Alle berichten van Redactie

Donald Niedekker – Rouw

Donald Niedekker Rouw recensie en informatie over de inhoud van het boek met berichten. Op 29 augustus 2024 verschijnt bij uitgeverij Koppernik het nieuwe boek van de Nederlandse schrijver Donald Niedekker. Hier lees je uitgebreide informatie over de inhoud van het boek, de schrijver en over de uitgave.

Donald Niedekker Rouw recensie

Als er in de media een boekbespreking of recensie verschijnt van Rouw, het nieuwe boek met berichten van de Nederlandse schrijver Donald Niedekker dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Donald Niedekker Rouw

Rouw

  • Auteur: Donald Niedekker (Nederland)
  • Soort boek: berichten
  • Uitgever: Koppernik
  • Verschijnt: 29 augustus 2024
  • Omvang: 288 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 22,50 / € 9,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van het nieuwe boek met berichten van Donald Niedekker

In september 2020 overleed de moeder van Donald Niedekker via euthanasie. De dagen erna begon hij haar te eren met kleine betekenisvolle  handelingen. Misschien voor een week, dacht hij, een maand hooguit. Het werden vijf maanden, van haar overlijden op 4 september tot haar verjaardag op 2 februari.

Van dit rituele gedenken deed Niedekker in zijn dagboek verslag. Gaandeweg kregen de notities het karakter van een levensschets van zijn moeder, een vrouw wier kindertijd in de oorlog lag, die in de opbouwjaren volwassen werd, haar gezin stichtte in tijden van emancipatie en loonexplosie, die kind aan huis was in het Concertgebouw en in de KNVB streed voor gelijke behandeling van vrouwen.

De vijf maanden van gedenken openden in Niedekkers geheugen luiken naar vergeten voorvallen en familietaferelen. Maar meer dan een duik in het verleden werd zijn rituele rouwen een aftasten van gevoelens en nabestaan voor zijn moeder. Het schrijven werd een tot leven wekken.

Bijpassend boeken

Donald Niedekker Ochtenden recensieDonald Niedekker (Nederland) – Ochtenden
berichten 1
natuurverhalen
Uitgever: Koppernik
Verschijnt: 15 juni 2023
Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitstekend)

Maria Perez-Talavera – Figures of Wood

Maria Perez-Talavera Figures of Wood review, recensie en informatie over de inhoud van de roman van de Venezolaanse schrijfster. Op 17 oktober 2023 verschijnt bij What Books Press de Engelse vertaling van de debuutroman van de uit Venezuela afkomstige schrijfster María Pérez-Talavera. Hier lees je informatie over de inhoud van de roman, de schrijfster en over de uitgave.

Maria Perez-Talavera Figures of Wood review en recensie van Tim Donker

Gaat hij nu. Zie hem gaan, als hij nog gaat, daar, lopend, als hij, t schrijverken, langs wegen van eertijds – het bospad waar hij haar hoopt te ontmoeten. Hij. t Schrijverken. Hoopt. Hoopt en loopt. Langs dat bospad waar hij ooit zoveel gelopen heeft, in andere tijden, toen de zon nog wat vaker scheen, toen de tijd nog ruimte was, een ruimte voor hem, onduidelijk maar veelbelovend. Misschien komt hij haar tegen. Haar. Dregke. Die ooit. Daar liep. Samen met hem. De kans is klein maar niet onbestaande. Een ommetje met de hond. Gewoon maar een slenter eindsweegs het bos in. Waarom niet. Ze zal hem zien staan, met dat boek in zijn hand. Dat boek. Figures of wood. De debuutroman van María Pérez-Talavera. Als hij haar ziet naderen, zal hij wapperen met het boek en ten spreken aanvangen alsof geen jaren voorbijgegaan zijn.

“Zie hier,” zal hij zeggen, “zie hier & dit boek. Figures of wood. María Pérez-Talavera. Feitelijk een vertaling. Eran de madera heette het orzjieneel, en het kwam in 2019 uit in, kpeins, Panama. Paul Filev vertaalde het naar het Engels – “ en hier zwijgt hij even. t Schrijverken. Zwijgt stil. Geheel momenteelderlijk houdt hij ernstig rekening met de mogelijkheid dat de peins bij Dregke nu is dat hij haar zelden sajer ontvangen heeft. Maar dit is wat hij te zeggen heeft, wat hij te zeggen heeft, en voortspreken moet hij voortspreken doet hij: “Hij vertaalt Spaanse en Macedonische boeken naar het Engels. Sommige mensen doen dat. Een kort biografietje achterin dit boek somt wat van zijn vertaalwerk op. Een boek over de vrouw van Gustav Mahler, geschreven door Sasho Dimoski. Van wie ik nog nooit gehoord had. Ik heb het even opgezocht, Dregke-lief, het is een erg dun boekje, het zou best interessant kunnen zijn. Biografiese fiksie. Ik stuitte op een zin. Jij had je muziek, ik had alleen maar jou. Dat vond ik geen onaardige zin, een beetje vet misschien, een beetje teveel melodrama misschien. Maar niet onaardig. En ook nog. Voort en vuts, die Filey. Een komenvanleeftijd-roman voor jong volwassenen van een of andere Venezolaan, de vertaling verscheen echter wel bij Turtle Point Press van wie geweten is dat ze int verlee al eens boeken uitgaven die niet half slecht waren. Een gefiksjonalizeerd verslag van de periode dat de Australiese schrijfster Miles Franklin als verpleegster diende tijdens de Eerste Wereldoorlog. Geschreven door een zeer oude Macedonische schrijver. Zulke boeken, Dregke, vertaalt hij. Er lijkt nauwelijks een plan, literatuuropvatting of zelfs maar voorkeur aan ten grondslag te liggen. Toevallige boeken. Misschien dat ik er daarom over begon. Toevallige boeken is wat het is, is wat dit is. Figures of wood. Een toevallig boek. Is waarom we hier staan. Op een bospad dat ik ons bospad durf noemen, uit een tijd, uit levens, die ook altijd alleen maar toevallig zijn.”

