Tagarchief: Oekraïne

Lana Lux – Jägerin und Sammlerin

Lana Lux Jägerin und Sammlerin recensie en informatie over de inhoud van deze nieuwe roman over een jeugd in Oekraïne en emigratie naar Duitsland. Op 10 maart 2020 verschijnt bij Uitgeverij Aufbau Verlag de nieuwe roman van de in Oekraïne geboren Duitstalige schrijfster Lana Lux. Er is geen Nederlandse vertaling van de roman aangekondigd.

Lana Lux Jägerin und Sammlerin Recensie en Informatie

Als de redactie het boek gelezen heeft, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Jägerin und Sammlerin, geschreven van Lana Lux. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van deze nieuwe roman van schrijfster Lana Lux.

Lana Lux Jägerin und Sammlerin Recensie001Boek-Bestellen

Jägerin und Sammlerin

  • Schrijfster: Lana Lux (Oekraïne, Duitsland)
  • Soort boek: autobiografische roman
  • Taal: Duits
  • Uitgever: Aufbau Verlag
  • Verschijnt: 10 maart 2020
  • Omvang: 304 pagina’s
  • Uitgave: Gebonden Boek / Ebook

Flaptekst van de nieuwe roman van Lana Lux

Alisa ist zwei Jahre alt, als sie mit ihren Eltern die Ukraine verlässt, um nach Deutschland zu ziehen. Aber das Glück lässt auch im neuen Land auf sich warten: Alisas schöne Mutter ist weiter unzufrieden, möchte mehr, als der viel ältere Vater ihr bieten kann. Die Tochter, die sich so sehr um ihre Liebe bemüht, bleibt ihr fremd. 15 Jahre später ist Alisa eine einsame junge Frau, die mit Bulimie und Binge-Eating kämpft. Mia, wie sie ihre Krankheit nennt, ist immer bei ihr und dominiert sie zunehmend.

Lana Lux erzählt hellwach und mit großer Intensität von Mutter und Tochter, die – so unterschiedlich sie sind – gefangen sind im Alptraum einer gemeinsamen Geschichte.

Bijpassende boeken en informatie

Natascha Wodin – Ergens in dit duister

Natascha Wodin Ergens in dit duister recensie en informatie over de inhoud van deze Duitse roman. Op 15 januari 2020 verscheen bij Uitgever Atlas Contact de Nederlandse vertaling van Irgendwo in diesen Dunkel de roman van de Duitse schrijfster Natascha Wodin.

Natascha Wodin Ergens in dit duister Recensie en Informatie

Een adembenemend mooi en heftig en dapper boek. Zij durft wel, deze Natascha Wodin. Een nietsontziende, hartverscheurende zoektocht naar een eeuwig afwezige vader, die zo een onuitwisbare stempel zette op haar kindertijd, haar ontwikkeling en op de rest van het gezin.

De geschiedenis van vader en moeder, begonnen in de Oekraïne, vervolgd en verjaagd, naar Duitsland en daar aan het eind van de oorlog tewerkgesteld als dwangarbeiders in de oorlogsindustrie. Vrouwen gescheiden van de mannen en toch was moeder zwanger. Het grote zwijgen na de oorlog, zowel door de Duisters als door de miljoenen ‘ displaced persons’ uit Oost-Europa. Het wonen in krotten, nauwelijks een  inkomen, afhankelijk van voedselhulp, en een vader die vanwege zijn mooie stem opgenomen wordt in het Kozakkenkoor, waardoor hij veel reist door Europa en Rusland. En een moeder die de last van haar geschiedenis, haar heimwee naar de Oekraïne, niet meer kan dragen en zelfmoord pleegt op haar 36ste. De meisjes, want Natscha heeft nog een jonger zusje beginnen aan hun zwerftocht langs tehuizen, pleeggezinnen, waar zij soms een sprankje licht en lucht ervaren. Maar vaders stem volstaat niet meer. Hij komt weer thuis en de meisjes dus ook. Vooral zwaar voor Natascha. Vader heeft last van een angst voor  vuil. Dus wanneer in het weekend het huishouden gedaan moet worden is dat vanwege de ijzeren discipline van vader, gecombineerd met zijn fobie natuurlijk nooit goed genoeg.

