Alle berichten van Redactie

Rinske Bouwman – Een soort eelt

Rinske Bouwman Een soort eelt recensie en informatie over de inhoud van de nieuwe Nederlandse roman. Op 11 januari 2024 verschijnt bij uitgeverij Orlando de debuutroman van de Nederlandse schrijfster Rinske Bouwman.

Rinske Bouwman Een soort eelt informatie

Rinske Bouwman is geboren in 1988. Ze is is een Utrechtse theatermaker en schrijver. Haar voorstellingen speelden op verschillende festivals en in theaters in Nederland. Rouw is een thema dat in veel van haar werk te vinden is maar meestal op een lichte toon en met een absurde inslag zodat het niet te zwaar wordt.

Met Een soort eelt waarover je op deze pagina uitgebreide informatie kunt lezen, debuteert Rinske Bouwman als romanschrijfster.

Recensie en waardering van Een soort eelt van Rinske Bouwman

  • “Bouwman is een scherpe observator, die complexe emoties secuur en met mededogen en lichtheid ontleedt. Haar zinnen zijn prachtig, haar beelden verrassend, en vaak is ze ook nog eens ontzettend grappig, ook (juist!) wanneer ze over pijnlijke zaken schrijft. Een soort eelt is half Kafka, half Bervoets, maar bovenal helemaal Bouwman.” (Koen Caris, auteur van Stenen eten)
  • “Knap hoe Bouwman steeds genoeg spanning oproept om door te willen lezen, zowel door haar afgewogen informatiedosering als door haar beeldende zintuiglijke stijl.” (Trouw)
  • “Bouwman heeft haar originele vertelling kundig opgebouwd […] Een soort eelt maakt door het verregaand vervlechten van realiteit en fantasie indruk.” (NRC, ∗∗∗∗)

Recensie van Tim Donker

O maar dat is altijd weer een raar moment. Een raar moment hier in het huis. De bespreker leest een boek. Het boek is uit. De bespreker staat op, en loopt met het boek in zijn hand naar de secretaire. Daar legt hij alle boeken neer die gelezen zijn, uit, maar nog niet besproken. Het  boek ligt daar dan, op de hoek, een stapeltje inmiddels, want er is nog wel wat werk aan de winkel voor de bespreker. Dan staat hij, de bespreker, nog even, nog even vlakbij het boek. Dat uit is, maar nog niet besproken. De bespreker slingert zijn beide armen langs zijn lichaam heen en weer, misschien in een poging het boek dat hij zojuist uit las van zich af te schudden. Dan is het weer terug naar de leesstoel, dan is het weer zitten daar, dan is het weer grajen naar het volgende boek op de stapel.

Dat is altijd weer een raar moment. Een raar moment hier in het huis. Het vorige boek is uit, zindert nog na in het lijf van de bespreker, de personages lopen nog door zijn kop. Maar nu moet hij zich gaan inleven in het volgende boek, in nieuwe personages, in een andere schrijver, met andere woorden, andere zinnen, andere dingen te vertellen.

De buitengewoon geslaagde opvoeding van Frida Wolf was het boek dat ik zojuist neerlegde op de hoek van mijn teergeliefde maar tamelik rotzooierige secretaire. De laatste zin gelezen, en mijn koffie is nog niet eens koud als ik aan Een soort eelt ga beginnen. Het debuut van Maria Kager had me geraakt, goed geraakt, diep geraakt. Het zal niet eenvoudig zijn om kieren te maken in wat Kager in me achter liet zodat het licht van Rinske Bouwman kan binnendringen. Of. Naja. Woorden zijn licht. Toch?

Dat is te zeggen. Ik weet nog wat teejoo zei. Hij zei Ze maakt beelden van vlees op de koelvriesafdeling van een supermarkt, dat leek me wel wat voor jou. En nu ben ik wrevelig. Ik weet niet waarom hij schijnt te denken dat ik zo een siekegheest ben, die alles dat riekt naar dood en ellende en bloed en drek almeteens prachtig zou vinden. Vleesskulpturen, waarom zou ik me vergeilen aan vleesskulpturen? Ik weet niet hoe ik aan dat stigma kom. Wat erger is: ik weet niet hoe er weer af te geraken. Dus ik zit. En ik zucht. En ik monkel.

Maar komaan. De koffie is nog niet eens koud, en Bouwman kan er niks aan doen. Bouwman kan er vermoedelijk niet eens wat aan doen wat er over haar boek op het achterplat (in dit geval zijflap) terecht komt, en minder nog aan wat teejoo daaruit pikt om het boek bij mij aan te prijzen. Dus lezen nu. Lezen nu de koffie nog warm is.

Sarlag is geboren in Nederland en opgegroeid in Mongolië. Nu is ze weer terug in Nederland, om er te studeren. Haar minor ofzo, ik nie weet nie. Hoe heet dat allemaal, toen ik studeerde waren al die amerikaans-achtige termen nog niet zo in zwang. Je studeerde gewoon tot je studie af was en dan was je afgestudeerd en de echte studiebollen konden dan nog promoveren. Maar goed, studeren dus. In Nederland. En dan moet je in je levensonderhoud kunnen voorzien, en daartoe nemen studenten een bijbaantje.

Sarlag op die koelvriesafdeling van een supermarkt. Meer bepaald: de koelvriesafdeling van de Dirk van de Broek. Als u het mij vraagt, u vraagt het mij niet maar daarom zeg ik het toch maar, is de Dirk van de Broek met afstand de meest hollandse, de meest deprimerende, de meest troosteloze supermarkt van Nederland en misschien zelfs wel van Europa en daaraan draagt die achterlijke koelvriesafdeling die ze daar hebben (waar je als klant midden in de zomer in je tiesjurtje nog kans loopt een dubbele longontsteking op te lopen) niet weinig bij. Allicht dat Bouwman net daarom ook voor deze supermarkt gekozen heeft, maar misschien ook niet. Misschien ben ik wel de enige Nederlander die zo intens droevig wordt van de Dirk van de Broek. Van het feit dat iedereen het altijd maar over “De Dirk” heeft, van dat sjeuloze assortiment, van die stomme reclame, van de oerlelijke  bedrijfskleding, van dat algehele gebrek aan sfeer in hun winkels (natuurlijk gaat niemand voor de sfeer naar een supermarkt maar als je er geen stap over de drempel kunt zetten zonder eerst een gezinsverpakking Prozac geslikt te hebben, is het toch wel biezonder erg gesteld).

