Tag archieven: Zirimiri Press

Egon Hostovský – De brandstichter

Egon Hostovský De brandstichter recensie en informatie over de inhoud van de roman uit 1936 van de Tsjechische schrijver. Op 15 mei 2024 verschijnt bij uitgeverij Zirimiri Press de Nederlandse vertaling door Edgar de Bruin. Voor de roman ontving schrijver Egon Hostovský de Tsjechoslowaakse Staatsprijs voor de Literatuur ontving in 1936. Hier lees je informatie over de inhoud van de roman, de schrijver, de vertaler en over de uitgave.

Egon Hostovský De brandstichter recensie

Wanneer er in de media een boekbespreking of recensie verschijnt van de roman De brandstichter, van de Tsjechische schrijver Egon Hostovský, dan besteden we er op deze pagina aandacht aan.

Egon Hostovský De brandstichter

De brandstichter

  • Auteur: Egon Hostovský (Tsjechië)
  • Soort boek: Tsjechische roman
  • Origineel: Žhář (1935)
  • Nederlandse vertaling: Edgar de Bruin
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschijnt: 15 mei 2024
  • Omvang: 208 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Prijs: € 22,50
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van de roman uit 1935 van Egon Hostovský

Zbečnov, 1935. Het leven in het grensstadje in de bergen van Oost-Bohemen gaat zijn gang. Iedereen houdt zich bezig met zijn eigen zaken: Josef Simon runt De Zilveren Duif, de herberg en stamkroeg van een bonte clientèle, zijn enigmatische vrouw verlangt naar haar geboorteplaats en hun twee puberkinderen Eliška en Kamil worstelen met de beperkingen van hun leeftijd.

Maar alles verandert door een reeks onverklaarbare branden. Wie in hemelsnaam is die brandstichter? Iedere dag weer klinkt deze vraag in De Zilveren Duif. De branden wekken bij de bewoners in toenemende mate argwaan op en halen verdrongen emoties naar boven. In een steeds grimmiger sfeer blijkt het gezegde ‘kleine stad, grote hel’ volledig waarheid te worden.​

Egon Hostovský ontwikkelt een verstikkende plot, doortrokken van het onbehagen in het interbellum. De naijver, het wantrouwen tussen Tsjechen en Duitsers, de achterdocht tegen de joden en de verwijzingen naar politieke radicale ideologieën worden een helder en schokkend voorteken van de tragedie die zich enkele jaren later zou aandienen.

Egon Hostovský (Hronov, Tsjechië, 1908 – Montclair, V.S., 1973) debuteerde eind jaren twintig en werd door de critici onthaald als een groot talent. In 1936 ontving hij de Tsjechoslowaakse Staatsprijs voor de Literatuur, maar drie jaar later werd zijn leven en werk voorgoed getekend door ontheemding en ballingschap: Hostovský was Joods en moest vluchten voor de nazi’s. Na de oorlog werden zijn boeken in het communistische Tsjechoslowakije verboden. Uiteindelijk vestigde de schrijver zich blijvend in de Verenigde Staten.

Egon Hostovský was een bloedverwant van Stefan Zweig en bevriend met Graham Greene, die zijn werk bewonderde. Tegenwoordig geldt Hostovský als een van de meest prominente Midden-Europese schrijvers van de twintigste eeuw.

Bijpassende boeken

Zirimiri Press nieuwe boeken recensie

Zirimiri Press nieuwe boeken recensie uitgeverij informatie. Zirimiri Press is een kleine sympathieke uitgeverij die zich heeft gespecialiseerd in het uitgeven van boeken die oorspronkelijke geschreven zijn in een “kleine” taal. Zirimiri Press Nieuwe BoekenDeze boeken worden door Zirimiri Press uitgegeven in Nederlandse vertaling. Hierbij kun je denken aan talen als het Baskisch, Catalaans, Corsicaans, Fries, Noors en Tsjechisch. Het betreft romans, verhalen en poëzie die aandacht zou moeten krijgen maar waaraan vaak weinig tot geen aandacht wordt besteed. De meeste van de boeken van Zirimiri Press zijn ook herkenbaar aan de frisse en veelkleurige omslagen. Zirimiri is trouwens het Baskische woord voor motregen.

Zirimiri Press nieuwe boeken

De boeken zijn ingedeeld op de verschijningsdatum van de uitgave.

De brandstichter

  • Auteur: Egon Hostovský (Tsjechië)
  • Egon Hostovský De brandstichter recensieSoort boek: Tsjechische roman
  • Origineel: Žhář (1935)
  • Nederlandse vertaling: Edgar de Bruin
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschijnt: 15 mei 2024
  • Omvang: 208 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Prijs: € 22,50
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris
  • Inhoud roman: Zbečnov, 1935. Het leven in het grensstadje in de bergen van Oost-Bohemen gaat zijn gang. Iedereen houdt zich bezig met zijn eigen zaken: Josef Simon runt De Zilveren Duif, de herberg en stamkroeg van een bonte clientèle, zijn enigmatische vrouw verlangt naar haar geboorteplaats en hun twee puberkinderen Eliška en Kamil worstelen met de beperkingen van hun leeftijd…lees verder >

Park Life

  • Auteur: Shuichi Yoshida (Japan)
  • Shuichi Yoshida Park LifeSoort boek: Japanse roman
  • Origineel: パーク・ライフ(2002)
  • Nederlandse vertaling: Luk Van Haute
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschijnt: 26 oktober 2023
  • Omvang: 128 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Prijs: € 20,50
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris
  • Winnaar Akutagawaprijs
  • Inhoud roman: Hibiya-park is een oase van rust in het midden van Tokio. Daar komen dagelijks de medewerkers uit de omringende gebouwen om pauze te nemen. Een van hen – een jongeman, de hoofdpersoon en verteller van dit verhaal – heeft vandaag in dit park dezelfde vrouw gezien met wie hij eerder in de metro een paar woorden heeft gewisseld, toen de trein onverwachts stilviel. Vanaf dat moment komt hij haar vaak tegen en samen observeren ze de andere bezoekers van het park…recensie lezen >

Het graf van de wever

  • Auteur: Seumas O’Kelly (Ierland)
  • Seumas O'Kelly Het graf van de wever recensieSoort boek: Ierse roman
  • Origineel:  The Weaver’s Grave (1919)
  • Nederlandse vertaling: Robert Dorsman
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschijnt: 1 juni 2023
  • Omvang: 96 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Prijs: € 20,00
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris
  • Tim Donker recensieHet graf van de wever is een ongemeen rijk boek is. Absurd en beschouwelijk, meanderend en ontzettend humoristies. Vooral dat. Een humor die inderdaad neigt naar Beckett of O’Brien. Als dat iets tiepies Iers is houden die Ieren er wel een forse galgenhumor op na. Gepekeld kun je ook zeggen. Het graf van de wever is een gepekeld boek. En gepekeld smaakt literatuur het best…lees verder >

Heden ik, morgen gij

  • Schrijfster: Kjersti Annesdatter Skomsvold (Noorwegen)
  • Kjersti Annesdatter Skomsvold Heden ik. morgen gij RecensieSoort boek: Noorse roman
  • Origineel: I dag jeg, i morgen du (2020)
  • Nederlandse vertaling: Liebeth Huijer
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschijnt: 21 oktober 2022
  • Omvang: 136 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Prijs: € 20,50
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris
  • Inhoud roman: Peter Venn woont in zijn eentje in het appartement onder dat van zijn moeder. Hij werkt thuis aan de keukentafel als vertaler en maakt elke avond een vaste wandeling in de buurt van het kerkhof. Hij heeft een rijk innerlijk leven, maar verder gebeurt er bijna niets. Volgens zijn moeder stierf Peters vader toen hij klein was…lees verder >

Roerige tijden

  • Schrijfster: Ingrid Winterbach (Zuid-Afrika)
  • Ingrid Winterbach Roerige tijden RecensieSoort boek: Zuid-Afrikaanse roman
  • Origineel: Die troebel (2018)
  • Nederlandse vertaling: Robert Dorsman
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschijnt: 5 november 2021
  • Omvang: 240 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol
  • Inhoud roman: Magrieta Prinsloo, Zuid-Afrikaans zoöloog, maakt een crisis door. Ze bezoekt een psychiater, maar onder invloed van het verkeerde medicijn scheldt ze haar departementshoofd uit, keert ze zich af van vrienden en collega’s en maakt ze abrupt een einde aan haar briljante academische carrière. Uiteindelijk aanvaardt ze een positie bij het Bureau voor Voortgezet Onderwijs, waar de raadselachtige Markus Potsdam haar baas wordt. In haar nieuwe baan moet ze door het land reizen voor besprekingen met zakenrelaties en zal ze dingen tegenkomen die haar op een heel ander spoor zetten. Als Markus Potsdam op een ochtend verdwijnt, wordt haar leven nog ingewikkelder…lees verder >

