Alle berichten van Redactie

Martha Hall Kelly – Zonnebloemzussen

Martha Hall Kelly Zonnebloemzussen recensie en informatie over deze Amerikaanse historische roman. Op 20 augustus 2021 verschijnt bij uitgeverij Ambo | Anthos de Nederlandse vertaling van de roman Sunflower Sisters, geschreven door de Amerikaanse schrijfster Martha Hall Kelly.

Martha Hall Kelly Zonnebloemzussen recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman Zonnebloemzussen. Het boek is geschreven door Martha Hall Kelly. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de nieuwe historische roman van Martha Hall Kelly.

Martha Hall Kelly Zonnebloemzussen Recensie

Zonnebloemzussen

Woolsey-Ferriday 3

  • Schrijfster: Martha Hall Kelly (Verenigde Staten)
  • Soort boek: Amerikaanse historische roman
  • Origineel: Sunflower Sisters (2021)
  • Nederlandse vertaling: Iris Bol, Marcel Rouwé
  • Uitgever: Ambo | Anthos
  • Verschijnt: 20 augustus 2021
  • Omvang: 544 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van de nieuwe roman van Martha Hall Kelly

Zonnebloemzussen van Martha Hall Kelly, bekend van de bestseller Seringenmeisjes, is een meeslepende roman over vrouwen in een verscheurd land, en over het recht om te zijn wie je bent. Het boek is het derde deel in de Woolsey-Ferriday Trilogie.

New York, 1861. Georgeanna Woolsey zet zich af tegen wat er van haar verwacht wordt als jonge vrouw uit een gegoede familie. Wanneer de Amerikaanse Burgeroorlog uitbreekt, besluit ze verpleegster te worden aan het front. Uitzonderlijk, want in die tijd was dit een mannenberoep. Samen met haar zus Eliza reist ze af naar Gettysburg, waar ze geconfronteerd wordt met de gruwelen van de slavernij. Jemma is een slavin; net als haar ouders woont en werkt zij op de Peeler-plantage. Wanneer ze verkocht wordt door haar wrede eigenares Anne-May ziet ze haar kans schoon om te ontsnappen, maar ze moet daarbij wel haar ouders en zus achterlaten.

Anne-May krijgt de leiding over de plantage wanneer haar man voor het Noorden gaat vechten. Haar geliefde broer heeft juist dienst genomen bij het Zuiden. Zelf heeft ze ook ambities en ze wordt spion. Hoelang zal zij zich verborgen weten te houden?

Bijpassende boeken en informatie

Harrie Lemmens – Licht op Lissabon

Harrie Lemmens Licht op Lissabon recensie en informatie boek met stadsverhalen uit de hoofdstad van Portugal. Op 20 april 2021 verschijnt bij Uitgeverij De Arbeiderspers het nieuwe boek met reisverhalen van Harrie Lemmens.

Harrie Lemmens Licht op Lissabon Recensie en Informatie

Als de redactie het boek gelezen heeft, kun je op de pagina de recensie en waardering vinden van Licht op Lissabon, Stadsverhalen. Het boek is geschreven door Harrie Lemmens. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van dit boek van de Nederlandse vertaler en schrijver Harrie Lemmens.

Harrie Lemmens Licht op Lissabon Recensie

Licht op Lissabon

Stadsverhalen

  • Schrijver: Harrie Lemmens (Nederland)
  • Soort boek: reisverhalen
  • Uitgever: De Arbeiderspers
  • Verschijnt: 20 april 2021
  • Omvang: 400 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitstekend)

Recensie en waardering voor het boek

  • Vertaler Harrie Lemmens heeft zijn hart verpand aan Lissabon. In zijn nieuwe boek wandelt hij door de stad en doet verslag van wat hij ziet en waarneemt, vertelt over ontmoetingen met inwoners van de stad en verhaalt over de auteurs en kunstenaars die zich door Lissabon hebben laten inspireren. Lemmens kent de stad en haar bewoners door en door en laat de lezer bijna letterlijk ervaren wat de stad betekent. Fijn is bovendien dat hij de tijd neemt. Stipt een reisgids vaak alleen de bezienswaardigheden aan, Lemmens gaat veel dieper in op de betekenis van de stad voor kunstenaars en bewoners en doet dat in een mooie afgewogen en rustige stijl. Het fotokatern met de mooie foto’s van Ana Carvalho vervolmaken dit zeer geslaagde boek en prachtige ode aan de hoofdstad van Portugal. (Allesoverboekenenschrijvers.nl, ∗∗∗∗∗)

Flaptekst van het boek met verhalen over Lissabon

Nadat ze elkaar in Oost-Berlijn hadden leren kennen, woonden vertaler Harrie Lemmens en de Portugese fotografe Ana Carvalho in de jaren tachtig een tijdlang in Lissabon. In de jaren daarna keerden ze er telkens weer naar terug vanwege werk en saudade (het Portugese woord voor een mengeling van heimwee, weemoed en liefde).

In Licht op Lissabon loopt Lemmens door zijn geliefde stad. Hij vertelt over de dingen die hij ziet en wat die aan geschiedenis en cultuur herbergen. Hij doet verslag van gesprekken op straat en in restaurants, citeert uit brieven aan vrienden en memoreert ontmoetingen met schrijvers. Zijn schrijvers, die hij veelvuldig aan het woord laat komen in een poging de ziel van deze parel aan de Taag te vangen.

Bijpassende boeken en informatie

Mandy van Dijk – Duivelseiland

Mandy van Dijk Duivelseiland recensie en informatie van dit boek over het interneringskamp op het eiland Urk tijdens de Eerste Wereldoorlog. Op 20 april 2021 verschijnt bij Uitgeverij Atlas Contact dit geschiedenisboek van Mandy van Dijk.