Staat hij nu. Als hij nog. Een beetje dik vond hij zijn woorden wel. Hij had er al bijna zijn tong aan geblesseerd. Maar nu moet hij verder, nu moet hij spreken, zolang ze daar nog staat, zijn Dregke. “Dat ik Figures of wood in handen kreeg is echter allerminst toevallig. Iemand sprak, iemand zei, waar ist werk van; iets met Amerikaanse pressers & lamplicht. En schijnen deed ik het licht dus maar op Amerikaanse pressers. Ik ken What Books wel zo’n beetje, en dat is wat je doet dan, nog maar eens kijken naar wat je al zo’n beetje kende, want dat is dan misschien de eigen blik en niet de blik van de stapels waar iemand stokken in steken wou. Of. Naja. Zelfs “een beetje” dient gerelativeerd. Gary Oldman is a building you must walk through van Forrest Roth is wat ik “zo’n beetje” ken. Een mooi boek, liefste Dregke, zeer lezenswaard, je zou eens, je moest eens. Er klonk op zo bitterzoet een klacht over waar ist werk van, en ik dacht aan What Books, nieuwsbrieven, dat is het dan, hoe gaan die dingen, ik wilde inmiddels zelf ook graag weten waart werk was van, en dan nieuwsbrieven, me, inschrijven op, de nieuwsbrieven van al die Amerikaanse pressers die ik al was het maar “zo’n beetje” kende. Het was toen dat ik iets vernam over Figures of wood.”

Een heel klein beetje toevallige wijn zou dit kompleter maken. Een zeer toevallige plaat zou dit mojer maken. Maar er is alleen maar bos, alleen maar pad, alleen maar Dregke en t schrijverken. Doch wat kan er mojer zijn, feitelijk?

“Dat omslag vond ik mooi, Dregke, zo oppervlakkig was het. Dat hoofdloze lichaam, alleen maar nek, Ge lult uit uwen nek zeiden wij vroeger in Helmond, hoofdloos lichaam, staand op, zo lijkt of was althans mijn assosjaasie, een giganties spiegelei waaruit ook nog twee ijle figuren voortkomen, een rood en en een zwart, deze bijna abstracte figurativiteit vond ik mooi. En de eerste zinnen spraken me aan: “It seems like Monday today because yesterday felt more like a dull Sunday to me. It rained in the afternoon and they brought me a pastry and a cup of hot chocolate to my room. The woman with the purple hair sat with me until I had finished the snack. Her eyes remind me of those physical maps that hang on classroom walls, fine veins streaking across the whites of her eyes like rivers. I ate and drank slowly, without talking or becoming distracted, savoring every bite and sip, licking my fingers and dabbing up all the crumbs of the plastic tray and then placing them on the tip of my tongue. Whenever I looked up, I met her watchful gaze.” Zie je? Van zo’n begin hou ik. Het heeft meteen al zoveel. Een zekere landerigheid, een sterke sfeer, iets banaals met die zever over dagen en waaraan je ze zou kunnen herkennen. Mysterie, ook. Wie is die ik?, en wie de vrouw met het paarse haar?, wat is dat voor iets vreemds om iemands ogen met landkaarten te vergelijken?, waar speelt dit alles zich af?, de schrijfster trekt de lezer naar zich toe en houdt hem tegelijk op afstand, dat vond ik sterk. Sterk genoeg om dit boek maar meteen te bestellen.”

En achter het bos: de wereld.
En verder: alles.
En hier: zwijgen, en zoeken naar woorden.

“En dan wachten op zo’n boek, liefste Dregke. Dat is wel weer anders dan de stapels, die gewoon komen, waarvan je nooit weet wat het brengt. Ouderwets wachten op een boek dat je besteld hebt, en waarop je je verheugd. Het kwam binnen op een woensdag. Alles komt altijd binnen op een woensdag. Het zat in één enveloppe met een dichtbundel van Kat Dixon, de enveloppe was veel platter dan ik bij voorzorg bedacht had. Ik dacht Dit is waarschijnlijk alleen de dichtbundel, Figures of wood komt later wel een keer. Wat ik nooit doe is zulke enveloppen meteen openmaken. Ik weet niet. Dat gaat tegen iets in. Daar zit een gretigheid in die me niet bevalt. Zo’n enveloppe moet eerst even liggen. Die open je eerst pas enkele dagen later, bij voorkeur midden in de nacht, bij voorkeur met iets goeds in je glas. Maar openen doe je hem wel, uiteindelijk. Jammer is dan dat het al direkt een teleurstelling brengt. De dichtbundel van Kat Dixon en Figures of wood pasten gemakkelijk allebei in een bedroevend platte enveloppe. Beide boeken waren veel dunner dan ik had gehoopt. Maar ja. Dan stilte. Want waarom hopen op dikke boeken? Er is geen enkele reden om aan te nemen dat een dik boek je meer te bieden heeft dan een dun boek. Integendeel. Gij kent de theorie over excipiens wel…”

t Schrijverken stelt zich voor dat Dregke spreken zou, nu, haar stem, haar moje stem, haar prachtigmoje stem, en dat ze “Pierre Michon” zegt, die naam, uit die mond, op een dag, op een bospad, de schoonheid van dat alles. Zo bepeinst t schrijverken zich het.

