Tag archieven: boekrecensie

Geschiedenisboeken, Katholieke kerk, Recensie, Wandelen

De Camino de Santiago in 101 voorwerpen

De Camino de Santiago in 101 voorwerpen recensie, review en informatie boek over materiële sporen in heden en verleden van diverse auteurs. Op 10 april 2026 verschijnt bij Uitgeverij Walburg Pers het boek over de voorwerpen zijn gekoppeld aan de zeven fasen die onderdeel zijn van iedere camino. Op deze pagina lees je informatie over de inhoud van het boek, de auteurs en over de uitgave.

De Camino de Santiago in 101 voorwerpen recensies en reviews

Als er in de media een boekbespreking, review of recensie verschijnt van De Camino de Santiago in 101 voorwerpen, Materiële sporen in heden en verleden, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Recensie van de redactie

De Camino de Santiago de pelgrimsroute naar Santiago de Compostella in Noord-Spanje, ook wel bekend als de Jacobsweg mag zich in het afgelopen decennium verheugen in een enorme populariteit. Natuurlijk is de wandelroute, met ups en downs, altijd wel populair geweest bij gelovigen maar tegenwoordig zien ook ongelovigen de pelgrimstocht als een uitdaging die ze ten minste een keer in hun leven willen volbrengen.

Van oorsprong heeft de route een religieus karakter en gelovigen leggen deze tocht al ten minste sinds de elfde eeuw om de aanwezige relikwieën aan het einde ervan te vereren en hun geloof te bevestigen.

In het huidige tijdsgewricht zijn de geschiedenis van de pelgrimage en de achtergronden van de plekken die onderweg aangedaan worden, wat naar de achtergrond gedrongen. Dat is best wel jammer en gelukkig zorgt het boek De Camino de Santiago in 101 voorwerpen die verhalen en geschiedenis weer over het voetlicht.

Het boek vertelt op beeldende wijze wat de pelgrimstocht inhield, waarom deze werd afgelegd en hoe de ontwikkeling van de ervaringen door de pelgrimgangers in de loop van de eeuwen veranderde. Door te kiezen voor de 101 voorwerpen die de Santiago kenmerken, zowel in historische, religieuze als praktische zin, krijgt de lezer een mooi beeld over wat de toch behelst, hoe deze ervaren werd en wordt en wat je onderweg moet doen en zeker niet mag missen. Gewaardeerd door de redactie met ∗∗∗∗∗ (uitstekend).

De Camino de Santiago in 101 voorwerpen

De Camino de Santiago in 101 voorwerpen

Materiële sporen in heden en verleden

  • Redactie: Herman Holtmaat, Paul Post (Nederland)
  • Soort boek: geschiedenisboek
  • Uitgever: Walburg Pers
  • Verschijnt: 10 april 2026
  • Omvang: 272 pagina’s (rijk geïllustreerd)
  • Uitgave: gebonden boek
  • Prijs: € 24,99
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitstekend)
  • Boek bestellen >

Flaptekst boek over de Camino de Santiago

Pelgrimeren, alleen of in een groep, blijft trekken en fascineren. De pelgrimage naar Jacobus in Santiago de Compostela is hier een treffend voorbeeld van: jaarlijks gaan er honderdduizenden mensen op camino. Dit boek vertelt en verbeeldt aan de hand van 101 voorwerpen de pelgrimage naar Santiago in heden en verleden. De voorwerpen zijn gekoppeld aan de zeven fasen die onderdeel zijn van iedere camino, of die nu in Nederland of elders begint: de aanleiding om op pad te gaan, de voorbereiding, het vertrek, het onderweg-zijn, de aankomst, de thuiskomst en tot slot de doorwerking van de ondernomen reis.

De Camino de Santiago in 101 voorwerpen bevat naast een algemene inleiding ook kleinere inleidingen bij de verschillende onderdelen. Zo biedt het een prachtig overzicht van het ontstaan van de pelgrimstocht in de middeleeuwen, van het verval in de eeuwen die volgden en van de opmerkelijke hedendaagse populariteit.

Het boek is een uitgave van de Camino Academie, sinds haar oprichting in 2013 een platform waar wetenschap en pelgrimspraktijk elkaar ontmoeten in de gedeelde interesse in de camino naar Santiago de Compostela en bedevaart- en pelgrimagecultuur in brede zin. De Camino Academie stimuleert en coördineert die ontmoeting en geeft die vorm via expert meetings, symposia en festivals, onderzoek en documentatie, uitwisseling en informatie. De Camino Academie werkt structureel samen met het Nederlands Genootschap van Sint Jacob.

Herman Holtmaat is socioloog en kunsthistoricus en lid van de Stuurgroep van de Camino Academie. In 2000 liep hij de pelgrimstocht van Amsterdam naar Santiago de Compostela.

Paul Post is emeritus hoogleraar Rituele Studies aan Tilburg University en daarnaast oprichter en voorzitter van de Camino Academie.

Jasper Koedam (beeldredactie) was vele jaren als eindredacteur verbonden aan De Jacobsstaf, het magazine van het Nederlands Genootschap van Sint-Jacob. In 2007 liep hij van Nijmegen naar Santiago de Compostela.

Bijpassende boeken

Vlaamse roman, Debuutroman, Recensie, Vlaamse Schrijver

Bob Vanden Broeck – Je zit op een stoel

Bob Vanden Broeck Je zit op een stoel recensie en informatie eerste roman van de Vlaamse schrijver en dichter. Op 9 april 2026 verschijnt bij Uitgeverij Koppernik de debuutroman van Bob Vanden Broeck, de uit Vlaanderen afkomstige dichter en schrijver. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de auteur en over de uitgave.

Bob Vanden Broeck Je zit op een stoel recensies en reviews

Als er in de media een boekbespreking, review of recensie verschijnt van Je zit op een stoel, het prozadebuut van Bob Vanden Broeck, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Tim Donker recensie

Natuurlijk gaan ze hier dan weer meningen over hebben, altijd hebben ze meningen, zulke boeken kennen ze wel, gaan ze dan zeggen, en zulke boeken vinden ze een beetje geforceerd, zeggen ze dan ook. Want was is het geval? Bob Vanden Broeck, die u kunt kennen als dichter, u kunt hem kennen van zijn poëziedebuut de richting is richting omleiding dat in 2023 uitkwam, daarvan dus, kunt u hem kennen, ik kende hem daar niet van, het vloog klaarblijkelijk onderdoor mijn radar, ik miste, ik las niet, ik keek net de andere kant uit denk ik, welaan, Bob dus, Vanden Broeck dus, heeft een roman geschreven met als titel Je zit op een stoel en die titel is tevens een goede samenvatting van het boek: er is een je, en die zit op een stoel. En inderdaad: gans het boek entlang blijft die tiep op een stoel zitten. Dat roept misschien Reis door mijn kamer van Biesheuvel in herinnering, ik weet het niet, ik las dat nooit, of het roept Jean-Philippe Toussaints De badkamer in herinnering, of, zeg, Siamesisk van Stig Sæterbakken, welk boek me op zich ook alweer aan De badkamer had doen peinzen. Maar Sæterbakken en Toussaint konden het niet stellen zonder andere personages; personages die niet alleen maar heeldurtijd maar zaten te zitten maar liepen, en zich naar andere locaties begaven, en die vent in die badkamer van Toussaint kwam sowieso ook al vrij snel weer de badkamer uit, ik herinner me dat nog zeggend tegen mijn ooitmalige buurman, de goede Sergio, ook een literatuurliefhebber, ik vertelde hem over De badkamer en toen wilde hij het lezen, en ik zei weest wel gewaarschuwd: hij komt teleurstellend snel zijn badkamer weer uit. Bob Vanden Broeck heeft echter maar één personage. En dat is je. Ik las ergens dat je nergens te weten komt wat het geslacht van die “je” is, en ik dacht Wat maakt dat in Godsnaam uit? Je zit. Op een stoel. Honderdzeventien pagina’s lang. Dus allicht gaan daar meningen over gevormd worden. Dat dat niet kan, dat dat aanstellerij is, dat dat geforceerd is, of weet ik veel wat voor meningen ze doorgaans vormen, ik ben er meestal niet bij als ze hun meningen aan het vormen zijn. Mijn eigen mening vormde ik alleen. Toen ik, ja, in een stoel zat. In mijn leesstoel. Daar bij de deur. Hoe het licht dan op mijn boeken valt, dat zou je eigenlijk moeten zien. Met de muziek van Saddar Bazaar erbij, toen, The Conference of The Birds toen, toen ik zat, en las, en mijn mening vormde. Mijn mening zijnde, dat zeg ik nu alvast, kunt u eventueel meteen stoppen met lezen, mijn mening dus, over Je zit op een stoel is: dit is briljant. Dit is prachtig. Dit is geniaal. Zo. Dat is eruit. Nu verder. Het begon al met een bam. De eerste paar regels al. “Je zit op een stoel, nee, je zit op een stoel.”, zo luidt de eerste zin en dat is met gemak de allermooiste beginzin allertijden, als u het mij vraagt (u vraagt het mij niet en daarom zeg ik het toch maar). Ik had gewild dat die zin er al was toen ik dertig jaar geleden studeerde en er een keer een les was over beginzinnen, iedereen moest zijn allermooiste beginzin meenemen, ik kwam aangestiefeld met iets van Brusselmans ofzo, of Bukowski, ik weet het niet meer, ik las niet zoveel in die dagen, ik was in de bibliotheek klaarblijkelijk niet veel verder gekomen dan de B, god was er toen maar, dertig jaar geleden “Je zit op een stoel, nee, je zit op een stoel.” geweest, en wat hadden ze daarvan gevonden, de docent en mijn medestudenten, waarschijnlijk waren ze me dan mijn nog schevere gezichten gaan aanzien dan ze toch al deden. En dan, enkele regels later, komt Kant de kamer in. “Het [is] nu onmogelijk om wat er is, de feiten, en wat je ervaart, de gevoelens, van elkaar te onderscheiden”, schrijft Vanden Broeck dat Je denkt, en dan zet hij mij ook denkend, aan Kritiek van de zuivere rede dacht ik, en daardoor weer aan de hyperkritiek aan de xenofobe rede, en zo, door schijn bewogen, uiteindelijk ook aan het positivistisch idealisme van Hans Vaihinger, en ik ben nog geen tien regels ver in het boek maar het duizelt me een beetje, en ik moest even stoppen met lezen. Dat is trouwens iets dat kleeft aan dit boek, dat intense, maar daarover kom ik nog te spreken.