Moeders zullen nooit

  • Schrijfster: Katixa Agirre (Baskenland, Spanje)
  • Katixa Agirre Moeders zullen nooit RecensieSoort boek: Baskische roman
  • Origineel: Amek ez dute (2018)
  • Nederlandse vertaling: Mariolein Sabarte Belacortu
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschijnt: 21 april 2021
  • Omvang: 224 pagina’s
  • Uitgave: Paperback
  • Inhoud roman: Een moeder doodt haar tweeling. De hoofdpersoon van dit relaas staat op het punt te bevallen, wanneer ze zich realiseert dat ze die vrouw kent. Deze ontdekking obsedeert haar. Ze vraagt meteen verlof, niet om haar kind te baren en te verzorgen, maar om te schrijven. Ze is schrijfster en wil vooral de waarheid achter deze misdaad ontdekken…lees verder >

De schuilplek

  • Schrijver: Egon Hostovský (Tsjechië)
  • Egon Hostovský De schuilplek RecensieSoort boek: Tsjechische roman
  • Origineel: Úkryt (1943)
  • Nederlandse vertaling: Edgar de Bruin
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschijnt: 17 februari 2021
  • Omvang: 128 pagina’s
  • Uitgave: Paperback
  • Inhoud roman: Als een Tsjechische ingenieur in 1939 in Parijs arriveert, kan hij niet vermoeden dat hij drie jaar later zal moeten onderduiken in de donkere kelder van een Franse arts. In een brief aan zijn ‘Lieve Hana’ biecht hij alles op: de illusie van een dwaze liefdesaffaire waarvoor hij naar Parijs reisde, de druk die hij ondervond om zijn militaire uitvinding in handen van de Duitse autoriteiten te geven en het daaropvolgende arrestatiebevel. Hij worstelt met zijn schuldgevoel na zijn familie te hebben achtergelaten en met de aanvaarding van zijn lot…lees verder >

Meer boeken van Zirimiri Press

Lien Botha Wonderboom RecensieWonderboom

  • Schrijfster: Lien Botha (Zuid-Afrika)
  • Soort boek: dystopische roman, Zuid-Afrikaanse roman
  • Origineel: Wonderboom 
  • Nederlandse vertaling: Robert Dorsman
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschijnt: 8 maart 2019
  • Omvang: 208 pagina’s
  • Uitgave: Paperback 
  • Inhoud boek: Magriet Vos moet vluchten. Ze is violiste en woont in een post-apocalyptisch Zuid-Afrika dat op de rand van de chaos staat. Magriet speelt geregeld voor de West-Kaapse tiran Albino X. Ze vreest dat ze haar leven niet zeker is als Albino X haar toenemende geheugenverlies ontdekt. Ze vertrekt in het geheim naar haar geboorteplaats, vijftienhonderd kilometer naar het noorden. Magriet Vos wil naar haar roots, voordat ze vergeet wie ze is…lees verder >

De ziel in het bloed

  • Schrijfster: Ana Paula Maia (Brazilië)
  • Ana Paula Maia De ziel in het bloed RecensieNawoord: Nanne Timmer
  • Soort boek: Braziliaanse roman
  • Origineel: De gados e homens (2013)
  • Nederlandse vertaling: Maartje de Kort
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschijnt: 22 oktober 2019
  • Omvang: 128 pagina’s
  • Uitgave: Paperback
  • Inhoud roman: Edgar Wilson werkt in een slachterij, waar hij het vee voor de slacht moet bedwelmen. Hij doet bekwaam zijn werk en bespaart de dieren veel leed – niet alleen om te voorkomen dat het vlees taai wordt, maar ook omdat hij een meelevend mens is. Op een ochtend, terwijl de baas weg is, wordt het personeel van het abattoir verrast door de mysterieuze verdwijning van een groep koeien. Wat in eerste instantie als diefstal wordt gezien, blijkt uiteindelijk collectieve zelfmoord te zijn…lees verder >

Zirimiri Press Nieuwe Boeken 2018

Egon Hostovský Vreemdeling zoekt kamer RecensieVreemdeling zoekt kamer

  • Schrijver: Egon Hostovský (Tsjechië)
  • Soort boek: psychologische roman
  • Origineel:
  • Nederlandse vertaling: Edgar de Bruin
  • Uitgever: Zirmiri Press
  • Verschijnt: oktober 2018
  • Omvang; 240 pagina’s
  • Uitgave: Paperback
  • Inhoud roman: In het New York van 1946 is dokter Marek, een Tsjechische arts, op zoek naar een kamer. Hij heeft het voornemen om zijn wetenschappelijke geschrift hier af te ronden. Hij verlangt naar rust en stilte, een kamer met een bed en een bureau waaraan hij kan werken, maar steeds ontstaan er onbenullige misverstanden tussen de verhuurder en de arts – een verkeerd begrepen woord, een verkeerd begrepen gebaar – en wordt hij weer gedwongen te verkassen…lees verder >

Senel Paz Aardbei en chocola RecensieAardbei en chocola

  • Schrijver: Senel Paz (Cuba)
  • Soort boek: sociale novelle
  • Origineel: El lobo, el bosque y el hombre nuevo (1991)
  • Nederlandse vertaling: Pieter Lamberts
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschijnt: april 2018
  • Omvang: 55 pagina’s
  • Uitgave: Paperback
  • Inhoud boek: Havana, dertig jaar na het uitbreken van de Revolutie. David, een jonge communistische militant, maakt kennis met Diego, homoseksueel, levensgenieter en gepassioneerd liefhebber van kunst en literatuur. Hun ontluikende vriendschap zet hen op een kruispunt: tussen genegenheid en homofobie, maar ook tussen politieke loyaliteit en de fascinatie voor een andere manier van leven. Dit relaas – tegelijk kritisch en solidair – is een van de grootste Latijns-Amerikaanse teksten van de twintigste eeuw en betekende in Cuba een keerpunt in de aanvaarding van homorechten. Aardbei en chocola is het meest gefotokopieerde boek in de Cubaanse geschiedenis. Het is in meer dan twintig landen gepubliceerd, in elf talen vertaald en diende als inspiratie voor negentien toneelstukken. In 1993 bracht de Cubaanse regisseur Tomás Gutiérrez Alea een gelijknamige film uit. Het is de enige Cubaanse film die ooit voor een Oscar is genomineerd.
  • …Meer Informatie en Bestellen >

Zirimiri Press Nieuwe Boeken 2017 – Recensie en Informatie

Patrik Ourednik Een afgedane zaak RecensieEen afgedane zaak

  • Schrijver: Patrik Ouředník ♂ (Tsjechië)
  • Soort boek: Experimentele detectiveroman, sociale roman
  • Origineel: Ad acta (2006)
  • Nederlandse vertaling: Edgar de Bruin
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschenen: 20 maart 2017
  • Omvang: 192 pagina’s
  • Uitgave: Paperback
  • Prijs: € 18,00
  • Recensie boek: De kleine en sympathieke uitgeverij Zirimiri Press heeft de opvallende roman van de Tsjechische schrijver Patrik Ouředník – Een afgedane zaak uitgegeven. Een gewaagde stap want Een afgedane zaak is een bijzonder boek dat nauwelijks of niet te duiden valt. Maar laat je niet gelijk afschrikken want de roman is een zeer bijzonder leesavontuur. Schrijver Patrik Ouředník laat ons kennismaken met een aan bijzondere hoofdpersonen en inwoners van Praag. In een satirische roman vertelt hij de wetenswaardigheden van een aantal bewoners van de stad van Franz Kafka. En passant vallen er een aantal doden…lees verder >
  • Waardering: ★★★★ (uitstekend) Theo Jordaan
  • …Meer Informatie en Bestellen >