“Ja…” zegt hij aarzelend, haar stem nog proevend op zijn tong, een smaak die nog even moet blijven voor hij verder spreekt. “Ja. Maar niet gezegd is dat een dun boekje geen excipiens zou bevatten. Want ik ging lezen. En zo lang was het goed. Zo lang was het mooi. Dat wankele evenwicht tussen mysterie en dagdagelijksheid, dat weet Pérez-Talavera goed vasthouden. Aanvankelijk toch. Ze schakelt heen en weer tussen het verleden en het heden van een man die alleen gekend is bij de letter L. Zo ondertekent hij ook zijn eigen brieven. Dat er ergens in de tijd, ergens in dat verleden of in dat heden “iets” moet zijn gebeurd met L kan de lezer al vrij snel raden want in het heden zit L in een gevangenis, of, waarschijnlijker nog, een psychiatrische inrichting. Maar Pérez-Talavera laat veel in het vage, en dat is mooi. Zo blijft de reden van L’s collocatie lang onduidelijk. In de verledenlijn tekent zich een wat eenzame, dromerige, belezen en allicht niet onintelligente jongeman af die soms met enige verbazing naar de mensen om zich heen kijkt. Misschien is een neiging tot het obsessieve hem niet helemaal vreemd. L’s opa maakte samen met zijn opa houten figuurtjes gebaseerd op de figuren uit het dorp zoals het er in vervlogen jaren moet hebben uitgezien: er was een houten smid, een slager, een visser, een boer, enzoverder. Het zijn, ge peinst het reeds, deze figuren waaraan het boek zijn titel ontleent. Het was L’s enige speelgoed toen hij klein was en hij was er dol op. Hij nam de doos met de houten figuurtjes in zelfs een keer mee naar bed, want hem op boze woorden van zijn vader kwam te staan. Boze woorden en meer niet, hou dat vast.”

t Schrijverken ziet Dregke staan, met “boze woorden” in haar handen & zie die handen & zie die vingers & zie die Dregke.

“Troost. In zijn aan broers, zussen of vriendjes nogal arme jeugdjaren waren de houten figuurtjes vooral troost. Een troost die hij later zocht in boeken. Ja. L. En literatuur. Twee keer een L. Je mag in proza best af en toe platvloers zijn, zei een docente van mijn opleiding ooit eens tegen een medestudente. Misschien heette die wel María. Ha. Maar hoe ook, literatuur neemt stilaan de plek in van de houten figuurtjes. L komt vaak in de bibliotheek en leert daar buiten bibliothecaresse “Señorita Ritter” bijvoorbeeld ook Mikhail kennen. Daar komt die droge, lichtelijke wereldvreemde blik van L mooi naar voren. Mikhail spaart superheldenstrips, maar niet om ze te lezen. Dat bevreemdt L. Waarom zou je heel erg veel ergens van hebben om er vervolgens niks mee te doen? En elders, of, naja in de hedenlijn, valt het hem op dat twee mensen met elkaar praten maar dat de dingen die de eerste zegt niets te maken hebben met de dingen die de twede zegt, of andersom. Misschien moet je enige kennis van sociale situaties hebben om te snappen dat er verzamelen om het verzamelen bestaat, of gezwets om het gezwets; misschien moet je al eens uit je eigen wereld gestapt zijn om te weten dat niet alles een functie of een doel heeft. Dat er ook dingen louter om zichzelf bestaan. L heeft dat inzicht duidelijk niet en dat maakt hem af en toe -onbedoeld- erg komisch.”

En Dregke en de onbedoelde zon, en de onbedoelde dingen. Hoe Dregke daar staat, bijvoorbeeld, en in haar eentje een heel publiek is. Een publiek van anderen inclusief haarzelf, denkt t schrijverken onwillekeurig. Vraagt zich dan af waar hij die woorden ookalweer van kent. Overweegt het Dregke te vragen, weet het dan ineens weer, vraagt zich weer af of hij het Dregke zal vragen en of zij het ook weet en zeggen zal: “Het is de titel van een seedee van Flies Inside The Sun, schrijverken.”

“Dan is er nog Don Gastón. De apotheker. Ook zo iemand die L heeft leren kennen in de bibliotheek. Don Gastón is ouder dan L, die tegen deze tijd in het verhaal een puber is. De literatuurliefde van Don Gastón is dus gerijpter dan die van L, en hij treedt op als zoiets als een gids. Laat twee keer per maand een flink pakket boeken in bruin papier achter op de stoep van L’s huis. Zijn moeder vraagt hem nog een keer waarom die man zo vaak zoveel boeken aan L geeft en hoewel hij zeer veel namen en titels heeft leren kennen op deze manier (waar hij erg bij mee is) uiteindelijk voelt L zich bezwaard en vraagt Don Gastón te stoppen boeken achter te laten op zijn stoep. Zijn stapels. Ha. Steekt er zelf stokken in. Jaja.”

En denkend aan bladeren en aan gras zegt t schrijverken ineens: “Er zitten flink wat Walt Whitman-verwijzingen in dit boek trouwens. Sietaten aan het begin van de hoofdstukken, maar ook doorheen het verhaal. De houten figuurtjes worden ook met Whitman behangen. Een leven, dat van L, dat meer en meer van literatuur gemaakt lijkt. Anderzijds ook, beer in geest, een wat kwakkelend leven. Want ook Amerikaanse achterplatten staan dus klaarblijkelijk bol van de zever, Dregke. L’s condition worsens helemaal niet met ietsj peetsj; ook in de heden-lijn zien we een rustige, stabiele en helder denkende L. Tegen het eind wil de vrouw met het paarse haar -we komen nooit te weten wie zij precies is- er een keer bij zijn als L gaat douchen, iets dat L niet wil, hij weert haar af, is daarbij misschien iets hardhandiger dan hij wil. Dat komt hem duur te staan. Doktoren menen dat L agressief is, onhandelbaar, voortdurende observatie nodig heeft. Al zijn voorrechten, zoals alleen op zijn kamer eten, worden hem ontnomen, en iedereen beziet hem als een monster. Dáár wordt L een beetje paranoïde van, maar ja, kun je hem dat kwalijk nemen? Je had in Figures of wood een commentaar op de onredelijkheid van de psychiatrie kunnen lezen. Niet gericht op mensen, hulp, patiënten zorg, maar louter bestaand uit onverzettelijke theorieën en domme regeltjes.”

Hij zou kunnen losbarsten, t schrijverken, maar hij blijft rustig.