(witregel wegens even moeten stoppen met lezen)

Want dat is het. “Je” zit wel op een stoel, en hij doet niet zoveel (hij opent een tabblad, of zijn mail, hij sluit weer een tabblad, of zijn mail, hij roert in zijn kopje koffie, hij laat de zitting van zijn burostoel omhoog gaan, en weer omlaag, hij kijkt naar buiten) maar denken doet hij des te meer. Hij denkt aan wat hij zou willen doen of zou willen zijn, hij denkt aan wat was, hij overpeinst de grenzen van het kenbare. Soms is het zeer filosofisch, soms is het onzinnig, absurd, komisch (ik neem tenminste aan, nee, ik hoop dat niet alles in Je zit op een stoel even serieus genomen dient te worden). Al hebben zulke oordelen ook weer met het voorstellingsvermogen van de lezer te maken. Zo zat ik te gniffelen om een stukje waarin Je naar buiten kijkt en iemand ziet gaan op een deelstep, ik nam dat als grap, het leek me zoiets idioots namelijk, een deelstep, ik dacht nog, wat een grappenmaker toch die Vanden Broeck met zijn deelstep, maar een paar dagen nadat ik dat stukje gelezen en begniffeld had werd mijn oog getroffen door een nieuwsbericht dat zei dat deelsteps in Brussel verboden gaan worden, en ik dacht, verrek, die dingen bestaan dus echt!, het was niet om mee te lachen, waardoor ik, alweer, in gepeins verzonk en me wijltjenslang afvroeg of je gevoel voor humor te maken zou kunnen hebben met je kennis; zou het misschien zo kunnen zijn dat hoe meer je weet hoe minder je grappig vindt, of andersom misschien, kun je een toespeling missen omdat je dingen niet weet, langer geleden, niet heel lang geleden maar wel nog voor ik Je zit op een stoel las, zaten we met z’n allen in de auto, wij vieren, we zagen een auto rijden waarvan het nummerbord de lettercombinatie KGB bevatte, en mijn dochter zei Het is een deelauto!, ik zei Natuurlijk is het deelauto, het zijn communisten!, en alleen mijn zoon moest lachen, maar dat kwam misschien eerder omdat het een redelijk flauw grapje was.

Maar dit is nog niet eens het meest intense aan Je zit op een stoel. Dat het het brein steeds opnieuw uit wandelen stuurt. Dat is intens, maar nog niet het meest intense. Want dat zit hem namelijk in de schrijfstijl van Vanden Broeck. Hij maakt lange zinnen, vol komma’s, die pagina’s en pagina’s lang door kunnen gaan. Er zijn geen witregels, geen inspringingen, geen alinea’s, geen paragrafen. Bijna honderdtwintig bladzijden aan massieve, haast ondoordringbare tekstblokken. Ik dacht aan Pierre Guyotat. Of aan László Krasznahorkai. Of, maar dan meer inhoudelijk misschien, aan David Foster Wallace. Schrijvers die hun lezers niet sparen. Want zo goed als Vanden Broeck zijn Je alle kanten op kan jagen, zo goed ook kan hij hem tot op het obsessieve af laten doorgaan over één ding. Dan denkt Je bijvoorbeeld ettelijke pagina’s na over alle objecten waarmee een mens een vlieg zou kunnen doodslaan. Of objecten die daar niet zo geschikt voor zijn. Prachtig vind ik een stuk van goed een halve pagina waarin elke mogelijke woordvolgorde van “Je zit op een stoel” uitgeprobeerd wordt: “op je stoel zit een”; “je een op stoel zit”, et cetera. Dit doordenderen in alle richtingen, of in juist één richting geeft Je zit op een stoel een sterke, hypnotische kracht. Eigenlijk zou je dit boek in één adem uit moeten lezen, maar wie heeft daar tijd voor, de boodschappen moeten nog gedaan worden, en de was opgehangen, en de aardappels geschild, en bovendien ervoer ik het lezen van dit boek als een daad, het kostte me tamelijk wat inspanning. Wat geen slecht ding is. Zeker niet. Maar er zijn momenten waarop ik het lezen liever niet als inspanning voel. Op die momenten greep ik niet naar Je zit op een stoel maar naar andere boeken, ik las zelfs een heel ganzelijk ander boek tussendoor, terwijl ik dus ook al in Je zit op een stoel aan het lezen was.

Vanwege die inspanning.
Vanwege de duizelingen ook.
Vanwege de zeggingskracht.

Want niet alleen zegt Je zit op een stoel van alles over filosofische of psychologische aangelegenheden; het boek als geheel zegt ook wat. Over literatuur. Want ook daarover vinden ze altijd weer van alles. Wat het moet en wat het niet mag. Enzo. Wat literatuurcritici, -historici, -theoretici maar in een enkel geval ook schrijvers zelf daarover allemaal al niet gevonden hebben, en hoe ik ermee doodgegooid werd tijdens de diverse studies die ik dertig jaar geleden deed. Iets over willen, personages moeten altijd iets willen, het erge is nog dat Vonnegut dat volgens mij gezegd heeft, toch niet meteen de allerkloterigste schrijver die er is. Het moet dit soort idiote regels geweest zijn waardoor David Markson boeken wilde schijven zonder ontwikkeling, gebeurtenissen en personages (al had hij dan wel nog altijd Reader, die soms Writer heette (“Writer is weary unto death of making up stories”), of Novelist, of Author), en ook Je zit op een stoel komt, lijkt mij, in opstand tegen alle geboden en verboden die sommigen literatuur wensen op te dringen. Dat is goed. Laat er immers één vrijplaats over blijven waar alles mag, en alles kan. Er is maar één verhaalfiguur in deze roman, en die krijgt geen naam (en ook geen geslacht dus, hee), en nauwelijks een verleden. Hij is aan het eind niks verder dan aan het begin, hij zit altijd maar op die stoel en verder niks. Oké Vonnegut: hij wil wel dingen, dansen, of rennen, of langs haveloze kroegen gaan en slempen met allerhande leeglopers (deze gedachte gaat gepaard met een schier eindeloze opsomming van al het soort figuren dat zich aan de zelfkant bevinden), maar hij doet uiteindelijk niks. Wat weer geboorte geeft aan een andere gedachte: of juist in het niks doen niet de bestemming ligt: al dat reizen, al dat gaan, al dat doen geeft mogelijkerwijs alleen maar ellende (het is daarom, denk ik, dat iemand, overigens dezelfde die opmerkte dat Je geen geslacht krijgt), zei dat het verleidelijk is om in Je zit op een stoel een oproep tot “onthaasting” te lezen (dat woord gebruikte hij geloof ik gelukkig niet), en daar zit misschien iets in: notoire reizigers krijgen, tot mijn allergrootste vermaak, er flink van langs in Je zit op een stoel, maar voor mij is de grootste kracht gelegen in het experiment, het overhoop gojen van alle regels, en in de hypnose).

Je zit op een stoel, en ik zat op een stoel. Maar, afgemat, ben ik er al lezend uitgegleden. Ik zat op een stoel, ik lig op de vloer. Ik snak. Naar adem. Wat een geniaal boek. Ik ga niet zeggen dat het het beste boek is van dit jaar, want dat heb ik dit jaar al over veel te veel boeken gezegd. Daarom zeg ik dat het in ieder geval het bijzonderste boek van dit jaar is. En dat zal niemand kunnen ontkennen. Ook de criticasters niet. Juist zij niet.