Trinus Riemersma Leven en dood volgens Jelke BosLeven en dood volgens Jelke Bos

  • Schrijver: Trinus Riemersma ♂ (Friesland, Nederland)
  • Soort boek:
  • Origineel: Tinzen oer it Libben en de Dea (2001)
  • Nederlandse vertaling: Harmen Wind, Jantsje Post
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschenen: 4 oktober 2017
  • Omvang: 82 pagina’s
  • Uitgave: Paperback
  • Prijs: € 14,50
  • Recensie boek: Zirimiri Press heeft een goede keuze gemaakt om de filosofische novelle Leven en dood volgens Jelke Bos uit te geven dat in 2001 in het Fries is verschenen met de titel Tinzen oer it Libben en de Dea. De verteller van het verhaal is de 11-jarige hond Jelke. Hij is een labrador die kort ervoor bijna verdronken is. Jelke is zich ervan bewust dat zijn dood aanstaande is en hij reflecteert op zijn leven. Hij heeft een enigszins nihilistische levenshouding…lees verder >
  • Waardering★★★★ (uitstekend) Theo Jordaan
  • …Meer Informatie en Bestellen >

Meer Zirimiri Press Boeken en Recensies

Marcu Biancarelli - Corsicaanse rapsodieCorsicaanse rapsodie

  • Schrijver: Marcu Biancarelli ♂ (Corsica, Frankrijk)
  • Genre: psychologische roman, sociale roman
  • Origineel: Murtoriu o a baddata di Mansuetu (2009)
  • Taal: Corsicaans
  • Nederlandse vertaling: Marilena Verheus
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschenen: 2014
  • Omvang: 275 pagina’s
  • Uitgave: Paperback
  • Inhoud boek: Marcantonu Cianfarani is een onregelmatig schrijver met een desastreus liefdesleven. Hij heeft een literaire boekhandel die alleen buiten het hoogseizoen geopend is. Diep in de bergen van Corsica woont Marcantonu als een kluizenaar in het huis dat hij van zijn voorouders heeft geërfd. Hij verzet zich tegen de houding van zijn eilandgenoten die een materialistisch en toerisme-afhankelijk leven leiden. Marcantonu kan alleen het gezelschap van twee vrienden nog verdragen. De ene heet Traianu: een boer die gefascineerd is door geschiedenis en architectuur. De andere is Mansuetu: een zwijgzame en gehandicapte herder, de laatste vertegenwoordiger van een cultuur die generaties lang nauwelijks is veranderd. ‘Corsicaanse rapsodie’ confronteert de lezer met het verval van een eeuwenoude beschaving. Een proces dat ten tijde van Marcantonu’s opa begon toen de bevolking van het eiland gedecimeerd werd door de Eerste Wereldoorlog en dat vandaag de dag verergert als gevolg van de maffia en hordes toeristen die het eiland meedogenloos plunderen. ‘Corsicaanse rapsodie’ schetst het onontkoombare verdwijnen van een oude wereld maar ook de opstand van een individu dat boven alles voor een nieuw leven kiest en zich bevrijdt van het verleden.
  • Waardering redactie: ★★★ (zeer goed)
  • …Uitgebreide Informatie en Bestellen >

Harkaitz Cano Iemand loopt op de brandtrap Roman uit BaskenlandIemand loopt op de brandtrap

  • Schrijver: Harkaitz Cano ♂ (Baskenland, Spanje)
  • Genre: gedichten
  • Origineel: Norbait dabil sute-eskaileran (2001)
  • Taal: baskisch
  • Nederlandse vertaling: Henrike Olasolo, Luk Van Mensel
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschenen: 13 september 2013
  • Omvang: 187 pagina’s
  • Uitgave: Paperback
  • Prijs: € 17,00
  • Bijzonderheden: Baskisch-Nederlandse Editie
  • …Meer Informatie en Bestellen >

Julen Gabiria Van daarboven zie je de zee Oorlogsroman uit BaskenlandVan daarboven zie je de zee

  • Schrijver: Julen Gabiria ♂ (Baskenland, Spanje)
  • Genre: oorlogsroman, psychologische roman
  • Origineel: Han goitik itsasoa ikusten da (2004)
  • Taal: Baskisch
  • Nederlandse vertaling: A. Peters
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschenen: 31 mei 2014 (herdruk 2015)
  • Omvang: 205 pagina’s
  • Uitgave: Paperback
  • Prijs: € 15,00
  • Inhoud: Roman Alberdi ziet als kind in de Ronde van Baskenland van 1935 de beroemde sprinter Gino Bartali en als gevolg van een fikse ruzie met zijn vader wordt hij van het ene moment op het andere een fervent bewonderaar van de wielrenner. Een paar jaar later wordt Roman, net als duizenden andere Baskische kinderen, naar Frankrijk gestuurd om de Spaanse Burgeroorlog te ontvluchten. Daar ziet hij Gino Bartali voor de tweede keer: het is de Tour de France en Roman is een jongen van vijftien die het peloton is ingesprongen op zijn zware fiets. Dan komt plotseling Bartali langszij en geeft Roman een bidon water. Nog steeds onder de indruk van deze belevenis, besluit Roman na een aantal jaren zelfs om naar Ponte a Ema in Italië af te reizen, waar zijn idool woont.
  • …Meer Informatie en Bestellen >

Laura-Mintegi - Sisyphus verliefd Baskische romanSisyphus verliefd

  • Schrijfster: Laura Mintegi ♀ (Baskenland, Spanje)
  • Genre: roman
  • Origineel: Sisifo maite minez (2001)
  • Taal: Baskisch
  • Nederlandse vertaling: Peter Smaardijk
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschenen: 2011
  • Omvang: 189 pagina’s
  • Uitgave: Paperback
  • Inhoud boek: Ane keert naar huis terug nadat ze jaren eerder man en kinderen heeft verlaten voor een gepassioneerde liefdesverhouding. Ze blijkt bij terugkomst te lijden aan een zware depressie; haar echtgenoot brengt haar naar de psychoanalytische praktijk van Esteban. Het verhaal van Ane blijft vragen oproepen bij Esteban en Anes beste vriendin Karmele. Ze proberen het raadsel van Anes leven te ontcijferen terwijl ze beiden met hun eigen onbevredigende liefdeslevens worden geconfronteerd. In de Griekse mythe van Sisyphus moet Sisyphus voor straf een gigantische steen naar de top van een berg brengen. Telkens als Sisyphus de top nadert, rolt de steen terug naar beneden. Mintegi interpreteert in haar roman Sisyphus verliefd die mythe als het lot van mensen telkens weer verliefd te worden. Een absurd lot, maar het kan ook een bron van kracht en vreugde zijn als men leert dat lot bewust te aanvaarden. Sisyphus verliefd speelt zich af in Baskenland, Nicaragua en de Verenigde Staten tijdens de laatste decennia van de twintigste eeuw.
  • …Meer Informatie en Bestellen >

Jordi Nopca Kom met me mee Verhalen uit BarcelonaKom met me mee

Verhalen uit Barcelona

  • Genre: verhalen
  • Schrijver: Jordi Nopca ♂ (Catalonië, Spanje)
  • Origineel: Puja a casa (2015)
  • Taal: Catalaans
  • Nederlandse vertaling: Pieter Lamberts
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschenen: 5 oktober 2016
  • Omvang: 224 pagina’s
  • Uitgave: Paperback
  • Prijs: € 19,50
  • Recensie boekDe jonge Catalaanse schrijver Jordi Nopca (1983) is een ontdekking. Met Kom met me mee is voor het eerst een boek van hem in het Nederlands vertaald. En volkomen terecht. In tien verhalen wordt een beeld geschetst van het leven van inwoners van de stad Barcelona. De invloed van de crisis, het lastige bestaan, intermenselijke relaties, je krijgt in Kom met me mee een helder beeld van wat zich afspeelt achter de voordeuren in de hoofdstad van Catalonië…lees verder >
  • Waardering: ★★★★ (uitstekend) Theo Jordaan
  • …Meer Informatie en Bestellen >

Kjersti Annesdatter Skomsvold Hoe harder ik loop, hoe kleiner ik benHoe harder ik loop, hoe kleiner ik ben

