Tag archieven: boekrecensie

Simone Atangana Bekono – Marshmallow

Simone Atangana Bekono Marshmallow. Op 23 januari 2024 verschijnt bij uitgeverij De Arbeiderspers de nieuwe dichtbundel van de Nederlandse schrijfster Simone Atangana Bekono. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek en over de uitgave. Daarnaast is er aandacht voor de boekbesprekingen en recensie van Marshmallow, de nieuwe dichtbundel van Simone Atangana Bekono.

Simone Atangana Bekono Marshmallow informatie

Simone Atangana Bekono is in 1991 geboren in het Brabantse dorp Dongen. Ze heeft een een Kameroense vader en een Nederlandse moeder. Na de middelbare school studeerde ze Media & Cultuur aan de Universiteit van Amsterdam. Deze opleiding maakte ze niet af en ze stapte over naar de studie creative writing aan de hogeschool ArtEZ.

Haar debuut, de dichtbundel Hoe de eerste vonken zichtbaar waren, verscheen in 2017, waarna in 2020 haar debuutroman Confrontaties verscheen die alom geprezen en gewaardeerd is en op de shortlist van de Libris Literatuurprijs 2021 stond. Ook werd het boek bekroond met de prijs Beste Boek voor Jongeren 2021 van de Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek (CPNB). Ook de Hebban Debuutprijs 2021 en de Anton Wachterprijs 2022. Haar nieuwe dichtbundel, waarover je hier alles kunt lezen, verschijnt eind januari 2024 bij uitgeverij De Arbeiderspers. Ook zijn op deze pagina dan de boekbesprekingen en recensies van de dichtbundel te vinden.

Simone Atangana Bekono Marshmallow recensie van Tim Donker

en wie, en simone atangana bekono gaat straf van start in deze bundel, en wat is wie, en wie is wie in watland, de wattman, de watkern, alle beelden opnieuw, soppige dromen romige roomdromen, boosaardige angstzweet-en-pillendromen, je kent die dromen wel, al die vormen, een ondersteboven boom met de wortels grajend in de lucht bijvoorbeeld, een vliegend paard met hoorns, en een serpent met een engelengezicht, en simone atangana bekono zag het allemaal, en simone atangana bekono zag het allemaal opnieuw, want ik ken het, ik ken de beelden wel, ik ken het allemaal al zo lang maar als het wordt herverteld, en simone atangana bekono weet hoe te vertellen, en opnieuw vertellen, en de hervertelling hervertellen totdat het als nieuw verschijnt, laat het allemaal als nieuw verschijnen, en simone atangana bekono laat het als nieuw verschijnen, en simone atangana bekono laat het allemaal als nieuw verschijnen, en de beelden vliegen, en de beelden vliegen over, voetjevrijen met jezus, een viering zou fijn zijn, als je een knekelhuis nee een monstertruck was, of een mango met schil en al, of een zakelijk contract, en als iemand, als een dichter, als een sjamaan die beelden tot wervelen bracht, in je hoofd of daarbuiten, als het maar eventjes wilden stoppen met regenen, en ging, en simone atangana bekono brengt de beelden tot wervelen, in je hoofd en daarbuiten, en simone atanga bekono laat het heel eventjes stoppen met regenen, in je hoofd en ook daarbuiten, en simone atangana bekono is een sjamaan, ik een hond was, en bitter, en beet, je kunt me vinden in de wereld, je kunt me vinden bij de rotonde, als je me nodig hebt kun je me vinden in de tuin tenzij het weer is gaan regenen, niet in einde, het moet niet te snel gaan, niet in einde, het is een kamer het is geen kamer, (over een meisje / niet over een meisje), en, midst dit alles, midst de wereld en de mensen en de honden en de kaos tot twee geraken, hoe vindt zo’n stel elkaar?, misschien in de gang van een lelijk gerenoveerd concertgebouw, want ook in lelijkheid kan de liefde zingen, ook lelijkheid kan zingen, simone atangana bekono brengt de lelijkheid tot zingen, als liefde een beloning is dan moet het in een doos maar in een doos wil het niet wonen, en het bleef kolken, maar nu, mun god, nu buldert het, en toen kookte het over, breng het kookpunt tot stilstand, breng de stilstand tot het kookpunt, en simone atangana bekono doet dat, simone atangana bekono doet dat allebei, en simone atangana bekono doet het allemaal, en al lezend ga ik zo de hoogte in, al lezend vlieg ik zo de kamer uit, kosmogramma, links miljarden jaren diepe tijd, een glimp, vermoedelijk toch nog zo dicht dat je van het spook kunt maken wat je wilt, perspectieven op tijd en de gaten in de heg, bewegingsloos :: parkeerplaats, en zo veel aan leven verslapen dat je je sterfelijkheid onschadelijk maakt, en simone atangana bekono schaadt wat niet baten kan, droefnis verbergt de zon, weer alles boven, alles weder open, het weerstand biedende eeuwige blauw, vind hem bij de winden, engelssprekende mensen aan de deur, zet het open, alles weder open, en simone atangana bekono laat het gaan, en simone atangana bekono laat het blazen, nieuwe klanken voor de morgen, de morgen ligt te slapen in een hoekje, lichtschakeringen doen de binnenarchitectuur moduleren, je kunt doen, maar intussen is mijn koffie koud geworden, en ik moest nog, en je moet nog, en alles moet nog, en niks nog gezegd, er is nog niks echt gezegd, de vingers op de plekken, en simone atangana bekono legt alle vingers op alle zere plekken, geen warme gerechten alleen koude lichamen, zoals, zei ik dat al?, mijn koffie dus, engelssprekende mensen voor mijn deur en mijn koffie koud en melkkoe kalfje treurlied, de koe het dier de vissen, de vissen uit de hemel, visserslatijn uit de bijbel, en jezus was een zeiler toen hij over het water liep, en dan gewoon naar de bodem zakken, binnen in de aarde is een berg, de terra, het lyrisch ik niet meer toereikend, het tekende bestiaria vol, het alias antroploog, word rivier word oceaan word woestijn, en bij simone atangana bekono alles altijd wordend en bij simone atangana bekono alles altijd zijnd, schilder de beklemming, schilder het geluid in gezangen, de roep van vogels, donker houten tafel praat niet, en simone atangana bekono ontlokt woorden aan alles, je ziet het woord, je ziet het licht, ik zie het licht in elke lamp, alles zonder ballast, of de zon, het liggen en de stralen en het hoger en de honing, om honing gaat het niet, wat knaagt, neerbraak, wat knaagt neerbraak, en simone atangano bekono knaagt de neerbraak en laat zien, laat zien wat binnenin is, wat is waar je het niet denkt te zien, hoewel ze verschijnen, de mens het enige dier dat weet hoe het moet sterven, engelssprekende wetende dieren aan mijn deur en alles daarna, glooiend landschap met putten in de weg, de laatste grote uitdaging in een suffe wereld, ik blijf hier niet, misschien als je verlegen zit om wat allerlaatste kruimels, helderrauw, de avondlijke grasvlakten en het strijklicht, het strijkt over, en simone atangano bekono laat het licht strijken over je gezicht, waar het strijken strelen wordt, het is wat het is, het is nooit wat het is, maar mona lisa is niet teruggekomen, je zit, je leest, je denkt aan de dingen, soms zit ik te denken en soms zit ik gewoon te zitten, en soms moet ik opstaan om de deur te openen voor engelssprekende mensen, de allereerste actie was sensationeel, bracht iets tot kwelen, kweelde iets tot brengen, kweelde tot er iets brak, maar die koffie wordt er niet meer warm van, poelen teerachtig water, waar het begint, waar de verdeling begint, een voor jou en een voor mij, in je handen, alles in mijn handen, taalmuziek, simone atangana bekono maakt taalmuziek, hier zingt het paradijs, hier klit de wijn aan je lippen, hier passen ladders gewoon in je zak, en de trilling van vlak voor de vraag voelde je later pas –

