Alle berichten van Redactie

Film, filmboek, Memoir

Dominique Deruddere – Met de helm geboren

Dominique Deruddere Met de helm geboren recensie en informatie boek met memoires van een filmmaker. Op 27 januari 2023 verschijnt bij uitgeverij Vrijdag het boek met de memoires van de Vlaamse filmregisseur Dominique Deruddere.

Dominique Deruddere Met de helm geboren recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Met de helm geboren, Memoires van een filmmaker.  Het boek is geschreven door Dpminique Deruddere. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van het autobiografische boek van de Belgische filmmaker Dominique Deruddere. Door onze redactie is de autobiografie gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (goed).

Dominique Deruddere Met de helm geboren recensie

Met de helm geboren

Memoires van een filmmaker

  • Schrijver: Dominique Deruddere (België)
  • Soort boek: memoires, filmboek
  • Uitgever: Uitgeverij Vrijdag
  • Verschijnt: 27 januari 2023
  • Omvang: 312 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 29,50
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (goed).

Flaptekst van het boek van filmmaker Dominique Deruddere

Dominique Deruddere, zoon van een beroepsmilitair in Leopoldsburg, is van jongs af aan gebeten door film. In Met de helm geboren. Memoires van een filmmaker vertelt hij met een smeuïge en onnavolgbare vaart hoe hij opgroeide in de woelige jaren zestig en hoe hij als onervaren knaap aan de slag ging met scenario’s, camera’s, castings en uiteindelijk de productie van de verhalen die hij wilde brengen. Hij realiseerde kaskrakers als Crazy Love, Wait Until Spring, Bandini, Hombres Complicados en Iedereen Beroemd!, wat hem een Oscarnominatie opleverde voor Beste Buitenlandse Film.

Op de veelbewogen en wonderschone reis die het filmmaken is, ontmoet Deruddere een stoet aan talenten en legendes: Ornella Muti, Francis Ford Coppola, Sean Penn, Madonna, Charles Bukowski, Faye Dunaway evenals Marc Didden, Josse De Pauw, Raymond van het Groenewoud en Arno, zijn goede vriend wiens levensverhaal hij raak heeft verfilmd. Ook koning Filip, David Byrne, Will Tura en Firmin passeren de revue in deze vermakelijke en meeslepende memoires van een bescheiden meester-filmmaker die zijn jongensdroom achternagaat en naast vele kijkers nu ook lezers weet mee te slepen. Dominique Deruddere (Turnhout, 15 juni 1957) groeide op in Leopoldsburg en werkt in Los Angeles en België als filmmaker.

Bijpassende boeken en informatie

Nederlandse schrijfster, Non-Fictie

Louise O. Fresco – Ons voedsel

Louise O. Fresco Ons voedsel recensie en informatie over de inhoud van het nieuwe non-fictie boek. Op 27 januari 2023 verschijnt bij uitgeverij Prometheus het nieuwe boek van de Nederlandse schrijfster en wetenschapper Louise O. Fresco.

Louise O. Fresco Ons voedsel recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Ons voedsel, Een levenslang verhaal. Het boek is geschreven door Louise O. Fresco. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de nieuwe non-fictie boek van de Nederlandse schrijfster en wetenschapper Louise O. Fresco.

Louise O. Fresco Ons voedsel Recensie

Ons voedsel

Een levenslang verhaal

  • Schrijfster: Louise O. Fresco (Nederland)
  • Soort boek: non-fictie
  • Uitgever: Prometheus
  • Verschijnt: 27 januari 2023
  • Omvang: 256 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Prijs: € 22,50
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van het nieuwe boek van Louise O. Fresco

Louise Fresco houdt zich al haar hele leven bezig met voedsel, als denker, wetenschapper en schrijver. Ze heeft onnoemelijk veel gepubliceerd, geeft wereldwijd lezingen en praat met wetenschappers, bestuurders en beleidsmakers, en steevast over de vraag: hoe voeden wij 8 miljard mensen nu, en 10 miljard straks?

In dit boek beschrijft Fresco hoe haar denken over voedsel is veranderd. Ze gaat in op actuele kwesties die ons allen bezighouden, maar geeft ook vele kleurrijke herinneringen.

Reizen, gerechten, de nieuwste wetenschappelijke inzichten en kunst die haar inspireert vormen aanleiding tot associaties en vragen. In Ons voedsel komt alles aan de orde: schaarste en overvloed, geboden en verboden, gezondheid en ziekte, en uiteindelijk de verhouding tussen de mens en de planeet.

Ons voedsel is een optimistisch boek over de verhalen achter iedere maaltijd. Het is een geëngageerde en prachtig geschreven getuigenis van een leven waar voedsel, datgene wat niemand onverschillig kan laten, als een rode draad doorheen loopt.

Louise O. Fresco (Meppel, 11 februari 1952) is wetenschapper, columnist voor NRC Handelsblad en de auteur van de veelgeprezen romans De kosmopolieten, De utopisten (shortlist Libris Literatuur Prijs), De idealisten en recent De plantenjager uit Leningrad. Haar boek Hamburgers in het paradijs geldt als haar magnum opus over landbouw en voedsel. In juni 2022 neemt zij afscheid als bestuursvoorzitter van Wageningen University & Research.

Bijpassende boeken en informatie

Amerikaanse roman, Amerikaanse schrijfster

Anna Moschovakis – Participation

Anna Moschovakis Participation recensie en informatie over de inhoud van de Amerikaanse roman. Op 8 november 2023 verschijnt bij uitgeverij Coffee House Pres de nieuwe roman van de Amerikaanse schrijfster Anna Moschovakis. Er is geen Nederlandse vertaling van het boek verkrijgbaar of aangekondigd.

Anna Moschovakis Participation recensie en informatie

Op deze pagina kun je de recensie door Tim Donker vinden van de roman Participation. Het boek is geschreven door Anna Moschovakis. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden te vinden. Bovendien kun je op deze pagina informatie over de inhoud van de roman van de Amerikaanse schrijfster Anna Moschovakis.

Recensie van Tim Donker

& ziet: daar lopen ze: bewondering en teleurstelling. Hoe ze daar gaan, hand in hand. Hoe ze het zonlicht weerkaatsen, hoe de glans, hoe het bijna liefde is, hoe het bijna dans is, hoe het bijna geluk is. Eindelijk de lege weg. Eindelijk bewondering en teleurstelling. Eindelijk lopend, eindelijk gaan. Je kunt niet anders dan kijken tot je ze niet meer ziet.

