Louis Guilloux Het volkshuis & Kameraden recensie en informatie twee korte romans van de Franse schrijver, Kritische Klassieken deel 26. Op 1 april 2026 verschijnt bij Uitgeverij Schokland de Nederlandse vertaling van de romans van de Bretonse schrijver Louis Guilloux La maison du peuple en Le sang noir. Hier lees je informatie over de inhoud van de korte romans, de schrijver en over de uitgave.
Louis Guilloux Het volkshuis & Kameraden recensie en informatie
- “Een groot schrijver […] dit oeuvre valt met niets te vergelijken. Ik wil slechts aanduiden dat ik lang met dit boek heb geleefd en dat het behoort tot de boeken die zich in je herinnering blijven veranderen zonder ooit uitgeput te raken.” (Albert Camus)
- “Guilloux is geen eendimensionale schreeuwer, geen zwart-wit-schrijver, hij is een subtiel observator met oog voor de kleinheid
en tegenstrijdigheid in de mens.” (Mirjam de Veth)
Het volkshuis / Kameraden
Kritische klassieken 26
- Auteur: Louis Guilloux (Frankrijk)
- Soort boek: Franse roman
- Origineel: La maison du peuple (1927), Le sang noir (1935)
- Nederlandse vertaling: Roland Fagel
- Uitgever: Uitgeverij Schokland, Kritische Klassieken 26
- Verschijnt: 1 april 2026
- Omvang: 150 pagina’s
- Uitgave: gebonden boek
- Prijs: € 23,00
- Boek bestellen bij: Boekenwereld / Bol / Libris
Flaptekst van de roman van de Bretonse schrijver Louis Guilloux
Een schoenmaker in een Bretons kuststadje wordt, vanwege zijn inzet voor het socialisme, getroffen door een klantenboycot. Hij laat zich niet ontmoedigen, trotseert de pijn van de armoede en bouwt onverschrokken verder aan het volkshuis.
Louis Guilloux was de zoon van deze schoenmaker. Voor Het volkshuis, zijn sterk autobiografische debuutroman uit 1927, kon hij putten uit zijn eigen jeugdherinneringen aan Saint-Brieuc, waar de Eerste Wereldoorlog een abrupt einde maakte aan de droom van het volkshuis.
Wat zijn goede vriend en bewonderaar Albert Camus vooral zo aansprak in zijn werk was de ingetogenheid waarmee hij schreef over de pijn en de armoede die hijzelf aan den lijve had ondervonden. Vanwege die schrijnende authenticiteit bleef Camus het boek eindeloos herlezen: vele zinnen eruit kende hij van buiten. Kameraden deed Camus, vanwege het bijna Russische mededogen dat eruit spreekt, qua toon denken aan het werk van Tolstoj en hij typeerde de novelle als een Ivan Iljitsj in de bouwvakkerswereld.
Guilloux was in zijn tijd een bekend schrijver en journalist en, naast met Camus, ook bevriend met onder andere André Gide, Jef Last en Eddy du Perron. Hij bleef altijd partijloos en uitte zijn engagement en solidariteit vooral in de praktische ondersteuning van verdrukten, werklozen en gevluchte Spaanse republikeinen.
Louis Guilloux is geboren op 15 januari 1898 in Saint-Brieuc, Bretagne, Frankrijk. Hij was een Bretonse schrijver en bleef er zijn hele leven woonde. Hij staat bekend om zijn sociaal-realistische romans waarin hij het leven van de arbeidersklasse en de politieke strijd in het midden van de twintigste eeuw beschrijft. Guilloux’ vader was een schoenmaker en socialistisch activist, een achtergrond die Guilloux beschrijft in zijn eerste boek Het volkshuis (1927), dat zich richt op de strijd van een schoenmaker genaamd Quéré, gezien door de ogen van zijn jonge zoon. Het verhaal beschrijft hoe Quéré’s idealistische politieke activisme zijn kleine bedrijf bedreigt, omdat hij klandizie verliest door zich te verzetten tegen ingeworteld conservatisme.
Voordat hij professioneel schrijver, literair vertaler en tolk werd, werkte Guilloux in verschillende beroepen, waaronder de journalistiek. Hij stond bekend om zijn vloeiende beheersing van de Engelse taal en vertaalde onder andere werk van John Steinbeck, Margaret Kennedy, Robert Didier en C.S. Forester in het Frans. Het succes van Het volkshuis leidde tot een lange reeks romans over maatschappelijk geëngageerde thema’s, meestal gebaseerd op zijn geboorteland Bretagne. Zijn meesterwerk Le Sang Noir viel op door zijn afwijking van zijn eerdere, meer rechttoe rechtaan socialistische literatuur, omdat het elementen bevat van wat later werd geassocieerd met een existentialistische of absurdistische visie.
Op 14 oktober 1980 overlijdt Guilloux in zijn geboorteplaats, Saint-Brieuc. Hij werd 81 jaar oud.
