Categorie archieven: Recensie

Poëzie, Nederlandse dichters, Nederlandse schrijfster, Recensie

Sytske Frederika van Koeveringe – Bewegingsmogelijkheden

Sytske Frederika van Koeveringe Bewegingsmogelijkheden recensie en informatie boek met gedichten en poëziedebuut van de Nederlandse schrijfster. Op 2 april 2026 verschijnt bij Uitgeverij Atlas Contact de dichtbundel van Sytske Frederika van Koeveringe. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de auteur en over de uitgave.

Sytske Frederika van Koeveringe Bewegingsmogelijkheden recensie en reviews

Als er in de media een boekbespreking, review of recensie verschijnt van Bewegingsmogelijkheden, de dichtbundel van Sytske Frederika van Koeveringe, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Recensie van Tim Donker

& zinnig zinnig we zijn allemaal waanzinnig & waar begint jouw lichaam & volledige vrijheid voor de wolven betekent de dood van de lammeren & en clarice zijn de lammeren gestopt met schreeuwen & deze plek is geen vangnet voor als je valt we heten niet voor niets sodom & een militair zegt miauw & er zal hier dus geen sprake zijn van wat een wereld is maar van wat ze voor het levende wezen dat erdoor omringd wordt betekent & een of andere oude god die galmde bij dageraad en avondschemer & de dingen gaan toch zoals ze gaan & en als ik opkijk neemt alles nieuwe kleuren aan & suikertje had hun aandacht & grondeleend ook jouw trend zal komen & die week was het koel in de tunnel en warm in het bos & in tijden van eenzaamheid troost niets meer dan een verhaal dat klopt als je het vooruit vertelt en achteruit ook & steeds als ik naar de klok kijk herhalen de nummers zich of is de tijd een palindroom & een boek over rouw is iets anders dan een elegisch gedicht & het maanpoeder dwarrelt over je neer & alles en niets zitten samen op de fiets & een bijl maakt stof van de mens & het is nog te vroeg om nu te zijn & de bakkers hoeven niet meer om vier uur uit hun nest & quid expectamus nunc abent omnes volucres nidos inceptos nisi ego et tu hebban olla vogala nestas hagunnan hinase hic enda thu wat unbidan we nu & vlooien zullen nesten maken & het is er niet en het is er het doet zich voor en verdwijnt je ziet het (hoofd) en het draait (ont) & spierspanning smeltpunt ploegschaarzuigkracht zaaidichtheid roestbestendigheid hevelhoogte staarwind afvoerverval konkeling omgekeerde evenredigheid sphaeropsis malorum schimmel van het appelklokhuis & laten we de stilte niet beroeren & wat uit stilte kwam er ook weer naar terugging: & (…) & een poging tot reconstructie van zaken die eens voorvielen & is 133 een huisnummer een gezin een meisje een codewoord & in troebel water ronddrijvende ogen & ga die kop koffie eens in door de melkdeeltjes tot op atoomniveau dan tot op subatomair niveau en je komt in een wereld waar iets oproepen uit niets wel degelijk mogelijk is & wij zijn de soort die de zon heeft overwonnen & ga nu en slacht het is goed & de drumband en het majorettekorps met succes geïntroduceerd & een duur speeltje om serenades te componeren & kijk mij diep in de mond (ik zal verzen gapen) & als om een ruimte te schonen & tijd huist in een voorbije zomer zeelucht en herinnerd meisjeshaar & meneer bestaat uit vergeten dromen en nieuwsfeiten & geen zeep maar de grammatica & de vogels worden gezongen & omdat je geen heilige hebt kunnen zijn word je stomdronken op straat & woorden van warme mensenadem gemaakt ten hersens varend & een tweede wereld heeft zich afgescheiden van de eerste & wakker of wat zo heet levend en wel & wolf wolk welk wenk wens mens & de zon is een mooie opening een oog een o in de donkere omberen pruisisch-blauwe lucht en de maan een c & soms is er nauwelijks iets voor nodig of het is zo ver & wat uit stilte kwam en er ook weer naar terugging: & (…) & (wat breekt met het geluid van brekend glas) & (waarom ik mijn vrouw heb opgegeten) & bloedgeschoren en onleesbaar deze wereld & sneeuw bestaat helemaal niet maar hangmat is des te echter & een niet o.a. mijnheer van het spreken heeft hij alle taal bepraten en verzwegen het zingen het klinken springende stemmen die geen antwoord handhaven en hij definieert en divideert & de invasie van glorende ochtenden en de invasie van de groene kleuren & geen enkele toestand is metastabieler dan wachten & klonken de stemmen achter de tekst & wordt er in ochtendschemering een hoofd uit een auto gegooid & verbreding van de existentiële horizon & verliezen is een kunst & uiteenvallende letters als zelfherstellende baarmoeders & het leven der delen is meer dan het leven van het geheel & als een pad Italiaans sprak waarom zou hij op den duur dan geen Frans spreken & nemen volgen staan plaats de beweger de konstrukteur & jij café levenscentrale spirituele produktenhandel je booglampen geven richting aan de nacht & mannen ontploffen wanneer je het het minst verwacht & in dezelfde ademtocht een tong kussen en een keel sluiten & het etherische effect van verleiding door ogen volgelopen met kwik & dit uur is doorschijnend & vijftien minuten van belichaamde vergetelheid & de bloemen worden verstrooid de vruchten afgeworpen & bodem van het toekomstige woord & de straatstenen bonden de blikken & de cirkel het eindeloze geluk van de punt & een berg te bewegen als een mens die nabij komt en nooit nagenoeg & schapenvlees zout en een houweel & de waarheid ligt in het midden waar het ook lag & een cel van woorden heeft zich gedeeld in onze hersenen is aangegroeid tot een gezwel & de zenuwen zijn van geïnspireerde draden & wie is op de roltrap een appel ontglipt & een parkje waar eens een bom is gevallen en niet ontploft & hier zwelt de klank onbegrijpelijk aan & het dril der ziel te drogen & orkesten en koren zwijgen maar de muziek is aanwezig & nu laten de trefwoorden zich niet meer verder onderverdelen en preciseren & een gevallen en geprezen en zo hoge en overweldigende horizon & nachtvogel onzalig product van psychoanalyse & wat uit stilte kwam en er weer naar terugging was:

het liegend konijn, ik leerde het blad pas kennen krot voor het ermee ophield, of liever, ik ging het pas serieus nemen één nummer voor het laatste nummer, ik weet niet waarom ik het zo lang op afstand hield, was het misschien de naam die me stoorde, hoewel komend van paul van ostaijen, al wist ik dat niet voor ik het blad daadwerkelijk in handen hield en daarbij van ostaijen is ook weer niet zaligmakend, wegens net weer niet de allerbeste schrijver die ooit geleefd heeft, maar nummer 1 van 2025 bestelde ik, liet ik komen, waarom?, omdat bas kwakman erin stond of idwer de la parra of vincent van meenen of eva gerlach of robin block of weetikveel?, of neen, eerder, denk ik, omdat er vooral heel veel dichters in stonden die ik niet kende en ik wel weer eens behoefte had aan een nieuwe stem, een nieuw geluid, of hoe dan ook, ik bestelde, liet komen per post, en het beviel me, al kwam dat misschien ook wel omdat ik het op vakantie las, de laatste negentig pagina’s overigens alweer op de terugweg, in een of ander hotel in lyon, het beviel me zodanig goed dat ik me voornam het vaker te bestellen, of altijd, waarom niet een abonnement?, nummer twee van vijfentwintig liet ik ook komen maar dat bleek meteen de zwanenzang van jozef deleu en dat viel me dan weer heel erg tegen, goed ik las het thuis, en goed het weer, en goed ook al even geen echt keelsnoerend moje seedee meer gehoord, maar toch, nauwelijks een goed gedicht gelezen, al vond ik de poëzie van peter verhelst verrassend goed, ik las ooit een roman van hem en die vond ik niet zo best, ik weet niet meer hoe het heette, ik weet alleen nog dat er mannen in voorkwamen die half mens half motorfiets waren, en dat ik het niet goed vond en de naam peter verhelst in mijn hoofd kwam te staan als die van een te mijden schrijver, maar die gedichten van hem in het afscheidsnummer van het liegend konijn vond ik goed of minimaal best heel aardig toch, zeker in vergelijk met de rest, zoveel pretentieuze zever, is dat de stand van zaken in de nederlandstalige poëzie dezer dagen?, misschien moet ik emigreren naar een land met een beter poëzieklimaat ik heb amerika zelfs overwogen maar je gaat toch niet in trumpland wonen alleen vanwege broken sleep bijvoorbeeld, en dan, één dag, bewegingsmogelijkheden.