de bladzijden op de trilstand –

en

en simone atangana bekono heeft het sociaal contract nooit ondertekend, en simone atangana bekono zet in mijn kamer levensgroot de ampersand, en simone atangana bekono is wel / geen sexsymbool (doorhalen wat niet van toepassing is), en simone antanga bekono liet de bloemen groeien, en simone atangana bekono werd niet voor niets geprezen in het paard van troje

en simone atangana bekono heeft met Marshmallow een ongekend fantastiese dichtbundel geschreven


Simone Atangana Bekono Marshmallow

Marshmallow

  • Auteur: Simone Atangana Bekono (Nederland)
  • Soort boek: gedichten, poëzie
  • Uitgever: De Arbeiderspers
  • Verschijnt: 23 januari 2024
  • Omvang: 72 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 18,99
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van de dichtbundel van Simone Atangana Bekono

In Marshmallow maken we kennis met een hond, een vrouw en een slaapkamer in ‘een heel normaal appartement’. Alles komt op losse schroeven te staan in deze bundel waarin de poëzie zichzelf constant bevraagt, tegenspreekt en ondermijnt. Met gebruik van verschillende registers brengt Atangana Bekono groteske beelden, erotiek, alledaagsheden en geweld samen in de botsende herinneringen van twee stemmen die eens lieflijk samen moeten hebben geklonken, resulterend in giftige, grappige, en schrijnende poëzie.

Bijpassende boeken en informatie

Jan Lauwereyns – Leer van de orchidee

Jan Lauwereyns Leer van de orchidee recensie en informatie boek met een keuze uit het werk 1991-2024 van de Vlaamse dichter. Op 9 januari 2025 verschijnt bij Uitgeverij Koppernik het boek met een keuze uit de gedichten van de uit België afkomstige dichter Jan Lauwereyns. Hier lees je informatie over de inhoud van het boek, de schrijver en over de uitgave.

Jan Lauwereyns Leer van de orchidee Tim Donker recensie

Dat het onherroepelijk verdrijven, dat de dingen gaan, dat paardengelach piano’s naar de oceaan sleurt, dat eerst de koffie, dat langzamer dan men denkt, dat het enige waar, dat het krakelde, dat het zonlicht toen in Dregkes haar en dat ze dat zelf niet wist, dat de gebouwen van glas, dat een lijk wel net zo goed waar dan ook kan composteren, dat de studie van stilte, dat dit niet de enige plek, dat existentialisme, dat altijd weer diezelfde eenden, dat het ook echt overal gevonden kan worden. De woorden. De omschrijvingen. De definities.

Zegt iemand zegt wie zegt Jan Lauwereyns dat “Het schept betekenis in de vorm van de smaak van het geluid van het hart” de kortst mogelijke definitie is van het bijzondere van poëzie. Denk ik hum, een weinig gezocht wel, Lauwereyns (de ongezochte vondst) / (de gezochte onvondst). Altijd weer bijna overal het hart. Waarom geen brein of oog of oor of eender welk lichaamsdeel, en wat is dat met die vorm en smaak en geluid, verduidelijkt het iets of zaait het juist verwarring, ik denk dat laatste, en dan gaat het goed op, voor poëzie int algemeen misschien maar zeker voor die van Jan Lauwereyns.

Want een poëzie, hij, die lichtjes uit het lood slaat. Je loopt. Een straat. Een stad. Je komt binnen op. Een stadswandeling. Het leest, het zegt, het gaat: “Ik had een grootoom die / met pijp en bril en hart / en ziel in een goed boek / in een comfortabele zetel / een verdieping lager viel, negenendertig gedichten geleden. / De schade viel niet mee, / de scherven werden amper opgekeerd. // De herinnering aan de goede lezer / en zijn vliegende bom is nu deze / parking geworden.”,

en je denkt aan, wat heb je gelezen wat je gezien waar ben ik hier getuige van geweest (van de vorm van de smaak van het geluid van het hart misschien?). Het zit ik, het zit daar, het zit daad: “Er zaten ik en nagemaakte wielrenners / in de Ronde van Frankrijk”, bijvoorbeeld, en: “Sommigen hadden vaak / zessen en de Peugeots fietsten met plat- / geslagen schaakborden op hun borsten.”, en dus vliegt het.

Ja het vliegt bij Lauwereyns. Van droom naar wetenschappelijk hyperrealisme, van proza naar poëzie, van de straat naar de hemel, van alles naar terug. Een snuifje oneindigheid erbij om het af te maken. Mooi om dit nu allemaal te hebben, bijeengesprokkeld overheen de tijden. Vanuit verschillende bundels. Waarvan ik sommige, nee alle, nee vele, nee meer dan ik dacht toch nog gemist heb. Zoals Het zwijgen van de dichter, waarin de ikpersoon een ezelin lijkt te zijn. Of een Japans-Amerikaanse vrouw van zevenentwintig jaar. Of dood. Vermoord door de dichter Uwe. Zou kunnen zijn dat het kan zijn maar het zou ook kunnen zijn dat het niet kan zijn. Dat het is. Surrealisme of roadnovel of thriller of politieroman. Of dat überhaupt nog een vraag moet zijn. Nou. Ja. Eentje toch. Misschien had er iets meer informatie bij gemogen over de bundels waaruit deze gedichten komen, zijn zomwijlen hele bundels geïncludeerd misschien, en wat uit welk jaar.

En woensdag was een fijne muziekdag met Diego Cigala, en Wreaths, en Albert Ayler, en Anna Thorvaldsdottir, en Projekt Karpaty Magiczne, en The Microphones, en If Anything Happens To The Cat, en Vera Sola, en b.d. Foxmoor, en Scott Walker, en Circuit des Yeux, en Brother J.T., en Muslimgauze, en Jerusalem In My Heart, en hiss tracts, en Sufjan Stevens, en David Coulter, en Robbie Basho, en My Bloody Valentine, en Kasper van Hoek, en John Zorn, en Yo La Tengo, en Slint, en Maisha,  Alice Coltrane. En al die tijd, al die tijd was Lauwereyns erbij.