Mandy van Dijk Duivelseiland Recensie en Informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Duivelseiland, Een interneringskamp, het eiland Urk en de Eerste Wereldoorlog. Het geschiedenisboek is geschreven door Mandy van Dijk. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van dit geschiedenisboek van Mandy van Dijk.

Mandy van Dijk Duivelseiland Recensie

Duivelseiland

Een interneringskamp, het eiland Urk en de Eerste Wereldoorlog

  • Schrijfster: Mandy van Dijk (Nederland)
  • Soort boek: geschiedenisboek, oorlogsgeschiedenis
  • Uitgever: Atlas Contact
  • Verschijnt: 20 april 2021
  • Omvang; 320 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitstekend)

Recensie en waardering voor het boek

  • “Mandy van Dijk schrijft fraai over het leven in een interneringskamp op Urk.” (Trouw)
  • “Urk is de afgelopen jaren nogal eens negatief in het nieuws geweest, door het verzet tegen coronavaccinatie en onrust veroorzaakt door jongeren. Maar Urk heeft ook een geschiedenis als eiland die eindigde in 1939 toen het een dijk kreeg die het verbond met Lemmer. Tijdens de Eerste Wereldoorlog nam het Urk een bijzondere positie in. Op het eiland werd een interneringskamp ingericht waar Belgische, Franse en Engelse legerofficieren werden gevangengehouden. Het waren mannen die in de meeste gevallen al vluchtpogingen vanuit andere kampen hadden ondernomen. Mandy van Dijk beschrijft op uiterst prettige wijze hoe het leven was voor vijf officieren in het bijzonder. Bovendien heeft ze veel aandacht voor de eilandbewoners en hun verhouding met de gevangenen. Niet alleen weet Van Dijk de rol van Nederland in WOI te verduidelijken, ze weet bovendien door de portretten dicht op de huid van zowel de eilanders als de soldaten te komen.” (Allesoverboekenoverschrijvers.nl, ∗∗∗∗∗)

Flaptekst van het boek over Urk tijdens de Eerste Wereldoorlog

Aan de rand van het eiland Urk stond in 1915 een met prikkeldraad omheinde houten barak. Daarin woonden Belgische, Franse en Engelse officieren die eerder vochten in de Grote Oorlog. Ze waren de Nederlandse grens overgekomen en het neutrale Nederland moest ze volgens het Vredesverdrag van 1907 interneren. In heel Nederland stonden destijds diverse kampen waar soldaten uit oorlogvoerende landen werden geïnterneerd. Vluchtgevaarlijke officieren werden verbannen naar kamp Urk, dat bekend stond als het Elba van de Zuiderzee, als Duivelseiland.

De weersomstandigheden op het kleine eiland waren bar, de Urkers waren pro-Duits en de officieren verveelden zich stierlijk. Hun belangrijkste doel: ontsnappen. Mandy van Dijk volgt een vijftal geïnterneerden van het front naar Nederland. Duivelseiland is een spannend relaas over deze vijf mannen, hun ontsnappingspogingen en hun relatie met de eilandbewoners bij wie de oorlog binnendringt via deze buitenlandse militairen. In het verhaal van dit kleine bijna vergeten kamp komt de grote geschiedenis van de Eerste Wereldoorlog in Nederland tot leven.

Bijpassende boeken en informatie

Matthias M.R. Declercq Urk RecensieMatthias M.R. Declercq (België) – Urk
Een dorp versus de wereld
journalistieke non-fictie
In Urk rekent Declercq af met de vooroordelen over Urk en laat hij een wereld zien die bijna niemand kent. Urk is een even bijzonder als onthullend boek, dat het dorp overstijgt en dat thema’s als vrijheid, religie en identiteit niet ontziet…lees verder >

Jolanda Ivonne Clément – Oostwaarts

Jolanda Ivonne Clément Oostwaarts recensie en informatie nieuwe Nederlandse roman. Op 20 augustus 2021 verschijnt bij uitgeverij Ambo | Anthos de debuutroman van Jolanda Ivonne Clément.

Jolanda Ivonne Clément Oostwaarts recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman Oostwaarts. Het boek is geschreven door Jolanda Ivonne Clément. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de eerste roman van de Nederlandse schrijfster Jolanda Ivonne Clément.

Jolanda Ivonne Clément Oostwaarts Recensie

Oostwaarts

  • Schrijfster: Jolanda Ivonne Clément (Nederland)
  • Soort boek: Nederlandse debuutroman
  • Uitgever: Ambo | Anthos
  • Verschijnt: 20 augustus 2021
  • Omvang: 256 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van de eerste roman van Jolanda Ivonne Clément

1952. De twaalfjarige Heindert kent het verleden van zijn moeder, Suze, niet. Dat ze in de oorlog een relatie had met een jonge Wehrmachtsoldaat weet hij niet, en evenmin dat hij een zoon is van die Duitser. Hoewel zijn moeder en hij telkens verhuizen – van dorp naar stad en terug – heeft hij een goed leven, dat draait om dromen en plaatjes. Maar ditmaal, nu ze in allerijl hun spullen pakken om te vertrekken, lijkt het menens. Ze laten alles achter en vertrekken met onbekende bestemming. Tijdens de vlucht ontdekt Heindert steeds meer van zijn verzwegen afkomst.

Oostwaarts van Jolanda Ivonne Clément is een indrukwekkende roman, die de tragedie toont van de jonge moeder, die een relatie had met een Duitse soldaat en daarvoor na de oorlog wordt geknipt, geschoren en gefilmd. De impact hiervan op haar en haar half-Duitse zoon Heindert wordt de lezer duidelijk via zijn adolescente observaties en de inzinkingen van de getraumatiseerde Suze.