Sytske Frederika van Koeveringe. Die ik niet kende. En een dichtbundel pende die Bewegingsmogelijkheden heet. En het gaat over volwassen zijn, of mens, of vrouw, over de etiketjes die een mens kan opgeplakt krijgen door therapeuten of artsen of door je buren. En soms hadden de eieren hierin een tikje harder gekookt mogen worden, als u het mij vraagt, al kan ik u meteen al te kennen geven dat ik eigenlijk meer van zachte eieren hou, of liever nog gepocheerd, maar dan moet het wel goed gebeuren, dat pocheren bedoel ik. Maar ik hou van hoe ze haar woorden van de bladzijde laat aflopen, hoe de taal dans en springt en zingt in haar gedichten. Een gedicht heet Mogelijkheden. Het bestaat uit meerdere delen, genummerd. Rare nummering overigens. Het gaat van één naar twee naar drie naar vier maar dan naar twee punt één naar vijf naar één punt één. Het zou flauw zijn om die laatste het mooiste gedicht van de bundel te noemen en niet alleen omdat het geen afzonderlijk gedicht is maar een schakel in de keten. Het is maar één zin, ruim zwemmend in zijn paginawit: “Ik kijk nooit op buienradar, ik ga gewoon naar buiten”. Toen had de dichter mijn definitieve & onverdeelde aandacht.

Een volgend deel stelt alleen maar vraagtekenloze vragen. Vragen als Hoe ziet accepteren eruit, waar kan ik dit halen. Kost dit geld. Of als Kan ik heimwee krijgen naar een dier dat nooit van mij is geweest. Of Groeien oordelen net zo snel als mijn melktanden dat deden. Of er wordt een vraag gesteld over de geschiedenis van het woord geschiedenis. Maar waarlijk achterover sloeg ik van deel vijf punt twee. Het begint: “goed stamt af van god / van oudsher betekent goed god of goddelijk / dus ik kan mijn spullen wel pakken / god is overal / zelfs tijdens een weekendje weg weet hij me te vinden / zit ik op een terras aan de sangria waar niemand me kent staat god daar met z’n goede gedrag met lege bijvoegelijk-, zelfstandige naamwoorden te strooien” en zo gaat dat verder tweekwart pagina lang, volle blokken tekst, inclusief die schuine strepen, die zijn niet van mij, niet om de harde returns aan te geven, dit keer niet, die staan gewoon zo in de tekst, en ik vind het fantastisch. Of het deel een punt drie. Een mens jarenlang op de dool in de zorg, steeds weer andere diagnoses, sommige extreem hip trouwens (HSP bijvoorbeeld, daar kun je nog eens mee voor de dag komen in deze tijden die van nu & de onze heten te zijn).

Het twede gedicht, Beweging, is zelfs nog iets mojer. Hoe te bewegen in een wereld, welke wereld, deze wereld. De dingen die over je gezegd worden. Waar je staat ten opzichte van de ander. Of de ander ten opzichte van jou. Zulke dingen. In zinnen die kruipen en kronkelen en wervelen en fluisteren en schreeuwen. Deze bewegingen zijn allemaal mogelijk met taal, en Bewegingsmogelijkheden benut dat ten volle.

Het zou wat overdreven zijn te stellen dat Sytske Frederika van Koeveringe mijn vertrouwen in de Nederlandse poëzie hersteld heeft. Maar na lezing van Bewegingsmogelijkheden ben ik er zeker aanzienlijk minder somber over gesteld.

Sytske Frederika van Koeveringe Bewegingsmogelijkheden

Bewegingsmogelijkheden

  • Auteur: Sytske Frederika van Koeveringe (Nederland)
  • Soort boek: gedichten, poëzie
  • Uitgever: Atlas Contact
  • Verschijnt: 2 april 2026
  • Omvang: 160 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Prijs: € 21,99
  • Bestelmogelijkheden boek >

Flaptekst poëziedebuut van Sytske Frederika van Koeveringe

Poeziëdebuut van multitalent en genomineerde Jan Hanlo essy prijs 2021.

In haar poëziedebuut onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe het is om mens te zijn – en hoe je je als vrouw beweegt binnen de kaders die je worden opgelegd, mentaal én fysiek. Met een scherpe, onderzoekende blik legt zij de spanning bloot tussen goed willen doen en goed genoeg handelen. Wanneer is een keuze werkelijk juist – en voor wie?

Sytske Frederika van Koeveringe is geboren in 1988 in Heerenveen, Frisland. Ze is beeldend kunstenaar en schrijver. Ze debuteerde met de roman Het is maandag vandaag (2017), gevolgd door Dag nacht licht toch (2020), dat genomineerd werd voor de Jan Hanlo Essayprijs 2021. Vrouw doet dit, dat verscheen in november 2021. Haar toneel, essays, columns, poëzie en proza worden gepubliceerd in De Revisor, Tirade, De Groene Amsterdammer, Mister Motley en NRC. Haar roman Meeloper verscheen in januari 2024.

Bijpassende boeken

Amerikaanse historicus, Engelse geschiedenis, Europese geschiedenis, Franse geschiedenis, Oorlogsgeschiedenis, Recensie

Michael Livingstone – Tweehonderd jaar oorlog

Michael Livingstone Tweehonderd jaar oorlog recensie, review en informatie over de inhoud van het geschiedenisboek over de strijd tussen Frankrijk en Engeland die Europa verscheurde. Op 2 april 2026 verschijnt bij Uitgeverij Omniboek de Nederlandse vertaling van Bloody Crowns, geschreven door Michael Livingstone, de professor aan The Citadel, de militaire universiteit in Charleston, South Carolina. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de auteur en over de uitgave.

Michael Livingstone Tweehonderd jaar oorlog recensies en reviews

Als er in de media een boekbespreking, review of recensie verschijnt van Tweehonderd jaar oorlog, De strijd tussen Frankrijk en Engeland die Europa verscheurde, geschreven door Michael Livingstone, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

  • “Hij heeft het weer gedaan! Michael Livingston zet onze traditionele kijk op de geschiedenis op zijn kop, terwijl hij tegelijkertijd een meeslepend verhaal vertelt.” (Dan Snow)
  • “Livingston daagt op moedige wijze de definitie van de Honderdjarige Oorlog – en de vele historische mythen eromheen – uit.” (Kelly DeVries, auteur van Joan of Arc)

Recensie van de redactie

De honderdjarige oorlog is zonder twijfel de bekendste oorlog die de Engelsen en Fransen met elkaar uitvochten. Volgens de algemeen door historici aangenomen stelling hield de oorlog stand van 1337 tot 1453, aan het einde van de Middeleeuwen dus. Er is al heel wat historisch onderzoek gedaan naar deze oorlog en er zijn planken vol met boeken, zo niet hele bibliotheken vol over geschreven. Je moet dus wel van goede huize komen om te beweren dat deze oorlog niet honderd jaar maar tweehonderd jaar duurde. Toch is dat precies wat historicus Michael Livingstone doet. En dan is hij bovendien geen Britse of Franse historicus, nee hij is Amerikaan. Je kunt veel van hem zeggen, maar dat hij geen lef heeft niet!

In zijn boek gaat Michael Livingstone uit van de stelling dat de strijd tussen Frankrijk en Engeland werd gevochten van 1292 tot 1492, inderdaad tweehonderd jaar dus. Door afstand te nemen van de in historische kringen  nogal dominante Angelsaksische blik op de oorlog en meer te redeneren vanuit het de Franse positie, of wellicht nog beter gezegd, Europese doet hij een overtuigende poging om zijn visie over het voetlicht te brengen.

Sowieso kan er gezegd worden dat de late periode in Europa aan het einde van dertiende eeuw tot het einde van de vijftiende eeuw er een was van oorlogen en, vaak bloedige, veldslagen. Generaties lang werd er ook door de gewone bevolking geleden onder oorlogen met vaak veel schade en slachtoffers tot gevolg. En niet alleen dat, tweehonderd jaar lang veranderde de oorlogsvoering ingrijpend, werden machthebbers aan het wankelen gebracht en veranderde landen die betrokken waren bij de strijd ingrijpend.

Geeft Michael Livingstone overtuigend bewijs voor zijn stellingname dat de Honderdjarige Oorlog eigenlijk tweehonderd jaar duurde? Als je het boeiende boek helemaal gelezen hebt, lijkt hij overtuigend zijn stelling te hebben onderbouwt. Maar het lastige is natuurlijk dat je ook het werk van andere historici tot je moet hebben genomen om ook echt te weten of een andere interpretatie van de geschiedenis van deze oorlog niet net zo goed mogelijk is. Maar dat doet niets af aan het feit dat Michael Linvingstone een boeiend, bij vlagen spannend en zeer goed geschreven geschiedenisboek heeft geschreven dan nergens verveeld. Gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (uitstekend).