Nietsontziende, hartverscheurende zoektocht naar een eeuwig afwezige vader

Intussen is het op school ook geen pretje. De meisjes met hun Russische achtergrond, plus de plek waar zij wonen, de wijk van de afgewezenen, zijn de ingrediënten om gepest te worden. Wodin over deze plek;” Het was ons territorium, ons land, waar we de vrijheid van de verschoppelingen genoten, ons stuk onbeheerd natuur- het geschenk van de mensen die ons niet in hun stad wilde hebben” (pagina 95), maar daar kon je toch niet bij willen horen?Maar waar dan wel bij? Het onbereikbare. Prachtig verwoord Wodin deze onmacht, de zoektocht naar het ontoegankelijke;” Ik was altijd gevangen, wilde altijd weg, op z’n minst naar de binnenplaats, op z’n minst naar de vrijheid van de uiterwaarden en kiezelgroeven.

Natascha Wodin Ergens in dit duister Recensie001Boek-Bestellen

Het was een voortdurend verlangen naar elders waaraan ik leed, net als het heimwee van mijn moeder, alleen hunkerde ik niet naar de Oekraïne, maar naar het Duitsland voor onze deur. Verraad dus, in ieder geval aan haar vader die zijn leven lang geweigerd heeft zich het Duits eigen te maken. Altijd met zijn rug naar de Duitse maatschappij heeft geleefd. En nu, op zijn sterfbed vraagt zijn dochter zich af of ook zij in de ogen van haar vader een verraadster is. Zij, die bij de eerste de beste gelegenheid de kant van de Duitsers heeft gekozen. Zo werd zij bondgenote van hen die hem hebben onteerd, geslagen en bespot. En had hij, die nooit vrijheid had gekend, wiens leven zich in de wurggreep van twee dictaturen had afgespeeld, een ander, en bovendien zijn eigen kind, ooit vrijheid kunnen geven? Reducerend en deducerend reist Wodin terug door het verschrikkelijke leven van haar ouders, van haar vader. Haar vader, aan bed gekluisterd, tot steeds minder in staat, ogen/oren/ benen, sluitspieren, de onttakeling is mensonterend, en Wodin is de enige die deze teleurgestelde man, haar vader, iedere twee weken bezoekt. Zij maakt ruzie met het verplegend personeel wanneer de verzorging van vader weer eens ernstig veel te wensen overlaat. Nog een prachtig citaat over de observatie van het oude lijf van haar vader; zijn huid was niet slap, zoals ik bij een oud mens had verwacht, maar spande zich over zijn skelet als okerkleurig glanzend cellofaan dat op knappen staat. Zijn aanblik deed mij denken aan een groot verhoornd insect, dat zich op zijn achterpoten had opgericht en voorgoed in die houding had verstard. Zo mooi, zo aanschouwend beschreven, bijna liefdevol. Nee, dit boek is een afrekening met haar vader denk ik.

Een adembenemend mooie, heftige en dappere roman

Wat knap dat het Natascha Wodin lukt objectief verslag te doen van het gemankeerde leven dat haar ouders, maar vooral haar vader leefde, de lezer meeneemt door haar eigen socialisatie en vorming, zichzelf absoluut nergens spaart, en waarom heb ik, Ze kwam uit Marioepol, nog niet gelezen? Wat kan deze Natascha Wodin schrijven zeg. Ergens in het duister is gewaardeerd met de maximale ∗∗∗∗∗ (uitmuntend).

Recensie van Mieke Koster

Ergens in dit duister

  • Schrijfster: Natascha Wodin (Duitsland)
  • Soort boek: Duitse roman
  • Origineel: Irgendwo in diesen Dunkel (2018)
  • Nederlandse vertaling: Anne Folkertsma
  • Uitgever: Atlas Contact
  • Verschenen: 15 januari 2020
  • Omvang: 223 pagina’s
  • Uitgave: Gebonden Boek / Ebook 
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitmuntend)

Flaptekst van de nieuwe roman van Natascha Wodin

Ergens in dit duister van Natascha Wodin is het huiveringwekkende vervolg op “Ze kwam uit Marioepol’, het hartverscheurende boek over Wodins moeder. “Ik was tien jaar oud toen mijn moeder zich in oktober 1956 in de Regnitz verdronk. Op dat moment was mijn vader niet thuis. Minstens twee weken lang lag het lijk van zijn jonge vrouw in een koelcel, terwijl er vergeefs naar hem werd gezocht.” Hij duikt ten slotte op.

Voor het jonge meisje Natascha blijkt de terugkomst van haar Russische vader geen troost, maar het begin van een ijzingwekkende dwaaltocht door het naoorlogse Duitsland. Een treurige jeugd, alleen draaglijk omdat de oudere Natascha er met enige humor over kan schrijven. En al die tijd zwijgt haar vader, Duits leert hij niet, contact met haar wil hij amper – en nooit, nooit spreekt hij over wat hij onder de terreur van Stalin, onder de nazi’s, in het Duitse vluchtelingenkamp heeft moeten meemaken. De dood van haar vader is voor Wodin de aanleiding om het verhaal over hem te schrijven.