Anna Moschovakis. Ja die kende ik wel. Als dichter voornamelijk. Ofnee. Alleen als dichter. They and we will get into trouble for this behoort tot de beste dichtbundels de ik ooit gelezen heb. You and three others are approaching a lake meen ik ook gelezen te hebben, nee besproken zelfs, in een elders, in een toenmalig. Maar ik kan het maar weer eens niet vinden, hoe zit dat met mij en al die boeken die ik meen gelezen te hebben maar niet meer kan vinden in die boekenkasten van mij. De romancier Anna Moschovakis openbaarde zich al met Eleanor, or The Rejection of the Progress of Love uit 2018 maar die is even onder mijn radar doorgevlogen geloof ik. Het pakt niet altijd goed uit als dichters romans gaan schrijven (of romanciers dichtwerken), maar in Moschovakis had ik het volste vertrouwen. Moschovakis bewonder ik diep en acht ik hoog. Gewoon omdat ze Moschovakis is. En boeken schrijft die alleen Anna Moschovakis schrijven kan.

Zitten, de eerste avond. Ik had het boek vers in handen. Dit boek, deze Anna, dit Participation. Het eerste doorbladeren, de vingers trillen dan altoos een beetje, stelde niet teleur. Ik zag corpsgrootte verschillen, ik zag pagina’s met ontbrekende woorden, ik zag veel paginawit, ik zag stukken tekst de vorm hebben van een gedicht, ik zag pagina’s met alleen maar losse woorden onder elkaar, ik zag korte hoofdstukjes, ik zag kleine schetsjes, ik zag een zin die sprak en zei: “we were lovers and friends but it wasn’t enough” en dat vond ik een moje doch ietwat tragiese zin, ik zag een zin die sprak en zei: “some of us were in the pond as the level went down” en dat vond ik een moje doch ietwat raadselachtige zin – en ik dacht dit gaat weer mooi worden, en ik dacht ik verheug mij op een goeje lees, en ik dacht dit gaat weer tiepies Anna Moschovakis worden.

Wel. Hum. Ja. Tiepies Anna Moschovakis is Participation in ieder geval. Je kunt niet zeggen dat het ergens over gaat. Dingen gaan nooit ergens over. Waar gaat je leven over? Waar ging gisteren over? Waar gaat de snelweg, je fiets, het eten over? Moschovakis zit het leven vaak dicht op de huid, al is ze even zo vaak volledig absurd. Ze schrijft een surrealisties soort realisme. Of klinkt realisties surrealisme beter misschien?

Zoals het gaat met geworpen zijnden is er niet dat “waar het over gaat”; er zijn slechts gegevens. En de gegevens in Participation zijn weer eens Moschovakisiaans onnavolgbaar. Er zijn twee leesgroepen: Love en Anti-Love. Er is een E die misschien Ezekiel heet. En S. is er ook. Er zijn boekwinkels en mensen die daar werken. Eentje heeft een vergetelijke naam maar onvergetelijke handen. Er zijn een “husband” en een “wife” aan wie E. soms scénes, verledens, gevoelens toeschrijft; misschien mensen die ze (?) alleen maar achter een raam ziet, misschien mensen die ze van verre of nabij kent, zoals ze ook een Pablo kent en een “capitalist” en een “anarchist” en de Griekse dichter Giorgios. Er is een storm, een overstroming, sommige dorpen zijn afgesloten. Er zijn boeken die gelezen worden. Boeken die gehoord worden. Boeken die besproken worden. Boeken die gekocht worden. Er is een café. Er zijn vertalers en er zijn bemiddelaars. En alles hangt samen. Of gedeeltelijk dan toch. Een beetje. Misschien zou je kunnen zeggen dat “tesamenheid” een tema is in Participation. Misschien zou je kunnen zeggen dat het met “deelname” te maken heeft. Deelname aan een leesgroep bijvoorbeeld, of aan hulpacties bij de overstromingen. Deelname aan medemenselijkheid. Tesamenheid geeft geboorte aan tesamenheid. De roos van Leary. De mens bepaald door wie hij is in relatie tot een ander. Maar (denk ik) (hoop ik) geen blindelingse oproep tot onvoorwaardelijke overgave aan het “kollektief” (Marina haat het nieuwe normaal) (Marina haat naties) (daar moest ik even om lachen, om die laatste zin, luidop dan nog, een lach die vanuit mijn buik kwam, diep, de kamer in katapulterend, wat maakte het uit, ik was toch alleen thuis). Moschovakis lijkt het bijzondere hoger aan te slaan dan het gangbare en onvoorwaardelijke  overgave aan het kollektief eist immers de totale opoffering van het bijzondere. De mensen in dit boek komen ook alleen onder merkwaardige omstandigheden en op maffe manieren tot “tesamenheid” en vaak ook maar kortstondig. Er is een rare scéne -dit boek zit vol met rare scénes- die zich afspeelt in een legertent, of in ieder geval een hele grote tent waar vele personen rechtop in kunnen lopen. “Reparatiecafé”, zo heet de tent. Overal staan mensen achter tafeltjes alsof ze dingen verkopen. Maar wel een bizarre dingen verkopen zij, blijkens de plakkaten die aan hun tafeltjes hangen: “Divisie van verstomde verwachtingen”; “Divisie van fantoommedicijn”; “Divisie van reiniging van het Twaalfde Huis”; “Divisie van het onherroepelijk mechanische”; “Divisie van conflict”; “Divisie van conversatie”. Ineens is er muziek, wordt iedereen gezogen naar het midden van de tent, is er dans, oneindige dans, iedereen danst, overal armen, overal voeten, overal benen; één groot, dansend “superwezen”, tot, weeral ineens, iedereen zijn positie achter de tafeltjes weer inneemt. In een hoek speelt een kind spinet. Deze tesamenheid is wild, spontaan, maf, lief, bijna hippie-achtig mooi – niet de fascistoïde en totalitaire soort kollektiviteit waarbij iedereen die ongevaccineerd is of niet op 1,5 meter afstand wenst te blijven al niet mee mag dansen. Deze tesamenheid kun je wel vertrouwen, want van waarachtige inclusiviteit; niet de huichelachtige “inclusiviteit” van woke waarbij andersheid juist ontmoedigd wordt (heb je ooit met stemverheffing tegen je personeel gesproken, ben je gelijk nooit meer welkom). Misschien dat Moschovakis schampt langs de manier waarop mensen tot elkaar kunnen komen.

De manier waarop mensen elkaar kunnen aanspreken.