  • Genre: psychologische roman
  • Schrijfster: Kjersti Annesdatter Skomsvold ♀ (Noorwegen)
  • Origineel: Jo fortere jeg går, jo mindre er jeg (2009)
  • Nederlandse vertaling: Willem Ouwerkerk
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschenen: 9 oktober 2015
  • Omvang: 132 pagina’s
  • Uitgave: Paperback
  • Prijs: € 17,50
  • Recensie boekKjersti Annesdatter Skomsvold heeft met Hoe harder ik loop, hoe kleiner ik ben een kleine, maar indrukkende debuutroman geschreven. Het is mooie en beeldende roman over de liefde, de vergankelijkheid en het ouder worden. In een korte bondige zinnen verhaal de hoofdpersoon Matthea over haar leven en de liefde voor haar man Epsilpn die zijn verweven met episodes over de leegheid en eenzaamheid van haar huidige bestaan tegen het einde van haar leven. Alhoewel het thema van de kleine roman niet direct vrolijk te noemen is, zorgen de licht hallucinerende beschrijvingen en de licht ironische en melancholische ondertoon er toch voor dat het geen zwaarmoedig boek geworden is. Hoe harder ik loop, hoe kleiner ik ben van Kjersti Annesdatter Skomsvold biedt een met veel inlevings-vermogen geschreven, melancholisch portret van het leven van een vrouw die haar hele leven met de rug naar de buitenwereld heeft gestaan. Bijzonder is dat Kjersti Annesdatter Skomsvold dit heeft geschreven terwijl ze zelf nog maar zo’n 30  jaar oud was. De redactie beoordeelt de roman als zeer goed.
  • Waardering★★★ (zeer goed) Theo Jordaan
  • …Meer Informatie en Bestellen >

Uitgeverij Zirimiri Press informatie

  • Naam: uitgeverij Zirimiri Press
  • Adres: Ruysdaelkade 111
  • Postcode: 1072 AN
  • Plaats: Amsterdam
  • Telefoon: 06-24476722
  • Email: info@zirimiripress.com
  • Opgericht: 2009

Bijpassende boeken en informatie

Shuichi Yoshida – Park Life

Shuichi Yoshida Park Life. Op 26 oktober 2023 verschijnt bij Zirimiri Pres de Nederlandse vertaling van de bekroonde roman パーク・ライフ uit 2002 van de Japanse schrijver Shuichi Yoshida. Je kunt hier uitgebreide informatie over het boek lezen. Daarnaast is er aandacht voor de boekbespreking en recensie van de roman Park Life van de uit Japan afkomstige auteur  Shuichi Yoshida.

Shuichi Yoshida Park Life informatie

Shuichi Yoshida, Japanse naam 吉田 修一, is op 14 september 1968 geboren in Nagasaki, Japan. Hij studeerde bedrijfskunde aan de Hosei Universiteit in Tokio.

Sinds 1999 publiceert hij zowel romans als verhalenbundels. Zijn debuut de verhalenbundel 最後の息子 verscheen in 1999. Zijn debuutroman パレード (Engelse vertaling: Parade) verscheen drie jaar later in 2002. In het zelfde jaar verscheen Park Life waarover hier uitgebreide informatie te lezen is en dat de Akutagawaprijs ontving. Sindsdien verschenen er ruim vijftien romans waarvan 悪人 uit 2007 in het Engels is vertaald als Villain., waarvoor hij de Yamamoto Shūgorōprijs ontving. Bovendien publiceerde hij nog een tiental verhalenbundels. Park Life is het eerste boek van de auteur in Nederlandse vertaling.

Shuichi Yoshida Park Life recensie van Tim Donker

De ochtend is zacht en grijs, en staat aaibaar en lief in de kamer. Dit is de dag van de kleine dingen. Ik heb de bedden gedaan, boven is de weesee gekuist, voor vandaag is het genoeg, misschien nog een afwasje hier of wat vegen daar, en later koken. Het zal zijn. Bij het vervangen van zijn lakens en hoezen zat ik in de hoogslaper van mijn zoon en draaide op zijn kompakte seedeespelertje Fold your hands child, you walk like a peasant van Belle and Sebastian. En het bed al lang gedaan, zat ik een tijdje en luisterde naar de muziek. Dit was de vierde langspeler van Belle and Sebastian en voor mij altijd het moment geweest waarop het misging, ik wilde niet weten hoe het misging, ik wilde het misgaan niet meegemaakt hebben maar daar het was. Was het 1999 of 2000? Veel later kan het niet geweest zijn, het was Daphne nog die we gezeid haadt dat je als Belle and Sebastian-liefhebber de seedee moeiteloos, blind en doof kon aanschaffen, het was weer een mooi. Maar de eerste draai die ik het gaf, toen, 23 jaar geleden of langer, sloeg het me, en elke keer dat ik het weer luisterde bleef het me slaan. Deze band was dood. Deze band deed een flauwe herhalingsoefening met een gooi naar het in het verschiet liggende sterrendom. Iets in hun geluid was om zeep geholpen hier, dat was zeker. Omdat de zwijnen de paarlen toch maar keer na keer vertrampeld hadden, was de intimiteit meteen maar ingeruild voor zouteloze brokken waarvan de hapklaarheid gevoellozer zielen waarschijnlijk meer bekoren zou. Na diverse luisterpogingen verdreef ik de seedee steeds verder uit mijn zicht – gode prees het, toen ik twee verhuizingen later op die prachtige Remmerstein een zolder tot mijn beschikking kreeg. Alles dat ik niet meer zien kon (maar dat stiekem ook nog niet naar kringloop of plaatboef mocht) (want ja, dit bleef wel Belle and Sebastian, man), kon naar daar. Maar nu, deze ochtend, zomaar een ochtend, een kleine ochtend, een lieve ochtend, weet ik me geraakt vanaf opener I fought in a war. Wat een moje muziek. Wat een lieve muziek. Wat een kleine muziek. Oja, de mierzoetheid die volgens niet-liefhebbers hun muziek vanaf het debuut reeds ontsierde, is op Fold your hands child, you walk like a peasant nog wel een scheutje verder opgezoet en naar het einde toe verslapt mijn aandacht een weinig, ik kom de hoogslaper uit, ik doe de lakens in de was, ik zit niet meer te luisteren, ik luister als weesee opkuisend maar toch, deze seedee komt weer met mij mee, terug naar beneden, terug naar het moois, dit gaat voortaan een goede ochtendseedee zijn, voor een ochtend in de herfst of beter nog een ochtend in de lente, als de tuindeur alweer op een kier kan en het licht wat aarzelender valt (maar nu mag Transnational Speedway League: Anthems, Anecdotes And Undeniable Truths van Clutch wel heel even mijn steerjoo in).

Deze ochtend, dit zacht en grijs, dit vraagt om kleins en het komt dus goed uit dat het volgende boek op de stapel (en hoe die stapels worden gevormd) (de stapels vormen zichzelf) (de stapels stortten in op zichzelf) (en hier is wat er gebeurde:) (de stapels vormden zich toen het schrijverken stierf en uit zijn asse een besprekerken herrees) (hij is:) (: er flink op vooruit gegaan / nogal afgedaald / geen streep verder gekomen) (doorhalen wat niet van toepassing is) (& heel de dag ruikt naar Dregke, dat wel) (wil je wel geloven Dregke dat er in die stapels inmiddels iets te vinden is dat flink veel lijkt op de biografie van Lauwe Reet?) (zou je gelachen hebben als je het had gezien?) (was het maandag of een andere dag?) (was het weer eindsweegs verder de weg naar nergens op) (zegt iemand toon mij het licht en ik toon u de weg) (ik zie het licht in elke lamp) (zit naast mij stillekens en borstel mijn baard) (o hoe we dansten en je fluisterde in mijn oor: jij gaat nooit meer naar huis), goed, dus, dat het volgende boek op de stapel een klein boekje is, maar een klein tikje over de 120 pagina’s heen, perfekt voor deze kleine lieve dag.

Shuichi Yoshida. Park Life. Dat dat vervelende hitje van Blur nu meteen weer in mijn hoofd zit, kan mijn humeur niet bederven (en ach, mijn vader en ik deden dat hitje vaak na en dierhalve gaat dat lied nooit zonder halve glimlach aan mij voorbij) (want mijn vader en ik deelden één hobby nee mijn vader en ik deelden vele hobbies maar één ervan was zo brits mogelijk sietaten uit Fawlty Towers en Monty Python skanderen en die koepletten uit Park Life gaven ons nieuw voer) (al was het geen Fawlty Towers al was het geen Monty Python het was goed genoeg om “net zoiets” te kunnen zijn). Ik glimlach. Ik zit. Ik lees.