In de Van de Broek (ja ik weiger “De Dirk” te zeggen) en in haar studentenhuis, maar vooral niet in de kolleezjebanken leeft Sarlag haar studentenleven. Er is een vriend die Kalle heet en die net iets te vaak aardappelsoep maakt. Er zijn huisgenoten die aan yoga doen. Er zijn feestjes. Er is een onmisbare onesie. Er zijn gedachten aan thuis, aan Mongolië, aan haar ouders en een broertje genaamd Yul.

Volgens het achterplat moet het ook duidelijk zijn dat er een groot verdriet is maar eigenlijk is dat zeker aan het begin (maar totaal welke bladzijde kun je in een boek nog van “het begin” spreken?) helemaal niet zo duidelijk. Sarlag is misschien geen doorsnee studente, maar dat kun je ook aan temperament wijten. Aan haar hoogst eigen, zomwijlen enigszins kinderlijke blik op de wereld.

Zo vind Sarlag dat je in Kalles ogen als je wilt mars zou kunnen zien; als hij straalt dansen er marsmannetjes op zijn irissen. Over die in zijn ogen wonende marsmannetjes denkt ze als volgt na: “Ze zullen wel altijd dorst hebben van het zoute traanvocht waarin ze wonen. Ze zijn drenkeling op zee en zijn irissen zijn zinkgaten waar waarschijnlijk zeemonsters wonen.” – dat is tiepies het soort gedachte dat begint in een kinderbrein om afgemaakt te worden in het hoofd van een volwassene (of andersom misschien). Zo stombelt Een soort eelt steeds op en overheen grenzen: tussen kind en volwassene, droom en realiteit, een (on)mogelijk hier en een (on)bereikbaar daar.

Tussen humor en ernst, tussen dagdagelijksheid en hemel, tussen poëzie en banaliteit. Neem de prachtige gedichten die af en toe de verhaallijn onderbreken en rare opsommingen vormen waarvan de zin pas later duidelijk wordt.

Of neem de levendige gedachten van Sarlag; al die beelden waarvan het de lezer niet steeds aanstonds duidelijk is dat het allemaal alleen maar in haar hoofd bestaat: kokend heet water en slappe broccoli over haar buik gieten als ze op de kruimeltafel in de kantine ligt, een meisje bevriezen op haar koelvriesafdeling of samen met alle klanten de hele Vandebroekvloer volgieten met zuivel (en ik dacht aan de pindakaasvloer) (en daardoor dacht ik aan Ernie) (en elk boek dat me doet denken aan Ernie is een goed boek).

Of ook. Een klant vraagt om kreukelfriet maar dat is er niet, en Sarlag raadt hem ribbelfriet aan. Waarna ze peinst aan alle producten die geribbeld kunnen zijn: een grappige, en weeral enigszins kinderlijke opsomming. Totdat condooms zich in de opsomming wringen.

Ik dacht eerst: dit is hoe de banaliteit van Nederland, een banaliteit zo banaal dat wij beter spreken van Holland (Holland is waar Nederland te laag wordt om nog neder te mogen zijn en al haar holheid onverbloemd prijs geeft); dit is hoe de fantasieloze werkelijkheid; dit is hoe de aldag Sarlag langzaamaan opeet maar neen, naar het einde toe wordt het boek zelfs een slagje surrealistieser (en krijgt ook de proloog, gefocaliseerd vanuit een tussen laaglandse koeien levende jak, die proloog die mij in beginsel zo vergezocht leek, alle betekenis).

Het gaat niet om gekonsumeerd worden door een verpletterende roetiene in een sowieso weinig tot frivoliteiten geneigd land (wat ik, lezend, nog wel even dacht); het gaat, wel degelijk, om een verdriet dat zijn oorsprong vindt in Mongolië en door Sarlag nergens ontlopen kan worden. Het Mongolië waar haar vader wolkenjager was, haar broer Yul zo gek was op zijn playstation, de ger verplaatsbaar was, en de zomer helemaal zomer was met de rendiermensen van de taiga, met het meer van Hövsgöl waar ze woonde en het Ulanbataar waar ze studeerde (wat door mij nooit los gezien kan worden van de rockband Ulan Bator & hoe ik hou van hun En France wat volgens mij niet eens hun beste seedee is) (de Mongolië-passages -ja om en om komt het verleden beslag nemen van Sarlag, de lezer en Een soort eelt– –om en om wat– —om en om de hoofdstukken natuurlijk let dan ook op truttemie—; welaan dus, de Mongolië-passages zijn erg mooi, erg beeldend, erg sprekend beschreven, dit leer je niet uit films of boeken of gesprekken, een mens zou haast gaan denken dat Bouwman langstwijlen in Mongolië woonde). Verdriet vloert. Plat op de vloer. Er is geen verder neer mogelijk.

Misschien zegt Bouwman iets te vaak “zich ergens toe verhouden”, misschien gaat het iets te vaak over (tong)kussen met jongens, misschien is het iets te vaak gewild poëties (zoals in een hap sneeuw nemen die “naar oplossingen [smaakt]”) maar alles bij alles is Een soort eelt een cadeau voor de bespreker: het beste boek om alle voorgaande boeken mee te vergeten.

Dit is een mooi boek.
Dit is een poëties boek.
Dit is ondanks dat hele grote verdriet een hartwarmend boek.

Ik zou haast zeggen: dit is een leuk boek. Ware het niet dat dat een beetje een lullig en besmuikt woord is. Wat is leuk een schaap is leuk zeggen de mensen dan. Of een jak. Is ook leuk. Ja. Een jak is ook leuk.


Rinske Bouwman Een soort eelt recensie

Een soort eelt

  • Auteur: Rinske Bouwman (Nederland)
  • Soort boek: Nederlandse roman
  • Uitgever: Uitgeverij Orlando
  • Verschijnt: 11 januari 2024
  • Omvang: 192 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 22,99 / € 16,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van de debuutroman van Rinske Bouwman

Tragikomische debuutroman over verdriet, familie en de kracht van verhalen.