Michael Livingstone Tweehonderd jaar oorlog

Tweehonderd jaar oorlog

De strijd tussen Frankrijk en Engeland die Europa verscheurde

  • Auteur: Michael Livingstone (Verenigde Staten)
  • Soort boek: geschiedenisboek, oorlogsgeschiedenis
  • Origineel: Bloody Crowns (2025)
  • Nederlandse vertaling: Catalien en Willem van Paassen
  • Uitgever: Omniboek
  • Verschijnt: 2 april 2026
  • Omvang: 512 pagina’s
  • Afmetingen: 15 x 22 cm
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 34,99 / € 17,99
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitstekend)
  • Boek bestellen >

Flaptekst boek over de Honderdjarige oorlog van Michael Livingstone

Traditioneel wordt de Honderdjarige Oorlog – het langste militaire conflict in de geschiedenis van Europa – gedefinieerd als een reeks oorlogen die tussen 1337 en 1453 werden gevoerd tussen het Franse huis Valois en het Engelse huis Plantagenet. De inzet was de Franse troon, die door het uitsterven van het huis Capet vacant was.

Historicus Michael Livingston verandert het perspectief. Door Frankrijk centraal te stellen in plaats van Engeland toont hij aan dat Frankrijk tweehonderd jaar strijd heeft gevoerd om zichzelf als natie te definiëren. Daarbij was Engeland een van de vijanden, maar niet de enige.

Met Tweehonderd jaar oorlog herschrijft Livingston niet alleen de geschiedenis van een oorlog, maar ook de ontstaansgeschiedenis van het moderne Europa.

Michael Livingston is een Amerikaanse historicus. Hij is professor aan The Citadel, een militaire universiteit in Charleston, South Carolina en wordt geroemd om zijn grondige analyses. Naast non-fictie schrijft hij ook fictie. Tweehonderd jaar oorlog is zijn eerste boek dat in het Nederlands verschijnt.

Bijpassende boeken

Recensie, Sport, Wielrennen

Jacques Sys – Mythische wielerplekken

Jacques Sys Mythische wielerplekken recensie, review en informatie boek over 99 locaties die de wielergeschiedenis kleurden, van Alpe d’Huez tot Zürich. Op 30 maart 2026 verschijnt bij Uitgeverij Lannoo het nieuwe wielerboek van de Vlaamse sportjournalist Jacques Sys. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de auteur en over de uitgave.

Jacques Sys Mythische wielerplekken recensies en reviews

Als er in de media een boekbespreking, review of recensie verschijnt van Mythische wielerplekken, 99 locaties die de wielergeschiedenis kleurden, van Alpe d’Huez tot Zürich, geschreven door Jacques Sys, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Recensie van de redactie

Wielrennen is een sport voor verhalen over heldenmoed, winst, verlies, pijn en glorie. Onlosmakelijk zijn deze verhalen verbonden aan bijzondere locaties die de wielrenners moet trotseren en doorstaan tijdens de koers. Hier bij kun je denken aan legendarische cols en bergen, zoals Alpe d’Huez, de Tourmalet en Mont Ventoux, die bedwongen moeten worden tijdens de Tour de France. Maar ook spectaculaire beklimmingen in de Ronde van Italië en de Ronde van Spanje.

Maar niet alleen de grote rondes kennen locaties waar de kracht en kunde van wielrenners tot het uiterste getest worden. Ook tijdens de Voorklassiekers van het voorjaar zijn er veel legendarische plekken waar koersen gewonnen of verloren worden. Denk maar aan de kasseienstroken in Vlaanderen en Noord-Frankrijk, de heuvels in de Ardennen, het draaien en keren in de Amstel Gold Race of de spectaculaire beklimming aan het einde van Milaan-Sanremo.

Wielerschrijver Jacques Sys heeft 99 van deze mythische wielerplekken opgenomen in zijn gelijknamige boek. Hij beschrijft op heldere wijze wat deze locaties zo bijzonder maakt, vertelt bijzondere verhalen uit de koers en geeft technische gegevens en informatie. Het is een ideaal boek dat je ter hand kunt nemen als je naar de koers kijkt van het vroege voorjaar tot de herfst. En bovendien kan iedereen die zelf wil ervaren hoe het is om wielrenner te zijn en het boek gebruiken als bron van inspiratie om de bijzondere plekken waar wielergeschiedenis is en wordt geschreven te bezoeken. Het boek is gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (uitstekend).

Jacques Sys Mythische wielerplekken

Mythische wielerplekken

99 locaties die de wielergeschiedenis kleurden, van Alpe d’Huez tot Zürich

  • Auteur: Jacques Sys (België)
  • Soort boek: wielerboek
  • Uitgever: Lannoo
  • Verschijnt: 30 maart 2026
  • Omvang: 400 pagina’s
  • Afmetingen: 15,6 x 24,1 x 2,7 cm
  • Gewicht: 628 gram
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 24,99 / € 13,99
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitstekend)
  • Boek bestellen >

Flaptekst boek van Jacques Sys over 99 locaties waar wielergeschiedenis werd geschreven

Een adembenemende remonte op de meest memorabele momenten uit de wielergeschiedenis.

99 iconische locaties, 99 plaatsen waar de toeschouwers zich verdringen langs het parcours en het koersgeweld in alle hevigheid losbarst. In Mythische wielerplekken passeren de scherprechters van de grote wedstrijden de revue. Niet alleen de mythische cols in de grote ronden, ook de vermaarde hellingen in de klassiekers, de stekelige obstakels in andere belangrijke eendagswedstrijden of de historische aankomstplaatsen. Ze worden stuk voor stuk gekaderd in hun omgeving, met aandacht voor de memorabele nummers die daar werden opgevoerd.

Het resultaat is een reeks verhalen met anekdotiek en dramatiek, een mengeling van verleden en heden: van de Muur van Geraardsbergen en de Zesdaagse van Gent tot de veldrit van Wetzikon en het wereldkampioenschap in Kigali. Van olympisch goud in Parijs tot de nostalgie van de piste van Vincennes en de Oerlikon-wielerbaan van Zürich.

Dit boek dompelt je tegen een actuele achtergrond onder in een rijke wielergeschiedenis.

Jacques Sys is een van de meest ervaren sportjournalisten van Vlaanderen. Hij studeerde journalistiek in Utrecht en begon zijn journalistieke carrière in 1974 bij Sport ’70. Tussen 1994 en 2022 was hij hoofdredacteur van Sport/Voetbalmagazine.

Bijpassende boeken

Polen, Poolse roman, Poolse schrijfster, Recensie

Zyta Rudzka – Het oogappeltje van dokter Josef

Zyta Rudzka Het oogappeltje van dokter Josef recensie, review en informatie over de inhoud van de roman van de Poolse schrijfster. Op 26 maart 2026 verschijnt bij Uitgeverij Koppernik de Nederlandse vertaling van de roman Ślicznotka doktora Josefa van de uit Polen afkomstige schrijfster Zyta Rudzka. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de auteur en over de uitgave.

Zyta Rudzka Het oogappeltje van dokter Josef recensies en reviews

Als er in de media een boekbespreking, review of recensie verschijnt van Het oogappeltje van dokter Josef, geschreven door Zyta Ruszka, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Of dit.

Dat ik dacht dat ik me schrap moest zetten voor de gruwelen van de oorlog. Maar ik moest me schrap zetten voor de gruwelen van aldagsleven.

Een bejaardenhuis. Ergens buiten Warschau. De bewoners zijn oud, en moe, en gebrekkig. Op meedogenloze wijze beschrijft Rudzka het verval. “Schedels begroeid met enkele dorre haren. Gezichten die van meerdere stukken huid leken te zijn genaaid. Wangen bezaaid met blauwe plekken, wonden, etterende schrammen. Oogleden van vloeipapier. Ziekelijk gezwollen buiken. Gegroefde handen. Knoestige vingers. Dijen als jabots. Losjes hangend. Die schommelden bij elke lichaamsbeweging. Uit schoenen en muitjes bevrijde voeten. Knobbeltenen. Aanhangsels. Gezwelletjes. Weke uitstulpingen.” Zo zijn mensen aan het eind van hun dagen. Het oogappeltje van dokter Josef is nog erger dan Old Man On The Farm van Randy Newman. Het beschrijft tot in detail hoe er niets meer is. Niets meer dan wachten op wat nooit komt. En praten. Over wat geweest is in een verleden dan inmiddels net zo grijs is als de bewoners. De kinderen. En later: de kleinkinderen. Vakanties. Uitstapjes. Nu is er niets meer. Alleen nog maar hun medebewoners. En eindeloos repeterende gesprekken. Soms lijkt het een refrein te zijn, zoals de passages waarin de bewoners zich verheugen op kersen. En dan denken ze aan haast alle kersen die ze ooit eerder gegeten hebben. Andere refreinen zijn minder precies, maar zijn toch van haast verstikkende herhaling. Iemand begint steeds weer over de zee. Over de moje zomer die komt. Wie er nu weer is overleden in zijn slaap. Een andere bewoner is steeds opnieuw bezig met het verzamelen van handtekeningen voor petities. Of de televisiekamer langer open mag blijven, of de dosering van de medicijnen wat lager kan.