“When I say that I wanted to love – Pascal, or the other books on the originary stack – I mean that I wanted, that I needed, to be addressed. And I was outside the field of address.
When I say the swiping away of the sword results in a scar, I mean there is a numbness that arrives on the scene. Researchers at the intersection of psychoanalysis and brain science have documented the damage that occurs to children who are not sufficiently, routinely addressed. A blurring occurs that is dysregulating, that is dangerous.
Once this damage is located squarely in the past, the scar itself can be measured, tended to. The lingering blur is less frightening to look at, but is also harder to understand.
The blur may offer a way to think about having a bad memory.
We know it from our everywhere screens, how a swipe leaves a smudge.”

Misschien schampt Moschovakis langs manier om elkaar minder snel weg te vegen?

Maar misschien ook niet. “You don’t have to believe me, but you can.” schrijft ze in het eerste hoofdstuk al. Misschien zijn deze woorden er niet eens. Misschien moet je als lezer vooral niet alleen daar kijken waar het licht op valt:

“You, too, have questions. Where are we in time and space? For example. Some answers are easy: It’s summer. I am in the corner apartment, alone, for a week; my part-time roommates are away; the café-bar in the village to the north is temporarily closed so the plumbing can be repaired. I have one last push with my job for the capitalist, one more paycheck on the way.

Other answers are less forthcoming. The trick -like the joke where the drunk keeps hunting for his keys in the wrong place, a phenomenon referenced earnestly in the mediation manual as “the Streetlight Effect” – is not to look only where the light falls.
When I said that Pablo is needed now, I am referencing an event that will occur but hasn’t yet.
Another term for the streetlight effect is “the Drunkard’s Search.”

Ik hou van de lichten die Moschovakis laat schijnen, ik hou van de manier waarop ze boetseert met taal:

“Last night, in a contemplative mood, or mode, I harvested one of the mushrooms from the bin and bit off the cap.
I was hoping to find a shortcut to discovering what it is I want to tell you. About my questions and my lists, and the unsecured corporate wireframe and the terribly tender flesh.
I lay down and had a very long sentence foot under then over leg to the window where one no two trees hid a brightbright thing, starthing faraway green though up close were also a thousand-hundred or hunnerred smaller that looked the same size and the dog -did you know there was a dog, not a real- was a waggything and then, and then it became allclear, because this was mild, you see, only a smallsmall bite, and now it’s morning and I’m clever and it’s time to tell you who I am.”;

ik hou van hoe ze de lezer aanspreekt, dingen herroept, ik hou van het poëtische (in de taal, in de beelden, in de gebeurtenissen) –

en toch.

Bewondering en teleurstelling gingen hand in hand. Ik zei het al. Ik vond Participation mooi, maar niet zo mooi als ik had verwacht. Niet zo mooi als ik had gehoopt. Niet zo mooi als het had kunnen zijn.

Soms zit het boek tegen het cerebrale aan. Of zeg, tegen intellectualisme. Er wordt erg veel gedacht, en erg veel gepraat in Participation. Over liefde. Over drugs. Over seks. Over boeken. Over tijd. Over intimiteit. En soms zit je dan vast. Soms zit je als lezer vast in niet al te interessante ideeën over niet al te interessante onderwerpen. Dat vast zitten in, dat had ik niet verwacht. Ik dacht de woorden te zullen indrinken, ik had niet verwacht dat ik soms ook (lang) moest kauwen. Dat is hem. Dat is die teleurstelling.

Maar dan weer: welke schrijver kan me teleurstellen met een boek dat ik prachtig vind? Alleen Anna Moschovakis kan me teleurstellen met een boek dat ik prachtig vind. Een stem die zelfs in teleurstelling er nog hoog bovenuit blijft klinken.

Anna Moschovakis Participation recensie.

Participation

  • Schrijfster: Anna Moschovakis (Verenigde Staten)
  • Soort boek: Amerikaanse roman
  • Uitgever: Coffe House Press
  • Verschijnt: 8 november 2022
  • Omvang: 216 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook

Flaptekst van de roman van Anna Moschovakis

In the latest novel from Anna Moschovakis, two reading groups, unofficially called Love and Anti-Love, falter amidst political friction and signs of environmental collapse. Participation offers a prescient look at communication in a time of rupture: anonymous participants exchange fantasies and ruminations, and relationships develop and unravel. As the groups consider—or neglect—their syllabi, and connections between members deepen, a mentor disappears, a translator questions his role, a colleague known as “the capitalist” becomes a point of fixation, and “the news reports” filter through in fragments. With incisive prose and surprising structural shifts, Participation forms an alluring vision of community, and a love story like no other.

Anna Moschovakis is the author of the novel Eleanor, or, The Rejection of the Progress of Love and of three books of poetry, most recently They and We Will Get Into Trouble for This. Her translation of David Diop’s At Night All Blood Is Black (Frêre d’âme) was awarded the 2021 International Booker Prize. Raised in Los Angeles, she has lived in New York since 1993 and currently makes her home in the Western Catskills.

Bijpassende boeken en informatie

Non-Fictie, Vlaamse schrijfster

Neske Beks – De kleine Morrison

Neske Beks De kleine Morrison recensie en informatie over het boek over de zwarte Amerikaanse schrijfster Toni Morrison. Op 2 februari 2023 verschijnt bij uitgeverij Atlas Contact het boek van de Vlaamse schrijfster en kunstenares Neske Beks over schrijfster Toni Morrison.

Neske Beks De kleine Morrison recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van De kleine Morrison, Een wegwijzer in het lezen van haar werk vanuit Zwart perspectief. Het boek is geschreven door Neske Beks. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van het boek over schrijfster Toni Morrison, geschreven door Neske Beks.

Neske Beks De kleine Morrison Boek over Toni Morrison

De kleine Morrison

Een wegwijzer in het lezen van haar werk vanuit Zwart perspectief

  • Schrijfster: Neske Beks (België)
  • Soort boek: non-fictie
  • Uitgever: Atlas Contact
  • Verschijnt: 2 februari 2023
  • Omvang: 160 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek / ebook
  • Prijs: € 15,99 / € 6,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van het boek over Toni Morrison van Neske Beks

Toni Morrison (18 februari 1931-5 augustus 2019) is de beroemdste vrouwelijke Zwarte schrijver uit de moderne literatuurgeschiedenis. Ze schreef iconische boeken als The Bluest Eye, Song of Solomon en Beloved, en werd in 1993 bekroond met de Nobelprijs voor de Literatuur. Dat haar taal prachtig is, zin voor zin en woord voor woord, daarover is iedereen het volmondig eens. Toch, zo schrijft Neske Beks, ‘ken ik geen schrijver over wiens boeken vaker wordt gezegd dat ze moeilijk zijn’. Inderdaad: Morrison doet geen concessies aan de lezer – maar wanneer je haar leest, écht leest, geeft ze je ongeëvenaard veel.