Bob Vanden Broeck Je zit op een stoel

Je zit op een stoel

  • Auteur: Bob Vanden Broeck (België)
  • Soort boek: Vlaamse roman, debuutroman
  • Uitgever: Koppernik
  • Verschijnt: 9 april 2026
  • Omvang: 128 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 22,50 / € 11,50
  • Roman bestellen >

Flaptekst van de eerste roman van Bob Vanden Broeck

Op een willekeurige dag staat in een ongedefinieerde kamer een tafel, met daarop een kop koffie, en een stoel, en daarop zit jij, dat ben jij, je roert in je koffie, je doet een raam dicht, je doet een venster open. Je weet niet wat, je weet niet hoe. Je verveelt je, je verlangt. Je zit vast, je wil bewegen. Langzaam komt het besef dat slechts één ding je lijkt te kunnen redden: de verbeelding.

Je zit op een stoel is een caleidoscopisch portret van die, opgesloten in de monomane sleur van het dagelijks leven, wanhopig probeert op te staan. Bob Vanden Broeck onderzoekt en ondergraaft alle zekerheden waarop de moderne tijd is gestoeld en houdt de lezer een ontroerende lachspiegel voor. Net als in zijn bejubelde dichtbundel De richting is richting omleiding toont hij zich een meester in het observeren van de tastbare en minder tastbare werkelijkheid, met duizelingwekkend proza tot gevolg.

Bob Vanden Broeck is geboren in 1988. Hij schrijft en knutselt,  houdt van vogels en is docent Kunst- en Cultuurgeschiedenis aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen. In 2023 verscheen zijn dichtbundel en literaire debuut De richting is richting omleiding, die genomineerd werd voor de C. Buddingh’-prijs en bekroond werd met de Poëziedebuutprijs 2024 en de Debutantenprijs 2025.

Bijpassende boeken en informatie

Amerikaanse schrijfster, Fantasyboeken, Fantasyschrijvers, New York, Recensie, Young Adult, Young Adult Boeken

Sarah Beth Durst – The Faraway Inn

Sarah Beth Durst The Faraway Inn recensie, review en informatie over de inhoud van de fantasy roman. Op 8 april 2026 verschijnt bij Uitgeverij De Fontein de Nederlandse vertaling van The Far Away Inn, de youn adult fantasy geschreven door Sarah Beth Durst. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de auteur en over de uitgave.

Sarah Beth Durst The Faraway Inn recensies en reviews

Als er in de media een boekbespreking, review of recensie verschijnt van The Faraway Inn, het young adult fantasyboek geschreven door Sarah Beth Durst, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Recensie van Monique van der Hoeven

Ik ben door een cozy magisch portaal gegaan dit boek in en ik ben pas helemaal aan het einde weer in de echte wereld teruggekomen!

Voor mij was dit de eerste kennismaking met Amerikaanse schrijfster Sarah Beth Durst (en ik lees dat ze al 30 boeken op haar naam heeft staan, waarvan er maar liefst 2 op de New York Beststeller lijst terechtkwamen).

De titel The Faraway Inn klonk voor mij als een plek waar ik wel naar toe zou willen en ik vond het boek er ook prachtig uitzien met zijn sprayed edges in bloemenmotief.

Als eerste ontmoet ik de jonge Calisa, die onderweg is naar de Faraway Inn, de B&B van haar oudtante Zet. Ze heeft net een nare ervaring met een vriendje achter de rug en besluit om de zomer even aan zichzelf te wijden en afstand van het leven in Brooklyn te nemen. Waar zou ze dat beter kunnen doen dan in het afgelegen Vermont?

Als Calisa na meteen al de nodige pech aankomt bij de B&B treft ze vooral vergane glorie aan. Ze wordt ook nog eens beslist niet hartelijk welkom geheten door haar tante en het zoontje van de klusjesman, Jack, is weliswaar knap, maar ze krijgt niet echt hoogte van hem.

En toch voelt Calisa dat ze niks anders wil dan blijven… daarvoor moet ze Tante Zet overtuigen van haar kwaliteiten: zij kan helpen om de B&B weer tot leven te brengen.

Langzamerhand leert Calisa de ware aard van de B&B en zijn eigenzinnige en bijzondere bewoners kennen.

Wat een ongelofelijk heerlijk boek is dit. Ik zat er meteen in, de magie was vanaf de eerste regels voelbaar. Met haar fijne optimistische en vlotte schrijfstijl neemt Sarah Beth Durst je mee op avontuur. Een avontuur dat telkens op het precies het goede moment verrassingen en bijzondere personages onthult. De opbouw van de verhaallijn vind ik echt heel sterk.

Cozy is het zeker weten, de magie vliegt je in elk vertrek om de oren en het is ook spannend. Want is deze fantastische B&B ten dode opgeschreven? Of is hij nog te redden? En wat is daar dan voor nodig? Lukt het met dat alles Calisa ook nog om haar gebroken hart te helen?

Wat heb ik genoten van dit geweldige boek! Ik heb gelukkig al deel 1 en 2 van de Spellshop serie van Sarah Beth Durst klaar liggen. Het boek is gewaardeerd met de maximale ∗∗∗∗∗ (uitmuntend).

Sarah Beth Durst The Faraway Inn

The Faraway Inn

  • Auteur: Sarah Beth Durst (Verenigde Staten)
  • Soort boek: fantasy, young adult (15+)
  • Origineel: The Faraway Inn
  • Nederlandse vertaling: Saar Breimer
  • Uitgever: De Fontein
  • Verschijnt: 8 april 2026
  • Omvang: 320 pagina’s
  • Afmetingen: 14,9 x 22 x 3,2 cm
  • Gewicht: 490 gram
  • Uitgave: gebonden boek / ebook / luisterboek
  • Prijs: € 25,00 / € 5,99 / € 25,00
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitmuntend)
  • Fantasyboek bestellen >

Flaptekst van de fantasyroman van Sarah Beth Durst

Na een gebroken hart verruilt de zestienjarige Calisa de zomerdrukte van Brooklyn voor de afgelegen B&B van haar oudtante. Maar haar oudtante zit helemaal niet op haar te wachten, het pension is vervallen en de gasten zijn… merkwaardig. Terwijl Calisa het huis probeert op te knappen met hulp van de knappe zoon van de tuinman, ontdekt ze dat het huis een magisch geheim bewaart.

Een sfeervolle cozy fantasy vol romantische spanning, magisch realisme, familiegeheimen en een meisje dat langzaam haar plek in de wereld vindt.

Sarah Beth Durst is op 23 mei 1974 geboren in Northborough, Massachusetts, Verenigde Staten. Als op jonge leeftijd werd ze gegrepen door het schrijven en het vertellen van verhalen. Metname schrijft ze fantasyromans voor zowel volwassenen als young adults.

Bijpassende boeken

Debuutroman, Nederlandse Romans, Nederlandse schrijfster, Recensie

Merel Bem – Los

Merel Bem Los recensie, review en informatie over de eerste roman van de Nederlandse schrijfster. Op 7 april 2026 verschijnt bij Uitgeverij Hollands Diep de roman van Merel Bem. Hier lees je informatie over de inhoud van de roman, de auteur en de uitgave.

Merel Bem Los recensies en reviews

Als er in de media een een boekbespreking, review of recensie verschijnt van Los, de eerste roman van Merel Bem, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

  • “Een literair debuut waar het vertelplezier vanaf spat.” (Sacha Bronwasser)

Recensie van de redactie

Los is de debuutroman van Merel Bem die voorafgaande hieraan als haar sporen verdient heeft als journalist die met regelmaat publiceert over kunst, fotografie en kleding in vooraanstaande kranten en andere media.

De hoofdpersoon van de roman is Anja. Zij is net de vijftig gepasseerd en de verpersoonlijking van het muurbloempje. Ja ze heeft een aantal jaren een relatie gehad maar die is gestrand, waarover ze trouwens niet echt rouwig is. Haar moeder is niet zo lang geleden overleden maar speelt nog steeds een rol in haar leven. En ondanks het feit dat Anja haar moeder verzorgd heeft tot aan haar dood, een niet al te prettige rol. Eigenlijk kon Anja nooit wat goed doen volgens haar moeder en moest ze blij zijn dat ze ooit een man had.

Nu Anja de vijftig net gepasseerd is, besluit ze iets te doen dan totaal buiten haar comfortzone ligt. Ze meldt zich aan voor een wandeltocht in Bretagne waar de focus zal liggen op het ontdekken van jezelf. Zoals je al begrijpt geeft dit Merel Bem de ruimte om een aantal kleurrijke personage op te voeren die de roman interessant en grappig maken.

Natuurlijk is dit een thema en onderwerp dat vaker wordt gebruikt in de literatuur en het risico van meligheid en het intrappen van open deuren ligt bij een keuze als dit op de loer. En om maar gelijk duidelijk te zijn, Merel Bem weet de meligheid knap te omzeilen, zij het zo nu en dan op het randje.