“Dat had ik zo graag willen doen, Dreggie. Dit boek voor Kafkaesk houden. Een jongmens wordt in een gesticht gesmeten, alleen maar omdat hij van literatuur houdt, een beetje wereldvreemd is en afwijkt van de massa. Dat je niet gek hoeft te zijn of gek gevonden te worden en hoe dat dan weer zelfvervullend wordt: in het gesticht wordt wie nog niet gek was wel gek gemaakt. Helaas had Pérez-Talavera een ander plan en niet alleen is dat een wat afgezaagd plan, ze werkt het ook nog eens slordig uit. Doorheen het boek komt een paar scenes die misschien moeten gelden als een voorafschaduwing van L’s gekte. Maar dat interpreteer je pas zo als het boek uit is; in het boek komen de scenes een beetje uit de lucht vallen en krijgen ook geen goede inbedding in het verdere verloop. Zo is er de keer dat L “Señorita Ritter” volgt naar huis. O. Ja. L is geïntrigeerd door “Señorita Ritter” maar een stalker zagen we toch nog niet in hem. Hij ziet overigens Don Gastón bij haar binnen gaan. Don Gastón, die zullen we later nog in een andere of zullen we zeggen dezelfde hoedanigheid tegenkomen. Het klopt niet, Dregke. Het wringt. Evenzo de keer dat L en zijn vader op een mannenweekendje gaan. Het is een heel gezellig weekend, waarin L zijn vader vrijer ziet dan ooit, en waarin ze alles doen wat ze willen doen. Ze eten ongezond, en L krijgt wat bier te drinken van zijn vader. Hij is te jong om te drinken, een leeftijd moet gegokt worden, ik zou het of veertien of vijftien houden, misschien behoren vaders dat niet te doen maar het is maar een beetje het is geen hele fles whisky ofzo en het heeft vooral symboliese waarde. Iets als een initiatie- of overgangsrite, weet ik veel; misschien dient het alleen maar om hun vrijheid te bezegelen. Eenmaal thuis voelt L zich heel erg schuldig ten opzichte van zijn moeder; zo schuldig dat hij slecht gegeten heeft, en zelfs bier gedronken!, dat hij er fysiek ziek van wordt. Kotsen en zo, welja, je weet het wel. Hij vertelt zijn moeder over de “overtredingen” van dat weekend, die is daar niet biezonder boos over, daarna voelt hij zich weer schuldig ten opzichte van zijn vader, omdat hij hun geheim verraden heeft.”

Even grijnzen de voormalige geliefden naar elkaar.

“Dit schuldgevoel komt nogal uit de lucht vallen. De ouders van L zijn geen onmensen, en ook niet overdreven strikt of streng. Zijn vader heeft een drukke baan, is weinig thuis. De moeder krijgt niet echt gestalte maar de lezer leert haar in ieder geval nergens kennen als een verstikkende vrouw die alleen maar bezig is L onder de duim te houden. Waarom is L zo bang voor mensen wier enige fout is dat ze misschien een beetje kleurloos zijn? L leek tot dan toe ook niet een jongen die zich heel erg druk maakt om wat anderen van hem denken. Het weekendje met zijn vader leek erg geslaagd, het gaf niet veel om op voorhand te vermoeden dat het zo dramaties zou eindigen. Ik weet het niet en jij, Dregke, weet het vast ook niet. Mijn peins is dat Pérez-Talavera L heeft willen neerzetten als een jongen die nogal snel uit balans te brengen is om zijn daad aan het einde begrijpelijker te maken maar ze komt er wel erg laat mee om verontrustende symptomen in L’s psyche aan te brengen: een groot gedeelte van het boek lijkt L zowel in de heden- als in de verleden-lijn een in psychisch opzicht kerngezond mens. En ik zie je denken –“

(t schrijverken ziet Dregke denken)

“Daad? Aan het eind? Hum. Ja. Ja, Dregke. Ineens is er het mes, en twee mensen in de slaapkamer. De moeder van L is of lijkt ziek, die onvermijdelijk Don Gastón komt er maar weer eens bij, dit keer als apotheker niet als literatuurliefhebber. Dat monneer Gastón het ontgelden moet als L hem met zijn broek op zijn enkels aantreft in de slaapkamer van zijn moeder kan ik nog verstaan van een jongen zonder erg veel levenservaring of überhaupt enige weet van wereldse zaken. Misschien denkt hij wel dat Don Gastón zijn moeder kwaad doet -is er wel sprake van (wederzijdse) sex?- of, op zijn minst, dat hij doet wat zijn vader in deze situatie gedaan zou hebben. Maar waarom moet het mes hiervoor nog kennis maken met een volstrekt onschuldige en zelfs erg lieve huishoudster? Het slaat niet echt ergens op, voor mij althans niet. En dan dat hele einde, dat echte einde, het eindigt in de heden-lijn want na de moorden zijn heden en verleden samengekomen, dat is wat moorden doen, die heden-lijn waarin L het grootste deel van het boek een tamelijk zinnig mens leek, ook dat op het einde, en totaal onverwacht, op de schop: wat ineens lijkt daar de suggestie te liggen dat L zijn geliefde houten figuurtjes (hij is ze altijd trouw gebleven, al speelden ze op een gegeven moment geen hoofdrol in zijn leven meer) als gelijkwaardige, in ieder geval levende en denkende, schepsels ziet. En ook daar gaf hij niet eerder blijk van.”

En wind en bomen en bospad en Dregke en die lippen van haar, god wat kuste hij graag die lippen van haar.

“Hoe prachtig was het boek geweest minus een scene of drie of vier. Die zogenaamde er met de haren bij gesleepte gekte van L verzwakt op diverse punten een in zichzelf geweldige vertelling. Dat kafkaeske wat ik er in het begin in zag, dat had kunnen zijn. Of een mysterieroman. In het begin ontmoeten de houten figuurtjes en L’s ontluikende boekenliefde elkaar. Omdat hij weet dat de opa en de opa van zijn opa de houten figuurtjes baseerden op mensen die indertijd echt in het dorp woonden waar L en zijn ouders overigens nog steeds wonen, besteedt L zijn vroege bibliotheekdagen vooral aan onderzoek naar zijn dorpsgenoten en hun genealogie. Dat dacht ik ook nog even. Dat L wellicht in het gesticht gesmeten was omdat hij een of andere onfrisse geschiedenis aangaande zijn dorp op het spoor gekomen was. Het bleek zoveel banaler, een banaliteit die dan ook nog eens tamelijk onhandig het verhaal in gepropt is. Dat is dan een besteld boek, een boek dat ik zelf zocht, een boek dat geniaal had kunnen zijn en ergens in midden eindigt, gewoon maar een toevallig boek is, een beetje mooi, een beetje niet mooi. Zo zijn de dingen, zo zijn de boeken immers meestal. Het licht komt niet per se van de eigen blik. Het licht komt soms van de eigen blik. Soms van de stapels. Al het andere zweeft daar maar zoon beetje tussenin.”

