Tagarchief: Franse schrijver

Guillaume Martin – Het peloton en ik

Guillaume Martin Het peloton en ik recensie en informatie over de inhoud van het filosofische wielerboek.  Op 24 mei 2022 verschijnt bij Uitgeverij Balans  de Nederlandse vertaling van La société du peloton van de Franse wielrenner en filosoof Guillaume Martin.

Guillaume Martin Het peloton en ik recensie en informatie

Als de redactie het boek gelezen heeft, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Het peloton en ik. Het boek is geschreven door Guillaume Martin. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud het nieuwe boek van de Franse wielrenner en filosoof Guilaume Martin.

Guillaume Martin Het peloton en ik recensie

Het peloton en ik

Een filosofie van de mens in de massa

  • Schrijver: Guillaume Martin (Frankrijk)
  • Soort boek: filosofieboek, wielerboek
  • Origineel: La société du peloton (2021)
  • Nederlandse vertaling: Alexander van Kesteren
  • Uitgever: Balans
  • Verschijnt: 24 mei 2022
  • Omvang: 192 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs; € 21,99 / € 10,99
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van het nieuwe boek van de Franse wielrenner en filosoof Guillaume Martin

Er kan er maar één winnen. Maar die kan dat alleen met de hulp van anderen. Het is een klassiek dilemma: als je gelukkig wilt blijven in een gelukkige omgeving, wanneer kies je dan voor jezelf en wanneer voor de groep waarvan je deel uitmaakt? Wanneer moet je egoïstisch zijn en wanneer juist altruïstisch?

Als iemand dit probleem van dichtbij kent, dan is het filosoof en topwielrenner Guillaume Martin. Omdat wielrennen een individuele sport is die wordt beoefend in teamverband, legt het genadeloos onze fundamenteelste tegenstellingen bloot. Sprint je weg of help je je kopman? Ga je voor de etappe of voor het klassement? Het peloton is een hiërarchisch universum waarin alle menselijke aandriften in uitvergrote vorm naar boven komen, van machtsspelletjes tot voor-wat-hoort-wat.

In het fascinerende Het peloton en ik, deels geschreven tijdens de Tour van 2021, onderzoekt Martin wat de wielerwereld ons kan leren over dat veel grotere peloton dat we de samenleving noemen. Hij neemt ons mee op een persoonlijke tocht langs de problemen van deze tijd – klimaat, volksgezondheid, democratie – en gebruikt voorbeelden uit de sportwereld om ons hier anders naar te laten kijken. Zijn wij misschien allemaal een beetje zoals de wielrenner die voorrang geeft aan zijn eigen belang, zonder te beseffen welke schade hij aanricht? Kan het voorbeeld van de ware kampioen ons helpen?

Guillaume Martin Socrates op de fiets RecensieGuillaume Martin (Frankrijk) – Socrates of de fiets
filosofisch wielerboek
Uitgever: Uitgeverij Balans
Verschijnt: 12 maart 2022

Bijpassende boeken en informatie

David Diop – Reis zonder terugkeer

David Diop Reis zonder terugkeer recensie en informatie over de inhoud van de nieuwe roman van de Franse schrijver. Op 24 maart 2022 verschijnt bij uitgeverij Cossee de Nederlandse vertaling van de roman La porte du voyage sans retour van de Franse schrijver David Diop.

David Diop Reis zonder terugkeer recensie en informatie

Als de redactie het boek gelezen leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de historische roman Reis zonder terugkeer. Het boek is geschreven door David Diop. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de nieuwe roman van de Franse schrijver David Diop.

David Diop Reis zonder terugkeer Recensie

Reis zonder terugkeer

  • Schrijver: David Diop (Frankrijk)
  • Soort boek: Franse historische roman
  • Origineel: La porte du voyage sans retour (2021)
  • Nederlandse vertaling: Martine Woudt
  • Verschijnt: 24 maart 2022
  • Omvang: 256 pagina’s
  • Prijs: € 22,50 – € 27,50
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van de nieuwe roman van David Diop

De jonge botanicus Michel Adanson reist in 1750 af naar Senegal om de lokale flora te bestuderen. De Fransman bereidt zich voor op een tocht door het oerwoud, langs stammen die een taal spreken die hij niet beheerst, en waar tropische ziektes op de loer liggen. Maar als hij het eiland Gorée bezoekt, doet hij een ontdekking: deze plek van aankomst is voor miljoenen Afrikaanse tot slaaf gemaakten een plek van vertrek, zonder terugkeer.

