Alle berichten van Redactie

Mauk Westerman Holstijn – Een meedogenloos gehoor

Mauk Westerman Holstijn Een meedogenloos gehoor recensie en informatie over de inhoud van dit debuut. Op 25 januari 2022 verschijnt bij uitgeverij Querido het eerste boek met verhalen van de Nederlandse schrijver Mauk Westerman Holstijn.

Mauk Westerman Holstijn Een meedogenloos gehoor recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op de pagina de recensie en waardering vinden van Een meedogenloos gehoor. Het boek is geschreven door Mauk Westerman Holstijn. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van dit eerste boek met verhalen van de Nederlandse schrijver Mauk Westerman Holstijn.

Mauk Westerman Holstijn Een meedogenloos gehoor Recensie

Een meedogenloos gehoor

  • Schrijver: Mauk Westerman Holstijn (Nederland)
  • Soort boek: debuut, verhalen
  • Uitgever: Querido
  • Verschijnt: 25 januari 2022
  • Omvang: 184 pagina’s
  • Prijs: € 17,50 – € 22,50
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitstekend)

Recensie en waardering van het boek

  • Verrassend goed en soms zelfs ronduit overrompelend zo kun je het debuut van Mauk Westerman Holstijn zonder voorbehoud noemen. Hier is een nieuw literair talent opgestaan dat zelfs op jonge leeftijd al al weet te overtuigen met zijn eerste verhalenbundel. Westerman Holstijn durft. Zijn eerste bundel bevat verhalen waarin hij een wereld schept die lijkt op de onze. Echter bij nadere lezing blijkt de schrijver er een genoegen in te hebben werelden te beschrijven van een dystopisch karakter en je zo nu en dan doen huiveren. Zijn de verhalen bedoeld als waarschuwing of schept de jonge auteur er een genoegen in om de lezer een onheilspellend gevoel mee te geven? Het antwoord op de vraag is eigenlijk niet eens belangrijk omdat de verhalen sowieso overtuigen en het bewijs zijn van een ontluikend talent waarvan we nog meer moois kunnen verwachten in de toekomst. (Allesoverboekenenschrijvers.nl, ∗∗∗∗∗)
  • “Bijna ieder verhaal in het debuut van Mauk Westerman Holstijn met de sterke titel Een meedogenloos gehoor lees je graag meteen nog een keer.” (Thomas Verbogt, Het Parool)
  • “De verhalen van Mauk Westerman Holstijn hebben me getroffen. Ze zijn, ondanks hun doorgedreven logica en ondanks hun (dikwijls terechte) cynisme, ontregelend. Ze getuigen van een fantasie zoals je die alleen bij koortslijders of lsd-verslaafden kunt aantreffen. Als je er een aantal hebt gelezen, kijk je met andere ogen naar de wereld – die lijkt plotseling uitgestrekter en veelomvattender dan voorheen. En dát, die kanteling van je blik, is precies wat ware kunst beoogt.” (Daan Remmerts de Vries)

Flaptekst van het debuut van Mauk Westerman Holstijn

Niets is wat het lijkt in de verhalen van de debuterende Mauk Westerman Holstijn. Juist waar alles gewoon schijnt, is er iets merkwaardigs aan de hand. Met een onderhuidse spanning trekt hij ons in een wereld achter de bekende wereld, de keerzijde van onze realiteit.

Mauk Westerman Holstijn (1997) studeerde biotechnologie en mariene ecologie aan Wageningen University & Research. Hij publiceerde eerder verhalen in Hollands Maandblad. In 2020 won hij met het verhaal ‘Droogte’ de Resource-literatuurwedstrijd, waarvan de jury onder leiding stond van Louise O. Fresco. Een meedogenloos gehoor is zijn debuut in boekvorm.

Bijpassende boeken en informatie

Tatjana Almuli – Ik zal je nooit meer

Tatjana Almuli Ik zal je nooit meer recensie en informatie nieuwe Nederlandse roman. Op 25 januari 2022 verschijnt bij uitgeverij Nijgh & Van Ditmar de debuutroman van Tatjana Almuli.

Tatjana Almuli Ik zal je nooit meer recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman Ik zal je nooit meer. Het boek is geschreven door Tatjana Almuli. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de debuutroman van Tatjana Almuli.

Tatjana Almuli Ik zal je nooit meer Recensie

Ik zal je nooit meer

  • Schrijfster: Tatjana Almuli (Nederland)
  • Soort boek: Nederlandse roman
  • Uitgever: Nijgh & Van Ditmar
  • Verschijnt: 25 januari 2022
  • Omvang: 256 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van de eerste roman van Tatjana Almuli

Begin jaren tachtig trekt een 21-jarige Nederlandse vrouw uit een gegoede familie in haar eentje naar Martha’s Vineyard, een eiland voor de Amerikaanse kust. Ze zal er tien jaar lang vrij en gelukkig zijn, tot ze met de toekomstige vader van haar kinderen terugkeert naar Nederland.