In Morrisons werk is ruimte voor pijn, kracht, humor, warmte, liefde, verdriet, lichtheid, confrontatie en verbondenheid. Beks biedt zowel nieuwe als ervaren Morrisonlezers in dit essay een wegwijzer in haar oeuvre vanuit een Zwart perspectief. Ze introduceert haar leven en werk en laat zien dat Morrison in alles wat ze doet uitnodigt tot zélf kritisch nadenken over taal, structuur, macht, gender, ras, recht en onrecht, Zwart-zijn, de witte blik en de betekenis van orale en geschreven verhalen. Neske Beks brengt de lezer zeer dicht bij de essentie van een Zwart, vrouwelijk schrijverschap – en nodigt uit tot diep (her)lezen van Morrisons uitzonderlijk belangrijke oeuvre,

Bijpassende boeken en informatie

Poëzie, Nederlandse dichters, Nederlandse schrijfster

Anne Vegter – Zam Zam stadsgedicht Rotterdam

Anne Vegter Zam Zam stadsgedicht Rotterdam 2021-2022 recensie en informatie over de inhoud van de bundel. Op 26 januari 2023 verschijnt bij uitgeverij Querido, als markering het einde van Vegters stadsdichterschap Rotterdam, de nieuwe bundel met poëzie van Anne Vegter.

Anne Vegter Zam Zam stadsgedicht Rotterdam recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Zam Zam, stadsgedicht Rotterdam 2021-2022. Het boek is geschreven door Anne Vegter. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de nieuwe dichtbundel van Anne Vegter.

Recensie van Tim Donker

&. & dag, en licht valt. licht valt traag en zacht en wat een moje seedee is Pansophical Cataract van Man Forever toch eigenlijk & staan. & staan, de boodschappen gedaan (een hele moje vrouw in gangpad twee scheen mij te kennen of zei anders gewoon maar hallo). & staan, de afwas gedaan (lang voordat wat zwart is geblakerd werd, maakten grijze bloeisels moeder lieflijk). & staan, in vrijtijd, wat zeggen wil in even niks, staan dus, en je afvragen wat je moet met Anne Vegter. O. Wijltjens lee, je wist het wel. Wat te moeten met Anne Vegter. Haar woorden indrinken als een idioot, dat was wat te moeten met Anne Vegter. Haar woorden in je glas. Nee. Haar woorden in je bloed. Dat moest er met haar woorden, dat moest er met Anne Vegter. Harries hoofdingang. 1999. Spamfighter. 2008. Die woorden. Dat glas. Die Anne Vegter. Dat bloed. Je wist dat er meer woorden te vergaren waren en je was altijd op jacht. Of jij misschien niet. Maar ik wel. Maar er waren wegen te gaan, en er waren wegen zeker niet te gaan. Toen. In die dagen. In die dagen ik vond: een boek, dat moet een toevallige ontmoeting zijn. Lijflijk. Het liefst in een elders maar als het niet anders kon volstond de thuisstad ook. Wat zeggen wil, aan bestellen deed ik niet. Ik schuimde de antiquariaten af. Die bestonden toen nog. De Slegte ja. Die ook. Maar ook de kleine onafhankelijke antiquariaten. Meestal werden die geleid door een man en meestal was dat een autist. Een man die je niets moest vragen, en al helemaal geen ijdele praatjes mee moest slaan. Hij zat daar verscholen achter die boekenberg die een toonbank voor moest stellen. Daar moest je hem laten, ongemoeid, tot je je vondsten kwam afrekenen. Zat daar iets tussen dat hem beviel, gromde hij wat. Anders was het niets, geen woord, niet eens goedendag. Afrekenen in stilte en gaan. Je hoorde alleen de winkelbel. Zo had ik die antiquariaten het liefst. Elke (middel)grote stad was er minimaal één rijk, bezijden de obligate De Slegte bedoel ik. Daar zocht ik mijn boeken, daar joeg ik op woorden, daar trachtte ik (onder andere) Anne Vegter te vinden. Meestal vond ik haar niet, kennelijk was ze geen schrijfster die je van de hand deed als je haar eenmaal in je kast had. Verder dan Harries hoofdingang en Spamfighter was ik dus nog niet gekomen toen. Toen het zoeken tot een abrupt einde kwam. Want antiquariaten begonnen stilaan te verdwijnen? Ja. Want mijn kinderen werden geboren? Ook ja. 2013. In dat jaar werd mijn zoon geboren. Mijn zoon, de oudste. Mijn moje lieve wijze grappige unieke zoon. Werd geboren. In 2013. Ook in dat jaar werd Anne Vegter Dichter des Vaderlands.

Gode ja. Dichter des Vaderlands.

Ik had nog feesboek in die dagen. En ik herinner me nog schrijven, “postten” heette dat geloof ik: “En nu heb ik zin om Spamfighter en Harries hoofdingang het raam uit te kegelen!”. Iemand, ik meen dat het Jeany was, zei: “Je moet altijd je intuïtie volgen.”

Ik volgde niet.

Dat heet: ik kegelde niet.

Maar, Gode. Dichter des Vaderlands (waarom die hoofdletters?) (waarom vaderland?) (waarom vader?) (te sterven voor zijn moederland is niet de wens van elke vader). Past het een dichter wel om enige binding met het “vaderland” te voelen? Is des dichters ziel naar haar aard juist niet ongebonden, dolend, thuisloos, zoekend, vlinderend, zonder zeker- en zonder vastigheden? Waarmee ik niet bedoel dat de beste dichters reizigers zijn, nee helemaal niet, integendeel zelfs: de beste dichters laten me het stof op de kasten in hun slaapkamer zien alsof het Ierland is. In ieder geval is de dichter het tegendeel van lokaal, bekrompen, begrensd (God schiep eerst de nationalisten en toen de apen, en dat was al een hele verbetering). Horizonloos is wat de dichter is, waarbij ik nogmaals wil benadrukken dat een mens heel goed horizonloos op een zolderkamer kan zijn (misschien een aardige titel voor een dichtbundel: horizonloos op zolder).

Dichter des Vaderlands. Kan het erger?

