Tagarchief: ouderdom

Hendrik Groen – Opgewekt naar de eindstreep

Hendrik Groen Opgewekt naar de eindstreep recensie en informatie over de inhoud van het laatste geheime dagboek. Op 3 november 2020 verschijnt bij Uitgeverij Meulenhoff het laatste boek van en over Hendrik Groen.

Hendrik Groen Opgewekt naar de eindstreep Recensie en Informatie

Als de redactie het boek gelezen heeft, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Opgewekt naar de eindstreep, Het laatste geheime dagboek van Hendrik Groen, 90 jaar. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van dit laatste boek van Hendrik Groen.

Hendrik Groen Opgewekt naar de eindstreep Recensie

Opgewekt naar de eindstreep

Het laatste geheime dagboek van Hendrik Groen, 90 jaar

  • Schrijver: Hendrik Groen (Nederland)
  • Soort boek: Nederlandse roman
  • Uitgever: Meulenhoff
  • Verschijnt: 3 november 2020
  • Omvang: 208 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook

Flaptekst van het laatste geheime dagboek van Hendrik Groen

Vanwege de sluiting van het verzorgingshuis in Amsterdam-Noord is Hendrik Groen overgeplaatst naar Bergen aan Zee. De Oud-Maar-Niet-Dood-club is uit elkaar gevallen. Af en toe is er een Omanido-reünie waarbij het ouderwets gezellig wordt en de drank ruimhartig vloeit, maar verder is er niet veel meer om naar uit te kijken. Hendrik moet constateren dat de tijd niet meer zo mild voor hem is: hij wordt steeds vergeetachtiger en begint het overzicht te verliezen. Dat levert het nodige gestuntel op. Hij besluit opnieuw een dagboek bij te gaan houden in een poging weer wat meer grip op de werkelijkheid te krijgen. En anders kan hij er in ieder geval nog eens nalezen wat hij allemaal vergeten is.

Het leven wordt er niet aangenamer op als ook in Bergen aan Zee het coronavirus alles op zijn kop zet. En helaas is er geen Evert meer om er foute grappen over te maken, al doet de voorheen zo brave Hendrik zijn best om zijn vriend hierin te evenaren. Gelukkig heeft hij nog drie trouwe vrienden over om hem op het rechte pad te houden: Leonie (88), Frida (10) en Juffrouw Jansen (4). Die laatste is zijn hond, het afscheidscadeau van Evert. Samen met deze bondgenoten sleept Hendrik zich opgewekt naar de eindstreep.

Bijpassende boeken en informatie

Jeroen Brouwers – Cliënt E. Busken

Jeroen Brouwers Cliënt E. Busken recensie en informatie over de inhoud van de nieuwe roman. Op 17 februari 2020 verschijnt bij Uitgeverij Atlas Contact de nieuwe roman van Jeroen Brouwers.

Jeroen Brouwers Cliënt E. Busken Recensie en Informatie

Als de redactie het boek gelezen heeft, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van Cliënt E. Busken, de nieuwe roman van Jeroen Brouwers. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de nieuwe roman van Jeroen Brouwers.

Jeroen Brouwers Cliënt E. Busken Recensie

Cliënt E. Busken

  • Schrijver: Jeroen Brouwers (Nederland)
  • Soort boek: psychologische roman
  • Uitgever: Atlas Contact
  • Verschijnt: 14 februari 2020
  • Omvang: 257 pagina’s
  • Uitgave: Gebonden Boek / Ebook

De nieuwe roman van Jeroen Brouwers is DWDD boek van de maand februari 2020

Het boekenpanel van het tv=-programma De Wereld Draait Door heeft de roman Cliënt E. Busken gekozen tot boek van de maand februari 2020.

Flaptekst van de nieuwe roman van Jeroen Brouwers

De bejaarde E. Busken verblijft tegen zijn wil in de gesloten afdeling van een verzorgingscentrum waar men niet spreekt van patiënten, maar van cliënten. Is hij dement? In ieder geval is hij geïnterneerd om af te kicken van een verscheidenheid aan verslavingen. Hij zegt niets en lijkt ook niets te horen. Roerloos in zijn rolstoel staart hij voor zich uit, terwijl hem inmiddels niets ontgaat van wat er om hem heen plaatsvindt en dat hij inwendig van snerpend commentaar voorziet. Met zijn medebewoners bemoeit hij zich niet, louter in beslag genomen door zijn eigen ongericht door elkaar wentelende gedachten. Deze bewegen zich van verontwaardiging en machteloos verzet tegen zijn situatie via troebele herinneringen naar megaloma-nie. Hij acht zichzelf een groot wetenschapper, ?losoof en schrijver, jammerlijk miskend en misplaatst tussen de andere cliënten, die in de war zijn als hijzelf.

