Tag archieven: Querido

Ismail Kadare – Het Dromenpaleis

Ismail Kadare Het Dromenpaleis recensie en informatie over de inhoud van de Albanese historische roman uit 1982. Op 4 juni 2024 verschijnt bij Uitgeverij Querido de hernieuwde Nederlandse vertaling van de historische roman van de Albanese schrijver Ismail Kadare. Hier lees je informatie over de inhoud van de roman, de schrijver, de vertaler en over de uitgave.

Ismail Kadare Het Dromenpaleis recensie van Tim Donker

Kafka zeggen ze, jaja je weet het wel, of ze zeggen kafkaësk, zoals die gast toen, die met dat haar en die bloes van hem altijd, hij drumde geloof ik in een blackmetalband maar dat nam me nauwelijks voor hem in, of, naja, zo’n kwade was het ook niet geloof ik, maar toen, in de klas en met die scenario’s, waar het heen ging, hij had iets voor ogen met een restaurant en een kok die gespecialiseerd was in de kafkaëske keuken, en dat vond die stapele wat grappig, die stond daar zo’n beetje stom hikkend te lachen daar vooraan in de klas achter dat stomme katheder van hem dat hij overal mee naar toe sleepte, ja dat was lachen he van die kafkaëske keuken, dat stomme hiklachje van hem, ik dacht aan, maar toen was het alweer later, je kunt van een naam een bijvoeglijk naamwoord maken, je kunt een bijvoeglijk naamwoord stukgebruiken, dan heeft het geen enkele betekenis meer, aan zijn vriendin had ik pas echt een gruwelijke hekel, ik haatte haar zo erg dat het bijna opwindend werd, of ook, maar dat was veel vroeger, nu open ik mijn mond om iets te zeggen, nu open ik mijn laptop om iets te schrijven, dat kun je toch niet zeggen man, dat is de grootste schrijver van de twintigste eeuw, dat is een van de allerberoemdste schrijvers allertijden, de gekendste hoogtepunten uit de wereldliteratuur staan op zijn naam, dat kun je toch niet zeggen, het spijt me maar ik vind Kafka eerlijk gezegd toch wel een heel klein beetje overgewaardeerd, ik kan het niet, het lukt me niet, ik snap het niet, en er hoeft in een boek maar een schimmig buro voor te komen, of iets met totalitaire overheidsinstanties, of zelfs maar hoe macht woekert, een labyrintische instelling, en hup daar is dat bijvoeglijk naamwoord dan weer, ooit leefde Kafka en nu is hij dood en sedertdien is alles maar kafkaësk te noemen, ik heb het geprobeerd, ik meen het, eerst, veel vroeger nog, met Het proces, toen woonde ik nog thuis, nu woon ik niet meer thuis, nee, flauw grapje, al zal deze woning nooit helemaal als mijn thuis voelen, maar toen, ik woonde met mijn ouders in dat gezegende huis aan die gezegende Boschdijk, mijn zussen woonden toen al op kamers, in Amsterdam, in Utrecht, weg waren ze, ik nog in het gezegende huis, daar, in bad, die badkamer was altijd een beetje koud, diep in het hete water gedoken las ik, probeerde ik te lezen, in Het proces, het greep me niet, ook later niet, beneden, op de bank, in mijn slaapkamer, voor het slapen gaan, in bed, in de trein, naar Utrecht of naar elders, ik heb het geprobeerd, het greep me niet, later dacht ik dat ik te jong was geweest, ik was zeventien of achttien toen, misschien had ik er niet de ontvankelijke leeftijd voor, maar later, veel later, eigenlijk vrij onlangs nog, probeerde ik het opnieuw, met kortverhalen, met verzamelde brieven, en het lukt me niet, ik kan het niet, zijn schrijven palmt me niet in, ik kom er niet doorheen, het is alsof ik veel te taai vlees sta te snijden en ik geraak er niet door en ik denk waarom zou ik zoveel moeite doen om vlees te snijden dat klaarblijkelijk volstrekt oneetbaar is, of, als u liever een meer vegetariese metafoor heeft, stel u een volmaakt oneetbare perzik voor, ik heb besloten het niet meer te proberen, maar wat dan met dat al te gangbare kafkaësk?, want neem dit nu, neem dit Dromenpaleis nu, Mark-Alem Qyprilli, een Albanese naam is dat, Köprülü in het Osmaans of Turks, een familie die van 1656 tot 1703 een belangrijke politieke rol speelde in het Ottomaanse Rijk, dit is misschien wel misschien niet histories verantwoord, maar Mark-Alem komt op een dag te werk in het Dromenpaleis, “de instelling waar dromen w[o]rden verzameld, geselecteerd en geïnterpreteerd”; het institutionaliseren van droominterpretaties dus, overal wordt gedroomd, iedereen droomt, in het hele Ottomaanse Rijk wordt gedroomd dat is dus al bijkans de hele wereld, en al die dromen komen naar het Dromenpaleis, mensen dienen hun dromen in, bij allerlei kleine dependances van het Dromenpaleis die doorheen het gehele rijk gevestigd zijn, ze komen terecht bij net die instelling waar Mark-Alem werkzaam is, en waar hij heel snel promotie maakt, de dromen worden eerst geselecteerd, weg gaan de dromen die niets te betekenen hebben, de dromen die misschien iets zouden kunnen zijn, misschien iets zeggen, gaan naar de afdeling Interpretatie, natuurlijk staat alles symbool voor, natuurlijk betekent elk beeld iets anders dan wat het beeld zelf betekent, zoals dat is met droomduiding, je moet het zien om te geloven, je moet het niet geloven, elke droom kan iets zeggen over iets subversiefs dat speelt, wie beraamt misschien een aanslag op de sultan, wie gelooft niet in de grootse glorie van het Ottomaanse Rijk, wie werkt tegen, wie denkt anders, je moet het zien om het te geloven, je moet het er wel eerst in leggen om het waar te laten zijn, het gaat, medewerkers zijn beter blind, Mark-Alem krijgt geen enkele vorm van inwerking, maar maakt toch promotie na promotie, hij doet maar wat, hij prutst maar wat, hij leest dromen, probeert ze te interpreteren en doet maar wat, hoe hoger hij komt, hoe harder hij werkt, hoe kleurlozer zijn wereld wordt, het Dromenpaleis wordt een wereld op zichzelf, want “[h]et is een instelling die, meer dan alle andere, volkomen irreëel, onpersoonlijk en zo blind als het noodlot opereert, kortom: het werkt precies zoals je van een overheidsinstantie kunt verwachten”, zegt oom Kurt over het Dromenpaleis, mensen die droomden over potentiële gevaren voor het Ottomaanse rijk, die dus, precognitief, onheil voorkwamen, worden verhoord, dagenlang, wekenlang, in speciale kamers, met vragen die ertoe doen en vragen die er niet toe doen, een groenteboer die droomde krijgt vragen over zijn groente, over van alles, want alles kan van betekenis zijn, betekenis is alleen daar waar je het wil zien, afgesloten kamers, verstoken van daglicht, niet zelden gaan ze er pas in lijkzak weer uit, en Mark-Alem die daar is, die door de labyrintische gangen dwaalt, van de ene afdeling naar de andere, komt er nog een verhaallijn doorheen, als zijtak eerst, zo leek het, de etentjes van de Qyprilli’s, opgeluisterd, vaak, met zangers van heldendichten die de roem van de familie van extra glans voorzien, een droom, notabene één die Mark-Alem zelve twee keer onder ogen kreeg, vertelt, als je het zien wil, van het ondermijnende effect van die etentjes, van die zangers, en de sultan reageert, op een avond, waarop ook Mark-Alem aanwezig is, worden de zangers vermoord, door agenten van de sultan, wordt oom Kurt gearresteerd, door agenten van de sultan, en later wordt oom Kurt ter dood veroordeeld en onthoofd maar dat, hoewel het vaart geeft aan de roman, is, als u het mij vraagt, u vraagt het mij niet, het interessantste niet aan Het dromenpaleis, het interessantste is hoe overheden hun gluiperige klauwen uitslaan tot in uw kop, en dat is allang geen dystopisch toekomstvisioen meer, het internet van lichamen, de sociale druk om u te laten inspuiten met een serum waarvan niemand de gevolgen op langere termijn kan voorspellen, het hameren op oorlogsdreiging en wat u daarmee te maken heeft, de overheid zit allang in uw kop, het voorjaar komt, hoe overheersing werkt, kafkaësk zegt men dan jajaja je weet het wel, maar Het Dromenpaleis is de roman die Kafka alleen maar kon wensen geschreven te hebben, Het Dromenpaleis is “kafkaësk” voorbij, alle bijvoeglijke naamwoorden voorbij, realistischer dan je willen zou, dichterbij dan je hoopt, ongemakkelijk, pijnlijk, briljant, deze roman brengt mij ertoe, nu moet het, kafkaësk wordt kadareïaans, want Kadare, hij, is Kafka lang ja allang voorbij.