Ja. Het kan erger. Het kan nog veel erger. Een mens kan zijn territorium zelfs nog korter pissen en stadsdichter worden. Van Rotterdam dan nog. Stadsdichter = gelegenheidsdichter. En gelegenheidsdichter = een contradictio in terminis. Poëzie schiet juist dáár op waar er gaar geen gelegenheid is. En Rotterdam. God ja. Rotterdam. Het is een vooroordeel, dat geef ik toe, en om vooroordelen mag u mij veroordelen maar sjee, wat héb ik een hekel aan Rotterdam! Niet zo’n erge hekel als aan Amsterdam, nee. Bijlange niet. Vergeleken bij Amsterdammers zijn Rotterdammers me haast lief. En hun tongval smaakt me vele malen beter. Maar toch. Ik weet niet wat het is, ik ben in heel mijn vijftigjarig bestaan maar drie keer in die stad geweest of laat het vier keer zijn. Eén keer heb ik er opgetreden. Bij ver het mafste optreden dat ik ooit heb gedaan. We gingen als razenden te keer, die dag, ik op guitaar en mijn kompaan op accordeon, en ergens daardoorheen klonk ook nog een teep waarop ik een op zijn zachtst gezegd nogal experimenteel verhaal had in gesproken. Zelfs ik vond ons bizar die dag. En toch die dag, kwam er na ons optreden een nog jonge vrouw naar me toe om te zeggen dat ze het zo mooi had gevonden. Dat was lief want we waren maf, die dag. Ik had haar een koffij moeten aanbieden, of een bier, of een roodwijn, maar ik zei alleen maar Dank je, ik was te verbijsterd te horen dat iemand het mooi gevonden wat we daar gedaan hadden. Ik was zonder spraak, ik vond maar twee woorden en bezijden Antonio was de sociale was ons twee. Maar Antonio was daar niet bij, die stond helemaal achter in de zaal te ouwehoeren met de geluidsman. Daar ging ze. Een moje vrouw, een lieve vrouw, onze enige fan. Misschien wel een Rotterdamse. En toch. Alle keren dat ik Rotterdam was, wilde ik er zo snel mogelijk weer weg.

Vind ik nu op mijn besprekerstafel: Zam Zam. Van Anne Vegter. Van ná dat ze Dichter des Vaderlands was. Van ná dat ze benoemd werd tot stadsdichter van Rotterdam. Sterker nog: Zam Zam zijn stadsgedichten over Rotterdam (al houdt het omslag het om welke reden dan ook enkelvoudig). Had ik mijn intuïtie gevolgd, lieve Jeany (hoe gaat het eigenlijk met je?), dan zou ik Zam Zam het raam uit hebben gekegeld.

Maar ik volg niet.

Ik kegel niet.

Ik ben inmiddels ten halve een serieus bespreker geworden. Halfserieuze besprekers kegelen niet, die openen eerst.

(in die dagen, mijn feesboekdagen, de dagen van weleer, was ik ook bespreker, voornamelijk van mjoeziek, maar de halfserieusheid had ik toen nog niet bereikt)

Dus ik open. Voila. Ik open Zam Zam. Het werk van een stadsdichter. Een stadsdichter die ook nog Dichter des Vaderlands was ook, om de ramp compleet te maken. Maar halfserieus opent niettemin.

Wat dan opvalt is de prachtige vormgeving. Er zijn bloedmoje foto’s. Echt adembenemend bloedmooi. Overheen bloedmooi zijn teksten. Dat zullen dan wel de gedichten zijn. En het komt. Het komt in golven.

Eerst grijpt me nog slechts een zin. Een zin als:

je kunt wel overal hebben gewoond
je kunt wel iedereen zijn
Het vele zwart. De woorden veelal wit. En zinnen. Dan meerdere zinnen. Zinnen als:

ze zeggen makkelijk praten
als je hier niet woont
makkelijk praten
als je ijskast vol ligt
makkelijk praten
als je makkelijk praat

(en hoezee alleen al voor het woord ijskast, ik hou van het woord ijskast, ik hou van iedereen die ijskast zegt, ik wil trouwen met alle mensen die ijskast zeggen, wees op uw hoede voor mensen die het koelkast noemen en vlucht voor mensen die uw ijskast wensen te “verbeteren” in koelkast)

(er is maar één mens erger dan de ijskastkoelkastverbeteraar en dat is de mens die paprika uitspreekt als paaprika)

En dan heet er een gedicht Iedereen is dood behalve wij en even, echt heel erg eventjes even, sta ik mijzelf toe te denken dat Anne Vegter dat gejat kan hebben van mij. In een elders en een vorig schreef ik menig in memoriam onder terugkerende titel Iedereen Is Dood Maar Wij Leven Nog (zelf jatte ik het trouwens weer van Gorki (de band, niet de schrijver): “punk is dood / en wij leven nog”), en een eventjes van een eventjes sta ik die gedachte toe me vrolijk te stemmen.

En hoe prachtig is Hoogvliet nxt lockdown:

Wat begon als ziekte eindigde
als besluit ik werd in je gedicht
wakker ik wilde mijn bed kleiner
maken mijn huis groter maken
mijn straat kleiner maken mijn
buurt groter maken mijn stad
kleiner maken mijn continent
groter maken ik maakte je zee
kleiner ik maakte je geschiedenis
groter ik groef je pleinen uit
ik groef je torens uit ik groef
je stilte uit toen ik wakker werd
in je gedicht stuurde je liefde uit
eens begroef je de woeste planeet

(hoe waar ook die eerste zin: “corona” was veel meer “beleid” dan wat voor “crisis” dan ook)

En hoe prachtig ook hoe Anne Vegter in Eigen regels uitlegt hoe ze invulling heeft willen geven aan haar stadsdichterschap, ik zou dat hier graag in zijn geheel sieteren maar het is waarlijk te lang. Laat ik volstaan te zeggen dat het mijn vooroordelen tegen het stadsdichterschap verbrijzelt. Of niet verbrijzelt, dat is te sterk, maar het sloeg er toch wel een flinke barst in.

Deze bundel greep me. Eerst in delen. De kleur, de belichting, de foto’s, een hiere of dare zin, een deze of gene tekst, zet me voor, zet me tegen (ik bedoel: een gedicht als Wat is een gelukkige stad? kan maar beter spottend bedoeld zijn, of laat het een readymade wezen ofzo: het is een aaneensluiting van lauwe, wollige, glijerige verkiezingspraat van het slag politici dat precies denkt te weten wat er speelt onder Het Volk – laat dit een meedogenloze persiflage zijn want anders kan ik bijna niet anders dan concluderen dat het dus toch waar is dat het stadsdichterschap korrumpeert – om nog maar te zwijgen van fucking Dichter des Vaderlands met hoofdletter D hoofdletter V) (waarom vader) (waarom land) (te sterven voor zijn moederlands is niet de wens van elke vader).

Deze bundel greep me. Eerst in delen. Toen helemaal:

Want Zwethka zwijgt is gewoon een heel erg mooi gedicht.
En Buurtkinderen van is gewoon een heel erg mooi gedicht.
En Stadswoede zonder bedrijfsbelang is gewoon een heel erg mooi gedicht.
En Rotterdam circulair is gewoon een heel erg mooi gedicht.
(mojer nog omdat mijn zoon, mijn moje lieve wijze negenjarige zoon de bundel uit mijn handen greep en dit gedicht aan me voorlas)
En 4 mei is gewoon een heel erg mooi gedicht.