Bijpassende boeken en informatie

Harold Hamersma – De vrouw die water liet aanbranden

Harold Hamersma De vrouw die water liet aanbranden recensie en informatie over de avonturen van een wijn- en eetschrijver. Op 20 april 2021 verschijnt bij Uitgeverij Ambo | Anthos het nieuwe boek met verhalen van wijnschrijver Harold Hamersma.

Harold Hamersma De vrouw die water liet aanbranden recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van De vrouw die water liet aanbranden, Avonturen van een wijn- en eetschrijver. Het boek is geschreven door Harold Hamersma. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van nieuwe boek met verhalen van wijnschrijver Harold Hamersma.

Harold Hamersma De vrouw die water liet aanbranden Recensie

De vrouw die water liet aanbranden

Avonturen van een wijn- en eetschrijver

  • Schrijver: Harold Hamersma (Nederland)
  • Soort boek: autobiografische verhalen
  • Uitgever: Ambo | Anthos
  • Verschijnt: 20 april 2021
  • Omvang: 256 pagina’s
  • Uitgave: Gebonden Boek / Ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Harold Hamersma te gast bij tv-programma Tijd voor Max

Op dinsdag 20 april 2021 is Harold Hamersma te gast in het tv-programma Tijd voor Max om te vertellen over zijn nieuwe boek.

Flaptekst van het boek met nieuwe verhalen van Harold Hamersma

In De vrouw die water liet aanbranden maakt wijn- en eetschrijver Harold Hamersma de lezer deelgenoot van zijn belevenissen in de wereld van de gastronomie.

Al meer dan dertig jaar schrijft Harold Hamersma in kranten en tijdschriften over zijn culinaire avonturen en is hij een graag geziene gast in radio- en tv-programma’s. Daarvoor bezocht en bezoekt hij alle continenten. Wie verre reizen maakt, kent veel verhalen, en niemand vertrouwt ze smakelijker aan het papier toe dan Harold Hamersma.

Zo laat hij de lezer kennismaken met de beste sommelier van de wereld, die geen idee had welke wijn hij in het glas had, met de maker van de champagne die bij Yab Yum werd geschonken en met de beer die hij op zijn bord kreeg in Noord-Vietnam. Hij schrijft over de avonturen die hij met cartoonist Kamagurka beleefde en vertelt waarom je nooit een eigen wijndomein moet beginnen. Ook blijft hij dichter bij huis als hij zich afvraagt of hij het culinaire met de paplepel ingegoten heeft gekregen of wat de eerste wijn was die hij dronk.

Tussen de gangen door laat Hamersma de lezer aanschuiven als hij gaat eten bij zijn moeder, de vrouw die zelfs water liet aanbranden. De vrouw die water liet aanbranden van Harold Hamersma zijn de smakelijke avonturen van een wijn- en eetschrijver.

Bijpassende boeken en informatie

Harold Hamersma Onder de rook van de Heineken RecensieHarold Hamersma (Nederland) – Onder de rook van de Heineken
Een jeugd in de Pijp
Uitgever: Ambo | Anthos
Ode aan een bijzondere wijk (de Pijp, Amsterdam), aan een liefdevolle jeugd en aan een tijd die voorgoed voorbij is…lees verder >

Sanne Thierens – Mjoeziekul

Sanne Thierens Mjoeziekul recensie en informatie boek over hoe Annie M.G. Schmidt en Harry Bannink de Nederlandse musical vormgaven. Op 20 mei 2021 verschijnt dit boek over de beginjaren van de Nederlandse musical, geschreven door Sanne Thierens.

Sanne Thierens Mjoeziekul recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Mjoeziekul, Hoe Annie M.G. Schmidt en Harry Bannink de Nederlandse musical vormgaven. Het boek is geschreven door Dave Grohl. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van het boek over de opkomst van de Nederlandse musical, geschreven door Sanne Thierens.

Sanne Thierens Mjoeziekul Recensie

Mjoeziekul

Hoe Annie M.G. Schmidt en Harry Bannink de Nederlandse musical vormgaven

  • Schrijfster: Sanne Thierens (Nederland)
  • Soort boek: muziekboek
  • Uitgever: Nijgh & Van Ditmar
  • Verschijnt: 20 mei 2021
  • Omvang: 416 pagina’s
  • Uitgave: paperback 
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Boek over de Nederlandse musical van Sanne Thierens

‘Ja, leuk,’ reageerde Annie M.G. Schmidt toen haar begin jaren zestig werd gevraagd om een musical te schrijven. Terwijl ze eigenlijk helemaal niet wist wat dat nou was, een mjoeziekul. Sanne Thierens ontmaskert in Mjoeziekul deze en andere mythes. Aan de hand van talrijke bronnen en interviews met betrokkenen reconstrueert ze de ontstaansgeschiedenis van de zeven musicals die Annie M.G. Schmidt en Harry Bannink samen maakten. Van Heerlijk duurt het langst (1965) en Foxtrot (1977) tot Ping ping (1984). Van het eerste idee en de soms moeizame schepping tot de immer roerige ontvangst.

Mjoeziekul is het fascinerende verhaal van een eigengereide schrijfster en een uitzonderlijke componist die samen aan de wieg stonden van een unieke Nederlandse musicaltraditie die nog altijd tot de verbeelding spreekt.

Bijpassende boeken en informatie

Vamba Sherif – Ongekende liefde

Vamba Sherif Ongekende liefde recensie en informatie over de inhoud van dit autobiografische boek. Op 20 april 2021 verschijnt bij Uitgeverij De Geus van de uit Liberia gevluchte schrijver Vamba Sherif.