Ismail Kadare Het Dromenpaleis

Het Dromenpaleis

  • Auteur: Ismail Kadare (Albanië)
  • Soort boek: Albanese roman, historische roman
  • Origineel: Pallati i ëndërrave (1982)
  • Nederlandse vertaling: Roel Schuyt
  • Uitgever: Querido
  • Verschijnt: 4 juni 2024
  • Omvang: 232 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Prijs: € 23,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van de roman uit 1982 van de Albanese schrijver Ismail Kadare

De twintigjarige Mark-Alem, telg van een oud geslacht van hoogwaardigheidsbekleders, krijgt een baan aangeboden bij het Dromenpaleis. In deze kafkaëske instelling beoordelen en interpreteren medewerkers de dromen die men dagelijks in alle delen van het Ottomaanse Rijk verzamelt en noteert. Elke week kiezen ze daar een meesterdroom uit om aan de sultan te presenteren. Die keuze is gebaseerd op de relevantie voor het voortbestaan van het rijk.

Mark-Alem zoekt zijn weg in het bureaucratische labyrint. Wanneer hij verraderlijk snel stijgt op de hiërarchische ladder, wordt hij tegen wil en dank onderdeel van het overheidsapparaat.

In een sprankelende nieuwe vertaling uit het Albanees door Roel Schuyt.

Bijpassende boeken

Astrid Lampe – Zachte landing op leeuwenpootjes

Astrid Lampe Zachte landing op leeuwenpootjes recensie en informatie over de inhoud van de nieuwe dichtbundel van de Nederlandse dichteres die in 2024 P.C. Hooftprijs 2024 kreeg toegekend. Op 16 mei 2024 verschijnt bij uitgeverij Querido de nieuwe dichtbundel van de Nederlandse dichteres Astrid Lampe. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de schrijfster en over de uitgave.

Astrid Lampe Zachte landing op leeuwenpootjes recensie van Tim Donker

Dat was nog eens een plek waar je altijd tevreden buitenstapte, niet?