De Nederlandse Sarlag is grotendeels in Mongolië opgegroeid en keert als studente terug naar Utrecht. Ze draagt een groot verdriet met zich mee, maar heeft veel talent om dat uit de weg te gaan. Tijdens de lange dagen die ze maakt op haar werk op de koel-vriesafdeling van de supermarkt, boetseert ze half gesmolten vriesproducten tot vleesbeeldjes en kalmeert ze zichzelf door haar favoriete feiten op te noemen.

Gaandeweg wordt duidelijk wat er gebeurd is in haar gezin, maar ondertussen heeft het onverwerkte verdriet zich al vastgezet in Sarlags lichaam en vindt er een absurde metamorfose plaats.

​Rinske Bouwman is geboren in 1988. Ze is een Utrechtse theatermaker en schrijver. Haar voorstellingen speelden op verschillende festivals en in theaters in Nederland. Haar teksten zijn macaber en humorvol. Vaak is rouw een hoofdthema in haar werk, dat ze met een lichte toon en absurde inslag hoopvol maakt. Een soort eelt is haar debuutroman. Haar tweede roman Korstmos verschijnt in september 2025.

Bijpassende boeken en informatie

Kaveh Akbar – Martelaar!

Kaveh Akbar Martelaar! Op 19 februari 2024 verschijnt bij uitgeverij Pluim de Nederlandse vertaling van de roman van de Iraans-Amerikaanse schrijver Kaveh Akbar. Hier lees je informatie over de inhoud van de roman, de schrijver en over de uitgave.

Kaveh Akbar Martelaar! recensie en informatie

Onze redactie besteed ook aandacht aan de recensies en boekbesprekingen van de roman Martelaar! van Kaveh Akbar.

  • “The best novel you’ll ever read about the joy of language, addiction, displacement, martyrdom, belonging, homesickness.” (Lauren Groff, Amerikaanse schrijfster)

Informatie over de Iraans-Amerikaanse dichter en schrijver Kaveh Akbar

Kaveh Akbar is op 15 januari 1989 geboren in Teheran, de hoofdstad van Iran. Toen hij twee jaar oud was emigreerde hij naar de Verenigde Staten. Hij studeerde aan de Butler University in Indiana en de  Florida State University in Tallahassee. Akbar is open over zijn verslavingen waarmee hij behoorlijk te kampen heeft gehad. Tegenwoordig geeft hij les aan de University of Iowa en is in 2018 getrouwd met de Amerikaanse dichteres en singer songwriter Paige Lewis.

Tot nu toe was Kaveh Akbar vooral bekend als dichter. In 2017 debuteerde hij met de bundel Portrait of the Alcoholic, gevolgd in hetzelfde jaar door Calling a Wolf a Wolf. Zijn laatste dichtbundel en voorlaatste boek Pilgrim Bell verscheen in 2021. Martlaar! het boek waar je hier over leest is de Nederlandse vertaling van zijn debuutroman die in 2024 verschenen is.

Kaveh Akbar Martelaar

Martelaar!

  • Auteur: Kaveh Akbar (Iran, Verenigde Staten)
  • Soort boek: debuutroman
  • Origineel: Martyr! (2024)
  • Nederlandse vertaling: Hans Kloos
  • Uitgever: Uitgeverij Pluim
  • Verschijnt: 19 februari 2024
  • Omvang: 432 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Prijs: € 26,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van de roman van de Iraans-Amerikaanse schrijver Kaveh Akbar

Cyrus woont in een vieze, kleine kamer in een gedeeld appartement in Indiana met een stapel vuile was en te laat ingeleverde bibliotheekboeken als zijn enige bezittingen. In de ledige uren sinds hij de drank heeft opgegeven, is hij vooral bezig met nadenken over schrijven en het niet doen.

Zijn moeder stierf jaren geleden toen het passagiersvliegtuig waarin ze zat werd neergehaald door de VS, zijn vader is er ook niet meer; in de gedichten die hij schrijft gaat hij op zoek naar de wortels van zijn Iraanse achtergrond. Wat hij eigenlijk wil, is sterven. Het ultieme martelaarschap bereiken. Dat zit in de Iraanse aard, stelt hij.

Zwalkend door het leven, op zoek naar de focus die zijn kunstenaarschap mist, hoort Cyrus over de Iraanse kunstenares Orkideh die in het Brooklyn Museum in New York een performance opvoert: Death-Speak. Haar laatste weken en dagen brengt ze door in het museum. Terwijl ze sterft aan kanker, kunnen bezoekers met haar praten. Dit is wat hij nodig heeft. En hij neemt het vliegtuig naar New York. Maar de gesprekken die hij met Orkideh voert, brengen hem niet dichter tot de dood, maar het leven.

Bijpassende boeken en informatie

Lars Elling – De appeloorlog

Lars Elling De appeloorlog recensie en informatie over de inhoud van de roman uit Noorwegen. Op 11 januari 2024 verschijnt bij uitgeverij Podium de Nederlandse vertaling van de roman Fyrstene av Finntjern van de Noorse schrijver Lars Elling.

Lars Elling De appeloorlog recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman De appeloorlog. Het boek is geschreven door Lars Elling. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van het eerste roman van de Noorse auteur Lars Elling.

Lars Elling De appeloorlog recensie

De appeloorlog

  • Auteur: Lars Elling (Noorwegen)
  • Soort boek: Noorse roman
  • Origineel: Fyrstene av Finntjern (2022)
  • Nederlandse vertaling: Lucy Pijttersen
  • Uitgever: Podium
  • Verschijnt: 11 januari 2024
  • Omvang: 320 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 22,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van de roman van Lars Elling

De achttienjarige Filip krijgt van zijn vader de opdracht om zoveel mogelijk tijd door te brengen met zijn opa, die al jaren weigert met zijn familie te praten. Maar met de dood in aantocht besluit de oude man zich open te stellen voor zijn kleinzoon en neemt hij hem mee naar de zomers van 1913 en 1914, toen hij zich met zijn broertje als onderdeel van hun opvoeding maandenlang in de bossen rond Oslo moest zien te redden. Voor Filip, die worstelt met zijn artistieke ambities, opent zich een wonderwereld vol bizarre verhalen over kolenbranders en houtvlotters, ganzenslachters, forellenvissers en paddenstoelenplukkers. Tegelijk met het ontluiken van Filips creatieve talenten groeit bij de stervende oude man de behoefte om nog eenmaal iemand in vertrouwen te nemen over de dag die het hoogtepunt van de zomer van 1914 had moeten zijn.