Vamba Sherif Ongekende liefde recensie en informatie

Als de redactie het boek gelezen heeft, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Ongekende liefde. Het boek is geschreven door Vamba Sherif. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van dit boek met autobiografische verhalen van de uit Liberia gevluchte schrijver Vamba Sherif.

Vamba Sherif vertelt zijn tien jarige dochter Bendu zijn levensverhaal. Zij vraagt zich af hoe hij zonder moeder, haar oma in Nederland verzeild is geraakt. Hij begint haar te vertellen over de plek van zijn vooraanstaande familie in noord Liberia. Zijn familie bestaat uit geleerden, dichters, bemiddelaars, predikanten. Een samengaan van verschillende religies, een eeuwenoud volk dat haar geschiedenis met zich meedraagt, beschreven heeft in eeuwenoude manuscripten. Hoe hij als kind leerde van wijze overgeleverde familie verhalen, mythes, van de volwassen mannen. Hoe hij  gekoesterd werd door de sterke vrouwen uit de familie clan. Zijn moeder was een echte handelsvrouw, zijn oma zijn grote warmtebron. Zij zong voor hem, oude verhalen, sprookjes, wijsheden zong zij hem zachtjes in zijn oren. Zij troostte hem, leidde hem door het dagelijks leven. Hoe hij buiten speelde, hoe hij zich geliefd voelde. Hoe hij de schoonheid van het land ontdekte, verwend werd met het heerlijkste traditionele eten  Hoe hij leerde dat door de eeuwen heen alle omliggende landen een gemeenschappelijke geschiedenis hadden en hoe er langzaam barsten komen in deze geschiedenis en dat dit zou leiden tot een burgeroorlog.

Hij moet op de vlucht en komt bij zijn oudere broer in Koeweit terecht. Daar gaat hij naar de middelbare school en alhoewel hij de warmte van zijn gezin erg mist vindt hij toch zijn plek. En dan begint Sadam Hoessein te dreigen dat hij Koeweit aan gaat vallen. Wat oorlog doet met de burgers en vooral met de jonge vrouwen en meisjes. Dat de  broers niet anders kunnen dan vluchten. En via Jordanië komen zij uiteindelijk in Nederland terecht.

Vamba Sherif Ongekende liefde Recensie

Terwijl hij Vamba, snel de taal leert, zich op de toekomst richt, blijft zijn oudere broer Alpha  omkijken, terug, het verleden in, waar hij een baan als professor aan de universiteit had. Waar er naar hem werd opgekeken, waar hij iemand was. Maar Vamba vindt zijn weg naar de bibliotheek, leest de grote schrijvers. Hij is onder andere erg onder  de indruk van De Aanslag van Harry Mulisch. Begint zelf te schrijven, krijgt daardoor steeds meer grip op zijn verleden, heden en toekomst. Zijn schrijven dat hem helpt zijn leven te boekstaven, de Liberiaanse geschiedenis te doorgronden. En wellicht nog belangrijker deze geschiedenis vast te leggen voor een volgende generatie. Hij vertelt zijn dochter over de ontmoeting met haar moeder, tijdens een boekpresentatie. Hoe hij van haar onder de indruk raakte, hoe hij hoopte weer van haar te horen. Over zijn leven in het AZC, over het wanhopige traject op weg naar een verblijfsvergunning, over het toegewezen huis in Veldhoven. Over de band met de buren Jac en Trees, hoe zij een gids werden in zijn leven en dat eigenlijk nog steeds zijn, als vader en moeder voor Vamba en opa en oma voor Bendu en haar broers. Mensen die hem leerden voorbij kleur naar de mens te kijken, voorbij het onderscheid in ras, voorbij de verschrikkelijke daden van het kolonialisme, zonder blind te zijn voor het onrecht dat de zwarte bevolking is aangedaan.

Mooie liefdesverklaring aan zijn moeder, oma, zijn verscheurde land Liberia, de Afrikaanse tradities en Nederland

Een Ongekende liefde is wat mij betreft een ode aan het leven en de liefde. Een liefdesverklaring van Vamba aan zijn moeder, oma, zijn verscheurde land Liberia, aan de Afrikaanse  tradities en culturen, aan Nederland. Een steun aan alle Afrikanen die hun vaderland verlieten en ergens op een andere plek in de wereld weer een leven moeten opbouwen. Een liefdesverklaring aan zijn vrouw en kinderen. Een les voor alle lezers die nooit hoefden te vluchten. Hun ogen te openen voor deze liefdesverklaring van een immigrant, aan een land waar hij toevallig terecht kwam, die vallend, maar vooral blijmoedig opstaand zijn dochter aanspoort zichzelf te zijn, zodat haar werkelijkheid als kind van een zwarte vader en een witte moeder haar in staat zal stellen voorbij de onstuimige geschiedenis te kijken. Een erg belangrijk boek, gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (uitstekend).

Recensie van Mieke Koster

Ongekende liefde

  • Schrijver: Vamba Sherif (Liberia)
  • Soort boek: autobiografische verhalen
  • Uitgever: De Geus
  • Verschijnt: 20 april 2021
  • Omvang: 256 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitstekend)

Flaptekst van het autobiografische boek van Vamba Sherif

In Ongekende liefde vertelt Vamba Sherif zijn levensverhaal aan zijn tienjarige dochter Bendu. Hij wil dat ze weet wat haar Afrikaanse wortels zijn en wat voor lange, moeilijke weg mensen soms afleggen om te komen waar ze zijn. Vamba beschrijft zijn opgroeien in een vooraanstaande familie van geestelijk leiders en wetenschappers in Liberia. Een familie waarin plaats is voor verschillende geloven en de vrouwen een cruciale rol spelen. Als de jonge Vamba de ongeschreven wetten overtreedt en de familie te schande maakt, is het oordeel hard: verbanning. Zijn moeder zal hij nooit meer zien. Hij vertrekt naar Koeweit, vlucht wegens de Golfoorlog naar Syrië om uiteindelijk in een AZC in Nederland te belanden.