Daar krijgt oudste dochter Tatjana flarden mee van het magische eilandleven. Ze vat het plan op om samen met haar moeder terug te keren. De reis komt er nooit van – als Tatjana zestien is overlijdt haar moeder. Aan rouwen komt ze niet toe, ze gaat het verdriet jarenlang uit de weg. Wanneer ze het niet meer kan ontlopen, groeit met het verdriet ook de behoefte om haar moeder opnieuw te leren kennen.
Wie was ze voordat ze haar moeder was? Wie was ze op Martha’s Vineyard? Waarom heeft ze eigenlijk zo jong alles in Nederland achter zich gelaten? Heel wat mensen in Tatjana’s omgeving blijken een antwoord op die laatste vraag te kunnen geven, dat het leven van haar moeder in een heel ander daglicht stelt.

Ik zal je nooit meer is een roman over uitgestelde rouw en oude familiegeheimen. Over een proces vol zwaarte dat ook lichtheid biedt, in de vorm van een nieuwe nabijheid tussen een dochter en haar te vroeg overleden moeder.

Tatjana Almuli Knap voor een dik meisje Recensie en InformatieTatjana Almuli (Nederland) – Knap voor een dik meisje
Het gewicht van gewicht
autobiografisch boek over dik zijn
Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (zeer goed)
Geslaagde oproep voor meer lichaamsdiversiteit…lees verder >


Bijpassende boeken en informatie

Colm Tóibín – De tovenaar

Colm Tóibín De tovenaar recensie en informatie over de inhoud van de roman over  de Duitse schrijver Thomas Mann. Op 25 januari 2022 verschijnt bij uitgeverij De Geus de Nederlandse vertaling van de roman The Magician van de Ierse schrijver Colm Tóibín.

Colm Tóibín De tovenaar recensies en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman De tovenaar. Het boek is geschreven door Colm Tóibín. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden te vinden. Bovendien kun je op deze pagina informatie over de inhoud van de biografische roman over de Duitse schrijver Thomas Mann van de Ierse schrijver Colm Tóibín.

  • “Colm Tóibín schreef een bevlogen en bij vlagen spannende roman over Thomas Mann.” (Hans Bouman, de Volkskrant, ∗∗∗∗∗)
  • “Dit is een waanzinnig ambitieuze roman, waarin het intieme en het grootse perfect in balans zijn.” (The Guardian)
  • “Colm Tóibín heeft al talloze uitzonderlijke romans geschreven. De Tovenaar kan zomaar de allerbeste zijn.” (Sunday Independent)

Onze redactie heeft deze uitmuntende biografische roman van Colm Tóibín over de Duitse schrijver Thomas Mann gewaardeerd met de maximale ∗∗∗∗∗ (uitmuntend).

Colm Tóibín De tovenaar recensie

De tovenaar

Roman over Thomas Mann

  • Schrijver: Colm Tóibín (Ierland)
  • Soort boek: biografische roman
  • Origineel: The Magician (2021)
  • Nederlandse vertaling: Lette Vos
  • Uitgever: De Geus
  • Verschijnt: 25 januari 2022
  • Omvang: 608 pagina’s
  • Prijs: € 22,50 – € 27,50
  • Uitgave: gebonden boek
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitmuntend)
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst roman over Thomas Mann van Colm Tóibín

Lübeck, omstreeks 1900. De jonge Thomas Mann houdt zijn artistieke ambities verborgen voor zijn conservatieve vader, en zijn homoseksuele verlangens voor de hele wereld. Hij trouwt met Katia, dochter van een steenrijke joodse familie uit München, en krijgt zes kinderen met haar. Ze groeien uit tot de beroemdste familie van hun tijd. De opkomst van Hitler dwingt hen tot ballingschap in Zwitserland, Frankrijk en uiteindelijk Amerika.

De Tovenaar is een epische roman over de complexe en intrigerende familiegeschiedenis van de wereldberoemde schrijver en Nobelprijswinnaar Thomas Mann, van meesterverteller Colm Tóibín op de top van zijn kunnen.

Bijpassende boeken en informatie

Paul Demets – De bijendans

Paul Demets De bijendans recensie en informatie over de inhoud van de nieuwe Vlaamse dichtbundel. Op 25 januari 2022 verschijnt bij uitgeverij De Bezige Bij de bundel met nieuwe poëzie van de Belgische dichter Paul Demets.

Paul Demets De bijendans recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de dichtbundel De bijendans. Het boek is geschreven door Paul Demets. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de bundel met nieuwe poëzie van de Vlaamse dichter Paul Demets.

Paul Demets De bijendans Recensie

De bijendans

  • Schrijver: Paul Demets (België)
  • Soort boek: gedichten, poëzie
  • Uitgever: De Bezige Bij
  • Verschijnt: 25 januari 2022
  • Omvang: 64 pagina’s
  • Prijs: € 17,50 – € 22,50
  • Uitgave: paperback
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van de nieuwe dichtbundel van Paul Demets

We leven in een verwarrende tijd. Alt-right probeert online zijn extreme ideeën wit te wassen, om op die manier meer gehoor te vinden. Links zoekt naar een nieuwe adem, lijkt zichzelf kwijt te zijn en neemt soms rechtse standpunten in bij de zoektocht zichzelf terug te vinden. Een impasse, terwijl zich ondertussen rampen voltrekken die hun weerga niet kennen. Het klimaat warmt op en het recht van de mens op zelfbeschikking staat op gespannen voet met de afbladderende privacy. We kijken weg terwijl we zelf dreigen te verdwijnen.