Ogen komen veel voor in deze gedichten. Dood komt veel voor in deze gedichten. De blauwe gitaar komt veel voor in deze gedichten. En ook naalden die in hersens worden gestoken. Want zo tesaam valt het oog pas goed op de konseptuele kontinuïteit. Want ook zo de zus, en natuurlijk de orchidee. Het ritme. Het stromen dat soms kabbelt, soms buldert, soms nauw waarneembaar nog, als dingen in de verte, dingen in de mist. De vorm. De smaakt. Het geluid. Het hart.

Of een bemerking die je stil slaat, en met peins. “Slapend zien we meer dan met de ogen open” schrijft Lauwereyns, en: “Vooral slapend met de snelle oogbewegingen”, waardoor ik zat, een wijle, te peinzen aan dromen, en aan hoe mensen vaak geneigd zijn de realiteit van dromen ondergeschikt te maken aan die van de aldag; het is “maar” een droom, en dit is de grond en daar moeten beide voeten op (al te vaak vliegend ook in dromen), maar misschien wellicht mogelijkerwijs (bijwoorden van twijfel) is het raadzaam om dromen te zien als aparte realiteiten, die naast, of misschien wel boven, de aldagsrealiteit geplaatst kunnen / mogen worden, niet in de zin dat we lering zouden moeten trekken uit onze dromen, of dat we ze beter moeten duiden (en al zeker niet freudiaans), maar omdat ze plekken bevatten waar we ook zijn, waar we ook zien, waar we ook leven, vaak in bezit zijn van een beter zelf, of denk aan terugkerende dromen, toen ik in mijn dertigs was droomde ik geregeld hele steden op, buiten mijn dromen bestonden ze niet maar daarbinnen hadden ze samenhang en logica en consistentie, is dat niet ook een soort bouwen misschien?

En donderdag was een fijne muziekdag met Stars of the Lid, en The Master Musicians of Jajouka, en Deathprod, en Spiral Joy Band, en Volcano the Bear, en Peter Kernel, en Idles, en Wreckmeister Harmonies, en Mika Vainio, en Daniel A.I. U. Higgs, en Wöljager, en Heavy Winged, en Madvillain, en Ellen Fullman, en Deathspell Omega, en Laurie Spiegel, en Mia Doi Todd, en The Sad Bastard Book Club, en Super Numeri, Ah Cama-Sotz, en Murcof, en Sum of R, en Teatteri Moderni Kanuuna, en Don Cherry. En al die tijd, al die tijd was Lauwereyns erbij.

Tijd is niet omkeerbaar, een zandloper wel. Nu is de problematische oorsprong van alles. Haai wist misschien van toeten. Alles vloeit, behalve dat alles vloeit. Slaapkamers met slagroom. J’accuse Ted Hughes. Het bed is een en al geruchtendom. De regel is dat alle levende wezens moeten creperen (niets maal eeuwig is niets), en het punt is punctum alpeh (bizarre ontologie). Alles is de schuld van de perfecte kraanvogel. De beste wijn is de oude. Is verheerlijking van wat voorbij of onbereikbaar is een vorm van pornografie. Doe je mond open. Bega een daad. Stap uit jezelf. Linguïstische theorieën. Verwarring. Twijfel.

Dus. Door ganse universa vliegt het hier, wijst, landt, stipt, loopt, rent, staat stil, gaat dan weer, staat dan weer. Zoveel kanten als het dan opgaat in je kop, en hoe heerlijk dat is. “Verander je ook / maar een beetje hoe je staat / krijg je iets gloednieuws” vond ik heel kschipperiaans (en net als bij K Schippers liggen er bij Lauwereyns in de kleinste snippers werelden besloten), maar bij een rietzanger met een mening of een empathische orchideeënkweker hellen mijn gedachten over naar Dephine Lecompte (maar dan zonder alles wat Delphine Lecompte zo vervelend maakt) (net of ik dit al eens eerder heb gezegd) (in dit of in een ander verband) (?) (zou je zoiets kunnen opzoeken?) (je had behoefte aan iemand die met je meelas). Rekenkunde van de tastzin borrelde ook herhaaldelijk in me omhoog, maar bij Lauwereyns wemelt het van de verwijzingen, sitaten, pseudositaten, halfsitaten, allusies, van naar op, muziek, poëzie, film, ik mis waarschijnlijk meer dan ik vat maar het doet het wel marsjeren onder mijn schedel, hoe dat gaat en hoe mooi dat het is (net of ik dit al eerder heb gezegd) (-)

En dinsdag was een fijne muziekdag met Thomas Ankersmit, en Giacinto Scelsi, en Spooky Attraction From A Distance, en Anarchist Republic of Bzzz, en Art Ensemble of Chicago, en B. Fleischmann, en LaMonte Young, en A Whisper in the Noise, en Ostzonensuppenwürfelmachenkrebs, en Joe McPhee, en Baby Bird, en Wojtek Mazolewski Quintet, en Burmese, en Nordvargr / Prakh, en Botanist, en Glenn Branca, en Brise-Glace, en Swans, en Maurizio Abate, en het fukking licht, en Erdem Helvacioglu . En al die tijd, al die tijd was Lauwereyns erbij.

Hou je Leer van de orchidee in je handen, hou je de hele wereld in je handen. En alles altijd. Misschien geen werkzame definitie van poëzie, maar wel een tamelik exacte omschrijving van deze fantastiese bundelbundeling.

Jan Lauwereyns Leer van de orchidee

Leer van de orchidee

een keuze uit het werk 1991-2024

  • Auteur: Jan Lauwereyns (België)
  • Soort boek: gedichten, poëzie
  • Uitgever: Koppernik
  • Verschijnt: 7 januari 2025
  • Omvang: 348 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek
  • Prijs: € 27,50
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van het boek met gedichten van Jan Lauwereyns

‘Het schept betekenis in de vorm van de smaak van het geluid van het hart,’ schreef Jan Lauwereyns in zijn gedichtendagessay in 2011. Dat was voor hem de kortst mogelijke definitie van het bijzondere van poëzie. Daarvoor vertrek je noodzakelijkerwijs bij de werkelijkheid – hier en nu, de dingen rondom, al is dat toevallig in Japan of met de blik van een wetenschapper. 

In Leer van de orchidee biedt Jan Lauwereyns een ruime keuze uit zijn werk, van zijn eerste vingeroefeningen in 1991 tot en met een reeks gloednieuwe gedichten uit 2024. De bloemlezing werkt als een lifehack, al is het meer een hulde dan een handleiding, een uitnodiging om ons te laten verbluffen door het leven, door de schoonheid en de trucs van orchideeën. Dat gaat ook via Japan en de wetenschap, via rangaku, 蘭学, ‘westerse studies’, of met een zijsprong via de kanji: ‘orchideeënleer’. Maar het gaat bovenal via de taal en de liefde.

In deze poëzie leeft de vorm, ongebreideld, ongeremd, in sprankelende tanka’s en barokke sonnetten met perfecte hexameters, in verhalende gedichten die op nachtmerries lijken en in lyrische essays die het denken op subtiele muziek zetten. Gebaseerd op tien heel verschillende dichtbundels geeft deze bloemlezing een uniek caleidoscopisch beeld van een oeuvre dat in alle variëteit juist heel coherent blijkt qua thematiek en toewijding aan de smaak van het geluid van het hart.