Bijpassende boeken en informatie

Isabel Allende – Wat wij willen

Isabel Allende Wat wij willen recensie en informatie over de inhoud van dit autobiografisch feministische boek. Op 20 april 2021 verschijnt bij Uitgeverij Wereldbibliotheek de Nederlandse vertaling van Mujeres del alma mía, het nieuwe boek van de Chileense schrijfster Isabel Allende.

Isabel Allende Wat wij willen recensie en informatie

Als de redactie het boek gelezen heeft, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Wat wij willen. Het boek is geschreven door Isabel Allende. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van het nieuwe feministische en autobiografische boek van de Chileense schrijfster Isabel Allende.

Ik overdrijf niet, als ik zeg dat ik feminist ben sinds de kleuterschool

Wat heerlijk is het om ook eens non-fictie te lezen van een grandioze schrijfster als Isabel Allende. Een boek vol persoonlijke verhalen en wijze inzichten, helder en met humor verwoord. In Wat wij willen, met als ondertitel: mijn leven als moeder, vrouw, feminist, deelt Isabel Allende haar persoonlijke ervaringen met machismo en hoe zij daar als feminist tegenaan kijkt.

“Ik overdrijf niet, als ik zeg dat ik feminist ben sinds de kleuterschool” schrijft ze. Al heel jong zag Allende dat haar moeder als vrouw heel duidelijk in het nadeel was ten opzichte van mannelijke familieleden. Allende legt uit wat het patriarchale systeem betekent: misogynie, racisme, homofobie, klassenbewustzijn, xenofobie en onverdraagzaamheid ten opzichte van afwijkende ideeën of mensen.

Feminisme omschrijft ze als een filosofische houding en een rebellie tegen de autoriteit van de man. Ze zegt het een zegen te vinden als vrouw te zijn geboren en deel te nemen aan de vrouwenrevolutie. Ondanks haar feministische visie op het leven trouwde Allende al vrij jong en kreeg ze kinderen. Ze leefde op toen ze voor een feministisch tijdschrift ging werken.

Isabel Allende Wat wij willen Recensie

Allende vertelt in het boek over de relatie met haar opa, haar moeder en kinderen en met haar kleinkinderen en hun visie op de wereld. Ook vertelt ze hoe het is om ouder te worden. Verder vertelt ze over de schrijnende situatie van vrouwen wereldwijd als het gaat over zelfbeschikking, geweld en tweederangs burger zijn.

De vraag/de stelling “Wat wij willen” beantwoordt ze voor vrouwen: veiligheid, gewaardeerd worden, in vrede leven, over eigen middelen beschikken, verbonden zijn en vooral liefde.

Veiligheid, gewaardeerd worden, in vrede leven, over eigen middelen beschikken, verbonden zijn en vooral liefde

Ze spreekt aan het einde van het boek de hoop uit, dat de corona-pandemie er uiteindelijk voor kan zorgen dat er drastische veranderingen op het gebied van gelijkwaardigheid voor alle wereldburgers. We kunnen ons immers heel bewust juist nú de vraag stellen: wat voor wereld willen we?

Ik heb Wat wij willen met veel interesse gelezen. Het voedt mijn hoop dat we op een dag in staat zullen zijn samen een nieuwe wereld te creëren. Een wereld waarin het voor elk mens mogelijk èn veilig is zichzelf te zijn en daarom gewaardeerd te worden. Ik denk dat ik er nóg meer feministe door ben geworden dan ik al was! Gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (uitstekend).

Recensie van Monique van der Hoeven

Wat wij willen

  • Schrijfster: Isabel Allende (Chili)
  • Soort boek: autobiografische non-fictie
  • Origineel: Mujeres del alma mía (2020)
  • Nederlandse vertaling: Rikkie Degenaar
  • Uitgever: Wereldbibliotheek
  • Verschijnt: 20 april 2021
  • Omvang: 176 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitstekend)

Flaptekst autobiografisch boek van Isabel Allende

In Wat wij willen neemt Isabel Allende ons mee op haar meest persoonlijke en emotionele reis in jaren. Ze vertelt over de belangrijke rol die het feminisme in haar leven speelt, van haar kindertijd tot nu. Ze roemt de vrouwen die haar leven richting hebben gegeven, zoals haar moeder Panchita, haar dochter Paula en haar literair agent Carmen Balcells. Maar ook schrijvers als Virginia Woolf en Margaret Atwood en vele anderen hebben haar geïnspireerd om zich in te zetten voor vrouwenrechten en om te strijden tegen achterstelling en discriminatie.

Vandaar dat ze ook met grote betrokkenheid schrijft over actuele thema’s als de #MeToo-beweging en het leven in tijden van een wereldwijde pandemie. En dat alles doet Allende met die onmiskenbare passie voor het leven en de aanstekelijke overtuiging dat er ook op haar leeftijd alle tijd is voor de liefde.

Bijpassende boeken en informatie

Toon Tellegen – God onder de mensen

Toon Tellegen God onder de mensen recensie en informatie over de inhoud van de nieuwe Nederlandse roman. Op 20 april 2021 verschijnt bij Uitgeverij Querido de nieuwe roman van de Nederlandse schrijver Toon Tellegen.

