Tagarchief: Uitgeverij Van Maaskant Haun

Gabriele Tergit – Käsebier verovert de Kurfürstendamm

Gabriele Tergit Käsebier verovert de Kurfürstendamm recensie en informatie over de inhoud van deze Duitse roman. Op 15 augustus 2019 is bij Uitgeverij Van Maaskant Haun voor het eerst de Nederlandse vertaling verschenen van Käsebier erobert den Kurfürstendamm, de Duitse Berlijn roman uit 1932 van de Duitse schrijfster Gabriele Tergit.

Gabriele Tergit Käsebier verovert de Kurfürstendamm Recensie en Informatie

Als de redactie de roman gelezen heeft, kun je op deze pagina de recensie en waardering lezen van de roman Käsebier verovert de Kurfürstendamm van Gabriele Tergit. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van deze Duitse roman uit 1932 van Gabriele Tergit.

Gabiele Tergit Käsebier verovert de Kurfürstendamm Recensie

Käsebier verovert de Kurfürstendamm

  • Schrijfster: Gabriele Tergit (Duitsland)
  • Soort boek: Duitse roman, sociale roman
  • Origineel: Käsebier erobert den Kurfürstendamm (1932)
  • Nederlandse vertaling: Kees van Hage
  • Uitgever: Uitgeverij Van Maaskant Haun
  • Verschenen: 15 augustus 2019
  • Omvang: 318 pagina’s
  • Uitgave: Paperback

Flaptekst van de roman

Georg Käsebier is een Berlijnse volkszanger die in 1929 “ontdekt” wordt door een beroemd schrijver. Diens juichende krantenartikel over Käsebier leidt tot een hype van ongekende omvang. Hoogtepunt is de bouw van een speciaal Käsebiertheater aan de Kurfürstendamm, het uitgaanscentrum van Berlijn. Käsebier wordt geëxploiteerd door iedereen die denkt een graantje van zijn roem te kunnen meepikken: de media, verveelde burgerdames, projectontwikkelaars, financiers en producenten van allerlei Käsebier-souvenirs.

De opkomst en ondergang van de middelmatige Käsebier gaan gepaard met mislukkende liefdesrelaties, wilde speculatie met grond en onroerend goed, een financiële ramp en het faillissement van de kwaliteitskrant Berliner Rundschau door het beleid van zijn onscrupuleuze directeur. De drie leden van de hoofdredactie van die krant zijn de eigenlijke hoofdpersonen in Käsebier verovert de Kurfürstendamm. Zij becommentariëren de rage op een toon die aanvankelijk enthousiast en verbaasd is en later ironisch, sceptisch en verontwaardigd.

Bijpassende Boeken en Informatie

Nathanael West – De dag van de sprinkhaan Recensie ∗∗∗∗

Nathanael West De dag van de sprinkhaan recensie boekbespreking waardering en informatie over de inhoud van deze beroemde Amerikaanse roman uit 1939. In december 2018 is bij Uitgeverij Van Maaskant Haun een nieuwe Nederlandse vertaling verschenen van de Amerikaanse roman van Nathanael West De dag van de sprinkhaan.

Nathanael West De dag van de sprinkhaan Recensie

De dag van de Sprinkhaan is een roman, geschreven door Nathanael West en al in 1939 voor het eerst uitgegeven. De roman werd verfilmd in 1975. In deze roman komt het personage Homer Simpson voor – de Homer Simpson die wij kennen, is vermoedelijk een eerbetoon aan de Homer Simpson uit dit boek. Het boek is eigenlijk een grote parodie op het leven in Hollywood: een leven met meer buitenkant dan inhoud. Voorafgaand aan de roman een mooi voorwoord van Désanne van Bredevoorde.

Nathanael West De dag van de sprinkhaan Recensie

Het thema van het boek is The American Dream: mensen die hoopvol naar Los Angeles trekken om de droom waar te maken en te laat beseffen, dat er helemaal geen American Dream bestaat. De personages in het boek zijn uitvergrotingen van deze roem-zoekers in de tijd dat de film in opkomst was, de jaren 30. De hoofdpersoon van het verhaal is Tod Hackett, een kunstenaar, die naar Hollywood is getrokken om de mensen in beeld te brengen en er tijdelijk werkt als kostuum- en decorontwerper. Hij wordt verliefd op Faye Greener, een roem-zoekende danseres, dochter van Harry Greener, een clown die het niet echt gemaakt heeft en nu als verkoper langs de deuren gaat. Homer Simpson, een nogal schlemielige boekhouder, is ook verliefd geworden op Faye. Zij sluit een soort van zakelijke samen-leefovereenkomst met hem die helemaal doorslaat.