En tussenin zwevende dingen.
En toevalligheid.
En t schrijverken. En Dregke. En bospad.

En dan niks.
En dan zwijgen.

Misschien een slenter. Over bospad. Misschien zal t schrijverken She cried van Frank Yamma neuriën. Misschien zal hij, zachter dan zacht, kaum verstaanbaar eigenlijk, zingen Yo seré tu hermano de sangre, y tu refugio en el infierno. Misschien zullen Dregke en hij elkaars handen vasthouden. Misschien zal de tocht, geheel toevallig natuurlijk, voeren naar het huis waar t schrijverken ooit woonde. Waarvan de deur uitnodigend zal openstaan. Uitnodigingen zijn er om op in te gaan, en binnen zullen ze alles aantreffen als het ooit was. Zoals een toevallige fles roodwijn, en een toevallige plaat. Daydreaming van Rafael Anton Irisarri bijvoorbeeld, of Dead seas van Head of Wantastiquet. Of Quitar o aire van Caamaño & Ameixeiras. Of anders andere volstrekt toevallige platen. En dan stilte. Tot toevallige tijden geboorte zullen geven aan nog meer toevallige boeken. Een volgend boek van María Pére-Talavera bijvoorbeeld, dat, heel misschien wél geniaal zou zijn.

Maria Perez-Talavera Figures of Wood

Figures of Wood

  • Auteur: María Pérez-Talavera (Venezuela)
  • Soort boek: Venezolaanse roman
  • Origineel: Eran de Madera (2019)
  • Engelse vertaling: Paul Filev
  • Uitgever: What Books Press
  • Verschijnt: 17 oktober 2023
  • Omvang: 158 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 17,99 / € 7,99
  • Boek bestellen bij: Amazon / Bol

Flaptekst van de eerste roman van de Venezolaanse schrijfster María Pérez-Talavera

Figures of Wood, the debut novel by Venezuelan writer María Pérez-Talavera, is a thought-provoking and gripping novel that delves into the mind of L, a young man questioning his own guilt and sanity in a sanatorium. Told in diary form, the story is set in an unnamed place and time, leaving the reader to question the reliability of L’s entries as his perceptions seem to grow more distorted. The novel explores love and betrayal, shame and guilt, and the searing pain of feeling alone in the world. Lines from Whitman’s Leaves of Grass weave through the narrative, introducing and echoing these complex themes.

María Pérez-Talavera is a writer, librarian, and information science professional. She is born in Venezulea. Her debut novel Eran de Madera (Figures of Wood) won the VI Foro/taller Sagitario Ediciones Prize for a Short Novel in Panama in 2019. Her short story collection Umbrales líquidos (Liquid Thresholds) was published by Foro/taller Sagitario Ediciones in 2015. Other stories, poetry, and essays have been published in various anthologies, magazines, newspapers, and online publications. She lives in Vientiane, Laos.

Bijpassende boeken en informatie

Ingrid Hoogervorst – Topologie van het naaimandje

Ingrid Hoogervorst Topologie van het naaimandje recensie en informatie over de nieuwe Nederlandse roman. Op 15 oktober 2024 verschijnt bij Uitgeverij Nigh & Van Ditmar de nieuwe roman van de Nederlandse schrijfster Ingrid Hoogervorst. Hier lees je informatie over de inhoud van de roman, de schrijfster en over de uitgave.

Ingrid Hoogervorst Topologie van het naaimandje recensie en informatie

Als er in de media een boekbespreking, review of recensie verschijnt van Topologie van het naaimandje, de nieuwe roman van Ingrid Hoogervorst, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Ingrid Hoogervorst Topologie van het naaimandje

Topologie van het naaimandje

  • Auteur: Ingrid Hoogervorst (Nederland)
  • Soort boek: Nederlandse roman
  • Uitgever: Nijgh & Van Ditmar
  • Verschijnt: 15 oktober 2024
  • Omvang: 224 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 22,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van de nieuwe roman van Ingrid Hoogervorst

Elk verhaal begint met een detail. Een verborgen detail, een onthullend detail, een detail dat altijd over het hoofd werd gezien. Na de dood van haar moeder ontdekt Pinkie een zorgvuldig bewaard pakket onder in het naaimandje. Meteen realiseert ze zich dat hierin de antwoorden liggen voor haar moeders zorgvuldig verzwegen Indische verleden. Het zoeken begint. 

In Topologie van het naaimandje probeert een dochter de losgeraakte draden van haar moeders verhaal weer vast te maken, de gescheurde moeder-dochterrelatie te repareren en al schrijvend te verstellen wat was versleten.

Ingrid Hoogervorst (11 september 1952, Amsterdam) publiceerde de romans Woede (2003), Spiegels (2005), Polsslag (2009), Privédomein (2014) en Zeeschuim (2016). Naast prozaschrijver was ze jarenlang werkzaam als literatuurcriticus. Ze neemt zitting in diverse ju­ry’s van literaire prijzen en werkt als docent proza en essay aan de Schrijversvakschool.

Bijpassende boeken en informatie

Dava Sobel – The Elements of Marie Curie

Dava Sobel The Elements of Marie Curie recensie, review en informatie boek over de vrouwelijke Nobelprijswinnaar voor natuurkunde en scheikunde. Op 24 oktober 2024 verschijnt bij uitgeverij Fourth Estate het nieuwe boek over Marie Curie, geschreven door de Amerikaanse schrijfster Dava Sobel. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de schrijfster en over de uitgave. Een Nederlandse vertaling van het boek is niet verkrijgbaar of aangekondigd.