Al met al is ze erin geslaagd om een boeiende, grappige, soort van coming of middle age, roman te schrijven die vrolijkheid koppelt aan mijmeringen over liefde, verlies, gebrek aan vertrouwen. Het is een geslaagde debuutroman die door onze redactie gewaardeerd is met ∗∗∗∗∗ (zeer goed).

Merel Bem Los

Los

  • Auteur: Merel Bem (Nederland)
  • Soort boek: Nederlandse roman, debuutroman
  • Uitgever: Hollands Diep
  • Verschijnt: 7 april 2026
  • Omvang: 288 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 22,99 / € 11,99
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (zeer goed)
  • Roman bestellen >

Flaptekst van de debuutroman van Merel Bem

Als in korte tijd haar man, haar moeder en haar kat haar verlaten, wordt Anja meer dan ooit op zichzelf teruggeworpen. Angstvallig probeert ze haar lot in eigen hand te nemen, best een opgave voor iemand die het leven over zich heen laat komen als een maartse regenbui. Wie had ooit kunnen voorspellen dat een introverte vrouw als zij zich zou opgeven voor een spirituele groepscursus wandelen in Bretagne? Anja in elk geval niet. In een poging zichzelf enige levensmoed in te blazen, raakt ze aan de Franse kust meer verloren dan haar lief is – en wint ze onverwacht een beetje terrein terug.

In haar literaire debuut schrijft Merel Bem op onderkoelde wijze over onderwerpen als identiteit, eenzaamheid en menselijk onvermogen. Met humor en wijsheid ontleedt Bem de ongemakkelijke waarheden van het moderne leven. Los laat zich lezen als een speels commentaar op de hedendaagse behoefte aan zelfontplooiing – en wat mensen zichzelf vertellen als die groei nog even uitblijft.

Merel Bem is geboren in 1977. Ze studeerde kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam en New York University en gaf les aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Ze schrijft over kunst, fotografie en kleding voor diverse kranten en tijdschriften, waaronder de rubriek ‘Beeldvormers’ voor de Volkskrant.

Bijpassende boeken

Amsterdam, Jaren 30, Jazzmuziek, Nederlandse geschiedenis, Nederlandse muziek, Recensie, Tentoonstelling

Jazzjaren boek over Amsterdam 1930-1939

Jazzjaren boek over Amsterdam 1930-1939 recensie, review en informatie over de inhoud. Op 3 april 2026 verschijnt bij Uitgeverij WBOOKS in samenwerking met het Stadsarchief Amsterdam beh boek Jazzjaren, Mensen, migratie en muziek in Amsterdam, 1930-1939, geschreven door Mark Ponte en andere auteurs. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de auteurs en over de uitgave.

Jazzjaren boek over Amsterdam 1930-1939 recensies en reviews

Als er in de media een boekbespreking, review of recensie verschijnt van Jazzjaren, Mensen, migratie en muziek in Amsterdam, 1930-1939, geschreven door diverse auteurs, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Recensie van de redactie

Dat Amsterdam in de jaren dertig van de vorige eeuw een behoorlijk rijke jazzscene kende zal lang niet bij ieder een bekend zijn. Zwarte Amerikaanse grootheden als Louis Armstrong, Cab Calloway en Duke Ellington traden op in de hoofdstad. Bovendien wist een aantal Afro-Surinaamse jazzmuzikanten het podium te veroveren.

Maar ondanks het feit dat er jazzoptredens mogelijk in Amsterdam, wilde het niet zeggen dat het gemakkelijk was. Voor alle zwarte muzikanten gold dat ze te kregen hadden met discriminatie en problemen om het hoofd boven water te houden.

Het boek schets op boeiende wijze hoe het toeging in de jazzscene in Amsterdam, met welke vormen van discriminatie de zwarte artiesten te maken kregen, maar ook hoe levendig en boeiend deze periode desondanks was. Dat ook vrouwen een rol speelden in de jazz, wordt vaak, op een aantal zeer grote sterren zoals Josephine Baker, na, onderbelicht. Daarom is het goed dat er een apart hoofdstuk is opgenomen waarin de de rol van vrouwen in de jazz, ook in de jaren dertig, beste groot was en dat sommige vrouwen, soms letterlijk, een behoorlijke deun meebliezen.

Het Stadsarchief Amsterdam beschikt over behoorlijk wat interessante foto’s en een aantal kunstwerken uit die tijd die mooi beeld schetsen van de jazz in de jaren dertig. Uiteraard is een bezoek aan de tentoonstelling een bezoek zeker waard. Maar het door WBOOKS uitgeven boek Jazzjaren waarin boeiende verhalen, prachtige foto’s en andere kunstwerken staan is niet te versmaden. Gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (uitstekend).

over Amsterdam 1930-1939

Jazzjaren

Mensen, migratie en muziek in Amsterdam, 1930-1939

  • Auteur: Mark Ponte (Nederland)
  • Soort boek: geschiedenis van Amsterdam, jazzmuziek
  • Uitgever: WBOOKS, Stadsarchief Amsterdam
  • Verschijnt: 3 april 2026
  • Omvang: 96 pagina’s (71 afbeeldingen)
  • Afmetingen: 22 x 27 cm
  • Uitgave: paperback
  • Prijs: € 24,95
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitstekend)
  • Boek bestellen >

Flaptekst boek over mensen, migratie en muziek in Amsterdam tijdens de jaren 30

A night on the town.

Wie in de jaren 1930 ’s avonds door het centrum van Amsterdam liep, hoorde meer dan het geratel van trams en het geroezemoes uit cafés. In stegen en straten klonk een nieuw geluid: jazz had haar weg gevonden naar de stad.

Tegen de achtergrond van opkomend fascisme, crisis en oorlogsdreiging, raakt jong Amsterdam in de ban van hotjazz en swing. Wereldsterren als Louis Armstrong, Duke Ellington en Cab Calloway treden op in Amsterdam. Jazzmusici uit de Verenigde Staten, Oost-Europa en Suriname strijken er neer.

Een plek veroveren in de stad is niet voor iedereen vanzelfsprekend. Veel jazzmigranten zijn Afro-Surinaams en krijgen te maken met institutioneel racisme en discriminatie. Het is een leven van schnabbelen en hosselen, als kunstenaarsmodel of als barman.

Jazzjaren brengt de jazzscene in beeld aan de hand van persoonlijke verhalen, film, fotografie en kunst en biedt context over de ontvangst van jazz in Nederland en de de strijd om gelijke rechten door zwarte activisten.

Het boek verschijnt bij de tentoonstelling Jazzjaren die van 3 april t/m 13 september 2026 in het Stadsarchief Amsterdam te bezoeken is.  

Mark Ponte is geboren in 1979. Hij is historicus en onderzoeker. Hij is verbonden aan Stadsarchief Amsterdam en samensteller van de tentoonstelling Jazz-jaren. Mensen, migratie en muziek in Amsterdam, 1930-1939. Hij is actief op Instagram en Bluesky als @voetnoot.

Bijpassende boeken

Poëzie, Nederlandse dichters, Nederlandse schrijfster, Recensie

Sytske Frederika van Koeveringe – Bewegingsmogelijkheden

Sytske Frederika van Koeveringe Bewegingsmogelijkheden recensie en informatie boek met gedichten en poëziedebuut van de Nederlandse schrijfster. Op 2 april 2026 verschijnt bij Uitgeverij Atlas Contact de dichtbundel van Sytske Frederika van Koeveringe. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de auteur en over de uitgave.

Sytske Frederika van Koeveringe Bewegingsmogelijkheden recensie en reviews

Als er in de media een boekbespreking, review of recensie verschijnt van Bewegingsmogelijkheden, de dichtbundel van Sytske Frederika van Koeveringe, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Recensie van Tim Donker