Als hij hoort over Maram, een jonge vrouw die vanuit Gorée wist te ontsnappen naar het vasteland van Senegal, verandert zijn plan. De reis wordt een zoektocht naar de talloze sporen en legendes die deze vrouw heeft achtergelaten. In plaats van aan zijn onderzoek te werken, schrijft hij in zijn notitieboekjes over de vriendschap met zijn gids Ndiak, over zijn twijfels aan de superioriteit van het Verlichte Europa, en over de prachtige Maram, die haar toekomst in eigen hand nam.

Net als in het bekroonde Meer dan een broer belicht David Diop een episode uit de koloniale geschiedenis. Een geschiedenis die tot op de dag van vandaag voortduurt.

Bijpassende boeken en informatie

Michel Houellebecq – anéantir

Michel Houellebecq anéantir recensie en informatie over de inhoud van de nieuwe roman. Op 7 januari 2022 verschijnt bij uitgeverij Flammarion de nieuwe roman van de Franse schrijver Micjel Houellebecq. De Nederlandse vertaling zal naar verwachting ergens in het najaar van 2022 verschijnen.

Michel Houellebecq anéantir recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op de pagina de recensie en waardering vinden van de roman anéantir. Het boek is geschreven door Michel Houellebecq. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de nieuwe roman van de Franse beroemde en beruchte schrijver Michel Houellebecq.

Michel Houellebecq anéantir Recensie

anéantir

  • Schrijver: Michel Houellebecq (Frankrijk)
  • Soort boek: Franse roman
  • Taal: Frans
  • Uitgever: Flammarion
  • Verschijnt: 7 januari 2022
  • Omvang: 736 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek / ebook
  • Boek bestellen bij: Amazon / Bol

Recensie en waardering van de roman

  • “Trois ans après ‘Sérotonine’, l’écrivain français le plus connu dans le monde revient avec ‘Anéantir’, un grand roman sur les maux de notre société.” (Le Figaro)
  • “Avec ‘anéantir’, Houellebecq entrouvre une porte vers la lumière.” (Le Soir)
  • “Mais au fond, ce roman qu’on ne lâche pas laisse pas laisse aussi en soi des visages pleins d’espoir.” (Liberation)
  • “À l’ironie provocatrice filtrant délicieusement l’air du temps, il [Michel Houellebecq] ajoute une bienveillance inédite.” (Midi Libre)

Flaptekst van de nieuwe roman van Michel Houellebecq

Ce nouveau roman sortira dans une édition reliée, à la couverture cartonnée, avec une tranchefile et un signet de couleur. Romancier, essayiste, poète lu dans le monde entier, Michel Houellebecq a reçu en 2010 le prix Goncourt pour La carte et le territoire. Son dernier roman, Sérotonine, est sorti en janvier 2019.

Bijpassende boeken en informatie

Roger Martin du Gard – Kijken door het sleutelgat

Roger Martin du Gard Kijken door het sleutelgat recensie en informatie over de inhoud van de dagboeken en herinneringen, in Privé-domein 320. Op 8 maart 2022 verschijnt bij uitgeverij De Arbeiderspers een selectie van de dagboeknotities en herinneringen van de Franse schrijver Roger Martin du Gard.

Roger Martin du Gard Kijken door het sleutelgat recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Privé-domein 320, Kijken door het sleutelgats, dagboeken en herinneringen.  Het boek is geschreven door Roger Martin du Gard. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van het nieuwe Privé-domein 320, de dagboeken van de Franse schrijver Roger Martin du Gard.

Roger Martin du Gard Kijken door het sleutelgat Recensie

Kijken door het sleutelgat

Dagboeken en herinneringen
Privé-domein 320

  • Schrijver: Roger Martin du Gard (Frankrijk)
  • Soort boek: dagboek
  • Nederlandse vertaling: Anneke Alderlieste
  • Uitgever: De Arbeiderspers
  • Reeks: Privé-domein 320
  • Verschijnt: 8 maart 2022
  • Omvang: 480 pagina’s
  • Prijs: € 27,50 – € 32,50
  • Uitgave: paperback
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van de dagboeken van Roger Martin de Gard

Kort na het einde van de Eerste Wereldoorlog begon Roger Martin du Gard een dagboek bij te houden, een activiteit die hij dertig jaar (tot 31 december 1949) onafgebroken voortzette. Enkele jaren voor zijn dood voegde hij persoonlijke documenten, zoals brieven, eerdere dagboeknotities en jeugdherinneringen aan toe. Uit die ruim drieënhalf duizend pagina’s tellende Journal maakte vertaalster Anneke Alderlieste een keuze: ze selecteerde passage over vriendschap (volgens hem belangrijker dan liefde), zijn werk en constante twijfel, de angst voor de dood, het ‘spinnen’ (dat trage gegons van gedachten) en zijn voorliefde om te observeren (sleutelgatkijken). Dan is er nog de politiek, welhaast vanzelfsprekend vanwege het wereldgebeuren in deze periode. Een eindeloos genuanceerd schrijven: alles om zo dicht mogelijk bij de waarheid te komen.