Dava Sobel The Elements of Marie Curie recensie, review en informatie

  • “Sobel is an elegant stylist, a riveting and efficient storyteller, a writer who can bring the dustiest of subjects to full-blooded life.”  (New York Times)
  • “Sobel’s enthusiasm for her subject is absolute and she succeeds in transmitting it to the reader, quite a feat when the subject matter can be so tricky to grasp.” (Sunday Telegraph)

Dava Sobel The Elements of Marie Curie

The Elements of Marie Curie

How the Glow of Radium Lit a Path for Women in Science

  • Auteur: Dava Sobel (Verenigde Staten)
  • Soort boek: portret
  • Taal: Engels
  • Uitgever: Fourth Estate
  • Verschijnt: 24 oktober 2024
  • Omvang: 336 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek / ebook / luisterboek
  • Prijs: £ 22,00 / £ 11,99 / £ 17,99
  • Boek bestellen bij: Amazon / Bol / Libris

Flaptekst van het boek van Dava Sobel over Marie Curie

Dava Sobel, acclaimed and bestselling author of Longtitude, chronicles the life and work of the most famous woman in the history of science – and the untold story of the young women who trained in her laboratory.

For decades Marie Curie was the only woman in the room at international scientific gatherings, and despite constant illness she travelled far and wide to share the secrets of radioactivity, a term she coined. She is still the only person to win a Nobel Prize in two scientific fields.

Her ingenuity extended far beyond the laboratory walls; grieving the death of her husband, Pierre, she took his place as professor of physics at the Sorbonne, devotedly raised two daughters, drove a van she outfitted with x-ray equipment to the front lines of World War I, befriended Albert Einstein and inspired generations of young women to pursue science as a way of life.

Approaching Marie Curie from a unique angle, Sobel navigates her remarkable discoveries and fame alongside the women who became her legacy – from Norway’s Ellen Gleditsch and France’s Marguerite Perry, who discovered the element francium, to her own daughter, Irene, a Nobel Prize winner in her own right. Elements of Marie Curie deftly illuminates the trailblazing life and enduring influence of one of the most consequential figures of our time.

Dava Sobel (15 juni 1947, The Bronx, New York City) is the internationally renowned author of ‘Longitude’ and ‘Galileo’s Daughter’. She is also an award-winning former science reporter for the ‘New York Times’ and writes frequently about science for several magazines, including the ‘New Yorker’, ‘Audubon’, ‘Discover’, ‘Life’ and ‘Omni’. She is currently writing a book called ‘The Planets’ for Fourth Estate. She lives in East Hampton, New York.

Bijpassende boeken

Nigel Slater – A Thousand Feasts

Nigel Slater A Thousand Feasts recensie, review en informatie over de culinaire memoir van de Britse food columnist en schrijver. Op 26 september 2024 verschijnt bij Fourth Estate het nieuwe boek van de Engelse culinair schrijver en journalist Nigel Slater. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de schrijver en over de uitgave. Een Nederlandse vertaling van het nieuwe boek van Nigel Slater is niet verkrijgbaar of aangekondigd.

Nigel Slater A Thousand Feasts recensie, review en informatie

  • “Nigel Slater’s prose is the rarest delicacy of all: exquisite yet effortless, filled with heart, tenderness, yearning and humour.” (Elizabeth Day, Engelse schrijfster)

Nigel Slater A Thousand Feasts

A Thousand Feasts

Small Moments of Joy … A Memoir of Sorts

  • Auteur: Nigel Slater (Engeland)
  • Soort boek: culinaire memoir
  • Taal: Engels
  • Uitgever: Fourth Estate
  • Verschijnt: 26 september 2024
  • Omvang: 368 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek / ebook / luisterboek
  • Prijs: £ 20,00 / £ 12,99 / £ 15,99
  • Boek bestellen bij: Amazon / Bol / Libris

Flaptekst van het nieuwe boek van de Engelse foodcolumnist en schrijver Nigel Slater

From award-winning writer Nigel Slater, comes a new and exquisitely written collection of notes, memoir, stories and small moments of joy.

For years, Nigel Slater has kept notebooks of curiosities and wonderings, penned while at his kitchen table, soaked in a fisherman’s hut in Reykjavik, sitting calmly in a moss garden in Japan or sheltering from a blizzard in a Vienna Konditorei.

These are the small moments, events and happenings that gave pleasure before they disappeared. Miso soup for breakfast, packing a suitcase for a trip and watching a butterfly settle on a carpet, hiding in plain sight. He gives short stories of feasts such as a mango eaten in monsoon rain or a dish of restorative macaroni cheese and homes in on the scent of freshly picked sweet peas and the sound of water breathing at night in Japan.

This funny and sharply observed collection of the good bits of life, often things that pass many of us by, is utter joy from beginning to end.

Nigel Slater (9 april 1956, Wolverhampton, Engeland) is a bestselling and award-winning author, journalist and television presenter. He has been the food columnist for the Observer for over thirty years and is one of Britain’s most highly regarded food writers. His memoir Toast won six awards and became a film and stage production. He lives in London.

Bijpassende boeken en informatie

Craig Brown – A Voyage Around the Queen

Craig Brown A Voyage Around the Queen recensie, review en informatie van de biografie van de Britse koningin Elizabeth II. Op 29 augustus 2024 verschijnt bij uitgeverij Fourth Estate het boek over Queen Elizabeth II van de Britse criticus en satiricus Craig Brown. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de schrijver en over de uitgave. Een Nederlandse vertaling van het boek is niet verkrijgbaar of aangekondigd.

Craig Brown A Voyage Around the Queen recensie, review en informatie

  • “Enthralling… deliciously gossipy” (Mail on Sunday)
  • “An enthralling reverie on memory, identity, coincidence and meaning – testing, teasing, charming, moving and deceptively wise.” (Rory Stewart)
  • “Completely and utterly brilliant and exquisitely funny and fascinating. This book is, dare I say, majestic. Craig Brown has no peers – I would curtsey to him if I met him.” (Marina Hyde)

Craig Brown A Voyage Around the Queen

A Voyage Around the Queen

  • Auteur: Craig Brown (Engeland)
  • Soort boek: biografie, portret
  • Taal: Engels
  • Uitgever: Fourth Estate
  • Verschijnt: 29 augustus 2024
  • Omvang: 672 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek / ebook / luisterboek
  • Prijs: £ 25,00 / £ 14,99 / £ 20.99
  • Boek bestellen bij: Amazon / Bol

Flaptekst van de biografie van Queen Elizabeth II van Craig Brown

From one of the funniest writers of our time, the award-winning and Sunday Times bestselling author of One Two Three Four and Ma’am Darling turns his attention to Queen Elizabeth II in an unforgettable and fascinating biography.