En de bespreking is al begonnen, en ik zit, en licht valt door het raam, en het is een mooi licht, het is het licht van de lente, en het is mooi, en de bespreking is al begonnen, en zachte klanken zweven door mijn kamer, en het kon Birch Book zijn of Monta of Red Sparowes misschien, en tijd van weleer liggen hier, boven op, boven op mijn tafel.

Waar je altijd tevreden buitenstapte ja ja ik weet het nog wel, er was een tijd, en nog niet eens zo gek lang geleden, dat elke (middel)grote plaats in Nederland ruimte bood aan een boekwinkel van meerdere verdiepingen, je kon er lopen, van verdieping naar verdieping, wat er verkocht werd was veelal tweedehands, maar ook wel ramsj, je kon daar lopen, ik liep daar, van verdieping naar verdieping, met een tas vol boeken en altijd tevreden ging ik daar weer weg, ik denk aan de keer dat ik er diverse bundels van Astrid Lampe had gevonden, de meeste tweedehands maar ik geloof dat er ook wat ramsj tussen zat deze keer, eigenlijk was dat tegen een of ander onduidelijk principe al wist ik niet welk, maar ramsj kocht je niet, dat was zo iets, dat leek ik te vinden, dat leek ik te moeten vinden, daar was iets oneties aan, zo ging je niet om met kunst, maar ik had het toch niet kunnen laten liggen en weeral tevreden, ook die keer, stapte ik buiten.

En een Astrid schimmerde door het doorzichtig-witte tasje waar het in zat, en daar, aan de reling, waar ik mijn fiets aan vast gemaakt had, de reling van de gracht, sprak een vrouw me aan, de vrouw was bijna in tranen, o meneer verkopen ze hier dichtbundels van Astrid, en enthousiast wou ik al beginnen, zo blij was ook ik met mijn vondst, maar de vrouw bleek te denken dat het om Astrid Lindgren ging en dit was een andere Astrid dit was Astrid Lampe.

Die ik kende sinds dat StorrieStorrieStorrieStorrieStorrieStorrieStorri of hoe heette dat ook alweer, en waar stond het in, in een Raster natuurlijk, ik geloof in die Ultrakort & Langer, ik las het, ooit, eens, ik geloof in ergens een buitenland, ik meen op een eiland, misschien was het elders, misschien was mijn zoon al geboren, misschien niet, ik las, ik kreeg lief, ik kreeg Astrid Lampe lief, ik kreeg haar gedichten lief, ik bleef haar volgen, een tijd lang, elke nieuwe bundel, een tijd lang, en toen verloor ik haar uit het oog, en, nu, hier.

Zachte landing op leeuwenpootjes lijkt mij verder te gaan waar het laatste dat ik van haar las stopte, ik denk dat dat Lil was, dus toch alweer best lang geleden, hoe gaat dat met tijd, de tijd doet altijd dingen met je die achteraf niet lijken te kloppen, dat het een jaar of vijf geleden is dat ik nog niets nieuws van Astrid Lampe las wil ik geloven, maar veertien jaar, nee, en toch, hier, nu, en.

En Zachte landing op leeuwenpootjes, mijn dochter vond het omslag alvast fantasties, toen moest ik nog gaan lezen, dat deed ik later, later die avond of later de volgende dag, of later die week, het was later, het is altijd later, het wordt altijd later, en het was een binnenkomen.

Een binnenkomen in een veelheid. Pagina negen. Eerste gedicht. En ik weet al meteen niet waar ik ben. Waar we zijn. De lezer. We. U. En ik. Wij zijn lezers. We lezen, en we zijn. In een huis misschien. Het huis bevat koninkrijken en tijdperken. Voorbij de hondenschoonloopmat bloedt reeds het licht van de staats-tv. Het is alles staats-tv sinds 2019, niet? Waar de journalistiek het woord van de heren spreekt. Niet de heere, dat ware maar een fraksie beter geweest. De paleishond steelt alle harten. Het gebak is moskovisch & in de gloed van de oven rijst een continent. Warme luchtstromen strijken ook thuis. Maar dat is wat diertjes doen. Strijken wordt strelen. In het heelal bij u thuis. Dan ben je nog maar één gedicht ver, dan ben je nog maar op pagina negen, en dan heb je je al werelden gedacht, ja dat is hoe ik me Astrid Lampe herinner.

Een nooit te stillen beeldhonger. De kou boekt een kamer. Supermarktfolders. Het raam op Rusland. Alles waait door elkaar.

Is het oorlog, of is het de kladversie van een oorlog? Ook in de supermarkt broeit iets. Er worden dingen gedoneerd. Bottelwater en melkpoeder. Dat laatste door agressors. Misschien voor internetbruiden. Wie weet. De menselijke waarden bereiken ons niet. Suikers verstoppen zich. Of niet. Het wasmiddel vreet stroom als vanouds.

Alles agressie, alles oorlog, of alles toch maar een te consumeren goed?

Misschien.

Lampe hanteert stevig een sterk geconcentreerde taal. Wat niet gezegd wordt, wordt wel gesuggereerd. De ware woorden staan tussenin de andere. Er precies tussenin.

(misschien is dit een oorlogsroman in verzen)

Dromen worden elektrisch. (elektrische ekstaze, was dat niet precies het probleem van die jongemannen?) (ik vroeg haar alleen maar om een kauwgumpje) De zon komt op onder een militaire schuilnaam.