Bijpassende boeken en informatie

Georges Perec – De wedergekeerden

Georges Perec De wedergekeerden recensie en informatie over de inhoud van de Franse roman uit 1972. Op 22 februari 2022 verschijnt bij uitgeverij De Arbeiderspers de Nederlandse vertaling van de roman Les revenentes van de Franse schrijver Georges Perec.

Georges Perec De wedergekeerden recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman De wedergekeerden. Het boek is geschreven door Georges Perec. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van roman uit 1972 van de Franse schrijver Georges Perec.

Georges Perec De wedergekeerden Recensie

De wedergekeerden

  • Schrijver: Georges Perec (Frankrijk)
  • Soort boek: Franse roman
  • Origineel: Les revenentes (1972)
  • Nederlandse vertaling: Guido van de Wiel
  • Uitgever: De Arbeiderspers
  • Verschijnt: 22 februari 2022
  • Omvang: 120 pagina’s
  • Prijs: € 20 – € 25
  • Uitgave: gebonden boek
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van de roman van Georges Perec

De wedergekeerden vertelt Cléments legende met veel seks en edelstenen. Plek: de kerk te Exeter. Reden: een seksfeest. De deernen Thérèse, Hélène en Estelle hebben eerst seks met de kerkheer zelf, met meerdere preekheren, met de jetset-vedette Bérengère de Brémen-Brévent en verder met de etter Ernest en z’n efeben. De echte reden? ‘B de BB’ brengt d’r edelstenen mee en wenst deze tegen veel geld te venten. Messentrekkende bendeleden wensen echter deze geslepen stenen en het edelsmeedwerk met geweld weg te nemen. Weten Clément en de deernen tegen het end de rest beet te nemen en de edelstenen zelf te stelen?

Bijpassende boeken en informatie

Jean-Baptiste del Amo – De mensenzoon

Jean-Baptiste del Amo De mensenzoon recensie en informatie over de inhoud van de nieuwe Franse roman. Op 6 mei 2022 verschijnt bij uitgeverij De Bezige Bij de Nederlandse vertaling van de roman Le fils de l’homme van de Franse schrijver Jean-Baptiste del Amo.

Jean-Baptiste del Amo De mensenzoon recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op de pagina de recensie en waardering vinden van de roman De mensenzoon. Het boek is geschreven door Jean-Baptiste del Amo. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de nieuwe roman van de Franse schrijver Jean-Baptise del Amo.

Jean-Baptiste del Amo De mensenzoon Recensie

De mensenzoon

  • Schrijver: Jean-Baptiste del Amo (Frankrijk)
  • Soort boek: Franse roman
  • Origineel: Le fils de l’homme (2021)
  • Nederlandse vertaling: Joris Vermeulen
  • Uitgever: De Bezige Bij
  • Verschijnt: 6 mei 2022
  • Omvang: 256 pagina’s
  • Prijs: € 20 – € 25
  • Uitgave: gebonden boek
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van de roman van Jean-Baptiste del Amo

Na vele jaren van afwezigheid duikt een man zonder enige uitleg weer op in het leven van zijn zoon en vrouw. Hij neemt ze mee naar het diepst van de bergen, naar het afgelegen Les Roches, een verwoeste boerderij, half overwoekerd door planten en bomen. Het is de plek waar hij zelf opgroeide met zijn meedogenloze vader.

Omringd door de wilde natuur probeert de vader zijn gezin te overtuigen van zijn goede bedoelingen en hij doet zijn best om het vervallen huis te repareren. Maar dan blijkt de moeder zwanger te zijn van een ander. Achtervolgd door zijn verleden, en verteerd door jaloezie, raakt de vader langzaam in de greep van de waanzin.

Met prachtige beschrijvingen van de woeste en betoverende natuur is De mensenzoon een onvergetelijke, subtiele maar ook schokkende roman over een vader, een moeder en een zoon, en over hoe geweld van de ene generatie op de volgende overgaat.

Bijpassende boeken en informatie

Édouard Louis – Veranderen: methode

Édouard Louis Veranderen: methode recensie en informatie over de inhoud van dit autobiografische boek. Op 6 mei 2022 verschijnt bij uitgeverij De Bezige Bij de Nederlandse vertaling van Changer: méthode, het nieuwe boek van de Franse schrijver Édouard Louis.