Tegen elkaar zijn de bewoners allerminst aardig. Cynisch. Pesterig. Op het hatelijke af. Maar erger nog is de neerbuigende houding van de verzorgers en de directeur. En de dreiging die dat met zich meebrengt. Want er is sprake van een ander huis, aan ergens een meer. Naar dat huis zouden de hopeloze gevallen verbannen worden. Als je incontinent wordt. Niet meer zelfstandig eten, of lopen kan. Als je bedlegerig wordt. Dan ga je naar het huis aan het meer. En dat wil niemand.

Onder deze havelozen bevinden zich Czechna en Leokadia. Zussen.  Auschwitz-overlevenden. Hun vader had gezegd dat ze een tweeling waren, want het gerucht deed de ronden dat ze in het kamp dol waren op tweelingen. Czechna trekt er in ieder geval meteen de aandacht van “dokter Josef”. Mengele ja. Misschien omdat hij Czechna zo graag mocht, overleefden de zussen het kamp. Of misschien omdat een Duitser ze hielp vluchten.

Maar Het oogappeltje van dokter Josef is geen oorlogsroman. Noch kampliteratuur. Het is een boek over ouder worden. Over veel meer achter je dan voor je hebben. Over je dagen slijten in verveling, afwachting, routine. Vergeten zijn door je naasten, of eenvoudigweg geen naasten meer hebben. Meerdere bewoners hebben een kampverleden. Soms wordt erover gepraat. Soms blikt Czechna terug. In haar hoofd; dromen, mijmeringen. Luidop tegen andere bewoners. Maar meer dan flitsen zijn het niet. Glimpen. Ook daarin toont Rudzka zich meedogenloos. Ze laat veel over aan de verbeelding van de lezer. En zo’n lezersbrein kan wreedaardig zijn; wreder misschien wel dan welke schrijver dan ook. Dat brein gaat wel alle kanten op. Czechna op de draagbaar, op de behandeltafel. Wat daar precies gebeurt. Gebeurt vooral in uw hoofd. Er is sprake van een Nachtegaaltje. Hoe vreselijk is het die vergaan? Dat is aan uw hoofd. Of dan die laatste scene. Niet precies gruwelijk. Maar hoe ge het verstaan moet, daarover kun je van mening verschillen.

Op meesterlijke wijze wisselt Rudzka woordelijke herhalingen in het heden af met terugblikken naar glorieuze en minder glorieuze verledens. En lege plekken. Blanco. Of een vluchtige schets. Het levert een boek op dat op meerdere manieren onthutsend te noemen is. Onthutsend is het dat de todesengel, misschien wel de meest sadistische mens die ooit geleefd heeft, mooi wordt genoemd. Lekker ruikend. In Zuid-Amerika luistert hij naar Beethoven, een componist die Czechna ook waardeert. Onthutsend zijn de glimpen, hoe spaarzaam ook, op het kampverleden van Czechna, Leokadia en hun medebewoners. Onthutsend is de denigrerende behandeling die de ouderen ten deel valt. Van de directeur, de verzorgers, maar zelfs hun eigen familie. De enige die hen wat warmte schenkt is een vrijwilligster die als pedicure en manicure ingezet is. Maar onthutsend is bovenal het droevige lot van iedereen in het bejaardenhuis. Je kunt de ergste gruwelen overleefd hebben. Verre reizen gemaakt hebben. Liefde geschonken, en ontvangen. En dan. Aftakelend. Illusieloos. Niets om naar uit te kijken. Alleen maar wachten. Op bezoek dat nooit komt. Op de avond. Op de ochtend. Op kersen. En uiteindelijk op de dood.

Dit is geen voelgoedboek. Nee. Gelukkig niet. Mooi is het wel. Van een overrompelende schoonheid. Deze roman is niet gedaan zodra het laatste woord gelezen is. Dit is er één die je heugen zal. Lang en pijnlijk en rauw. Ik weet niet hoe het met u zit, maar zo heb ik literatuur het liefst.

Zyta Rudzka Het oogappeltje van dokter Josef

Het oogappeltje van dokter Josef

  • Auteur: Zyta Rudzka (Polen)
  • Soort boek: Poolse roman
  • Origineel: Ślicznotka doktora Josefa (2006)
  • Nederlandse vertaling: Charlotte Pothuizen
  • Uitgever: Koppernik
  • Verschijnt: 26 maart 2026
  • Omvang: 263 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Prijs: € 23,50
  • Roman bestellen >

Flaptekst van de roman van Zyta Rudzka

In de broeierige zomerhitte kijken de zusjes Czechna en Leokadia terug op hun jeugd. Samen met de andere bewoners van een bejaardenhuis vlak buiten Warschau proberen ze zich te verzoenen met een leven dat voorbij is gegleden, een lijf dat af en toe tegensputtert, en wachten ze eindeloos op kinderen die hen bijna nooit bezoeken.

De herinneringen van de zusjes steken af tegen die van de anderen. Op twaalfjarige leeftijd werden Czechna en Leokadia afgevoerd naar Auschwitz, waar ze overgeleverd waren aan dokter Josef Mengele, de nazi-officier en genetisch wetenschapper die als legerarts gevangenen, voornamelijk tweelingen, martelde onder het mom van wetenschappelijk onderzoek. Op de mooie Czechna was hij bijzonder gesteld, waardoor de zusjes overleefden.

Het oogappeltje van dokter Josef onderzoekt op meedogenloze wijze wat het betekent om een lichaam te hebben, dat ons zowel kan redden als verraden. Zyta Rudzka drijft de taal tot het uiterste om uitdrukking te geven aan diepmenselijke worstelingen met ouder worden, vervulde en onbeantwoorde liefdes, herinneringen, en de fragiele grens tussen goed en kwaad.

Zyta Rudzka is geboren op 10 oktober 1964 in Warschau, Polen. Ze geldt als een van de beste hedendaagse Poolse romanschrijvers en is tevens een bekroonde toneelschrijver en dichter. In 2027 zal bij Koppernik haar roman Wie tanden heeft kan lachen verschijnen, waarvoor ze in 2023 onder meer de Nike-literatuurprijs ontving, de belangrijkste literaire prijs van Polen. Haar werk is in meer dan vijftien landen vertaald.

Bijpassende boeken

Misdaadboeken, Amerikaans historicus, Geschiedenisboeken, Recensie, True Crime Boeken

Ryan Gingeras – Maffia

Ryan Gingeras Maffia recensie, review en informatie boek met een ontluisterende wereldgeschiedenis van de Amerikaanse historicus. Op 19 maart 2026 verschijnt bij Uitgeverij Omniboek de Nederlandse vertaling van Maffia, A Golbal History, geschreven door Ryan Gingeras. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de auteur en over de uitgave.

Ryan Gingeras Maffia recensies en reviews

Als er in de media een boekbespreking, review of recensie verschijnt van Maffia, Een ontluisterende wereldgeschiedenis, geschreven door Ryan Gingeras, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

  • “Dit boek is meeslepend, belangrijk, mondiaal en ronduit fascinerend.” (Simon Sebag Montefiore, historicus en schrijver)

Recensie van de redactie

Over de rol van de maffia en de geschiedenis van het misdaadfenomeen bestaat. als je het goed beschouwd, behoorlijk wat verwarring en veel misvattingen. De Amerikaanse historicus heef met zijn boek de uitdagende taak op zich genomen om de wereldgeschiedenis te schrijven van de maffia. En om maar gelijk duidelijkheid hierover te verschaffen, daar lijkt hij behoorlijk goed in geslaagd.

Los van het feit dat Ryan Gingeras goed kan schrijven waardoor je als lezer gegrepen wordt door het boek, weet hij op vakkundige wijze het misdaadfenomeen van de maffia wereldwijd te ontrafelen. Bovendien is hij erin geslaagd om het kaf van het koren te scheiden in wat je wel kunt beschouwen als maffia-achtige misdaad en wat zo vaak wel genoemd wordt maar het feitelijk niet is.

Omdat de maffia vaak heimelijk georganiseerd is, zij het niet altijd, heeft het Gingeras veel werk moeten kosten om de structuur en historie van het fenomeen te onderzoeken en te ontrafelen. En doordat hij de gehele wereld als plaats van handeling heeft gekozen, is het een nog uitdagender klus geweest.

Toch weet Gingeras, voor zover mogelijk, helderheid te verschaffen in de geschiedenis van de ontwikkeling van de organisaties. Van het ontstaan ervan in Italië, alhoewel je ook op andere plekken in de wereld en vroeger, vergelijkbare misdaadorganisaties kunt vinden, tot de situatie in het huidige tijdsgewricht. Van de Chinese maffia, tot de Russische, van Japanse organisaties tot drugskartels in Mexico en de tentakels ervan die reiken tot in Europa en Nederland, van de Libanese, Turkse en Tsjetsjeense en de opkomst en ondergang van de maffia van Marseille. Bovendien heeft Gingeras veel aandacht voor de verbanden met de zogenaamde bovenwereld, dat wil zeggen, de stedelijke, landelijke en wereld politiek.