Bijpassende boeken en informatie

Albert Sánchez Piñol – Het monster van Sint-Helena

Albert Sánchez Piñol Het monster van Sint-Helena. Op 1 maart 2024 verschijnt bij uitgeverij Nobelman de Nederlandse vertaling van de roman van de Catalaanse schrijver Albert Sánchez Piñol. Op deze pagina lees je informatie over de inhoud van het boek, over de schrijver, de vertaler en over de uitgave.

Albert Sánchez Piñol Het monster van Sint-Helena recensie

Er is ook aandacht voor de boekbesprekingen en recensie van Het monster van Sint-Helena roman van de Spaans-Catalaanse schrijver Albert Sánchez Piñol.

  • “Een exposí over macht, verdorvenheid en tirannie, die Piñol doeltreffend weet te doorspekken met intriges en spanning.” (Ponç Puigdevall, El País)
  • “Sleept de lezer mee tot aan de laatste pagina.” (Lídia Penelo, Público)
  • “Het monster van Sint-Helena is een allegorische bespiegeling over de drijfveren van de mens – eerzucht, macht, angst en ijdelheid – die nog geen greintje aan actualiteit heeft ingeboet.” (Valèria Gaillard, El Periódico)

Albert Sánchez Piñol boeken en informatie

Albert Sánchez Piñol is op 11 juli 1965 geboren in de Catalaanse hoofdstad Barcelona. Hij is afgestudeerd als antropoloog en specialiseerde zich in de Mbuti, een volk van jagers en verzamelaars in het noordoostelijk deel van Congo. Hij schrijft in het Catalaans.

In 2003 had hij een wereldwijde bestseller met zijn debuutroman La pell freda die in het Nederlands verscheen als Nachtlicht. Inmiddels hij ruim tien romans en andere boeken geschreven waarvan de historische roman Victus en Pandora al Congo (In het hart van het oerwoud) in Nederlandse vertaling zijn uitgegeven. De Nederlandse vertaling van zijn nieuwe roman die in 2022 in het Spaans verscheen en waarover je hier uitgebreide informatie leest, verschijnt begin maart 2024 bij Uitgeverij Nobelman.

Albert Sánchez Piñol Het monster van Sint-Helena

Het monster van Sint-Helena

  • Auteur: Albert Sánchez Piñol (Catalonië, Spanje)
  • Soort boek: Catalaanse roman, historische roman
  • Origineel: El monstre de Santa Helena (2022)
  • Nederlandse vertaling: Frans Oosterholt
  • Uitgever: Uitgeverij Nobelman
  • Verschijnt: 1 maart 2024
  • Omvang: 268 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Prijs: € 22,95
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van de roman van Albert Sánchez Piñol

Wat zou er gebeuren als we de Liefde, de Cultuur en de Macht in één kamer bijeenbrachten? Met deze vraag, gesteld door Delphine de Sabran, marquise de Custine, gaat Het monster van Sint-Helena van start. Voor het antwoord reist Delphine, in gezelschap van haar minnaar François-René de Chateaubriand, van Marseille naar het einde van de wereld.

Op een grauw eiland, vergeven van de ratten, hoopt ze Chateaubriand te verwikkelen in een amoureus duel met de grootste strateeg aller tijden en de beroemdste gevangene van de wereld: Napoleon Bonaparte. Maar de gebeurtenissen verlopen anders dan de markiezin had voorzien. Niet alleen ontpopt de keizer der Fransen zich als een schofterig beestmens, maar er ligt nog een ander monster op de loer dat een invasie in petto heeft die de roemruchte expedities van generaal Napoleon in de schaduw dreigt te stellen.

Wie zal er als winnaar uit de Slag om Sint-Helena komen. Zullen de Engelsen, onder leiding van de heldhaftige sergeant-majoor Basil Jackson, het ongekende onheil weten af te wenden, of zullen ze zich genoodzaakt zien de hulp in te roepen van hun grootste vijand?

Bijpassende boeken en informatie

Tess Gerritsen – De spionne

Tess Gerritsen De spionne. Op 8 februari 2024 verschijnt bij uitgeverij The House of Books de nieuwe thriller van de Amerikaanse thrillerschrijfster Tess Gerritsen. Het is het eerste deel in de reeks met voormalig spion Maggie Bird in de hoofdrol. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de schrijfster en over de uitgave.

Tess Gerritsen De spionne recensie

Zodra er boekbesprekingen en recensies van De spionne, de nieuwste thriller van Tess Gerritsen verschijnen, kun je er hier over lezen.

Tess Gerritsen informatie

Tess Gerritsen is op 12 juni 1953 geboren in de Amerikaanse stad San Diego en is van Chinese afkomst. Ze studeerde aan de Stanford-universiteit en behaalde daar in 1979 haar basisartsdiploma en werkte als internist op Hawai. Haar meisjesnaam was Terry Tom maar na haar huwelijk met haar Nederlandse man heeft ze zijn achternaam Gerritsen aangenomen. Inmiddels is ze gestopt als arts en woonachtig in de Amerikaanse staat Maine.

Naast haar werk als arts, is ze als schrijfster aan de slag gegaan. Inmiddels heeft ze meer dan dertig thrillers en andere boeken geschreven waarvan een groot gedeelte in Nederlandse vertaling is verschenen. Haar nieuwste thriller, The Spy Coast (De spionne), waarover je hier uitgebreide informatie leest is het eerste van een nieuwe reeks.