Édouard Louis Veranderen: methode recensie en informatie

Als het de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering lezen van Veranderen: methode Het boek is geschreven door Édouard Louis. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van dit autobiografische boek van de Franse schrijver Édouard Louis.

Édouard Louis Veranderen methode Recensie

Veranderen: methode

  • Schrijver: Édouard Louis (Frankrijk)
  • Soort boek: autobiografie
  • Origineel: Changer: méthode (2021)
  • Nederlandse vertaling: Jan Pieter van der Sterre, Reintje Ghoos
  • Uitgever: De Bezige Bij
  • Verschijnt: 6 mei 2022
  • Omvang: 240 pagina’s
  • Prijs:  € 20 – € 25
  • Uitgave: paperback
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van de autobiografie van Édouard Louis

Het wereldwijde literaire succes van Édouard Louis is ongekend. Nog voor zijn dertigste heeft hij al meerdere zeer goed ontvangen bestsellers op zijn naam staan. Hij is voortdurend op reis om over zijn werk te praten, en zijn boeken worden door beroemde regisseurs voor het toneel bewerkt. Louis bezoekt literaire festivals, geeft colleges aan prestigieuze universiteiten en kan continu rekenen op de belangstelling van de pers. Het succes en de aandacht zijn eerst verslavend, maar langzaam maar zeker mat dit hem ook af, tot hij begint te walgen van zijn eigen leven.

Jarenlang had Édouard Louis één prangende wens: hij wilde zijn jeugd ontvluchten en ontsnappen aan de grijze luchten van Noord-Frankrijk. Hij droomde ervan om rijk te zijn en op straat herkend te worden. Maar nu hij dat heeft bereikt wil hij eigenlijk alleen maar in een hoekje blijven liggen, weg van alles. Een gat graven en erin verdwijnen om nooit meer te hoeven spreken en bewegen.

In Veranderen: methode vertelt Édouard Louis zijn eigen verhaal, zijn odyssee, op nietsontziende en pijnlijk eerlijke wijze. Hij bewijst eens te meer waarom hij een van de belangrijkste en meest toonaangevende schrijvers van zijn generatie is.

De jonge schrijver en socioloog Édouard Louis (1992) werd geboren als Eddy Bellegueule. Hij debuteerde met de bestseller Weg met Eddy Bellegueule, waarvoor hij onder andere de Prix Pierre Guénin ontving.

Bijpassende boeken en informatie

Édouard Levé – Zelfmoord

Édouard Levé Zelfmoord recensie en informatie over de inhoud van de Franse roman. Op 14 oktober 2021 verschijnt bij uitgeverij Koppernik de Nederlandse vertaling van Suïcide de laatste, korte roman van de Franse schrijver Édouard Levé. Op deze pagina kun je bovendien de uitgevreide recensie van Tim Donker lezen.

Recensie van Tim Donker

Maar waarom zou meetkunde niet gelijk staan aan goddelijheid? 1000 + 1 + 1 + 1. En waarom zou je niet een grote mok dampende koffie nemen na het middernachtelijk uur? Waarom zou je nog zoeken naar je bril, waarom zou je het zoeken niet staken, waarom zou je niet zitten, waarom zou je niet denken, waarom zou je geen rust in je hoofd of onrust in je kop waarom zou je niet lopen waarom niet op straat en waarom niet daarbuiten waarom zou je de kou niet trotseren waarom zou je zitten waarom zou je jeuk op onbereikbare plekken waarom geen gebakken ei waarom mep je de klok niet aan diggelen waarom zou je niet in gesprek gaan met jezelf.

In gesprek gaan waarover

In gesprek over dit boek

In gesprek over welk boek

In gesprek over Zelfmoord van Édouard Levé.

Dat er nóg boeken waren, zou je je dan zeggen. Boeken als deze. Maar dat dat er niet toedoet.

Welke boeken, zou je je vragen.

Vanuit de toppen van je hoofd zou je Mijn zelfmoord noemen. Henri Roorda. De zoon van anarchist Sicco Roorda. De anarchie zat Henri zo diep in het bloed dat hij in opstand kwam tegen het leven. Hij pleegde zelfmoord. Schreef er een boekje over dat Mijn zelfmoord heette.

In die volgorde, zou je je vragen met een licht-spottend glimlachje om je’s mond.