Toon Tellegen God onder de mensen recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman God onder mensen. Het boek is geschreven door Toon Tellegen. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de nieuwe roman van de Nederlandse schrijver Toon Tellegen.

Recensie van Tim Donker

Toon Tellegen. Spreek die naam uit als je in een donker hoekje van mijn kamer staat. Noem hem in het park. Fluister hem in de supermarkt als ik naar het juiste merk gezouten roomboter zoek. Schreeuw hem van de daken. Zeg “Toon Tellegen” waar dan ook, en ik zal aan mijn zoon denken.

Mijn zoon. Mijn moje prachtige zeven nee bijna achtjarige zoon. Toen hij een jaar of vijf was, ben ik begonnen hem voor te lezen uit Misschien wisten zij alles. 313 verhalen over de eekhoorn en andere dieren. Elke avond voor het slapen gaan. Twee of drie verhalen per keer. Tenminste dat was steeds het uitgangspunt. Maar altijd bedelt hij er wel een paar verhalen bij. Inmiddels hebben we het boek al een aantal maal helemaal uit gelezen. Dan beginnen we weer opnieuw. Het is grappig om te zien hoe hij in de loop der jaren anders is gaan reageren op wat in essentie dezelfde verhalen zijn. Eerst onderging hij ze vooral. Later stelde hij steeds meer vragen over de verhalen. We hebben heel wat keren zitten mijmeren, denken en filosoferen naar aanleiding van wat hij altijd is blijven noemen de “eekhoorn en mier”-verhalen. Tegenwoordig levert hij vooral kommentaren, bedenkt alternatieve eindes of extrapoleert de gedragingen van de dieren tot in het (nog) absurde(re).

Maar vroeger. Ja vroeger. Vroeger was alles anders natuurlijk. Vroeger had ik nog geen zoon. Vroeger was ik in de twintig. Ik was natuurlijk niet in al het vroeger dat er ooit geweest is in de twintig maar er was een vroeger waarin ik in de twintig was. Het twede millennium liep op zijn einde, en de jaren negentig van de twintigste eeuw waren grofweg halfweg of een beetje verder nog. Grunge was -gode zij dank- een kortstondige rage gebleken. Ik sprak Femke nooit meer, en dat vond ik wel zuur. Ik liep rond op een opleiding waar mensen zich trachtten te bekwamen in het schrijven van uiteenlopende tekstsoorten en met “rondlopen op” was mijn verbintenis met die opleiding wel ruimschoots omschreven. Rondlopen en kijken. Naar mijn medestudenten, Ah!, dacht ik dan, dit is waarschijnlijk het soort mensen dat mijn moeder bedoelde als ze het over wouldbe’s had. De haardrachten, de kledij, de baardjes, die stompzinnige grijnzen op die stompzinnige koppen. Maar vooral dat ongelooflijke gezwets dat ze uit hun botten sloegen om intelligent of interessant over te komen. Soms stond ik stil, en luisterde ik even. Nooit zei ik iets.

Wat in die dagen erg hip was bij deze mensen was zeggen dat je kinderboeken las. Misschien moest je zelfs wel zeggen dat je voornamelijk kinderboeken las, of louter kinderboeken. En altijd weer met datzelfde afgezaagde argument: “want ja die zijn tenminste nog fantasievol” en als je niet oppaste kwam er ook nog een halfbakken filosofietje over de kindergeest achteraan ook. Maar dan was ik meestal al door gelopen.

De naam die bij zulke gesprekken het vaakst viel was Toon Tellegen. Toon Tellegen Toon Tellegen allemaal lazen ze Toon Tellegen. Ik had een hekel aan die man zonder ooit een letter van hem gelezen te hebben. Kun je iemand kennen op grond van zijn publiek? Ja. Nee. Natuurlijk niet. Hum. Weet je – mede daarom ben ik gestopt naar konserten te gaan. Ik wilde het publiek niet zien dat hoorde bij de muziek die ik lief had. Ik wilde me niet afvragen of ik ook dat publiek was. Ik wilde me ook niet afvragen of het publiek wat zei over de muziek en of de muziek dan wat zei over mij. En ook schrijvers hebben een publiek al word je daar doorgaans minder mee geconfronteerd.

Maar met Misschien wisten zij alles. 313 verhalen over de eekhoorn en andere dieren kreeg Toon Tellegen voor mij in één klap het mooiste en liefste en wijste publiek dat een mens zich wensen kan. Als dat publiek niet zeven nee bijna acht jaar geleden ter wereld was gekomen had ik God onder de mensen misschien nooit willen lezen. Dan was Toon Tellegen een naam gebleven die verbonden aan hipsters, aan alto’s, aan wouldbe’s (o en gode moge ik aub niet één van hen zijn). Maar ja. Je kunt een schrijver niet kennen aan zijn publiek hé. Die lieve, absurde, maffe, licht-ontregelende, filosofische, sprookjesachtige, grappige, dromerige, wijze, bedachtzame, bizarre, leuke, rebelse, dwarse, groteske, mysterieuze, fijne, verslavende, kontemplatieve, opruiende, moje, fantastische verhaaltjes in Misschien wisten zij alles. 313 verhalen over de eekhoorn en andere dieren waar een zoon en zijn vader na bijna drie jaar nog altijd geen genoeg van kunnen krijgen die waren toch echt van diezelfde Tellegen wiens naam ik in dat laatste decennium van het vorige millennium niet kon horen zonder onpasselijk te waren. Dus hop doe maar Theo geef maar hier die God onder de mensen.

