Tagarchief: Oorlogsroman

Hubert Mingarelli – Vier soldaten

Hubert Mingarelli Vier soldaten recensie en informatie over de inhoud van deze Franse roman over de Russische burgeroorlog. Op 18 februari 2021 verschijnt bij Uitgeverij Meulenhoff de Nederlandse vertaling van de roman Quatre soldats van de Franse schrijver Hubert Migarelli.

Hubert Mingarelli Vier soldaten recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman Vier soldaten. Het boek is geschreven door Hubert Migarelli. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden te vinden. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van deze oorlogsroman uit 2003 van de Franse schrijver Hubert Mingarelli, winnaar van de Prix Médicis 2003.

Hubert Mingarelli Vier soldaten Recensie

Vier soldaten

  • Schrijver: Hubert Mingarelli (Frankrijk)
  • Soort boek: Franse roman, oorlogsroman
  • Origineel: Quatre Soldats (2003)
  • Nederlandse vertaling: Jan Pieter van der Sterre, Reintje Ghoos
  • Uitgever: Meulenhoff
  • Verschijnt: 18 februari 2021
  • Omvang: 176 pagina’s
  • Uitgave: Gebonden Boek / Ebook
  • Winnaar Prix Médicis 2003

Waardering voor de roman Vier soldaten

  • “Een bijzondere auteur die van zuiverheid in woord en minimalisme zijn handelsmerk heeft gemaakt.” Le Monde
  • “Mingarelli slaagt erin met weinig woorden de lezer te raken. Daar is veel talent voor nodig.” Le Figaro
  • “Uitzonderlijk goed. Mingarelli heeft een ontroerend werk geschreven. De elementaire stijl van de roman past helemaal bij de meedogenloosheid van oorlog.” The Sunday Times

Flaptekst van de roman van Hugo Mingarelli

Vier soldaten is een tijdloos en intiem verhaal over vriendschap en kleine momenten van geluk in de meest duistere tijden.

De Russische burgeroorlog, 1919. Het is hartje winter wanneer vier jonge soldaten van het Rode Leger hun kamp opslaan in een bos bij de frontlinie in Roemenië. Er hoeft even niet gevochten te worden dus de dagen zijn gevuld met kostbare uren van vrijheid waarin ze genieten van de rust bij een meertje in de buurt, hun nachtmerries proberen te vergeten, met elkaar praten, roken en wachten. Ze wachten op de lente, wanneer hun bataljon verder zal trekken, en op de onvermijdelijke hervatting van het geweld.

Bijpassende boeken en informatie

Stefan Hertmans – De opgang

Stefan Hertmans De opgang recensie en informatie over de inhoud van deze roman over Gent in de Tweede Wereldoorlog. Op 11 september 2020 verschijnt bij Uitgeverij De Bezige Bij de nieuwe roman van de Vlaamse schrijver Stefan Hertmans.

Stefan Hertmans De opgang Recensie en Informatie

Het boek De zoon van een “foute” Vlaming, geschreven door Adriaan Verhulst, is de aanleiding dat Stefan Hertmans zich realiseert dat hij zeker twintig jaar is dat  huis van die “foute”vader heeft gewoond. Het huis in het Gentse Patershol, waar hij eind jaren ’70 als een blok voor viel.

De geur van de blauwe regen in die tuin bracht hem direct terug naar de verwilderde tuin van zijn jeugd. Een prachtig oud pand, verwaarloosd maar oh zo aantrekkelijk. Ja, wellicht een bouwval dat al jaren leeg stond. Een impulsieve aankoop. Met de makelaar loopt hij door het verwaarloosde pand, van kelder tot aan de zolder en deze rondgang verweven met de geschiedenis van Willem Verhulst, een vooraanstaande SS-er uit Gent verwordt zo een adembenemende tocht.

Een prachtig oud pand, verwaarloosd maar oh zo aantrekkelijk

Om de oorlogsgeschiedenis van dit gezin te schetsen maakt Hertmans gebruik van veel autobiografische bronnen van dit gezin. Van de dagboeken van Mientje , de moeder van Adriaan  tot aan de brieven de Willem schrijft wanneer hij na de oorlog in de gevangenis zit.

Willem een jongen uit een groot gezin, het kakkernestje en lieveling van zijn  moeder, geboren ergens rond 1895. Zijn vader had een eigen diamantslijperij. Nee, dat ging Willem nooit worden. Willem is anders, hij wordt gepest op school en al snel wordt een vechtersbaas. Hij gaat naar de tuinbouwschool, maar spijbelt veel. Hangt op straat, wordt afgekeurd voor militaire dienst. Raakt verstrikt in Vlaams-nationalistisch gedachtegoed. Hij vlucht naar Nederland en ontmoet zijn eerste vrouw.  En dan kruipt de oorlog dichterbij, de vijand, het nazisme begint België besmetten. Voor Willem geen verrassing. Hij had al eerder lijntjes met foute Duitse organisaties. Voor Mientje, Willems tweede vrouw en de moeder van zijn kinderen een nachtmerrie die haar de adem zal gaan benemen. Zij probeert, bijna tegen beter weten in, al biddend en de bijbel lezend deze zwartheid buiten haar nest te houden. Maar ja, Willem is de baas, krijgt steeds meer aanzien bij de Vijand, en Mientje is zo alleen. Zij schaamt zich voor haar man, voor zijn daden, voor zijn geld dat hij verdient, voor de potsierlijkheid waarmee hij zich gedraagt. Nee, er is geen uniform in huis, gewoon pappie zijn en geen klootzak.