In zekere zin wel, zou je mompelen, onverstoorbaar omdat je jouw spottende opmerking reeds had voorzien (je kent je), aangezien Mijn zelfmoord postuum verscheen. Die laatste zinnen, en dat ik niet zo goed wist wat ik ervan moest denken: “Ik jaag me een kogel door het hart. Dat doet vast minder pijn dan door het hoofd. (…) Vrienden zijn nog langs geweest met het aanbod me te helpen en me te genezen. Ik heb hun aanbod afgeslagen, want ik weet heel goed dat niets me zou kunnen verlossen van de verlangens, beelden en gedachten die al veertig jaar mijn geest beheersten. (…) Ik zal er wel op moeten letten dat het schot niet al te luid weerklinkt in het hart van een gevoelig mens.”. En hij deed. Hij joeg zich een kogel door het hart, had zich een kogel door het hart gejaagd.

Je zwijgt even en jij, je zwijgt ook.

Of, je zegt en je kijkt naar je, vertwijfeld omdat je langzamerhand denken begint dat je op een verkeerd spoor bent, dat je gedachtentrein weldra ontsporen zal (maar je neemt de ontsporing voor lief, gedachten moeten kunnen ontsporen, gedachten eisen het recht op om te ontsporen), of Jacques Rigaut. Plande zijn zelfmoord op 5 november 1929 en hield zichzelf meedogenloos aan die planning. Schreef een gedicht dat Algemeen zelfmoord bureau heette. Ging over een bureau dat handelde in zelfmoord, de tarieflijst was hilarisch: “Verhanging. Zelfmoord voor minvermogenden. 5 fr. (Touw verkrijgbaar tegen 20 fr. per meter. Voor extra touw dient 5 fr. per 10 cm. te worden bijbetaald.)”. Ook in andere gedichten vielen de zelfmoordreferenties bij bosjes te rapen: “Probeer, als je dat kunt, een man tegen te houden die met zelfmoord in zijn knoopsgat reist.”; “Ik zal een grote dode zijn.” of de mooiste: “Ik heb nooit gelachen, behalve wanneer ik lachte.”. Als je erover nadenkt misschien wel de mooiste weemoedige regel uit de geschiedenis van de poëzie. Maar dan moet je erover nadenken…

en toen, eindelijk, de ontsporing:

En heeft die gast van Mond is spruitje trouwens ook geen zelfmoord gepleegd –

Ja hoor es, onderbreek je je terecht, al die gasten plegen zelfmoord. Daar zijn het dichters voor, of fucking schrijvers voor mijn part. Maar daar hebben we het nu niet over.

Nee, geef je jezelf gelijk, nu hebben we het over Édouard Levé. En die schreef een boek dat Zelfmoord heette.

Ja, en.

Voor het en, zeg je, en uit alle macht vermijd je het je aan te kijken, voor het en moet ik het achterplat sieteren: “Tien dagen nadat Édouard Levé het manuscript van Zelfmoord had overhandigd aan zijn uitgever pleegde hij zelfmoord”.

Ja, en.

En. En niks. En is, wat moeten we hiermee.

Wat we moeten. Moeten met die man, moeten met dat boek, moeten met dat achterplat.

Mijn vraag zou zijn of het er heel veel toe doet. Zou dit boek evenveel aandacht hebben gekregen, evenveel aandacht hebben verdiend als Édouard Levé gewoon was blijven leven. Waarom wekt het zoveel wrevel bij me op dat dat zinnetje erbij moet, kompleet met die tien dagen enzo. Niet “Kort nadat Édouard Levé het manuscript…” of “Édouard Levé overhandigde het manuscript van Zelfmoord en pleegde enkele dagen later zelfmoord”, nee tien dagen. Precies tien dagen. Het effect dat dat waarschijnlijk sorteren moet, is dat het bloed in mijn aderen gaat stollen ofzo, of dat ik dit boek met meer aandacht ga lezen dan ik anders gedaan zou hebben. Maar voor mij krijgt het juist iets treurigs, iets puberaals: zo’n openbare zelfmoordbrief, dat luid uitgeschreeuwde goodbye cruel world, het is goed voor adolescenten om te koketteren met zelfmoord maar Levé was toch al over de veertig.

Maar het gaat niet feitelijk over de zelfmoord van Levé maar over die van een vriend van hem.