Jan Lauwereyns (13 mei 1969, Antwerpen) woont en werkt in Fukuoka, Japan, waar hij cognitieve wetenschap en bio-ethiek doceert aan de Universiteit van Kyushu. Hij debuteerde in 1999 met de dichtbundel Nagelaten sonnetten, en publiceerde tot heden tien dichtbundels in het Nederlands, naast romans, essays en academische monografieën. Zijn poëzie werd bekroond met de Hugues C. Pernathprijs en de VSB poëzieprijs, en genomineerd voor de Herman de Coninckprijs, de Cees Buddingh’-prijs, de Karel van de Woestijneprijs en de Paul Snoekprijs.

Bijpassende boeken en informatie

Costanza Casati – Klytaimnestra

Costanza Casati Klytaimnestra recensie en informatie over de inhoud van de mythologische roman over de Griekse oudheid. Op 22 november 2023 verschijnt bij uitgeverij Orlando de Nederlandse vertaling van Clytemnestra, de roman van de in Texas geboren, in Italie opgegroeide en in Engeland woonachtige schrijfster Constanza Casati.

Costanza Casati Klytaimnestra recensie van Monque van der Hoeven

Klytaimnestra is geschreven door de schrijfster Costanza Casati. Ze werd geboren in Texas, groeide op in een dorp in Noord Italië en leeft nu in Engeland. Ze studeerde Oudgriekse taal en literatuur in Italië. Klytaimnestra, in Nederlandse vertaling uitgebracht door Uitgeverij Orlando, is haar debuutroman.

Het boek is een hervertelling van de mythologisch verhalen rondom Klytaimnestra en Agamemnon, waaruit meteen al duidelijk naar voren komt dat vrouwen er niet heel erg toe doen in die tijd. Althans… zo lijkt het. Want Klytaimnestra blijkt een zeer krachtig personage te zijn, wat, samen met andere vrouwen in haar omgeving, zo haar eigen manieren heeft om dingen voor elkaar te krijgen. We horen hier dan ook háár verhaal. Zijdelings maken we ook kennis met andere figuren, zoals Elektra.

Klytaimnestra is opgegroeid als prinses in Sparta. In Sparta leren vrouwen, net als mannen, vechten. Ook wordt hun mening gevraagd. Dat draagt ongetwijfeld bij aan het sterke karakter van deze koningin, die haar macht moet zien te behouden. Haar man is wreed en ze haat hem.

Haar kracht spreekt er vooral uit, dat ze niet klein en zielig in een hoekje gaat zitten, maar haar haat omzet in daadkracht en haar eigen wraakplannen smeedt.

Ik vond het een krachtig boek, en het is altijd goed om verhalen die wij kennen vanuit een ander perspectief te vertellen. Toch “pakte” me niet altijd overal moet ik eerlijk zeggen. Desalniettemin is de roman  gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (zeer goed).

Costanza Casati Klytaimnestra recensie

Klytaimnestra

  • Auteur: Costanza Casati
  • Soort boek: mythologische roman
  • Origineel: Clytemnestra (2023)
  • Nederlandse vertaling: Saskia Peterzon-Kotte
  • Uitgever: Uitgeverij Orlando
  • Verschijnt: 22 november 2023
  • Omvang: 400 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 24,99 / € 16,99
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (zeer goed)
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van de roman over Klytaimnestra

Koninginnen worden ofwel gehaat, ofwel vergeten. Klytaimnestra weet al welke optie haar het beste past.

Je bent geboren uit een koning, maar trouwt met een tiran. Je kijkt hulpeloos toe als hij je kind offert om de goden gunstig te stemmen. Je ziet hem oorlog voeren in een vreemd land en troost jezelf met je eigen gewelddadige gedachten. Want dit was niet de eerste keer dat je het onderspit moest delven. Dit was niet het leven dat je verdiende. En dit wordt niet je ondergang. Langzaam smeed je je plan.

Als de echtgenoot aan wie je toebehoort triomfantelijk terugkeert, word je een vrouw die een keuze heeft. Accepteren of wreken; er komt hoe dan ook een schandaal van. Dus je wacht je tijd af en dwingt vergelding af bij de goden. Want jij begrijpt al heel lang iets wat de anderen nooit begrepen hebben: als de macht je niet gegeven wordt, moet je zelf het heft in handen nemen.

Klytaimnestra, de debuutroman van Costanza Casati, is een wervelende roman die zich afspeelt in de Griekse oudheid; een zinderend verhaal over macht en voorspellingen, over haat en liefde, en over een onvergetelijke koningin die meedogenloos de dood afriep over iedereen die haar onrecht aandeed.

Costanza Casati (1995) is geboren in Texas, groeide op in een dorp in Noord-Italië en woont in Engeland. Voordat ze naar Londen verhuisde, bezocht ze een klassiek lyceum in Italië, waar ze vijf jaar Oudgriekse taal en literatuur studeerde. Casati is afgestudeerd aan het Warwick Writing MA programma, waar ze studeerde bij Sarah Moss, en werkt als journalist en scenarioschrijver. Haar debuutroman Klytaimnestra verscheen in vele landen in vertaling en werd een internationale bestseller.

Bijpassende boeken en informatie

Barbra Streisand Autobiografie – Mijn naam is Barbra

Barbra Streisand Autobiografie Mijn naam is Barbra. Op 7 november 2023 verschijnt de autobiografie van de wereldberoemde Amerikaanse zangeres en actrice Barbra Streisand. Informatie over de inhoud van het boek kun je hier lezen. Daarnaast is er aandacht voor boekbesprekingen en de recensie van Mijn naam is Barbra, het boek van Barbra Streisand.

Barbra Streisand Autobiografie Mijn naam is Barbra

Barbra Streisand is op 24 april 1942 geboren in Brooklyn, New York. Op vrij jonge leeftijd zong ze een duet met haar moeder die op een bandrecorder is opgenomen. Dit was de eerste aanzet om zangeres te worden. Rond haar twintigste jaar, in 1962, tekende ze haar eerste platencontract. Haar debuutplaat Barbra Streisand Album won gelijk twee Grammy’s in 1963. Een jaar later, in 1964, verscheen haar tweede Album People dat op nummer 1 in de albumlijst kwam. In de jaren erna was ze regelmatig te zien op televisie, zong ze in musicals en speelde ze in haar eerste film Funny Girl uit 1968 onder de regie van William Wyler.

In de jaren erna nam ze enige tientallen albums op en speelde ze in een aantal films waarvan Hello Dolly! uit 1969, A Star Is Born uit 1976 en Yentl uit 1983 waarin de hoofdrol speelde, de regie en productie voor haar rekening nam en The Prince of Tides uit 1991 die ze ook regisseerde, de bekendste zijn. In Mijn naam is Barbra, de vuistdikke autobiografie vertelt over haar leven in haar eigen woorden.