(misschien is dit een of ander manifest)

De kennis van eetbare paddenstoelen –

(misschien is dit een handleiding van enig soort)

Diensten heulen met vreemde medeplichtigen: is dit waartoe de mens gekomen is? Alles ingeschaald op basis van bruikbaarheid of potentieel gevaar?

Ja. Dit is hoe ik me Lampe herinner. Het zegt niets het zegt alles het suggereert meer dan het zegt het zegt zoveel en het zegt niet wat het zegt. Mooi, verwarrend en verontrustend. Ja. Dat is hoe ik me Astrid Lampe herinner.

De moederliefde in de oplader

&

bij welk loket moet je je eigenlijk melden?

Astrid Lampe Zachte landing op leeuwenpootjes

Zachte landing op leeuwenpootjes

  • Auteur: Astrid Lampe (Nederland)
  • Soort boek: gedichten, poëzie
  • Uitgever: Querido
  • Verschijnt: 16 mei 2024
  • Omvang: 64 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Prijs: € 18,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van de nieuwe dichtbundel van Astrid Lampe

Voorouders werken door in het heden. Een heden waarin de narratieven opnieuw worden opgetuigd, want aan onze schermpjes geplakt raken we wellicht wat kort van memorie. De Taiga wordt herinnerd, de Taag bezongen, en de oorlog die niet met naam genoemd wordt kruipt in de krasloten.

Astrid Lampe, geboren op 22 december 1955 in Tilburg, publiceerde de eigenzinnigste dichtbundels van ons taalgebied. In 2003 ontving ze Ida Gerhardt Poëzieprijs voor de bundel Spuit je ralkleur en in 2020 schreef ze het alternatieve Poëzieweekgeschenk. Haar voorlaatste dichtbundel Tulpenwodka, verscheen in 2021.In dit jaar, kreeg ze de P.C. Hoof-prijs 2024 toegekend voor haar hele poëtische oeuvre.

Bijpassende boeken en informatie

Toon Tellegen – Dora recensie

Toon Tellegen Dora recensie en informatie over de inhoud van de roman uit 1998. Op 9 april 2024 verschijnt bij uitgeverij Querido de hertuitgave van de roman Dora van de Nederlandse schrijver Toon Tellegen. Hier lees je informatie over de inhoud van de roman, de schrijver en over de uitgave. Bovendien is er een recensie opgenomen van Tim Donker.

Toon Tellegen Dora recensie van Tim Donker

Het was weeral het achterplat. Altijd weer dat achterplat.

Een jongen van zestien die iets aan een meisje wilde vragen, maar niet durfde. En dan “52 variaties in zijn reactie op Dora, die met een picknickmand binnenkomt en vraagt of hij meegaat naar het strand.” En vooral: “minieme variaties, grote gevolgen”. En ik dacht ja.

Want dit is iets dat iedereen kent. Toch? De band opnieuw afdrajen. De band in je hoofd. Afdrajen. Opnieuw en opnieuw. Eindeloos. Maar dat het anders ging. Dat het ging zoals het had moeten gaan. Dat het gegaan zou zijn zoals je wilde dat het ging.

Want dat is iets dat iedereen kent. Toch? Dat afvragen. De situatie bekijken uit alle hoeken en afvragen. Hoe het gegaan zou zijn. Als je de moed had gehad om iets te zeggen, op te staan, te spreken, iets te doen. Als je anders was geweest. Moediger, sterker, doortastender, zelfverzekerder, slimmer, welsprekender. Als je een ander hoofd had gehad, een ander lijf, andere gedachten. Als je het beter door gehad had, als je links was gegaan waar je rechts ging, als je toen de woorden had gevonden, als je een koe bij de horens had weten te vatten. Al die situaties die teleurstellend eindigden. Al die kansen die je hebt laten liggen. Al die personen die kwamen en gingen, en je hebt ze nooit tegen gehouden. Als je toen wist wat je nu weet. Ofzo. Als een ogenschijnlijk betekenisloos moment van toen je zestien was, of 22, of net dertig misschien. Als dat anders was gegaan, toen. Als je een ander mens was geweest, toen. Als je bepaalde woorden of bepaalde acties niet achterwege had gelaten, toen. Zou je leven dan anders geweest zijn, nu?

De meeste mensen hebben niet genoeg fantasie om de gevolgen van andere handelingen of andere woorden op enig moment in je verre verleden tot in het uiterste door te denken; het is dan ook een gedachte-experiment dat velen al snel opgeven. Maar van Toon Tellegen kun je heel veel zeggen, maar niet dat hij geen fantasie heeft. Dus ik dacht ja.

Ik dacht hij gaat die fantasie te lijf. Het zegt, weeral het achterplat, dat zijn boeken zomwijlen autobiografiese elementen in zich dragen en ik dacht aan een Dora. Dat er ooit echt een Dora was. Of iemand die Dora heette, zelfs als ze anders heette. Een meisje van lang geleden, en Tellegen had de moed niet gehad. En Dora was gekomen, en Dora was gegaan. En dat Tellegen nu, zoon zeventig of zestig jaar later, de situatie ten goede keert. Of zich voorstelt hoe. De dingen die gaan zoals ze gaan gegaan zouden zijn als hij toen Dora niet had laten gaan.

Dit heeft ook te maken met een kwestie van filosofiese aard. Is de mens vrij? Bestaat determinisme? Moet ons leven gaan zoals het gaat? Zijn we wel in staat tot sturingen, ingrepen, wendingen? Of zouden we in alle gevallen, ook met andere keuzes woorden daden, toch altijd eindigen waar we zijn?