(alleen jammer, een beetje, van die laatste zin die iets te nadrukkelijk poëzie staat te zijn) (niet mooi maar de idee van mooi) (geen poëzie maar wat mensen die nooit poëzie lezen of schrijven denken dat poëzie hoort te zijn) (en wie had het ook alweer steeds over ruggelings het nieuwe millennium in, ergens in 1999 was dat)

En Utopia / Dystopia is gewoon een heel erg mooi gedicht.
En Rotterdam, mon amour is gewoon een heel erg mooi gedicht.

Deze bundel greep me. Stadsdichter of niet; Dichter des Vaderlands of niet. Wat meer is: deze bundel liet me kortstondig houden van Rotterdam. En wie heeft opgelet, weet dat dat niet anders kan betekenen dan dat Zam Zam een verpletterend mooi boekwerk is dat gelezen moet worden door iedereen die lezen kan.

Anne Vegter Zam Zam stadsgedicht Rotterdam recensie

Zam Zam

stadsgedicht Rotterdam 2021-2021

  • Schrijfster: Anne Vegter (Rotterdam)
  • Soort boek: gedichten, poezie
  • Uitgever: Querido
  • Verschijnt: 26 januari 2023
  • Omvang; 88 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Prijs: € 21,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van het stadsgedicht van Rotterdam

Rotterdam is ‘snel en vernieuwend’ en bekend om zijn havens en moderne architectuur. Alles lijkt er groot en fonkelnieuw, maar er is ook armoede, dakloosheid, isolement. Anne Vegter woont al dertig jaar in Rotterdam en onderzocht welke verhalen verteld moesten worden. Als stadsdichter doorkruiste ze de stad van Hoek van Holland tot Nesselande en van Schiebroek tot IJsselmonde. Geflankeerd door een team kunstenaars bewerkte ze Rotterdam tot een levend atelier. Na een bezoek aan een wijk schreef ze nu eens lyrische, dan weer verhalende, soms activistische gedichten over en voor de stad.

Zam Zam verschijnt bij het einde van Vegters stadsdichterschap en bevat niet alleen al haar Rotterdamse gedichten: beeldend kunstenaar Kamiel Verschuren maakte een fotoverslag waarin we de stad aan de Maas zien zoals we die niet eerder zagen en compagnon Xandra Nibbeling tekende voor een begeleidend essay.

Bijpassende boeken en informatie

Franse roman, Franse schrijver

Christophe Botalski – De levens van Jacob

Christophe Botalski De levens van Jacob recensie en informatie over de inhoud van de nieuwe Franse roman. Op 26 januari 2023 verschijnt bij uitgeverij Cossee de Nederlandse vertaling van de roman La vies de Jacob van de Franse schrijver Christophe Botalski.

Christophe Botalski De levens van Jacob recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman De levens van Jakob. Het boek is geschreven door Christophe Botalski. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de nieuwe roman van de Franse schrijver Christophe Botalski.

Christophe Botalski De levens van Jacob Recensie

De levens van Jakob

  • Schrijver: Christophe Botalski (Frankrijk)
  • Soort boek: Franse roman
  • Origineel: La vies de Jacob (2021)
  • Nederlandse vertaling: Prescilla van Zoest
  • Uitgever: Cossee
  • Verschijnt: 26 januari 2023
  • Omvang: 192 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 22,99 / € 12,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van de nieuwe roman van Christophe Botalski

Een zoektocht naar de identiteit van de intrigerende Jacob B’chiri, met thema’s als vrijheid, dromen, oorlog en eenzaamheid.

369. Dat is het aantal zelfportretten dat Jacob B’chiri tussen 1973 en 1974 maakte en achterliet in een fotoalbum. 369 selfies avant la lettre. Waarom doet iemand zoiets? En waarom zou diegene zijn best doen er op elke foto anders uit te zien: soms lachend, dan weer boos, eerst met een hipsterbaard, daarna strak geschoren en in uniform.

Het fotoalbum belandt in de handen van Christophe Boltanski, die geobsedeerd raakt door deze man met honderd verschillende gezichten. Was hij een narcist, acteur, Mossad-spion? In een zoektocht naar het antwoord op deze vraag volgen we de schrijver op zijn reis over verschillende continenten, en zo reconstrueren we langzaam de vele levens van Jacob B’chiri: levens van vrijheid en dromen, van oorlog en eenzaamheid. Boltanski laat ons verbluft achter met de vraag in hoeverre we de ander – en onszelf – kunnen doorgronden.

Bijpassende boeken en informatie

Nederlandse dichters, Poëzie

Cees Nooteboom – Zo worden jaren tijd Gedichten 2022-1953

Cees Nooteboom Zo worden jaren tijd Gedichten 2022-1953 Recensie en informatie over de inhoud van het boek. Op 26 januari 2023 verschijnt bij uitgeverij De Bezige Bij het boek met de verzamelde gedichten van Cees Nooteboom.

Cees Nooteboom Zo worden jaren tijd Gedichten 2022-1953 recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op de pagina de recensie en waardering vinden van Zo worden jaren tijd, Gedichten 2022-1953. Het boek is geschreven door Cees Nooteboom. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de verzamelde gedichten van de Nederlandse schrijver en dichter Cees Nooteboom.

Cees Nooteboom Zo worden jaren tijd Gedichten 2022-1953 Recensie

Zo worden jaren tijd

Gedichten 2022-1953

  • Schrijver: Cees Nooteboom (Nederland)
  • Soort boek: gedichten, poëzie
  • Uitgever: De Bezige Bij
  • Verschijnt: 26 januari 2023
  • Omvang: 656 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek
  • Prijs: € 49,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitmuntend)

Flaptekst van het boek met de verzamelde gedichten van Cees Nooteboom

De dichter zei
neem je pen,
ga met de eerste beweging
en een heldere regel
naar de rand van de pagina,
en schrijf.

Voor Cees Nooteboom, auteur van een imposant internationaal oeuvre, komen zijn gedichten op de eerste plaats. Zijn poëzie gaat over waarnemen en zien, en al bijna zeventig jaar is het voor hem een vorm van ascese, van mediteren; een manier van denken. In zijn gedichten stelt hij zich vragen over het wezen van de tijd, de zielsverhuizingen van een mens tijdens zijn leven of de ontvankelijkheid voor poëzie bij hemzelf of collega-dichters. Lang heeft Cees Nooteboom gewacht om al zijn gedichten in één band bijeen te brengen. Aan de vooravond van zijn negentigste verjaardag zal deze grootse literaire gebeurtenis eindelijk plaatsvinden.