Barbra Streisand Autobiografie Mijn naam is Barbra recensie

Mijn hele leven ben ik al fan van de prachtige zangeres en performer die Barbra Streisand is. Als jong meisje heb ik de film “Funny Girl” wel 20 keer gekeken. Inmiddels is ze in de 80 en ze schreef haar levensverhaal op. Ik was dan ook heel nieuwsgierig naar de autobiografie van deze grote ster. En daar was ze dan. Een mooie hardcover editie van meer dan 1000 pagina’s.

Wat me direct opviel, was de open en eerlijke manier waarop Barbra haar verhaal vertelt. In het boek barst het van de anekdotes, Barbra heeft een prettige, vlot leesbare en humorvolle vertelstijl. Haar levensverhaal doet ze tot in de kleinste details uit de doeken. Dat is heel waardevol natuurlijk, want zoals zij is er maar één. Ze vertelt natuurlijk over haar carrière. Maar ik vond het bijzonder om te lezen hoe zij als arm, Joods meisje opgroeit en hoe ze vanuit die achtergrond toch in slaagt een ster te worden. Ze vertelt ook veel over haar privé leven – ze vertelt over de mannen in haar leven en over vrienden en over de mensen die haar juist hebben tegengewerkt.

Door het hele boek heen staan prachtige foto’s die het verhaal nog meer tot leven laten komen..

Ik heb het boek met plezier gelezen – wel in stukjes, want persoonlijk vond ik ruim 1000 pagina’s wel heel erg veel!

Hoe dan ook: een aanrader voor de Barbra Streisand fans, want het is echt leuk en speciaal om haar levensverhaal in haar eigen woorden te lezen. Het boek is gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (zeer goed).

Barbra Streisand Autobiografie Mijn naam is Barbra

Mijn naam is Barbra

  • Auteur: Barbra Streisand (Verenigde Staten)
  • Soort boek: autobiografie, muziekboek
  • Origineel: My Name Is Barbra (2023)
  • Nederlandse vertaling: Barbara Lampe, Robert Neugarten, Theo van der Ster
  • Uitgever: VIP
  • Verschijnt: 7 november 2023
  • Omvang: 1036 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek / ebook
  • Prijs: € 35,00 / € 19,99
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (zeer goed)
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van het boek van Barbra Streisand

De langverwachte memoires van Barbra Streisand. Het boek waar haar miljoenen fans al jaren op wachten.

Mijn naam is Barbra zijn de langverwachte memoires van Barbra Streisand, een van de meest veelzijdige en succesvolle entertainers aller tijden. In dit boek vertelt ze het verhaal over haar leven en carrière, van haar jeugd in Brooklyn, haar doorbraak in Funny Girl tot haar vele prestaties op het gebied van muziek, film, theater en televisie.

Barbra Streisand is naar elke maatstaf een levende legende, een vrouw die in een carrière van zes decennia heeft uitgeblonken in elk gebied van entertainment. Ze behoort tot de selecte groep van EGOT-winnaars (Emmy, Grammy, Oscar en Tony) en heeft een van de meest herkenbare stemmen in de geschiedenis van de populaire muziek. Met Yentl werd ze de eerste vrouw die een grote speelfilm schreef, produceerde, regisseerde en in speelde.

In Mijn naam is Barbra deelt ze haar ervaringen en inzichten met humor en eerlijkheid. Ze vertelt over haar worstelingen om actrice te worden, de opnames van enkele van haar veelgeprezen albums, de jarenlange inspanning die nodig was om Yentl te maken, haar regie van The Prince of Tides, de vriendschappen met figuren als Marlon Brando en Madeleine Albright, haar politieke activisme en de vervulling die ze heeft gevonden in haar huwelijk met James Brolin.

Bijpassende boeken en informatie

Herman van de Wijdeven – Julia en mijn broer en ik

Herman van de Wijdeven Julia en mijn broer en ik. Op 14 november 2023 verschijnt bij uitgeverij Querido de nieuwe 13+ jeugdroman van Herman van de Wijdeven. Hier kun je informatie lezen over de inhoud van het boek. Daarnaast is er aandacht voor boekbeschrijvingen en de recensie van Julia en mijn broer en ik, het nieuwe boek van Herman van de Wijdeven.

Herman van de Wijdeven Julia en mijn broer en ik recensie van Jolien Dalenberg

Esse en Julia horen bij elkaar. Dat vindt iedereen. Dat weet iedereen. Ook Jakob, Esses jongere broertje. De jongens hebben niet direct een goede band. Esse gedraagt zich vaak bazig tegenover Jakob. Neemt veel ruimte in. Vooral als hij vertelt over zijn prestaties op het voetbalveld. Hij droomt ervan om profvoetballer te worden. Jakob droomt ervan ook eens belangrijk te zijn. En hij droomt van Julia. Maar zij is natuurlijk verboden terrein.

Als je houdt van rauwe verhalen, die niet per se een happy end hebben, zit je met Julia en mijn broer en ik helemaal goed. Het is een boek over innerlijke strijd. Jezelf leren kennen. Proberen te doen wat goed is. Thema’s die bij meerdere hoofdpersonen spelen. Dat maakt ze niet direct sympathiek. Maar wat knap is, is dat je ze ergens wel gaat begrijpen. Zelfs Esse, die overkomt als de meest egoïstische van het stel.

Het verhaal weet direct te boeien. Net als de bloedhete zomer waarin het boek zich afspeelt, voel je direct de broeierige sfeer. Met slechts enkele woorden en scènes, weet Van de Wijdeven verschillende personages sterk neer te zetten. De vrienden van Jakob. Maar ook zijn ouders. Het geeft het verhaal meer diepgang, het maakt nieuwsgierig.

Naar het einde toe, loopt de spanning flink op, waardoor je het boek helemaal niet meer wilt wegleggen. Het boek is gewaardeerd met ∗∗∗∗ (uitstekend).

Herman van de Wijdeven Julia en mijn broer en ik

Julia en mijn broer en ik

  • Auteur: Herman van de Wijdeven (Nederland)
  • Soort boek: jeugdroman (13+ jaar), young adult
  • Uitgever: Querido Kinderboeken
  • Verschijnt: 14 november 2023
  • Omvang: 150 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 17,99 / € 9,49
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗ (uitstekend)
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van het nieuwe jeugdboek van Herman van de Wijdeven

Het is een bloedhete zomer in een dorp aan de grens. Esse wil het tot voetballegende schoppen en heeft daar alles voor over. Hij laat zich in met Rocky, een handelaar in verboden middelen. Zijn liefje Julia maakt zich zorgen.

En zijn kleinere broer Jakob, bijna dertien en smoorverliefd op Julia, ziet voor zichzelf een heldenrol weggelegd. Hij begeeft zich in de duistere wereld van zijn broer, alleen maar om indruk te maken op Julia. Jakob raakt steeds verder verstrikt in het web van Rocky. Als hij zich daaruit probeert te bevrijden, komt het onherroepelijk tot een gewelddadige confrontatie.

Herman van de Wijdeven is geboren in het Brabantse dorpje Nijnsel. Nadat hij de de toneelacademie in Eindhoven heeft afgerond is hij actief als acteur bij verschillende theatergezelschappen als Stella en Het gevolg. Tegenwoordig is bovenal schrijver voor toneel en van jeugdboeken.