Dus ik dacht aan 52 variaties (ik heb ze niet geteld, ik neem het maar aan. Van het achterplat, ja). Dat Dora en Vink (zoals de ikfiguur heet) wel naar het strand zouden gaan. Of samen thuis zouden blijven. Of de tram namen maar om een of andere reden niet totaan het strand geraakten. Of onderweg iemand tegenkwamen. Of ruzie kregen om iets onbenulligs. Of weet ik veel. Ik heb niet de fantasie voor 52 variaties op wel of niet of een beetje naar het stand gaan. Maar Tellegen wel. En de band afdrajen. En de band opnieuw. En in de ene variatie is er liefde, en trouwen, en kinderen. En in de andere variatie loopt het allemaal anders. 52 antwoorden op de vraag: hoe zou het gegaan zijn als ik toen wel had gesproken, de vraag had gesteld, tot daden in staat was geweest? 52 antwoorden op de vraag hoeveel kanten wij mensen op kunnen. Of we misschien toch gedoemd zijn tot dat ene vuile hoekje waar we geëindigd zijn.

Maar dat viel me in eerste instantie tegen. Tellegen opent met een situatie. Er is Vink. En er is Dora. Vink wil Dora vragen of ze met hem naar het strand wil gaan. Maar hij komt niet verder dan “Z…”. Er wordt nooit een vraag gesteld. En de situatie gaat voorbij.

Dat is de situatie. En dan komen de variaties. Die gedacht worden vanuit een Vink met een ander karakter. Als hij toen aardig was geweest. Of verstandig. Of vastberaden. Of heldhaftig. Of almachtig. Of onhandig. Of gek. Et cetera. 52 variaties, ik weet het niet, ik heb ze niet geteld, zoveel verschillende stemmingen of karaktereigenschappen die de zijne geweest hadden kunnen zijn toen met Dora maar het niet waren. En hoe het dan verlopen was, als de stemming anders was geweest. Of als zijn karakter anders was geweest.

Maar die minieme variaties hebben verdomme helemaal geen grote gevolgen. Alles gaat steeds hetzelfde, hoe Vink ook reageert. Eigenlijk is het 52 (ik heb ze niet geteld) keer hetzelfde verhaal, een licht dadaïsties samenraapsel van toevallige en licht onzinnige gebeurtenissen: Vink in zijn kamer, ene heer Leenderts die binnenkomt en om onduidelijke redenen heel boos is op Vink en een troep maakt van de kamer, Dora die binnenkomt met een picknickmand en Vink vraagt of hij mee wil gaan naar het strand, Vink die daar wisselend op reageert (afwijzend, besluiteloos, enthousiast), Dora die uiteindelijk alleen naar het strand gaat (wat soms een logies gevolg is van de reactie van Vink maar in andere situaties een nogal vreemde wending is), twee buurjongens die door Vinks raam naar binnen kijken en allerlei bizarre dingen menen te zien (al zijn die buurjongens niet in elke variatie aanwezig), een koor staat te zingen op het grasveld voor Vinks huis en de dirigent die boos wordt op het koor omdat ze het zo slecht doen. Hoe Vink ook reageert op Dora, hoe zijn gemoedstoestand ook is, hoe zijn karakter ook verandert doorheen alle variaties, in wezen blijft alles hetzelfde. De elementen Vink – Leenderts – Dora – picknickmand – alleen naar het strand – koor blijven steeds precies zoals ze zijn. Maar misschien is dat net Tellegens antwoord op de determinismekwestie.

De lezer leest in feite steeds hetzelfde verhaal van ongeveer vier bladzijden (soms iets langer, soms iets korter). Ik dacht aan muziek. Ik dacht aan minimalisme. Ik dacht aan een componist die hetzelfde thema blijft herhalen, met kleine toevoegingen, of kleine weglatingen, en hoe dat wiegen kan, hoe dat zo mooi wiegen kan op golven van ongelijke grootte.

Misschien kende je dit al. Deze Dora. Het boek verscheen reeds in 1998. Dit jaar ziet de vierde druk het licht. Of misschien vind je het saai. Steeds hetzelfde verhaal. Ik niet. Ik dacht aan muziek. Ik dacht aan minimalisme. Ik dacht aan wiegen. In leesstoel, in licht, op een ochtend. Wisselende kleuren. Soms moest ik lachen. Soms was ik verbijsterd. Soms was er alleen het wiegen. Of de bewondering om de souplesse waarmee Tellegen zich beweegt door deze oulipoëske schrijfoefening.

Maar dan. Na de uit twee woorden bestaande variate (“Ik sliep.”) volgt een (uiteindelijke?) situatie waarin wél alles anders gaat. En het is mooi, en het is goed, en het is hartverwarmend.

Je kunt het lezen als muziek. Je kunt het lezen als een experiment. Je kunt het lezen als filosofie. Je kunt het ook gewoon lezen als een boek van Toon Tellegen. Het zal je waarschijnlijk niet jaren en jaren bij gaan blijven. Maar dat hoeft ook niet. Gewoon iets fijns om te lezen. Op het strand misschien. Een warme dag in het begin van de zomer.

Toon Tellegen Dora roman uit 1998

Dora

Een liefdesgeschiedenis

  • Schrijver: Toon Tellegen (Nederland)
  • Soort boek: Nederlandse roman uit 1998
  • Uitgever: Querido
  • Verschijnt: 9 april 2024
  • Omvang: 208 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 21,99 / / € 4,49
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van Dora van Toon Tellegen

Toon Tellegen op zijn best: minieme variaties, grote gevolgen

Op een ochtend aan het begin van de zomer wordt Vink wakker en denkt aan Dora. Hij had haar willen vragen mee naar het strand te gaan, maar durfde niet. ‘Altijd zou ik een jongen blijven van een jaar of zestien, die iets wilde vragen, die zijn hart voelde bonzen, die zijn hoofd voelde gloeien, maar niets vroeg.’