& zinnig zinnig we zijn allemaal waanzinnig & waar begint jouw lichaam & volledige vrijheid voor de wolven betekent de dood van de lammeren & en clarice zijn de lammeren gestopt met schreeuwen & deze plek is geen vangnet voor als je valt we heten niet voor niets sodom & een militair zegt miauw & er zal hier dus geen sprake zijn van wat een wereld is maar van wat ze voor het levende wezen dat erdoor omringd wordt betekent & een of andere oude god die galmde bij dageraad en avondschemer & de dingen gaan toch zoals ze gaan & en als ik opkijk neemt alles nieuwe kleuren aan & suikertje had hun aandacht & grondeleend ook jouw trend zal komen & die week was het koel in de tunnel en warm in het bos & in tijden van eenzaamheid troost niets meer dan een verhaal dat klopt als je het vooruit vertelt en achteruit ook & steeds als ik naar de klok kijk herhalen de nummers zich of is de tijd een palindroom & een boek over rouw is iets anders dan een elegisch gedicht & het maanpoeder dwarrelt over je neer & alles en niets zitten samen op de fiets & een bijl maakt stof van de mens & het is nog te vroeg om nu te zijn & de bakkers hoeven niet meer om vier uur uit hun nest & quid expectamus nunc abent omnes volucres nidos inceptos nisi ego et tu hebban olla vogala nestas hagunnan hinase hic enda thu wat unbidan we nu & vlooien zullen nesten maken & het is er niet en het is er het doet zich voor en verdwijnt je ziet het (hoofd) en het draait (ont) & spierspanning smeltpunt ploegschaarzuigkracht zaaidichtheid roestbestendigheid hevelhoogte staarwind afvoerverval konkeling omgekeerde evenredigheid sphaeropsis malorum schimmel van het appelklokhuis & laten we de stilte niet beroeren & wat uit stilte kwam er ook weer naar terugging: & (…) & een poging tot reconstructie van zaken die eens voorvielen & is 133 een huisnummer een gezin een meisje een codewoord & in troebel water ronddrijvende ogen & ga die kop koffie eens in door de melkdeeltjes tot op atoomniveau dan tot op subatomair niveau en je komt in een wereld waar iets oproepen uit niets wel degelijk mogelijk is & wij zijn de soort die de zon heeft overwonnen & ga nu en slacht het is goed & de drumband en het majorettekorps met succes geïntroduceerd & een duur speeltje om serenades te componeren & kijk mij diep in de mond (ik zal verzen gapen) & als om een ruimte te schonen & tijd huist in een voorbije zomer zeelucht en herinnerd meisjeshaar & meneer bestaat uit vergeten dromen en nieuwsfeiten & geen zeep maar de grammatica & de vogels worden gezongen & omdat je geen heilige hebt kunnen zijn word je stomdronken op straat & woorden van warme mensenadem gemaakt ten hersens varend & een tweede wereld heeft zich afgescheiden van de eerste & wakker of wat zo heet levend en wel & wolf wolk welk wenk wens mens & de zon is een mooie opening een oog een o in de donkere omberen pruisisch-blauwe lucht en de maan een c & soms is er nauwelijks iets voor nodig of het is zo ver & wat uit stilte kwam en er ook weer naar terugging: & (…) & (wat breekt met het geluid van brekend glas) & (waarom ik mijn vrouw heb opgegeten) & bloedgeschoren en onleesbaar deze wereld & sneeuw bestaat helemaal niet maar hangmat is des te echter & een niet o.a. mijnheer van het spreken heeft hij alle taal bepraten en verzwegen het zingen het klinken springende stemmen die geen antwoord handhaven en hij definieert en divideert & de invasie van glorende ochtenden en de invasie van de groene kleuren & geen enkele toestand is metastabieler dan wachten & klonken de stemmen achter de tekst & wordt er in ochtendschemering een hoofd uit een auto gegooid & verbreding van de existentiële horizon & verliezen is een kunst & uiteenvallende letters als zelfherstellende baarmoeders & het leven der delen is meer dan het leven van het geheel & als een pad Italiaans sprak waarom zou hij op den duur dan geen Frans spreken & nemen volgen staan plaats de beweger de konstrukteur & jij café levenscentrale spirituele produktenhandel je booglampen geven richting aan de nacht & mannen ontploffen wanneer je het het minst verwacht & in dezelfde ademtocht een tong kussen en een keel sluiten & het etherische effect van verleiding door ogen volgelopen met kwik & dit uur is doorschijnend & vijftien minuten van belichaamde vergetelheid & de bloemen worden verstrooid de vruchten afgeworpen & bodem van het toekomstige woord & de straatstenen bonden de blikken & de cirkel het eindeloze geluk van de punt & een berg te bewegen als een mens die nabij komt en nooit nagenoeg & schapenvlees zout en een houweel & de waarheid ligt in het midden waar het ook lag & een cel van woorden heeft zich gedeeld in onze hersenen is aangegroeid tot een gezwel & de zenuwen zijn van geïnspireerde draden & wie is op de roltrap een appel ontglipt & een parkje waar eens een bom is gevallen en niet ontploft & hier zwelt de klank onbegrijpelijk aan & het dril der ziel te drogen & orkesten en koren zwijgen maar de muziek is aanwezig & nu laten de trefwoorden zich niet meer verder onderverdelen en preciseren & een gevallen en geprezen en zo hoge en overweldigende horizon & nachtvogel onzalig product van psychoanalyse & wat uit stilte kwam en er weer naar terugging was:

het liegend konijn, ik leerde het blad pas kennen krot voor het ermee ophield, of liever, ik ging het pas serieus nemen één nummer voor het laatste nummer, ik weet niet waarom ik het zo lang op afstand hield, was het misschien de naam die me stoorde, hoewel komend van paul van ostaijen, al wist ik dat niet voor ik het blad daadwerkelijk in handen hield en daarbij van ostaijen is ook weer niet zaligmakend, wegens net weer niet de allerbeste schrijver die ooit geleefd heeft, maar nummer 1 van 2025 bestelde ik, liet ik komen, waarom?, omdat bas kwakman erin stond of idwer de la parra of vincent van meenen of eva gerlach of robin block of weetikveel?, of neen, eerder, denk ik, omdat er vooral heel veel dichters in stonden die ik niet kende en ik wel weer eens behoefte had aan een nieuwe stem, een nieuw geluid, of hoe dan ook, ik bestelde, liet komen per post, en het beviel me, al kwam dat misschien ook wel omdat ik het op vakantie las, de laatste negentig pagina’s overigens alweer op de terugweg, in een of ander hotel in lyon, het beviel me zodanig goed dat ik me voornam het vaker te bestellen, of altijd, waarom niet een abonnement?, nummer twee van vijfentwintig liet ik ook komen maar dat bleek meteen de zwanenzang van jozef deleu en dat viel me dan weer heel erg tegen, goed ik las het thuis, en goed het weer, en goed ook al even geen echt keelsnoerend moje seedee meer gehoord, maar toch, nauwelijks een goed gedicht gelezen, al vond ik de poëzie van peter verhelst verrassend goed, ik las ooit een roman van hem en die vond ik niet zo best, ik weet niet meer hoe het heette, ik weet alleen nog dat er mannen in voorkwamen die half mens half motorfiets waren, en dat ik het niet goed vond en de naam peter verhelst in mijn hoofd kwam te staan als die van een te mijden schrijver, maar die gedichten van hem in het afscheidsnummer van het liegend konijn vond ik goed of minimaal best heel aardig toch, zeker in vergelijk met de rest, zoveel pretentieuze zever, is dat de stand van zaken in de nederlandstalige poëzie dezer dagen?, misschien moet ik emigreren naar een land met een beter poëzieklimaat ik heb amerika zelfs overwogen maar je gaat toch niet in trumpland wonen alleen vanwege broken sleep bijvoorbeeld, en dan, één dag, bewegingsmogelijkheden.

Sytske Frederika van Koeveringe. Die ik niet kende. En een dichtbundel pende die Bewegingsmogelijkheden heet. En het gaat over volwassen zijn, of mens, of vrouw, over de etiketjes die een mens kan opgeplakt krijgen door therapeuten of artsen of door je buren. En soms hadden de eieren hierin een tikje harder gekookt mogen worden, als u het mij vraagt, al kan ik u meteen al te kennen geven dat ik eigenlijk meer van zachte eieren hou, of liever nog gepocheerd, maar dan moet het wel goed gebeuren, dat pocheren bedoel ik. Maar ik hou van hoe ze haar woorden van de bladzijde laat aflopen, hoe de taal dans en springt en zingt in haar gedichten. Een gedicht heet Mogelijkheden. Het bestaat uit meerdere delen, genummerd. Rare nummering overigens. Het gaat van één naar twee naar drie naar vier maar dan naar twee punt één naar vijf naar één punt één. Het zou flauw zijn om die laatste het mooiste gedicht van de bundel te noemen en niet alleen omdat het geen afzonderlijk gedicht is maar een schakel in de keten. Het is maar één zin, ruim zwemmend in zijn paginawit: “Ik kijk nooit op buienradar, ik ga gewoon naar buiten”. Toen had de dichter mijn definitieve & onverdeelde aandacht.

Een volgend deel stelt alleen maar vraagtekenloze vragen. Vragen als Hoe ziet accepteren eruit, waar kan ik dit halen. Kost dit geld. Of als Kan ik heimwee krijgen naar een dier dat nooit van mij is geweest. Of Groeien oordelen net zo snel als mijn melktanden dat deden. Of er wordt een vraag gesteld over de geschiedenis van het woord geschiedenis. Maar waarlijk achterover sloeg ik van deel vijf punt twee. Het begint: “goed stamt af van god / van oudsher betekent goed god of goddelijk / dus ik kan mijn spullen wel pakken / god is overal / zelfs tijdens een weekendje weg weet hij me te vinden / zit ik op een terras aan de sangria waar niemand me kent staat god daar met z’n goede gedrag met lege bijvoegelijk-, zelfstandige naamwoorden te strooien” en zo gaat dat verder tweekwart pagina lang, volle blokken tekst, inclusief die schuine strepen, die zijn niet van mij, niet om de harde returns aan te geven, dit keer niet, die staan gewoon zo in de tekst, en ik vind het fantastisch. Of het deel een punt drie. Een mens jarenlang op de dool in de zorg, steeds weer andere diagnoses, sommige extreem hip trouwens (HSP bijvoorbeeld, daar kun je nog eens mee voor de dag komen in deze tijden die van nu & de onze heten te zijn).