Inmiddels heeft hij een aantal jeugdroman geschreven en gepubliceerd. In 2013 verscheen zijn debuut Zoals het gebeurd is, gevolgd in 2016 door Meneer Jules of het einde van alles. Zijn volgende boek Leugenaar, leugenaar verscheen in 2020. En is er zijn nieuwste boek Julia en mijn broer en ik voor lezers vanaf 13 jaar waarover je op deze pagina alle informatie kunt vinden.

Bijpassende boeken

Henk Ester – Kameren van vuur

Henk Ester Kameren van vuur recensie en informatie over de inhoud van de nieuwe dichtbundel. Op 15 augustus 2023 verschijnt bij uitgeverij De Arbeiderspers het nieuwe boek met gedichten van de de Nederlandse dichter Henk Ester.

Henk Ester Kameren van vuur recensie van Tim Donker

Wat kunst vermag: (kunst is een sietaat).

Omdat ik zo’n Ester helemaal niet ken, en omdat ik Bijgeluiden I t/m LXVII klaarblijkelijk helemaal gemist heb (ik luisterde de andere kant op), stap ik hier in. Bijgeluiden LXVIII t/m LXXXVIII, Kameren van vuur heet het.

En ik sukkel. Ik slenter. Ik strompel en ik stombel. Langsheen wat Ester hier zoal ontbotten laat. In een bos gelijk dit staat slechts hier en daar een zin in volle bloei. Volmaakt hermetiese poëzie, dacht ik eerst – maar bij nadere beschouwing blijken sommige flarden toch heel verteerbaar.

Flarden als: “alleen al door te / kijken duurt de tuin gemiddeld fruit”
(het fruit in de tuin ik trachtte er vorig jaar nog jam van te maken & het pannetje & de hitte & de geleisuiker & hoe ik dacht)

en

flarden als: “hier kameren woorden een balkon”

(zoals een dag als vandaag, de mjoeziek van Ana Roxanne kamert me een huis kamert me een waterig zonnetje doorheen mijn raam kamert me koffie in mijn kop en ik weet wel ik denk wel te weten waarvan die Ester hier plaudeert)

of flarden als

“Poëzie verbijstert door te zien / dat zij een tafel is die schrijft”

(wat misschien niet de allerbeste definisie van poëzie mag heten maar het is een poging een hele goede poging en ook nog zeer sietabel als u het mij vraagt, ik zie mij daar al bezig, op de feesjes, de feesjes van de famielje want andere feesjes zijn er niet, ze komen, ze vragen me wat is poëzie, ik kijk ze aan en zeg – )

Maar dan. Is. Even later. Diezelfde Ester. “Teleurgesteld [in] wat kunst vermag”? Sja. Maar. “Een / plaats. Alomtegenwoordig tot kamer teruggebracht. / Dat is wat kunst vermag.” – en ik denk daar spreekt gij recht en niet krom, Ester. Al is wat ik niet weet: is kunst een plaats? En hoe de alomtegenwoordigheid (en wie door vuur en wie in de meimaand en wie kan ik zeggen dat gebeld heeft)? Misschien alomtegenwoordigheid tot in je kamer teruggebracht, en misschien is dat wat kunst vermag?

(al neigt Ester er denk ik ook wel een beetje teveel toe om kunst te laten samenvallen met beeldende kunst, en hier zijn we: aan het begin van een diskussie over waar kunst begint en waar het eindigt)

En dan dat woord “kameren” van hem. Je kunt het zien als een ouderwetsig meervoud van kamer maar ik denk het te zien als werkwoord. De liefde kamert, de kachel kamerde toen bij Zjeraar (of hoe heette die gast ook alweer, weet jij dat nog?), we kameren, en daar was al wat gekamerd werd. En je kunt kameren denken als beperken, in een kooi plaatsen, scherpe grenzen bepalen. Maar je kunt het ook denken als dat wat een thuis geeft, wat veiligheid en rust en warmte biedt. En dan vind ik kameren mooi. En dat dat passie of temperament of bulderen niet uitsluit; het kameren kan ook een kameren van vuur zijn. En dan vind ik kameren mooi. Mooi in een dichtbundel van 75 bladzijden. Waarin ook, in de beschikbare ruimte. Dat woord. Kameren. Eigenlijk best gaat vervelen na een tijd. En ik denk. Een woord munten, en de waarde van die munt in een tijdsbestek van slechts 75 bladzijden weer laten ontwaarden. Ook dat is wat kunst vermag.

Of.

Willekeurige daden van zinloosheid. De tuin uit lopen. Zeer open asfalt beton. Slagers en componisten. Kan het brein uitzichtzelf breken? Of is dat wat (alleen) kunst vermag?

Later zegt het achthonderdveertig keer, volgens Ester. Daar heb je iets. Vexations. Satie. Speel 840 keer hetzelfde motief. 840 keer want: zijnde het meervoud van drie van vier van zeven en van twaalf. Op de piano en speel, afhankelijk van het gekozen tempo, twaalf tot vierentwintig uur lang. Daar wist John Cage wel raad mee, toen. Dat was zen, dat was spektakulaire mis. Maar het is ook hoe het licht mijn kamervloer raakt – hoe je hart klopt – hoe adem stokt. Meubelmuziek. En ik denk aan een variant daarvan in de dichtkunst. Meubelpoëzie. Ook dat is wat kunst vermag.

Al mikt, toch, Ester, teveel op een teveel. Teveel onmiddellijkheid. Teveel bijvangst. Teveel vuur. Teveel verlaten. Teveel vergeten. Teveel honing en teveel mede.

Wat ik zag als volmaakt hermetiese poëzie is misschien zoveel als volmaakt statiese poëzie. Zoekt Ester met zijn voorliefde voor beeldende kunst zijn poëtica in stilstand? Zulke dingen kunnen. Waar gedichten foto’s worden. Ja. Ook dat is wat kunst vermag.

Henk Ester Kameren van vuur recensie

Kameren van vuur

  • Auteur: Henk Ester (Nederland)
  • Soort boek: gedichten, poëzie
  • Uitgever: De Arbeiderspers
  • Verschijnt: 15 augustus 2023
  • Omvang: 80 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van de nieuwe dichtbundel van Henk Ester

In deze nieuwe bundel onderzoekt de dichter het vuur van de hartstocht. Met een uitslaande brand is niets te beginnen. Dat weten priesters in Kerala, India, al duizenden jaren. Ieder jaar offeren zij het gekoesterde vuur aan de vuurgod. Ze steken een nagebouwd dorp in brand, terwijl jongens klanken reciteren waarvan de betekenis nog niet is achterhaald. En na afloop nemen ze gloeiende kolen mee terug naar huis, daar moeten zij het weer een jaar mee doen. Om vuur hanteerbaar te maken, dient het gekamerd te worden. Met de hartstocht is het niet anders. Raamsopranen bespelen het plein, schrijft de dichter (LXXXII.I). Poëzie is gekamerd vuur.