Wat volgt zijn Vinks dromen, gedachten, wensen en nachtmerries: 52 variaties in zijn reactie op Dora, die met een picknickmand binnenkomt en vraagt of hij meegaat naar het strand. Er is een vaas met gladiolen die omvalt, er is een dreigende waarschuwing van ene mijnheer Leenderts en er is een koor dat over de liefde zingt. Maar vooral zijn de variaties een scala van herkenbare emoties en stemmingen.


Nieuwsbrief nieuwe boeken en recensies

Elke week de nieuwste boekentips en recensies? Meld je aan voor de nieuwsbrief.


Bijpassende boeken en informatie

Hannah Durkin – De overlevenden van de Clotilda

Hannah Durkin De overlevenden van de Clotilda recensie en informatie boek met de levensverhalen van de laatste gevangenen van de Amerikaanse slavenhandel. Op 7 mei 2024 verschijnt bij Uitgeverij Querido het boek van Hannah Durkin over het einde van de slavernij in de Verenigde Staten. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de schrijfster, de vertaler en over de uitgave.

Hannah Durkin De overlevenden van de Clotilda recensie

Als er in de media een boekbespreking of recensie verschijnt van De overlevenden van de Clotilda, geschreven door de Britse historicus Hannah Durkin, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Hannah Durkin De overlevenden van de Clotilda

De overlevenden van de Clotilda

De levensverhalen van de laatste gevangenen van de Amerikaanse slavenhandel

  • Auteur: Hannah Durkin (Engeland)
  • Soort boek: geschiedenisboek, slavernijgeschiedenis
  • Origineel: Survivors (2024)
  • Nederlandse vertaling: Jan Willem Reitsma
  • Uitgever: Querido
  • Verschijnt: 7 mei 2024
  • Omvang: 464 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 32,50
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst boek over de laatste gevangenen van de Amerikaanse slavenhandel

In juli 1860 komt het laatste slavenschip op Amerikaans grondgebied aan: de Clotilda. Aan boord bevinden zich meer dan honderd gevangengenomen en tot slaaf gemaakte Afrikanen. Het zijn de laatste ooggetuigen van een huiveringwekkende en belangrijke periode in de wereldgeschiedenis.

In De overlevenden van de Clotilda volgt Hannah Durkin hun levens. Ze beschrijft hun ontvoering uit het huidige Nigeria, de angstaanjagende reis over de oceaan en hun verkoop in Alabama. Hun levensverhalen voeren van de Amerikaanse Burgeroorlog tot het begin van de burgerrechtenbeweging in Selma. Clotilda-overlevenden vormen de spil van de quiltgemeenschap in de regio en zijn betrokken bij de stichting van de volledig zwarte stad Africatown, een inspiratiebron voor talloze schrijvers en kunstenaars.

De overlevenden van de Clotilda is een onthullend en aangrijpend boek op basis van jarenlang onderzoek, waarin geschiedenis, biografie en engagement samenkomen.

Hannah Durkin (1982) is een Brits historicus, gespecialiseerd in de geschiedenis van de Atlantische slavenhandel en de Verenigde Staten. Ze won vele academische prijzen en geeft les aan verschillende universiteiten.

Bijpassende boeken

Bart Koubaa – De verliefde engel

Bart Koubaa De verliefde engel recensie en informatie over de inhoud van het nieuwe boek van de Vlaamse schrijver. Op 16 april 2024 verschijnt bij uitgeverij Querido, De verliefde engel, het nieuwe boek van de Vlaamse schrijver Bart Koubaa. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de schrijver en over de uitgave.

Bart Koubaa De verliefde engel recensie

Als er in de media een boekbespreking of recensie van De verliefde engel van Bart Koubaa verschijnt, zullen we daar als het enigszins mogelijk is, aandacht aan besteden.

Bart Koubaa De verliefde engel

De verliefde engel

  • Auteur: Bart Koubaa (België)
  • Soort boek: literair proza
  • Uitgever: Querido
  • Verschijnt: 16 april 2024
  • Omvang: 128 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Prijs: € 21,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van het nieuwe boek van Bart Koubaa

In de zomer van 2022 reist Bart Koubaa met zijn gezin naar New York. Tijdens een bezoek aan het hoofdkwartier van de Verenigde Naties in Manhattan wordt hij door de viceambassadeur van België, een jeugdvriend van zijn vrouw, uitgenodigd achter het spreekgestoelte te gaan staan waar de persconferenties van de Veiligheidsraad plaatsvinden. Terwijl zijn dochter hem fotografeert, wordt hij met stomheid geslagen. Zijn gedachten zijn bij Safia Nazir, een Afghaans meisje dat door haar vader aan een oom werd verkocht. Ik moet iets doen, denkt hij als hij wat later terug in de stad rondloopt, en hier is alles mogelijk.

De verliefde engel is een poëtische reddingsactie van een meisje dat de moeite van het redden waard is.