Ja, dat zeggen ze dan. Er is een “jij” en die “jij” is een vriend van de “ik”, en de “ik” is dan, laten we aannemen, Levé. Maar met zo’n lieries “ik” weet je het maar nooit. Het lieries “ik” is niet het psikologies “ik”, niet eens perse een voorstelbaar “ik”; het lieries “ik” kan net zo goed “jij” zijn. En dan zou die “jij” net zo goed “ik” kunnen zijn, en dan schrijft Levé dus helemaal niet over een vriend maar alsnog over zichzelf. Hij usurpeert dat “jij” in ieder geval wel volledig, komt, al schrijvend, in de uiterste hoekjes van zijn “jij” terecht; schrijft uitgebreid over gebeurtenissen waar de “ik” niet bij aanwezig was, minutieus over gebeurtenissen waarbij helemaal niemand dan de “jij” aanwezig was, hij beschrijft alles wat er in het hoofd van “jij” omging, en dat terwijl de “ik” en de “jij” nu ook niet meteen de allerbeste vrienden waren, zeker niet meer in de jaren voor diens dood.

Dan is er geen jij maar is alles ik.

Of er is wel een jij en die heeft ook echt zelfmoord gepleegd maar dat is alleen maar de aanleiding voor de ik om zich alle kanten op te laten gaan, over de jij heen naar zichzelf terug.

Maar eigenlijk zou het niet moeten uitmaken.

Eigenlijk zou het niet moeten uitmaken.

Want echt gebeurd is geen ekskuus.

En wat meer is, ik wil dit boek op zijn literaire kwaliteiten kunnen beoordelen en niet het gevoel hebben dat ik uit de tragische laatste woorden van een schrijver een motief te puzzelen heb. Of op een soort psikologies nivo zelfmoord als zodanig kan leren begrijpen ofzo. E.M. Cioran had het al gezeid: “De obsessie van de zelfmoord is de typische eigenschap van degene die noch kan leven noch kan sterven, en wiens aandacht nooit afdwaalt van deze dubbele onmogelijkheid.” Dat alvast neemt me voor de jij, inzoverre hij dan toch echt niet de ik is, in: hij heeft alleszins nooit over zelfmoord zitten mekkeren vooraleer hij zichzelf van het leven beroofde. Cioran zei ook nog: “Men pleegt slechts zelfmoord als men, in bepaalde opzichten, altijd overal buiten heeft gestaan.” Misschien dat. Voor zover ik er iets van begrijpen wil, misschien dat.

Maar misschien moet je Cioran niet noemen.

Type “foute denker”. Zo zijn er zovelen. Om dat soort doorgeschoten politiekcorrectheid maal ik niet. Dat is facebook-retoriek. Hee kijk ons eens de goede jongens zijn. Wij weten dat die man in de jaren dertig kleinstwijlen verdachte politieke voorkeuren koesterde, en daarom wijzen wij hem af! Want wij zijn te goed om ons met lieden van diergelijk allooi te bevuilen, wij zijn veel beter dan dat. Maar ik erger me wel aan dat continue “de zelfmoord”. “Gedachten over de zelfmoord”, dat is toch afgrijselijk? Maar nu gaat het er toch weer over. Het onderwerp van dit boek is niet het allerinteressantste onderwerp dat er is. Er zijn er ontelbaren die over zelfmoord hebben geschreven, of ze nu later wel of niet de hand aan zichzelf hebben geslagen. Dus: de latere lotgevallen van Levé erbuiten, en het onderwerp een bijzaak.

Dan blijft.

Dan blijft wat er altijd blijft. Dan blijft hoe het geschreven is.

Ja, en dan wint Levé alvast punten doordat hij zoveel over “jij” schrijft dat het boek nauwelijks “ik-zinnen” kent. Zodat het feitelijk een jij-boek is. En ik hou van boeken in de jij-vorm, zeg je.

Ik hou van boeken in de jij-vorm, zeg jij ook.

Ja we houden van boeken in de jij-vorm, zeggen we.

Wat is dat met die jij-boeken? In dit geval misschien dissociatie maar –

Misschien niet alleen in dit geval. Een ik dat zich tot een jij objectiveert. Dat is de vervreemdende schoonheid van de jij-roman. Daarin staat Levé inderdaad al op punten voor. Verdermeer gaan de herinneringen van/aan de jij-figuur maar door, in ogenschijnlijk kompleet willekeurige volgorde, over het algemeen totaal futiele herinneringen – en dat geeft het boek een zekere koortsigheid die ik mooi vind.

En enkele bloedmoje zinnetjes. “Door je vroege dood zul je nooit oud worden.”; “Doordeweeks dacht je soms dat het zondag was.”; “Je las woordenboeken zoals anderen romans lezen.”.