Stefan Hertmans De opgang Recensie001Boek-Bestellen

Zo loopt Hertmans in gedachten door zijn oude huis. Weet hij precies hoe waar en hoe de “Dodenkamer” eruit zag. De kamer waar Willem zijn belangrijke Nazivrienden ontving, waar het vooral naar sigaren rook. De kamer waar de kinderen nooit mochten komen. Waar de man bijeenkwam met zijn foute vrienden, de man die niets te maken had met de man waar Mientje ooit van ging houden.  Mientje maar bidden en de bijbel lezen en vergeving vragen voor haar foute man en Gods water over Gods akker en dergelijke. En haar man maar fouter en fouter worden en genieten van alle mooie lijsten die hij maakte van foute Belgen en/of Joodse Belgen, die nodig gestraft en of afgevoerd moesten worden. Een echte betrouwbare precieze compagnon van de Nazi’s, maar een onbetrouwbare vader en partner voor zijn gezin. Hij vertrok voor dagen wanneer het hem uitkwam, hij had zeker een minnares waar hij later mee trouwde. Kortom, het is dankzij Mientjes rechtlijnige geloof in rechtvaardigheid en met de hulp van haar God dat dit gezin de oorlog overleefde zowel mentaal als fysiek.

Hoe knap heeft Hertmans deze zwarte geschiedenis een indringend menselijk gezicht gegeven

Hoe knap heeft Hertmans deze zwarte geschiedenis, die zich tijdens de tweede wereldoorlog afspeelde achter de deur van zijn voormalig huis in Patershol, een menselijk gezicht gegeven. En wat een geluk voor al zijn lezers dat hij bijna per ongeluk op deze geschiedenis stuitte en niet anders kon dan dit zo meeslepend en geloofwaardig verwoorden. De roman de opgang is gewaardeerd met ∗∗∗∗ (uitstekend).

Recensie van Mieke Koster

De opgang

  • Schrijver: Stefan Hertmans (België)
  • Soort boek: oorlogsroman
  • Uitgever: De Bezige Bij
  • Verschijnt: 11 september 2020
  • Omvang: 352 pagina’s
  • Uitgave: Gebonden Boek / Ebook
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗ (uitstekend)

Flaptekst van de nieuwe roman van Stefan Hertmans

In de zomer van 1979 trok een huis in het Gentse Patershol de aandacht van Stefan Hertmans. De blauweregen hing bestoft neer, maar de geur trof hem diep en bracht hem terug naar zijn kinderjaren. Hij kocht het pand in een opwelling. Pas nadat hij het twintig jaar later had verkocht werd hij geconfronteerd met wat er zich tijdens de oorlog had afgespeeld.

Verbijsterend was de ontdekking dat de vroegere bewoner een ss’er was. “Het is onbegrijpelijk,’ schrijft Hertmans, “dat alles wat ik toen al had kunnen weten of tenminste toch vermoeden, zo gedachteloos aan mij voorbij had kunnen gaan.’ Langzaam komt de man die hij wil leren begrijpen in beeld, alsook zijn Nederlandse, pacifistische echtgenote en hun kinderen, van wie de oudste zoon een vooraanstaand Vlaams intellectueel zou worden. Hertmans spreekt met nabestaanden, raadpleegt archieven, vindt intieme documenten. In zijn herinnering loopt hij weer door alle kamers die hij zo lang heeft bewoond.

In De opgang komt de lezer huiveringwekkend dicht bij een politiek drama, dat ook een huwelijksdrama was. Opnieuw blijkt Hertmans verbonden met een verhaal dat aan belangrijke historische gebeurtenissen raakt. Opnieuw brengt het zijn verbeelding en pen op briljante wijze in beweging.

Bijpassende boeken en informatie

Icchokas Meras – Stalemate

Icchokas Meras Stalemate recensie en informatie over de inhoud van deze holocaust roman uit Litouwen. In 2005 verscheen bij Uitgeverij Other Press de Engelse vertaling van de roman Lygiosios trunka akimirką uit 1963 van van de Litouwse schrijver Icchokas Meras. Er is geen Nederlandse vertaling van de roman verkrijgbaar. 

Icchokas Meras Stalemate recensie en informatie

Als de redactie het boek gelezen heeft, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman Stalemate. Het boek is geschreven door Icchokas Meras. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de holocaust roman uit 1963 van de Litouwse schrijver Icchokas Meras.