In De bijendans schetst Paul Demets de diepgaande mutatie van onze verhouding tot de wereld en tot onszelf. In zijn zintuiglijke gedichten laat hij stemmen aan het woord die we liever niet horen, maar biedt hij ook een alternatief, waarbij mens en natuur samengaan. Want wie goed naar de dieren kijkt, kan nog een hoop leren.

Bijpassende boeken en informatie

Arjen Duinker – Autobiografie tot op de dag van vandaag

Arjen Duinker Autobiografie tot op de dag van vandaag recensie en informatie over de inhoud van de nieuwe dichtbundel. Op 25 januari 2022 verschijnt bij uitgeverij Querido het nieuwe boek van de Nederlandse dichter Arjen Duinker.

Arjen Duinker Autobiografie tot op de dag van vandaag recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de dichtbundel Autobiografie tot op de dag van vandaag. Het boek is geschreven door Arjen Duinker. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden te vinden. Bovendien kun je op deze pagina informatie over de inhoud van het boek met nieuwe gedichten van dichter Arjen Duinker.

Recensie van Tim Donker

Te zeggen dat ik van poëzie hou zou te weinig zijn. Ik adoreer poëzie. Ik adem het. Ik leef het. Ik zou het misschien zonder romans kunnen stellen. Als dat moest van de dokter (op een dag zal iemand zeggen: teveel literatuur is slecht voor uw hart. want alles wat fijn is, is slecht voor het hart). Maar zonder poëzie? Nooit. Ik kan hier dus gerust van liefde gewagen, van zuurstof en van bloed, van bewogen zijn en bewogen worden. Ik kan zeggen: poëzie is het mooiste dat ik ken, en dan lieg ik niet altijd. Maar poëzie kan ook zo godvergeten verschrikkelijk zijn. Want poëzie kan rijmen, weet je. Poëzie kan rondeel, kan sonnet, kan acrostichon zijn, of haiku, epode, retrogarde. Oja. Poëzie kan zo verschrikkelijk lelijk zijn.

En toch hou ik staande: ik hou van poëzie. Als alles overboord gaat dat ooit nodig was om poëzie poëzie te laten zijn, is poëzie volmaakt. Of misschien is er alleen maar een zeer geniale dichter voor nodig. Dat zou de titel zijn geweest van deze bespreking in de tijd dat ik mijn besprekingen nog titels mee gaf. Een Zeer Geniale Dichter. Het is me meer dan eens overkomen dat ik een dichtbundel met smaak aan het verorberen was en me pas na bladzijden en bladzijden de schellen van de ogen vielen: verrek, deze gedichten rijmen! Djie. Hoe lang staan die gedichten al te rijmen, of is dat alleen maar toeval dat er nu wat rijm doorheen zit? Maarja, je gaat zoon bundel natuurlijk niet helemaal zitten te herlezen alleen maar om te ontdekken dat je eigenlijk niet mooi had moeten vinden wat je mooi vond. Je legt je er bij neer dat de dichter je het onverkoopbare heeft weten te verkopen. Je zwijgt stil. Je erkent je meerdere in de dichter. Je leest verder. Meng de zeedruif met de wijn en geef de dichter ook wat.

Iets anders. Dat ik haat. In poëzie. Is die belachelijke neiging. Om elke regel. Te laten beginnen met een. Hoofdletter. Of de zin nu al was afgelopen. Of niet. O, de horreur. Dat hakkerige, dat hortende, dat stotende. Die overdaad aan hoofdletters (toch al niet perse de mooiste letters die we hebben). Dat Grootse, Dat Deklamerende, Dat Benadrukkende. Als Gode, of de Bijbel. Alsof je in de stoptrein zit en je net als het versnellen begonnen is, je de vertraging weer voelt komen. Iedere keer weer over die heuvel van de Hoofdletter moeten heen klimmen om de remmen te kunnen los laten. Voorwaar, ik zeg u. Het is mij om die reden totaal onmogelijk om de poëzie van Erik Bindervoet te lezen. Ik wil het wel kúnnen lezen: tijdelijk zelfportret met hoofd en plaatsbepaling, oranje; de saaiste jongen ter wereld; de schilder en zijn model; Aap. Ik heb die boeken in mijn kast staan. In mijn bovenboekenkast. De boekenkast in mijn toekomstige werkkamer. Die voor alle ongelezen en half gelezen boeken is (en gek hè maar hij lijkt voller dan mijn benedenboekenkast, waar het volledig gelezene staat). Druppelsgewijs komen de boeken uit mijn bovenboekenkast wel eens in mijn benedenboekenkast terecht. Heb ik er toch ineens weer eentje uit gelezen. Op een herfstochtend in bad. Of een zomernamiddag met mijn voeten uit het raam. Kies maar. Maar met Bindervoet lukt het me maar niet. Ik krijg het niet gedaan. Ik zie wel dat het moje poëzie is. Maar na twee bladzijden. Ben ik doodmoe. Omdat. Elke regel met een. Hoofletter begint. Of de zin nu al is afgelopen. Of niet. Het mat me af. Alsof je Kwik, Kwek en Kwak hoort praten. Het vloeit niet, het loopt niet. En Gode weet dat poëzie vloejen moet. Tot de hele vloer onder staat.