Tess Gerritsen De spionne

De spionne

Maggie Bird thriller 1

  • Auteur: Tess Gerritsen (Verenigde Staten)
  • Soort boek: Amerikaanse thriller
  • Origineel: The Spy Coast (2024)
  • Nederlandse vertaling: Els Franci-Ekeler
  • Uitgever: The House of Books
  • Verschijnt: 8 februari 2024
  • Omvang: 352 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook / luisterboek
  • Prijs: € 23,99 / € 12,99 / € 12,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van de nieuwe thriller van Tess Gerritsen

Voormalig spion Maggie Bird kwam naar het kustplaatsje Purity om haar verleden achter zich te laten nadat een missie tragisch mislukte. Tegenwoordig leeft ze in alle rust op haar kippenboerderij. Maar wanneer Maggie een lichaam op haar oprit vindt, weet ze dat de geesten uit haar verleden haar opnieuw komen kwellen. Ze richt zich tot haar oude vriendenkring – allemaal gepensioneerde CIA-agenten – om te achterhalen wie haar probeert te vermoorden en waarom. De Martini Club-leden, zoals ze zichzelf noemen, zijn dan misschien wel gepensioneerd, maar ze hebben nog steeds een aantal handige skills die ze dolgraag willen gebruiken, al is het maar om hun huidige saaie levens op te fleuren.

Bijpassende informatie

Bonnie Jo Campbell – The Waters

Bonnie Jo Campbell The Waters. Op 9 januari 2024 verschijnt bij uitgeverij W.W. Norton de nieuwe roman van de Amerikaanse schrijfster Bonnie Jo Campbell. Hier lees je informatie over de inhoud van de roman, de schrijfster en over de uitgave. Daarnaast is er aandacht voor de boekbespreking en recensie van het boek. Er is nog geen Nederlandse vertaling van de roman verkrijgbaar of aangekondigd.

Bonnie Jo Campbell The Waters recensie

  • “With a ruthless and precise eye for the details of the physical world, Bonnie Jo Campbell presents an elegant antidote to the dark side of masculinity, celebrating the resilience of nature and the brutality and sweetness of rural life.” (Jane Smiley, New York Times Book Review)
  • “If you loved Where the Crawdads Sing, you’re going to love, and I’m saying love, our first read of 2024.” (Jenna Bush Hager, TODAY Show)

Informatie over Bonnie Jo Campbell

Bonnie Jo Campbell is geboren op 14 september 1962 in Kalamazoo, Michigan. Ze studeerde filosofie aan de University of Chicago, gevolgd door een studie wiskunde en creative writing. Na haar studie reisde ze enige tijd mee met het Ringling Brothers and Barnum and Bailey Circus. Bovendien organiseerde ze fietstochten in Oost-Europa en Rusland.

Als schrijfster debuteerde ze in 1999 met de verhalenbundel Women & Other Animals, gevolgd door de debuutroman Q Road in 2003. Haar tweede verhalenbundel American Salvage verscheen in 2009 waarna haar tweede roman One Upon a River vanaf 2011 in de boekhandel lag. Deze roman is in het Nederlands vertaald als Aan de rivier. In 2015 verscheen haar voorlaatste boek de verhalenbundel Mothers, Tel Your Daughters. Op 9 januari 2024 verschijnt de nieuwe roman van Bonnie Jo Campbell. Of de roman ook in Nederlandse vertaling zal worden uitgegeven is onbekend.

Bonnie Jo Campbell The Waters.

The Waters

  • Auteur: Bonnie Jo Campbell (Verenigde Staten)
  • Soort boek: Amerikaanse roman
  • Taal: Engels
  • Uitgever: W.W. Norton & Company
  • Verschijnt: 9 januari 2024
  • Omvang: 400 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek / ebook
  • Prijs: $ 30,00
  • Boek bestellen bij: Amazon / Bol

Flaptekst van de roman van Bonnie Jo Campbell

On an island in the Great Massasauga Swamp—an area known as “The Waters” to the residents of nearby Whiteheart, Michigan—herbalist and eccentric Hermine “Herself” Zook has healed the local women of their ailments for generations. As stubborn as her tonics are powerful, Herself inspires reverence and fear in the people of Whiteheart, and even in her own three estranged daughters. The youngest—the beautiful, inscrutable, and lazy Rose Thorn—has left her own daughter, eleven-year-old Dorothy “Donkey” Zook, to grow up wild.

Donkey spends her days searching for truths in the lush landscape and in her math books, waiting for her wayward mother and longing for a father, unaware that family secrets, passionate love, and violent men will flood through the swamp and upend her idyllic childhood. Rage simmers below the surface of this divided community, and those on both sides of the divide have closed their doors against the enemy. The only bridge across the waters is Rose Thorn.

Bijpassende boeken en informatie

Jan Lauwereyns – Leer van de orchidee

Jan Lauwereyns Leer van de orchidee recensie en informatie boek met een keuze uit het werk 1991-2024 van de Vlaamse dichter. Op 9 januari 2025 verschijnt bij Uitgeverij Koppernik het boek met een keuze uit de gedichten van de uit België afkomstige dichter Jan Lauwereyns. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de schrijver en over de uitgave.

Jan Lauwereyns Leer van de orchidee Tim Donker recensie

Dat het onherroepelijk verdrijven, dat de dingen gaan, dat paardengelach piano’s naar de oceaan sleurt, dat eerst de koffie, dat langzamer dan men denkt, dat het enige waar, dat het krakelde, dat het zonlicht toen in Dregkes haar en dat ze dat zelf niet wist, dat de gebouwen van glas, dat een lijk wel net zo goed waar dan ook kan composteren, dat de studie van stilte, dat dit niet de enige plek, dat existentialisme, dat altijd weer diezelfde eenden, dat het ook echt overal gevonden kan worden. De woorden. De omschrijvingen. De definities.

Zegt iemand zegt wie zegt Jan Lauwereyns dat “Het schept betekenis in de vorm van de smaak van het geluid van het hart” de kortst mogelijke definitie is van het bijzondere van poëzie. Denk ik hum, een weinig gezocht wel, Lauwereyns (de ongezochte vondst) / (de gezochte onvondst). Altijd weer bijna overal het hart. Waarom geen brein of oog of oor of eender welk lichaamsdeel, en wat is dat met die vorm en smaak en geluid, verduidelijkt het iets of zaait het juist verwarring, ik denk dat laatste, en dan gaat het goed op, voor poëzie int algemeen misschien maar zeker voor die van Jan Lauwereyns.