Icchokas Meras Stalemate Roman uit Litouwen

Stalemate

  • Schrijver: Icchokas Meras (Litouwen)
  • Soort boek: holocaust roman, Litouwse roman
  • Origineel: Lygiosios trunka akimirką (1963)
  • Engelse vertaling: Jonas Zdanys
  • Uitgever: Other Press
  • Verschenen: 2005
  • Uitgave: Paperback

Recensie en waardering van Stalemate

  • “A classic of Holocaust literature from “one of the great masters of the short novel.” (The New Yorker)

Flaptekst van de holocaust roman van Icchokas Meras

In the Vilna Ghetto during World War II, Nazi Commandant Schoger demands that all children be sent to the death camp. When Abraham Lipman pleads with him to spare their lives, Schoger reconsiders, and tells Lipman there will be a chess match between himself and Lipman’s only surviving son, Isaac, a chess prodigy. If Isaac wins, the children will live, but Isaac will die. If Isaac loses, the children will die, but Isaac will live. Only a draw will save the ghetto from this terrible predicament.

The chess game begins: a nightmarish contest played over the course of several evenings, witnessed by an audience impotent to act, staking the lives of their children on a stalemate. This is a moving story of a father and a son who shame their cruel perpetrator with their dignity, spirit, and extraordinary courage. Stalemate speaks to the power of humor even under the direst circumstances. As a parable that gives voice to the unspeakable, Stalemate is an antidote to despair.

Bijpassende boeken en informatie

Anjet Daanje – De herinnerde soldaat

Anjet Daanje De herinnerde soldaat recensie en informatie over de inhoud van deze historische oorlogsroman over de Eerste Wereldoorlog. Op 27 november 2019 verscheen bij Uitgeverij Passage deze nieuwe historische roman van Anjet Daanje.

Anjet Daanje De herinnerde soldaat Recensie en Informatie

Noen Merckem staat op een kruispunt in zijn leven. Binnen nu en een paar minuten kan zijn leven er compleet anders uitzien. Noen Merckem, na de eerste wereldoorlog gevonden vlak achter de Belgische frontlinie om twaalf uur in de middag in het plaatsje Merckem. Niet gewond, maar hij heeft geen idee wie hij is. Het gesticht waar hij al vier jaar verblijft heeft een advertentie gezet in de plaatselijke krantjes voor vrouwen die hun man, een zoon, een oom kwijt zijn geraakt in de oorlog, zich te melden. Misschien is Noen wel hun gemiste geliefde. Ddat staat nu op het punt te gaan gebeuren. Vrouwen, wanhopig op zoek naar een geliefde hebben zich gemeld. En Noen wordt zo door dokter De Moor naar binnen geroepen. En daar is Julienne een vrouw uit Kortrijk herkent hem, en dit is mijn man Amand Coppens, en zij staat erop hem mee naar huis te nemen, en het gesticht zegt dat dat niet zo’n goed plan is, dat hij zijn geheugen kwijt is, en zij wil daar niets van horen, en de volgende dag krijgt zij hem mee, en Amand weet niet of hij blij en opgelucht zal zijn, of dat hij alleen maar als een berg opziet tegen alles wat er gaat komen, en zij is vol zelfvertrouwen.  De lezer wordt meegenomen in het hoofd van Amand, en Julienne leidt hem over het perron waar hij een angstaanval krijgt, en wanneer zij uitstappen, in Kortrijk zijn, neemt zij hem stevig aan de arm en Amand vraagt zich af hoe het mogelijk is dat zijn hele leven is uitgewist, en in welk leven hij terecht zal komen.

Dan hopen beiden dat het zal gaan gebeuren, dat Amand Coppens, de fotograaf, de vader van haar twee kinderen, zijn geheugen terug krijgt, en zijn oude vertrouwde leven met haar zal hem zeker gaan helpen, en hij heeft geen idee, en letterlijk en figuurlijk neemt zij hem bij de hand, van ‘s-morgens vroeg tot ‘s-avonds laat.

Nee, hij slaapt nog niet bij haar in bed, maar beneden op de sofa in de fotostudio, hij moet er niet aan denken bij haar te slapen en zij weet dat, zij leest zijn gedachten en hij de hare. Zo dansen zij om elkaar heen en elke dag begint opnieuw met dezelfde rituelen, en hij is de man in huis en hij gaat de kolen scheppen en de kachel aansteken, en hij neemt deze taken over van zijn zoon Ghust,en die mag daar niet al te veel over vragen en zeggen, en zij wast zich in een teiltje water onder de kraan in de keuken en dat water is koud, en hij besluit dat de volgende dag voor haar te verwarmen, en zij merkt dat en is blij van binnen, maar het is niet nodig. Hoe langer hij bij zijn gezin is hoe meer hij gaat dromen en dat zijn eigenlijk eerder nachtmerries over de oorlog in de loopgraven. Hij droomt dat hij er op een dag volop van genoot een honderdtal Duitse soldaten om te maaien, en dat waren jonge onschuldige jongens toch? Hij schaamt zich en voelt zich schuldig, en deze droom komt terug en terug. En zij besluit dat hij bij haar boven komt slapen en, zij kleedt zich uit bij het licht van de gaslamp met haar rug naar hem toe, en hij doet hetzelfde aan zijn kant van het bed, en ze liggen op afstand en kuis naast elkaar en hij voelt weer een nachtmerrie aankomen en hij wil wakker blijven en zij zegt dat hij zijn dromen aan haar moet vertellen en dat dat dan gaat helpen. Wanneer hij in zijn droom of misschien eerder een vlaag van waanzin haar probeert aan te vallen maakt zij hem wakker en vertelt waar hij is, hoe hij bij haar terecht is gekomen, hoe zij hem uit het gesticht haalde en hoe zij voor de oorlog al bij elkaar waren en dat zij samen de fotowinkel draaide. Zij zegt dat het niet erg is dat hij haar aanvalt, dat is de oorlog zegt zij. En dat zij voortaan wakker blijft voor hem, hem meteen zal wekken wanneer hij weer “verdwijnt” zeg maar.