Virginia Woolf compared her to a caterpillar; Anne Frank kept pictures of her on the wall of her annex; Jimi Hendrix played her tune; Haile Selassie gave her a gold tiara; Dirk Bogarde watched Death in Venice with her; Andy Warhol envied her fame; Donald Trump offended her; E.M. Forster confessed he would have married her, if only she had been a boy.

Queen Elizabeth II was famous for longer than anyone who has ever lived. When people spoke of her, they spoke of themselves; when they dreamed of her, they dreamed of themselves. She mirrored their hopes and anxieties. To the optimist, she seemed an optimist; to the pessimist, a pessimist; to the awestruck, charismatic; and to the cynical, humdrum. Though by nature reserved and unassuming, her presence could fill presidents and rock gods with terror. For close to a century, she inhabited the psyche of a nation.

Combining biography, essays, cultural history, dream diaries, travelogue and satire, the bestselling and award-winning author of Ma’am Darling and One Two Three Four: The Beatles in Time presents a kaleidoscopic portrait of this most public yet private of sovereigns.

Craig Brown (23 mei 1957, Hayes, West London) has been writing the parodic celebrity diary for Private Eye since 1989. He has written for a widevariety of publications, including the Daily Mail, the Guardian, the New Statesman and the Spectator. His books include One Two Three Four: The Beatles in Time, which won the Baillie Gifford Prize for Non-Fiction, and Ma’am Darling, which won the James Tait Black award.

Bijpassende boeken en informatie

Alex Van Halen – Broers

Alex Van Halen Broers recensie en informatie over de inhoud van de memoir en het muziekboek. Op 24 oktober 2024 verschijnt bij Uitgeverij Spectrum de Nederlandse vertaling van Brothers het autobiografische boek van Alex Van Halen, de drummer van de band Van Halen. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de schrijver en over de uitgave.

Alex Van Halen Broers recensie en informatie

Als er in de media een boekbespreking, review of recensie verschijnt van het boek Broers van de drummer van Van Halen, Alex Van Halen, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Alex Van Halen Broers

Broers

  • Auteur: Alex Van Halen, Ariel Levy (Verenigde Staten)
  • Soort boek: memoir, muziekboek
  • Origineel: Brothers (2024)
  • Uitgever: Spectrum
  • Verschijnt: 24 oktober 2024
  • Omvang: 256 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 21,99 / € 14,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van de memoir van drummer Alex Van Halen

In dit intieme en openhartige boek deelt Alex Van Halen zijn persoonlijke verhaal over familie, vriendschap, muziek en broederliefde. Het is een eerbetoon aan zijn broer en bandmaat Edward (Eddie) Van Halen, die 6 oktober 2020 overleed.

Alex vertelt over hun jeugd – eerst in Nederland en daarna in de arbeidersklasse Pasadena, Californië – met een rondtrekkende muzikantvader en een zeer nette, in Indonesië geboren moeder. Ook deelt hij verhalen over hun onderlinge strijd en veel kwajongensgedrag.

Maar het is vooral een verhaal over broederschap, muziek en blijvende liefde. ‘Ik was vanaf de eerste dag bij hem,’ schrijft Alex. ‘We deelden de ervaring van onze komst naar Amerika en uitvinden hoe we erbij konden horen. We deelden een platenspeler, een huis, een vader en moeder. Later deelden we de achterbank van een tourbus, alcoholisme, de ervaringen van beroemd worden, vader en oom worden. Ik deelde met Edward meer uren in de studio dan ik in uren in dit leven aan iets anders heb besteed. We hadden een wederzijds begrip dat de meeste mensen alleen maar kunnen hopen te bereiken in hun leven.’

In Broers vertelt Alex de echte feiten over Edwards leven en dood.

Alex Van Halen werd op 8 mei 1953 geboren in Amsterdam. In de Verenigde Staten richtte hij met zijn broer Edward de band Van Halen op. Ze braken door in 1978 met hits als ‘Jump’ en ‘You Really Got Me’, verkochten tientallen miljoenen platen en bleven aan de top. Na het overlijden van Edward in 2020 stopte de band.

Bijpassende boeken

Boekenstandaard

Boekenstandaard kopen. Wat is een mooie boekenstandaard? Welke kookboekenstandaards zijn er te koop?. Waarvoor kun je een standaard waarin je boeken kunt zetten gebruiken? Van welk materiaal worden boekenstandaards gemaakt?

Waarvoor gebruik je een boekenstandaard?

Waarschijnlijk de meest gebruikte toepassing van een boekenstandaard is in de keuken om kookboeken op te plaatsen. De kookboekenstandaard zorgt ervoor dat het kookboek goed zichtbaar blijft terwijl je het recept raadpleegt. Daarnaast zorgt de standaard er ook voor dat het kookboek schoon en vrij van vlekken blijft.

Een andere toepassing van een boekenstandaard is om mooi, luxe en vaak dure boeken op tentoon te stellen. Je kunt dan een rijk geïllustreerd koffietafelboek, een mooie bijbel of een antiquarisch boek als decoratie tonen.

Boekenstandaard kopen

Boekenstandaards zijn vaak het gemakkelijkste online in een goed webshop te koop. Hieronder is een aantal webshops opgenomen die een uitgebreid assortiment standaards voor boeken in de aanbieding hebben.

Materialen die het meeste gebruik worden zijn hout, metaal en kunststof. Daarnaast is het zo dat sommige standaards in hoogte verstelbaar zijn wat bij sommige toepassingen handig kan zijn.