Het te boek stellen van de wereldgeschiedenis van de maffia is een ambitieus project met een grote kans van mislukken en een grote kans op clichés. Echter het is goed gelukt om grote valkuilen te vermijden. Soms duizelt het als je het boek leest, maar het verhaal is van begin tot eind fascinerend en Gingeras slaagt er zeer goed in om de eindjes, voor zover mogelijk, aan logisch en goed aan elkaar te knopen. Al met al een geslaagd stuk misdaadgeschiedenis dat goed verheldert en veel verklaart. Gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (uitstekend).

Ryan Gingeras Maffia

Maffia

Een ontluisterende wereldgeschiedenis

  • Auteur: Ryan Gingeras (Verenigde Staten)
  • Soort boek: geschiedenis van de maffia
  • Origineel: Maffia, A Global History (2026)
  • Nederlandse vertaling: Brenda Mudde. Maarten van der Werf
  • Uitgever: Omniboek
  • Verschijnt: 19 maart 2026
  • Omvang: 416 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook / luisterboek
  • Prijs: € 24,99 / € 11,99 / € 24,99
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitstekend)
  • Boek bestellen >

Flaptekst boek van Ryan Gingeras met de wereldgeschiedenis van de Maffia

Hét boek over de geschiedenis van misdaadorganisaties wereldwijd
verschijnt in het voorjaar van 2026 in 28 talen.

In Maffia neemt Ryan Gingeras de lezer mee in de duistere geschiedenis van misdaadorganisaties over de hele wereld, van de Siciliaanse Cosa Nostra tot het Medellínkartel, de New Yorkse Five Families en de Chinese tong.

Gingeras onderzoekt hoe deze misdaadorganisaties onder leiding van Al Capone, Pablo Escobar en tal van anderen hebben bijgedragen aan de ontwikkeling van de moderne wereld op politiek, economisch en maatschappelijk vlak. De nadruk ligt daarom op de periode vanaf 1800.

Ryan Gingeras is geboren in 1978. Hij is een Amerikaanse historicus en doceert aan de Naval Postgraduate School in Californië, waar hij is gespecialiseerd in de moderne geschiedenis van Oost-Europa en het Midden-Oosten.

Bijpassende boeken

Natuur, Natuurboeken, Natuurgebieden, Nederlandse natuur, Recensie

Wim Huijser & Jurjen Drenth – Veluws gletsjerparadijs

Wim Huijser & Jurjen Drenth Veluws gletsjerparadijs recensie, review en informatie boek over de betoverende natuur van de Renkumse beekdalen. Op 19 maart 2026 verschijnt bij KNNV Uitgeverij het natuurboek over de Renkumse beekdalen, geschreven door Wim Huijser en Jurjen Drenth. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de auteurs en over de uitgave.

Wim Huijser & Jurjen Drenth Veluws gletsjerparadijs recensies en reviews

Als er in de media een boekbespreking, review of recensie verschijnt van Veluws gletsjerparadijs, ontdek de betoverende natuur van de Renkumse beekdalen, geschreven door Wim Huijser en Jurjen Drenth, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

  • “Wim Huijser is een man met een missie. Graag laat hij zoveel mogelijk mensen zien hoe bijzonder het gebied is tussen Lunteren, de Posbank en de Wageningse Berg. Mensen hebben er geen kennis van. Als je dat wel hebt, ga je het zien en waarderen.” (de Gelderlander)
  • “Veluws gletsjerparadijs. Zo wordt het landschap tussen de Posbank, de Lunterse Goudsberg en de Wageningse Berg steeds vaker genoemd. Een bijzonder gebied dat is gevormd door de kracht van een gletsjer in de voorlaatste ijstijd. Vervolgens heeft de natuur en de mens zijn invloed uitgeoefend en het huidige landschap gevormd met stuwwallen, beekdalen, landgoederen en kastelen, bossen, heide en verborgen vennen […] Als op een zwerftocht neemt het boek je mee door tijd en natuur en inspireert om ook zelf op avontuur te gaan, de sporen van de gletsjer te volgen en de schoonheid van het gebied te ontdekken. (Nieuwe Veluwe)

Recensie van de redactie

De Veluwe zal voor de meeste van onze wel bekend staan als het belangrijkste bosgebied van Nederland waarbij een bezoek aan het Nationaal Park De Hoge Veluwe met het befaamde Kröller-Müller Museum ongetwijfeld herinneringen zal oproepen. Maar hoe het Veluwse landschap tot stand is gekomen en de voorgeschiedenis ervan is voor de meesten van ons in nevelen gehuld.

Het prachtig uitgegeven boek Veluws Gletscherparadijs brengt daarin voor eens en voor altijd verandering. Wim Huijser, de schrijver van het boek heeft al decennia lang zijn hart verpand aan de Veluwe. Meermaals heeft er al over geschreven en zonder twijfel bij de lezers ervan de liefde voor de natuur en cultuur in het gebied aangewakkerd.

En ook in zijn nieuwe boek spat deze liefde en de wens iedereen hiervan deelgenoot te maken van elke pagina af. Bovendien is die overtuigingskracht ook te vinden in de prachtige foto’s van de Veluwe gemaakt door natuurfotograaf Jurjen Drenth die misschien wel de kern van het boek vormen. Kortom voor de liefhebber van de Veluwe is dit prachtige boek onontbeerlijk en voor wie deze weg nog te gaan heeft, sla het open, blader erin, lees, geniet en je wilt vandaag nog de Veluwe zelf ervaren. Gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (uitstekend).

Wim Huijser & Jurjen Drenth Veluws gletsjerparadijs

Veluws gletsjerparadijs

Ontdek de betoverende natuur van de Renkumse beekdalen

  • Auteur: Wim Huijser (Nederland)
  • Foto’s: Jurjen Drenth
  • Soort boek: natuurboek
  • Uitgever: KNNV Uitgeverij
  • Verschijnt: 19 maart 2026
  • Omvang: 176 pagina’s (rijk geïllustreerd)
  • Afmetingen: 23 x 27 cm
  • Uitgave: gebonden boek
  • Prijs: € 29,95
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitstekend)
  • Boek bestellen >

Flaptekst boek over de Renkumse beekdalen

Ontdek de stille pracht en het fascinerende verhaal van het Veluws gletsjerparadijs

Dit rijk geïllustreerde boek biedt een andere kijk op het bijzondere gebied tussen de Posbank, de Lunterense en de Wageningse Berg, een gebied gevormd door de kracht van een gletsjer in de ijstijd. Het huidige landschap – de glooiende beekdalen, imposante heuvels en verborgen valleien – ont­stond door massieve ijssporen van duizenden jaren geleden.

Als op een zwerftocht neemt het boek je mee door tijd en natuur en inspireert om zelf op avontuur te gaan. Het nodigt uit om het gebied op een andere, persoonlijke manier te er­varen om de sporen van die oude gletsjer zelf te volgen en de verborgen schoonheid van het gebied te ontdekken. Voor lief­hebbers van natuur en landschap, fotografie en geschiedenis.

  • Ontdek de stille pracht en het fascinerende verhaal van het Veluws gletsjerparadijs
  • Lokale ontstaansgeschiedenis, geografisch karakter, historische hotspots
  • Een boeiend kijk- en leesboek met foto’s en verhalen over het landschap en zijn verleden

Wim Huijser is schrijver en publicist op het snijvlak van geschiedenis, literatuur en landschap. Hij is auteur en samensteller van ruim tachtig titels. Daarnaast is hij redacteur van Nieuwe Veluwe en Biografieportaal.nl en schrijft hij geregeld reportages voor tijdschriften.

Jurjen Drenth is landschaps- en reisfo­tograaf. Zijn reportages zijn gepubliceerd in binnen- en buitenlandse tijdschriften zoals National Geographic, Traveler en de ANWB-bladen, en in een aantal boeken. Daarnaast fotografeert hij voor de promotie van diverse steden en regio’s in Nederland.

Bijpassende boeken

Blues, Muziek, Nederlandse muziek, Recensie

Ben Maarleveld en Loek Dekker – Nederblues

Ben Maarleveld en Loek Dekker Nederblues recensie, review en informatie boek over Cuby + Blizzards, Bintangs, Livin’ Blues, Brainbox, Oscar Benton Blues Band, Barrelhouse, Flavium en Magic Frankie. Op 16 maart 2026 verschijnt bij Uitgeverij Noordboek – Van Gorcum het boek van Ben Maarleveld en Loek Dekker over de bluesmuziek in Nederland. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de auteurs en over de uitgave.