Hoe kan het nu toch zijn dat zij van hem houdt, hij heeft zulke verschrikkingen meegemaakt en zulke verschrikkelijke dingen gedaan, al was het maar om in leven te blijven. En door over zijn dromen te praten en dat zij daar naar luistert zonder te oordelen en te zeggen dat dat allemaal de oorlog was en dat zij dan vertelt over zijn terugkomst bij haar en over hoe dat tot nu elke dag weer verder gaat en over vroeger, hoe ze elkaar hebben leren kennen enz. groeien zij meer en meer naar elkaar toe. Zij worden smoorverliefd op elkaar, verliefder dan zij ooit zijn geweest vroeger, en zij praten en praten en vrijen en vrijen en zijn bijna en soms echt gelukkig. Hij begint zich af te vragen wat zij achterhoudt, hij betrapt haar op inconsequenties en moet hij haar blijven geloven, en hij weet soms ook niet of de dingen om hem heen echt gebeuren of dat hij “verdwenen” is.

“En hij vraagt haar of ze de lamp kan aansteken en dat doet ze, en in het flakkerende licht ligt er een vreemde naast hem en zij is blijkbaar zijn vrouw, het is of hij niet meer bestaat, alles waaruit hij met moeite zijn leven had opgebouwd, is vervlogen en hij heeft niets, geen zekerheid, geen hoop, geen valse herinnering die hij ervoor in de plaats kan stellen, en de angst grijpt hem bij de keel. En zij heeft onmiddellijk in de gaten dat er iets mis is, ze stopt met vertellen en aarzelend legt ze haar hand op zijn schouder en hij schuift een eindje naar haar toe en zij neemt hem in zijn armen, en ze noemt hem sjoeke en zij fluister dat het niet geeft, we hebben alle tijd zegt ze, en misschien herinnert hij zich haar toch, want kalmte neemt bezit van hem en zo met zijn hoofd tegen haar borst valt hij in slaap, en hij droomt over zijn moeder.” (pagina 421)

Anjet Daanje De herinnerde soldaat Recensie001Boek-Bestellen

Zo gaat het maar door, en  er zit geen rem op Anjet Daanje. De cadans waardoor ik als lezer meteen  op de eerste bladzijde, deze schitterende roman in werd gezogen. Het en en en en, en de dagelijkse vaste rituelen die dit echtpaar in wording  misschien wel krampachtig nodig had om eruit te komen, en waaruit eigenlijk? De minutieus beschreven zoektocht van beiden vol ongeloof en twijfels over zichzelf en elkaar en hun zoektocht naar zijn identiteit en wellicht ook die van haar en wat zo’n rot oorlog allemaal doet met de jonge soldaten maar zeker ook met de achtergebleven burgers? Bovendien ook de ruimte en het vertrouwen wat zij elkaar durfden en zeker ook moesten geven.

Ongelooflijk wat een ontdekking deze historische roman van Anjet Daanje

Ongelooflijk wat een ontdekking de schrijfster Anjet Daanje, waar ik in ieder geval nog nooit eerder van gehoord had. Ze heeft ernstig veel indruk op mij gemaakt. Hoe is het mogelijk om op zo’n manier en zo precies zo’n zoektocht naar identiteit te beschrijven dat je als lezer de hele roman lang op het puntje van je stoel  zit, je adem in te houden, mee te leven, geduld te blijven houden en vol empathie met deze beide prachtige hoofdpersonages van bladzijde na bladzijde mee blijft leven en hopen dat het goed gaat komen. Wat de uitkomst ook zal blijken te zijn. De herinnerde soldaat is gewaardeerd met de maximale ∗∗∗∗∗ (uitmuntend).

Recensie van Mieke Koster

De herinnerde soldaat

  • Schrijfster: Anjet Daanje (Nederland)
  • Soort boek: oorlogsroman
  • Uitgever: Uitgeverij Passage
  • Verschijnt: 27 november 2019
  • Omvang: 550 pagina’s
  • Uitgave: Paperback
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitmuntend)

Waardering voor de roman De herinnerde soldaat

  • Een groots werk, een zeer, zeer goede roman die in niet gauw zal vergeten. (●●●●●, Thomas de Veen, NRC)

Flaptekst van de nieuwe roman van Anjet Daanje

Tijdens de Eerste Wereldoorlog wordt vlak achter de Belgische frontlinie een soldaat gevonden. Hij is niet gewond, maar weet niet wie hij is. Men brengt hem naar een gesticht voor krankzinnigen. Vier jaar na de oorlog zet de directeur van dat gesticht een advertentie in de krant, in de hoop op die manier familie te vinden. Dan blijkt dat zijn naam Amand Coppens is, en dat hij een vrouw, Julienne, heeft en twee kinderen.