Maar die wordt alleen nog maar mojer: “Elk lemma is een personage, zei je, dat je kunt tegenkomen in een andere rubriek. Als we erin grasduinen komen allerlei handelingen tot stand. Afhankelijk van de volgorde wisselt het verhaal. Een woordenboek heeft meer weg van de wereld dan een roman, want de wereld is geen coherente reeks handelingen, maar een samenraapsel van waargenomen dingen. Je kijkt ernaar, losse voorwerpen worden een groep en krijgen door de geografische nabijheid betekenis. Als gebeurtenissen op elkaar volgen, denken we dat ze een verhaal vormen. Maar in woordenboeken bestaat geen tijd: ABC is niet méér of minder chronologisch dan BCA.” Prachtige filosofie; Hume had het niet beter kunnen zeggen.

Hume!

Hume!

Ja, Hume!

En het begin.

Ja, het begin.

Als je het even los ziet van elke tragiek, is dit misschien wel de meest esthetische zelfmoord uit de wereldliteratuur. Een vent gaat op een zaterdagmiddag in augustus tennissen met zijn vrouw en halverwege de tuin zegt hij dat hij zijn racket is vergeten. Hij gaat terug het huis in, gaat naar de kelder, en schiet zichzelf dood. Zelfmoord in tennistenue. Joy Division meets Tocotronic.

Dus. Zonder de biografie van de schrijver, en met het onderwerp op de twede plaats –

Is Zelfmoord op een paar kleine schoonheidsfoutjes na (die belachelijke drieregelige gedichtjes waar het boek mee eindigt hadden bijvoorbeeld echt niet gehoeven) een heel mooi boek voor iedereen die euh…, een heel mooi boek wil lezen.

Édouard Levé Zelfmoord recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman Zelfmoord. Het boek is geschreven door Édouard Levé. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden te vinden. Bovendien kun je op deze pagina informatie over de inhoud van de korte roman van de Franse schrijver Édouard Levé.

Édouard Levé Zelfmoord recensie

Zelfmoord

  • Schrijver: Édouard Levé (Frankrijk)
  • Soort boek: Franse roman
  • Origineel: Suicide (2008)
  • Nederlandse vertaling: Katrien Vandenberghe
  • Uitgever: Koppernik
  • Verschijnt: 14 oktober 2021
  • Omvang: 104 pagina’s
  • Prijs: € 17,50 – € 22,50
  • Uitgave: paperback
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van de roman van Édouard Levé

Tien dagen nadat Édouard Levé het manuscript van Zelfmoord had overhandigd aan zijn uitgever pleegde hij zelfmoord, slechts tweeënveertig jaar oud. De roman is in veel opzichten een openbare zelfmoordbrief, maar een onpersoonlijke: het gaat inderdaad om zelfmoord, maar niet die van de schrijver. Het boek is een minutieus onderzoek naar de zelfmoord – en het leven – van een van de beste vrienden van de schrijver. Op een zaterdag in augustus gaat de vriend tennissen met zijn vrouw. Buiten op de oprit verontschuldigt hij zich en gaat opnieuw het huis in: hij is zijn racket vergeten. Er verstrijken een paar minuten – zijn vrouw hoort een schot. Ze vindt hem in de kelder. Hij heeft zich door zijn hoofd geschoten, naast hem op de tafel ligt een opengeslagen stripboek. Waarom kiest iemand ervoor om vrijwillig het leven te verlaten? Hoe beïnvloedt de doodsoorzaak de manier waarop iemand wordt herinnerd? Is het juist van ons dat we naar een ‘boodschap’ of een ‘betekenis’ zoeken wanneer iemand een geweerloop tegen zijn hoofd zet?

Édouard Levé (1965-2007) was een veelzijdige kunstenaar in de traditie van het conceptualisme. Hij debuteerde met Oeuvres (2002), dat minutieuze beschrijvingen bevat van 533 niet-verwezenlijkte installatie- en performanceprojecten. In 2005 verscheen Zelfportret en Zelfmoord, zijn laatste boek, verscheen in 2008.

Bijpassende boeken en informatie

Patrick Modiano – Kleedkamer in kindertijd

Patrick Modiano Kleedkamer in kindertijd recensie en informatie over de inhoud van deze Franse roman uit 1989. Op 14 september 2021 verschijnt bij uitgeverij Querido de Nederlandse vertaling van de roman Vestiaire de l’enfance van de Franse schrijver Patrick Modiano.

Patrick Modiano Kleedkamer in kindertijd recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman Kleedkamer in kindertijd. Het boek is geschreven door Patrick Modiano. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van deze roman uit 1989 van de Franse schrijver Patrick Modiano.