Goed. Er staat een ik in een metro die buitenstations halt houdt. Het oog van “ik”, een jonge man (om niet een jongeman te zeggen), valt op een poster die oproept tot orgaandonatie. De man maakt er een opmerking over tegen, zo denkt hij, zijn kollega. Maar hij was even vergeten dat die kollega al een tijdje geleden uit de metro gestapt was. Kijkt om, ziet niet kollega, ziet onbekende vrouw. Omstanders beginnen reeds meewarig te lachen en de man schaamt zich (en dacht ik even: is dat iets tiepies japans ofzo, dat het zeer schaamtevol is om -bij vergissing dan nog- iets achteloos te zeggen tegen een vreemde) (denkend aan films waarin beschaamde japanners zich met dramatiese kreten in hun samoeraizwaard storten) (en dan: schaamte, ik) (als er iets is dat ik buitengewoon bedenkelijk vind, dan is het wel gedragingen van enkelingen bombarderen tot exemplaries voor de kultuur waartoe die enkelingen behoren) (en dan denk ik aan de keren dat ik iets zei tegen mensen die ik niet ken, want ik ben zoon tiep, als ik zoon poster zou zien, of als er iets gebeurt of als de rij bij de supermarkt wel erg lang is of als de zon ineens onverwacht hard begint te schijnen of gewoon maar omdat me iets invalt, dat ik dan zeg, dat ik dan het woord richt tot een onbekende en eigenlijk zijn me daarbij ruwweg drie reaksies opgevallen: de dovemansoren van de mensen die zonder een woord of blik gewoon maar stug doorstiefelen; het ongemakkelijke grijnsje van de mensen die het heel aardig vinden van die vreemde bebrilde meneer daar om zomaar een praatje te willen beginnen maar daar verder echt niet op zitten te wachten; of het kortstondige gesprek met mensen die inhoudelijk reageren op mijn opmerking en het praatje zijn natuurlijke dood laten sterven) maar de vrouw gaat tot zijn opluchting in op wat hij zegt, en de metro gaat weer rijden, en het praatje is gedaan. Later ziet de man haar opnieuw in het park waar hij altijd zijn lunch nuttigt – en uiteindelijk ontstaat er iets wat je het begin van een vriendschap zou kunnen noemen, iets dat zou kunnen uitgroeien tot een vriendschap misschien, een enigszins kinderlijke, wat lievige vriendschap kiemt daar. Het einde van Park life is echter zo abrupt dat de suggestie dat de twee elkaar na een aantal ontmoetingen nooit meer terug zullen zien sterk en veelzeggend in de lucht blijft hangen, vlak voor het hoofd van de lezer.

En dit zou het kunnen zijn. Dan zou Park Life misschien gaan over grotestadsneurose, over het onvermogen om echt kontakt te maken, over eenzaamheid, over hoe dit moderne leven (want Modern Life Is Rubbish kent Yoshida dan vast ook wel) de mens langzaamaan afstompt. Maar ik geloof niet dat de boodschap van Park Life in zulke kliesjees te vatten is. En het gaat ook niet echt over die vriendschap, die wel of niet aan het ontstaan is. Of het gaat er wel over, maar evengoed gaat het ook over doodgeboren kinderen, een moeder die komt lozjeren, een aap in een appartement, een man die ballonnen oplaat in het park, een stel dat mogelijkerwijs in scheiding ligt, werken voor een cosmeticabedrijf, omzwervingen doorheen nachtelijk Tokio, hoe lang jonge mensen op één been moeten kunnen staan, hoe het is om naar het nieuws te kijken met het geluid van je televisie uit.

Dit was een goede zit. Op een goede dag. Een lichtelijk vervreemdend, klein, hartwarmend boek. Misschien niet de meest memorabele roman die je ooit zult lezen. Maar zeker wel één van de liefste.

Shuichi Yoshida Park Life

Park Life

  • Auteur: Shuichi Yoshida (Japan)
  • Soort boek: Japanse roman
  • Origineel: パーク・ライフ(2002)
  • Nederlandse vertaling: Luk Van Haute
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschijnt: 26 oktober 2023
  • Omvang: 128 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Prijs: € 20,50
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris
  • Winnaar Akutagawaprijs

Flaptekst van de roman van Shuichi Yoshida

Hibiya-park is een oase van rust in het midden van Tokio. Daar komen dagelijks de medewerkers uit de omringende gebouwen om pauze te nemen. Een van hen – een jongeman, de hoofdpersoon en verteller van dit verhaal – heeft vandaag in dit park dezelfde vrouw gezien met wie hij eerder in de metro een paar woorden heeft gewisseld, toen de trein onverwachts stilviel. Vanaf dat moment komt hij haar vaak tegen en samen observeren ze de andere bezoekers van het park. Hij wordt getroffen door de rake opmerkingen die de vrouw maakt over hen, maar ook over hemzelf. In het ritme van deze ontmoetingen treden we in de voetsporen van de verteller en volgen we zijn niet bepaald conventionele leven.

Shuichi Yoshida ontving voor Park Life de Akutagawaprijs, de meest prestigieuze literaire prijs van Japan.

Bijpassende boeken en informatie

Seumas O’Kelly – Het graf van de wever

Seumas O’Kelly Het graf van de wever recensie en informatie over de inhoud van de Ierse roman uit 1919. Op 1 juni 2023 verschijnt bij uitgeverij Zirimiri Pres de Nederlandse vertaling van The Weaver’s Grave, geschrven door Seumas O’Kelly.

Seumas O’Kelly Het graf van de wever recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman Het graf van de wever. Het boek is geschreven door Seumas O’Kelly. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de de roman uit 1919 van de uit Ierland afkomstige auteur Seumas O’Kelly.

Recensie van Tim Donker

Tijd op aarde, wat te doen, je bent een tijdje hier en daarna ben je hier niet meer. Daarvoor was je er ook al niet, je bent hier veel langer niet dan wel, maar in het erna kan er voor een tijdje tenminste een graf zijn misschien. Wat is het met begraafplaatsen en er rondlopen? Mijn vader en ik deden dat altijd als we in één of ander buitenland waren. Niet dat we speciaal begraafplaatsen opzochten, zo morbide waren we niet, maar als we er langs één liepen, fluitend of niet, en hij was toegankelijk dan gingen we. Ik herinner me er één op het eiland Bute met ook hele oude graven, uit de vorige eeuw (de eeuw voor de huidige vorige eeuw bedoel ik dan, want dit speelde in de inmiddels vorige eeuw). We zagen een graf met drie kinderen erin die op de dag af één jaar na elkaar waren overleden, we stonden ons daar een tijd lang over te verwonderen, toen gingen we weer. Wat is het met begraafplaatsen en er rond lopen, je zou er een boek over kunnen schrijven, niet?

Niet, Seumas O’Kelly? Een Ier. Natuurlijk een Ier. Met zo’n naam. Ik kende hem niet. Hij werd geboren in 1880, overleed in 1918, kwam zelf dus al vroeg op een begraafplaats terecht. Ik kende hem niet. Maar dat wordt dan vergeleken aan Samuel Beckett en Flann O’Brien en dan moet ik dat lezen, waarom wordt dat vergeleken aan Samuel Beckett en Flann O’Brien vraag ik, ja het is een Ier zegt Theo, maar dat is nog geen reden zeg ik, maar toch moet ik dat lezen want Beckett en O’Brien behoren tot de beste schrijvers die ooit er waren, Seumas O’Kelly, ik kende hem niet maar hij wordt vergeleken aan twee schrijvers die ik wel ken en goed vind en dus moet ik dan lezen, al ben ik, altijd, sceptisch over zulke vergelijkingen, ze vertellen er ook nog bij dat hij een klasgenoot was van James Joyce, hee die ken ik ook en hee die is ook niet half slecht.

Mensen die lopen op een begraafplaats, ik hoop dat ze het hele boek lang er niet vanaf komen, was dat niet de grote teleurstelling bij Jean-Philippe Toussaint, De badkamer, dat beloofde te gaan over een man die de rest van zijn leven zou slijten in zijn badkamer maar hij was al vrij snel weer die badkamer uit, dat vond ik jammer, ik weet nog dat ik dacht Dit wordt fantasties dit gaat zich een heel boek lang in een badkamer afspelen, en toen, ik was teleurgesteld in Toussaint, weer iets waarin ik teleurgesteld ben zei de mier nadat hij geconstateerd had dat de wereld hem teleurstelde. Maar dit boek is 90 bladzijden en dat is inclusief nawoord (ik raad je trouwens af dat nawoord te lezen, te dor, te droog, te literatuurlesserig, een literatuurbeschouwing volgens het boekje, inklusief obligate sietaten uit theorieboeken over humor), dus het moet best mogelijk de personages gans de novelle lang op de begraafplaats te houden.