Julienne heeft acht jaar op hem gewacht en wanhopig naar hem gezocht en neemt hem, tegen het advies van de artsen in, diezelfde dag nog mee naar huis. Hij herinnert zich haar niet, en ook het huis waarin hij met haar blijkt te wonen, herkent hij niet. Het is een vreemde, ongemakkelijke situatie, ook voor haar. Hij blijkt een fotostudio te hebben, waar hij nu in uniform voor een geschilderd slagvelddecor met oorlogsweduwen op de foto gaat. Zijn vrouw vertelt hem over hun verleden en hij probeert de man te worden die hij ooit was, die zij in hem ziet, en zo worden ze opnieuw verliefd, veel verliefder dan ze ooit waren toen ze jaren geleden met elkaar trouwden.

Naarmate hij zich meer op zijn gemak voelt in zijn nieuwe leven krijgt hij vaker nachtmerries over zijn tijd in de loopgraven. Hij heeft, zoals veel soldaten in de Eerste Wereldoorlog, afschuwelijke dingen gedaan. Het ergste vindt hij nog wel dat hij, als hij afgaat op zijn nachtmerries, van die gruwelijkheden heeft genoten; dat kan hij zichzelf niet vergeven.

De herinnerde soldaat is een roman over het begrip “identiteit’. Amand heeft geen echte identiteit omdat hij geen herinneringen van voor 1918 heeft. Hij moet zich in de wereld zien te redden zonder het houvast van het verleden.

Anjet Daanje beschrijft het verhaal vanuit het perspectief van Amand, waarbij als in een gedachtestroom de gebeurtenissen, herinneringen en nachtmerries in elkaar overvloeien. Dat geeft deze roman een geheel eigen, sensitieve stijl. Het is een Nederlandse roman van Vlaamse allure.

Bijpassende Boeken en Informatie

Norbert Scheuer – Winterbijen

Norbert Scheuer Winterbijen recensie en informatie over de inhoud van deze nieuwe Duitse oorlogsroman. Op 2 september 2020 verschijnt bij Uitgeverij Ambo | Anthos de Nederlandse vertaling van de roman Winterbienen van de Duitse schrijver Norbert Scheuer.

Norbert Scheuer Winterbijen Recensie en Informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op de pagina de recensie en waardering vinden van de oorlogsroman Winterbijen. Het boek is geschreven door Norbert Scheuer. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de nieuwe roman van de Duitse schrijver Norbert Scheuer.

Norbert Scheuer Winterbijen Recensie

Winterbijen

  • Schrijver: Norbert Scheuer (Duitsland)
  • Soort boek: oorlogsroman
  • Origineel: Winterbienen (18 juli 2019)
  • Uitgever: Ambo | Anthos
  • Verschijnt: 2 september 2020
  • Omvang: 296 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook

Flaptekst van de oorlogsroman van Norbert Scheuer

Winterbijen van Norbert Scheuer is een literair meesterwerk over een man die Joden de grens met België over smokkelt tijdens de Tweede Wereldoorlog, gebaseerd op een lokale geschiedenis.

De meesterlijke roman Winterbijen van Norbert Scheuer toont de verschrikkelijke alledaagse werkelijkheid in een periode die in alle opzichten dramatisch en gevaarlijk is. Winterbijen is een literair meesterwerk over een man die Joden de grens over smokkelt tijdens de Tweede Wereldoorlog, gebaseerd op een lokale geschiedenis.

De Eifel, januari 1944. Leraar Latijn en geschiedenis Egidius Arimond is door de nazi’s ontslagen vanwege zijn epilepsie. Hij verkeert in gevaar door zijn ziekte en zijn bijverdienste: als imker smokkelt hij Joodse vluchtelingen in omgebouwde bijenkasten over de Belgische grens. Desondanks heeft hij allerlei affaires – onder andere met de echtgenote van een hooggeplaatste nazi. Terwijl het luchtruim boven de Eifel volstroomt met Engelse en Amerikaanse bommenwerpers wordt Arimonds situatie steeds nijpender. En dan wordt hij ook nog eens opgepakt.

Winterbijen gaat over een man die verwoed probeert te overleven, over zijn liefde voor vrouwen, zijn bijen en de letteren – en over zijn vurige verlangen naar vrede.

Bijpassende boeken en informatie

Valentin Senger – De jongen uit de Kaiserhofstrasse

Valentin Senger De jongen uit de Kaiserhofstrasse recensie en informatie van deze Duitse familieroman. Op 1 september 2020 verschijnt bij Uitgeverij Nieuw Amsterdam de Nederlandse vertaling van Kaiserhofstraße 12, de familieroman van de Duitse schrijver Valentin Senger..

Valentin Senger De jongen uit de Kaiserhofstrasse Recensie en Informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de Duitse familieroman De jongen uit de Kaiserhofstrasse. Het boek is geschreven door Valentin Senger. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de familieroman van de Duitse schrijver Valentin Senger.