De beschrijvingen zijn waanzinnig mooi en  ongelofelijk gedetailleerd ingekleurd

Een groot deel van het verhaal wordt beschreven vanuit het perspectief van Tod; later gaat het voor een deel over in het perspectief van Homer. De beschrijvingen van Nathanael West zijn waanzinnig mooi: ongelofelijk gedetailleerd en ingekleurd. De personages worden zodanig  beschreven, dat de leegte met het echte leven nog extra benadrukt wordt. Ze hebben alle kleuren van de regenboog en zijn tegelijkertijd zo onvoorstelbaar leeg.

Een prachtig voorbeeld is een beschrijving van het huis wat Homer Simpson huurt: het heeft een rieten-dak, wat alleen maar lijkt op een rieten dak, en eigenlijk van vuurvast papier is gemaakt. Het huis is ingericht in allerlei verschillende stijlen, zoals dat mode. De schrijfstijl van Nathanael West nodigt uit om werkelijk elk woord te proeven… Het is een verhaal over droevige mensen, die droevig aan hun einde komen, iets wat je ze niet gunt, maar waarvan je voelt dat het onvermijdelijk is. Nathanael West – De dag van de sprinkhaan is gewaardeerd met ∗∗∗∗ (uitstekend).

Recensie van Monique van der Hoeven

Nathanael West – De dag van de sprinkhaan

  • Titel: De dag van de sprinkhaan
  • Schrijver: Nathanael West (Verenigde Staten)
  • Voorwoord: Désanne van Brederode
  • Soort boek: Amerikaanse roman, sociale roman
  • Origineel: The Day of the Locust (1939)
  • Nederlandse vertaling: Meta Gemert, Henk van Bakel
  • Uitgever: Uitgeverij Van Maaskant Haun
  • Verschenen: december 2018
  • Omvang: 172 pagina’s
  • Uitgave: Paperback
  • Tags: 1939, filmwereld, Hollywood
  • Waardering redactie∗∗∗∗ (uitstekend)

De dag van de sprinkhaan Uitgaves

Inhoud Nathanael West De dag van de sprinkhaan

Nergens gedijen illusies beter èn worden ze sneller doorgeprikt dan in Hollywood: ‘But the show must go on…’ De dag van de sprinkhaan (The Day of the Locust) is een nietsontziende kijk op de droomfabriek, een filmische parodie op de sterrencultus en op het collectieve zelfbedrog dat ermee gepaard gaat.

Er is misschien wel niemand die het ware Hollywood met zijn paradoxale valkuilen en pijnlijke tegenstellingen beter heeft begrepen dan Nathanael West. In zijn satire richt hij zich op de duistere kanten van een door en door kunstmatige wereld, met daarin maar weinig winners en veel losers: de eeuwige figuranten, would-be sterretjes, anonieme stand-ins en verlopen diva’s. Hun grote doorbraak zal wel nooit (meer) komen, maar toch jagen ze hun illusies fanatiek na – tot ook zij zich verslagen moeten aansluiten bij al diegenen die er niet in geslaagd zijn deel uit te maken van The American Dream.

Nathanael West beheerst als geen ander de delicate kunst van de vlijmscherpe analyse. Met ongekend cynisme legt hij de tragiek bloot van een wereld vol uitzichtloze dromers, overigens zonder deze belachelijk te maken. Want droom en werkelijkheid mogen dan nog zo ver uit elkaar liggen, het eeuwige verlangen van de mens laat zich niet beteugelen. En daarmee is dit boek een demasqué van de moderne waanzin om ten koste van alles een ster te willen zijn.


Film The Day of the Locust (1975)

  • Première: 7 mei 1975
  • Soort: speelfilm
  • Genre: drama
  • Regisseur: John Schlesinger
  • Muziek: John Barry
  • Tijdsduur: 144 minuten
  • Waardering redactie∗∗∗∗ (uistekend)
Hoofdrollen The Day of the Locust
  • Donald Sutherland (rol: Homer Simpson)
  • Karen Black (rol: Faye Greener)

Bijpassende Boeken en Informatie