Het twede gedicht, Beweging, is zelfs nog iets mojer. Hoe te bewegen in een wereld, welke wereld, deze wereld. De dingen die over je gezegd worden. Waar je staat ten opzichte van de ander. Of de ander ten opzichte van jou. Zulke dingen. In zinnen die kruipen en kronkelen en wervelen en fluisteren en schreeuwen. Deze bewegingen zijn allemaal mogelijk met taal, en Bewegingsmogelijkheden benut dat ten volle.

Het zou wat overdreven zijn te stellen dat Sytske Frederika van Koeveringe mijn vertrouwen in de Nederlandse poëzie hersteld heeft. Maar na lezing van Bewegingsmogelijkheden ben ik er zeker aanzienlijk minder somber over gesteld.

Sytske Frederika van Koeveringe Bewegingsmogelijkheden

Bewegingsmogelijkheden

  • Auteur: Sytske Frederika van Koeveringe (Nederland)
  • Soort boek: gedichten, poëzie
  • Uitgever: Atlas Contact
  • Verschijnt: 2 april 2026
  • Omvang: 160 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Prijs: € 21,99
  • Bestelmogelijkheden boek >

Flaptekst poëziedebuut van Sytske Frederika van Koeveringe

Poeziëdebuut van multitalent en genomineerde Jan Hanlo essy prijs 2021.

In haar poëziedebuut onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe het is om mens te zijn – en hoe je je als vrouw beweegt binnen de kaders die je worden opgelegd, mentaal én fysiek. Met een scherpe, onderzoekende blik legt zij de spanning bloot tussen goed willen doen en goed genoeg handelen. Wanneer is een keuze werkelijk juist – en voor wie?

Sytske Frederika van Koeveringe is geboren in 1988 in Heerenveen, Frisland. Ze is beeldend kunstenaar en schrijver. Ze debuteerde met de roman Het is maandag vandaag (2017), gevolgd door Dag nacht licht toch (2020), dat genomineerd werd voor de Jan Hanlo Essayprijs 2021. Vrouw doet dit, dat verscheen in november 2021. Haar toneel, essays, columns, poëzie en proza worden gepubliceerd in De Revisor, Tirade, De Groene Amsterdammer, Mister Motley en NRC. Haar roman Meeloper verscheen in januari 2024.

Bijpassende boeken

Recensie, Sport, Wielrennen

Jacques Sys – Mythische wielerplekken

Jacques Sys Mythische wielerplekken recensie, review en informatie boek over 99 locaties die de wielergeschiedenis kleurden, van Alpe d’Huez tot Zürich. Op 30 maart 2026 verschijnt bij Uitgeverij Lannoo het nieuwe wielerboek van de Vlaamse sportjournalist Jacques Sys. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de auteur en over de uitgave.

Jacques Sys Mythische wielerplekken recensies en reviews

Als er in de media een boekbespreking, review of recensie verschijnt van Mythische wielerplekken, 99 locaties die de wielergeschiedenis kleurden, van Alpe d’Huez tot Zürich, geschreven door Jacques Sys, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Recensie van de redactie

Wielrennen is een sport voor verhalen over heldenmoed, winst, verlies, pijn en glorie. Onlosmakelijk zijn deze verhalen verbonden aan bijzondere locaties die de wielrenners moet trotseren en doorstaan tijdens de koers. Hier bij kun je denken aan legendarische cols en bergen, zoals Alpe d’Huez, de Tourmalet en Mont Ventoux, die bedwongen moeten worden tijdens de Tour de France. Maar ook spectaculaire beklimmingen in de Ronde van Italië en de Ronde van Spanje.

Maar niet alleen de grote rondes kennen locaties waar de kracht en kunde van wielrenners tot het uiterste getest worden. Ook tijdens de Voorklassiekers van het voorjaar zijn er veel legendarische plekken waar koersen gewonnen of verloren worden. Denk maar aan de kasseienstroken in Vlaanderen en Noord-Frankrijk, de heuvels in de Ardennen, het draaien en keren in de Amstel Gold Race of de spectaculaire beklimming aan het einde van Milaan-Sanremo.

Wielerschrijver Jacques Sys heeft 99 van deze mythische wielerplekken opgenomen in zijn gelijknamige boek. Hij beschrijft op heldere wijze wat deze locaties zo bijzonder maakt, vertelt bijzondere verhalen uit de koers en geeft technische gegevens en informatie. Het is een ideaal boek dat je ter hand kunt nemen als je naar de koers kijkt van het vroege voorjaar tot de herfst. En bovendien kan iedereen die zelf wil ervaren hoe het is om wielrenner te zijn en het boek gebruiken als bron van inspiratie om de bijzondere plekken waar wielergeschiedenis is en wordt geschreven te bezoeken. Het boek is gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (uitstekend).

Jacques Sys Mythische wielerplekken

Mythische wielerplekken

99 locaties die de wielergeschiedenis kleurden, van Alpe d’Huez tot Zürich

  • Auteur: Jacques Sys (België)
  • Soort boek: wielerboek
  • Uitgever: Lannoo
  • Verschijnt: 30 maart 2026
  • Omvang: 400 pagina’s
  • Afmetingen: 15,6 x 24,1 x 2,7 cm
  • Gewicht: 628 gram
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 24,99 / € 13,99
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitstekend)
  • Boek bestellen >

Flaptekst boek van Jacques Sys over 99 locaties waar wielergeschiedenis werd geschreven

Een adembenemende remonte op de meest memorabele momenten uit de wielergeschiedenis.

99 iconische locaties, 99 plaatsen waar de toeschouwers zich verdringen langs het parcours en het koersgeweld in alle hevigheid losbarst. In Mythische wielerplekken passeren de scherprechters van de grote wedstrijden de revue. Niet alleen de mythische cols in de grote ronden, ook de vermaarde hellingen in de klassiekers, de stekelige obstakels in andere belangrijke eendagswedstrijden of de historische aankomstplaatsen. Ze worden stuk voor stuk gekaderd in hun omgeving, met aandacht voor de memorabele nummers die daar werden opgevoerd.

Het resultaat is een reeks verhalen met anekdotiek en dramatiek, een mengeling van verleden en heden: van de Muur van Geraardsbergen en de Zesdaagse van Gent tot de veldrit van Wetzikon en het wereldkampioenschap in Kigali. Van olympisch goud in Parijs tot de nostalgie van de piste van Vincennes en de Oerlikon-wielerbaan van Zürich.

Dit boek dompelt je tegen een actuele achtergrond onder in een rijke wielergeschiedenis.

Jacques Sys is een van de meest ervaren sportjournalisten van Vlaanderen. Hij studeerde journalistiek in Utrecht en begon zijn journalistieke carrière in 1974 bij Sport ’70. Tussen 1994 en 2022 was hij hoofdredacteur van Sport/Voetbalmagazine.

Bijpassende boeken

Polen, Poolse roman, Poolse schrijfster, Recensie

Zyta Rudzka – Het oogappeltje van dokter Josef

Zyta Rudzka Het oogappeltje van dokter Josef recensie, review en informatie over de inhoud van de roman van de Poolse schrijfster. Op 26 maart 2026 verschijnt bij Uitgeverij Koppernik de Nederlandse vertaling van de roman Ślicznotka doktora Josefa van de uit Polen afkomstige schrijfster Zyta Rudzka. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de auteur en over de uitgave.

Zyta Rudzka Het oogappeltje van dokter Josef recensies en reviews

Als er in de media een boekbespreking, review of recensie verschijnt van Het oogappeltje van dokter Josef, geschreven door Zyta Ruszka, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Of dit.

Dat ik dacht dat ik me schrap moest zetten voor de gruwelen van de oorlog. Maar ik moest me schrap zetten voor de gruwelen van aldagsleven.