Valentin Senger De jongen uit de Kaiserhofstrasse Recensie

De jongen uit de Kaiserhofstrasse

  • Schrijver: Valentin Senger (Duitsland)
  • Soort boek: familieroman, oorlogsroman
  • Origineel: Kaiserhofstraße 12 (2010)
  • Nederlandse vertaling: Lucienne Pruijs
  • Uitgever: Nieuw Amsterdam
  • Verschijnt: 1 september 2020
  • Omvang: 240 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook

Flaptekst van de roman van Valentin Senger

Op de Kaiserhofstrasse wonen acteurs, travestieten, dames van lichte zeden, studenten – en de familie Senger. Vanwege hun Joodse achtergrond en communistische idealen zijn ze tsaristisch Rusland ontvlucht en in Frankfurt hebben ze een nieuw thuis gevonden. Als Hitler in 1933 de macht grijpt, neemt Valentins moeder het gevaar al snel serieus en zorgt voor valse documenten. Maar de angst om ontdekt te worden beheerst de familie elke dag.

Dan wordt de jonge Valentin voor het eerst verliefd. Hoe kan hij een meisje beter leren kennen zonder zijn familie in levensgevaar te brengen? Zijn moeder wordt letterlijk ziek van zorgen.

De jongen uit de Kaiserhofstrasse is het ongelofelijke verhaal van de onverwachte hulp en het enorme geluk waardoor de familie de oorlog weet te doorstaan.

Bijpassende boeken en informatie

 

Arturo Barea – De slag

Arturo Barea De slag recensie en informatie over de inhoud van deze roman uit 1946 over de Spaanse Burgeroorlog. In augustus 2020 verschijnt bij Uitgeverij Schokland de Nederlandse vertaling van LLa Llama, geschreven door de Spaanse schrijver Arturo Barbea.

Arturo Barea De slag Recensie en Informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de autobiografische roman De slag. Het boek is geschreven door Arturo Barea. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden te vinden. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van deze roman uit 1946 van de Spaanse journalist en schrijver Arturo Barea.

Arturo Barea De slag Recensie

De slag

Madrid tijdens de Spaanse Burgeroorlog

  • Schrijver: Arturo Barea (Spanje)
  • Soort boek: autobiografische roman, Spaanse roman
  • Origineel: La Llama (1946)
  • Nederlandse vertaling: Roland Fagel
  • Uitgever: Uitgeverij Schokland
  • Reeks: Kritische klassieken 17
  • Verschijnt: augustus 2020
  • Omvang: 448 pagina’s
  • Uitgave: Gebonden Boek

Waardering voor De slag

  • Een van de beste boeken ooit in het Spaans geschreven. (Gabriel García Marquez)
  • Een uitstekend boek: Arturo Barea is een van de grootste literaire aanwinsten die Engeland te danken heeft aan de fascistische vervolging. (George Orwell)

Flaptekst van de roman van Aruro Barea

Franco’s troepen staan aan de rand van Madrid. De regering vlucht naar Valencia. Arturo Barea staat er als perscensor opeens alleen voor. De censuur voor de internationale pers is ondergebracht in de Telefonica, het hoogste gebouw van Madrid, een mikpunt voor bommenwerpers en geschut.

De slag is de autobiografische roman van het heroïsche verzet van de gewone Madrileense bevolking tegen de door Hitler en Mussolini gesteun­de staatsgreep van fascistische militairen. Barea, afkomstig uit de volks­- ­buurt Lavapiés, waar zijn moeder werkte als wasvrouw, schetst een messcherp en meeslepend beeld van stad en bewoners in de meest tragische jaren uit de geschiedenis. Barea loopt een shellshock op en ontmoet de liefde van zijn leven: zijn Oostenrijkse collega Ilsa Kulcsar. Als ze bij de bureaucratie – en de communisten – in ongenade vallen, vluchten ze samen naar het buitenland.

Door zijn werk ontmoette Barea tal van beroemde schrijvers en journa-listen, zoals Ernest Hemingway, Martha Gellhorn en John Dos Passos. De Burgeroorlog maakte van de censor een schrijver. Op een oude typemachine van een journalist tikte hij voor een Engelse krant zijn eerste verhaal over een stad in oorlog. Al snel hield hij ook radiopraatjes als “een onbekende stem uit Madrid’. De beeldende stijl en de nietsontziende eerlijkheid maken ”De slag” tot een literair meesterwerk, een historisch getuigenis van grote waarde en ontroerend document humain. Na bijna 75 jaar verschijnt dit bijzondere boek voor het eerst in het Nederlands.

Bijpassende boeken en informatie

Reggie Baay – Het kind met de Japanse ogen Recensie

Reggie Baay Het kind met de Japanse ogen Recensie Waardering en Informatie. In oktober 2018 verschijnt bij Uitgeverij Atlas Contact de documentaire anti-oorlogsroman van Reggie Baay Het kind met de Japanse ogen.