Bijpassende Boeken en Informatie

Erika Fatland – De grens

Erika Fatland De grens recensie en informatie over het nieuwe reisboek van deze Noorse schrijfster. Op 10 september 2019 verschijnt bij Uitgeverij De Geus het nieuwe boek van de Noorse reisboekenschrijfster Erika Fatland over de buurlanden van Rusland.

Erika Fatland De grens Recensie en Informatie

Als de redactie het nieuwe boek van Erika Fatland – De grens heeft gelezen, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie over de inhoud van De grens lezen. Het is het nieuwe boek met reportages over de grens van Rusland van de Noorse schrijfster Erika Fatland.

Erika Fatland De grens Recensie en Informatie

De grens

  • Schrijfster: Erika Fatland (Noorwegen)
  • Soort boek: reisverhalen, reportage
  • Origineel: Grensen – En reise rundt Russland (2017)
  • Nederlandse vertaling: Maud Jenje
  • Uitgever: De Geus
  • Verschijnt: 10 september 2019
  • Omvang: 640 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook
  • Waardering:

Inhoud van De Grens

Rusland heeft de langste grens ter wereld, en de landen die erlangs liggen hebben behalve hun buurland weinig gemeen. Wat betekent het eigenlijk om het grootste land ter wereld als buurman te hebben? Doorgaans is het bepaald niet makkelijk: in de afgelopen 500 jaar werden 13 van de 14 buurlanden door Rusland binnengevallen of raakten er anderszins mee in conflict. Alleen Noorwegen, Fatlands thuisland, ontsprong de dans.

Fatland schrijft beeldend, ontwapenend en meeslepend over de geschiedenissen, de landschappen en de mensen van deze 14 grenslanden. Ze reist langs eenzame meteorologen op de Siberische eilanden, sjamanen op de Mongoolse taiga en suïcidale taxichauffeurs in de Kaukasus om het antwoord te vinden op die ene vraag: is het mogelijk om vanuit het gezichtspunt van de buren een land en een volk te begrijpen?

Bijpassende Boeken en Informatie

Erika Fatland Sovjetistan Recensie BoekbesprekingErika Fatland – Sovjetistan
Reisverhalen, reportages uit Centraal-Azië
Waardering redactie: ∗∗∗∗ (uitstekend)
Uitstekende en interessante reisverhalen uit Centraal-Azië…lees verder >

 

A.F.Th. van der Heijden Mooi doodliggen Recensie

A.F.Th. van der Heijden Mooi doodliggen recensie waardering en informatie over de inhoud van de nieuwe roman. Op 15 november 2018 verschijnt bij Uitgeverij Querido de nieuwe roman van A.F.Th. van der Heijden Mooi doodliggen.

A.F.Th. van der Heijden Mooi doodliggen Recensie

A.F.Th. van der Heijden Mooi doodliggen Recensie

Zodra het boek gelezen is door de redactie kun je op deze pagina de A.F.Th. van der Heijden Mooi doodliggen recensie en waardering lezen. Daarnaast zijn hier nu al gegevens van de uitgave en bestelinformatie te vinden. Bovendien is op deze pagina uitgebreide informatie te vinden over de nieuwe roman van A.F.Th. van der Heijden Mooi doodliggen.

A.F.Th. van der Heijden – Mooi doodliggen

Inhoud A.F.Th. van der Heijden Mooi doodliggen

29 mei 2018. Tijdens een tumultueuze vergadering van de VN Veiligheidsraad in New York, gewijd aan de MX17-ramp, wordt onder de aanwezige journalisten het bericht verspreid dat hun Russische collega Grigori Moerasjko in Kiev is doodgeschoten. Een vriend van hem, de Nederlandse oorlogsverslaggever Natan Haandrikman, besluit onmiddellijk van New York naar Kiev te vliegen om de weduwe bij te staan.

Moerasjko blijkt te hebben samengespannen met de Oekraïense geheime dienst om de Russen te misleiden. Hij heeft zichzelf daarmee ongewild tot een verspreider van fake news gemaakt. Een doodzonde in de ogen van de onafhankelijke journalistiek: bevriende collega’s vallen hem massaal af, behalve Haandrikman. Het ergste is dat ook zijn geliefde Yulia zich door Grigori verraden voelt en hem verlaat.

Door iedereen verstoten keert hij naar Rusland terug om daar onverschrokken zijn onderzoek naar de toedracht van “MX17′ voort te zetten.

Bijpassende Boeken en Informatie