(geniaal zal Bindervoet dan wel niet zijn – hij krijgt me het onverkoopbare niet verkocht)

Dan Duinker. Ja die kende ik natuurlijk wel. Is hij niet één van de meest vertaalde Nederlandse dichters (las ik ergens) (waar?) (f’domme weer eens de bio kwijt) (waarom is het toch ook altijd zo’n troep op mijn secretaire?), won hij geen prijzen, heeft hij geen lezers? Heeft hij geen oeuvre ofzo, bezie dat oeuvre eens. Maar toch ken ik hem voornamelijk van naam; lezen deed ik alleen En dat? Oneindig. Dat schreef hij samen met iemand anders. Ik vond het een moje bundel. Ik wist niet dat hij ook zo’n hoofdlettermaniak was. Begonnen in En dat? Oneindig ook alle regels met een hoofdletter (Of de zin. Nu al was afgelopen. Of niet)? Ik herinner me het niet heel duidelijk meer. En je gaat ook niet je godganselijke benedenboekenkast overhoop halen op zoek naar zo’n bundel alleen maar om te ontdekken dat je eigenlijk niet mooi had moeten vinden wat je mooi vond. Neuh. Ik herinner me dat ik En dat? Oneindig mooi vond, en zo blijf ik het me graag herinneren.

Maar Duinker is er zo één. Zo’n Zeer Geniale Dichter. Zo’n poëet die me het onverkoopbare weet te verkopen. Want ik zag het wel, ik zag het verdorie bij het eerste doorbladeren al. Op een avond was dat. Zo hoort dat. Het eerste doorbladeren moet in de avond. Je leest dan nog niet. Het is puur aftasten. Je zou van voorpret kunnen gewagen, ware het niet dat dat een beetje te achterlijk is. Het moet in de avond, en het liefst met drank. Iedereen moet naar bed zijn, alleen jij zit er nog, want het moet in stilte. Je zou van een ritueel kunnen gewagen, ware het niet dat dat een beetje te achterlijk is. Je kan de klok horen tikken als je zit, en bladert. En ik zag het al. Ja. Ik zag het snel. Ik dacht O God. Dit zou wel eens het werk van een hoofdlettermaniak kunnen zijn.

En later. Lezen.

Zei je dat de zon schijnt
En dat het winter is?

Las ik. En:

Wanneer je van mij
Een wervel neemt
Val ik uit
Elkaar

En dan weet je het wel. Een hoofdlettermaniak. Daar moet je geen bladzijden en bladzijden voor gelezen hebben. Rijm. Dat kan een Zeer Geniale Dichter nog zo handig verstoppen dat hij je het vreten laat zonder dat je het merkt. Kwestie van goed meekoken. Goed kruiden. Smakelijk. Dus dan pas na bladzijden die verontwaardigde uitroep: Gadverdamme! Zit je me hier rijm te voeren?! Rijm??? Mij??? Maar hoofdletters, die lossen niet op. Kan je koken wat je wil. Die proef je boven alles uit. Maar toch wil ik eten. Autobiografie tot op de dag van vandaag wil ik eten. Omdat het zo smakelijk. Omdat het zo goed. Omdat het zo geniaal is.

Dit gedicht. Zei ik al dat het één gedicht is? Een poëem zo je wil. Het is mooi. Het is zo mooi. Ik wil. Ja ik wil. Alles. Helemaal. Hoofdletters of niet.

O. Fantasties dat:

Toen ik een was, wilde ik twee zijn,
Toen ik twee was, werd ik doorzichtig
Toen ik drie was, kwam Kirsten kijken
Toen ik vier was, voetbalde ik in de Palamedesstraat

En dat gaat nog veel langer door, en ik wil alles wel sieteren.

O. Fantasties dat:

De mens is een lepelaar.
Een lepelaar is een varken.
Een varken is een wesp.
Een wesp is een konijn.
Een konijn is een schildpad.
Een schildpad is een vleermuis.
En dat gaat nog veel langer door, en ik wil alles wel sieteren..

O. Fantasties dat:

Ik heb een telefoon.
Ik heb versleten stoelen.
Ik heb schitterende schilderijen.
Ik heb schitterend glaswerk.
Ik heb een fiets.

O. Fantasties dat:

Er zijn er meer dan twee die maan zeggen,
Meer dan twee die straat zeggen,
Meer dan twee die huis zeggen,
Meer dan twee die water zeggen,
Meer dan twee die zon zeggen,

en dat gaat nog veel langer door en ik wil alles wel sieteren.