Reggie Baay Het kind met de Japanse ogen Recensie

Wat een prachtige, pijnlijke en ontroerende familiegeschiedenis schreef Reggie Baay met dit boek. Een ode aan zijn ouders, een ode aan  de vele overlevenden van Japanse overheersing en de onafhankelijkheidsoorlog van Nederlands-Indië. En aan alle “slachtoffers” van deze oorlogen, die eind jaren ’40 naar Nederland zijn gerepatrieerd. In tegenstelling tot De Tolk van Java, van Alfred Berney is dit geen afrekening met een zwarte jeugd, nee veelmeer is dit een zoektocht naar het zware verleden van vooral vader, maar zeker ook van moeder. Om te gaan begrijpen, om de flarden van deze geschiedenis die hij als kleine jongen opving tijdens de koempoelans die nogal eens in Huize Baay plaatsvonden te leren duiden. Voor zichzelf, maar ook zeker voor zijn ouder broer. De jongen met de Japanse ogen, ongevraagd en zeker onbedoeld slachtoffer van deze geschiedenis.

Bestebroer, schrijft Reggie Baay, voor jou ga ik dit allemaal opschrijven en daarna zal ik het je voorlezen.

Na het overlijden van beide ouders vindt Baay foto’s, negatieven, documenten. Deze gaan allemaal terug naar de Indische tijd van zijn ouders. Naar verhalen over een zinloze oorlog die alleen maar slachtoffers maakten. En aan de hand van deze foto’s en verhalen gaat hij terug, op reis, op zoek naar alle plekken waar zijn vader is geweest, heeft gevochten, als krijgsgevangene van de Japanners ingezet werd bij de aanleg van de Birma spoorlijn. En jaren later tot zijn grote verbijstering weer werd opgeroepen om mee te vechten in de onafhankelijkheidsoorlog. Baay reist eerst naar Thailand, met de foto’s in de aanslag op zoek naar plekken die vader blijkbaar niet voor niets had gefotografeerd. En dan verder de Archipel door, vragen stellend, hopend op gesprekken met overlevenden uit die tijd, zoekend naar de door zijn vader vastgelegde plekken. Hij probeert zich in te leven in het jonge leven van zijn vader, jarenlang op oorlogspad, de onvermijdelijke gruwelijkheden waarvan vader ooggetuige moet zijn geweest. De jarenlange onzekerheden, ontberingen, vijandigheden, fysiek lijden, honger, dorst, uitbuiting, minachting,vernederingen.

Het ontroerende verhaal, wanneer vader in 1947 weigert verder nog één keer zijn wapen te gebruiken, weigert op verlof te gaan en uiteindelijk legerkok wordt. Hoe hij liefdevol maaltijden bereidt voor “zijn” manschappen, met plaatselijke kruiden, vers geschoten wild, zodat de mannen weer enigszins getroost, de vijandelijke wereld in kunnen.

Reggie Baay Het kind met de Japanse ogen Recensie

Er tussendoor verhalen over het leven, zijn jeugd in het gezin Baay in Nederland. Hoe dat er aan toe ging thuis, met een regelmatig onberekenbare vader, een zwaar getraumatiseerde moeder en een geestelijk gehandicapte broer. De bijeenkomsten met “tantes en ooms”, vaak ook behoorlijk getroebleerd, waar met elkaar gepraat werd naar het met elkaar verbonden zijn in deze zwarte geschiedenis. Over het leven thuis, hun jeugd, in Oude Wetering aan de Hoolboomstraat. En hoe zij met elkaar vader, moeder, en de twee jongens de demonen waar vooral vader regelmatig door bezocht werd, keer op keer versloegen of van zich af konden wenden. Maar ook hoe de Indiërs in Nederland werden ontvangen, als vijanden, profiteurs, vergeten, niet gehoord, en verwaarloosd door de Nederlandse regering. De derde oorlog waar dit gezin ongevraagd en vooral onterecht in terecht is gekomen.

Pijnlijke, ontroerende familiegeschiedenis, prachtig en liefdevol opgeschreven

De pijnlijke conclusie die Reggie Baay trekt aan het eind van dit prachtige en noodzakelijke boek over deze Nederlandse zwarte geschiedenis. Dat Nederland niet echt wil weten, niet echt geïnteresseerd is. “ Moeten wij het hierbij laten? Moeten wij deze oorlogshistorie dan ook maar wegspoelen in het riool van de vergetelheid?”, vraagt hij zich bijna wanhopig af. Gelukkig voor alle geïnteresseerde  lezers deed hij dat niet, gelukkig voor zijn Bestebroer kan hij deze pijnlijke, ontroerende en liefdevolle geschiedenis, nu hardop voorlezen. Dit boek verdient voor mijns inziens een groot lezerspubliek. Het kind met de Japanse ogen is gewaardeerd met de maximale ∗∗∗∗∗ (uitmuntend).

Recensie van Mieke Koster

Het kind met de Japanse ogen

  • Schrijver: Reggie Baay (Nederland)
  • Soort boek: anti-oorlogsroman, familieroman
  • Uitgever: Atlas Contact
  • Verschijnt: 24 september 2018
  • Omvang: 352 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitmuntend)