Bart Koubaa Dansen in tijden van droogte RecensieBart Koubaa (België) – Dansen in tijden van droogte
non-fictie
Waardering redactie∗∗∗∗ (uitstekend)
Aangrijpend en bijzonder boek dat meer vragen oproept dan antwoorden geeft…lees verder >

Bijpassende boeken

Evelien De Vlieger – Onder de brug

Evelien De Vlieger Onder de brug recensie en informatie over de inhoud van de nieuwe Vlaamse thriller. Op 7 mei 2024 verschijnt bij uitgeverij Querido de psychologische thriller van Evelien De Vlieger voor lezers vanaf 15 jaar. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de schrijfster en over de uitgave.

Evelien De Vlieger Onder de brug recensie

Als er in de media een boekbespreking of recensie verschijnt van Onder de brug, de nieuwe spannende roman van de Vlaamse schrijfster Evelien De Vlieger, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Evelien de Vlieger Onder de brug

Onder de brug

  • Auteur: Evelien De Vlieger (België)
  • Soort boek: Vlaamse thriller (15+ jaar)
  • Uitgever: Querido
  • Verschijnt: 7 mei 2024
  • Omvang: 160 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 17,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van de thriller van Evelien De Vlieger

Jowi (17 jaar) ligt in coma in het ziekenhuis na een val van een betonnen brug. Zijn vrienden herinneren zich van die avond niet veel meer dan een spelletje truth or dare. Zeker is dat er zich veel lege bierblikjes hebben verzameld onder de brug. En dat Jowi daar plots lag te bloeden. En dat de zoon van de schooldirecteur die nacht meer heeft gezien dan hij vertelt.

Het is wachten op de waarheid tot Jowi ontwaakt.

Bijpassende boeken

Ludwig Volbeda – Oever

Ludwig Volbeda Oever recensie en informatie over de inhoud van de 14+ jaar jeugdroman en het young adult boek. Op 12 maart 2023 verschijnt bij uitgeverij Querido de debuutroman van Oever van de Nederlandse illustrator en tekenaar Ludwig Volbeda. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de schrijver en de uitgave.

Ludwig Volbeda Oever recensie

  • “Wat een aangrijpend en troostrijk debuut! In het teder kleine is Ludwig Volbeda onverslaanbaar groots.” (Arthur Japin)
  • “Ludwig Volbeda schrijft zoals hij tekent: intiem en ontzagwekkend tegelijk.” (Ted van Lieshout)

Op zaterdag 12 april 2025 is bekend gemaakt dat Ludwig Volbeda de Woutertje Pieterse Prijs 2025 toegekend heeft gekregen voor deze roman.

Ludwig Volbeda Oever

Oever

  • Auteur: Ludwig Volbeda (Nederland)
  • Soort boek: jeugdroman (14+), young adult
  • Uitgever: Querido
  • Verschijnt: 12 maart 2023
  • Omvang: 232 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 18,99 / € 11,99
  • Woutertje Pieterse Prijs 2025
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van de jeugdroman van tekenaar Ludwig Volbeda

Jip heeft een opdracht van school voor de meivakantie: teken een zelfportret. Dat zou simpel moeten zijn voor iemand die zo goed kan tekenen. Toch blijven Jips gedachten maar afdwalen. Naar de nieuwe jongen in de klas, naar meikevers en vuurvliegjes, naar het feest komende vrijdag, en vooral naar de jongen die Jips wereld voor eens en voor altijd veranderde: Oever.

In Oever schetst Ludwig Volbeda het portret van een jongere die worstelt met vragen over gender, vriendschap en het leven. En die uiteindelijk de moed heeft in de spiegel te kijken en een haarscherp portret van zichzelf te tekenen. Volbeda schrijft zoals hij tekent: precies, in een prachtige, heel eigen stijl, met aandacht voor onverwachte details. Hij roept wonderschone beelden op die de lezer niet snel zullen loslaten.

Ludwig Volbeda is op 25 mei 1990 geboren in de Noord-Brabantse stad Oosterhout. Hij volgde een opleiding aan Academie voor Kunst en Vormgeving St. Joost in Breda. Daarna ging hij aan de slag als illustrator, striptekenaar, beeldend kunstenaar en door dit boek ook schrijver. Inmiddels is hij een veelgevraagd illustrator van kinderboeken en heeft een aantal belangrijke prijzen togekend gekregen. Oever dat in maart 2024 bij Querido verschijnt is zijn debuut als jeugdboekenschrijver.

Bijpassende boeken en informatie

Jan van Aken – Het xoanon

Jan van Aken Het xoanon. Op 29 maart 2024 verschijnt bij uitgeverij Querido de nieuwe historische roman van Jan van Aken die zich in Constantinopel afspeelt. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de schrijver en over de uitgave.

Jan van Aken Het xoanon recensie

We besteden aandacht aan de boekbesprekingen en recensie van de nieuwe roman van Jan van Aken, Het xoanon, zodra deze in de media verschijnen.

Jan van Aken informatie en boeken

Jan van Aken is op 9 augustus 1961 geboren in het dorp Herwen in de provincie Gelderland. Na in de cultuursector en de automatisering te hebben gewerkt werd hij fulltime schrijver en geeft hij les aan de Schrijversvakschool in Amsterdam

Het debuut van Jan van Aken, Het oog van de basilisk, verscheen in 2000. Daarna schreef hij vijf andere historische romans waarmee hij een groot lezerspubliek aan zich bond. In 2018 verscheen zijn voorlaatste roman De ommegang waarmee hij direct veel aandacht kreeg en positieve recensies. ontving. Zijn nieuwste historische roman waarover je hier alles leest, Het xoanon, verschijnt begin maart bij uitgever Querido.