O. Fantasties dat “Het onbekende van iets bijzonders is minder bekend.”, fantasties dat “vertrouwen is een overschatte bezigheid”, fantasties het telefoongesprek tussen Duinker Wandelvakanties en Zeekapitein, fantasties de peinzerijen over hoe dicht je bij een tafel moet zitten om “aan tafel” te zitten in plaats van “bij een tafel”, fantasties dat over de straat met mooie putdeksels, fantasties hoe ik op wil staan, de straat op, hele stukken biezonder luid voordragen zodat de mensen in hun huizen het zullen horen want de mensen in hun huizen moeten dit weten de mensen in hun huizen moeten dit lezen.

Fantasties dat het nergens over gaat.

Fantasties dat het overal over gaat. Het gaat over loempia’s. Over een paard. Over de fanfare, een tamboer, een stoofpot, lieveheersbeestjes, de aarde, nadenken, accijns, geschiedenis, boterhammen met pindakaas, autorijden, dochters, vrouwen, blauw, wijn, synchroonzwemmen, de waarheid ruilen voor een gammele kano, het neusdiertje dat houdt van Bo Diddley, een tuin zo groot als Nederland, de televisie die zegt dat het morgen kan gaan misten, het neusdiertje dat een glaasje wodka drinkt en zoet luistert naar Oestvolskaja, de tomeloze inzet van voorzetsels, een glas laten vallen voor het effect, de stoel en het raam en de tafel napraten en daarmee goed op schema liggen. En een hele stoet namen komt langs. Obelix, bijvoorbeeld, van wie eerst beweerd wordt dat hij dood is. Maar die enkele bladzijden later bier drinkt en moje opmerkingen maakt over politiek. Josja, die een Koerd had zien fietsen met twee snoekbaarzen onder zijn snelbinders. Oelay, volgens wie ongekookte geitenhersenen de lust opwekkken. Chokchanada, die uit de bridgewereld is gestapt. Sala, een tegelzetter met een aquarium. Markante mensen met markante namen en markante kenmerken.

En het gáát ergens over.

Het gaat over muziek. En als het over muziek gaat, dat gáát het ergens over. Pink Floyd wordt rotmuziek genoemd. Iets waar ik goed in kan komen maar hoewel ik niet meer zo lijp ben van Floyd als toen ik een jaar of zeventien was; nog altijd meen ik dat hun totaalwerk (ik zoek iets om niet oeuvre te hoeven zeggen) (teveel oeuvre in een bespreking is niet goed) net iets te veelkantig is om het over één kam te scheren. Maar de dichter heeft liever Johnny “guitar” Watson. Ik heb een vrouw gekend die beweerde dat ze ooit versierd werd door Johnny “guitar” Watson tijdens één van diens optredens. Het was geen lelijke vrouw maar ook geen moje vrouw en zeker geen vrouw om te kiezen uit een zaal vol bewonderaars (met haar stomme haar en haar grijze gezicht en haar onbeholpen make-up). Ik zeg niet dat dat de reden is waarom ik geen cd heb van Johnny “guitar” Watson, ik zeg slechts dat er best een handvol hele moje liedjes bestaan van Pink Floyd.

Want als het over muziek gaat, gáát het ergens over.

Of het gaat over Theo Verbey en Henri Dutilleux; componisten, kennelijk, om mee te geven aan je dochters.

Namen die vage, hele vage & verre bellen doen rinkelen bij mij.

Toen ik achttien was, begon ik me te interesseren voor wat vaak zo onhandig “modern klassiek” wordt genoemd. Ik bezocht konserten, luisterde radiostations, kocht cd’s, las bladen. Intens. Zonder reserves. Met al mijn aandacht. Toen ik twee- of drieëntwintig was verdween die interesse geleidelijk aan. Ik had in die paar jaar als “arme student” nog verbazend veel cd’s weten aan te schaffen; cd’s die ik inmiddels bijna allemaal heb weggedaan. Moderne komponisten zijn een vage herinnering nu. Ik meen dat Dutilleux zwaar was, pompeus, filmies, verstikkend. Verbey herinner ik me eerder als sluipend om achter je rug ineens een opgeblazen zak met een klap stuk te slaan.

Denk ik Zou ik mijn kinderen van alle muziek die er is vooral Theo Verbey en Henri Dutilleux willen meegeven?

Want als het over muziek gaat –

O. Fantasties dat ik niet precies weet hoe ik Autobiografie tot op de dag van vandaag moet duiden.

Is het melankolia?
Is het autofictie?
Is het even prachtige als totale onzin?
Is het een lied?
Is het een gebed?
Is het een ode aan de schoonheid van de taal?
Is het een lofzang op de pracht van alles?

Soms spreekt het in raadselen, soms spreekt het recht voor de raap, soms spreekt het absurdisties, soms in bezwerende herhaling, soms in onontkoombare poëzie.

Het is een boek om in één adem uit te lezen. Hijgerig. Dorstend naar ieder volgend woord, iedere volgende zin, iedere volgende bladzijde. Voort en vuts en verder tot het eind. En het dan weer opnieuw lezen, en dan nog eens, en dan nog eens, en dan nog eens. Je zou alleen nog dit boek lezen voor de rest van je leven en er genoeg aan hebben. Hoewel. Hum. Een paar weken, toch. Minstens.