Een begraafplaats en een Ier die wordt vergeleken aan andere schrijvende Ieren, schrijvende Ieren die ik waardeer, god ja, dit moet ik lezen. En het begin is er al meteen op:

“Mortimer Hehir, de wever, was overleden en ze waren naar Cloon na Morav, de Dodenakker, gekomen om zijn graf te zoeken. Meehaul Lynskey, de spijkerslager, klom als eerste over het opstapje. Op zijn gezicht stond opwinding te lezen. Met zijn lange, gekromde lichaam bewoog hij zich in schuifelgang over de grond. Na hem kwam Cahir Bowes, de steenbikker, die vanaf zijn heupen zo krom was dat zijn rug horizontaal liep, als bij een dier. Met zijn rechterhand omklemde hij een stok die hem van voren steunde, met zijn naar achteren gestrekte linkerhand vond hij houvast aan zijn jas, vlak boven zijn onderrug. Met deze kunstgrepen voorkwam hij dat hij onder het lopen voorover tuimelde. De magnetische kracht van Moeder Aarde trok het voorhoofd van Cahir Bowes naar zcih toe en hij verzette zich tot het laatst toe tegen haar doodskus. En op dit moment lag er iets opgewekts in zijn gezicht, nu hij het ophief van zijn gebruikelijke inspectie van de grond. De beide oude mannen wekten de indruk onverhoeds in vrijheid te zijn gesteld. Heel lang hadden ze zich ergens in de schemer van het leven opgehouden, want de wereld had geen boodschap meer aan hen, en nu had men zich hen ineens herinnerd en hun verzocht een taak te volbrengen die niemand anders op aarde tot een goed einde kon brengen.”

Dit is de toon. Dit is de roman. Dit is wat er gebeurt. Een zoektocht naar een plek om de wever te begraven op een begraafplaats die snel overbodig zal zijn. Ooit zo aanzienlijk, nu in verval, met nog maar weinig levenden die daar in de grond zullen eindigen. Twee oude mannen leiden twee jonge doodgravers en een niet al te oude weduwe op dat labyrinties aandoend Cloon na Morav. Voor hun is het daar tussen de doden een weg terug het volle leven in: nodig zijn, een taak hebben, iets kunnen wat een ander niet kan. Het is ook een strijd, die allengs grimmiger en verbetener wordt. Voor de doodgravers, wier geduld op de proef gesteld wordt, is het voornamelijk tijdverspilling:

“’Waar moeten we de wever begraven?’ vroeg één van de grafdelvers op het laatst. […] ‘We kunnen hier niet voor altijd blijven.’ […]
‘Menig beter man dan jij,’ zei Meehaul Lynskey, ‘zal hier zeker voor altijd blijven.’ Hij zwaaide met zijn kromme vingers over Cloon na Morav.
‘Al wie voor altijd op Cloon na Morav blijft,’ bracht Cahir Bowes hijgend uit, ‘heeft niets om zich voor te schamen – niets om zich voor te schamen. Onthoud dat, jongeman.’

Meehaul Lynskey leek de tussenkomst, de hulp, van Cahir Bowes niet op prijs te stellen. Zo werd de suggestie gewekt dat hij – let wel hij – de spijker niet goed op zijn kop geslagen had.”

De humor in deze passage is subtiel maar daar, en bovendien levensecht: de mensjes met hun egootjes willen ook daarbuiten (buiten Cloon na Morav, en buiten deze roman) (ha! daar had ik bijna “in het echte leven” gezegd) immers nooit voor elkaar onderdoen.

Een aantal keer klinkt de kreet “gevonden” op, maar steeds blijkt het loos alarm. Niemand lijkt te weten waar zich de plek bevindt waar de wever in de grond gestopt moet worden, maar dan herinneren ze zich een andere oude man, een derde oude man, een vriend van de wever, Malachi Roohan, de kuiper, hij zal het wel weten. De weduwe moet naar daar, de weduwe moet gaan, de weduwe moet Malachi Roohan opzoeken en dat is dus -helaas- het moment dat de begraafplaats verlaten wordt. Maar de scene in Roohans huis is zo goed dat je het O’Kelly ogenblikkelijk vergeeft. Deze scene had je niet willen missen. Het is bovendien het moment waarop de weduwe als personage, tot dan toe stilletjes en op de achtergrond, kleur, kontrast en diepgang krijgt. Malachi Roohan blijkt een stokoude, uitgeteerde, bedlegerige man, bijkans een mummie. En nog een graadje minder bij zinnen dan Meehaul Lynskey en Cahir Bowes. Hij trekt zich aan een aan het voeteneinde van zijn bed gebonden touw overeind in zitpositie als “uit de dood”. Hij vangt ten spreken aan en onderhoudt zijn dochter (zijn verzorgster) en de weduwe met een filosofie over het leven als droom: de wever is maar een droom, de idioot is maar een droom, de kuiper de paus de koning zijn maar een droom. Hij laat de dochter een visualisatieoefening doen die erop neerkomt dat alles onophoudelijk blijft vervluchtigen en dat het wachten op “het ware” maar een illusie is. Hij haalt herinneringen op, doet boosaardig, wordt ineens intens droevig, valt weer terug in bed. Hij zegt dat de wever begraven moeten worden onder de iep op Cloon na Morav. Maar bij terugkomst op de dodenakker ziet de weduwe het: op heel Cloon na Morav staat niet één boom.

Het graf van de wever is een dun boekje, maar niet zonder gewicht. Natuurlijk gaat het over dood en vergankelijkheid, maar evengoed gaat over liefde en over leven. Bij vlagen bepaaldelijk filosofies; niet alleen in de ideeën van Roohan; zinnen als “[Cahir Bowes en Meehaul Lynskey] fluisterden bij voorbije ondeugden die helemaal niet als ondeugden klonken, want de lange jaren werken uiterst verzachtend en begeleiden in schitterend tenue de schuchterste aller deugden, de Naasteliefde. Het doodgraversduo en de weduwe van de wever werden de gefluisterde schandalen van Cloon na Morav door zo’n waas van ouderdom gewaar, dat het van schandalen liefdesverhalen werden. Van een afstand doen de losbol en de lichtekooi alleen nog maar schilderachtig aan.” bieden een korte maar geldige mijmering over de houdbaarheidsdatum van predikaten. De liefde van je leven, je allerhoogste idealen, dat waar je je ooit voor doodgevochten zou hebben – van een afstandje, een kort afstandje soms, begint het al te verbleken; misschien neem je beter alles van meet af aan reeds met een korreltje zout, dat zou de sfeer ten goede komen.

Er zijn gedachten over oude mannen en waarom ze zijn zoals ze zijn; er zijn gedachten over hiërarchie, over bekrompenheid en normativiteit; over de geachte orde der dingen (de weduwe was de vierde vrouw van de wever en als zodanig van lager allooi dan een eerste of een twede vrouw). De doodgravers zijn een -haast- identieke tweeling en dat katapulteert bij de weduwe gedachten over individualiteit – Het graf van de wever zit bomvol met dit soort “vestzakessays” en weet toch haar elegantie te behouden.

De weduwe is me bovendien erg sympathiek: ze haat genealogie (ja inderdaad weduwe genealogie en erfelijkheidsleer zijn voor de fantasielozen onder ons) en ze heeft prachtige gedachten over kennis over bomen: ze kent de namen van bomen niet omdat er nooit iets in haar leven voorgevallen is dat speciale kennis van bomen nuttig en dus wenselijk maakte. Voor een leek, die bijvoorbeeld de post bezorgt of in een sportschool werkt, is het verre van noodzakelijk om bomen te kunnen benoemen op hun soortnamen: ik heb dat soort kennis altijd een beetje overbodig en nutteloos gevonden, een soort van kenniskrachtpatserij: altijd maar te koop lopen met je geestelijke bezittingen, zoals sommigen te koop lopen met hun aardse bezittingen en anderen met hun spieren.

Misschien is de verjongingskuur van de weduwe in de ontluikende liefde tussen haar en één van de doodgravers net een beetje teveel zo op het einde maar dat neemt niet weg dat Het graf van de wever een ongemeen rijk boek is. Absurd en beschouwelijk, meanderend en ontzettend humoristies. Vooral dat. Een humor die inderdaad neigt naar Beckett of O’Brien. Als dat iets tiepies Iers is houden die Ieren er wel een forse galgenhumor op na. Gepekeld kun je ook zeggen. Het graf van de wever is een gepekeld boek. En gepekeld smaakt literatuur het best.