Een bejaardenhuis. Ergens buiten Warschau. De bewoners zijn oud, en moe, en gebrekkig. Op meedogenloze wijze beschrijft Rudzka het verval. “Schedels begroeid met enkele dorre haren. Gezichten die van meerdere stukken huid leken te zijn genaaid. Wangen bezaaid met blauwe plekken, wonden, etterende schrammen. Oogleden van vloeipapier. Ziekelijk gezwollen buiken. Gegroefde handen. Knoestige vingers. Dijen als jabots. Losjes hangend. Die schommelden bij elke lichaamsbeweging. Uit schoenen en muitjes bevrijde voeten. Knobbeltenen. Aanhangsels. Gezwelletjes. Weke uitstulpingen.” Zo zijn mensen aan het eind van hun dagen. Het oogappeltje van dokter Josef is nog erger dan Old Man On The Farm van Randy Newman. Het beschrijft tot in detail hoe er niets meer is. Niets meer dan wachten op wat nooit komt. En praten. Over wat geweest is in een verleden dan inmiddels net zo grijs is als de bewoners. De kinderen. En later: de kleinkinderen. Vakanties. Uitstapjes. Nu is er niets meer. Alleen nog maar hun medebewoners. En eindeloos repeterende gesprekken. Soms lijkt het een refrein te zijn, zoals de passages waarin de bewoners zich verheugen op kersen. En dan denken ze aan haast alle kersen die ze ooit eerder gegeten hebben. Andere refreinen zijn minder precies, maar zijn toch van haast verstikkende herhaling. Iemand begint steeds weer over de zee. Over de moje zomer die komt. Wie er nu weer is overleden in zijn slaap. Een andere bewoner is steeds opnieuw bezig met het verzamelen van handtekeningen voor petities. Of de televisiekamer langer open mag blijven, of de dosering van de medicijnen wat lager kan.

Tegen elkaar zijn de bewoners allerminst aardig. Cynisch. Pesterig. Op het hatelijke af. Maar erger nog is de neerbuigende houding van de verzorgers en de directeur. En de dreiging die dat met zich meebrengt. Want er is sprake van een ander huis, aan ergens een meer. Naar dat huis zouden de hopeloze gevallen verbannen worden. Als je incontinent wordt. Niet meer zelfstandig eten, of lopen kan. Als je bedlegerig wordt. Dan ga je naar het huis aan het meer. En dat wil niemand.

Onder deze havelozen bevinden zich Czechna en Leokadia. Zussen.  Auschwitz-overlevenden. Hun vader had gezegd dat ze een tweeling waren, want het gerucht deed de ronden dat ze in het kamp dol waren op tweelingen. Czechna trekt er in ieder geval meteen de aandacht van “dokter Josef”. Mengele ja. Misschien omdat hij Czechna zo graag mocht, overleefden de zussen het kamp. Of misschien omdat een Duitser ze hielp vluchten.

Maar Het oogappeltje van dokter Josef is geen oorlogsroman. Noch kampliteratuur. Het is een boek over ouder worden. Over veel meer achter je dan voor je hebben. Over je dagen slijten in verveling, afwachting, routine. Vergeten zijn door je naasten, of eenvoudigweg geen naasten meer hebben. Meerdere bewoners hebben een kampverleden. Soms wordt erover gepraat. Soms blikt Czechna terug. In haar hoofd; dromen, mijmeringen. Luidop tegen andere bewoners. Maar meer dan flitsen zijn het niet. Glimpen. Ook daarin toont Rudzka zich meedogenloos. Ze laat veel over aan de verbeelding van de lezer. En zo’n lezersbrein kan wreedaardig zijn; wreder misschien wel dan welke schrijver dan ook. Dat brein gaat wel alle kanten op. Czechna op de draagbaar, op de behandeltafel. Wat daar precies gebeurt. Gebeurt vooral in uw hoofd. Er is sprake van een Nachtegaaltje. Hoe vreselijk is het die vergaan? Dat is aan uw hoofd. Of dan die laatste scene. Niet precies gruwelijk. Maar hoe ge het verstaan moet, daarover kun je van mening verschillen.

Op meesterlijke wijze wisselt Rudzka woordelijke herhalingen in het heden af met terugblikken naar glorieuze en minder glorieuze verledens. En lege plekken. Blanco. Of een vluchtige schets. Het levert een boek op dat op meerdere manieren onthutsend te noemen is. Onthutsend is het dat de todesengel, misschien wel de meest sadistische mens die ooit geleefd heeft, mooi wordt genoemd. Lekker ruikend. In Zuid-Amerika luistert hij naar Beethoven, een componist die Czechna ook waardeert. Onthutsend zijn de glimpen, hoe spaarzaam ook, op het kampverleden van Czechna, Leokadia en hun medebewoners. Onthutsend is de denigrerende behandeling die de ouderen ten deel valt. Van de directeur, de verzorgers, maar zelfs hun eigen familie. De enige die hen wat warmte schenkt is een vrijwilligster die als pedicure en manicure ingezet is. Maar onthutsend is bovenal het droevige lot van iedereen in het bejaardenhuis. Je kunt de ergste gruwelen overleefd hebben. Verre reizen gemaakt hebben. Liefde geschonken, en ontvangen. En dan. Aftakelend. Illusieloos. Niets om naar uit te kijken. Alleen maar wachten. Op bezoek dat nooit komt. Op de avond. Op de ochtend. Op kersen. En uiteindelijk op de dood.

Dit is geen voelgoedboek. Nee. Gelukkig niet. Mooi is het wel. Van een overrompelende schoonheid. Deze roman is niet gedaan zodra het laatste woord gelezen is. Dit is er één die je heugen zal. Lang en pijnlijk en rauw. Ik weet niet hoe het met u zit, maar zo heb ik literatuur het liefst.

Zyta Rudzka Het oogappeltje van dokter Josef

Het oogappeltje van dokter Josef

  • Auteur: Zyta Rudzka (Polen)
  • Soort boek: Poolse roman
  • Origineel: Ślicznotka doktora Josefa (2006)
  • Nederlandse vertaling: Charlotte Pothuizen
  • Uitgever: Koppernik
  • Verschijnt: 26 maart 2026
  • Omvang: 263 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Prijs: € 23,50
  • Roman bestellen >

Flaptekst van de roman van Zyta Rudzka

In de broeierige zomerhitte kijken de zusjes Czechna en Leokadia terug op hun jeugd. Samen met de andere bewoners van een bejaardenhuis vlak buiten Warschau proberen ze zich te verzoenen met een leven dat voorbij is gegleden, een lijf dat af en toe tegensputtert, en wachten ze eindeloos op kinderen die hen bijna nooit bezoeken.

De herinneringen van de zusjes steken af tegen die van de anderen. Op twaalfjarige leeftijd werden Czechna en Leokadia afgevoerd naar Auschwitz, waar ze overgeleverd waren aan dokter Josef Mengele, de nazi-officier en genetisch wetenschapper die als legerarts gevangenen, voornamelijk tweelingen, martelde onder het mom van wetenschappelijk onderzoek. Op de mooie Czechna was hij bijzonder gesteld, waardoor de zusjes overleefden.

Het oogappeltje van dokter Josef onderzoekt op meedogenloze wijze wat het betekent om een lichaam te hebben, dat ons zowel kan redden als verraden. Zyta Rudzka drijft de taal tot het uiterste om uitdrukking te geven aan diepmenselijke worstelingen met ouder worden, vervulde en onbeantwoorde liefdes, herinneringen, en de fragiele grens tussen goed en kwaad.

Zyta Rudzka is geboren op 10 oktober 1964 in Warschau, Polen. Ze geldt als een van de beste hedendaagse Poolse romanschrijvers en is tevens een bekroonde toneelschrijver en dichter. In 2027 zal bij Koppernik haar roman Wie tanden heeft kan lachen verschijnen, waarvoor ze in 2023 onder meer de Nike-literatuurprijs ontving, de belangrijkste literaire prijs van Polen. Haar werk is in meer dan vijftien landen vertaald.

Bijpassende boeken

Misdaadboeken, Amerikaans historicus, Geschiedenisboeken, Recensie, True Crime Boeken

Ryan Gingeras – Maffia

Ryan Gingeras Maffia recensie, review en informatie boek met een ontluisterende wereldgeschiedenis van de Amerikaanse historicus. Op 19 maart 2026 verschijnt bij Uitgeverij Omniboek de Nederlandse vertaling van Maffia, A Golbal History, geschreven door Ryan Gingeras. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de auteur en over de uitgave.

Ryan Gingeras Maffia recensies en reviews

Als er in de media een boekbespreking, review of recensie verschijnt van Maffia, Een ontluisterende wereldgeschiedenis, geschreven door Ryan Gingeras, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

  • “Dit boek is meeslepend, belangrijk, mondiaal en ronduit fascinerend.” (Simon Sebag Montefiore, historicus en schrijver)

Recensie van de redactie

Over de rol van de maffia en de geschiedenis van het misdaadfenomeen bestaat. als je het goed beschouwd, behoorlijk wat verwarring en veel misvattingen. De Amerikaanse historicus heef met zijn boek de uitdagende taak op zich genomen om de wereldgeschiedenis te schrijven van de maffia. En om maar gelijk duidelijkheid hierover te verschaffen, daar lijkt hij behoorlijk goed in geslaagd.

Los van het feit dat Ryan Gingeras goed kan schrijven waardoor je als lezer gegrepen wordt door het boek, weet hij op vakkundige wijze het misdaadfenomeen van de maffia wereldwijd te ontrafelen. Bovendien is hij erin geslaagd om het kaf van het koren te scheiden in wat je wel kunt beschouwen als maffia-achtige misdaad en wat zo vaak wel genoemd wordt maar het feitelijk niet is.