Ofnee. Het is een boek om oneindig traag te lezen. Omdat het zo godvergeten mooi is dat je er blijvend in verwijlen wil. In de krankzinnige taal, in de melodie, in het ritme. De wervelwind, de losgeslagen anecdotiek, de pure schoonheid, de uitzinnige vreugde, de zang, het zacht laweid. Je wil nooit meer afscheid nemen van Autobiografie tot op de dag van vandaag, je wil nooit het laatste woord hoeven lezen.

Arjen Duinker Autobiografie tot op de dag van vandaag Recensie

Autobiografie tot op de dag van vandaag

  • Schrijver: Arjen Duinker (Nederland)
  • Soort boek: gedichten, poëzie
  • Uitgever: Querido
  • Verschijnt: 25 januari 2022
  • Omvang: 80 pagina’s
  • Prijs: € 15 – € 20
  • Uitgave: paperback
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van de nieuwe dichtbundel van Arjen Duinker

Autobiografie tot op de dag van vandaag is een lang gedicht dat bestaat uit stoelen en straathoeken, uit winkels en vierkantjes, uit bloemen en spoken en echo’s en handen en voeten. De lezer hoeft van Arjen Duinker geen uitgebreide beschrijvingen van valkuilen en verdriet te verwachten, geen betoog over deze of gene theorie, geen toetreding tot een genootschap. Er zijn weliswaar vele wegen die naar Rome leiden, maar Duinker is er nooit geweest. Zijn autobiografie houdt zich bezig met ritmes en klanken en lettergrepen en hoeveelheden en letters, met ontmoetingen en helderheid. ‘Ik zou graag sterven in de Anna Boogerd,’ zo opent de bundel. Misschien maken de koel- en warmbloedige regels later duidelijk waarom.

Arjen Duinker (1956) ontving in 1993 de Halewijnprijs van de stad Roermond voor zijn gehele oeuvre en in 2001 de Jan Campertprijs voor zijn dichtbundel De geschiedenis van een opsomming. Zijn bundel Misschien vier vergelijkingen werd genomineerd voor de VSB Poëzieprijs, voor De zon en de wereld (2004) ontving hij de VSB Poëzieprijs 2005. Bundels in vertaling verschenen in Italië, Engeland, Frankrijk, Portugal, Australië, Iran en Rusland.

Bijpassende boeken en informatie

Nausicaa Marbe – Wachten op het Westen

Nausicaa Marbe Wachten op het Westen recensie en informatie over de inhoud van de autobiografische verhalen over communistisch Roemenië. Op 24 januari 2022 verschijnt bij Uitgeverij Prometheus het nieuwe boek met autobiografische verhalen over een jeugd in communistisch Roemenië van de Roemeens-Nederlandse schrijfster Nausicaa Marbe.

Nausicaa Marbe Wachten op het Westen recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de autobiografische non-fictie Wachten op het Westen. Het boek is geschreven door Nausicaa Marbe. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van het nieuwe boek met verhalen over een jeugd in communistisch Roemenië van de Nederlands-Roemeense schrijfster Nausicaa Marbe.

Nausicaa Marbe Wachten op het Westen Recensie

Wachten op het Westen

  • Schrijfster: Nausicaa Marbe (Nederland, Roemenië)
  • Soort boek: autobiografische verhalen
  • Uitgever: Prometheus
  • Verschijnt: 24 januari 2022
  • Omvang: 240 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (uitstekend)

Recensie en waardering voor het boek

  • Nausicaa Marbe is geboren in Roemenië. Ze woonde en leefde tijdens haar achter het ijzeren gordijn in het grimmige en grauwe communistische land waar dictator Nicolae Ceaușescu op brute en nietsontziende wijze het volk naar het leven stond. De ouders van Nausicaa waren door hun artistieke kwaliteiten tot over de landgrenzen bekend. Hierdoor hadden zijn zo nu en dan mogelijkheid om naar het westen te reizen. Ze wilde het beste voor hun dochter en deden er alles wat in hun mogelijkheden lag om hun dochter uit het getormenteerde Roemenië naar het westen te krijgen wat ze ook lukte. De lockdowns tijdens de coronapandemie roepen bij Nausicaa Marbe herinneringen op aan haar leven in Roemenië. In Wachten op het Westen beschrijft ze op indringende hoe het was om in een land te moeten leven waarover continue een grauwsluier lag die met de jaren steeds benauwende was en hoe mensen in het artistieke milieu er toch probeerde zoveel mogelijk van te maken. Het boek geeft een boeiende en betrokken inkijk in een benarde en benauwende periode uit de Roemeense geschiedenis en trekt paralellen met de coronatijd. In een mooie stijl beschrijft Marbe hoe het was om te leven in een land met vaak bizarre regels die geen ander doel hadden om het volk onder de duim te houden maar hoe het verlangen naar vrijheid en onafhankelijkheid uiteindelijk toch sterker is dan angst. (Allesoverboekenenschrijvers.nl, ∗∗∗∗∗)