Bamboe Boekenstandaard BuduBudu boekenstandaard

  • Merk: Budu
  • Afmetingen: 33 x 24 x 4,2 cm.
  • Materiaal: 100% duurzaam bamboe

De verstelbare budu boekenstandaard maakt naar recept koken nog makkelijker! De inklapbare boekenhouder neemt weinig ruimte in beslag en dankzij de bladzijdehouders blijft uw kookboek ten allen tijde geopend op de gewenste pagina. Tevens is de bookholder ook te gebruiken als tablethouder…lees verder >

Aanbiedingen van boekenstandaards

Bij bol.com kun je een vrij uitgebreid assortiment vinden, zowel van boekenstandaards die Bol zelf verkoopt als van aanbiedingen van andere bedrijven.  Vooral het assortiment aanbiedingen van kookboekenstandaarden is behoorlijk groot en uitgebreid. Ook de bovenstaand afgebeelde Budu boekenstandaard is hier te koop.

Een andere website waar je een een groot assortiment kookboekenstandaards kunt vinden is op Amazon.nl. Ook hier een rijke en uitgebreide variëteit aan modellen en materialen.

Bijpassende informatie

Nico Keuning – Groots en onbekommerd

Nico Keuning Groots en onbekommerd recensie en informatie over de inhoud van de biografie van Belcampo. Op 27 augustus 2024 verschijnt bij uitgeverij Querido de biografie van de Nederlandse schrijver Belcampo, geschreven door Nico Keuning. Hier lees informatie over de inhoud van het boek, de schrijver en over de uitgave.

Nico Keuning Groots en onbekommerd recensies en reviews

Mocht er in de media een boekbespreking, review of recensie verschijnen van Groots en onbekommerd, de biografie van schrijver Belcampo en geschreven door Nico Keuning, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Onze redactie heeft de biografie van Belcampo gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (uitstekend).

  • “Een treffend portret van Belcampo, eigenzinnige eenling in de Nederlandse literatuur.” (Aleid Truijens, de Volkskrant)
  • “Keuning heeft met Groots en onbekommerd een boeiende biografie geschreven over de ‘gulzige genieter’ Belcampo.” (Joke Aartsen, Literair Nederland)
  • “Omdat hij consequent het magische toeliet in de anders zo vaak als sober ervaren Nederlandse literatuur, is het compacte oeuvre van Belcampo nog altijd een toevluchtsoord voor wie aan het Hollandse realisme wil ontsnappen. Zijn voornaamste ambitie lag evenwel elders. ‘Ik ben de kampioen van het gelukkige leven op aarde’, verkondigde hij in een interview kort voor zijn overlijden in 1990, en deze montere biografie toont vooral aan dat hij dat tot op het einde bleef verkiezen boven het leven op papier.” (Lodewijk Verduin, De Groene Amsterdammer)

Nico Keuning Groots en onbekommerd

Groots en onbekommerd

Leven en werk van Belcampo

  • Auteur: Nico Keuning (Nederland)
  • Soort boek: biografie
  • Uitgever: Querido
  • Verschijnt: 27 augustus 2024
  • Omvang: 400 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 32,99 / € 13,99
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitstekend)
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van de biografie van Belcampo

Belcampo, pseudoniem van Herman Pieter Schönfeld Wichers (1902-1990), geldt als de meest fantasierijke schrijver van de Nederlandse literatuur. Zijn even originele als geestige verhalen maakten hem tot een van de populairste auteurs van Nederland.

Nico Keuning volgt hem als buitenstaander in het gelovige Rijssen, als tbc-patiënt in Renkum en Davos, als student in Amsterdam, op zijn zwerftochten in het buitenland en als arts-schrijver in Groningen. Uit de vele brieven komt Wichers naar voren als een gedreven lezer en schrijver, een vrijheidsaanbidder en levensgenieter. Uit zijn vertelkunst rijst het beeld van een visionair, die moeiteloos aan de haal gaat met filosofie, wetenschap en techniek.

Groots en onbekommerd beschrijft het rijke, avontuurlijke leven van een schrijver, echtgenoot, vader, arts en kunstverzamelaar, die altijd in de breedste zin van het woord is blijven zwerven.

Bijpassende boeken en informatie

Diet Groothuis – De langste één minuut

Diet Groothuis De langste een minuut recensie en informatie over de inhoud van de nieuwe 13+ young adult roman. Op 27 augustus 2024 verschijnt bij Uitgeverij Volt het nieuwe boek van schrijfster Diet Groothuis met illustraties van Jantien Derks. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de schrijfster, de illustrator en over de uitgave.

Diet Groothuis De langste een minuut recensie en informatie

Als er in de media een boekbespreking, review of recensie verschijnt van de roman voor lezers vanaf 13 jaar De langste één minuut van Diet Groothuis en tekeningen van Jantien Derks, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Diet Groothuis De langste een minuut

De langste één minuut

Hoe één minuut zo lang kan duren…

  • Auteur: Diet Groothuis (Nederland)
  • Illustraties: Jantien Derks
  • Soort boek: jeugdroman, young adult
  • Leeftijd: 13+ jaar
  • Uitgever: Uitgeverij Volt
  • Verschijnt: 27 augustus 2024
  • Omvang: 192 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Prijs: € 15,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van het nieuwe boek van Diet Groothuis

Stel je voor: je woont net op kamers en rommelt maar wat aan. Plotseling staat je leven radicaal op de kop: je bent onverwacht en ongewild in verwachting. Maar van wie?

In deze spannende jongerenroman in vrije verzen staat Mel voor een beslissende keuze, die ze helemaal alleen moet maken. Tegen wil en dank moet ze stevig op haar benen staan, zichzelf aankijken en zich afvragen: wie ben ik en wat wíl ik?

Anno 2024 hebben jongeren vaker onveilige seks en neemt het aantal abortussen in Nederland toe. Dat terwijl op veel plekken op aarde de keuzevrijheid van vrouwen juist afneemt. Dit boek laat zien en voelen hoe je eerlijk en open een juiste beslissing neemt, wat die beslissing ook is.

Bijpassende boeken