Bijpassende boeken en informatie

Ann Cleeves – De roep terug

Ann Cleeves De roep terug recensie en informatie over de inhoud van de eerste Matthew Venn-thriller. Op 26 juli 2023 verschijnt bij A.W. Bruna Uitgevers de Nederlandse vertaling van de thriller The Long Call van de Britse schrijfster Ann Cleeves.

Ann Cleeves De roep terug recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de thriller De roep terug, Matthew Venn-thriler 1. Het boek is geschreven door Ann Cleeves. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de thriller van de Britse auteur Ann Cleeves.

Ann Cleeves De roep terug recensie

De roep terug

Matthew Venn thriller 1

  • Auteur: Ann Cleeves (Engeland)
  • Soort boek: Engelse thriller
  • Origineel: A Long Call (2019)
  • Nederlandse vertaling: Valérie Janssen
  • Uitgever: A.W. Bruna
  • Verschijnt: 26 juli 2023
  • Omvang: 416 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Prijs: € 22,99 / € 12,99
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (zeer goed)
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van de eerste Matthew Venn thriller van Ann Cleeves

Noord-Devon, aan de kust waar twee rivieren samensmelten en de zee in stromen. Inspecteur Matthew Venn staat buiten de kerk waar zijn vaders afscheidsdienst plaatsvindt. Op de dag dat Matthew de strenge evangelische gemeenschap verliet waarin hij opgroeide, raakte hij ook zijn familie kwijt.

Als hij wegloopt, gaat zijn telefoon. Er is een lichaam gevonden op het strand. Een man met een tatoeage van een albatros in zijn nek, om het leven gebracht door steekwonden. De zaak zal Matthew terugbrengen naar de mensen en plaatsen uit zijn verleden. En terwijl dodelijke geheimen aan het licht komen, komt Matthews nieuwe leven gedwongen in botsing met de wereld die hij achtergelaten dacht te hebben.

Ann Cleeves is geboren op 24 oktober 1954 in Herefordshire, Engeland. Ze schreef de reeks thriller over Vera Stanhope, Jimmy Perez Shetland) en Matthew Venn. Alle drie deze thrillerreekse zijn bewerkt tot succesvolle televisieseries.

Ann Cleeves De schreeuw van de reiger recensieAnn Cleeves (Engeland) – De schreeuw van de reiger
Engelse thriller, Matthew Venn deel 2
Uitgever: A.W. Bruna
Verschijnt: 21 augustus 2024
Waardering redactie∗∗∗∗ (uitstekend)
Ann Cleeves weet exact hoe ze de lezer aan het boek moet kluisteren. Een echte aanrader voor de liefhebber van het betere spannende boek uit Engeland…lees verder >

Ann Cleeves Een razende storm recensieAnn Cleeves (Engeland) – Een razende storm
Engelse thriller, Matthew Venn-thriller 3
Uitgever: A.W. Bruna Uitgevers
Verschijnt: 3 juni 2026

Bijpassende boeken en informatie

Hannah Gold – De verdwenen walvis

Hannah Gold De verdwenen walvis recensie en informatie over de inhoud van het 10+ kinderboek met tekeningen van Levi Pinfold. Op 4 juli 2023 verschijnt bij Uitgeverij Volt de Nederlandse vertaling van The Lost Whale, het nieuwe nieuwe kinderboek van de Britse schrijfster Hannah Gold.

Hannah Gold De verdwenen walvis recensie van Jolien Dalenberg

Wonen bij een oma die je nauwelijks kent. Op een plek waar je nog nooit geweest bent. Het overkomt Rio, als zijn moeder een poosje niet voor hem kan zorgen. Hij heeft er weinig zin in een telt de weken af tot hij en zijn moeder weer samen zullen zijn.

Als hij leert over de walvissen die langs de plek trekken waar hij woont, leert hij nieuwe dingen over zijn moeder. Maar ook over zichzelf. Er is een speciale walvis,  Witsnuit, die iets bijzonders betekent. Voor zijn moeder en ook voor hem. Als zij plotseling vermist raakt, zet Rio alles op alles om haar weer te vinden. Samen met zijn nieuwe vriendin Marina gaan ze op zoek naar de vriendelijke watergigant.

De verdwenen walvis heeft een hoop in zich: een mooi verpakte boodschap over dat we zuinig moeten zijn op onze wereld, het beter leren kennen van jezelf, vriendschap, familiebanden, met de zee en het strand als prachtig decor. Rio sluit je meteen in je hart. Het is een wat onzekere jongen, die worstelt met de situatie waarin hij zit,  maar ook dapper is. Zijn nieuwe vriendin Marina is lekker stoer, open en daarmee een fijne tegenhanger. Ook haar relatie met haar vader is een prettig contrast met de familie situatie van Rio.

Doordat Rio gegrepen raakt door de walvissen, wordt je als lezer ook nieuwsgierig naar deze prachtige dieren. En voel je de noodzaak om ze veilig te houden. Subtiel wordt verteld wat de impact van de mens is op het leven in de oceaan. Maar ook,  wat je kunt doen. Sámen kun je wel degelijk een verschil maken.

Rio maakt in het boek een mooie ontwikkeling door, net als de relatie met zijn oma. Dat maakt het boek nog boeiender om te lezen. Naast de spanning die er is rond Witsnuit. De illustraties gemaakt door Levi Pinfold geven het boek nog meer kleur, hoewel ze in zwart/wit zijn getekend. De levendigheid en glans spatten er vanaf. Alsof je naar glinsteringen in de oceaan kijkt. Dromerig en fantasierijk.

Voor iedereen die houdt van dieren, de natuur en een beetje avontuur, is De verdwenen walvis een aanrader. Hannah Gold heeft een toegankelijke en uitnodigende manier van schrijven. Ze weet een krachtig verhaal neer te zetten waar zowel nuchterheid als magie een plek hebben. Het boek is gewaardeerd met ∗∗∗∗ (uitstekend).

Hannah Gold De verdwenen walvis recensie

De verdwenen walvis

Alleen hij kan haar redden

  • Auteur: Hannah Gold (Engeland)
  • Illustraties: Levi Pinfold
  • Origineel: The Lost Whale (2022)
  • Soort boek: kinderboek 10+ jaar
  • Uitgever: Uitgeverij Volt
  • Verschijnt: 4 juli 2023
  • Omvang: 320 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek
  • Prijs: € 18,99
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗ (uitstekend)
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van het nieuwe boek van Hannah Gold

Rio’s moeder is opgenomen in een kliniek, daarom moet hij bij zijn oma in Californië gaan wonen. Een oma die hij nauwelijks kent. Het enige waar hij vrolijk van wordt, zijn zijn vriendin Marina en de walvisspottochten die haar vader organiseert.

Tot hij Witsnuit ontmoet: een reusachtige maar vriendelijke walvis. Er ontstaat een bijzondere vriendschap tussen de twee, en voor het eerst voelt Rio weer een sprankje hoop. Als Witsnuit plotseling vermist raakt, lijkt Rio de enige te zijn die dit mysterie op kan lossen.

Hannah Gold groeide op in een gezin waar boeken, dieren en de schoonheid van de natuur belangrijk waren. Ze is gepassioneerd door het schrijven van verhalen die haar liefde voor de planeet delen. De laatste beer was haar debuut voor kinderen. Bij de verschijning in 2021 werd het meteen een internationale bestseller.