Want een poëzie, hij, die lichtjes uit het lood slaat. Je loopt. Een straat. Een stad. Je komt binnen op. Een stadswandeling. Het leest, het zegt, het gaat: “Ik had een grootoom die / met pijp en bril en hart / en ziel in een goed boek / in een comfortabele zetel / een verdieping lager viel, negenendertig gedichten geleden. / De schade viel niet mee, / de scherven werden amper opgekeerd. // De herinnering aan de goede lezer / en zijn vliegende bom is nu deze / parking geworden.”,

en je denkt aan, wat heb je gelezen wat je gezien waar ben ik hier getuige van geweest (van de vorm van de smaak van het geluid van het hart misschien?). Het zit ik, het zit daar, het zit daad: “Er zaten ik en nagemaakte wielrenners / in de Ronde van Frankrijk”, bijvoorbeeld, en: “Sommigen hadden vaak / zessen en de Peugeots fietsten met plat- / geslagen schaakborden op hun borsten.”, en dus vliegt het.

Ja het vliegt bij Lauwereyns. Van droom naar wetenschappelijk hyperrealisme, van proza naar poëzie, van de straat naar de hemel, van alles naar terug. Een snuifje oneindigheid erbij om het af te maken. Mooi om dit nu allemaal te hebben, bijeengesprokkeld overheen de tijden. Vanuit verschillende bundels. Waarvan ik sommige, nee alle, nee vele, nee meer dan ik dacht toch nog gemist heb. Zoals Het zwijgen van de dichter, waarin de ikpersoon een ezelin lijkt te zijn. Of een Japans-Amerikaanse vrouw van zevenentwintig jaar. Of dood. Vermoord door de dichter Uwe. Zou kunnen zijn dat het kan zijn maar het zou ook kunnen zijn dat het niet kan zijn. Dat het is. Surrealisme of roadnovel of thriller of politieroman. Of dat überhaupt nog een vraag moet zijn. Nou. Ja. Eentje toch. Misschien had er iets meer informatie bij gemogen over de bundels waaruit deze gedichten komen, zijn zomwijlen hele bundels geïncludeerd misschien, en wat uit welk jaar.

En woensdag was een fijne muziekdag met Diego Cigala, en Wreaths, en Albert Ayler, en Anna Thorvaldsdottir, en Projekt Karpaty Magiczne, en The Microphones, en If Anything Happens To The Cat, en Vera Sola, en b.d. Foxmoor, en Scott Walker, en Circuit des Yeux, en Brother J.T., en Muslimgauze, en Jerusalem In My Heart, en hiss tracts, en Sufjan Stevens, en David Coulter, en Robbie Basho, en My Bloody Valentine, en Kasper van Hoek, en John Zorn, en Yo La Tengo, en Slint, en Maisha,  Alice Coltrane. En al die tijd, al die tijd was Lauwereyns erbij.

Ogen komen veel voor in deze gedichten. Dood komt veel voor in deze gedichten. De blauwe gitaar komt veel voor in deze gedichten. En ook naalden die in hersens worden gestoken. Want zo tesaam valt het oog pas goed op de konseptuele kontinuïteit. Want ook zo de zus, en natuurlijk de orchidee. Het ritme. Het stromen dat soms kabbelt, soms buldert, soms nauw waarneembaar nog, als dingen in de verte, dingen in de mist. De vorm. De smaakt. Het geluid. Het hart.

Of een bemerking die je stil slaat, en met peins. “Slapend zien we meer dan met de ogen open” schrijft Lauwereyns, en: “Vooral slapend met de snelle oogbewegingen”, waardoor ik zat, een wijle, te peinzen aan dromen, en aan hoe mensen vaak geneigd zijn de realiteit van dromen ondergeschikt te maken aan die van de aldag; het is “maar” een droom, en dit is de grond en daar moeten beide voeten op (al te vaak vliegend ook in dromen), maar misschien wellicht mogelijkerwijs (bijwoorden van twijfel) is het raadzaam om dromen te zien als aparte realiteiten, die naast, of misschien wel boven, de aldagsrealiteit geplaatst kunnen / mogen worden, niet in de zin dat we lering zouden moeten trekken uit onze dromen, of dat we ze beter moeten duiden (en al zeker niet freudiaans), maar omdat ze plekken bevatten waar we ook zijn, waar we ook zien, waar we ook leven, vaak in bezit zijn van een beter zelf, of denk aan terugkerende dromen, toen ik in mijn dertigs was droomde ik geregeld hele steden op, buiten mijn dromen bestonden ze niet maar daarbinnen hadden ze samenhang en logica en consistentie, is dat niet ook een soort bouwen misschien?

En donderdag was een fijne muziekdag met Stars of the Lid, en The Master Musicians of Jajouka, en Deathprod, en Spiral Joy Band, en Volcano the Bear, en Peter Kernel, en Idles, en Wreckmeister Harmonies, en Mika Vainio, en Daniel A.I. U. Higgs, en Wöljager, en Heavy Winged, en Madvillain, en Ellen Fullman, en Deathspell Omega, en Laurie Spiegel, en Mia Doi Todd, en The Sad Bastard Book Club, en Super Numeri, Ah Cama-Sotz, en Murcof, en Sum of R, en Teatteri Moderni Kanuuna, en Don Cherry. En al die tijd, al die tijd was Lauwereyns erbij.

Tijd is niet omkeerbaar, een zandloper wel. Nu is de problematische oorsprong van alles. Haai wist misschien van toeten. Alles vloeit, behalve dat alles vloeit. Slaapkamers met slagroom. J’accuse Ted Hughes. Het bed is een en al geruchtendom. De regel is dat alle levende wezens moeten creperen (niets maal eeuwig is niets), en het punt is punctum alpeh (bizarre ontologie). Alles is de schuld van de perfecte kraanvogel. De beste wijn is de oude. Is verheerlijking van wat voorbij of onbereikbaar is een vorm van pornografie. Doe je mond open. Bega een daad. Stap uit jezelf. Linguïstische theorieën. Verwarring. Twijfel.