Flaptekst van het nieuwe boek van Nausicaa Marbe

Lege schappen in de supermarkt. Rijen voor de winkels. Grenzen dicht. Verboden bijeenkomsten in huis en mensen die afstand van je houden, alsof je verdacht bent. Het begin van de coronacrisis, toen het leven radicaal veranderde, onzeker en benauwend werd, voelde voor Nausicaa Marbe akelig vertrouwd aan. Het gevoel opgesloten te zijn, de gedachte dat de tijd stilstaat, dat het echte leven zich later zal afspelen, in een betere wereld, had ze eerder meegemaakt. De lockdown voerde haar direct terug naar haar jeugd in communistisch Roemenië. Die ervoer ze als een negentien jaar durende quarantaine in een dictatuur waar schaarste en onderdrukking heersten. De mensen waren bang, maar tegelijkertijd levenslustig en rebels. In het artistieke milieu van Boekarest waarin ze opgroeide, genoot ze ondanks alles een gelukkige jeugd. Dankzij ouders die hun leven niet door politieke terreur lieten vergallen.

Wachten op het Westen is een even persoonlijk als origineel relaas over opgroeien in onvrijheid, achter gesloten grenzen en onder absurde regels, waarin een kind al vroeg een politiek bewustzijn ontwikkelt en blijft verlangen naar vrijheid, openheid en eerlijkheid – en naar het Westen Nausicaa Marbe is een Nederlands schrijver, columnist en journalist van Roemeense komaf. Ze is de auteur van onder andere Mândraga en Smeergeld, en ze schrijft sinds 2013 een wekelijkse column voor De Telegraaf.

Bijpassende boeken en informatie

Fran Dorricott – De vuurtoren

Fran Dorricott De vuurtoren recensie en informatie over de inhoud van de Schotland thriller. Op 24 mei 2022 verschijnt bij uitgeverij HarperCollins de Nederlandse vertaling van de thriller The Lighthouse van de Britse schrijfster Fran Dorricott.

Fran Dorricott De vuurtoren recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de thriller De vuurtoren. Het boek is geschreven door Fran Dorricott. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de nieuwe thriller van de Britse schrijfster Fran Dorricott.

Fran Dorricott De vuurtoren Recensie

De vuurtoren

  • Schrijfster: Fran Dorricott (Engeland)
  • Soort boek: Engelse thriller
  • Origineel: The Lighthouse (2022)
  • Nederlandse vertaling: Erica Disco
  • Uitgever: HarperCollins
  • Verschijnt: 24 mei 2022
  • Omvang: 320 pagina’s
  • Prijs: € 17,50 – € 22,50
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van de thriller van Fran Dorricott

Zes vrienden vertrekken voor een lang weekend naar een Schots eiland, waar ze in een bijzondere Airbnb zullen verblijven: een vuurtoren. Iedereen kijkt uit naar een weekend vol gezelligheid en het verkennen van het eiland, totdat de sfeer op de eerste avond omslaat. Nadat de vriendengroep het over een raadselachtige eilandlegende heeft gehad, blijkt James plotseling verdwenen.

De vijf anderen ondernemen een nachtelijke zoektocht, zonder resultaat. En dan zit James de volgende ochtend tot ieders opluchting weer gewoon aan de keukentafel. Hij is echter bang en weigert te vertellen wat hem is overkomen; ondanks aandringen houdt hij zijn mond. Beschermt hij zijn vrienden voor de afschuwelijke waarheid of brengt hij ze juist verder in gevaar? Wat is er aan de hand op dit eiland?

Bijpassende boeken en informatie

Florette Dijkstra – Verdwenen levens

Florette Dijkstra Verdwenen levens recensie en informatie boek met reisverhalen. Op 24 februari 2022 verschijnt bij uitgeverij Querido het nieuwe boek van de Nederlandse schrijfster Florette Dijkstra.

Florette Dijkstra Verdwenen levens recensie en informatie

Als de redactie het boek gelezen heeft, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Verdwenen levens, Op zoek naar een alpinist, een partizane, een fout gen en een stel voortvluchtigen.  Het boek is geschreven door Florette Dijkstra. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van het nieuwe boek van de Nederlandse schrijfster Florette Dijkstra.

Florette Dijkstra Verdwenen levens Recensie

Verdwenen levens

Op zoek naar een alpinist, een partizane, een fout gen en een stel voortvluchtigen

  • Schrijfster: Florette Dijkstra (Nederlands)
  • Soort boek: reisverhalen
  • Uitgever: Querido
  • Verschijnt: 24 februari 2022
  • Omvang: 240 pagina’s
  • Prijs: € 17,50 – € 22,50
  • Uitgave: paperback
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van het nieuwe boek van Florette Dijkstra

In 2020, als de grenzen dicht zitten, vindt Florette Dijkstra toch mogelijkheden om door de wereld te dwalen. Ze volgt het spoor van mensen die vergeten zijn en van wie het bestaan soms zelfs wordt ontkend. Op zoek in archieven en op internet ontdekt ze dat er meer aan de hand is. De tochten monden uit in vier spannende reconstructies.