Seumas O'Kelly Het graf van de wever recensie

Het graf van de wever

  • Auteur: Seumas O’Kelly (Ierland)
  • Soort boek: Ierse roman
  • Origineel:  The Weaver’s Grave (1919)
  • Nederlandse vertaling: Robert Dorsman
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschijnt: 1 juni 2023
  • Omvang: 96 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Prijs: € 20,00
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Flaptekst van het boek van Seumas O’Kelly

Op de oeroude begraafplaats Cloon na Morav – de Dodenakker – mag niet iedereen worden begraven. In het kleine Ierse dorp is dit privilege alleen aan de oudere families en clans vergund. En daarvan zal binnenkort niemand meer in leven zijn. Mortimer Hehir, de wever die pas gestorven is, hoort tot een van die clans. Maar het graf van zijn clan is niet zomaar te vinden. Cloon na Morav is een doolhof van door donkergroene korstmossen bedekte, afgebroken zerken. Hier bestaat geen pad, geen plattegrond of register en geen enkel grafschrift is compleet. Zijn weduwe weet niet waar ze haar man moet begraven.

Alleen twee bejaarde mannen, Meehaul Lynskey de spijkerslager en Cahir Bowes de steenbikker, kunnen die plek misschien vinden. In hun gezelschap en samen met twee jonge grafdelvers gaat de weduwe van de wever de begraafplaats op. Maar de zoektocht blijkt niet eenvoudig. Met elke mislukte poging raken de twee oude mannen verder verstrikt in gebakkelei over wie de geschiedenis van Cloon na Morav – en dus van zijn bewoners – het beste kent.

Het graf van de wever is een poëtisch en tragikomisch verhaal dat in zwarte humor niet onderdoet voor het werk van Samuel Beckett en Flann O’Brien.

Bijpassende boeken en informatie

Kjersti Annesdatter Skomsvold – Heden ik, morgen gij

Kjersti Annesdatter Skomsvold Heden ik, morgen gij recensie en informatie over de inhoud van de Noorse roman. Op 21 oktober 2022 verschijnt bij uitgeverij Zirimiri Press de Nederlandse vertaling van de roman I dag jeg, i morgen du van de Noorse schrijfster Kjersti Annesdatter Skomsvold.

Kjersti Annesdatter Skomsvold Heden ik, morgen gij recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman Heden ik, morgen gij. Het boek is geschreven door Kjersti Annesdatter Skomsvold. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de roman van de Noorse schrijfster Kjersti Annesdatter Skomsvold.

Kjersti Annesdatter Skomsvold Heden ik. morgen gij Recensie

Heden ik, morgen gij

  • Schrijfster: Kjersti Annesdatter Skomsvold (Noorwegen)
  • Soort boek: Noorse roman
  • Origineel: I dag jeg, i morgen du (2020)
  • Nederlandse vertaling: Liebeth Huijer
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschijnt: 21 oktober 2022
  • Omvang: 136 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Prijs: € 20,50
  • Boek bestellen bij: Bol / Libris

Recensie en waardering van de roman

  • “Het is een literair-esthetisch genot om het werk van Skomsvold te lezen. Er zijn weinig hedendaagse Noorse schrijvers die zulke hypnotiserende en speelse beelden gebruiken als zij.” (Dagbladet)

Flaptekst van de roman van Kjersti Annesdatter Skomsvold

Peter Venn woont in zijn eentje in het appartement onder dat van zijn moeder. Hij werkt thuis aan de keukentafel als vertaler en maakt elke avond een vaste wandeling in de buurt van het kerkhof. Hij heeft een rijk innerlijk leven, maar verder gebeurt er bijna niets. Volgens zijn moeder stierf Peters vader toen hij klein was. Hij heeft er geen herinneringen aan, alleen een groot gevoel van gemis en wrok, omdat zijn moeder hem verbood in de slaapkamer te komen waar zijn zieke vader lag.

Kjersti Annesdatter Skomsvold heeft een prachtige roman geschreven over eenzaamheid, hardnekkig doodsbesef en de bevrijdende kracht van de liefde. Een verhaal dat van humoristische ernst en bijzondere talige vindingrijkheid getuigt.

Bijpassende boeken en informatie

Ingrid Winterbach – Roerige tijden

Ingrid Winterbach Roerige tijden recensie en informatie roman uit Zuid-Afrika. Op 3 december 2021 verschijnt bij uitgeverij Zirimiri Press de Nederlandse vertaling van de roman Die troebel van de Zuid-Afrikaanse schrijfster Ingrid Winterbach.

Ingrid Winterbach Roerige tijden recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman Roerige tijden. Het boek is geschreven door Ingrid Winterbach. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de roman van de Zuid-Afrikaanse schrijfster Ingrid Winterbach.

Ingrid Winterbach Roerige tijden Recensie

Roerige tijden

  • Schrijfster: Ingrid Winterbach (Zuid-Afrika)
  • Soort boek: Zuid-Afrikaanse roman
  • Origineel: Die troebel (2018)
  • Nederlandse vertaling: Robert Dorsman
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschijnt: 3 december 2021
  • Omvang: 240 pagina’s
  • Uitgave: paperback
  • Boek bestellen bij: Boekhandel / Bol

Flaptekst van de roman van Ingrid Winterbach

Magrieta Prinsloo, Zuid-Afrikaans zoöloog, maakt een crisis door. Ze bezoekt een psychiater, maar onder invloed van het verkeerde medicijn scheldt ze haar departementshoofd uit, keert ze zich af van vrienden en collega’s en maakt ze abrupt een einde aan haar briljante academische carrière. Uiteindelijk aanvaardt ze een positie bij het Bureau voor Voortgezet Onderwijs, waar de raadselachtige Markus Potsdam haar baas wordt. In haar nieuwe baan moet ze door het land reizen voor besprekingen met zakenrelaties en zal ze dingen tegenkomen die haar op een heel ander spoor zetten. Als Markus Potsdam op een ochtend verdwijnt, wordt haar leven nog ingewikkelder.

Roerige tijden biedt een verrassende kijk op moderne angsten in een tijd van wereldwijde crises toegespitst op de actuele toestand in Zuid-Afrika: de milieuproblematiek, ongelijkheid, neoliberalisme en kunstmatige intelligentie. In deze roman bewijst Winterbach haar opmerkelijke talent als romancier met een geheel eigen, bijtende humor en een buitengewoon oog voor de menselijke geest.

Ingrid Winterbach informatie

Ingrid Winterbach (Johannesburg, 1948) is naast beeldend kunstenaar een van de meest bekroonde Zuid-Afrikaanse schrijvers. Ze was jarenlang als docent beeldende kunst en Afrikaanse en Nederlandse letterkunde werkzaam aan de universiteiten van Stellenbosch, Durban-Westville en Natal. Sinds 2002 richt Winterbach zich voltijds op haar werk als kunstenaar en schrijver. ROERIGE TIJDEN is Winterbachs derde roman in Nederlandse vertaling. Inmiddels is een aantal van haar romans ook in het Engels en Frans vertaald. Voor Roerige tijden kreeg ze in 2018 de Groot Afrikaanse Romanwedstrydprys toegekend.

Bijpassende boeken en informatie

Katixa Agirre – Moeders zullen nooit

Katixa Agirre Moeders zullen nooit recensie en informatie Baskische roman. Op 21 april 2021 verschijnt bij Uitgeverij Zirimiri Press de Nederlandse vertaling van de roman Amek ez dute van de Baskische schrijfster Katixa Agirre.

Katixa Agirre Moeders zullen nooit recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering lezen van de roman Moeders zullen nooit. Het boek is geschreven door Katixa Girre. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de roman van de Baskische schrijfster Katixa Agirre.

Katixa Agirre Moeders zullen nooit Recensie

Moeders zullen nooit

  • Schrijfster: Katixa Agirre (Baskenland, Spanje)
  • Soort boek: Baskische roman
  • Origineel: Amek ez dute (2018)
  • Nederlandse vertaling: Mariolein Sabarte Belacortu
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschijnt: 21 april 2021
  • Omvang: 224 pagina’s
  • Uitgave: Paperback

Flaptekst van de roman van Katixa Agirre

Een moeder doodt haar tweeling. De hoofdpersoon van dit relaas staat op het punt te bevallen, wanneer ze zich realiseert dat ze die vrouw kent. Deze ontdekking obsedeert haar. Ze vraagt meteen verlof, niet om haar kind te baren en te verzorgen, maar om te schrijven. Ze is schrijfster en wil vooral de waarheid achter deze misdaad ontdekken.