Dus. Door ganse universa vliegt het hier, wijst, landt, stipt, loopt, rent, staat stil, gaat dan weer, staat dan weer. Zoveel kanten als het dan opgaat in je kop, en hoe heerlijk dat is. “Verander je ook / maar een beetje hoe je staat / krijg je iets gloednieuws” vond ik heel kschipperiaans (en net als bij K Schippers liggen er bij Lauwereyns in de kleinste snippers werelden besloten), maar bij een rietzanger met een mening of een empathische orchideeënkweker hellen mijn gedachten over naar Dephine Lecompte (maar dan zonder alles wat Delphine Lecompte zo vervelend maakt) (net of ik dit al eens eerder heb gezegd) (in dit of in een ander verband) (?) (zou je zoiets kunnen opzoeken?) (je had behoefte aan iemand die met je meelas). Rekenkunde van de tastzin borrelde ook herhaaldelijk in me omhoog, maar bij Lauwereyns wemelt het van de verwijzingen, sitaten, pseudositaten, halfsitaten, allusies, van naar op, muziek, poëzie, film, ik mis waarschijnlijk meer dan ik vat maar het doet het wel marsjeren onder mijn schedel, hoe dat gaat en hoe mooi dat het is (net of ik dit al eerder heb gezegd) (-)

En dinsdag was een fijne muziekdag met Thomas Ankersmit, en Giacinto Scelsi, en Spooky Attraction From A Distance, en Anarchist Republic of Bzzz, en Art Ensemble of Chicago, en B. Fleischmann, en LaMonte Young, en A Whisper in the Noise, en Ostzonensuppenwürfelmachenkrebs, en Joe McPhee, en Baby Bird, en Wojtek Mazolewski Quintet, en Burmese, en Nordvargr / Prakh, en Botanist, en Glenn Branca, en Brise-Glace, en Swans, en Maurizio Abate, en het fukking licht, en Erdem Helvacioglu . En al die tijd, al die tijd was Lauwereyns erbij.

Hou je Leer van de orchidee in je handen, hou je de hele wereld in je handen. En alles altijd. Misschien geen werkzame definitie van poëzie, maar wel een tamelik exacte omschrijving van deze fantastiese bundelbundeling.

Jan Lauwereyns Leer van de orchidee

Leer van de orchidee

een keuze uit het werk 1991-2024

  • Auteur: Jan Lauwereyns (België)
  • Soort boek: gedichten, poëzie
  • Uitgever: Koppernik
  • Verschijnt: 7 januari 2025
  • Omvang: 348 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek
  • Prijs: € 27,50
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van het boek met gedichten van Jan Lauwereyns

‘Het schept betekenis in de vorm van de smaak van het geluid van het hart,’ schreef Jan Lauwereyns in zijn gedichtendagessay in 2011. Dat was voor hem de kortst mogelijke definitie van het bijzondere van poëzie. Daarvoor vertrek je noodzakelijkerwijs bij de werkelijkheid – hier en nu, de dingen rondom, al is dat toevallig in Japan of met de blik van een wetenschapper. 

In Leer van de orchidee biedt Jan Lauwereyns een ruime keuze uit zijn werk, van zijn eerste vingeroefeningen in 1991 tot en met een reeks gloednieuwe gedichten uit 2024. De bloemlezing werkt als een lifehack, al is het meer een hulde dan een handleiding, een uitnodiging om ons te laten verbluffen door het leven, door de schoonheid en de trucs van orchideeën. Dat gaat ook via Japan en de wetenschap, via rangaku, 蘭学, ‘westerse studies’, of met een zijsprong via de kanji: ‘orchideeënleer’. Maar het gaat bovenal via de taal en de liefde.

In deze poëzie leeft de vorm, ongebreideld, ongeremd, in sprankelende tanka’s en barokke sonnetten met perfecte hexameters, in verhalende gedichten die op nachtmerries lijken en in lyrische essays die het denken op subtiele muziek zetten. Gebaseerd op tien heel verschillende dichtbundels geeft deze bloemlezing een uniek caleidoscopisch beeld van een oeuvre dat in alle variëteit juist heel coherent blijkt qua thematiek en toewijding aan de smaak van het geluid van het hart.

Jan Lauwereyns (13 mei 1969, Antwerpen) woont en werkt in Fukuoka, Japan, waar hij cognitieve wetenschap en bio-ethiek doceert aan de Universiteit van Kyushu. Hij debuteerde in 1999 met de dichtbundel Nagelaten sonnetten, en publiceerde tot heden tien dichtbundels in het Nederlands, naast romans, essays en academische monografieën. Zijn poëzie werd bekroond met de Hugues C. Pernathprijs en de VSB poëzieprijs, en genomineerd voor de Herman de Coninckprijs, de Cees Buddingh’-prijs, de Karel van de Woestijneprijs en de Paul Snoekprijs.

Bijpassende boeken en informatie

Eva Eland – Waar is de kat?

Eva Eland Waar is de kat? Op 10 januari 2024 verschijnt bij uitgeverij Leopold het nieuwe prentenboek van Eva Eland voor kinderen vanaf 3 jaar. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de schrijfster en over de uitgave.

Eva Eland Waar is de kat? recensie

Als het prentenboek besproken is, kun je hier boekbesprekingen en de recensie lezen van Waar is de kat? Het is het nieuwe boek van Eva Eland.

Informatie over Eva Eland

Eva Eland groeide op in Delft. Ze Ze studeerde aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam en de School of Visual Arts in New York. Aan de Cambridge School of Arts behaalde ze cum laude haar master in kinderboekenillustraties. Inmiddels woont Eva Eland met haar man en twee kinderen in Amsterdam.

Eva Eland heeft vooral naam gemaakt met het prentboek Als verdriet komt dat in 2018 verscheen en het in 2020 verschenen vervolg Waar geluk begint. Het succes van deze prentenboeken heeft ervoor gezorgd dat haar werk in verschillende landen in vertaling is uitgegeven. Haar nieuwste boek voor kinderen van 3+ jaar waarover je hier alles leest verschijnt op 10 januari 2024 bij uitgeverij Leopold.

Eva Eland Waar is de kat

Waar is de kat?

  • Auteur: Eva Eland (Nederland)
  • Soort boek: prentenboek (3+ jaar)
  • Uitgever: Leopold
  • Verschijnt: 10 januari 2024
  • Omvang: 32 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek
  • Prijs: € 15,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van het nieuwe prentenboek van Eva Eland

Grappig kat-en-kind-spel voor peuters en kleuters. Van de maker van moderne klassieker Als Verdriet op bezoek komt .

Kat heeft een goed leven, het grootste deel van de tijd. Maar als Olivia op bezoek komt, wil Kat zich alleen maar verstoppen… Poesje, poesje, waar ben je? Olivia zoekt overal. Tot ze haar slaapje moet doen. Dan komt Kat fijn op haar dekentje liggen. Heel even… want gaan Olivia’s ogen daar al weer open?