Wat overkwam de schrijver Edward Benecke tijdens zijn laatste bergbeklimming? Waarom wordt ontkend dat een vróúw tijdens de Franse Revolutie Den Bosch veroverde? Wie was de eerste persoon in Dijkstra’s familie die een dodelijke genetische fout doorgaf, en hoe onthult het spoor naar enkele voortvluchtigen een wereld vol intriges en conflicten in achttiende-eeuws België? Op haar zoektochten in Verdwenen levens bewandelt Dijkstra de mooiste zijpaden.

Bijpassende boeken en informatie

Leendert Alberts – Hop

Leendert Alberts Hop recensie en informatie boek over de eerste bierrevolutie in Nederland. Op 24 februari 2022 verschijnt bij uitgeverij Prometheus het nieuwe geschiedenisboek van de Nederlandse schrijver en docent Leendert Alberts.

Leendert Alberts Hop recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Hop, De eerste bierrevolutie in Nederland. Het boek is geschreven door Leendert Alberts. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van dit geschiedenisboek over bier, geschreven door de Nederlandse historicus en schrijver Leendert Alberts.

Leendert Alberts Hop Recensie

Hop

De eerste bierrevolutie in Nederland

  • Schrijver: Leendert Alberts (Nederland)
  • Soort boek: geschiedenisboek
  • Uitgever: Prometheus
  • Verschijnt: 24 februari 2022
  • Omvang: 392 pagina’s
  • Prijs: € 20 – € 25
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van het boek over bier van Leendert Alberts

Nieuwe biersoorten overspoelen de markt en bij sommige voert hop de boventoon in de smaakbeleving. Toch is hop in elk bier een vast ingrediënt: zonder hop geen bier. Het is zevenhonderd jaar geleden dat in Nederland voor het eerst bieren met hop werden gebrouwen. Door deze innovatie was het bier langer houdbaar en kon het op grotere afstand worden verhandeld. Een revolutie was ontketend.

Bierbrouwen werd een ambacht en de bedrijfsproductie schoot omhoog tot een paar duizend liter per week. Het waren de beginjaren van de Nederlandse bierindustrie, die van de veertiende tot de zestiende eeuw een indrukwekkende bloeitijd doormaakte. Bier, hop en technische kennis werden geëxporteerd naar België, Frankrijk, Duitsland en Engeland. De hoeveelheden bier die toen werden geproduceerd zouden pas tegen de twintigste eeuw worden geëvenaard.

Hop neemt je mee terug naar deze gouden tijden van onze schuimende volksdrank. Elke bierliefhebber wil van dit succes proeven.

Leendert Alberts is docent geschiedenis aan de Hogeschool Utrecht en bij Stichting Bieropleidingen Nederland (StiBON). Hij is tevens adviseur voor UNESCO op het gebied van erfgoed van de Europese biercultuur. Hij schreef eerder Brouwen aan de Eem, over Amersfoort als middeleeuwse bierstad, en heeft meerdere artikelen over biergeschiedenis en stadsgeschiedenis gepubliceerd.

Bijpassende boeken en informatie

Lúcio Cardoso – Kroniek van het vermoorde huis

Lúcio Cardoso Kroniek van het vermoorde huis recensie en informatie Braziliaanse roman uit 1959. Op 25 januari 2022 verschijnt bij uitgeverij De Arbeiderspers de Nederlandse vertaling van de klassiek roman uit Brazilië van schrijver Lúcio Cardoso. 

Lúcio Cardoso Kroniek van het vermoorde huis recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman uit 1959 Kroniek van het vermoorde huis.  Het boek is geschreven door Lúcio Cardoso. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de roman van de Braziliaanse schrijver Lúcio Cardoso.

Lúcio Cardoso Kroniek van het vermoorde huis Recensie

Kroniek van het vermoorde huis

  • Schrijver: Lúcio Cardoso (Brazilië)
  • Soort boek: Braziliaanse roman
  • Origineel: Crônica da casa assassinada (1959)
  • Nederlandse vertaling: Harrie Lemmens
  • Uitgever: De Arbeiderspers
  • Verschijnt: 25 januari 2022
  • Omvang: 608 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Recensie en waardering van de roman

  • “Lúcio Cardoso’s hele oeuvre kun je lezen met de beroemdste titel van Dostojevski in het achterhoofd, en dan niet de huidige Nederlandse titel, Misdaad en straf, maar de oude, Schuld en boete, ook al is die minder correct.” (Harrie Lemmens, vertaler)

Flaptekst van de roman uit 1959 van Lúcio Cardoso

Kroniek van het vermoorde huis vertelt over de ondergang van een plattelandsfamilie uit de Braziliaanse deelstaat Minas Gerais, die zich in de eerste helft van de twintigste eeuw krampachtig vastbijt in oude glorie en een afbrokkelende traditie. De ellende begint wanneer een van de drie broers Menezes, Valdo, trouwt met de moderne, stadse Nina – een grillige en licht ontvlambare vrouw, wier levenstaak erin lijkt te bestaan het eens voorname huis te gronde te richten. De neergang, gekruid met verhalen over decadentie, overspel, incest en waanzin, wordt beschreven aan de hand van een scala aan vertelvormen: brieven, dagboeken, herinneringen, officiële verklaringen, bekentenissen en verslagen.

Bijpassende boeken en informatie