Maar moeders horen geen boeken te schrijven, geen kunst te scheppen. Moeders scheppen wezens van vlees en bloed. Moeten hun kinderen dan niet voorgaan? Hoe kan een vrouw überhaupt haar kinderen doden? Is moederschap een gevangenis? Kindermoord onvermijdelijk een daad van waanzin?

‘Moeders zullen nooit’ is een verontrustende en originele roman, die deels is opgebouwd als een journalistiek verhaal en deels als een juridische thriller. Ook een boek dat taboes doorbreekt. Aan de hand van auteurs als Sylvia Plath of Doris Lessing verkent Katixa Agirre de relatie tussen moederschap en schrijverschap. Tegelijkertijd betreedt ze het onheilspellende gebied van de kindermoord – een vreemd genoeg veel voorkomend verschijnsel.

Katixa Agirre informatie

KATIXA AGIRRE (Vitoria-Gasteiz, Baskenland, 1981) is auteur, journalist en hoofddocent audiovisuele communicatie. Van haar hand verschenen onder andere de verhalenbundels ‘Sua falta zaigu’ (We hebben geen vuur, 2007) en ‘Habitat’ (2009) en de roman ‘Itxaron atertu arte’ (Wacht tot het opklaart, 2015), die werd bekroond met de prestigieuze 111 Akademiaprijs. ‘Moeders zullen nooit’ (‘Amek ez dute’, 2018) is haar nieuwste roman. Behalve in het Nederlands zijn haar boeken ook vertaald in het Spaans, Engels, Catalaans, Turks, Duits, Deens, en Bulgaars.

Bijpassende boeken en informatie

Egon Hostovský – De schuilplek

Egon Hostovský De schuilplek recensie en informatie Tsjechische roman. Op 17 februari 2021 verschijnt bij Uitgeverij Zirimiri Press de Nederlandse vertaling van de roman uit 1943, Úkryt, van de Tsjechische schrijver Egon Hostovský.

Egon Hostovský De schuilplek recensie en informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering lezen van de roman De schuilplek. Het boek is geschreven door de Tsjechische schrijver Egon Hostovský. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de roman van de Tsjechische schrijver Egon Hostovský.

Egon Hostovský De schuilplek Recensie

De schuilplek

  • Schrijver: Egon Hostovský (Tsjechië)
  • Soort boek: Tsjechische roman
  • Origineel: Úkryt (1943)
  • Nederlandse vertaling: Edgar de Bruin
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschijnt: 17 februari 2021
  • Omvang: 128 pagina’s
  • Uitgave: Paperback

Flaptekst van de roman van Egon Hostovský uit 1943

Als een Tsjechische ingenieur in 1939 in Parijs arriveert, kan hij niet vermoeden dat hij drie jaar later zal moeten onderduiken in de donkere kelder van een Franse arts. In een brief aan zijn ‘Lieve Hana’ biecht hij alles op: de illusie van een dwaze liefdesaffaire waarvoor hij naar Parijs reisde, de druk die hij ondervond om zijn militaire uitvinding in handen van de Duitse autoriteiten te geven en het daaropvolgende arrestatiebevel. Hij worstelt met zijn schuldgevoel na zijn familie te hebben achtergelaten en met de aanvaarding van zijn lot: de tragische keuzen waardoor hij elke hoop om ooit naar huis terug te keren heeft moeten opgeven.

De schuilplek is de laatste brief van een man aan zijn vrouw. En ook het claustrofobische verhaal van een onschuldig mens, door politieke omstandigheden gedoemd tot waanzin en nostalgie.

Bijpassende boeken en informatie

Tomoka Shibasaki – Lentetuin

Tomoka Shibasaki Lentetuin recensie en informatie over de inhoud van deze Japanse roman. Op 6 juni 2020 verschijnt bij Uitgeverij Zirimiri Press de Nederlandse vertaling van de roman Haru no niwa van de Japanse schrijfster Tomoka Shibasaki.

Tomoka Shibasaki Lentetuin Recensie en Informatie

Als de redactie het boek leest, kun je op deze pagina de recensie en waardering vinden van de roman Lentetuin, geschreven door Tomoka Shibasaki. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van deze roman uit 2014 van de Japanse schrijfster Tomoka Shibasaki.

Tomoka Shibasaki Lentetuin Recensie001Boek-Bestellen

Lentetuin

  • Schrijfster: Tomoka Shibasaki (Japan)
  • Soort boek: Japanse roman
  • Origineel: Haru no niwa (2014)
  • Nederlandse vertaling: Luk Van Haute
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschijnt: 6 juni 2020
  • Omvang: 128 pagina’s
  • Uitgave: Paperback

Waardering voor de roman Lentetuin

  • “Over het échte leven van Japanse stedelingen.” (NRC Boeken)

Flaptekst van de roman van Tomoko Shibasaki

In Setagaya, een populaire wijk van Tokio, is het flatgebouw View Palace III bestemd voor de sloop. De meeste huurders zijn al vertrokken. Taro kwam hier na zijn scheiding terecht en is een van de weinigen die er nog wonen.

Op een dag ziet Taro de jonge vrouw van de bovenverdieping, Nishi, naar het huis ernaast staren. Vanaf dat moment komen ze elkaar vaak tegen. Taro wordt aangetrokken door haar verhalen over dat blauwe huis met tuin. Hier woonden ooit een bekende regisseur en een actrice, en Nishi wist dat al sinds haar studiejaren, toen ze het huis in het vrij onbekende fotoboek ‘Lentetuin’ had gevonden. Ook op Taro werkt het hemelsblauwe huis al snel als een magneet. Een beeld van wat voorgoed verloren gaat, wat blijft, en wat zij beiden van de toekomst verwachten.

Tomoka Shibasaki (Osaka, Japan, 1973) heeft negen boektitels op haar naam, waarvan er twee zijn verfilmd. ‘Asako I & II’, gebaseerd op haar roman ‘Nete mo samete mo’, ging in 2018 in première op het filmfestival van Cannes. Haar werk is meermalen bekroond; voor ‘Lentetuin’ (‘Haru no niwa’) ontving ze in 2014 de Akutagawaprijs, de meest prestigieuze literaire prijs van Japan. Behalve in het Nederlands is het boek ook vertaald in het Engels, Frans, Duits, Spaans, Russisch, Chinees en Koreaans.

Bijpassende Boeken en Informatie

Ana Paula Maia – De ziel in het bloed

Ana Paula Maia De ziel in het bloed recensie en informatie over de inhoud van deze Braziliaanse roman. Op 22 oktober 2019 verschijnt bij Uitgeverij Zirimiri Press de roman van de Braziliaanse schrijfster Ana Paula Maia.

Ana Paula Maia De ziel in het bloed Recensie en Informatie

Als de redactie het boek gelezen heeft, kun je op deze pagina de recensie en waarderin vinden van de roman De ziel in het bloed van schrijfster Ana Paula Maia. Daarnaast zijn hier gegevens van de uitgave en bestelmogelijkheden opgenomen. Bovendien kun je op deze pagina informatie lezen over de inhoud van de roman van de Brazilaanse schrijfster Ana Paula Maia.

Ana Paula Maia De ziel in het bloed Recensie

De ziel in het bloed

  • Schrijfster: Ana Paula Maia (Brazilië)
  • Nawoord: Nanne Timmer
  • Soort boek: Braziliaanse roman
  • Origineel: De gados e homens (2013)
  • Nederlandse vertaling: Maartje de Kort
  • Uitgever: Zirimiri Press
  • Verschijnt: 22 oktober 2019
  • Omvang: 128 pagina’s
  • Uitgave: Paperback
  • Waardering:

Flaptekst van de Braziliaanse roman

Edgar Wilson werkt in een slachterij, waar hij het vee voor de slacht moet bedwelmen. Hij doet bekwaam zijn werk en bespaart de dieren veel leed – niet alleen om te voorkomen dat het vlees taai wordt, maar ook omdat hij een meelevend mens is. Op een ochtend, terwijl de baas weg is, wordt het personeel van het abattoir verrast door de mysterieuze verdwijning van een groep koeien. Wat in eerste instantie als diefstal wordt gezien, blijkt uiteindelijk collectieve zelfmoord te zijn.

Ana Paula Maia wordt beschouwd als een erfgename van het ‘brutalisme’ van Rubem Fonseca. Ze hanteert een directe, rauwe stijl in de trant van Cormac McCarthy en de Noord-Amerikaanse western. In deze schokkende roman legt ze de vage grens bloot tussen dier en mens, en toont ze hoe de voedselproductie van een onverzadigbare maatschappij inbreuk maakt op de natuur.

Bijpassende Boeken en Informatie