Ben Maarleveld en Loek Dekker recensies en reviews

Als er in de media een boekbespreking, review of recensie verschijnt van Nederblues, Iconen van de Nederlandse bluesmuziek, Cuby + Blizzards, Bintangs, Livin’ Blues, Brainbox, Oscar Benton Blues Band, Barrelhouse, Flavium, Magic Frankie, geschreven door Ben Maarleveld en Loek Dekker, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Recensie van de redactie

Dat Nederland aan het einde van de jaren zestig en in de jaren zeventig een aantal succesvolle en populaire bluesrockbands rijk was, zal voor de wat ouder muziekliefhebber wellicht bekend zijn. Maar hoe succesvol deze bands waren, wat de drijfveren waren en wat er van deze succesvolle muzikanten in hun leven terecht is gekomen heeft veelal te weinig aandacht gekregen.

Gelukkig wordt die lacune nu ingevuld met het boek Nederblues dat geschreven is door Loek Dekker en Ben van Maarleveld. Voor hun boek hebben ze flink wat onderzoek gedaan, muzikanten, bandleden en andere betrokkenen opgespoord en uitgebreid met hen gesproken.

Voor dit boek hebben ze acht lange biografische portretten geschreven van de acht belangrijkste en meest succesvolle Nederlandse bluesrock acts. Zeer rijk geïllustreerd, goed gedocumenteerd en prima geschreven biedt het boek een uitstekend overzicht van de belangrijkste Nederlandse bluesrockbands en -muzikanten. En wat goed is, dat er zowel voor de kenner als de lezer die deze Nederlandse muziekscene wil ontdekken er veel te genieten valt. Applaus voor Loek Dekker en Ben van Maarleveld die met dit boek een mooie ode brengen aan de Nederlandse bluesrock en de bijzondere muzikanten die hieruit voortgekomen zijn. Het boek is gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (uitstekend).

Ben Maarleveld en Loek Dekker Nederblues

Nederblues

Met de iconische bands Cuby + Blizzards, Bintangs, Livin’ Blues, Brainbox, Oscar Benton Blues Band, Barrelhouse, Flavium, Magic Frankie

  • Auteurs: Ben Maarleveld, Loek Dekker (Nederland)
  • Soort boek: muziekboek
  • Uitgever: Noordboek – Van Gorcum
  • Verschijnt: 16 maart 2026
  • Omvang: 306 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Prijs: € 29,99
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitstekend)
  • Boek bestellen >

Flaptekst boek over de bluesmuziek in Nederland

Vanaf 1965 bloeide de Nederblues op, met bands als Cuby + Blizzards, Bintangs, Livin’ Blues, Brainbox, Oscar Benton Blues Band. Dit boek beschrijft de opkomst van de Nederblues en biedt een helder overzicht van de muziek uit deze tijd. Ook Barrelhouse (met zangeres Tineke Schoemaker en de gebroeders Laporte op gitaar), Flavium en Magic Frankie, allen toegelaten tot de Dutch Blues Hall of Fame, krijgen een prominente plek. De leden van de belangrijkste bands komen aan het woord en het boek sluit af met de stand van de Nederblues anno nu.

Auteurs Loek Dekker en Ben Maarleveld beschrijven beeldend, overzichtelijk en chronologisch het ontstaan en de vaak onstuimige carrière van de acht meest toonaangevende Nederblues bands.

Ben Maarleveld is geboren in 1957. Hij is van jongs af aan besmet met het blues- en rockvirus. Bands als The Who, Ten Years After, Jimi Hendrix, maar ook Brainbox, Livin’ Blues en Cuby + Blizzards klonken op zijn jongenskamer al hard door de speakers. De interesse werd breder door o.a. Pink Floyd en Jethro Tull, maar de blues kwam steeds weer terug. Nu voert dit genre de boventoon in zijn collectie lp’s en cd’s. Sinds meerdere jaren is hij lid van de jury van de voorselectie van de Dutch Blues Challenge, jaarlijks georganiseerd door de Dutch Blues Foundation. Het samen met Loek Dekker geschreven Nederblues is zijn eerste boek.

Loek Dekker is geboren in 1957. Hij is historicus en schreef inmiddels vier muziekbiografieën. In de reeks Rockklassiekers Livin’ Blues, bluesrock met internationale allure (2016) en Crosby, Stills, Nash & Young, de Woodstock-generatie (2019), waarna in 2021 bij Uitgeverij Van Gorcum The Who, de ultieme rockband uitkwam en in 2024 gevolgd door Eagles, Amerika’s populairste rockband. De eerste werd door Robert Haagsma lovend besproken in het gerenommeerde Nederlandse muziekblad Lust for Life. Flip Vuijsje gaf het boek drie sterren in de boekenbijlage van de Volkskrant en oordeelde in hetzelfde dagblad over The Who als een ‘verhelderend boek, geschreven op een toon, die tegelijk onderkoeld én onderhoudend is’. Crosby, Stills, Nash & Young betitelde Lust for Life redacteur Dominique van der Geld als een van de betere afleveringen uit de reeks Rockklassiekers. En Eagles werd positief ontvangen door onder meer Felix Meurders op Radio 5.

Bijpassende boeken

Recensie, Vlaamse Schrijver, Vlaamse thriller

Jo Claes – Het onvermogen

Jo Claes Het onvermogen recensie, review en informatie over de Thomas Berg thriller deel 20. Op 13 maart 2026 verschijnt bij Uitgeverij Houtekiet de nieuwe misdaadroman van de Vlaamse thrillerschrijver Jo Claes. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de auteur en over de uitgave.

Jo Claes Het onvermogen recensies en reviews

Als er in de media een boekbespreking, review of recensie verschijnt Het onvermogen, de nieuwe misdaadroman van Jo Claes en Thomas Berg deel 20, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Recensie door de redactie

Al weer voor de twintigste keer heeft Jo Claes een misdaadroman gepubliceerd met hoofdinspecteur Thomas Berg en zijn team in de hoofdrol. Vanzelfsprekend speelt het plot zich weer grotendeels af in en rond Leuven met zo nu en dan een uitsta[je naar Antwerpen.

Als je al eerder thrillers van Jo Claes hebt gelezen dan weet je dat hij zijn plot op een enigszins klassieke wijze opbouwt. Dat wil zeggen hij neemt je aan de hand van de hoofdpersonen mee in het verhaal. Ook nu weer ligt de nadruk op de oplossing van de misdaad waarbij zowel het team als de lezer meermaals op het verkeerde been wordt gezet. Deze keer situeert Claes zijn plot in een bloedheet Leuven waarmee Thomas Berg de nodige problemen heeft en wat zijn denken zelfs negatief beïnvloedt.

Jo Claes is een prima misdaadauteur. Een klein nadeel is wel dat hij de neiging heeft om soms iets te veel uit te wijden wat een klein beetje het tempo uit het verhaal haalt. Desondanks merkt je dat hier een ervaren thrillerschrijver aan het werk is en zeker liefhebbers van zijn eerdere boeken, zullen ook deze misdaadroman kunnen waarderen. En ook als je nog niet eerder een Thomas Berg thriller hebt gelezen kun je dit boek zonder problemen lezen. Gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (zeer goed).

Jo Claes Het onvermogen

Het onvermogen

Thomas Berg deel 20

  • Auteur: Jo Claes (België)
  • Soort boek: Vlaamse thriller, misdaadroman
  • Uitgever: Houtekiet
  • Verschijnt: 13 maart 2026
  • Omvang: 384 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 24,99 / € 17,99
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (zeer goed)
  • Thriller bestellen >

Flaptekst Thomas Berg thriller 20 van Jo Claes

Leidt een vrouwenslipje met roze cupido’s Thomas Berg tot de oplossing van een moord in het Leuvense Meerdaalwoud? Of zit hij ditmaal op het verkeerde spoor?

In het Meerdaalwoud, ten zuiden van Leuven, wordt het lijk gevonden van een jogger wiens schedel is ingeslagen. In de zak van zijn short treft de politie een vrouwenslipje aan met roze cupido’s erop. Bij hoofdinspecteur Thomas Berg roept deze macabere ontdekking meteen een reeks pertinente vragen op: waarom zat er een slipje in de broekzak van deze man? Heeft het iets te maken met de moord? Maar vooral: aan wie behoort het toe?

Alle vrouwen die bij de zaak betrokken kunnen zijn worden aan de tand gevoeld, maar de eigenares van het stukje ondergoed blijft onbekend. Berg is er halsstarrig van overtuigd dat het slipje verband houdt met de moord, tot een ander ongewoon voorwerp die rol opeist. Of zit hij opnieuw op het verkeerde spoor?

Jo Claes is geboren op  29 juli 1955 in Hasselt, Belgisch Limburg. Hij is vooral bekend door de misdaadreeks rond Thomas Berg, maar hij is in vele genres thuis. Sinds enkele jaren schrijft hij ook spannende boeken voor jongeren.