Cees Nooteboom (Den Haag, 31 juli 1933) is al zeventig jaar een toonaangevend schrijver. Van zijn romans en reisverhalen verschenen vertalingen over de hele wereld. Zijn werk is zowel in binnen- als buitenland vele malen bekroond, met onder meer de P.C. Hooft-prijs, de F. Bordewijk-prijs, de Amerikaanse Pegasus Prize en de Europese Aristeion-prijs. Recent kreeg Nooteboom de Spaanse oeuvreprijs Premio Formentor de las Letras 2020 toegekend.

Bijpassende boeken en informatie

Engelse romans, Engelse schrijvers

Lawrence Durrell – Justine

Lawrence Durrell Justine Engelse roman uit 1957 en eerste deel van Het Alexandrië Kwartet recensie en informatie. Op 25 januari 2023 verschijnt bij uitgeverij Van Maaskant Haun de Nederlandse vertaling van de roman Justine, het eerste deel van The Alexandria Quartet van de Britse schrijver Lawrence Durrell.

Lawrence Durrell Justine recensie en informatie

Als de redactie het boek gelezen heeft, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman Justine.  Het boek is geschreven door Lawrence Durrell. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de roman uit 1957 en eerste deel van The Alexandria Quartet van de Britse schrijver Lawrence Durrell.

Lawrence Durrell Justine Roman uit 1957

Justine

Het Alexandrië Kwartet deel 1

  • Schrijver: Lawrence Durrell (Engeland)
  • Soort boek: Engelse roman
  • Origineel: Justine (1957)
  • Nederlandse vertaling: Meta Gemert
  • Uitgever: Uitgeverij Van Maaskant Haun
  • Verschijnt: 25 januari 2023
  • Omvang: 220 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Prijs: € 22,99
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van de eerste roman van The Alexandria Quartet

Justine is het eerste deel van Het Alexandrië Kwartet, een tetralogie die zich afspeelt in de Egyptische stad Alexandrië rond het begin van de Tweede Wereldoorlog. Het gaat over de mysterieuze en fascinerende Justine en over degenen met wie zij verkeert. Het is zonder twijfel een liefdesverhaal, maar de echte heldin van het boek is Alexandrië, de stad “die verordonneert dat haar vrouwen wellustig moeten zijn, maar niet van plezier maar van pijn.

Het Alexandrië Kwartet is gebaseerd op de veronderstelling dat mensen en gebeurtenissen verschillend lijken, wanneer ze vanuit verschillende perspectieven en perioden worden bekeken. De vier delen gaan over dezelfde personages en in elk deel neemt één van hen het woord om de complexe verhalen en gebeurtenissen vanuit het eigen gezichtspunt weer te geven. De losse delen zijn zeer goed afzonderlijk van elkaar te lezen.

Het Alexandrië Kwartet speelt zich af, hoe kan het anders, in Alexandrië, Egypte. De eerste drie boeken Justine, Balthazar en Mountolive beschrijven drie perspectieven op dezelfde gebeurtenissen en personages voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het vierde boek, Clea, speelt zich zes jaar later af.

In een interview met Paris Review in 1959 beschreef Durrell de ideeën achter het Kwartet o.a. in termen van een convergentie van Oosterse en Westerse metafysica, gebaseerd op Einsteins omverwerping van de oude kijk op het materiële universum. Minder hoogdravend gezegd: iedereen ziet de werke-lijkheid anders. De frisse, nieuwe vertalingen verschijnen vanaf 2022.

Lawrence Durrell was dichter en schrijver van romans, toneelstukken en reisboeken. Hij werd in op 27 februari 1912 geboren in Jalandhar, India en was Brits van nationaliteit, maar vertoefde tijdens zijn leven meer buiten het Verenigd Koninkrijk dan erbinnen. Hij wilde dan ook niet als Brit worden bestempeld maar als wereldburger. Op 7 november 1990 overleed hij in Sommières in Frankrijk.

Bijpassende boeken en informatie

Nederlandse schrijfster, Non-Fictie

Stéphanie Hoogenberk – We hebben het over je gehad

Stéphanie Hoogenberk We hebben het over je gehad recensie en informatie over de inhoud van het boek. Op 25 januari 2023 verschijnt bij Prometheus het eerste boek van Stéphanie Hoogenberk.

Stéphanie Hoogenberk We hebben het over je gehad recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van We hebben het over je gehad. Het boek is geschreven door Stéphanie Hoogenberk. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de nieuwe non-fictie boek van de Nederlandse journalist en schrijfster Stéphanie Hoogenberk.

Stéphanie Hoogenberk We hebben het over je gehad recensie

We hebben het over je gehad

  • Schrijfster: Stéphanie Hoogenberk  (Nederland)
  • Soort boek: persoonlijk non-fictie
  • Uitgever: Prometheus
  • Verschijnt: 25 januari 2023
  • Omvang: 224 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 20,00 / € 11,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van het boek van Stéphanie Hoogenberk

Liefde kan ingewikkeld zijn, maar vriendschap is nog een stuk lastiger.

Wat doe je als je al tweeëntwintig jaar bevriend bent maar steeds een vervelend gevoel aan een afspraak overhoudt? Wie van je vrienden verdraag je twee weken op reis? Waar vind je nieuwe vrienden als je oude vrienden kinderen krijgen? Kun je je zomaar bij een bestaande vriendinnengroep aansluiten?

In We hebben het over je gehad schrijft Stéphanie Hoogenberk over haar ervaring met vriendschappen. Ze doet dat even geestig als genadeloos, over haar vriendinnen, maar vooral ook over zichzelf.

Lezers van Volkskrant Magazine, LINDA., Hard gras en Quote kennen haar pen al. Nu is de rest van Nederland aan de beurt.

Bijpassende boeken en informatie

Beste Boeken

Boeken uit 1900

Beste boeken uit 1900 romans verhalen non-fictie. Overzicht beste romans uit 1900. Welke opvallende boeken zijn er uitgegeven in 1900? Wat waren de meest opvallende romans en verhalenbundels? Welke non-fictie boeken trokken de aandacht? Wie won de Nobelprijs in 1900? Welke schrijvers en schrijfsters zijn er geboren in dit jaar en welke auteurs zijn er overleden?

Beste boeken uit 1900 overzicht

Kortom wat waren de boeken uit 1900 die het meeste opvielen, aandacht trokken en het beste waren. De boeken zijn alfabetisch ingedeeld op naam van de auteur.