Zoek mee met Olivia. Zie jij Kat?

Gedrukt in speciale, fel vrolijke inkten, die op in dit model niet goed weergegeven worden.

Bijpassende boeken

Charles Groenhuijsen – De verdeelde staten van Amerika

Charles Groenhuijsen De verdeelde staten van Amerika. Land van onbegrensde en ongewenste mogelijkheden. In het kader van de Amerikaanse presidentsverkiezingen in 2024 verschijnt bij uitgeverij Atlas Conact het nieuwe boek over Amerika van Charles Groenhuijsen. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek. Daarnaast is er aandacht voor de boekbesprekingen en recensie van De verdeelde staten van Amerika, het nieuwe boek van Charles Groenhuijsen.

Charles Groenhuijsen De verdeelde staten van Amerika

Charles Groenhuijsen is op 16 april 1954 geboren in de Friese plaats Joure. Na de middelbare school studeerde hij geschiedenis aan de Universiteit Utrecht omdat hij de ambitie had journalist te worden. In 1975 brak hij zijn studie halverwege af omdat hij aan de slag kon redacteur bij het ANP en de Volkskrant om in 1983 naar de NOS over te stappen. Van 1986 tot 1989 was hij Amerika-correspondent voor net NOS journaal. Na zijn terugkomst werd hij presentator van verschillende actualiteiten programma’s presenteerde. In 1996 ging hij weer naar de Verenigde Staten om als Amerika-correspondent van het NOS journaal en NOVA, wat hij tot 2005 zou blijven doen, aan de slag te gaan. Hij werkte ook als freelance journalist voor een aantal andere media.

In 2006, terug in Nederland raakte hij in conflict met zijn werkgever de NOS wat leidde tot een conflict dat voor de rechter werd uitgevochten. Charles Groenhuijsen won uiteindelijk de zaak en kreeg een schadevergoeding van 489.375 euro. In de jaren erna was hij actief als columnist, schrijver, spreker en presentator. Sinds het begin van 2020 is hij als presentator van het TV-programma OP1 actief namens Omroep Max.

Tijdens zijn carrière publiceerde Charles Groenhuijsen een aantal journalistiek boeken. In de meeste gevallen over de Verenigde Staten en de Amerikaanse politiek. Zijn laatste boeken Alles gaat voorbij, zelfs Donald Trump uit 2019 en Amerika na Trump uit 2020. Zijn nieuwe boek waarover hier alle informatie te vinden is, verschijnt aan de vooravond van de Amerikaanse presidentsverkiezingen in 2024.

Charles Groenhuijsen bij Tijd voor Max

Op dinsdag 9 januari 2024 is Charles Groenhuijsen te gast in het televisieprogramma Tijd voor Max om over zijn nieuwe boek te praten.

Charles Groenhuijsen De verdeelde staten van Amerika

De verdeelde staten van Amerika

Land van onbegrensde en ongewenste mogelijkheden

  • Auteur: Charles Groenhuijsen (Nederland)
  • Voorwoord: Arnon Grunberg
  • Soort boek: journalistiek boek
  • Uitgever: Atlas Contact
  • Verschijnt: 9 januari 2024
  • Omvang: 256 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 22,99 / € 14,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van het nieuwe boek over Amerika van Charles Groenhuijsen

De Verenigde Staten kiest in 2024 weer een president. Hoe spelen de cultuuroorlogen hierin mee?

Komt het nog goed met Amerika? Veel Amerikanen (en trouwens ook veel Nederlanders) zien wat zich in Amerika afspeelt met afgrijzen aan. In de politiek gaat het om de vraag wie het meeste lawaai maakt en tegenstanders het ergste beledigt. Hoe moet dat verder? In zijn nieuwe boek De Verdeelde Staten van Amerika vertelt Charles Groenhuijsen de lezer over twee revoluties in de vs. Er is de rechtse revolutie van de Republikeinen en Donald Trump met hun vlucht naar het extremisme: tegen lhbti, tegen klimaat, en godsdienst gaat boven alles. De jonge generatie heeft een eigen revolutie: met meer tolerantie en minder godsdienst. Ze bouwen aan hun eigen nieuwe Amerika en zijn steeds belangrijker in het stemhokje. In 2024 zal het er weer om spannen!

Bijpassende boeken en informatie

Atlas van de Homo Sapiens

Atlas van de Homo Sapiens. Op 9 januari 2024 verschijnt bij uitgeverij Noordboek het boek van van Telmo Pievani en Valéry Zeitoun. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de auteurs en over de uitgave.

Atlas van de Homo Sapiens recensie en informatie boek

Als het boek besproken is, kun je hier bovendien boekbesprekingen en de recensie lezen van het boek .

Informatie over de schrijvers van het boek

Telmo Pievani is hoogleraar Filosofie van de biologie aan de Universiteit van Padua. Valéry Zeitoun is lid van het Centre de Recherche en Paléontologie in Parijs en specialist op het gebied van de genetica van de Homo erectus en de prehistorische culturen in Zuidoost-Azië.

Atlas van de Homo Sapiens

Atlas van de Homo Sapiens

  • Auteurs: Telmo Pievani, Valéry Zeitoun
  • Soort boek: atlas
  • Uitgever: Noordboek
  • Verschijnt: 9 januari 2024
  • Omvang: 216 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek
  • Prijs: € 29,90
  • Boek bestellen >

Flaptekst van het boek over de geschiedenis en verspreiding van Homo Sapiens

Deze atlas laat op tal van fraaie kaarten zien hoe de Homo sapiens zich over de aarde verspreidde. We zien en lezen hoe onze voorouders samenleefden met de Neanderthalers, de Denisova-mens en de Floresmens. Ook zien we waar en wanneer de verschillende talen ontstonden en waar de domesticatie van dieren en de landbouw begon. De atlas brengt kennis uit de archeologie, paleontologie en genetica, geografie, geschiedenis, etnologie en natuurwetenschappen samen. Het resultaat is een schitterend boek vol intrigerende kaarten, schema’s, foto’s, chronologische tabellen en reconstructies van vroege menssoorten.

Bijpassende boeken en informatie