De toon, toets, kleuring en schrijfstijl in deze korte verhalen over God herken ik direkt uit de “eekhoorn & mier”-verhalen (vertelde ik je al dat mijn zoon ooit zelf een “eekhoorn & mier”-verhaal schreef?), maar er is iets, er zit iets bij of er mist iets. Maar eerst – het onderwerp, de hoofdpersoon: God. Ja God. O God het gaat over God. (zegt August Hans den Boef O God, er is geen God) (zeggen Elsbet De Pauw en Max Urai Voor God held werd, was zij een saaie vrouw in ademnood) (zegt Tom Waits There is no devil, that’s just God when he’s drunk) (zegt Roger Waters What God wants God gets God help us all). Waarom zou een mens schrijven over God? Die vraagt stelt Tellegen zichzelve ook in het voorwoord.

En hij antwoordt ook. Want soms stel je je vragen die je zelf kan beantwoorden. Hij zegt: “Over God heb ik absolute zekerheid en absolute onzekerheid, verder over niets.” En: “Daarom kan ik vrijmoedig over hem schrijven, zonder schroom, zonder wroeging, zonder angst, zonder spot, zonder bitterheid, zonder jaloezie, zonder wrok, zonder vooringenomenheid, zonder terughoudendheid, zonder illusie, zonder sarcasme, zonder rancune, zonder ontzag, zonder mededogen, zonder hoop en zonder zijn naam te misbruiken.”

Dat klinkt niet alsof God onder de mensen (ondertitel: Verhalen en aantekeningen over God, wie hij ook is) een verbeten afrekening is van een ex-gelovige. Of het nietsontziende sarcasme van een atheïst. Maar het klinkt evenmin alsof het hier om een vrome verheerlijking zou gaan (zegt Arnold: bij mannen is het mannelijk, bij vrouwen is het vrouwelijk maar bij de Heere is het heerlijk). Agnostische overpeinzingen, is wat ik dacht te gaan lezen en dat leek me passend voor de schrijver van de veellagige “eekhoorn en mier”-verhalen.

Die “eekhoorn en mier”-schrijver ontmoette ik als gezegd vrijwel onmiddellijk. De God die door Nietzsche was doodverklaard en door Van Ostaijen gezien werd als de absolute negatie, treedt hier als mens-onder-de-mensen op in verhalen die sjarmant, lieflijk, speels, licht vervreemdend, poëtisch en tamelik humoristies zijn (naja, voorover slaan van het lachen deed ik bij God onder de mensen niet één keer, maar glimlachen, grijnzen en grinniken deed ik veel, heel veel). Omdat de verhalen in dit boek me zo sterk deden denken aan “eekhoorn en mier”, en omdat het duidelijk niet van enige grappigheid ontbloot was dacht ik er verscheidene malen aan een verhaal voor te lezen aan mijn zoon. Maar geen enkel verhaal leende zich daar echt toe. God onder de mensen is nie veur kinders. Omdat. Omdat. Ja. Ik weet het niet. Er zit veelal venijn in de staarten. Er begon me iets te dagen.

De sfeer neigt naar die van de kinderverhalen maar de strekking is vaak eerder aan volwassenen besteed. Aw goed. Misschien wisten zij alles kent ook lagen die de voorlezende ouder eerder vatten zal dan het toehorende kind. Het is niet voor niets dat mijn zoon en ik zoveel gepraat hebben naar aanleiding van dat boek. Misschien wisten zij alles is een kinderboek waaraan ook volwassenen genot kunnen beleven; God onder de mensen is een kinderboek voor volwassenen (en ongeschikt voor kinderen) en dat is anders. Dat scheelt. Dat scheelt een hele dimensie.

Toon Tellegen God onder de mensen Recensie

Het eerste is dat ik denk dat het zeer wijs van Tellegen is geweest om God onder de mensen na 136 bladzijden voor gezien te houden. En dan nog. Je hoort altijd zeggen dat het zo geniaal geweest is van John Cleese om het wat Fawlty Towers betreft bij twaalf afleveringen verdeeld over twee seizoenen te houden maar alsnog zitten er tussen die twaalf een paar erg zwakke afleveringen. Die met die Amerikaan bijvoorbeeld is bijzonder vervelend en bijzonder ongrappig. Zo ook. Ik las deze 136 bladzijden in vijf of zes sessies uit. Dat had niet gehoeven. De verhalen zijn kort en behoeven veelal geen loodzware leesinspanning. Maar toch. Als ik te lang in God onder de mensen las (en dan bedoel ik langer dan tien minuten en dat zeg ik niet om grappig te doen), naderde Tellegen de grenzen van mijn geduld gevaarlijk dicht. Dan legde ik weg, dan ging ik andere dingen doen. Dan dronk ik koffie, dan zwaaide ik vriendelijk naar de buurman, dan verschoof ik wat papieren op de secretaire, dan stofte ik mijn lampen af. Later – vaak een dag later maar het kon ook wel een paar uur later zijn – had ik dan wel weer trek in één of twee verhalen uit God onder de mensen. Maar ook laters raken op, mensen. Ook laters raken op. Als Tellegen met God onder de mensen was afgekomen met een werkelijk lijvig boek en mijn lektuur dus verdeeld had moeten worden in vele laters dan was het voor mij naar verloop van acht of tien laters gaan verzanden in gekunstelde anekdotiek. Of lees: meer van hetzelfde.