< boeken uit 1899 | overzicht | boeken uit 1901 >

Boeken uit 1900 Beste romans, verhalen en andere uitgaves

De boeken uit 1900 beste romans en verhalen zijn alfabetisch ingedeeld op naam van de auteur. Links verwijzen naar uitgebreide informatie over de schrijver of het boek.

Colette Claudine op school Franse roman uit 1900Claudine à l’école

  • Schrijfster: Colette (Frankrijk)
  • Soort boek: Franse coming-of-age roman
  • Nederlandse vertaling: Claudine op school
  • Inhoud roman: Claudine, een vijftienjarig meisje dat in de eindexamenklas zit, woont in Montigny in de Bourgogne bij haar vader, die meer geïnteresseerd is in slakken dan in zijn dochter. Claudine gaat naar de kleine dorpsschool; de voornaamste locatie van haar vele avonturen, die ze optekent in haar dagboek…lees verder >

Joseph Conrad (Polen, Engeland) – Lord Jim
roman | ∗∗∗∗∗ (uitstekend)

Louis Couperus (Nederland) – De stille kracht
roman | ∗∗∗∗∗ (uitstekend)

Frederik van Eeden (Nederland) – Van de koele meren des doods
roman

Schrijvers en schrijfsters geboren in 1900

Roberto Arlt
Argentijnse schrijver
geboren op 26 april 1900
geboorteplaats: Buenos Aires, Argentinië
overleden op 16 juli 1942
sterfplaats: Buenos Aires, Argentinië
leeftijd: 42 jaar
doodsoorzaak: beroerte

Maurice Gilliams
Vlaamse schrijver
geboren op 20 juli 1900
geboorteplaats: Antwerpen
overleden op 18 oktober 1932
sterfplaats: Antwerpen
leeftijd: 82 jaar

Julien Green
Amerikaans-Franse schrijver
geboren op 6 september 1900
geboorteplaats: Parijs
overleden op 13 augustus 1998
sterfplaats: Parijs
leeftijd: 97 jaar

Jac. van Hattum
Nederlandse schrijver en dichter
geboren op 10 februari 1900
geboorteplaats: Wommels, Friesland
overleden op 19 augustus 1981
sterfplaats: Amstelveen, Noord-Holland

William Heinesen
Faeröerse Deens talige schrijver, dichter en schilder
geboren op 15 januari 1900
geboorteplaats: Tórshavn, Faeröer
overleden op 12 maart 1991
sterfplaats: Tórshavn, Faeröer
leeftijd: 91 jaar

Eyvind Johnson
Zweedse schrijver
geboren op 29 juli 1900
geboorteplaats: Svartbjörsbyn, Zweden
overleden op 25 augustus 1976
sterfplaats: Stockholm, Zweden
leeftijd: 75 jaar
Nobelprijs voor de Literatuur 1974

Sándor Márai
Hongaarse schrijver
geboren op 11 april 1900
geboorteplaats: Košice, Slowakije
overleden op 22 februari 1989
sterfplaats: San Diego, Verenigde Staten
leeftijd: 88 jaar
doodsoorzaak: zelfmoord

Leopoldo Marechal
Argentijnse schrijver
geboren op 11 juni 1900
geboorteplaats: Buenos Aires, Argentinië
overleden op 26 juni 1970
sterfplaats: Buenos Aires
leeftijd: 70 jaar

Margaret Mitchell
Amerikaanse schrijfster
geboren op 8 november 1990
geboorteplaats: Atlanta, Georgia
overleden op 16 augustus 1949
sterfplaats: Atlanta, Georgia
leeftijd: 48 jaar
doodsoorzaak: auto-ongeluk

Seán Ó Faoláin
Ierse verhalenschrijver
geboren op 27 februari 1900
geboorteplaats: Cork, Ierland
overleden op 20 april 1991
sterfplaats: Dublin
leeftijd: 91 jaar

Jacques Prévert Franse dichterJacques Prévert
Franse dichter
geboren op 4 februari 1900
geboorteplaats: Neuilly-sur-Seine, Frankrijk
overleden op 11 april 1977
sterfplaats: Omonville-la-Petite, Frankrijk
leeftijd: 77 jaar

V.S. Pritchett 
Britse verhalenschrijver
geboren op 16 december 1900
geboorteplaats: Suffolk, Engeland
overleden op 20 maart 1997
sterfplaats: Londen
leeftijd: 96 jaar
doodsoorzaak: beroerte

Antoine de Saint-Exupéry
Franse schrijver en vliegenier
geboren op 29 juni 1900
geboorteplaats: Lyon, Frankrijk
overleden op 31 juli 1944
sterfplaats: Middellandse Zee, nabij Marseille
leeftijd: 44 jaar
doodsoorzaak: vliegtuigongeluk

Nathalie Sarraute
Franse schrijfster en advocaat
geboren op 18 juli 1900
geboorteplaats: Ivanovo-Voznesensk, Rusland
overleden op 19 oktober 1999
sterfplaats: Parijs
leeftijd: 99 jaar

Γιώργος Σεφέρης / George Seferis
Griekse dichter
geboren op 13 maart 1900
geboorteplaats: Urla, Turkije
overleden op 20 september 1971
sterfplaats: Athene, Griekenland
leeftijd: 71 jaar
doodsoorzaak: longontsteking en een beroerte

Anna Seghers
Duitse schrijfster
geboren op 19 november 1900
geboorteplaats: Mainz, Duitsland
overleden op 1 juni 1983
sterfplaats: Berlijn
leeftijd: 82 jaar

Schrijvers en schrijfsters overleden in 1900

Stephen Crane
Amerikaanse schrijver
overleden op 5 juni 1900
sterfplaats: Badenweiler, Duitsland
leeftijd: 28 jaar
begraafplaats: Evergreen Cemetery, Hillside, New Jersey
geboren op 1 november 1871
geboorteplaats: Newark, New Jersey, Verenigde Staten

José Maria de Eça de Queirós
Portugese schrijver
overleden op 16 augustus 1900
sterfplaats: Neuilly-sur-Seine, Frankrijk
leeftijd: 54 jaar
geboren 25 november 1845
geboorteplaats: Póvoa de Varzim, Portugal

Friedrich Nietzsche
Duitse filosoof en schrijver
overleden op 25 augustus 1900
sterfplaats: Weimar, Duitsland
leeftijd: 55 jaar
geboren op 15 oktober 1844
geboorteplaats: Röcken, Duitsland

Oscar Wilde Ierse dichter 1854-1900Oscar Wilde
Ierse dichter
overleden op 30 november 1900
sterfplaats: Hotel d’Alsace, Parijs
leeftijd: 46 jaar
geboren op 16 oktober 1854
geboorteplaats: Dublin, Ierland

Bijpassende boeken en informatie