Omdat de maffia vaak heimelijk georganiseerd is, zij het niet altijd, heeft het Gingeras veel werk moeten kosten om de structuur en historie van het fenomeen te onderzoeken en te ontrafelen. En doordat hij de gehele wereld als plaats van handeling heeft gekozen, is het een nog uitdagender klus geweest.

Toch weet Gingeras, voor zover mogelijk, helderheid te verschaffen in de geschiedenis van de ontwikkeling van de organisaties. Van het ontstaan ervan in Italië, alhoewel je ook op andere plekken in de wereld en vroeger, vergelijkbare misdaadorganisaties kunt vinden, tot de situatie in het huidige tijdsgewricht. Van de Chinese maffia, tot de Russische, van Japanse organisaties tot drugskartels in Mexico en de tentakels ervan die reiken tot in Europa en Nederland, van de Libanese, Turkse en Tsjetsjeense en de opkomst en ondergang van de maffia van Marseille. Bovendien heeft Gingeras veel aandacht voor de verbanden met de zogenaamde bovenwereld, dat wil zeggen, de stedelijke, landelijke en wereld politiek.

Het te boek stellen van de wereldgeschiedenis van de maffia is een ambitieus project met een grote kans van mislukken en een grote kans op clichés. Echter het is goed gelukt om grote valkuilen te vermijden. Soms duizelt het als je het boek leest, maar het verhaal is van begin tot eind fascinerend en Gingeras slaagt er zeer goed in om de eindjes, voor zover mogelijk, aan logisch en goed aan elkaar te knopen. Al met al een geslaagd stuk misdaadgeschiedenis dat goed verheldert en veel verklaart. Gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (uitstekend).

Ryan Gingeras Maffia

Maffia

Een ontluisterende wereldgeschiedenis

  • Auteur: Ryan Gingeras (Verenigde Staten)
  • Soort boek: geschiedenis van de maffia
  • Origineel: Maffia, A Global History (2026)
  • Nederlandse vertaling: Brenda Mudde. Maarten van der Werf
  • Uitgever: Omniboek
  • Verschijnt: 19 maart 2026
  • Omvang: 416 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook / luisterboek
  • Prijs: € 24,99 / € 11,99 / € 24,99
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitstekend)
  • Boek bestellen >

Flaptekst boek van Ryan Gingeras met de wereldgeschiedenis van de Maffia

Hét boek over de geschiedenis van misdaadorganisaties wereldwijd
verschijnt in het voorjaar van 2026 in 28 talen.

In Maffia neemt Ryan Gingeras de lezer mee in de duistere geschiedenis van misdaadorganisaties over de hele wereld, van de Siciliaanse Cosa Nostra tot het Medellínkartel, de New Yorkse Five Families en de Chinese tong.

Gingeras onderzoekt hoe deze misdaadorganisaties onder leiding van Al Capone, Pablo Escobar en tal van anderen hebben bijgedragen aan de ontwikkeling van de moderne wereld op politiek, economisch en maatschappelijk vlak. De nadruk ligt daarom op de periode vanaf 1800.

Ryan Gingeras is geboren in 1978. Hij is een Amerikaanse historicus en doceert aan de Naval Postgraduate School in Californië, waar hij is gespecialiseerd in de moderne geschiedenis van Oost-Europa en het Midden-Oosten.

Bijpassende boeken

Natuur, Natuurboeken, Natuurgebieden, Nederlandse natuur, Recensie

Wim Huijser & Jurjen Drenth – Veluws gletsjerparadijs

Wim Huijser & Jurjen Drenth Veluws gletsjerparadijs recensie, review en informatie boek over de betoverende natuur van de Renkumse beekdalen. Op 19 maart 2026 verschijnt bij KNNV Uitgeverij het natuurboek over de Renkumse beekdalen, geschreven door Wim Huijser en Jurjen Drenth. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de auteurs en over de uitgave.

Wim Huijser & Jurjen Drenth Veluws gletsjerparadijs recensies en reviews

Als er in de media een boekbespreking, review of recensie verschijnt van Veluws gletsjerparadijs, ontdek de betoverende natuur van de Renkumse beekdalen, geschreven door Wim Huijser en Jurjen Drenth, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

  • “Wim Huijser is een man met een missie. Graag laat hij zoveel mogelijk mensen zien hoe bijzonder het gebied is tussen Lunteren, de Posbank en de Wageningse Berg. Mensen hebben er geen kennis van. Als je dat wel hebt, ga je het zien en waarderen.” (de Gelderlander)
  • “Veluws gletsjerparadijs. Zo wordt het landschap tussen de Posbank, de Lunterse Goudsberg en de Wageningse Berg steeds vaker genoemd. Een bijzonder gebied dat is gevormd door de kracht van een gletsjer in de voorlaatste ijstijd. Vervolgens heeft de natuur en de mens zijn invloed uitgeoefend en het huidige landschap gevormd met stuwwallen, beekdalen, landgoederen en kastelen, bossen, heide en verborgen vennen […] Als op een zwerftocht neemt het boek je mee door tijd en natuur en inspireert om ook zelf op avontuur te gaan, de sporen van de gletsjer te volgen en de schoonheid van het gebied te ontdekken. (Nieuwe Veluwe)

Recensie van de redactie

De Veluwe zal voor de meeste van onze wel bekend staan als het belangrijkste bosgebied van Nederland waarbij een bezoek aan het Nationaal Park De Hoge Veluwe met het befaamde Kröller-Müller Museum ongetwijfeld herinneringen zal oproepen. Maar hoe het Veluwse landschap tot stand is gekomen en de voorgeschiedenis ervan is voor de meesten van ons in nevelen gehuld.

Het prachtig uitgegeven boek Veluws Gletscherparadijs brengt daarin voor eens en voor altijd verandering. Wim Huijser, de schrijver van het boek heeft al decennia lang zijn hart verpand aan de Veluwe. Meermaals heeft er al over geschreven en zonder twijfel bij de lezers ervan de liefde voor de natuur en cultuur in het gebied aangewakkerd.

En ook in zijn nieuwe boek spat deze liefde en de wens iedereen hiervan deelgenoot te maken van elke pagina af. Bovendien is die overtuigingskracht ook te vinden in de prachtige foto’s van de Veluwe gemaakt door natuurfotograaf Jurjen Drenth die misschien wel de kern van het boek vormen. Kortom voor de liefhebber van de Veluwe is dit prachtige boek onontbeerlijk en voor wie deze weg nog te gaan heeft, sla het open, blader erin, lees, geniet en je wilt vandaag nog de Veluwe zelf ervaren. Gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (uitstekend).

Wim Huijser & Jurjen Drenth Veluws gletsjerparadijs

Veluws gletsjerparadijs

Ontdek de betoverende natuur van de Renkumse beekdalen

  • Auteur: Wim Huijser (Nederland)
  • Foto’s: Jurjen Drenth
  • Soort boek: natuurboek
  • Uitgever: KNNV Uitgeverij
  • Verschijnt: 19 maart 2026
  • Omvang: 176 pagina’s (rijk geïllustreerd)
  • Afmetingen: 23 x 27 cm
  • Uitgave: gebonden boek
  • Prijs: € 29,95
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitstekend)
  • Boek bestellen >

Flaptekst boek over de Renkumse beekdalen

Ontdek de stille pracht en het fascinerende verhaal van het Veluws gletsjerparadijs

Dit rijk geïllustreerde boek biedt een andere kijk op het bijzondere gebied tussen de Posbank, de Lunterense en de Wageningse Berg, een gebied gevormd door de kracht van een gletsjer in de ijstijd. Het huidige landschap – de glooiende beekdalen, imposante heuvels en verborgen valleien – ont­stond door massieve ijssporen van duizenden jaren geleden.

Als op een zwerftocht neemt het boek je mee door tijd en natuur en inspireert om zelf op avontuur te gaan. Het nodigt uit om het gebied op een andere, persoonlijke manier te er­varen om de sporen van die oude gletsjer zelf te volgen en de verborgen schoonheid van het gebied te ontdekken. Voor lief­hebbers van natuur en landschap, fotografie en geschiedenis.

  • Ontdek de stille pracht en het fascinerende verhaal van het Veluws gletsjerparadijs
  • Lokale ontstaansgeschiedenis, geografisch karakter, historische hotspots
  • Een boeiend kijk- en leesboek met foto’s en verhalen over het landschap en zijn verleden

Wim Huijser is schrijver en publicist op het snijvlak van geschiedenis, literatuur en landschap. Hij is auteur en samensteller van ruim tachtig titels. Daarnaast is hij redacteur van Nieuwe Veluwe en Biografieportaal.nl en schrijft hij geregeld reportages voor tijdschriften.

Jurjen Drenth is landschaps- en reisfo­tograaf. Zijn reportages zijn gepubliceerd in binnen- en buitenlandse tijdschriften zoals National Geographic, Traveler en de ANWB-bladen, en in een aantal boeken. Daarnaast fotografeert hij voor de promotie van diverse steden en regio’s in Nederland.

Bijpassende boeken