Bijpassende boeken

Filosofie, Filosoof, Recensie, Tunesische schrijver

Mehdi Belhaj Kacem – God, techniek en alwetendheid

Mehdi Belhaj Kacem God, techniek en alwetendheid recensie, review en informatie boek met een essay over het kwaad. Op 12 maart 2026 verschijnt bij Uitgeverij Ten Have de Nederlandse vertaling van het essay van de Frans-Tunisische filosoof Mehdi Belhaj Kacem. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de auteur en over de uitgave.

Mehdi Belhaj Kacem God, techniek en alwetendheid recensie van Tim Donker

Kan een filosofie een muziekstuk zijn?, ja kan, is, wordt gedaan, hier.

Of.

Misschien zit het achterplat, als altijd, daar ook wel voor iets tussen.

“[G]oddelijke eigenschappen [worden] in ons tijdperk belichaamd [..] door de technowetenschap.”, staat daar, op dat achterplat, en: “[T]echnologie, […] ooit begonnen als hulpmiddel, [heeft] de rol van God [..] overgenomen.” Wel. De idee dat wetenschap tegenwoordig een religieuze status heeft, en dat de verlichting dus met een zekere verblinding gepaard is gegaan, kwam ik eerder al tegen bij figuren als Mattias Desmet en René ten Bos en ik vind het een prikkelende gedachte. Er niet ganzelijk nevens ook. Dus ik verheugde me al. Op een flinke portie feyerabendiaanse relativering de kritiekloze wijze waarop de geseculariseerde mens “het laatste woord” altoos weer in de mond van de wetenschap wenst te leggen. Kacem trekt wel een parallel tussen religie en wetenschap en opteert ook voor een radicaal en algeheel atheïsme (dus ook een “ontgoddelijkte” wetenschap), maar niet helemaal op de manier die ik in gedachten had toen ik me lezend zette. En hij komt ook via omtrekkende bewegingen daar waar ik niet dacht dat hij heen zou gaan.

Misschien omdat dit “essay” (een kleine 160 pagina’s vind ik een nogal behoorlijk essay) gebaseerd is op een lezing die Kacem in 2016 hield; een lezing die naar de wens van organisator Bertrand Schefer moest gaan over “de subjectiviteit en de ervaring van ieder van ons die beelden bekijkt, maakt of interpreteert” (welja), komt Kacems betoog als een trage dans tot de kern: verschuiving, herhaling, verschuiving, herhaling, verschil (of is het een knipoog naar Deleuze, Kacem?). De woorden ontvouwen zich als de noten van een minimalistisch muziekstuk, met een maximalistisch orgelpunt.

Hij begint met een kantelpunt.

Er moet altijd een kantelpunt zijn. Waarom moet er altijd een kantelpunt zijn? (de idee dat er ooit een kantelpunt geweest zou zijn, staat trouwens wat haaks op wat hij verderop in het boek beweert)

Hij begint met beelden, inderdaad. De Franse revolutie bracht de val van het monarchale christendom. Kunstenaars haalden vanaf dat moment hun inspiratie niet langer uit het goddelijke, maar daarentegen uit het kwaad. Postrevolutionaire kunst wordt, aldus Kacem, gedomineerd door wat hij “traumatiserende” beelden noemt. Dat woord komt nogal eens terug in zijn filosofie en ik moet u zeggen dat ik met Gerbrand Bakker een diep wantrouwen deel tegen dit overmatige gebruik. Trauma. Alles is maar een trauma tegenwoordig. Iedereen is getraumatiseerd. In de filosofie van Mehdi Belhaj Kacem zeker, en dit maakte me aanvankelijk wat sceptisch. Daar kwam bij dat ik er niet geheel zeker van ben dat het kwaad pas na de bestorming van de Bastille in de kunst gekomen is. Ik ben geen kunsthistoricus en ik kan er best naast zitten. Maar toch. Alsof de bijbel ook al niet vol staat van, laat ik het dan ook maar zeggen, “traumatiserende” beelden. Nota bene het oerbeeld van het Christendom. De Mens aan het kruis, dat is toch ook al niet zo’n heel prettig beeld, wel? Maar het zal niet geheel onwaar zijn dat “moderne” kunst wat onbeschaamder is in het tonen van weerzinwekkende beelden. Kacem verbindt dit aan het aristotelische begrip katharsis (Aristoteles! Gaat toch ook alweer wat verder terug dan de Franse revolutie), en stelt en passant dat technologie een democratisering van de katharsis bracht: waren De Goya en De Sade nog enigszins voor de elite; Game of Thrones is voor iedereen. Het kwaad alledaags gemaakt, genormaliseerd zo je wil.

Makenschap. Het bestel.

Misschien is het nu goed om te weten dat Kacem alles dat niet natuurlijk is, technologisch noemt. Dat wat uit de zichzelf voortkomt, is natuurlijk; dat wat door de hand van de mens wordt gemaakt, is technologisch. De mens is dus van meet af aan een technologisch wezen, en hier komt het langzamerhand het cruciale punt. De mens is namelijk het enige dier dat zijn geheugen buiten zichzelf bewaart (schrift, computer), en er is ontzettend veel meer buiten de mens dan in hem. Hier komt ook de idee van “ontologische alzheimer” kijken, al had dit van mij iets steviger in de verf gezet mogen worden. De optelsom van al het weten is God (Spinoza?), lichtelijk gelijk aan de noösfeer die u van Teilhard de Chardin kunt kennen (en anders wel van Llorenç Villalonga). In de onmetelijke hoeveelheid van dit “opgetelde weten”, en alle daaruit voortkomende informatiestromen, ligt de oorzaak van alle pathologieën. Zo bezien maken wetenschap en technologie de mens dus misschien wel eerder zieker dan gezonder. Maar er is meer. En daar komt de verwantschap met religie kijken. Monotheïstische religies hebben een hiernamaals gepostuleerd en dit heeft wetenschappers, uitvinders; zeg voorvechters van de zogeheten “vooruitgang” (ja, progressieven!) verzoend met het vernietigen van het milieu. Misschien niet zozeer omdat er toch een hemel is, en heel die aarde wel verkloot mag worden maar wel omdat er een “daar” is waarnaar gestreefd moet worden, een “anders en beter” dat wel een offer waard is. De Jezus van de wetenschap is dan de cyborg, de menswording van het de gehele mensheid overstijgend superwezen dat techniek heet. Internet van dingen. Internet van lichamen. Biotechnologie. Transhumanisme: waar wetenschappers, net als gelovigen, streven naar onsterfelijkheid. Zo is wetenschap volgens Kacem feitelijk ten diepste religieus. En communistisch bovendien: planetaire communicatie; de planeet getransformeerd tot één gigantisch brein waar iedereen deel aan heeft. De huidige staat der techniek als de verwezenlijking van de communistische droom? Hoe ongerijmd. Hoe geniaal ook. Een alternatieve titel had dan ook God, techniek en onsterfelijkheid kunnen zijn.

In zijn visie op de technoïde mens brengt Kacem uiteindelijk ook zijn meest diepzinnige filosofie in stelling. Die heeft alles te maken met pleonectiek. Hij zegt toe deze filosofie in een komend werk verder uit te werken, maar het voorschot dat hij hier geeft is alvast veelbelovend. In deze analyse verschijnt de mens als een pleonectisch wezen. Dit gaat verder dan hebberigheid alleen; pleonectiek wijst op een buitensporige toe-eigening. Een steen eigent zich niks toe, en “leeft” tweehonderd miljoen jaar. Dieren eigen zich alleen datgene toe dat nodig is om te overleven. De meeste dieren leven individueel bezien dan wel korter dan mensen, maar ze doen ook niks om het voortbestaan van de soort in gevaar te brengen. Mensen eigen zich alles toe. Niet alleen in materiële zin, maar ook in ruimtelijke. De hele aarde is nog niet genoeg, ook het heelal moet gekoloniseerd. Ook het willen weten, het willen kennen is eindeloos. Wetenschap dient dus ook deze pleonectiek (die mij overigens uiterst heideggeriaans aandeed, het deed mij onmiddellijk denken aan Heideggers idee van de mens als “ontverringsmachine”): alles moet in het bezit van de mens komen, verkend zijn door hem, geweten, gemeten, geannexeerd door hem. Dit zal ook zijn ondergang zijn. In de woorden van Kacem: “De meest gigantische […] toe-eigening die ooit op aarde is waargenomen […] resulteert in de meest catastrofale onteigening die ooit is waargenomen”. En dat wordt nog toegejuicht ook! Kacem citeert Stephen Hawking: “Zelfs als de mens zou verdwijnen, zou het feit dat hij zich de meest wetten van het universum heeft toegeëigend een ongekende prestatie blijven. In reactie hierop zegt Kacem, toewerkend naar zijn slotpleidooi: “Ik vind geen troost voor de miljarden wreedheden die sinds we hier verschenen op aarde zijn begaan om tot al deze kennis te komen; kennis die tot overmaat van ramp misschien wel tot niets heeft gediend. Ik kan mezelf er niet toe brengen te denken, zoals de meeste traditionele filosofen, dat dit de ‘prijs was die we moesten betalen’ om op een dag tot iets beters te komen.”, en: “Misschien rest ons […], net zoals aan het einde van een andere magnifieke film over dit onderwerp, Spielbergs A.I. Artificial Intelligence, niets anders dan het downloaden van de beste cognitieve gegevens waarover de mensheid heeft kunnen beschikken, zodat we over een paar miljoen jaar, wanneer de meeste levensvormen van deze planeet zijn verdwenen, een ras van buitenaardse wezens al deze prachtige gegevens kan terugwinnen, om er hopelijk beter gebruik van te maken. Deze tekst, en al mijn werk, zou slechts een kleine bijdrage zijn, een waarschuwend getuigenis voor de fouten die niet herhaald mogen worden – als een soort met een beter geheugen dan wij er ooit toegang toe krijgt.” Een soort met een beter geheugen? Een soort met een beter geheugen? Echt? En gij meent dat, Kacem? Maar als ik de finesse van uw filosofie juist gevat heb, lijkt het mij veeleer toch juist om een minder te gaan? Minder ruimte innemen, minder pleonectiek, minder willen weten, het geheugen minder belasten. Het woord beter wijst namelijk weeral op de jacht voorwaarts, naar dat daar waar alles glanzender, onovertrefbaarder, geweldiger is. En dit daar is toch juist het kwaad van de mens, het kwaad van de techniek, het kwaad van de wetenschap? (het kwaad heeft het kwade gevat, zegt Małgorzata Lebda).