Patrick Modiano Kleedkamer in kindertijd Recensie

Kleedkamer in kindertijd

  • Schrijver: Patrick Modiano (Frankrijk)
  • Soort boek: Franse roman
  • Origineel: Vestiaire de l’enfance (17 februari 1989)
  • Nederlandse vertaling: Paul Gellings
  • Uitgever: Querido
  • Verschijnt: 14 september 2021
  • Omvang: 152 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗ (uitstekend)

Recensie en waardering van de roman uit 1989 van Patrick Modiano

  • “Je zou verwachten dat alle romans van de Franse Nobelprijswinnaar Patrick Modiano wel in het Nederlands zijn vertaald, wellicht op een enkele jeugdzonde na. Toch blijk dit niet het geval gezien het feit dat nu pas de vertaling van de roman Vastiaire de l’enfance uit 1989 verschijnt. Zeker na lezing van het boek is het een raadsel waarom dit niet eerder gebeurd is. Kleedkamer in kindertijd is namelijk een uitstekend voorbeeld van waarom het werk van Modiano zo boeiend en fascinerend is. Op subtiele wijze weet hij heden en verleden van een ontheemde Franse man te verweven als hij geconfronteerd wordt met een jonge vrouw die hem doet denken aan zijn leven in Parijs dat hij om onduidelijke redenen is ontvlucht. Bovendien zijn de beschrijvingen van zijn huidige woonplaats die gebukt gaat onder verzengende zomerhitte, indringend prachtig, zonder dat duidelijk wordt waar het precies is. In de mooie vertaling van Paul Gellings is Kleedkamer in kindertijd een prachtige roman die terecht, zij het rijkelijk laat, in vertaling is verschenen.” (Allesoverboekenenschrijvers.nl, ∗∗∗∗)

Flaptekst van de nieuwe roman van Patrick Modiano

‘Toen ik haar zag zitten achter het smeedijzeren hekwerk tussen café en biljartzaal, kon ik haar gelaatstrekken niet meteen goed onderscheiden. Buiten schijnt de zon altijd zo fel dat je bij binnenkomst in het Rosal geen hand voor ogen ziet. Haar rieten tas vormde een lichtvlek. Net als haar blote armen. Haar gezicht tekende zich in het donker af. Waarschijnlijk was ze niet ouder dan twintig. Ze schonk geen aandacht aan me.’

Jean Moreno, alias Jimmy Sarrano, is een schrijver in ballingschap ‘ergens in de buurt van Tétouan, Gibraltar of Algeciras’. De Franse expat schrijft een feuilleton voor de radio. In de door hitte verpletterde stad, die soms wel verlaten lijkt, ontmoet hij ene Marie in een café. Deze ongrijpbare jonge vrouw roept een herinnering in hem op: is zij het kind dat hij ooit in Parijs kende? Is ze de dochter van Marie-Rose? Het geheugen van de schrijver voert hem mee naar lang vervlogen tijden, al zijn die tijden voor hem nooit echt voorbij.

Bijpassende boeken en informatie

Emmanuel Carrère – Yoga

Emmanuel Carrère Yoga recensie en informatie nieuwe Franse roman. Op 28 september 2021 verschijnt bij uitgeverij De Arbeiderspers de Nederlandse vertaling van Yoga, de nieuwe roman van de Franse schrijver Emmanuel Carrère.

Emmanuel Carrère Yoga recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman Yoga. Het boek is geschreven door Emmanuel Carrère. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de nieuwe roman van de Franse schrijver Emmanuel Carrère.

Emmanuel Carrère Yoga Recensie

Yoga

  • Schrijver: Emmanuel Carrère (Frankrijk)
  • Soort boek: Franse roman
  • Origineel: Yoga (27 augustus 2020)
  • Nederlandse vertaling: Floor Borsboom
  • Uitgever: De Arbeiderspers
  • Verschijnt: 28 september 2021
  • Omvang: 320 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van de nieuwe roman van Emmanuel Carrère

Een schrijver denkt evenwicht in het leven te hebben gevonden en begint te schrijven aan een boek over yoga, dat hij al meer dan een kwarteeuw beoefent. Maar weldra valt het serene zelfbeeld aan gruzelementen, verschijnen gebreken, leugens en verraad aan de oppervlakte en opent zich een afgrond. Zijn persoonlijk leven, zijn liefdesleven, het maatschappelijk leven (terroristische aanslagen en vluchtelingencrisis) – alles begint te wankelen. En wat als alles een illusie blijkt te zijn? De schrijver belandt in een psychiatrische inrichting in Parijs en wordt behandeld met elektroshocks: als er geen genezing is voor dit kwaad, kan hij altijd nog proberen het te beschrijven.

Bijpassende boeken en informatie