Cliënt E. Busken beschrijft een dag uit zijn leven in de instelling, inclusief zijn warrige gedachtenuniversum. Brouwers doet dat vanop gerede afstand met nabije betrokkenheid. Een korte roman, navrant en hilarisch.

Bijpassende Boeken en Informatie

Wolf Wondratschek – Zelfportret met Russische piano

Wolf Wondratschek Zelfportret met Russische piano recensie waardering en informatie over de inhoud van deze Duitse roman. Op 4 april 2019 verschijnt bij Uitgeverij Lebowski de roman van Wolf Wondratschek Zelfportret met Russische piano.

Wolf Wondratschek Zelfportret met Russische piano Recensie

De schrijver ontmoet in een koffiehuis in Wenen de uitgerangeerde Russische pianist. De stand van zaken omtrent zijn leven vat hij zo samen: ”Onbegrijpelijk hoe nutteloos een mens kan worden, die op het eind in een gat in je geheugen past, zonder schoenen, zonder dromen….” Direct al op de eerste bladzijde van dit boek trekt Wondratschek je zijn verhaal in. Met woorden die maken dat je met de schrijver en de pianist wegdroomt, mijmert, over het leven van de oude man Soeverin, lang geleden een beroemde Russische pianist. Dat je je als lezer telkens weer afvraagt of de schrijver en de pianist elkaar nodig hebben om in gesprek te zijn. Want zijn ze dat eigenlijk wel?

Onbegrijpelijk hoe nutteloos een mens kan worden, die op het eind in een gat in je geheugen past, zonder schoenen, zonder dromen…

De pianist is stel je je zo voor; een goedmoedige oude Russische man, met Aziatische trekken die hij van zijn grootvader heeft, het product van zich generaties lang vermengde volksstammen, een ver achter de Oeral opgegroeid kind van de Russische steppe, dat meer sliep dan dat hij jak reed. Zo’n gedrongen krachtige figuur waarbij je je niet kunt indenken dat hij ooit achter een concertvleugel zat. En nu is hij oud. Hij heeft de blanke huid van een zieke, met het kopje waar hij uit drinkt weet hij nauwelijks zijn mond te bereiken. Zijn ogen tranen, hij kan niet meer tegen het licht. En dan weer zo’n mooie zin; “Zijn zeventig levensjaren kunnen tussen de zinnen in niet ineens in rook opgaan.” (pagina 38).

Wolf Wondratschek Zelfportret met Russische piano Recensie

Wondratschek vertelt over de handen van de pianist na het geven van een concert. Dat die handen heel goed weten tijdens het spelen wat ze doen, maar daarna weet hij zich met die handen geen hemelse raad. En dan ook nog eens dat applaus. Een grote schande is het. Dat moest eigenlijk bij de wet verboden worden. Maar heeft het publiek dan wel echt geluisterd naar Beethoven, Brahms, Schubert. Daarna durf je je niet te laten horen. Respect voor de componisten a.u.b. Totdat iemand hem voorstelt muziek te gaan spelen waar niemand op zit te wachten. Wat een lumineus idee. Spelen wat niemand bevalt, dat was de moeite waar om over na te denken. Uiteindelijk komt dit Soeverin duur te staan. Russische kunstenaars behoren te dansen naar de pijpen van het regime, het Stalinisme, zo niet dan wordt het leven je ernstig zuur gemaakt, dus vertrek je.

Oud worden, uitdoven, vergaan, oplossen in vergetelheid in Wenen

En dan, oud worden, uitdoven, vergaan, oplossen in vergetelheid al is dat de wereldstad Wenen waar veel ontheemde Russen wonen, niet al te ver van huis. Wat moet je dan? De schrijver komt erachter dat de pianist wel vragen stelt maar niet op zijn antwoord zit te wachten. Dat geeft vrij spel om de zoektocht van de schrijver naar de pianist, en de woorden van  de pianist door elkaar heen te laten overlopen. Wie is er aan het woord? Wie is de luisteraar? En wat moet de lezer hiermee?