Flaptekst Reggie Baay – Het kind met de Japanse ogen

Nederlands-Indië, 1939. Een jonge man tekent voor het koloniale leger en komt vervolgens in Japanse krijgsgevangenschap terecht waar hij dwangarbeid moet verrichten aan de beruchte Birma-Siamspoorlijn. Als hij na drieënhalf jaar van ontberingen wordt bevrijd en de draad van zijn leven weer hoopt op te pakken, wordt hij aansluitend een volgende oorlog in gestuurd: de Indonesische onafhankelijkheidsoorlog die in zijn geboorteland is losgebarsten. Als na de Politionele Acties in december 1949 de soevereiniteits-overdracht plaatsvindt en hij met zijn prille gezin naar Nederland vlucht wordt hij geconfronteerd met herinneringen en trauma’s. Die strijd wordt er niet gemakkelijker op als blijkt dat zijn zoon de ogen van de vijand als een kaïnsteken zijn leven lang met zich mee zal moeten voeren. Het kind met de Japanse ogen is een documentaire (anti-)oorlogsroman over de gruwelijke en onontkoombare gevolgen van de oorlog. Maar het is ook een roman over de veerkracht van de mens die, hoe wreed het lot ook is, altijd blijft zoeken naar manieren om te overleven.

Bijpassende Boeken en Informatie

Elle van Rijn – De crèche

Elle van Rijn De crèche recensie en informatie over de inhoud van deze Nederlandse oorlogsroman over de Joodse Crèche in Amsterdam. Op 15 oktober 2020 verschijnt bij Uitgeverij Hollands Diep de nieuwe historische roman van de Nederlandse schrijfster Elle van Rijn.

Elle van Rijn De crèche Recensie en Informatie

Als de redactie het boek gelezen heeft, kun je op de pagina de recensie en waardering vinden van de oorlogsroman De crèche. Het boek is geschreven door Elle van Rijn. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de nieuwe historische roman van de Nederlandse schrijfster Elle van Rijn.

Elle van Rijn De crèche Recensie

De crèche

  • Schrijfster: Elle van Rijn (Nederland)
  • Soort boek: historische roman, oorlogsroman
  • Uitgever: Hollands Diep
  • Verschijnt: 15 oktober 2020
  • Omvang: 320 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook

Elle van Rijn op bezoek bij tv-programma Tijd voor Max

Op donderdag 26 november 2020 is Elle van Rijn te gast bij het tv-programma Tijd voor Max om over haar boek te vertellen.

Flaptekst van de nieuwe roman van Elle van Rijn

Aangrijpende historische roman over een kinderverzorgster in de Joodse Crèche.

Amsterdam, 1942-1943. Tegenover de Hollandsche Schouwburg bevindt zich de Joodse Crèche, door de Duitsers getransformeerd in een verzamelplaats voor Joodse kinderen voordat zij op transport gaan. Terwijl het leven voor Joden buiten de crèche steeds beangstigender wordt, bekommert de negentienjarige Betty Oudkerk zich met de andere Joodse kinderverzorgsters om het lot van de kinderen. In het diepste geheim weten ze onder leiding van Henriëtte Pimentel, de directrice van de crèche, ruim zeshonderd kinderen van deportatie te redden, ongeacht de risico’s die dat met zich meebrengt.

De crèche is het verzetsverhaal van jonge vrouwen die in wrede omstandigheden moeten beslissen over leven en dood. Moedige vrouwen met een vurige hoop voor de toekomst – want wie een kind redt, redt de wereld.

Bijpassende boeken en informatie

Pierre Lemaître – De spiegel van ons verdriet

Pierre Lemaître De spiegel van ons verdriet recensie en informatie over de inhoud van deze Franse oorlogsroman. Op 23 oktober 2020 verschijnt bij Xander Uitgevers de Nederlandse vertaling van Le miroir de nos peines de thriller van de Franse schrijver Pierre Lemaître.

Pierre Lemaître De spiegel van ons verdriet Recensie en Informatie

Als de redactie het boek gelezen heeft, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de oorlogsroman De spiegel van ons verdriet. Het boek is geschreven door Pierre Lemaître. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de nieuwe thriller van de Franse schrijver Pierre Lemaître.

Pierre Lemaître De spiegel van ons verdriet Recensie

De spiegel van ons verdriet

  • Schrijver: Pierre Lemaître (Frankrijk)
  • Soort boek: Franse roman, oorlogsroman
  • Origineel: Le miroir de nos peines (2020)
  • Uitgever: Xander Uitgevers
  • Verschijnt: 23 oktober 2020
  • Omvang: 448 pagina’s
  • Uitgave: Paperback

Flaptekst van de nieuwe roman van Pierre Lemaître

De spiegel van ons verdriet speelt zich af tussen 6 april en 13 juni 1940, het Duitse leger rukt op naar Parijs en een exodus van burgers en militairen naar het zuiden komt halsoverkop op gang. Centraal staan vier onvergetelijke personages die uiteindelijk allen terechtkomen in een kapel die is omgebouwd tot vluchtelingenopvang.

Lemaitre is de meester van vindingrijke plotlijnen, cliffhangers, bijna aandoenlijk egoïstische personages en rake dialogen. In zijn filmische opzet is het tempo hoog en worden historische gebeurtenissen verweven met het leven van gewone “kleine’ mensen. De opmars van de Duitsers, de incompetente Franse regering en legerleiding, de ontreddering van de soldaten, het leed van de vluchtelingen.

De spiegel van ons verdriet gaat ook over onze maatschappij. Een geëngageerde historische roman die resoneert met de actualiteit waarin wij leven.

Bijpassende boeken en informatie