Ja nu heb ik u waar ik u hebben wil. Dat laatste kon van Misschien wisten zij alles niet gezegd worden. Nee sterker: bij de herhaalde herlezingen zijn de verhalen nog steeds nieuw. Voor mijn zoon, maar evengoed voor mij (en echt niet alleen omdat zijn reacties op de verhalen in de loop der jaren veranderd zijn). Die kracht mis ik bij God onder de mensen. De agnost. Ik mis de agnost. God krijgt vele gezichten in dit boek, maar haast geen enkele is echt prettig. Hij is gek, besluiteloos, onverzorgd, agressief, haveloos, wreed, onvoorspelbaar, grillig, lomp, kil, gevoelsarm, behoeftig, nukkig, cynisch, onredelijk, ongeduldig, gemeen, hautain, kinderachtig, kleinzielig, lichtgeraakt, onhandelbaar en soms een regelrechte psychopaat. Tellegens God komt er bekaaid vanaf. Maar de mensheid niet minder. Hun liefde voor God is dociel, onderdanig, werktuigelijk of veeleisend en egoïstisch. Over Opperwezens en de mensen die in Hen geloven, lijkt Tellegen toch niet al te vleiende gedachten te koesteren.

In de verhalen varieert de toon wel (absurd, grimmig, licht, hard, kluchtig) maar de vele gezichten van God zijn haast alle wat stuurs. Zelden aimabel. Behalve in het laatste verhaal, waar God een schommelend achtjarig kind is. Ik dacht: nog van dat. Maar toen was het boek uit.

God had vaker een kind moeten zijn. Of een dier. Of voor mijn part een saaie vrouw in ademnood. Een plek had ook gekund. Of de regen. In ieder geval minder vaak een man. En minder vaak onaangenaam. Het spektrum is minder wijds dan het had kunnen zijn waardoor ik, in weerwil van de bewering op het achterplat, een zekere diepgang mis in God onder de mensen. Het boek bracht me steeds in een prettige stemming, maar het zette me niet aan het denken. Dat zou mijn klacht zijn als er een klacht moest zijn.

Waarom moet er een klacht zijn?

Er moet geen klacht zijn. Het kan ook zonder klachten. Negeert dan het bovenstaande grotendeels en neem alleen mee dat God onder de mensen een fijn en licht en grappig boek is met kleine verhalen over een zeker niet altijd onberispelijke God. Maar neem nog één tip van mij aan. Lees niet lang in dit boek. Lees kort. Lees heel even. Wel, als dit dan toch een kinderboek voor volwassenen is, leg het op uw nachtkast. Lees elke avond één verhaal (ik zou bijna zeggen verhaaltje maar ik hou niet zo van diminutieven), knip het lichtje uit en val in slaap. Droom rare en merkwaardige dromen. Droom lucide. Slaap uw allerdiepste slaap. Morgen is nog anderhalve zalige eeuwigheid ver weg.

God onder de mensen

  • Schrijver: Toon Tellegen (Nederland)
  • Soort boek: Nederlandse roman
  • Uitgever: Querido
  • Verschijnt: 20 april 2021
  • Omvang: 136 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van de roman van Toon Tellegen

God bestaat steeds opnieuw in Toon Tellegens gedachten. Soms is hij een kluizenaar, dan weer wordt hij wegens wangedrag aangehouden of is hij een buitengewoon goede balletdanser. Ook in de zomer draagt hij een dikke winterjas en regelmatig twijfelt hij eraan of de mensen van hem houden. Gelooft hij wel in zichzelf? Hij zit een keer in iemands hoofd, hij wordt betrapt op overspel, hij bedenkt een nieuwe, betere God, hij is af en toe onredelijk en kwaadaardig. Maar ook liefdevol en onzeker. Hij lijkt verdacht veel op een mens, maar is toch steeds God. ‘God wist alles, maar niet of hij wel bestond.’
Op weergaloze wijze speelt Toon Tellegen met onze ideeën, gevoelens en verlangens over het bestaan van God in de wereld – voor alle gelovigen en ongelovigen.

Bijpassende boeken en informatie

Suzanne Vermeer – Zomeravond

Suzanne Vermeer Zomeravond recensie en informatie nieuwe Nederlandse thriller. Op 20 april 2021 verschijnt bij Uitgeverij A.W. Bruna de het nieuwe boek van de Nederlandse thrillerschrijver Suzanne Vermeer.

Suzanne Vermeer Zomeravond recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de Nederlandse thriller Zomeravond. Het boek is geschreven door Suzanne Vermeer. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van deze nieuwe thriller van de Nederlandse schrijfster Suzanne Vermeer.

Suzanne Vermeer Zomeravond Recensie

Zomeravond

  • Schrijfster: Suzanne Vermeer (Nederland)
  • Soort boek: Nederlandse thriller
  • Uitgever: A.W. Bruna
  • Verschijnt: 20 april 2021
  • Omvang: 320 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van de nieuwe thriller van Suzanne Vermeer

Lauren Martens is met haar zus Celeste en hun ouders op vakantie in de Ardèche, wanneer Celeste op een avond niet terugkeert van een bezoek aan de discotheek. Twee dagen later wordt ze gewurgd teruggevonden aan de oever van een rivier. Al snel wordt een verdachte opgepakt, Julien Fournier, maar die ontkent in alle toonaarden. Toch wordt hij schuldig bevonden en veroordeeld tot levenslang.

Twaalf jaar later is Lauren hulpofficier van justitie in Groningen als ze benaderd wordt door Nadine Dubois, een Franse journaliste die een populaire true crime-podcast maakt. Julien Fournier beweert nog steeds onschuldig te zijn en heeft de journaliste gevraagd zijn zaak te onderzoeken. Hoewel Lauren eerst geen enkele behoefte heeft om de boel weer op te rakelen, weet Dubois haar toch over te halen terug te keren naar Aubenas, de stad waar haar zus werd vermoord.

Bijpassende boeken en informatie