Wondratschek maakt het de lezer niet makkelijk met deze roman vind ik.  Verwacht vooral geen plot. Veel gefilosofeer zowel van de schrijver als de pianist. Grote levensvragen over de liefde, genieten,  muziek, dood, rouw. Vooral veel vragen maar verwacht  geen antwoorden. Het is een roman die volgens mij heel langzaam gelezen moet worden.

Wellicht gaat deze roman over ontmoetingen, met de ander, met jezelf, de menselijke zoektocht door alle omstandigheden heen. Wellicht, wanneer ik dit boek weer eens lees ik hier heel anders over denk. Zelfportret met Russische piano is gewaardeerd met ∗∗∗∗ (uitstekend).

Recensie van Mieke Koster

Zelfportret met Russische piano

  • Schrijver: Wolf Wondratschek (Duitsland)
  • Soort boek: Duitse roman, psychologische roman
  • Origineel: Selbstbild mit russischem Klavier (2018)
  • Nederlandse vertaling:
  • Uitgever: Lebowski
  • Verschijnt: 4 april 2019
  • Omvang: 288 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗ (uitstekend)
  • Recensie boek: Wondratschek maakt het de lezer niet makkelijk met deze roman vind ik.  Verwacht vooral geen plot. Veel gefilosofeer zowel van de schrijver als de pianist. Grote levensvragen over de liefde, genieten,  muziek, dood, rouw. Vooral veel vragen maar verwacht  geen antwoorden. Het is een roman die volgens mij heel langzaam gelezen moet worden….lees verder >

Wolf Wondratschek bij tv-programma VPRO Boeken

Op zondag 28 april 2018 was Wolf Wondratschek te gast bij het VPRO tv-programma boeken om over zijn roman Zelfportret met Russische piano te spreken.

Wolf Wondratschek Biografische Informatie

Geboren op 14 augustus 1943
Geboorteplaats: Rudolstadt, Thüringen, Duitsland
Nationaliteit: Duitsland
Taal: Duits
Discipline: schrijver
Soort boeken: romans, verhalen
Boeken van Wolf Wondratschek >

Bijpassende Boeken en Informatie

Howard Jacobson – Leef een beetje

Howard Jacobson Leef een beetje recensie en informatie over de inhoud van de nieuwe roman. Op 11 juli 2019 verscheen bij Uitgeverij Prometheus de Nederlandse vertaling van de roman Live a Little (2019) van de Engelse schrijver Howard Jacobson.

Howard Jacobson Leef een beetje Recensie en Informatie

Opgewekt en vol verwachting begon ik aan deze roman. Een humoristisch verhaal over twee zeer oude mensen, allebei rond de 90 jaar. Een roman over mensen in hun vierde of vijfde levensfase en het aandurven een relatie aan te gaan. Hoe mooi is dat op deze leeftijd.

Over mensen in hun vierde of vijfde levensfase en het aandurven een relatie aan te gaan

Eerst voert Jacobson Beryl Dusinbery op. Een verknipte oude verwende vrouw die het gewoon vindt dat er naar haar pijpen gedanst wordt. In haar jonge jaren een gevierde literatuurdocent op de middelbare school. Blijkbaar een ernstig aantrekkelijke vrouw, die in haar leven verschillende mannen heeft verslonden, kinderen heeft gebaard. Intussen zover heen is dat het erop lijkt dat ze niet meer weet welk kind bij welke man hoort. In haar dagelijks leven wordt ze ondersteund door twee buitenlandse jonge vrouwen die zij behandelt als in mijn ogen “oud vuil” en intussen jaloers is op hun schoonheid.

Howard Jacobson Leef een beetje Recensie

Dan is er de man, Shimi Carmelli. Een nog strak in het vel zittende bejaarde. Op de flap staat dat deze Shimi in Noord-Londen gezien wordt als de laatste begerenswaardige vrijgezel. Is zijn buitenkant dan wel op orde, vanbinnen lijdt Shimi aan een onoplosbaar jeugdtrauma. In tegenstelling tot Beryl kan hij niets uit zijn leven vergeten. En zo klopt het dat hij tot nu toe nog nooit een vrouw had, zich nog nooit aan iemand had gegeven.