Met God, techniek en alwetendheid weeft Mehdi Belhaj Kacem een belangwekkende filosofie. Draad voor draad. Sommige draden leiden rechtstreeks naar de kern, andere, zoals die over de “traumatiserende beelden” die kunstenaars vanaf de Franse revolutie over de mensheid zijn blijven uitstorten, lijken wat losser van aard. Hopelijk wordt zijn nog te verschijnen hoofdwerk over de pleonectiek ook vertaald.

Ik kende Kacem eerlijk gezegd niet maar hij heeft nog veel meer geschreven. Ook enkele fictiewerken, die blijkens de inleiding van de vertaler, Pieter Lemmens, eveneens zeer lezenswaard zouden moeten zijn. Helaas der helazen lees ik geen Frans. Aan het werk dus, Pieter Lemmens. Na dit essay wil ik meer lezen van Mehdi Belhaj Kacem. Veel meer.

Mehdi Belhaj Kacem God, rechniek en alwetendheid

God, techniek en alwetendheid

Een essay over het kwaad

  • Auteur: Mehdi Belhaj Kacem (Tunesië)
  • Soort boek: filosofisch essay
  • Uitgever: Ten Have
  • Verschijnt: 12 maart 2026
  • Omvang: 160 pagina’s
  • Afmetingen: 13,5 x 21,5 x 1,4 cm
  • Gewicht: 202 gram
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 23,99 / € 11,99
  • Boek bestellen >

Flaptekst filosofisch boek over het kwaad van Mehdi Belhaj Kacem

De Frans-Tunesische filosoof Mehdi Belhaj Kacem beschikt over een zeldzaam origineel tegengeluid. In dit boek schrijft hij over de rol van technologie in ons leven en in onze maatschappij, met een scherpte en radicaliteit die hem in Frankrijk al tot cultfilosoof maakte.

Deze Nederlandse vertaling introduceert een denker die de erfenis van Derrida en Badiou weet te verbinden met de urgentie van het heden – een onderscheidend werk voor de lezers van Byung-Chul Han en Markus Gabriel.

Mehdi Belhaj Kacem is geboren op 17 april 1973 in Parijs. Hij is een Frans-Tunesische schrijver, filosoof en acteur en is bekend om zijn provocerende, vaak nihilistische essays en zijn breuk met Alain Badiou. Naast fictie publiceerde het meerdere filosofische teksten.

Bijpassende boeken

Japanse schrijver, Jazzmuziek, Muziek, Recensie

Haruki Murakami – Jazzportretten

Haruki Murakami Jazzportretten recensie, review en informatie boek van de Japanse schrijver met verhalen over de jazzmuziek. Op 10 maart 2026 verschijnt bij Uitgeverij Atlas Contact de Nederlandse vertaling van ポ－トレイト・イン・ジャズ / Pōtoreito in jazu, het boek over jazz, geschreven door Haruki Murakami, de schrijver uit Japan. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de auteur en over de uitgave.

Haruki Murakami Jazzportretten recensies en reviews

Als er in de media een boekbespreking, review of recensie verschijnt van Jazzportrette, het boek van Haruki Murakami over de jazzmuziek, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Recensie van de redactie

Wie bekend is met de romans beroemde Japanse schrijver Haruki Marakami weet dat muziek een bijzondere inspiratiebron voor hem is. Zijn werk is misschien wel doordesemd met muziek. En zijn liefde voor jazzmuziek is misschien wel het grootst.

Lang voordat hij als schrijver aan de slag ging, laat staan voor hij wereldfaam kreeg, werkt Murakami in een klein jazzcafé in Tokio. Toen hij hier aan de slag ging, decennia geleden, was zijn kennis van de muziek zo goed als nul. Maar achter de toog nam hij de muziek die hij hoorde gulzig tot zich. En zo ontstond al vrij snel zijn grote liefde voor het genre die tot op de dag van vandaag onafgebroken voortduurt. Dit leidde uiteindelijk tot het schrijver van portretten van door hem gewaardeerde en geliefde jazzmusici.

De portretten schreef hij touwen al ruim twee decennia geleden en zijn nu voor het eerst in Nederlandse vertaling verschenen. Maar dat maakt voor het lezen niets uit. Mocht de muzikant in de tussentijd overleden zijn, dan wordt daar gewag van gemaakt.

Het lezen van de portretten is een groot genoegen, zeker voor liefhebbers van jazz, maar ook voor lezers die het genre nog moeten ontdekken. In korte bondige stukken beschrijft Murakami het leven en de kwaliteiten van de jazzmuzikanten en verrijkt dit met zijn eigen ervaring met de muziek. Bovendien geeft hij aan wat volgens hem de beste plaat is die kunt beluisteren ter illustratie. Wat het boek dat verzorgd is uitgegeven door Atlas Contact verder nog mooi maakt zijn de illustraties die Makoto Wada maakte en die zijn opgenomen in het boek dat door de redactie gewaardeerd is met ∗∗∗∗∗ (uitstekend).

Haruki Murakami Jazzportretten

Jazzportretten

  • Auteur: Haruki Murakami (Japan)
  • Soort boek: muziekboek
  • Origineel: ポ－トレイト・イン・ジャズ (1997)
  • Nederlandse vertaling: Luk Van Haute
  • Uitgever: Atlas Contact
  • Verschijnt: 10 maart 2026
  • Omvang: 256 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 24,99 / € 14,99
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitstekend)
  • Bestelmogelijkheden boek >

Flaptekst boek van Haruki Murakami over jazz

Japanse bestsellerauteur van o.a. Norwegian Wood en De moord op Commendatore over een van zijn grootste passies en inspiratiebronnen: de jazzmuziek.

Voordat hij fulltime schrijver werd was Haruki Murakami jarenlang de uitbater van jazzcafé Peter Cat in Tokio. Het mag dus niet verbazen dat de jazzmuziek een terugkerend motief is in zijn verhalen en romans. Nog meer dan hardlopen is het zijn belangrijkste inspiratiebron. Hij kan als geen ander zelf uitleggen hoe dit precies zit. De lezer van de vijfenvijftig Jazzportretten in deze bundel krijgt het gevoel aan de toog van Peter Cat plaats te nemen, terwijl de eigenaar een drankje inschenkt en op een vertrouwde, innemende manier anekdotes en weetjes opdist over de plaat die op dat moment draait. Meer dan ooit krijg je de indruk naar de échte stem van Murakami te luisteren. Van Chet Baker tot Charlie Parker, van Duke Ellington tot Ella Fitzgerald: hij maakt je deelgenoot van zijn enthousiasme, en stelt en passant de ideale luistergids samen.

Haruki Murakami is geboren op 12 januari 1949 in Kyoto, Japan. schreef onder andere de romans Norwegian Wood, Kafka op het strand, 1q84 en De moord op Commendatore en de verhalenbundels Mannen zonder vrouw en Eerste persoon enkelvoud. Murakami’s werk wordt in meer dan veertig landen uitgegeven en is bekroond met talloze prijzen, waaronder de Welt-Literaturpreis en de Hans Christian Andersen Literatuurprijs. Hij wordt regelmatig getipt als kandidaat voor de Nobelprijs voor de Literatuur. Zijn roman De stad en zijn onvaste muren verscheen in mei 2024.

Bijpassende boeken en informatie