Levi Pinfold is illustrator en schrijver. Hij won vele prijzen voor zijn kinderboekillustraties waaronder de Book Trust Best New Illustrator Award, de Kate Greenaway Medal en de UKla Picture Book Award. Pinfold illustreert ook boeken voor oudere lezers, zoals de jubileumeditie van de Harry Potter-reeks. Hij woont en werkt in New South Wales, Australië.

Bijpassende boeken en informatie

Margaret Kennedy – Picknick bij maanlicht

Margaret Kennedy Picknick bij maanlicht recensie en informatie over de inhoud van de Engelse roman uit 1949. Op 16 mei 2023 verschijnt bij uitgeverij Atlas Contact verschijnt bij uitgeverij Atlas Contact de Nederlandse vertaling van de roman The Feast van de Britse schrijfster Margaret Kennedy.

Margaret Kennedy Picknick bij maanlicht recensie en informatie

Picknick bij maanlicht is typische zo’n roman waar Engelse auteurs goed in zijn. Enigszins excentrieke personen bevolken de roman de roman uit 1949 die zich afspeelt op een geïsoleerde locatie waar als vanzelf de spanning opbouwt en toegroeit naar een fijne climax. De roman uit de tweede helft van de jaren veertig van de vorige eeuw wat nog eens extra charme geeft. Bovendien blijkt Margaret Kennedy er ook op prettige wijze in de lezer regelmatig op het verkeerde been te zetten. Al met al een prima Engelse roman die de lezer een flink aantal uren aangenaam leesplezier oplevert. De roman is door de redactie gewaardeerd met ∗∗∗∗∗ (zeer goed).

Margaret Kennedy Picknick bij maanlicht recensie

Picknick bij maanlicht

  • Schrijfster: Margaret Kennedy (Engeland)
  • Soort boek: Engelse roman
  • Origineel: The Feast (1949)
  • Nederlandse vertaling: Inge Kok
  • Uitgever: Atlas Contact
  • Verschijnt: 16 mei 2023
  • Omvang: 448 pagina’s
  • Uitgave: paperback / ebook
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗∗ (zeer goed)

Flaptekst van de roman uit 1949 van Margaret Kennedy

Cornwall, 1947. Op een zomernacht stort een klif neer op een hotel aan zee. Zeven van de bijna twintig gasten komen om; alleen de gelukkigen die weg waren voor een picknick bij maanlicht hebben het overleefd. Maar wie ligt begraven onder het puin en wie niet? In de week voor de aardverschuiving leren we de hotelgasten in al hun excentrieke glorie kennen: onder anderen een heetgebakerde geestelijke, een geldzuchtige weduwe, een matig bekende schrijfster en haar veel jongere metgezel, een stel verwaarloosde kinderen, en uiteraard het personeel. Er worden vriendschappen gesloten, romances bloeien op, zonden komen aan het licht, de sympathieën van de lezer worden gemanipuleerd – en ondertussen worden de scheuren in de klif breder, zonder dat het bonte gezelschap vakantiegangers het doorheeft.

Bijpassende boeken en informatie

Guillaume Van der Stighelen – Rozeke

Guillaume Van der Stighelen Rozeke recensie en informatie over de inhoud van de Vlaamse familieroman. Op 16 februari 2023 verschijnt bij uitgeverij Manteau de roman van de Belgische schrijver Guillaume Van der Stighelen.

Guillaume Van der Stighelen Rozeke recensie van Monique van der Hoeven

Een dik, hardcover boek van maar liefst 460 pagina’s met de lieflijke titel Rozeke, geschreven door de Antwerpse schrijfer Guillaume van der Stighelen. Hij schrijft al zijn hele leven, maar Rozeke is zijn roman-debuut, waarin hij het levendige leven van zijn naamgenoot beschrijft. Deze naamgenoot is zijn overgrootvader, naar wie hij is vernoemd.

Het vertelde levensverhaal van Guillaume is wel grotendeels fictief, al is het wel geïnspireerd door verhalen die hij als jongetje hoorde over zijn overgrootvader.

In de epiloog van de roman is Guillaume al heel oud en kijkt hij terug op zijn leven. Daarna volgen 13 hoofdstukken die zijn levensverhaal vertellen. Een levensverhaal van Gwillemke, een klein verlegen jongetje wat opgroeit in een arm milieu, maar zich daar aan weet te ontworstelen door een succesvol loodgietersbedrijf op te bouwen. Zijn gezinsleven daarnaast gaat niet altijd even makkelijk. Alle personages hebben zo hun eigen emotionele schade die ze met zich meedragen.

Het levensverhaal van Guillaume strekt zich uit van de 19e eeuw tot in de 20ste eeuw, een interessante tijd. De schrijver weet de geschiedenis hier tot een geweldige achtergrond te maken voor het verhaal. We krijgen een mooie inkijk in het veranderend Antwerpen van die tijd.

Guillaume van der Stighelen, de auteur, is duidelijk een geboren verhalenverteller die je met een vlotte schrijfstijl meeneemt in een andere wereld. Ik heb enorm meegeleefd met Gwillemke en de andere personages, letterlijk tot tranen toe. En die 460 pagina’s? Die had ik uit voor ik het wist. Een absolute aanrader die is gewaardeerd met ∗∗∗∗ (uitstekend).

Guillaume Van der Stighelen Rozeke recensie

Rozeke

  • Schrijver: Guillaume Van der Stighelen (België)
  • Soort boek: Vlaamse roman
  • Uitgever: Manteau
  • Verschijnt: 16 februari 2023
  • Omvang: 464 pagina’s
  • Uitgave: gebonden boek / ebook
  • Prijs: € 29,99 / € 14,00
  • Waardering redactie: ∗∗∗∗ (uitstekend)
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van de roman van Guillaume Van der Stighelen

Gwillemke groeit uit tot het middelpunt van een reusachtige familie, met zonen en dochters, kleinkinderen en achterkleinkinderen, neven en nichten en aangetrouwd grut. Hij is even eigengereid als sympathiek, even dwars als meegaand. Maar op het einde van zijn leven blijkt de rijke vooral een oude man vol verborgen leed en schuldgevoelens.

Dit is een roman met autobiografische elementen. Inspiratie vond Van der Stighelen in historische archieven, foto’s, enkele persoonlijke familiedocumenten en veel vage herinneringen aan wat vroeger op familiefeesten werd verteld over de overgrootvader naar wie hij werd vernoemd. Dankzij historisch onderzoek katapulteert hij de lezers terug naar het Vlaanderen rond de vorige eeuwwisseling, met al haar sociale, politieke en morele veranderingen.

Guillaume Van der Stighelen is een van de succesvolste reclamemakers die Vlaanderen ooit gekend heeft. Hij is medeoprichter van het internationale reclamebureau Duval Guillaume. Toen hij in 2011 zijn zoon verloor, stapte hij uit de reclamewereld. Sindsdien schrijft hij en zingt bij De Grungblavers.

Bijpassende boeken en informatie