Opgewekt en vol verwachting aan begonnen maar helaas een klus om uit te lezen

Zo ontmoeten deze twee elkaar. Een dementerende oude vrouw en een bange oude man, die met elkaar een lijntje blijken te hebben. Is dit een verrassing? En ze komen tot afspraken rondom hun omgang met elkaar. Basisregels over vrijheid en gebondenheid of beter gezegd; vrijheid in gebondenheid. Ik vond het een klus dit boek te lezen. Verwachtingsvol aan begonnen maar al snel begon het mij tegen te staan. Wellicht heb ik de hersens er niet voor de humor van deze Jacobson te begrijpen en daardoor de verschillende lagen in deze roman misgelopen, over het hoofd gezien. Ik heb me soms oprecht geërgerd aan beide hoofdpersonen. Leef een beetje is gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (goed).

Recensie van Mieke Koster

Leef een beetje!

  • Schrijver: Howard Jacobson (Engeland)
  • Soort boek: psychologische roman
  • Origineel: Live a Little (2019)
  • Nederlandse vertaling: Peter Abelsen
  • Uitgever: Prometheus
  • Verschenen: 11 juli 2019
  • Omvang: 359 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (goed)

Flaptekst van de roman

Een geestige roman over liefde op latere leeftijd, van de winnaar van de Man Booker PrizeRond haar negentigste levensjaar vergeet Beryl Dusinbery vrijwel alles, tot aan haar eigen kinderen toe. Ze slijt haar dagen met het treiteren van haar verzorgers en het door elkaar halen van oude anekdotes over verloren liefdes. In kringen van Noord-Londense weduwen wordt Shimi Carmelli gezien als de laatste der begerenswaardige vrijgezellen: een mannelijke leeftijdgenoot die nog zelf zijn knopen kan dichtmaken, kan lopen zonder rollator en kan spreken zonder speekselvloed. Híj vergeet niets en zeker niet het incident uit zijn kindertijd dat sindsdien als een donkere wolk boven hem hangt.

Wat Beryl en Shimi elkaar nog kunnen bieden, is misschien net genoeg om de opgebouwde pijn te verzachten en nieuwe betekenis aan hun resterende levens te geven. Met Jacobsons eigenzinnige humor en stijl is Leef een beetje! zowel grappig, puur als bitterzoet _ een roman die je je gemiste afslagen laat overdenken en je laat afvragen of je in de tweede helft van je leven nog van koers kunt veranderen.

Bijpassende Boeken en Informatie

David van Bodegom – De schildpad van Darwin

David van Bodegom De schildpad van Darwin recensie en informatie over de inhoud van het boek over wat dieren ons leren over veroudering. Op 16 september 2019 verschijnt bij Uitgeverij Atlas contact het boek over veroudering, De schildpad van Darwin, van schrijver en wetenschapper David van Bodegom.

David van Bodegom De schildpad van Darwin Recensie en Informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van De schildpad van Darwin van schrijver David van Bodegom. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van het boek over wat dieren ons lezen over veroudering, getiteld De schildpad van Darwin.

David van Bodegom De schildpad van Darwin Recensie

De schildpad van Darwin

Over wat dieren ons leren over veroudering

  • Schrijver: David van Bodegom (Nederland)
  • Soort boek: non-fictie boek, wetenschappelijk boek
  • Uitgever: Atlas Contact
  • Verschijnt: 16 september 2019
  • Omvang: 288 pagina’s
  • Uitgave: Paperback / Ebook
  • Waardering:

Inhoud van het boek De schildpad van Darwin

Geen mens leefde ooit langer dan 122 jaar, maar schildpadden worden met gemak dubbel zo oud. Wat is hun geheim? Waarom verouderen sommige dieren zoveel langzamer dan andere?

In De schildpad van Darwin onderzoekt verouderingsarts David van Bodegom de biologie van lang leven. Hij laat de lezer kennismaken met diersoorten met bijzondere eigenschappen, zoals de brughagedis: een levend fossiel dat honderd keer zo oud wordt als andere hagedissen. En waarom worden vleermuizen tien keer zo oud als gewone muizen? Hoe komt het dat kreeften juist jonger lijken te worden naarmate ze verjaren?

Aan de hand van fascinerende voorbeelden uit het dierenrijk, gecombineerd met de laatste wetenschappelijke inzichten uit het verouderingsonderzoek, leren we onze eigen veroudering beter begrijpen.

Bijpassende Boeken en Informatie