees je informatie over de inhoud van het geschiedenisboek, de auteur en over de uitgave.

Dick Hoekstra Koloniën van weldaad recensie

Als er in de media een boekbespreking of recensie verschijnt van Koloniën van weldaad, het geschiedenisboek van Dick Hoekstra, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Dick Hoekstra Koloniën van weldaad

Koloniën van weldaad

Over paupers en het erfgoed van een generaal

  • Auteur: Dick Hoekstra (Nederland)
  • Soort boek: Nederlandse geschiedenis
  • Uitgever: Noordboek Van Gorcum
  • Verschijnt: 21 mei 2025
  • Omvang: 272 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek
  • Prijs: € 27,90
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst boek over de Koloniën van Weldadigheid van Dick Hoekstra

Onder leiding van de idealistische generaal Johannes van den Bosch werden twee eeuwen geleden vijf zogenaamde koloniën gesticht. Zijn weldadige doel was de minst bedeelden in de maatschappij te huisvesten, hen te onderwijzen of van werk te voorzien, arbeidsethos bij te brengen en een maatschappelijk toekomstperspectief te bieden.

Dit boek vertelt chronologisch de geschiedenis van de Koloniën van Weldadigheid; de idealen, de structuur en de redenen voor hun uiteindelijke verval. De auteur beschrijft de blijvende impact, de sociaalmaatschappelijke gevolgen en de betekenis van de circa 170 rijksmonumenten die vandaag de dag nog steeds hun erfenis uitdragen. Hun unieke betekenis werd internationaal erkend toen Veenhuizen, Frederiksoord en Wilhelminaoord in 2021 de status van UNESCO Werelderfgoed kregen.

Dick Hoekstra is emeritus-hoogleraar Celbiologie aan het UMCG en de Rijksuniversiteit Groningen. Na zijn emeritaat verlegde hij zijn aandacht naar cultuurhistorische thema’s in het hele Waddengebied en meer recent de Koloniën van Weldadigheid. Van hem verscheen eerder Glans op het Wad.

Bijpassende boeken

Gert van Kleef – Joseph Cuypers, architect

Gert van Kleef Joseph Cuypers architect recensie en informatie over de inhoud van de biografie. Op 21 mei 2025 verschijnt bij Uitgeverij Walburg Pers het boek over Joseph Cuypers, geschreven door Gert van Kleef. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de auteur en over de uitgave.

Gert van Kleef Joseph Cuypers, architect recensie

Als er in de media een boekbespreking of recensie verschijnt van het boek over de architect Joseph Cuypers, geschreven door Gert van Kleef, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Gert van Kleef Joseph Cuypers architect

Joseph Cuypers, architect

Een leven in kerken

  • Auteur: Gert van Kleef (Nederland)
  • Soort boek: architectuurboek, biografie
  • Uitgever: Walburg Pers
  • Verschijnt: 21 mei 2025
  • Omvang: 312 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek
  • Prijs: € 39,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van het boek over architect Joseph Cuypers

Architect Joseph Cuypers (1861-1949) was een uniek en vernieuwend Nederlands architect. In een tijd waarin ambachtelijke, traditionele bouwkunst de toon zette – de neogotische stijl die zijn vader Pierre Cuypers grote bekendheid bracht (het Centraal Station en het Rijksmuseum in Amsterdam) – zocht zoon Joseph inspiratie elders. Bij talloze ontwerpen voor kerken, villa’s, wooncomplexen en voor de Amsterdamse Effectenbeurs, liet hij zich beïnvloeden door eigentijdse vormentaal en stijlkenmerken uit den verre en andere geloofsrichtingen.

Ook toonde hij zich een modern stedenbouwer met een voorliefde voor tuinwijken. Veranderde zijn stijl in de jaren van traditioneel naar expressionistisch, altijd hield hij oog voor de gebruiker. De kerkganger moest bij binnenkomst de sacrale sfeer voelen en maximaal zicht op het altaar houden. Voor elke plek en elke bewoner bedacht hij een eigen ontwerp, waardoor zijn bouwwerken steeds verrassen. Terecht zijn vrijwel al zijn kerken op de monumentenlijst geplaatst.

Gert van Kleef heeft zijn hele loopbaan veel managementfuncties bekleed en vestigde zich later als zelfstandig adviseur. Op dit moment is hij adviseur cultuur en erfgoed van de Grote Kerk in Alkmaar. Hij publiceert sinds 1990 over architectuurgeschiedenis.

Bijpassende boeken

Martin Michael Driessen – Liefde in het Derde Rijk

Martin Michael Driessen Liefde in het Derde Rijk recensie en informatie van de inhoud van de nieuwe roman van de Nederlandse schrijver. Op 20 juni 2025 verschijnt bij Uitgeverij Van Oorschot de oorlogsroman over net nazisme van de uit Nederland afkomstige schrijver Martin Michael Driessen. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de auteur en over de uitgave.

Martin Michael Driessen Liefde in het Derde Rijk recensie

Als er in de media een boekbespreking of recensie verschijnt van Liefde in het Derde Rijks de nieuwe roman van Martin Michael Driessen dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Martin Michael Driessen Liefde in het Derde Rijk

Liefde in het Derde Rijk

  • Auteur: Martin Michael Driessen (Nederland)
  • Soort boek: Nederlandse roman, oorlogsroman
  • Uitgever: Van Oorschot
  • Verschijnt: 20 juni 2025
  • Omvang: 288 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek / ebook
  • Prijs: € 25,00 / € 14,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van de nieuwe roman van Martin Michael Driessen

Georg, Lore en Klara: hun drie verhalen kronkelen als slangen door de twintigste eeuw, elk met een eigen tijdslijn, soms verstrengeld, dan weer apart. Alle drie zijn ze nazi’s, de een gestaalder dan de ander. Klara speelt een belangrijke rol in de Lebensbornorganisatie, Lore is haar chauffeuse en Georg is een gewoon soldaat. Alle drie worden ze bewogen door de schikgodinnen.

Met en door hen beleven we de passie van de eerste liefde, en het misleide idealisme van een jeugd die opgroeit in een totalitair regime. Heen en weer geslingerd tussen onschuld en overlevingsdrang, verraad en trouw, overleven ze de gruwelen van de Tweede Wereldoorlog.

Driessen weet met meeslepend vertelplezier een geheel origineel en verrassend standpunt in te nemen in zijn oorlogsgeschiedenis Liefde in het Derde Rijk: haast van binnenuit verteld, zadelt hij de lezer met een ongemakkelijke fascinatie op.

Martin Michael Driessen is geboren 19 april 1954 in Bloemendaal. is opera- en toneelregisseur, vertaler en schrijver. Hij debuteerde in 1999 met de roman Gars. In 2012 volgde Vader van God en in 2013 Een ware held, alle door de pers bejubeld en voor literaire prijzen genomineerd. Zijn werk is vertaald in het Engels, Italiaans, Duits, Hongaars en vele andere talen. In 2015 verscheen de omvangrijke roman Lizzie, geschreven in samenwerking met de dichteres Liesbeth Lagemaat. In 2016 verscheen zijn verhalenbundel Rivieren, die op de shortlist van de Fintro Literatuurprijs stond en die de ECI-literatuurprijs én ECI-lezersprijs won. Met zijn roman De pelikaan stond hij op de shortlist van de Libris Literatuur Prijs 2018. In oktober 2018 verscheen zijn verhalenbundel Mijn eerste moord en andere verhalen, gevolgd in 2019 door de roman De heilige en in 2022 de roman Aan het einde van de loop.

Bijpassende boeken en informatie