Jan van Aken Het xoanon

Het xoanon

  • Auteur: Jan van Aken (Nederland)
  • Soort boek: historische roman
  • Uitgever: Querido
  • Verschijnt: 29 maart 2024
  • Omvang: 608 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook / luisterboek
  • Prijs: € 29,99 / € 16,99 / € 14,00
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van de nieuwe roman van Jan van Aken

Als de Grote Oorlog voorbij is, en het Ottomaanse Rijk verslagen, bezetten de grootmachten Constantinopel. Terwijl Wit-Russische vluchtelingen de stad overspoelen en in het oosten van het land een nieuwe oorlog oplaait, begint zich in de chique wijken al de geest van de vrolijke jaren twintig te roeren. Beaujon, een vrijbuiter met een neutraal paspoort, leidt in dit Constantinopel een comfortabel leven. Te comfortabel, naar zijn zin. Dat verandert als hij betrokken raakt bij een aanslag op een antiek monument, waarbij een onschatbaar voorwerp uit de oudheid zou zijn buitgemaakt.

In dit explosieve krachtenveld menen veel groepen en individuen hun voordeel te kunnen doen met dit geheimzinnige xoanon. Ook de neutrale Beaujon kan zich niet langer afzijdig houden. Maar hij heeft veel hogere ambities dan wat hij ziet als de jacht op een hersenschim.

Bijpassende boeken en informatie

Michaïl Sjisjkin – Mijn Rusland

Michaïl Sjisjkin Mijn Rusland recensie en informatie over de inhoud van het boek. Op 23 april 2024 2024 verschijnt bij uitgeverij Querido het boek van de Russische dissident Michaïl Sjisjkin over Rusland, Vladimir Poetin en de Oekraïne-oorlog. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de schrijver en over de uitgave.

Michaïl Sjisjkin Mijn Rusland recensie

Als er in de media een boekbespreking of recensie verschijnt van Mijn Rusland, het boek van de Russische dissident Michaïl Sjisjkin dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Michaïl Sjisjkin Mijn Rusland

Mijn Rusland

Oorlog of vrede?

  • Auteur: Michaïl Sjisjkin (Rusland)
  • Soort boek: non-fictie
  • Origineel: Frieden oder Krieg
  • Nederlandse vertaling: Jan Sietsma
  • Uitgever: Querido
  • Verschijnt: 23 april 2024
  • Omvang: 240 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 24,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van het boek over Rusland en Vladimir Poetin

‘Het is pijnlijk een Rus te zijn.’ Zo begint dissident Michaïl Sjisjkin, zoon van een Oekraïense moeder en een Russische vader, het boek dat hij moest schrijven toen de oorlog aan Oekraïne verklaard werd. Behalve zijn land lijken hem nu ook de taal en de literatuur te zijn afgepakt.

Op inzichtelijke wijze legt hij de wortels bloot van de problemen die Rusland al van oudsher kent. Bevlogen speculeert hij over ‘zijn Rusland’, waar het deel van het volk dat voor democratische waarden is het voor het zeggen krijgt. De vraag is: zit Rusland in een vicieuze cirkel van dictatuur en revolutie, of zal het een uitweg uit die geschiedenis weten te vinden?

Bijpassende boeken

Tom van der Meer – Waardenloze politiek

Tom van der Meer Waardenloze politiek recensie en informatie over de hoe de Nederlandse politiek de kunst van conflict verloor. Op 19 maart 2024 verschijnt bij uitgeverij Querido Facto het nieuwe boek over de Nederlandse politiek, geschreven door de hoogleraar in de politicologie aan de Universiteit van Amsterdam, Tom van der Meer. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de schrijver en over de uitgave.

Tom van der Meer Waardenloze politiek recensie

Ook is er aandacht voor de boekbespreking en recensie van het boek Waardenloze politiek, zodra deze in de media verschijnen. Het boek is geschreven door Tom van der Meer.

Tom van der Meer Waardenloze politiek

Waardenloze politiek

Hoe de Nederlandse politiek de kunst van conflict verloor

  • Auteur: Tom van der Meer (Nederland)
  • Soort boek: politiek boek
  • Uitgever: Querido Facto
  • Verschijnt: 19 maart 2024
  • Omvang: 208 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 20,00
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van het boek over Nederlandse politiek van Tom van der Meer

Het Nederlandse politieke landschap is versplinterd en gepolariseerd. En de kiezers krijgen van politici en media de schuld. Tom van der Meer constateert echter dat de oorzaak bij de politieke partijen ligt. Want zij zijn het voeren van politieke strijd over ideeën – waardoor de kiezer daadwerkelijk iets te kiezen heeft – verleerd.

Over veel van de grootste beleidsthema’s van onze tijd – van het nieuwe pensioenstelsel tot het aard gas-, corona- of stikstofbeleid – is goeddeels buiten het zicht van de kiezer besloten, zonder politiek debat in de Tweede Kamer of strijd tijdens verkiezingscampagnes. Soms werden deze beslissingen afgedwongen door tussenkomst van de rechter en door de politieke elite gepresenteerd als een voldongen feit zonder alternatief. Tot onvrede van de kiezer, die teleurgesteld is uitgeweken naar de flanken van het politieke spectrum.

Het politieke conflict is na twaalf jaar visieloze middencoalities gereduceerd tot niet meer dan een populariteitswedstrijd waarbij het over premierskandidaten gaat, niet over hun ideeën. Maar de democratie kan niet bestaan zonder gezond inhoudelijk conflict. Zonder inhoud kan de kiezer niet kiezen. En zonder die keus verpietert de democratie.

Bijpassende boeken